Ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy, ny vavolombelona roa dia asandratra ho any an-danitra ho faneva amin’“izany ora izany ihany” izay ijerenan’ny “ampahafolon’ny tanàna” hianjera. Amin’izany ora izany dia “lasa ny loza faharoa; ary indro, avy faingana ny loza fahatelo.” Ny finoana silamo no trompetra fahafito sy ny loza fahatelo izay tonga amin’ny “ora” misy ny “horohoron-tany” amin’ny lalàn’ny Alahady.
Ary reny ny feo mahery avy tany an-danitra nanao taminy hoe: Miakara atỳ. Dia niakatra ho any an-danitra teo amin’ny rahona izy; ary hitan’ny fahavalony izany. Ary tamin’izany ora izany indrindra dia nisy horohoron-tany lehibe, ka rava ny ampahafolon’ny tanàna, ary olona fito arivo no matin’ilay horohoron-tany; ary ny sisa dia raiki-tahotra ka nanome voninahitra an’Andriamanitry ny lanitra. Lasa ny loza faharoa; ary, indro, avy faingana ny loza fahatelo. Ary nitsoka ny anjely fahafito; dia nisy feo mahery tany an-danitra nanao hoe: Ny fanjakana amin’izao tontolo izao dia efa tonga fanjakan’ny Tompontsika sy ny Kristiny; ary hanjaka mandrakizay doria Izy. Ary ireo loholona efatra amby roa-polo, izay nipetraka teo anatrehan’Andriamanitra teo amin’ny seza fiandrianany, dia niankohoka tamin’ny tavany ka nivavaka tamin’Andriamanitra, nanao hoe: Misaotra Anao izahay, Tompo Andriamanitra Tsitoha, Ilay ankehitriny sy taloha ary ho avy; satria nalainao ho Anao ny herinao lehibe ka nanjaka Hianao. Ary tezitra ny firenena, ary tonga ny fahatezeranao, sy ny fotoan’ny maty mba hotsaraina, ary mba hanomezanao valisoa ny mpanomponao mpaminany sy ny olomasina ary izay matahotra ny anaranao, na kely na lehibe; ary mba handringananao izay manimba ny tany. Ary novohana tany an-danitra ny tempolin’Andriamanitra, ka hita tao amin’ny tempoliny ny fiaran’ny fanekeny; ary nisy tselatra sy feo sy kotrokorana sy horohoron-tany ary havandra be. Apokalypsy 11:12–19.
Miakatra ho any an-danitra ao anatin’ny rahona ireo vavolombelona roa, izay maneho ara-paminaniana antokon’anjely iray. Araka ny efa noresahina tao amin’ireo lahatsoratra ireo teo aloha, ary araka izay hita ao amin’ny Tabilao-n’i Habakoka, Sister White dia manondro fa rehefa tonga ao amin’ny tantara ara-paminaniana ireo hafatra tsirairay izay aseho ho ny anjely voalohany sy ny faharoa ary ny fahatelo, dia aseho ho anjely tokana izy ireo; fa ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina kosa dia asehon’anjely maro. Asandratra ho any an-danitra ireo vavolombelona roa raha mitory ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina amin’ny alalan’ny tafiky ny anjely; koa dia alaina ho any an-danitra izy ireo “ao anatin’ny rahona.”
“Tamin’ny fiafaran’ny hafatry ny anjely faharoa dia nahita fahazavana lehibe avy tany an-danitra namirapiratra tamin’ny vahoakan’Andriamanitra aho. Ny taratr’izany fahazavana izany dia toa namirapiratra tahaka ny masoandro. Ary reko ny feon’ny anjely niantso hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha ianareo hitsena Azy!’”
“Izao no antso tamin’ny misasakalina, izay natao hanome hery ny hafatry ny anjely faharoa. Nisy anjely nirahina avy any an-danitra mba hampifoha ny olomasina kivy sy hanomana azy ireo ho amin’ilay asa lehibe teo anoloany. Tsy ireo lehilahy tena manan-talenta no voalohany nandray izany hafatra izany. Nisy anjely nirahina ho any amin’ireo manetry tena sy feno fanoloran-tena, ka nanosika azy ireo hanandratra ny antso hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha ianareo hitsena Azy!’ Ireo izay natokanana hitondra izany antso izany dia nirotsaka faingana, ary tamin’ny herin’ny Fanahy Masina no nanambarany ny hafatra sy nampifoha ny rahalahiny kivy. Tsy niorina tamin’ny fahendrena sy ny fahaizan’ny olona izany asa izany, fa tamin’ny herin’Andriamanitra; ary ny olony masina izay nandre ny antso dia tsy nahatohitra izany. Ireo tena ara-panahy no nandray voalohany izany hafatra izany, ary ireo izay nitarika teo amin’ny asa fahiny no farany nandray sy nanampy nampitombo ny antso hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha ianareo hitsena Azy!’” Early Writings, 238.
Amin’ny fotoana isehoan’ilay horohoron-tany, izay mandrava ny ampahafolon’ny tanàna, dia olona fito arivo no vonoina. Ny horohoron-tany dia ny lalàna Alahady any Etazonia. Ny tanàna dia fanjakana ao amin’ny faminaniana, ary i Etazonia dia ampahafolon’ny fanjakan’ireo mpanjaka folo ao amin’ny Apokalypsy 17. Aongana i Etazonia amin’ny horohoron-tanin’ny lalàna Alahady ka mitsahatra tsy ho ilay fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, ary avy eo dia mihoatra ho mpanjaka lohany amin’ireo mpanjaka folo, dia ilay fanjakana fahafito ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, izay hanaiky hanolotra ny fanjakany ho an’ny fahefana papaly, izay ilay fahavalo, sady avy amin’ireo fito.
Ary ireo tandroka folo izay hitanao dia mpanjaka folo, izay tsy mbola nandray fanjakana; nefa hahazo fahefana tahaka ny mpanjaka mandritra ny ora iray miaraka amin’ilay bibidia. Ireo dia iray saina, ka hanolotra ny heriny sy ny fahefany ho an’ilay bibidia. Ireo dia hiady amin’ny Zanak’ondry, ary ny Zanak’ondry handresy azy; fa Izy no Tompon’ny tompo sy Mpanjakan’ny mpanjaka; ary izay miaraka aminy dia voantso sy voafidy ary mahatoky. Ary hoy izy tamiko: Ny rano izay hitanao, izay itoeran’ilay vehivavy janga, dia vahoaka sy olona betsaka ary firenena sy samy hafa fiteny. Ary ireo tandroka folo izay hitanao teo amin’ilay bibidia, dia hankahala ilay vehivavy janga, ka hanao azy ho lao sy mitanjaka, ary hihinana ny nofony, sady handoro azy amin’ny afo. Fa Andriamanitra no nametraka tao am-pony ny hanatanteraka ny sitrapony, sy hifanaraka, ary hanolotra ny fanjakany ho an’ilay bibidia, mandra-pahatanteraky ny tenin’Andriamanitra. Ary ilay vehivavy izay hitanao dia ilay tanàna lehibe, izay manjaka amin’ny mpanjakan’ny tany. Apokalypsy 17:12–18.
Ny mpanjaka folo ao amin’ny Firenena Mikambana dia “mifanaraka” mba “hanolotra ny fanjakany” maneran-tany “ho an’ilay bibidia.” “Mitovy saina” izy ireo, tahaka ny “niara-nisaina tamin’ny fankatoavana iray,” ao amin’ny Salamo telo amby valopolo. Ahaba no mpanjakan’ireo foko folo, izay nanao ilay fifandraisana tsy ara-dalàna, dia fijangajangana, tamin’ilay vehivavy janga avy any Tyro ao amin’ny Isaia telo amby roapolo. Ny fifandraisana tsy ara-dalàna teo amin’i Ahaba sy Jezebela dia tandindon’ilay fifandraisana tsy ara-dalàna teo amin’i Heroda sy Herodiasa tamin’ny andron’i Elia, izay naseho ho Jaona Mpanao Batisa. Heroda dia solontenan’ny Fanjakana Romanina, izay ao amin’ny Daniela fito, ny Fanjakana Romanina dia ahitana tandroka folo. Ireo tandroka folo dia notandindonin’ny fanjakan’i Ahaba nisy foko folo, ary samy manome vavolombelona momba ireo mpanjaka folo ao amin’ny Firenena Mikambana izy roa tonta. Satria Ahaba sy Heroda no misolo tena ny fanjakana ao anatin’ireo fifandraisana tsy ara-dalàna ireo, ny anjara asany dia ny hanatanteraka ny fanenjehana ireo heretika ho an’ilay vehivavy janga avy any Tyro, izay mihira ny hirany amin’ny faran’ireo fitopolo taona ara-tandindona.
“Ny mpanjaka sy ny mpitondra ary ny governora dia nandray ho amin’ny tenany ny mariky ny antikristy, ary aseho ho ilay dragona izay mandeha hiady amin’ny olona masina—dia amin’ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy manana ny finoan’i Jesosy.” Testimonies to Ministers, 38.
Amin’ny lalànan’ny Alahady dia mitsahatra tsy manjaka amin’ny maha-fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly azy ilay bibidia avy amin’ny tany, satria vao avy nijangajanga tamin’i Jezebela izy, ary avy eo dia mandray ny fitarihana ny Firenena Mikambana. Avy eo izy dia manery izao tontolo izao manontolo hanangana sarin’ilay bibidia eran-tany, tahaka izay efa notanterahiny teo aloha tamin’ny lalànan’ny Alahady tao amin’ny fireneny.
Ary mamitaka izay monina ambonin’ny tany izy tamin’ny alalan’ireo fahagagana izay nomena fahefana azy hatao teo anatrehan’ilay bibidia; ka nilaza tamin’izay monina ambonin’ny tany mba hanao sarin’ilay bibidia izay voan’ny ratra tamin’ny sabatra nefa velona ihany. Ary nomena fahefana izy hanome aina ny sarin’ilay bibidia, mba hiteny ny sarin’ilay bibidia, ary hampamono izay rehetra tsy hiankohoka eo anoloan’ny sarin’ilay bibidia. Ary izy no mampanaiky ny olona rehetra, na ny madinika na ny lehibe, na ny manankarena na ny malahelo, na ny afaka na ny andevo, handray marika eo amin’ny tanany ankavanana, na eo amin’ny handriny; ary mba tsy hisy olona hahazo hividy na hivarotra, afa-tsy izay manana ny marika, na ny anaran’ilay bibidia, na ny isan’ny anarany. Apokalypsy 13:14–17.
Ahaba, Heroda, ireo mpanjaka folo tao amin’ny Fanjakana Romanina ary ireo mpanjaka folo ao amin’ny Firenena Mikambana dia misolo tena ilay dragona izay mandeha hiady amin’ny olomasina; fa ny lehilahin’i Jezebela izay ifanarahany foana no manatanteraka ny fanenjehana ireo izay sokajin’i Jezebela ho mpivadi-pinoana.
“Noho izany, na dia i Satana aza no asehon’ilay dragona voalohany indrindra, dia, amin’ny heviny faharoa, tandindon’i Roma mpanompo sampy koa izy.” The Great Controversy, 439.
Amin’ny horohorontany ateraky ny lalàn’ny Alahady dia misy “fito arivo” lahy “vonoina.” Ao amin’ny Daniela toko fahiraika ambin’ny folo sy andininy faha‑iraika amby efapolo, dia “maro no lavonina.” Ireo lavonina rehefa tonga ny lalàn’ny Alahady dia Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana izay tsy niomana ho amin’ny krizy. Ny isa hoe “fito arivo” dia maneho ny sisa amin’ny vahoakan’Andriamanitra. Hoy Andriamanitra tamin’i Elia, tamin’ny krizin’ny tendrombohitra Karmela, izay maneho ny krizin’ny lalàn’ny Alahady, fa nisy “fito arivo tao amin’ny Isiraely” izay tsy nandohalika tamin’i Bala. Manazava izany ny apostoly Paoly.
Koa hoy aho hoe: Na dia narihin’Andriamanitra va ny olony? Sanatria izany. Fa izaho koa dia Isiraelita, avy amin’ny taranak’i Abrahama, avy amin’ny firenen’i Benjamina. Andriamanitra tsy nandroaka ny olony izay efa fantany rahateo. Tsy fantatrareo va izay lazain’ny Soratra Masina ny amin’i Elia? izay itarainany amin’Andriamanitra ny amin’ny Isiraely hoe: Tompo ô, novonoiny ny mpaminaninao, ary noravany ny alitaranao; ary izaho irery no sisa tavela, ka tadiaviny hovonoina. Fa inona kosa no havalin’Andriamanitra azy? Efa namelako olona fito arivo ho Ahy, dia izay tsy nandohalika tamin’ny sarin’i Bala. Dia tahaka izany koa amin’izao andro ankehitriny izao, dia mbola misy sisa araka ny fifidianana amin’ny fahasoavana. Romana 11:1–5.
Ny teny hoe “fito arivo” dia maneho sisa amin’ny vahoakan’Andriamanitra, nefa tsy maintsy raisina an-tsaina ny toe-javatra izay amaritana azy ireo ara-tandindona. Ireo lehilahy naringana tamin’ilay horohoron-tany tamin’ny lalàn’ny Alahady dia ny sisa amin’ireo Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito tsy mahatoky izay teo ary tamin’izany fotoana izany no nalain’i Babylona ara-panahy maoderina ho babo. Ao amin’ny tantara ara-paminaniana momba an’i Isiraely fahiny ara-bakiteny, rehefa nandrava an’i Jerosalema fanindroany tamin’ireo in-telo i Babylona, dia nisy sisa “fito arivo” lahy “mahery” “avy amin’ny tany” nalaina ho babo.
Dia nitondra an'i Jekonia ho babo tany Babylona mbamin'ny renin'ny mpanjaka sy ny vadin'ny mpanjaka ary ny manamboninahiny sy ny mahery teo amin'ny tany; dia ireo no nentiny ho babo avy tany Jerosalema ho any Babylona. Ary ny lehilahy mahery rehetra, dia fito arivo, sy ny mpanao asa-tanana ary ny mpanefy, dia arivo, samy olona matanjaka sy mahay miady avokoa, dia ireny no nentin'ny mpanjakan'i Babylona ho babo tany Babylona. Ary ny mpanjakan'i Babylona dia nampanjaka an'i Matania, rahalahin-drainy, ho solony, ka novany hoe Zedekia ny anarany. 2 Mpanjaka 24:15–17.
Raha voaongana tamin’ilay horohorontany nateraky ny lalàna alahady ny lehilahy mahery tao Jerosalema, dia “indro, avy faingana ny loza fahatelo. Ary ny anjely fahafito nitsoka trompetra.” Ny loza fahatelo dia ilay trompetra fahafito tsofin’ny anjely fahafito. Ao anatin’ilay “ora” amin’ilay “horohorontany” nateraky ny lalàna alahady—misetrasetra i Islam!
Ny iray amin’ireo toetra fototry ny finoana silamo tao amin’ny loza voalohany sy faharoa dia ilay zava-misy ara-tantara fa ny fomba niadiany dia tsy nitovy tamin’ireo tetika mahazatra amin’ny ady izay nampiharina teo amin’ny tantara, tamin’ny fotoana nanatanterahany ny anjara asa ara-paminaniany. Ny fomba niadiany dia ny namely tampoka sy tsy nampoizina. Ny teny hoe “assassin” dia nipoitra avy amin’ireo fomba fanaon’ireo mpiady silamo tamin’izany vanim-potoana ara-tantara izany. Ny fanafihan’izy ireo dia tahaka ny an’ireo Kamikaze japoney tamin’ny Ady Lehibe Faharoa. Nanantena ho faty ireo mpiady silamo rehefa namono an-tsokosoko ny lasibany. Noho izany antony izany, dia fomba fanao mahazatra teo amin’ireo mpiady ny niomana ho amin’ny fahafatesana tamin’ny alalan’ny fimamoana tamin’ny hashish alohan’ny fanafihany, mba hanampy hampandamoka ny tahotra ny fahafatesana. Rehefa namely ny niharam-boiny izy ireo, dia tampoka sy tsy nampoizina izany; ary ny fiankinany tamin’ny hashish mba hahazoana ilay toe-tsaina nirina, niaraka tamin’ilay fanafihana miafina, no namorona ny fototra ara-etimolojikan’ny teny hoe “assassin,” noho ny fifandraisany amin’ny teny hoe hashish.
Ny loza fahatelo sy ny trompetra fahafito dia “ho avy faingana.”
Toy izany koa, tamin’ny 22 Oktobra 1844, ny iraky ny fanekena dia tonga “tampoka” tao amin’ny tempoliny. Sister White dia nanazava ny “fahatampokan’ny” fahatongavan’ilay iraky ny fanekena, ka nilaza fa ny fiaviany dia “tsy nampoizina.” Koa noho izany, ireo “fiaviana” efatra rehetra izay tanteraka tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia tsy nampoizina sady tampoka.
“Ny fahatongavan’i Kristy amin’ny maha-Mpisoronabe antsika Azy ho ao amin’ny efitra masina indrindra, ho amin’ny fanadiovana ny fitoerana masina, izay aseho ao amin’ny Daniela 8:14; ny fahatongavan’ny Zanak’olona ho eo amin’ny Fahagola amin’ny andro, araka izay aseho ao amin’ny Daniela 7:13; ary ny fahatongavan’ny Tompo ho ao amin’ny tempoliny, izay nambaran’i Malakia mialoha, dia famaritana ny toe-javatra iray ihany; ary izany koa no asehon’ny fahatongavan’ny mpampakatra ho amin’ny fampakaram-bady, izay nofaritan’i Kristy tao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo, ao amin’ny Matio 25.” The Great Controversy, 426.
Averina amin’ny litera mitovy indrindra ny fanoharana momba ireo virijina folo; noho izany, ireo “fiaviana” efatra rehetra izay tanteraka tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia mbola hotanterahina indray amin’ny litera mitovy indrindra amin’ilay horohoron-tany izay lalàna alahady. Raha naneho hevitra momba ny fanoharana ny amin’ireo virijina i Rahavavy White, dia nanampy tamin’ilay porofo izy izay manondro ny fahamaikana sy ny tsy nampoizina, izay aseho an’ohatra amin’ilay horohoron-tany amin’ny lalàna alahady, izay no fahatanterahana lavorary ny Antso Amin’ny Misasakalina.
“Ny toetra dia asehon’ny fotoan-tsarotra. Rehefa nitory tamin’ny feo mafy tamin’ny misasakalina ny antso hoe: ‘Indro, avy ny mpampakatra; mivoaha ianareo hitsena azy,’ dia nifoha tamin’ny torimasony ireo virijina natory, ary dia hita izay efa niomana ho amin’izany fisehoan-javatra izany. Samy tratra tampoka izy roa tonta, nefa ny anankiray efa voaomana ho amin’ny hamehana, ary ny anankiray kosa hita fa tsy nisy fiomanana. Ny toetra dia asehon’ny toe-javatra. Ny hamehana no mampiseho ny tena firafitry ny toetra. Loza tampoka sy tsy nampoizina, fahoriana noho ny famoizana havan-tiana, na fotoan-tsarotra, aretina na fijaliana tsy ampoizina, zavatra izay mampijoro ny fanahy mifanatrika amin’ny fahafatesana, no hampiseho ny tena ao anatin’ny toetra. Haseho mazava na misy na tsia finoana marina ny teny fikasana ao amin’ny tenin’Andriamanitra. Haseho mazava na tohanan’ny fahasoavana ny fanahy, na misy diloilo ao amin’ny fitoerana miaraka amin’ny jiro.”
“Tonga amin’ny olona rehetra ny fotoam-pitsapana. Ahoana no fitondrantsika tena eo ambanin’ny fizahan-toetra sy fanandraman’Andriamanitra antsika? Maty va ny jirontsika? sa mbola tazomintsika hirehitra ihany? Vonona ho amin’ny hamehana rehetra va isika noho ny fifandraisantsika Aminy, Izay feno fahasoavana sy fahamarinana? Tsy nahazo nampita ny toetrany tamin’ireo virijina dimy adala ireo virijina dimy hendry. Ny toetra dia tsy maintsy volavolaintsika amin’ny maha-olona tsirairay antsika izany.” Review and Herald, October 17, 1895.
Amin’ny horohoron-tany ateraky ny lalàna alahady dia mitsahatra tsy ho fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly intsony i Etazonia. Ny sisa, dia Adventista Laodiseana fito arivo izay tsy niomana ho amin’ny krizy, dia hampiseho toetra efa voaomana handray ny mariky ny bibidia. Avy eo dia tonga tampoka sy tsy nampoizina ny Islamo, satria “avy faingana ny loza fahatelo” raha “mitsoka” ny “anjely fahafito”!
Averina indray ireo “fihaviana” efatra izay samy tanteraka tamin’ny 22 Oktobra 1844. Ny fihaviana voalohany no nanondro ny fanokafana ny fitsarana, ho fahatanterahan’i Daniela toko fahavalo andininy fahaefatra ambin’ny folo. Nampiorina izany ny hafatry ny anjely voalohany izay nanambara fa tonga ny “ora” fitsarany. Izany fahatanterahana izany dia tandindon’ny “oran” ny horohoron-tany, izay manomboka amin’ny lalàna alahady, ary io no “ora” izay ampitondran’ny Islamy “ny fitsarany” amin’i Etazonia noho ny fampandaniana lalàna alahady.
Ilay iraky ny fanekena ao amin’ny Malakia toko faha-telo dia tonga tampoka tao amin’ny tempoly izay naoriny tao anatin’ny enina amby efa-polo taona, hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844, mba hiditra amin’ny fanekena miaraka amin’ireo “Levita” amin’ny tantaran’ny Millerita. Amin’ny horohorontany amin’ny lalàna alahady, ilay iraky ny fanekena dia tonga tampoka mba hiditra ao amin’ny tempolin’ireo taolana maina maty izay natsangana tamin’ny maty, mba hiditra amin’ny fanekena miaraka amin’ireo “Levita” amin’ny tantaran’ny iray hetsy sy efatra amby efa-polo arivo.
Tamin’ny horohoron-tany amin’ny lalàn’ny Alahady no iavian’ny Zanak’olona eo amin’ny Ray mba handray fanjakana ho fahatanterahan’ny Daniela toko fahafito andininy fahatelo ambin’ny folo, tahaka ny nataony tamin’ny 22 Oktobra 1844; fa amin’ny “ora” isehoan’ny horohoron-tany dia misy “feo any an-danitra” izay manambara fa ny “fanjakan’izao tontolo izao dia efa tonga fanjakan’ny Tompontsika sy ny Kristiny; ary hanjaka mandrakizay doria Izy. Ary ny loholona efatra amby roa-polo, izay nipetraka teo anatrehan’Andriamanitra teo amin’ny seza fiandrianany, dia niankohoka tamin’ny tavany ka niankohoka teo anatrehan’Andriamanitra, nanao hoe: Misaotra Anao izahay, Tompo Andriamanitra Tsitoha ô, Ilay ankehitriny sy taloha ary ho avy; satria efa noraisinao ho Anao ny herinao lehibe ka efa nanjaka Hianao.”
Amin’ny ora nisian’ny horohoron-tany, rehefa tonga ny fitsarany, ary ireo vavolombelona roa izay efa natsangana tamin’ny maty teo aloha avy teo amin’ny arabe izay namonoana azy dia mitsangana. Avy eo, tahaka ny tafika mahery, dia asandratra ho any an-danitra izy ireo, raha ny sisa amin’ireo Adventista Laodikeana fito arivo kosa dia ariana. Eo noho eo dia voasaraka ny vary hendry amin’ny tsimparifary adala. Avy eo Kristy dia mandray ny fanjakany ary maneno ny trompetra fahafito, izay ilay loza fahatelo koa, izay tonga tampoka sy tsy ampoizina, ary avy eo “tezitra” “ny firenena,” ary “tonga ny fahatezeranao.”
Ny fampahatezerana ny firenena no anjara asa ara-paminanian’ny Islama, ary izany dia manomboka amin’ny ora isehoan’ilay horohoron-tany ka mitohy mandra-pifaranan’ny fotoam-pitsapana ho an’ny olombelona sy ny loza fito farany, izay asehon’ny teny hoe: “tonga ny fahatezeranao.” Eo anelanelan’ny lalàna Alahady any Etazonia sy ny fiafaran’ny fotoam-pitsapana, izay anehoan’ny fahatezeran’Andriamanitra ny tenany ao amin’ny loza fito farany—ny loza fahatelo, tandindon’ny Islama; ny trompetra fahafito, tandindon’ny Islama; ary ny fampahatezerana ny firenena, tandindon’ny Islama—dia manome vavolombelona ara-tandindona telo fa ny hafatry ny Antso Misasakalina dia fahatanterahan’ny fahatongavan’ny Islama amin’ny fotoanan’ny lalàna Alahady.
Tahaka ny tamin’ny hetsika Millerita tany am-piandohana, ny hafatry ny Antso Mamatonalina dia fanitsiana ny faminaniana tsy tanteraka. Tao amin’ny tantaran’ny Millerita dia ny tsy fahatanterahan’ilay zava-nitranga izay nambara fa hitranga no nisy. Tao amin’ny tantaran’ny Millerita tany am-piandohana, ny Filadelfiana dia nanolotra ny faminaniany tsy tanteraka, satria notorian’Andriamanitra ny fahadisoana tao amin’ny tabilao 1843.
Tamin’ny hetsika Laodiseana teo amin’ny faran’ny Future for America, Andriamanitra dia tsy mba naninjitra ny tanany na oviana na oviana hanakonana ny fahadisoana. Tanana olombelona no nanarona ny fahamarinana fa tsy tokony hampiasaina intsony amin’ny fampiharana ara-paminaniana ny fotoana. Ny tanana olombelona dia maneho ny asan’olombelona.
Amin’ny hetsika famaranana an’ireo iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, ny fahadisoana tamin’ny fampiharana ny fotoana dia ota, satria ny fampiharana ny fotoana ara-paminaniana dia tsy tokony hampiasaina intsony. Ny fampiharana feno ota ny fotoana dia naseho an’ohatra tamin’i Mosesy, izay tsy niraharaha ny didin’Andriamanitra hamora ny zanany lahy, ary naseho an’ohatra koa tamin’i Oza, izay tsy niraharaha ny didin’Andriamanitra fa ny mpisorona ihany no mahazo mikasika ny fiara fanekena. Tsy sitrapon’ny Tompo ny hahatanterahan’ireo asa na tsy fanaovana feno ota ireo amin’ny alalan’ny vahoakany. Iray ihany ny famaritana ny ota, dia ny fandikana ny lalàna. Mosesy nandika ny lalàn’Andriamanitra momba ny famorana, Oza nandika ny lalàn’Andriamanitra momba ny fitoerana masina, ary ity hetsika ity nandika ny lalàny ara-paminaniana. Isiraely fahiny dia natao ho mpitahiry ny lalàn’Andriamanitra, ary ny hetsika Advantista tamin’ny fiandohany sy ny fiafarany dia natao ho mpitahiry koa ny fahamarinany ara-paminaniana.
Tao anatin’ny fahoriany dia notanterahin’i Zipora avy hatrany tamin’ny tenany ihany ny famorana ny zanany lahy, ka izany no nanehoany ny fibebahana izay tsy maintsy nasehon’ireo izay nandray anjara tamin’ity hetsika ity avy hatrany noho ny tsy fandraisana andraikitra feno ota tamin’ny namelana ny fampiharana ny fotoana hifamatotra amin’ny hafatra. Toy izany koa, i Davida dia maneho fibebahana henjana noho ny nataon’i Oza. Ho an’ny hetsika ny milaza fa tamin’ny lafiny iray dia marina ny fampiharana ny fotoana tao amin’ny faminaniana ny 18 Jolay 2020, fa amin’ny fomba ahoana dia sitrapon’Andriamanitra izany, dia mitovy amin’ny filazana fa tsy tena nilaina tamin’i Mosesy sy Zipora ny nitana ny didy mazava nomen’Andriamanitra, ary fa tsy tena niraharaha Andriamanitra na nikasika ny fiara-masin’Andriamanitra i Oza na tsia. Ny 18 Jolay 2020 dia faminaniana sandoka, ary ny singa sandoka tao aminy dia ny singan’ny fotoana.
Ireo fahamarinana ireo dia hodinihina bebe kokoa ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Ny Tompo dia naneho tamiko fa ny hafatry ny anjely fahatelo dia tsy maintsy mandeha ka torìna amin’ireo zanaky ny Tompo izay miparitaka, ary tsy tokony hiorina amin’ny fotoana izany; fa ny fotoana dia tsy ho fitsapana intsony na oviana na oviana. Hitako fa ny sasany dia voasinton’ny hafanam-po sandoka vokatry ny fitoriana momba ny fotoana; ary ny hafatry ny anjely fahatelo dia mahery noho izay azon’ny fotoana omena azy. Hitako fa io hafatra io dia mahazaka tena eo ambonin’ny fototra iorenany, ary tsy mila fotoana hanamafisana azy, ary handeha amin-kery lehibe izy ka hanao ny asany, ary hofaranana vetivety amin’ny fahamarinana.” Experience and Views, 48.