Efa naseho fa ny tantaran’ny 11 Aogositra 1840 hatramin’ny 22 Oktobra 1844 no tantara asehon’ireo kotrokorana fito izay voaisy tombo-kase mandra-pahatongan’ny fotoana mialoha indrindra ny famaranana ny fotoam-pahasoavana. Ao amin’ity lahatsoratra ity dia hanomboka amin’ny famerenana hijery ny sasantsasany amin’izay efa voafaritsika momba ny tandindon’ireo kotrokorana fito aho. Mampiasa tsipika ara-tantara miorina amin’ny tsipika ara-tantara isika mba hanehoana ireo fahamarinana ireo. Misy mari-pamantarana ara-paminaniana efatra manomboka amin’ny 11 Aogositra 1840 ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844, tafiditra ao anatin’izany; ny fanomezana hery ny hafatry ny anjely voalohany, ny fahadisoam-panantenana voalohany, ny Antso Amin’ny Mamatonalina, ary ny Fahadisoam-panantenana Lehibe.
Ny 11 Aogositra 1840 dia voatondron’i Mosesy teo amin’ilay roimemy nirehitra. Ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny lohataonan’ny 1844 dia voatondron’i Zipora, vadin’i Mosesy, fony izy namora ny zanany lahy tamin’alahelo sy tahotra. Ny Antso Amin’ny Mamatonalina izay nanomboka tamin’ny fivorian’ny toby tao Exeter ny 12–17 Aogositra dia voatondron’ny fahatongavan’i Mosesy tany Egypta sy ny fampitandremany voalohany momba ny fahafatesan’ny lahimatoa tao Egypta. Ny Fahadisoam-panantenana Lehibe tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia voatondron’ny Hebreo teo amin’ny Ranomasina Mena.
Tamin’ny andron’i Davida mpanjaka, ny 11 Aogositra 1840 dia naseho an-tsary tamin’ny namerenan’ny Filistina ny fiaran’Andriamanitra. Ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny lohataonan’ny 1844 dia naseho an-tsary tamin’ny nikasihan’i Oza ny fiaran’Andriamanitra. Ny Antso Mamatonalina izay nanomboka tamin’ny fivoriana an-dasy tao Exeter ny 12–17 Aogositra dia naseho an-tsary tamin’ny nitondran’i Davida ny fiara ho ao Jerosalema. Ny Fahadisoam-panantenana Lehibe tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia naseho an-tsary tamin’i Mikala vadin’i Davida, raha nanamavo an’i Davida izy noho ny nidirany tao Jerosalema niaraka tamin’ny fiara.
Ny 11 Aogositra 1840 dia natao tandindona tamin’ny batisan’i Kristy. Ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny lohataonan’ny 1844 dia natao tandindona tamin’ny fahadisoam-panantenana vokatry ny nahafatesan’i Lazarosy. Ny Antso tamin’ny Misasakalina, izay nanomboka tamin’ny fivoriana an-toby tao Exeter ny 12–17 Aogositra, dia natao tandindona tamin’ny Fidirana Amim-boninahitra nataon’i Kristy tao Jerosalema. Ny Fahadisoam-panantenana Lehibe tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia natao tandindona tamin’ny fahadisoam-panantenan’ny hazo fijaliana.
Efa nanamarika isika fa ireo famantarana efatra ireo dia maneho ampahany ihany amin’ny rafitra feno an’ny hetsika fanavaozana rehetra. Amarintsika ho vavolombelon’ny tantara izay nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001 ireo famantarana efatra ireo. Anisan’ny toetra ara-paminaniana iray ao amin’ireo tsipika efatra tsirairay avy ny hoe mitondra lohahevitra iray ihany ireo famantarana ao amin’ny tsipika tsirairay.
Ho an’i Mosesy, ireo mari-pamantarana efatra rehetra dia niresaka ny asan’Andriamanitra amin’ny fidirany amin’ny fanekena miaraka amin’ny vahoaka voafidy iray, ho fahatanterahan’ny faminanian’i Abrahama. Tamin’ny tsipiky ny fanavaozana nataon’i Davida Mpanjaka, ireo mari-pamantarana efatra rehetra dia nampifandraisina tamin’ny fiaran’Andriamanitra. Ao amin’ny tsipik’i Kristy, ireo mari-pamantarana efatra rehetra dia nampifandraisina tamin’ny fahafatesana sy ny fitsanganan-ko velona.
Ny 11 Aogositra 1840 dia fanamafisana ny foto-kevitry ny andro ho taona iray. Ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny lohataonan’ny taona 1844 dia vokatry ny fampiharana diso ny foto-kevitry ny andro ho taona iray. Ny hafatr’i Samuel Snow momba ny Antsoantson’ny Mamatonalina no fanitsiana sy fanaperana ny fampiharana tsy nahomby ny foto-kevitry ny andro ho taona iray. Ny hafatra voahitsy dia nifototra tamin’ny foto-kevitry ny andro ho taona iray ary tanteraka tamin’ny 22 Oktobra 1844. Ireo mariky ny lalana efatra dia samy manondro ny foto-kevitry ny andro ho taona iray avokoa.
Ampahafantarin’i Sister White antsika fa ny kotrokorana fito dia maneho ireo zava-nitranga nandritra ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa; nefa izy koa dia mampianatra fa ny kotrokorana fito dia maneho ihany koa “zava-mitranga ho avy izay haseho araka ny filaharany.” Ny kotrokorana fito dia maneho fisehoan-javatra ara-paminaniana efatra izay nanomboka tamin’ny 11 Aogositra 1840 ka nifarana tamin’ny 22 Oktobra 1844, ary ireo famantarana efatra ireo dia haverina ao amin’ny tantarantsika amin’io filaharana io ihany.
Ny 11 Septambra 2001 dia efa nisy tandindony tao amin’ny 11 Aogositra 1840, ary samy mifandray amin’ny finoana silamo ireo daty roa ireo, ka mampifamatotra ny fiandohan’ny Advantisma amin’ny fiafaran’ny Advantisma. Na ny 11 Aogositra 1840 na ny 11 Septambra 2001 dia samy fanamafisana ny fitsipika ara-paminaniana fototra tao amin’ny tantara nisy azy avy.
Tamin’ny 11 Septambra 2001 no nidinan’ilay anjelin’ny Apokalypsy toko faha-18, ary tamin’ny 11 Aogositra 1840 no nidinan’ilay anjelin’ny Apokalypsy toko faha-10. Ny fahadisoam-panantenana voalohany an’ny Future for America dia faminaniana tsy tanteraka momba ny Silamo tamin’ny 18 Jolay 2020. Ny hafatra izay voasokatra, tahaka ny Antso Tamin’ny Misasakalina tao Exeter tamin’ny fahavaratra 1844, dia fanitsiana ilay faminaniana tsy tanteraka izay efa nomena teo aloha. Ho an’ny Millerita, ny fanitsiana dia mifandraika amin’ilay fampiharana tsy nahomby teo aloha ny foto-kevitry ny andro iray ho taona iray, izay nanondro ny taona 1843 ho fotoan’ny fiverenan’ny Tompo. Ankehitriny, ny fanitsiana izay asehon’ny hafatry ny Antso Tamin’ny Misasakalina nataon’ny Millerita dia tsy maintsy ho marika iray izay misolo tena ny Silamo, tahaka ireo marika roa teo aloha. Ny fanitsiana izay nasehon’ny asan’i Samuel Snow dia tsy ny hanilihana ilay faminaniana tsy tanteraka teo aloha, fa ny hanitsy tsara kokoa ilay faminaniana izay tsy tanteraka teo aloha.
Ireo kivy fanantenana ireo dia nahita tao amin’ny Soratra Masina fa tao anatin’ny fotoana fiandrasana izy ireo, ary tsy maintsy niandry tamim-paharetana ny fahatanterahan’ny fahitana. Ilay porofo ihany izay nitarika azy ireo hiandrandra ny Tompony tamin’ny 1843 no nitarika azy hiandry Azy tamin’ny 1844. Early Writings, 247.
Anio ny hafatra izay tandindonin’ilay hafatra nivoaka avy tamin’ny fivorian’ny toby tao Exeter dia ho fanatanterahana lavorary ny faminaniana izay tsy tanteraka teo aloha. Ny Fahadisoam-panantenana Lehibe teo amin’ny tantaran’ny Millerita dia maneho fahadisoam-panantenana lehibe iray izay hitranga amin’ny lalàn’ny Alahady, nefa izany dia ho ao anatin’ny tontolon-kevitry ny faminaniana iray momba ny Silamo. Ny hafatr’i Samuel Snow dia famantarana ny daty marina indrindra. Marina ny daty, fa diso ny zava-nitranga. Ny hafatra anio izay asehon’ny hafatr’i Snow dia ho hafatra momba ny Silamo, izay fanatanterahana lavorary ny hafatra izay tsy tanteraka tamin’ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny 18 Jolay 2020.
Tsy misy fotoana na daty tafiditra amin’izao intsony, fa hatramin’ny 22 Oktobra 1844 dia tsy tokony ho isan’ny hafatra ara-paminanian’Andriamanitra intsony ny famaritana fotoana.
“Ny Tompo dia naneho tamiko fa ny hafatry ny anjely fahatelo dia tsy maintsy mandeha ka hotorina amin’ireo zanaky ny Tompo izay miparitaka, ary fa tsy tokony hiantehitra amin’ny fotoana izany; satria ny fotoana tsy ho fitsapana intsony na oviana na oviana. Hitako fa ny sasany dia nahazo hafanam-po sandoka nateraky ny fitoriana ny fotoana; fa ny hafatry ny anjely fahatelo dia mahery kokoa noho izay azon’ny fotoana omena. Hitako fa io hafatra io dia mahajoro eo ambonin’ny fototra iorenany manokana, ary tsy mila fotoana hanamafisana azy, ary fa handeha amin-kery lehibe izy, ka hahavita ny asany, ary hohafohezina amin’ny fahamarinana.” Experience and Views, 48, 49.
Ny vato famantarana fahefatra eo amin’ny tantarantsika dia tsy maintsy ho ny lalàn’ny Alahady, satria ny tantara masina amin’ny andalana rehetra momba ny fanavaozana, rehefa ampiarahana tsipika an-tampon’ny tsipika, miaraka amin’ny fanazavana nentanim-panahy momba ireo tantara ireo amin’ny alalan’ny Fanahin’ny Faminaniana, dia manaporofo amin’ny fomba tsy azo lavina fa ny lalàn’ny Alahady no vato famantarana fahefatra aorian’ny fidinan’ilay anjely mahery eo amin’ny tantarantsika. Ny vato famantarana fahefatra ao amin’ny tantaran’ireo kotrokorana fito, izay “zava-mitranga ho avy izay haseho araka ny filaharany,” dia tsy maintsy mifandray amin’ny Islamo, miorina amin’ny zava-misy fa io lohahevitra io ihany no mitoetra mandrakariva ao amin’ireo vato famantarana efatra mitovy amin’ny hetsika fanavaozana rehetra.
Ny finoana silamo dia ho anisan’ny zava-mitranga ara-paminaniana amin’ny lalàna Alahady noho ny antony faharoa. Jesosy, Ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda, dia naka manokana ny tantaran’ireo tranga efatra ireo ka namaritra azy ho tandindona mahaleo tena. Izany tandindona izany dia ny kotrokorana fito. Misy mariky ny fotoana hafa koa ao amin’ny hetsika fanavaozana rehetra, izay mialoha sy manaraka ireo mariky ny fotoana efatra izay nofaritan’Ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda ho kotrokorana fito. Amin’ny maha-tandindona mahaleo tena azy, ny mariky ny fotoana voalohany ao amin’ilay tantara tandindona izay ahitana ireo mariky ny fotoana efatra ireo dia naneho ny fanafihan’ny silamo an’i Etazonia tamin’ny 11 Septambra 2001. Ny zava-misy fa ny Alfa sy Omega dia mampifandray ny farany amin’ny fiandohana no mametraka ny finoana silamo eo amin’ny lalàna Alahady, satria ny voalohany amin’ireo mariky ny fotoana efatra ireo dia ny fanafihan’ny silamo tamin’ny 11 Septambra 2001; noho izany, ny mariky ny fotoana fahefatra sy farany dia tsy maintsy ho fanafihan’ny silamo koa hanohitra an’i Etazonia.
Azo inoana tokoa fa ny lalànan’ny Alahady dia fanafihana hafa ataon’ny finoana silamo amin’i New York City, ary izany dia hamaly amin’ny maha-fiafarana izay voafaritra amin’ny fiandohana; nefa farafahakeliny dia ho fanafihana ataon’ny finoana silamo izany, araka ny faminaniana tamin’ny 18 Jolay 2020.
Asehontsika koa fa ny Alfa sy ny Omega dia nanafina tantara iray tao anatin’ireo tantara efatra ireo. Raha ny marina, io tantara anatiny miafina io dia fanambarana fototra iray izay avoaka ankehitriny miaraka amin’ilay didy hoe: “aza asiana tombo-kase ny tenin’ny faminanian’ny bokin’ny Apokalypsy.” Io tantara anatiny miafina io dia fantatra rehefa hitantsika ao anatin’ireo mari-dalana efatra izay asehon’ireo kotroka fito fa misy fe-potoana iray ao anatin’ireo mari-dalana efatra izay manomboka amin’ny fahadisoam-panantenana iray ary mifarana amin’ny fahadisoam-panantenana iray. Hatramin’ny fahatongavan’ny anjely faharoa ka hatramin’ny fahatongavan’ny anjely fahatelo ao amin’ny tantaran’ny Millerita dia tantara voafaritra manokana izay maneho tandindona ho an’ny tenany ihany. Manomboka amin’ny hafatry ny anjely iray izay tsy maintsy hohanina izany, ka izany no manamarika ny fotoam-piandrasana ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo. Avy eo dia manondro ny Antso Amin’ny Mamatonalina izany, izay hafatra iray koa tsy maintsy hohanina, ary avy eo dia mitarika ho amin’ny fahatongavan’ny hafatra fahatelo izay tsy maintsy hohanina.
Ny tsipika anatiny miafina ao anatin’ny tsipiky ny kotro-baratra fito dia hamafisin’ny faminaniana, tsy amin’ny fanombohana izay maneho fahadisoam-panantenana ihany, sy ny fahatongavan’ny anjely ary ny hafatra mba hihinana, izay averina indray amin’ny fahadisoam-panantenana lehibe, fa hamafisin’ny “fahamarinana” koa izany.
Ny teny hebreo hoe “‘ĕmeṯ”, izay adika hoe “fahamarinana” ao amin’ny Testamenta Taloha, dia noforonin’ilay Mpahay fiteny mahagaga tamin’ny fampiasana ny litera voalohan’ny abidy hebreo, narahin’ny litera fahatelo ambin’ny folo amin’ny abidy, ary avy eo nofaranana tamin’ny litera faran’ny abidy, mba hamorona ilay teny adika hoe fahamarinana. Efa nasehonay fa ireo litera ireo dia maneho ny foto-kevitry ny fitsipiky ny filazana voalohany, dia ilay fitsipika izay mamantatra ny farany hatramin’ny fiandohana. Ny litera voalohany dia ny litera “alpha”. Ny litera eo afovoany dia ny litera fahatelo ambin’ny folo amin’ny abidy hebreo ary maneho fikomiana. Ny litera farany dia ilay farany, dia ny fiafarana, ny omega. Efa nasehonay fa ireo litera telo ireo dia maneho ireo dingana telo amin’ny filazantsara mandrakizay, araka ny hamafisin’ny tsipika ara-paminaniana maro.
Ny hevitr’ireo litera telo ireo dia mifanaraka amin’ny hevitry ny hafatry ny anjely telo tsirairay. Ny hevitr’ireo litera telo ireo dia mifanaraka amin’ny fizotry ny fanadiovana ny hendry sy ny ratsy fanahy ao amin’ny Daniela 12:10, izay voadio sy natao fotsy ary notsapaina. Ireo litera hebreo telo izay natambatra mba hamoronana ny teny hoe “fahamarinana” dia mitondra ny mari-panavahan’i Alfa sy Omega, ary ireo dingana telo izay asehon’izy ireo ao amin’ny hafatry ny anjely voalohany dia antsoina hoe filazantsara mandrakizay. Ireo dingana telo asehon’ireo litera ireo koa dia maneho ny asan’ny Fanahy Masina araka ny aseho ao amin’ny Jaona 16.
Ary rehefa tonga Izy, dia hampiaiky ny izao tontolo izao ny amin’ny ota sy ny amin’ny fahamarinana ary ny amin’ny fitsarana: ny amin’ny ota, satria tsy mino Ahy izy; ny amin’ny fahamarinana, satria mankany amin’ny Raiko Aho, ary tsy mahita Ahy intsony ianareo; ny amin’ny fitsarana, satria efa voatsara ny mpanapaka izao tontolo izao. Jaona 16:8–11.
Ny fahadisoam-panantenana voalohany dia aseho ho ota, araka ny hita amin’i Mosesy, Oza, Maria sy Marta, ary ny Millerites; fa araka izay ambaran’ny Jaona toko faha-enina ambin’ny folo momba ny asan’ny Fanahy Masina amin’ny fandresen-dahatra ny amin’ny “ota,” dia satria “tsy mino izy.” Ny tandindona tsirairay izay vao notanisaintsika dia maneho ny fahadisoam-panantenana voalohany, ary ny tantarany tsirairay dia manambara fa ilay fahadisoam-panantenana dia vokatry ny ota tsy ninoana zavatra iray izay efa nambara taminy rahateo. Ny dingana voalohany dia ny fandresen-dahatra ny amin’ny ota. Ny dingana voalohany dia ny litera voalohany amin’ny abidia hebreo.
Ny famantarana faharoa amin’ilay tantara miafina dia ny fahamarinana, izay isehoan’ny fanehoana ny herin’Andriamanitra ao amin’ny fahamarinan’ireo izay mitondra ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina. Maneho ny fahamarinan’Andriamanitra izy ireo amin’ny famaranana ny fotoana fiandrasana, fa hoy ny Jaona 16, nankany amin’ny Rainy Kristy ary tsy nahita an’i Kristy intsony izy ireo. Efa niandry Kristy talohan’ny fisehoan’ny fahamarinana. Tamin’ny andron’ny Millerita, rehefa nesorin’i Kristy ny tanany, dia fantatra ilay fahadisoana. Avy eo, ny votoatin’ilay hafatra voahitsy dia namokatra sokajin-mpivavaka roa. Ny sokajy iray dia naneho fahamarinana, satria nanana diloilo izy, ary ny sokajy iray kosa naneho ny fikomiana izay asehon’ny litera fahatelo ambin’ny folo amin’ny abidy hebreo.
“Ireo voahosotra izay mitsangana eo anilan’ny Tompon’ny tany rehetra dia mitana ny toerana izay nomena an’i Satana taloha fony izy kerobima mpiaro. Amin’ny alalan’ireo zava-manan’aina masina manodidina ny seza fiandrianany no itohizan’ny Tompo ny fifandraisana tsy tapaka amin’ny mponina etỳ an-tany. Ny diloilo volamena dia maneho ny fahasoavana izay amehezan’Andriamanitra famatsiana ny fanilon’ny mino, mba tsy hitapitapy ka ho faty. Raha tsy noho ity diloilo masina ity, izay aidina avy any an-danitra amin’ny alalan’ny hafatry ny Fanahin’Andriamanitra, dia ho eo ambanin’ny fifehezana tanteraky ny herin’ny ratsy ny olona.”
“Manala baraka an’Andriamanitra isika rehefa tsy mandray ny fampitana izay ampitondrainy ho antsika. Amin’izany no andavantsika ny diloilo volamena izay tiany harotsaka ao amin’ny fanahintsika mba hampitaina amin’ireo izay ao amin’ny maizina. Rehefa tonga ny antso hoe: ‘Indro, avy ny mpampakatra; mivoaha hitsena azy ianareo,’ ireo izay tsy nandray ny diloilo masina, izay tsy nikolokolo ny fahasoavan’i Kristy tao am-pony, dia hahita, tahaka ireo virijina adala, fa tsy vonona hihaona amin’ny Tompony izy. Tsy manana ao amin’ny tenany ny hery hahazoana ilay diloilo izy, ary potika ny fiainany. Fa raha angatahina kosa ny Fanahy Masin’Andriamanitra, raha mitalaho isika, tahaka ny nataon’i Mosesy hoe: ‘Asehoy ahy ny voninahitrao,’ dia havelatra ao am-pontsika ny fitiavan’Andriamanitra. Amin’ny alalan’ireo fantsona volamena no hampitana amintsika ny diloilo volamena. ‘Tsy amin-kery, na amin-tanjaka, fa amin’ny Fanahiko, hoy Jehovah Tompon’ny maro.’ Rehefa mandray ny taratra mamirapiratra avy amin’ny Masoandron’ny Fahamarinana, dia mamirapiratra tahaka ny jiro eo amin’izao tontolo izao ny zanak’Andriamanitra.” Review and Herald, July 20, 1897.
Mariho fa ireo izay mandray ny hafatry ny Antso Mamatonalina dia efa nasehon’i Mosesy tandindona tao amin’ny zohy tao Horeba, raha nifona tamin’Andriamanitra izy mba hampiseho Azy ny voninahiny. Ireo sokajy roa ireo dia efa namarana ny toetrany talohan’ny Antso Mamatonalina, nandritra ny fotoam-pahatarana.
“Isika ankehitriny dia miaina amin’ny fotoana mampidi-doza indrindra, ary tsy misy na dia iray amintsika aza tokony ho tratra aoriana amin’ny fitadiavana fiomanana ho amin’ny fihavian’i Kristy. Aoka tsy hisy hanaraka ny ohatry ny virijina adala ka hihevitra fa azo antoka ny miandry mandra-pahatongan’ny fotoan-tsarotra vao mahazo fiomanan-toetra hahafahana mijoro amin’izany andro izany. Ho tara loatra ny hitady ny fahamarinan’i Kristy rehefa ampidirina ny vahiny ka hodinihina. Ankehitriny no fotoana hitafiana ny fahamarinan’i Kristy,—dia ny fitafian’ny fampakaram-bady izay hahatonga anao ho mendrika hiditra amin’ny fanasan’ny Zanak’ondry amin’ny fampakaram-bady. Ao amin’ilay fanoharana, ny virijina adala dia aseho ho mangataka diloilo, nefa tsy mahazo izany amin’ny fangatahany. Izany dia tandindon’ireo izay tsy niomana ny tenany tamin’ny fampivelarana toetra hahafahany mijoro amin’ny fotoan-tsarotra.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.
Tamin’ny antso tamin’ny misasakalina dia nisy antokon’olona iray nanana ny diloilo ilaina, ary ny iray kosa tsy nanana izany. Ny dingana faharoa dia ny fanehoana, amin’ny famaranana ny fotoana niandrasana, na fahamarinana na tsi-fahamarinana, “satria” ny mpampakatra dia nandeha “ho any amin’” ny “Rainy, ary tsy hahita Ahy intsony ianareo.” Ny dingana faharoa dia ny litera fahatelo ambin’ny folo amin’ny abidy hebreo. Ny dingana fahatelo ao amin’ny tantara miafina dia ny fitsarana sy ny fahadisoam-panantenana lehibe ary ny litera farany amin’ny abidy.
Ny tantara miafina ao anatin’ny kotrokorana fito dia voaporofo amin’ny teny hoe “fahamarinana,” amin’ny alalan’ny fahadisoam-panantenana tany am-piandohana izay mampahafantatra ny fahadisoam-panantenana farany, ary amin’ny alalan’ny anjely iray tonga miaraka amin’ny hafatra eo am-piandohana sy eo amin’ny farany. Tsy ho fantatr’ireo izay efa nanaiky ny fitsipiky ny fandalinana ny Baiboly nomen’ny fahefana ambony indrindra ihany no hahafantatra izany tantara miafina izany. Ny fitsipik’i Miller tany am-piandohana ary ny Prophetic Keys amin’ny farany.
Amin’ny tantaran’ireo kotrokorana fito, araka izay vao nasehontsika, dia misy fanamafisana iray izay tokony haverina sy hotsaroana. Ny fahadisoam-panantenana voalohany amin’ny tsipika fanavaozana rehetra dia ny tsy firaharahana ny fahamarinana efa niorina teo aloha. Mosesy dia nanadino ny hamora ny zanany, nefa izany no mariky ny fanekena indrindra izay notondroin’ny faminanian’i Abrahama. Oza dia nanadino fa ny fisoronana ihany no mahazo mikasika ny fiara. Maria sy Elizabeta dia manome porofo ao amin’ny tantaran’i Lazarosy fa efa nahalala mialoha ny herin’ny fitsanganan’i Kristy tamin’ny maty izy ireo. Rehefa novokarina ny tabilao 1843, ireo mpitarika (peer pressure) dia niankina tamin’i Father Miller mba tsy hiraharaha izay efa nolazainy hatrany momba ny taona 1843. Nandresy lahatra azy izy ireo mba hanova ny fijoroany vavolombelona efa niorina, izay mbola namela elanelana momba ny daty 1843 ho toy ny faminanian’izy ireo ny fahatanterahan’ny andro telo arivo sy roa zato. Ny fijoroana vavolombelon’i Miller dia manambara fa ny faneren’ny namana nentin’ireo mpitarika hafa tao amin’ny hetsika no nitarika azy handao ny fanondroany mbola tsy mazava tsara momba ny fotoana hahatanterahan’ilay faminaniana, ka hilaza mivantana fa ho tanteraka amin’ny taona 1843 izany.
Miaraka amin’ny Future for America, dia fantatray fa tsy tokony hisy intsony hafatra hafa “mifantoka amin’ny fotoana.” Ny Future for America dia nampianatra imbetsaka izany zava-misy izany nandritra ny tantaran’ny hetsika. Ny fahadisoam-panantenana voalohany dia miorina mandrakariva eo ambonin’ny tsy firaharahiana fahamarinana fitsapana iray izay efa niorina. Tsy firaharahiana feno fahotana ny fahamarinana izany, kanefa ny tena manan-danja kokoa dia tsy firaharahiana feno fahotana ny fitsipika fototra navelan’i William Miller izany, izay efa nofaritana manokana fa nifarana tamin’ny 1844.
Ary ilay anjely izay hitako nitsangana teo ambonin’ny ranomasina sy teo ambonin’ny tany dia nanandratra ny tànany ho any an-danitra, ary nianiana tamin’Izay velona mandrakizay doria, Izay nahary ny lanitra sy izay zavatra ao aminy, ary ny tany sy izay zavatra ao aminy, ary ny ranomasina sy izay zavatra ao aminy, fa tsy hisy fotoana intsony. Apokalypsy 10:5, 6.
Ilay anjely izay nijoro teo ambonin’ny tany sy ny ranomasina, araka an’i Rahavavy White, dia “tsy iza fa i Jesosy Kristy mihitsy.” Ny Future for America dia nanao tsinontsinona didy mivantana avy amin’i Jesosy Kristy! Raha ny amiko manokana, dia olona vitsy monja tamin’ireo nifandray tamiko talohan’ny 18 Jolay 2020 no mbola nifandray tamiko. Roa monja tamin’ireo olona vitsy ireo no niarahako nandinika sy nitsapa, araka ny Tenin’Andriamanitra, izay ho avy mikasika ny fanandramana tamin’ny 18 Jolay 2020; ary ny iray tamin’ireo roa ireo dia efa matory ao amin’i Jesosy ankehitriny. Kanefa, miorina amin’ny tantaran’ny Millerita, izay fiandohana ary isika no fiafarany, dia azoko antoka fa mbola misy ireo izay tao amin’ilay hetsika tamin’izany andro izany, ka mbola mamokatra fampiharana ny faminaniana izay “mifamatotra amin’ny fotoana.” Tsy misy zava-baovao eo ambanin’ny masoandro.
Tena fohy loatra ny fotoana ka tsy ahafahana manohy amin’izany karazam-pientanentanana ara-paminaniana izany, nefa aoka ny olona tsirairay ho resy lahatra tanteraka ao amin’ny sainy ihany. Ary aoka ny tsirairay amin’ireo lehilahy izay mandray toerana eo amin’ilay lafiny izay mbola milalao amin’ny fotoana, ka Future for America mandà ireo fampiharana rehetra ireo, fa tsy inona izany fa fitaka satanika.
Ny tsipika ara-paminaniana miafina ao anatiny, izay ao anatin’ireo mari-pamantarana efatra mandrafitra ny kotrokorana fito, no voavaha ny tombo-kaseny ankehitriny amin’ny alalan’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda. Ity lahatsoratra ity dia famerenana fotsiny ny amin’izay efa nambaranay momba ilay teny hebreo hoe “‘ĕmeṯ” izay adika hoe fahamarinana. Tsy nokasihiny avokoa izay rehetra efa nozarainay teo aloha, kanefa ny tanjon’ny famerenana dia ny haneho fa i Jaona toko faha-enina ambin’ny folo andininy faha-valo dia mifanaraka tanteraka amin’ilay modely ara-paminaniana atolotray momba ilay tsipika ara-paminaniana miafina ao anatiny ao anatin’ny kotrokorana fito.
Mbola misy famerenana kely fanampiny mbola ilaina alohan’ny hahatongavantsika amin’ny fehin-kevitra izay hodinihintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
Aza asiana tombo-kase ny tenin’ny faminanian’ity boky ity, fa efa akaiky ny fotoana: izay tsy marina, aoka izy mbola tsy ho marina ihany; ary izay maloto, aoka izy mbola ho maloto ihany; ary izay marina, aoka izy mbola ho marina ihany; ary izay masina, aoka izy mbola ho masina ihany. Ary, indro, avy faingana Aho; ary eto amiko ny valiko, mba hamaliako ny olona rehetra araka izay ho asany. Izaho no Alfa sy Omega, ny voalohany sy ny farany, ny fiandohana sy ny fiafarana. Apokalypsy 22:10–13.