Buka ea Esaia, ’me haholo-holo tlaleho ea ho qetela ea boporofeta ea Esaia e fumanoang likhaolong tsa mashome a mane ho isa ho mashome a tšeletseng a metso e tšeletseng, ke nehelano e totobatsang linnete tse seng kae tsa bohlokoa tsa boporofeta tse amanang ka kotloloho le Tšenolo ea Jesu Kreste, e seng e ntse e phutholloa ha re atamela qetellong ea nako ea teko ea batho. E ’ngoe ea linnete tseo ke tšenolo ea Alfa le Omega. Ha ho buka e ’ngoe ka Bibeleng e atamelang bopaki ba Esaia mabapi le karolo ea semelo sa Molimo e bontšang qetello ea ntho hammoho le qalo ea ntho.
Iza no nahatanteraka sy nanao izany, ka niantso ny taranaka hatramin’ny voalohany? Izaho Jehovah, ny voalohany, ary miaraka amin’ny farany; Izaho no Izy. Isaia 41:4.
Ao amin’i Isaia no amaritan’Andriamanitra izay maha-porofon’ny maha-Andriamanitra Azy.
Izao no lazain’i Jehovah, Mpanjakan’ny Isiraely sy Mpanavotra azy, Jehovah Tompon’ny maro hoe: Izaho no voalohany, ary Izaho no farany; ary tsy misy Andriamanitra afa-tsy Izaho. Ary iza moa, tahaka Ahy, no hiantso ka hanambara izany ary handamina izany ho Ahy, hatrizay nanendrenako ny firenena fahiny? Ary ny zavatra ho avy sy izay mbola ho tonga dia aoka hasehony aminy. Aza matahotra ianareo, ary aza mangovitra; tsy efa nolazaiko taminareo va izany hatramin’izany andro izany sy nambarako? Eny, ianareo no vavolombeloko. Misy Andriamanitra va ankoatra Ahy? Tsia, tsy misy Vatolampy; tsy mahalala iray akory Aho. Isaia 44:6–8.
Ang huling makahulang salaysay ni Isaias ay nagbibigay-diin sa ganap at pangwakas na katuparan ng pagparito ng Mang-aaliw na ipinangako ni Jesus.
Henoy aho, ianareo izay manaraka ny fahamarinana, ianareo izay mitady an’i Jehovah: jereo ny vatolampy izay nandaniana anareo, sy ny lavaka amin’ny lavaka-fantsakana izay nangalana anareo. Jereo Abrahama rainareo sy Saraha izay niteraka anareo; fa izaho niantso azy, fony izy irery ihany, dia nitahy azy sy nampitombo azy. Fa Jehovah hampionona an’i Ziona; hampionona ny taniny lao rehetra Izy; ary hataony tahaka an’i Edena ny efitrany, ary tahaka ny sahan’i Jehovah ny tany karankainy; fifaliana sy firavoravoana no ho hita ao, fisaorana sy feon-kira. Isaia 51:1–3.
Tonga ny Mpampionona tamin’ny Jolay 2023. Fahamarinana iray hafa asongadin’ny fitantaran’i Isaia dia ny tantara miafina misy dingana telo momba ny kotrokorana fito, izay rafitry ny hoe “emeth”, ilay teny hebreo noforonin’ny litera voalohany sy fahatelo ambin’ny folo ary farany amin’ny abidy hebreo.
Fandrenesam-peo avy ao an-tanàna, feo avy ao amin’ny tempoly, dia feon’i Jehovah izay mamaly ny fahavalony araka izay mendrika azy. Isaia 66:6.
Misy fahamarinana lehibe iray hafa aseho ao amin’i Isaia, dia ny anjara asan’ny Silamo amin’ny maha-fitaovan’ny fitsarana fampiharana ataon’Andriamanitra azy, voalohany indrindra amin’i Etazonia, ary avy eo amin’izao tontolo izao noho ny fampandaniana ny fampiharana ny Alahady.
Amin’ny fatra, raha mitsiry izy, dia hiady hevitra aminy ianao; fa ampijanony ny rivotra masiaka avy aminy amin’ny andron’ny rivotra avy any atsinanana. Isaia 27:8.
Ireo fahamarinana rehetra ireo dia azo sokajiana ho singa ao amin’ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina, izay ilay fanoharana momba ny virijina folo no fanehoana ny hafatry ny Fanambaran’i Jesosy Kristy izay nomen’ny Ray an’i Jesosy, ary Jesosy no nanome izany an’i Gabriela, izay nanome izany an’i Jaona, ary izy no nanoratra izany ka nandefa izany tany amin’ny fiangonana. Nampiasaintsika ny fitantarana farany nataon’i Isaia mba hanohanana ny tsipiky ny fisehoan-javatra ara-paminaniana izay manomboka ao amin’ny toko faha-11 ao amin’ny Apokalypsy, ary ankehitriny dia tonga eo amin’ny toko faha-12 isika, izay ahitantsika ilay vehivavy mitafy ny masoandro aseho amin’ilay tandindona izay tohanan’i Isaia amin-kery lehibe tokoa, dia izao izany: asehon’i Kristy ny fiafaran’ny zavatra iray amin’ny alalan’ny fiandohan’ny zavatra iray.
Ary nisy fahagagana lehibe niseho tany an-danitra; vehivavy nitafy ny masoandro, ary ny volana teo ambanin’ny tongony, ary teo an-dohany satroboninahitra misy kintana roa ambin’ny folo; ary izy nanana anaka dia niantsoantso, nijaly teo am-piterahana, sady narary hiteraka. Ary nisy fahagagana iray hafa koa niseho tany an-danitra; koa indro, dragona mena lehibe, nanana loha fito sy tandroka folo, ary satroboninahitra fito teo amin’ny lohany. Ary ny rambony namindra ny ampahatelon’ny kintan’ny lanitra ka nanipy azy tamin’ny tany; ary ilay dragona nitsangana teo anoloan’ilay vehivavy izay efa hiteraka, mba handrapaka ny zanany raha vao teraka izy. Ary izy niteraka zazalahy, izay hanapaka ny firenena rehetra amin’ny tehim-by; ary ny zanany dia nakarina ho any amin’Andriamanitra sy ho any amin’ny seza fiandrianany. Apokalypsy 12:1–5.
Ny vehivavy ao amin’ny Apokalypsy toko faha-roambinifolo dia tandindon’ny vahoaka voafidin’Andriamanitra manerana ny tantara. Ireo foko roa ambin’ny folo amin’i Isiraely ara-bakiteny fahiny dia maneho ny fiandohan’ny vahoaka voafidiny izay ao amin’ny fanekena. Ireo foko roa ambin’ny folo ireo no tandindon’ny fiafaran’i Isiraely ara-bakiteny fahiny, tamin’ny fotoana nifidianan’i Kristy mpianatra roa ambin’ny folo. Ireo mpianatra roa ambin’ny folo ireo, teo amin’ny fiafaran’i Isiraely ara-bakiteny fahiny, dia ireo apostoly roa ambin’ny folo ihany koa teo amin’ny fiandohan’i Isiraely ara-panahy ankehitriny. Vavolombelona roa amin’ny fiandohana sy vavolombelona iray amin’ny fiafarana no mitambatra hanorenana vavolombelona telo izay manondro ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina ho fiafaran’i Isiraely ara-panahy ankehitriny.
Ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo koa dia ilay saina noroahin’ny rahalahiny. Izy ireo no ilay saina izay lohasahan’ny taolana maina sy maty nandry teny an-dalamben’ilay tanàna lehibe, dia Sodoma sy Egypta, izay novonoin’ilay bibidia niakatra avy tamin’ny lavaka tsy hita noanoa. Izy ireo no ilay saina, dia ireo vaton’ny satroboninahitra, izay entin-dravehivavy eo ambonin’ny lohany.
Ary hovonjen’Andriamaniny no hamonjy azy amin’izany andro izany tahaka ny andian’ondrin’ny olony; fa ho toy ny vaton’ny satroboninahitra izy, asandratra tahaka ny faneva eo amin’ny taniny. Zakaria 9:16.
Ny faneva, izay ireo iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, dia vato, tahaka an’i Kristy.
Ary izy rehetra dia nisotro ilay fisotro ara-panahy iray ihany; fa nisotro avy tamin’ilay Vatolampy ara-panahy izay nanaraka azy izy; ary Kristy no io Vatolampy io. 1 Korintiana 10:4.
I Kristy dia tandindon’ireo iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, ary Petera miombon-kevitra amin’i Paoly fa i Kristy no “vato velona” izay nolavin’ny olona, ary Petera koa dia nanondro fa ny olon’Andriamanitra dia “vato velona” ihany koa.
Izay manatona Azy, dia tahaka ny manatona vato velona, nolavin’ny olona tokoa, kanefa nofidin’Andriamanitra sady sarobidy; ary ianareo koa, tahaka ny vato velona, dia aorina ho trano ara-panahy, ho fisoronana masina, mba hanolotra fanatitra ara-panahy izay ankasitrahan’Andriamanitra amin’ny alalan’i Jesosy Kristy. 1 Peter 2:4, 5.
Ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia tsy ireo vato ao amin’ny satroboninahitry ny vehivavy ihany, fa izy ireo no satroboninahitra mihitsy.
Noho ny amin’i Ziona dia tsy hangina Aho, ary noho ny amin’i Jerosalema dia tsy hiala sasatra Aho, mandra-piposaky ny fahamarinany tahaka ny famirapiratana, ary ny famonjeny tahaka ny jiro mirehitra. Ary ny firenena jentilisa hahita ny fahamarinanao, ary ny mpanjaka rehetra hahita ny voninahitrao; ary hantsoina amin’ny anarana vaovao ianao, izay hotononin’ny vavan’i Jehovah. Ho satroboninahitry ny voninahitra eo an-tanan’i Jehovah koa ianao, sy fehiloha maha-mpanjaka eo an-tanan’Andriamanitrao. Isaia 62:1–3.
I Kristy dia tandindon’ny iray hetsy efatra alina sy efatra arivo. Izy no Vatolampy, ary izy ireo dia “vato.” Izy ireo dia “satroboninahitry ny voninahitra eo an-tànan’i Jehovah,” ary i Kristy no satroboninahitry ny voninahitra.
Amin’izany andro izany, Jehovah Tompon’ny maro no ho satroboninahitry ny voninahitra sy fehiloha mahafinaritra ho an’ny sisa amin’ny olony, ary ho fanahin’ny fitsarana ho an’izay mipetraka hitsara, ary ho hery ho an’izay mampiverina ny ady eo am-bavahady. Isaia 28:5, 6.
Rehefa heverina ny isa roa ambin’ny folo eo amin’ny tontolon-kevitry ny fiandohana sy ny fiafarana, ilay vehivavy dia maneho ny vahoakan’ny fanekena voafidy hatramin’i Isiraely fahiny teo an-tendrombohitra Sinay, ka hatramin’ny tantaran’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Izy ireo dia nasehon’i Kristy ho tandindona, ary ny nahaterahany no tandindon’ny fitsanganan’ireo taolana maina maty avy teo amin’ny arabe izay namonoana azy ireo tamin’ny 18 Jolay 2020. Ilay dingana roa mifanesy izay faritan’i Ezekiela fito amby telopolo amin’ny fomba fohy sy mazava tokoa, ka mampiaina indray ireo mpaminany roa ireo, dia “voalaza voalohany” ao amin’ny famoronana an’i Adama.
Adama dia noforonina tamin’ny dingana roa. Noforona aloha izy, ary avy eo Kristy no nitsoka ny fofon’aina tao aminy, tahaka ny fofon’aina avy tamin’ireo rivotra efatra ao amin’i Ezekiela izay namelona indray ireo taolana maina. Adama dia noforonina ho lehilahy efa tonga amin’ny fahamatorana tanteraka, kanefa ny namoronana azy dia tsy inona fa ny nahaterahany. Ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo dia teraka rehefa afaka telo andro sy tapany ara-panoharana nivalandrandra ho faty teny an-dalana izay mamakivaky ny lohasahan’ny fahafatesana. Ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo dia ateraky ny vehivavy izay niteraka ny “zaza lahy, izay hanapaka amin’ny tehim-by.” Amin’ny maha-mariky ny fiangonana manerana ny tantara azy, ny vehivavy ao amin’ny Apokalypsy toko faharoa ambin’ny folo dia maneho marika mitovy amin’ny “tendrombohitra” ao amin’ny Daniela toko faharoa.
“Ny Apokalypsy dia boky voaisy tombo-kase, nefa koa boky efa nosokafana. Mirakitra zava-mitranga mahatalanjona izay hitranga amin’ny andro farany eo amin’ny tantaran’ity tany ity izy. Mazava sy voafaritra tsara ny fampianaran’ity boky ity, fa tsy saro-pantarina na tsy takatry ny saina. Ao anatiny dia averina raisina ilay tsipika iray ihany amin’ny faminaniana tahaka ny ao amin’i Daniela. Misy faminaniana sasany naverin’Andriamanitra, ka asehony amin’izany fa tsy maintsy omena lanja izy ireny. Tsy mamerina zavatra tsy dia misy lanjany lehibe akory ny Tompo.” Manuscript Releases, volume 9, 8.
Io andian-teny faminaniana hita ao amin’i Daniela io ihany no raisina sy tohizina ao amin’ny Apokalypsy. Ilay vato ao amin’i Daniela, izay voakapa tamin’ny tendrombohitra tsy tamin-tànana, dia ireo “vato velona” ao amin’i Petera, izay “aorina ho trano ara-panahy, ho fisoronana masina”; ary ilay vato ao amin’i Daniela dia misolo tena koa ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo. Ny tendrombohitra dia ny fiangonan’Andriamanitra manerana ny tantara.
Ary amin’ny andron’ireo mpanjaka ireo no hananganan’Andriamanitry ny lanitra fanjakana iray izay tsy ho rava mandrakizay; ary izany fanjakana izany tsy havela ho an’ny firenena hafa, fa hotorotoroiny sy holevoniny ireo fanjakana rehetra ireo, ary hijoro mandrakizay izy. Koa satria ianao nahita fa nisy vato voapaika avy tamin’ny tendrombohitra nefa tsy tamin-tanana, ary izy nanorotoro ny vy sy ny varahina sy ny tanimanga sy ny volafotsy ary ny volamena, dia Andriamanitra lehibe no nampahafantatra ny mpanjaka izay hitranga any aoriana; ary marina ny nofy, ary azo antoka ny heviny. Daniela 2:44, 45.
Ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina an’ireo iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina dia aseho koa ho ny ranonorana farany, ary amin’ny andron’ny ranonorana farany no ‘ananganan’ Andriamanitra ilay fanjakana izay asehon’ny vaton’i Daniela.
“Ny ranonorana any aoriana dia ho avy amin’izay madio—ary amin’izany fotoana izany dia handray izany avokoa izy rehetra, tahaka ny taloha.
“Rehefa mamela ny rivotra ireo anjely efatra, dia hanorina ny fanjakany Kristy. Tsy misy handray ny orana fara, afa-tsy izay manao izay rehetra azony atao. Hanampy antsika Kristy. Samy afaka ho mpandresy avokoa ny rehetra amin’ny fahasoavan’Andriamanitra, amin’ny alalan’ny ran’i Jesosy. Liana amin’ny asa ny lanitra rehetra. Liana ny anjely.” Spalding and Magan, 3.
Ny rivotra efatra amin’ny Islam dia vahana amin’ny lalàn’ny Alahady, ary avy eo dia manangana ny fanjakany i Kristy. Izany dia mitranga amin’ny andron’ireo fanjakana ara-panahy ao amin’ny Daniela toko faharoa. Ireo fanjakana ara-panahy efatra farany ao amin’ny nofin’i Nebokadnezara dia notondroin’ny fanjakana ara-bakiteny efatra voalohany. Babylona ara-bakiteny, Medo-Persia, Gresy ary Roma dia misolo tena an’i Babylona ara-panahy, Medo-Persia, Gresy ary Roma.
Babylona ara-panahy no lohan’ny volamena, izay nahazo ratra mahafaty tamin’ny 1798, araka ny nanondroan’ny fanoharana an’i Nebokadnezara izay nesorina vetivety teo amin’ny fahefana nandritra ny “fotoana fito.” Rehefa mamorona ilay fanjakana fahavalo, izay avy amin’ny fito, ny firaisana telo sosona misy ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka, dia hiforona avy amin’ny fanjakana ara-panahy rehetra izany, araka ny aseho ao amin’ny sarin’i Nebokadnezara ao amin’ny toko faharoa. Ny papa maty sy ny papa natsangana tamin’ny maty indray no loha ara-panahin’ny volamena eo am-piandohana sy eo am-pamaranana ny fanjakana ara-panahy efatra ao amin’ilay sary. Etazonia, amin’ny maha-faharoa amin’ireo fanjakana efatra azy, dia aseho ho Medo-Persia ara-panahy. Ny Firenena Mikambana, amin’ny maha-fahatelo amin’ireo fanjakana efatra azy, dia aseho ho Gresy ara-panahy ary miaraka izy rehetra no mandrafitra ilay firaisana telo sosona misy ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka mba hananganana ilay fanjakana fahavalo, izay avy amin’ny fito. Ny papa no antikristy ary mikatsaka ny handika sandoka an’i Kristy. Amin’izany lafiny izany, amin’ireo fanjakana ara-panahy efatra farany, ny papa no voalohany sy farany.
Ny vato voakapa hiala amin’ny tendrombohitra dia tonga fanjakana izay mameno ny tany rehetra, ary atsangana ho faneva izany “amin’ny andron’ireo mpanjaka ireo,” satria ny fanjakana ara-panahy rehetra asehon’ilay sariolona dia mbola hita sy miasa ao “amin’ny andro farany.” Ny fanandratana ny faneva, izay fananganana ny fanjakan’i Kristy, dia mitranga rehefa afahana ny rivotra efatry ny Islamo, ary aidina tsy misy fetra ny ranonorana farany amin’ny lalàna Alahady.
Ny vato voakapa avy tamin’ny tendrombohitra dia hanorotoro sy hanapotraka ny fanjakana ara-panahin’ny tany rehetra, izay asehon’“ny vy sy ny varahina sy ny tanimanga sy ny volafotsy ary ny volamena.” Ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina dia maneho an’i Kristy, izay ao amin’ny Apokalypsy toko faha-roa ambin’ny folo no “zazakalahy,” ka ny nahaterahany no tandindon’ny nahaterahan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Ilay “zazakalahy” dia “hanapaka ny firenena rehetra amin’ny tsorakazo vy.” Amin’izany tsorakazo izany no hanorotoroany ny firenena.
Hambarako ny didy aho: Hoy Jehovah tamiko: Zanako Hianao; androany no niterahako Anao. Mangataha amiko, dia homeko Anao ho lovanao ny jentilisa, ary ho fanananao ny faran’ny tany. Hotorotoroinao amin’ny tehim-by izy; hovakivakinao toy ny fanaky ny mpanefy vilany izy. Salamo 2:7–9.
Nateraky ny Ray ny Zanak’Andriamanitra. Maro no mandray izany fahamarinana izany ka manodina azy ho amin’ny fandringanana ny tenany. Ny hoe “nateraka” dia midika hoe navoaka tamin’ny fiterahana, nefa fantatsika fa tsy nisy velively fotoana izay tsy nisian’i Kristy.
“‘Ankehitriny ny Fanahy dia milaza mazava tsara fa amin’ny andro farany dia hisy hiala amin’ny finoana, ka hihaino fanahy mamitaka sy fampianaran’ny demonia; miteny lainga amin’ny fihatsarambelatsihy; manana fieritreretana voadotra tamin’ny vy mahamay.’ Alohan’ny fivoarana farany amin’ny asan’ny fihemorana dia hisy fisafotofotoan’ny finoana. Tsy hisy hevitra mazava sy voafaritra tsara momba ny zava-miafin’Andriamanitra. Fahamarinana iray manaraka fahamarinana iray hafa no ho simbaina. ‘Ary tsy azo iadian-kevitra fa lehibe ny zava-miafin’ny toe-panahy araka an’Andriamanitra: Andriamanitra dia niseho tamin’ny nofo, nohamarinina tao amin’ny Fanahy, hitan’ny anjely, notorina tamin’ny jentilisa, ninoana tamin’izao tontolo izao, nakarina ho amin’ny voninahitra.’ Maro no mandà ny fisian’i Kristy talohan’ny nahatongavany ho nofo, ka noho izany dia mandà ny maha-Andriamanitra Azy; tsy manaiky Azy ho Mpamonjy manokana izy ireo. Fandavana tanteraka an’i Kristy izany. Izy no Zanaka lahitokan’Andriamanitra, izay iray tamin’ny Ray hatramin’ny voalohany. Izy no nahariana izao tontolo izao.” Signs of the Times, 28 Mey 1894.
Rehefa lazaina ho “nateraky” ny Ray i Kristy, dia famantarana fahamarinana mifandray amin’i Kristy izany, fahamarinana izay potehina raha terena hapetraka ao anatin’ny modelin’ny maha-ray aman-dreny olombelona. Tsy azontsika atao ny mandinika an’Andriamanitra avy amin’ny fomba fijerintsika maha-olombelona. Tsy misy afa-tsy ny mandinika an’Andriamanitra araka izay anehoany antsika ny fanombanany ny Tenany.
Aoka handaozan’ny ratsy fanahy ny làlany, ary ny olon-dratsy ny fisainany; ary aoka hiverina ho amin’i Jehovah izy, fa hamindra fo aminy Izy; ary ho amin’Andriamanitsika, fa hamela heloka be dia be Izy. Fa ny fisainako tsy mba fisainanareo, ary ny lalanareo tsy mba lalako, hoy Jehovah. Fa tahaka ny hahavon’ny lanitra noho ny tany no hahavon’ny lalako noho ny lalanareo, ary ny fisainako noho ny fisainanareo. Isaia 55:7–9.
Ny fampiolanana ny teny hoe “nateraka” mba hanamarihana fa nisy fotoana iray izay niterahan’ny Ray an’i Kristy, dia ny “mihaino fanahy mamitaka sy fampianaran’ny demonia.” Ho amin’ny tanjon’ny fandinihantsika amin’izao fotoana izao, dia izao fotsiny no asongadiko: ilay vehivavy ao amin’ny Apokalypsy toko faharoa ambin’ny folo dia hiteraka ny “zazakely lahy” izay hanapaka ny firenena amin’ny tsorakazo vy. Ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina dia hanapaka ny firenena amin’ny tsorakazo vy koa.
Ny fiangonan’i Tyatira dia miverina indray rehefa sitrana amin’ny lalàn’ny Alahady ny ratra mahafaty nahazo ny fahefan’ny papa. Ao amin’izany tantara izany, ny teny fikasana nomena ny olon’Andriamanitra dia izao: izay mandresy dia hanapaka ny “firenena” amin’ny “tehina vy.”
Ary izay mandresy ka mitandrina ny asako hatramin’ny farany, dia homeko fahefana amin’ny firenena izy; ary hanapaka azy amin’ny tsorakazo vy izy; toy ny fanaky ny mpanefy vilany no hanorotoroana azy; tahaka izay noraisiko tamin’ny Raiko. Apokalypsy 2:26, 27.
Ny vahoakan’Andriamanitra izay ao amin’ny fisehoana farany amin’ny fiangonan’i Thyatira dia ilay iray hetsy sy efatra arivo amby efa-polo. Ilay vehivavy tany am-piandohana dia niteraka an’i Kristy, ary amin’ny farany kosa dia miteraka ilay iray hetsy sy efatra arivo amby efa-polo, izay manaraka ny Zanak’ondry.
Ary nihira toy ny fihirana vaovao teo anoloan’ny seza fiandrianana sy teo anoloan’ny zava-manana aina efatra ary ny loholona izy; ary tsy nisy olona nahay nianatra izany fihirana izany afa-tsy ny efatra alina amby iray hetsy sy efatra arivo, dia ireo izay navotana hiala amin’ny tany. Ireo no tsy voaloto tamin’ny vehivavy; fa virijina izy. Ireo no manaraka ny Zanak’ondry na aiza na aiza alehany. Ireo dia navotana avy tamin’ny olona ho santatra ho an’Andriamanitra sy ho an’ny Zanak’ondry. Apokalypsy 14:3, 4.
Kristy dia nateraka “voalohany”, ary ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina manaraka ny Zanak’ondry, koa izy ireo dia nateraka “farany”. Kristy dia “nakarina ho any amin’Andriamanitra”, tahaka ireo vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo. Samy miakatra ho any amin’ny Ray ny zanany roa tonta.
Ary niteraka zazalahy izy, izay hanapaka ny firenena rehetra amin’ny tehim-by; ary ny zanany dia nakarina ho any amin’Andriamanitra sy ho eo amin’ny seza fiandrianany. Apokalypsy 2:5.
Kristy, amin’ny maha-Tompon’ny maro an’isa Azy, dia koa “anjaran’i Jakoba,” ary ny Isiraely dia “tehin’ny lovany,” ary ny Isiraely koa dia “famaky adiny” sy “fitaovam-piadiany” izay ampiasainy mba “hanorotoroana ny firenena.”
Ny anjaran’i Jakoba tsy mba tahaka ireny; fa Izy no Mpamorona ny zavatra rehetra; ary Israely no tsorakazon’ny lovany; Jehovah, Tompon’ny maro, no anarany. Hianao no famaky fiadiako sy fitaovam-piadiko; fa aminao no hanorotoroako ny firenena, ary aminao no handravako ny fanjakana. Jeremia 51:19, 20.
I Kristy sy ny iray hetsy sy efatra arivo dia samy manjaka sy manorotoro ny firenena amin’ny tsorakazo vy. I Kristy no “anjaran’i Jakoba,” ary toy izany koa ny olony.
Fa ny anjaran’i Jehovah dia ny olony; Jakoba no lova voafidy ho azy. Deoteronomia 32:9.
Ny vato voatapaka avy amin’ny tendrombohitra, izay maneho ny fiangonan’Andriamanitra, no fisehoana farany ny fiangonany izay mameno ny tany amin’ny voninahiny; ary ampiasainy ho famaky adiny izy ireo mba hamely ny tongotry ny sarivongana ka hahatonga ireo fanjakana ireo ho “akofa amin’ny famoloam-bary amin’ny fahavaratra.” Ary tsofin’ny rivotra ho lavitra ireo fanjakana ireo.
Dia niara-notorotoro ny vy sy ny tanimanga sy ny varahina sy ny volafotsy ary ny volamena, ka tonga tahaka ny akofa eo amin’ny famoloam-bary amin’ny fahavaratra; ary nentin’ny rivotra ireny, ka tsy hita izay nitoerany intsony; ary ilay vato namely ny sarivongana dia tonga tendrombohitra lehibe ka nameno ny tany rehetra. Daniela 2:35.
Tsy maintsy napetraka tao anatin’ny tontolon-kevitry ny faneva asandratra ho any an-danitra ny tandindon’ilay vehivavy, satria ny Apokalypsy toko faharoa ambin’ny folo dia manondro ny fiandohan’ny ady teo amin’i Kristy sy Satana izay nanomboka tany an-danitra; ary amin’ny fanaovany izany dia manondro ady iray any an-danitra izay manamarika ny fiafaran’ilay fifanandrinana lehibe teo amin’i Kristy sy Satana. Ny Apokalypsy toko faharoa ambin’ny folo sy fahatelo ambin’ny folo dia maneho ny ady farany amin’ilay fifanandrinana lehibe, ary manao izany amin’ny fampisehoana ny solontenan’i Satana sy ny efatra arivo sy efatra alina sy iray hetsy miady any amin’ny lanitra.
Ao amin’ny lahatsoratra manaraka, dia hiroso amin’ny famaliana ny amin’ilay ady tany an-danitra amin’ny “andro farany” isika, izay naneho mialoha tamin’ny alalan’ilay ady tany an-danitra izay nanomboka tany am-piandohana.
Ary hitako ny bibidia iray hafa niakatra avy tamin’ny tany; ary nanana tandroka roa tahaka ny an’ny zanak’ondry izy, nefa niteny tahaka ny dragona. Ary ampihariny eo anatrehan’ilay bibidia voalohany ny fahefana rehetra ananan’ilay bibidia voalohany, ka ataony miankohoka amin’ilay bibidia voalohany ny tany sy izay monina eo aminy, dia ilay naratra mafy ka sitrana ny ratrany mahafaty. Ary manao fahagagana lehibe izy, ka mampidina afo avy any an-danitra ho amin’ny tany eo imason’ny olona; ary mamitaka izay monina ambonin’ny tany amin’ny alalan’ireo fahagagana nomena azy hatao eo anatrehan’ilay bibidia, ka milaza amin’izay monina ambonin’ny tany mba hanao sarin’ilay bibidia izay naratra tamin’ny sabatra nefa velona ihany. Ary nomena azy ny hanome aina ho an’ny sarin’ilay bibidia, mba hiteny ny sarin’ilay bibidia sady hampamono izay rehetra tsy mety miankohoka amin’ny sarin’ilay bibidia. Ary ataony mandray marika eo amin’ny tanany ankavanana, na eo amin’ny handriny, ny olona rehetra, na kely na lehibe, na mpanan-karena na mahantra, na afaka na andevo; ary mba tsy hisy hahazo hividy na hivarotra, afa-tsy izay manana ny marika, na ny anaran’ilay bibidia, na ny isan’ny anarany. Ity no fahendrena. Aoka izay manan-tsaina hanisa ny isan’ilay bibidia; fa isan’olona izany; ary enin-jato sy enim-polo ary enina ny isany. Apokalypsy 13:11–18.