ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റൊന്ന്

എന്നാൽ അവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവാൽ നിറഞ്ഞവനായിരിക്കെ, ഉറച്ചുനോക്കി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ദൃഷ്ടി ഉയർത്തി, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വവും ദൈവത്തിന്റെ വലങ്കയ്യിൽ നിൽക്കുന്ന യേശുവിനെയും കണ്ടു; അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ, ഞാൻ സ്വർഗ്ഗങ്ങൾ തുറന്നിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യപുത്രൻ ദൈവത്തിന്റെ വലങ്കയ്യിൽ നിൽക്കുന്നതും കാണുന്നു. അപ്പോൾ അവർ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു, തങ്ങളുടെ ചെവികൾ മൂടിക്കൊണ്ട്, ഒരുമനസ്സോടെ അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞുകയറി; അവനെ നഗരത്തിനു പുറത്തേക്കു വലിച്ചെറിഞ്ഞ് കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്നു; സാക്ഷികൾ അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശൗൽ എന്ന പേരുള്ള ഒരു യുവാവിന്റെ കാലുകളിൽ വെച്ചു. അവർ ദൈവത്തെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സ്തെഫാനോസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞു; അവൻ പറഞ്ഞതു: കർത്താവായ യേശുവേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കേണമേ. അവൻ മുട്ടുകുത്തി, ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു: കർത്താവേ, ഈ പാപം അവർക്കു ചുമത്തരുതേ. ഇത് പറഞ്ഞശേഷം അവൻ നിദ്രപ്രാപിച്ചു. പ്രവൃത്തികൾ 7:55–60.

“അപ്പോൾ ദൂതൻ പറഞ്ഞു, ‘അവൻ ഒരു ആഴ്ചക്കാലം [ഏഴ് വർഷം] അനേകരോടുകൂടെ നിയമത്തെ ഉറപ്പിക്കും.’ രക്ഷകൻ തന്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചതിന് ശേഷം ഏഴ് വർഷത്തേക്ക് സുവിശേഷം പ്രത്യേകിച്ചും യഹൂദന്മാരോടു പ്രസംഗിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; മൂന്നര വർഷം ക്രിസ്തുവാൽ തന്നെയും, അതിനുശേഷം അപ്പൊസ്തലന്മാരാലും. ‘ആ ആഴ്ചയുടെ നടുവിൽ അവൻ യാഗവും നൈവേദ്യവും നിർത്തലാക്കും.’ ദാനീയേൽ 9:27. ക്രി.വ. 31-ലെ വസന്തകാലത്ത്, സത്യമായ യാഗമായ ക്രിസ്തു കാൽവരിയിൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല രണ്ടായി കീറിയുപോയി; അതുവഴി യാഗശുശ്രൂഷയുടെ വിശുദ്ധതയും പ്രാധാന്യവും നീങ്ങിയതായി വെളിപ്പെട്ടു. ഭൂമിയിലെ യാഗവും നൈവേദ്യവും നിർത്തലാകേണ്ട സമയം വന്നിരുന്നു.”

“ഒരു ആഴ്ച—ഏഴ് വർഷം—ക്രി.വ. 34-ൽ അവസാനിച്ചു. തുടർന്ന് സ്തെഫാനോസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്നതിലൂടെ യെഹൂദന്മാർ സുവിശേഷത്തെ തങ്ങളുടെ നിരാകരണം ഒടുവിൽ മുദ്രയിട്ടു; പീഡനത്താൽ ചിതറിപ്പോയ ശിഷ്യന്മാർ ‘വചനം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടു എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു’ (പ്രവൃത്തികൾ 8:4); അതിന്റെ പിന്നാലെ തന്നെ പീഡകനായ ശൗൽ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു, ജാതികൾക്കായുള്ള അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസായി.” The Desire of Ages, 233.

“യെരൂശലേമിന്റെ നാശവിധി ക്രിസ്തു തന്നാൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ശേഷം ഏകദേശം നാൽപ്പതു വർഷത്തോളം, കർത്താവ് ആ നഗരത്തിന്റെയും ജാതിയുടെയും മേൽ തന്റെ ന്യായവിധികൾ വൈകിച്ചുവെച്ചു. തന്റെ സുവിശേഷത്തെ നിരസിച്ചവരോടും തന്റെ പുത്രനെ കൊന്നവരോടും ദൈവം കാട്ടിയ ദീർഘക്ഷമ അത്ഭുതകരമായിരുന്നു. ഫലമില്ലാത്ത വൃക്ഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപമ യെഹൂദജാതിയോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ‘അതിനെ വെട്ടിക്കളവിൻ; എന്തിന്നു അതു നിലം പാഴാക്കുന്നു?’ (ലൂക്കൊസ് 13:7) എന്ന കല്പന പുറപ്പെട്ടിരുന്നു; എങ്കിലും ദൈവികകരുണ അതിനെ ഇനിയും കുറേക്കാലം വിട്ടു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും പ്രവൃത്തിയെയും കുറിച്ചു ഇപ്പോഴും അജ്ഞതയിലായിരുന്ന പലരും യെഹൂദന്മാരിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ നിരസിച്ച അവസരങ്ങളും പ്രകാശവും മക്കൾ അനുഭവിച്ചിരുന്നില്ല, ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെയും അവരുടെ സഹപ്രവർത്തകരുടെയും പ്രസംഗത്തിലൂടെ ദൈവം അവരുടെ മേൽ പ്രകാശം ഉദിക്കുമാറാക്കും; ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തിലും ജീവിതത്തിലും മാത്രമല്ല, അവന്റെ മരണത്തിലും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിലും പ്രവചനം എങ്ങനെ നിവൃത്തിയായെന്നു അവർ കാണുവാൻ അനുവദിക്കപ്പെടും. മാതാപിതാക്കളുടെ പാപങ്ങൾക്കായി മക്കൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടില്ല; എന്നാൽ അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾക്കു നല്കപ്പെട്ടിരുന്ന സമസ്ത പ്രകാശവും അറിയുന്നവരായിരിക്കെ, തങ്ങൾക്കു അനുവദിക്കപ്പെട്ട അധികപ്രകാശവും മക്കൾ നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ മാതാപിതാക്കളുടെ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളികളായി, അവരുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ അളവ് നിറച്ചുതീർത്തു.”

“യെരൂശലേമിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമ യെഹൂദന്മാരെ അവരുടെ ദൃഢമായ അനുതാപമില്ലായ്മയിൽ മാത്രമേ കൂടുതൽ ഉറപ്പിച്ചുള്ളു. യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടുള്ള അവരുടെ വൈരത്തിലും ക്രൂരതയിലും അവർ കരുണയുടെ അവസാന അഭ്യർഥനയും തള്ളിക്കളഞ്ഞു. അപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ സംരക്ഷണം അവരിൽനിന്ന് പിൻവലിച്ചു; ശൈതാനും അവന്റെ ദൂതന്മാരുംമേൽ താൻ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്ന നിയന്ത്രണശക്തി നീക്കിക്കളഞ്ഞു; അങ്ങനെ ആ ജാതി തങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്ന നേതാവിന്റെ അധീനതയിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ മക്കൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയെ നിരസിച്ചിരുന്നു; അവരുടെ ദുഷ്ടപ്രേരണകളെ കീഴടക്കുവാൻ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കേണ്ടിയിരുന്നത് ആ കൃപയായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ ആ പ്രേരണകളേ തന്നെയായിരുന്നു ജയിച്ചടക്കിയവരായി മാറിയത്. ശൈതാൻ ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും കഠിനവും ഏറ്റവും അധഃപതിതവുമായ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തി. മനുഷ്യർ വിവേചിച്ചില്ല; അവർ വിവേചനശക്തിക്ക് അതീതരായിരുന്നു—പ്രേരണയും അന്ധക്രോധവും അവരെ നിയന്ത്രിച്ചു. അവരുടെ ക്രൂരതയിൽ അവർ ശൈതാനികരായി. കുടുംബത്തിലും ജാതിയിലും, ഉയർന്നവരിലും താഴ്ന്നവരിലും ഒരുപോലെ, സംശയം, അസൂയ, വൈരം, കലഹം, വിമതത, കൊലപാതകം എന്നിവ ഉണ്ടായിരുന്നു. എവിടെയും സുരക്ഷയില്ലായിരുന്നു. സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും പരസ്പരം വഞ്ചിച്ചു. മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ മക്കളെ കൊന്നു; മക്കൾ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളെയും കൊന്നു. ജനങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികൾക്ക് തങ്ങളെത്തന്നെ ഭരിക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത വികാരങ്ങൾ അവരെ നിരങ്കുശരാക്കി. നിർദോഷനായ ദൈവപുത്രനെ ശിക്ഷിക്കേണ്ടതിന്ന് യെഹൂദന്മാർ വ്യാജസാക്ഷ്യം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ വ്യാജാരോപണങ്ങൾ അവരുടെ സ്വന്തം ജീവനെ അനിശ്ചിതമാക്കി. തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ അവർ ഏറെക്കാലമായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു: ‘ഇസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധനെ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളവിൻ.’ യെശയ്യാ 30:11. ഇപ്പോൾ അവരുടെ ആഗ്രഹം നിവൃത്തിയായി. ദൈവഭയം ഇനി അവരെ കലക്കിയില്ല. ശൈതാൻ ജാതിയുടെ തലവനായി നിന്നു; ഏറ്റവും ഉയർന്ന പൗരവും മതപരവുമായ അധികാരികൾ അവന്റെ അധീനതയിൽ ആയിരുന്നു.” The Great Controversy, 27, 28.

എന്നാൽ അവന്റെ വരവിന്റെ ദിവസം സഹിച്ചുനില്ക്കുവാൻ ആർക്ക് കഴിയും? അവൻ പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ നില്ക്കുവാൻ ആർ ഉണ്ടാകും? എന്തെന്നാൽ അവൻ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവന്റെ അഗ്നിപോലെയും വസ്ത്രം വെളുപ്പിക്കുന്നവന്റെ ക്ഷാരസോപ്പുപോലെയും ആകുന്നു. അവൻ വെള്ളി ശുദ്ധീകരിച്ചു വിശുദ്ധമാക്കുന്നവനെപ്പോലെ ഇരുന്നു, ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിച്ചു പൊന്നും വെള്ളിയും പോലെ അവരെ നിർമലരാക്കും; അങ്ങനെ അവർ യഹോവേക്കു നീതിയോടെ ഒരു അർപ്പണം സമർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു. അപ്പോൾ യെഹൂദയുടെയും യെരൂശലേമിന്റെയും അർപ്പണം യഹോവേക്കു പ്രസാദകരമായിരിക്കും, പുരാതന ദിവസങ്ങളിൽപോലെയും മുൻകാല വർഷങ്ങളിൽപോലെയും. മലാഖി 3:2–3.

“സാനിറ്റേറിയത്തിൽ ഏതെങ്കിലും സ്വാധീനമുള്ള എല്ലാവരിലും ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തോടുള്ള അനുസരണം, സ്വയത്തെ താഴ്ത്തൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവിന്റെ അമൂല്യമായ സ്വാധീനത്തിന് ഹൃദയം തുറക്കൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം. അഗ്നിയിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട സ്വർണം സ്നേഹത്തെയും വിശ്വാസത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അനേകർ സ്നേഹത്തിൽ ഏകദേശം ദരിദ്രരാണ്. സ്വയംപര്യാപ്തത അവരുടെ മഹത്തായ ആവശ്യത്തെ കാണാതാക്കിക്കൊണ്ട് അവരുടെ കണ്ണുകളെ അന്ധമാക്കുന്നു. ദൈവത്തിങ്കലേക്കുള്ള ദൈനംദിന പരിവർത്തനം, മതജീവിതത്തിൽ പുതിയത്, ആഴമുള്ളത്, ദിവസേനയുള്ള ഒരു അനുഭവം—ഇവയ്ക്കു വ്യക്തമായ ഒരു അനിവാര്യതയുണ്ട്.” Testimonies, volume 4, 558.

യഹോവയുടെ വചനങ്ങൾ നിർമ്മലമായ വചനങ്ങളാകുന്നു; മൺചൂളയിൽ ഉരുക്കി ഏഴുവട്ടം ശുദ്ധീകരിച്ച വെള്ളിപോലെ തന്നേ. സങ്കീർത്തനം 12:6.

നിന്റെ സത്യത്താൽ അവരെ വിശുദ്ധീകരിക്കേണമേ; നിന്റെ വചനം സത്യമാകുന്നു. യോഹന്നാൻ 17:17.

“സ്നാപകനായ യോഹന്നാനിൽ കർത്താവ് തനിക്കായി കർത്താവിന്റെ വഴി ഒരുക്കുവാൻ ഒരു ദൂതനെ ഉയർത്തി. അവൻ പാപത്തെ ശാസിക്കുകയും കുറ്റപ്പെടുത്തി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ ലോകത്തിന്നു മുമ്പാകെ അചഞ്ചലമായ ഒരു സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടവനായിരുന്നു. അവന്റെ ദൗത്യവും പ്രവർത്തിയും പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ ലൂക്കാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ‘അവൻ ഏലിയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും അവന്റെ മുമ്പിൽ ചെന്നു, പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കും, അനുസരണക്കേടുള്ളവരെ നീതിമാന്മാരുടെ ജ്ഞാനത്തിലേക്കും തിരിപ്പാൻ, കർത്താവിന്നായി ഒരുക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത്തെ സന്നദ്ധമാക്കാൻ വരും’ (ലൂക്കാ 1:17).”

“പരീശന്മാരിലും സദൂക്യരിലും അനേകർ യോഹന്നാന്റെ സ്നാനത്തിന്നരികെ വന്നു; അവരെ അഭിമുഖീകരിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞു: ‘അയ്യോ, സർപ്പസന്തതികളേ, വരുവാനുള്ള കോപത്തിൽനിന്നു ഓടിപ്പോകേണ്ടതിന്നു നിങ്ങളെ ആർ മുന്നറിയിപ്പു കൊടുത്തു? ആകയാൽ മാനസാന്തരത്തിന്നു യോജിച്ച ഫലങ്ങൾ കായ്ക്കുവിൻ; ഞങ്ങൾക്കു അബ്രാഹാം പിതാവായിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ പറയേണ്ടതില്ല; ദൈവം ഈ കല്ലുകളിൽനിന്നു പോലും അബ്രാഹാമിന്നു മക്കളെ ഉയർത്തുവാൻ ശേഷിയുള്ളവൻ എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. ഇപ്പോഴേക്കും കൊടാരി വൃക്ഷങ്ങളുടെ വേരിനോടു വെച്ചിരിക്കുന്നു; ആകയാൽ നല്ല ഫലം കായ്ക്കാത്ത ഏതു വൃക്ഷവും വെട്ടിക്കളഞ്ഞു തീയിൽ ഇട്ടുകളയപ്പെടുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളെ മാനസാന്തരത്തിന്നായി വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ എന്റെ ശേഷം വരുന്നതോ എന്നേക്കാൾ ശക്തനായവൻ; അവന്റെ ചെരിപ്പു ചുമപ്പാൻ പോലും ഞാൻ യോഗ്യനല്ല; അവൻ നിങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിലും തീയിലും സ്നാനം കഴിപ്പിക്കും; അവന്റെ കയ്യിൽ ചുറം ഇരിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ കളം പൂർണ്ണമായി വാരി വെടിപ്പാക്കി തന്റെ ഗോതമ്പു കളപ്പുരയിൽ ശേഖരിക്കും; എന്നാൽ തവിടിനെ അണയാത്ത തീയിൽ ചുട്ടുകളയും’ (മത്തായി 3:7–12).”

“യോഹന്നാന്റെ ശബ്ദം കാഹളമുപോലെ ഉയർത്തപ്പെട്ടു. അവന്റെ ദൗത്യം ഇതായിരുന്നു: ‘എന്റെ ജനത്തിന്നു അവരുടെ അതിക്രമവും യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തിന്നു അവരുടെ പാപങ്ങളും പ്രസ്താവിച്ചുകാണിക്ക’ (യെശയ്യാവു 58:1). അവൻ യാതൊരു മാനുഷിക പാണ്ഡിത്യവും നേടിയിരുന്നില്ല. ദൈവവും പ്രകൃതിയും ആയിരുന്നു അവന്റെ ഗുരുക്കന്മാർ. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്നുമുമ്പായി വഴി ഒരുക്കേണ്ടതിനായി, പ്രാചീന പ്രവാചകന്മാരെപ്പോലെ തന്റെ ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കുവാൻ ധൈര്യമുള്ള, അധഃപതിച്ച ജനതയെ മാനസാന്തരത്തിലേക്കു വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന ഒരാൾ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു.” Selected Messages, book 2, 147, 148.

“വില്യം മില്ലർ പ്രസംഗിച്ച സത്യത്തെ സ്വീകരിക്കുവാൻ ആയിരങ്ങൾ നയിക്കപ്പെട്ടു; സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ ഏലീയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും എഴുന്നേല്പിക്കപ്പെട്ടു. യേശുവിന്റെ മുന്നോടിയായ യോഹന്നാനെപ്പോലെ, ഈ ഗൗരവമേറിയ സന്ദേശം പ്രസംഗിച്ചവർ വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരിൽ കോടാലി വെക്കുവാനും, മാനസാന്തരത്തിന്നു യോഗ്യമായ ഫലങ്ങൾ ഉലവാക്കുവാൻ മനുഷ്യരെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുവാനും നിർബന്ധിതരായി എന്നു അനുഭവിച്ചു.” Early Writings, 233.

ദൈവം യിസ്രായേൽമക്കളുടെ അടുക്കൽ അയച്ച വചനം—യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ സമാധാനം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതു; (അവൻ എല്ലാവർക്കും കർത്താവാകുന്നു:) ആ വചനം തന്നേ, ഞാൻ പറയുന്നു, നിങ്ങൾ അറിയുന്നുവല്ലോ; യോഹന്നാൻ പ്രസംഗിച്ച സ്നാനത്തിനുശേഷം, ഗലീലയിൽ ആരംഭിച്ചു സകല യെഹൂദ്യയിലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതു; ദൈവം നസറായനായ യേശുവിനെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലും ശക്തിയാലും അഭിഷേകം ചെയ്തതു എങ്ങനെ എന്നതും; അവൻ നന്മ ചെയ്തു കൊണ്ടും പിശാചിനാൽ പീഡിതരായിരുന്ന എല്ലാവരെയും സൗഖ്യമാക്കി കൊണ്ടും സഞ്ചരിച്ചു; കാരണം ദൈവം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രവൃത്തികൾ 10:36–38.

കഷ്ടപ്പെടുന്ന നിങ്ങളോ ഞങ്ങളോടുകൂടെ വിശ്രമം പ്രാപിക്കും; അതു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു തന്റെ ശക്തിയുള്ള ദൂതന്മാരോടുകൂടെ കർത്താവായ യേശു വെളിപ്പെടുമ്പോൾ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ ദൈവത്തെ അറിയാത്തവരോടും നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്നു അനുസരിക്കാത്തവരോടും പ്രതികാരം ചെയ്യുമ്പോഴാകുന്നു. അവർ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നും അവന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്വത്തിൽനിന്നും അകന്നു നിത്യനാശം എന്ന ശിക്ഷ അനുഭവിക്കും. 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 1:7–9.

“‘ആരുടെ കൈയിൽ വീശുപടിയുണ്ടോ, അവൻ തന്റെ കളം പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിച്ചു, തന്റെ ഗോതമ്പിനെ കലവറയിൽ ശേഖരിക്കും.’ മത്തായി 3:12. ഇത് ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ അവസരങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. സത്യത്തിന്റെ വചനങ്ങളാൽ, പതിര് ഗോതമ്പിൽനിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. ശാസനം സ്വീകരിക്കാൻ അത്യന്തം വ്യർത്ഥഗർവ്വികളും സ്വയനീതിമാന്മാരുമായിരുന്നതിനാലും, താഴ്മയുടെ ജീവിതം അംഗീകരിക്കാൻ അത്യന്തം ലോകസ്നേഹികളായിരുന്നതിനാലും, പലരും യേശുവിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞുപോയി. അനേകരും ഇന്നും അതേ കാര്യമാണ് ചെയ്യുന്നത്. കഫർനഹൂമിലെ പള്ളിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ശിഷ്യന്മാർ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ഇന്ന് ആത്മാക്കളും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യം ഹൃദയത്തിൽ എത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവരുടെ ജീവിതം ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടാനുസൃതമല്ലെന്നു അവർ കാണുന്നു. തങ്ങളിലുള്ള സമ്പൂർണ്ണമായൊരു മാറ്റത്തിന്റെ ആവശ്യകത അവർ കാണുന്നു; എന്നാൽ സ്വയംനിഷേധത്തിന്റെ ആ പ്രവർത്തി ഏറ്റെടുക്കാൻ അവർ തയ്യാറല്ല. അതുകൊണ്ടു അവരുടെ പാപങ്ങൾ വെളിപ്പെടുമ്പോൾ അവർ കോപിക്കുന്നു. ‘ഇത് കഠിനമായ വാക്കാകുന്നു; ഇതു കേൾക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും?’ എന്നു പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിനെ വിട്ടുപോയതുപോലെ, അവർയും ഇടറിപ്പോയി മാറിപ്പോകുന്നു.” The Desire of Ages, 392.

“ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം ദൂതന്മാരുടെയും സന്ദേശങ്ങളുടെ കീഴിൽ വരനെ എതിരേറ്റു പുറപ്പെട്ട അനേകർ, ലോകത്തിന്നു നൽകപ്പെടേണ്ട മൂന്നാമത്തേതായ, അവസാന പരീക്ഷണസന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചു; അവസാന വിളി നൽകപ്പെടുമ്പോഴും അതുപോലെതന്നെയുള്ള ഒരു നിലപാട് സ്വീകരിക്കപ്പെടും.

“ഈ ഉപമയുടെ ഓരോ പ്രത്യേകതയും ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം പഠിക്കപ്പെടണം. നാം ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരാലോ അല്ലെങ്കിൽ ഭോഷകയായ കന്യകമാരാലോ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” Review and Herald, October 31, 1899.

“ജനുവരി 26-ന് കർത്താവ് എനിക്ക് ഒരു ദർശനം നൽകി; അത് ഞാൻ വിവരിക്കാം. ദൈവജനങ്ങളിൽ ചിലർ ബോധശൂന്യരായും നിഷ്‌ക്രിയരായും ഇരിക്കുന്നതും, അവർ പാതിജാഗരൂകരായി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്നും, ഇപ്പോൾ നാം ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്തെ അവർ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്നും ഞാൻ കണ്ടു; കൂടാതെ ‘അഴുക്കുതൂവാലയുള്ള’ ‘മനുഷ്യൻ’ അകത്ത് കടന്നുകഴിഞ്ഞതും, ചിലർ തൂത്തുകളയപ്പെടാനുള്ള അപകടത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു. അവരെ രക്ഷിക്കണമേ, അവരെ അല്പസമയം കൂടി ഒഴിവാക്കണമേ, അത് എന്നേക്കും അത്യന്തം വൈകിപ്പോകുന്നതിന് മുമ്പ് അവർ തങ്ങളുടെ ഭയങ്കരമായ അപകടം കണ്ടറിഞ്ഞ് തയ്യാറാകേണ്ടതിന്നു എന്നും ഞാൻ യേശുവിനോടു അപേക്ഷിച്ചു. ദൂതൻ പറഞ്ഞു, ‘നാശം ഒരു മഹാപ്രചണ്ഡ ചുഴലിക്കാറ്റുപോലെ വരുന്നു.’ ഈ ലോകത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും, തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കളോടു ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുകയും, അവയിൽനിന്ന് വേർപെട്ട് അവയെ ത്യജിച്ചു, ആത്മീയ ആഹാരത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ നശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വിശപ്പുള്ള ആടുകളെ പോഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ദൂതന്മാരെ അവരുടെ യാത്രയിൽ വേഗിപ്പിക്കാൻ മനസ്സില്ലാതിരിക്കയും ചെയ്തിരുന്നവരോടു കരുണ കാട്ടി അവരെ രക്ഷിക്കണമേ എന്നു ഞാൻ ദൂതനോടു അപേക്ഷിച്ചു.”

“ഇക്കാലത്തേക്കുള്ള സത്യത്തിന്റെ അഭാവംകൊണ്ട് ദരിദ്ര ആത്മാക്കൾ മരിച്ചുപോകുന്നതും, സത്യത്തെ വിശ്വസിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്ന ചിലർ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാൻ ആവശ്യമായ മാർഗങ്ങൾ തടഞ്ഞുവെച്ച് അവരെ മരിക്കാൻ വിടുന്നതും ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ദൃശ്യം അത്യന്തം വേദനാജനകമായിരുന്നു; അതിനെ എന്നിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയണമെന്നു ഞാൻ ദൂതനോടു അപേക്ഷിച്ചു. ദൈവകാര്യത്തിനു അവരുടെ സ്വത്തിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമായപ്പോൾ, യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന യുവാവിനെപ്പോലെ, [മത്തായി 19:16–22.] അവർ ദുഃഖത്തോടെ വിട്ടുപോയതും ഞാൻ കണ്ടു; അതുപോലെതന്നെ ഉടൻതന്നെ അതിപ്രവഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ കടന്നുപോയി അവരുടെ സ്വത്തുക്കളൊക്കെയും ചൂഴ്ന്നുകൊണ്ടുപോകും; അപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ സമ്പത്തുകളെ ബലിയർപ്പിച്ചു സ്വർഗത്തിൽ നിക്ഷേപം ശേഖരിക്കാൻ വളരെ വൈകിപ്പോകും.” Review and Herald, April 1, 1850.

“ഇന്ന് ആത്മാക്കൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ശോധന ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; ക്രിസ്തുവിനെ വിട്ടുമാറിയവർ ചവിട്ടിനടന്ന അതേ നിലത്തിൽകൂടിയാണ് അനേകർ കടന്നുപോകുന്നത്. വചനത്താൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവർ ദിവ്യഗുരുവിനെ തള്ളിക്കളയുന്നു. അവരുടെ ജീവിതം സത്യത്തോടും നീതിയോടും അനുസൃതമല്ലാത്തതിനാൽ ശാസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ രക്ഷിതാവിൽ നിന്നു പിന്തിരിയുന്നു; അപമാനമേറ്റ ശിഷ്യന്മാരുടെ തീരുമാനത്തെപ്പോലെ അവരുടെ തീരുമാനവും ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അവർ ഇനി ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ നടക്കുന്നില്ല. ഇപ്രകാരം ഈ വാക്കുകൾ നിറവേറുന്നു: ‘അവന്റെ കൈയിൽ കാറ്റുവാരി ഉണ്ടു; അവൻ തന്റെ കളം സമ്പൂർണ്ണമായി വെടിപ്പാക്കി, തന്റെ ഗോതമ്പ് കളപ്പുരയിൽ ശേഖരിക്കും.’” Signs of the Times, May 15, 1901.