പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം പരിഗണിച്ചുവരുന്നു. ഇതു ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഇതാണ്: 1989-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തോടുകൂടി കർത്താവു ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ മുദ്രവിമോചനം ചെയ്തപ്പോൾ, ദൈവജനത്തിന്റെ ആ തലമുറയെ പരീക്ഷിക്കേണ്ടതായിരുന്ന ഒരു “പരിജ്ഞാനവർധന” ഉത്പന്നമായി എന്നതു തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി.
അവൻ പറഞ്ഞു: ദാനിയേലേ, നീ നിന്റെ വഴിക്കുപോവുക; കാരണം ഈ വചനങ്ങൾ അന്ത്യകാലംവരെ മൂടിവെക്കപ്പെട്ടും മുദ്രയിടപ്പെട്ടും ഇരിക്കും. അനേകർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും; എങ്കിലും ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; ജ്ഞാനികൾ മാത്രമേ ഗ്രഹിക്കൂ. ദാനിയേൽ 12:9, 10.
യൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ഒരു സത്യം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യുമ്പോഴൊക്കെയും, ആ സന്ദേശത്തെ പ്രതിരോധിക്കുവാൻ സാത്താൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാമദ്ധ്യായത്തിലെ ആ അവസാന വാക്യങ്ങളിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട സത്യങ്ങൾക്കെതിരായി ഉയർന്ന പ്രതിരോധം, ആ വാക്യങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട സത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ ആഴമുള്ള പഠനത്തെ നിർബന്ധിതമാക്കി; വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട സത്യങ്ങളെ തകർക്കുവാൻ മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെട്ട പിശകുകൾക്കെതിരായ ഒരു വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രതിരോധം ഉറച്ചുനിൽക്കേണ്ടതിന്നു അത് ആവശ്യമായി വന്നു. ആ വാദപ്രതിവാദത്തിന്റെ നടുവിൽ വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം. ആദ്യം അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “നിത്യയാഗം” എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു (പുറജാതീയത) എന്ന കാര്യത്തിൽ ശരിയായിരിക്കേണ്ട അനിവാര്യതയോടും, “നിത്യയാഗം നീക്കിക്കളയുക” എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശരിയായ ചരിത്രത്തോടും (എ.ഡി. 508) ബന്ധപ്പെട്ടായിരുന്നു.
പ്രവചനത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടായി ശൂന്യമാക്കുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, ശൂന്യമാക്കുന്ന ആദ്യ രണ്ട് ശക്തികളെയാണ് പ്രവചനത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടായി കണ്ടിരുന്ന മില്ലറൈറ്റ് ചട്ടക്കൂടിനോടു സമാന്തരമായിരുന്നു; കൂടാതെ “നിത്യത്തെ” വിഗ്രഹാരാധനയായി മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, ഡാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളോടു പൊരുത്തമുള്ള ഒരു ചരിത്രം പ്രദാനം ചെയ്തു, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അതുപോലെ ആയിരിക്കേണ്ടതാണെന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെ. അങ്ങനെ, 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്രയൊടിക്കപ്പെടാതിരുന്ന അറിവിനെതിരായ പ്രതിരോധം, അറിവ് വർധിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, കൂടുതൽ വെളിച്ചം ഉളവാക്കി; കൂടാതെ അത് മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിനായി പ്രത്യേക നിയമങ്ങളെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവ വില്യം മില്ലർ ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ സമാഹരിക്കുകയും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ചില പ്രവചനനിയമങ്ങളുടെ വികസനത്തോടു സമാന്തരമായിരുന്നു.
മൂന്ന് റോമുകളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗവും, ബാബിലോന്റെ മൂന്ന് വീഴ്ചകളും, മൂന്ന് ഏലിയാവുകളും നാം പരിഗണിച്ചുകഴിഞ്ഞു; ഇപ്പോൾ നിയമത്തിന്റെ ദൂതന് വഴിയൊരുക്കുന്ന മൂന്ന് ദൂതന്മാരെക്കുറിച്ചാണ് നാം പരിചരിക്കുന്നത്. മൂന്ന് റോമുകൾക്കും ബാബിലോന്റെ മൂന്ന് വീഴ്ചകൾക്കും ഇടയിൽ അടുത്തുള്ള ഒരു അതിവ്യാപനവും സമാന്തരത്വവും നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; അതുപോലെ തന്നെ മൂന്ന് ഏലിയാവുകൾക്കും വഴി ഒരുക്കുന്ന മൂന്ന് ദൂതന്മാർക്കും ഇടയിലും അടുത്തുള്ള ഒരു സമാന്തരത്വമുണ്ട്. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ വില്യം മില്ലറും Future for America-യും മൂന്നാമത്തെ ഏലിയാവിനെയും വഴി ഒരുക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അതിന്റെ ആരംഭത്തിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനവും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനവുമായി സമാന്തരമാണ്.
“വെളിപ്പാട് 14-ലെ സന്ദേശങ്ങൾക്ക് ദൈവം പ്രവചനരേഖയിൽ അവയുടെ സ്ഥാനം നല്കിയിരിക്കുന്നു; ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തോളം അവയുടെ പ്രവർത്തി അവസാനിക്കേണ്ടതുമല്ല. ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശങ്ങൾ ഇന്നത്തേക്കും സത്യമാണ്; പിന്നെ അനുഗമിക്കുന്ന ഇതോടൊപ്പം സമാന്തരമായി അവ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുമാണ്. മൂന്നാം ദൂതൻ തന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ‘ഇതിനുശേഷം,’ എന്നു യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു, ‘വലിയ അധികാരമുള്ള മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു; ഭൂമി അവന്റെ മഹത്വത്താൽ പ്രകാശിതമായി.’ ഈ പ്രകാശനത്തിൽ, മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളുടേയും പ്രകാശം ഒത്തുചേരുന്നു.” The 1888 Materials, 803, 804.
ആദ്യവും രണ്ടാം ദൂതന്മാരുടെയും പ്രസ്ഥാനം വില്യം മില്ലറിന്റെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു. സഹോദരി വൈറ്റ് മില്ലറെ “തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൂതൻ” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു.
“വില്യം മില്ലർ സാത്താന്റെ രാജ്യത്തെ കലക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു; ആ മഹാശത്രു സന്ദേശത്തിന്റെ ഫലത്തെ പ്രതിരോധിക്കുവാൻ മാത്രമല്ല, ദൂതനെ തന്നെയും നശിപ്പിക്കുവാനും ശ്രമിച്ചു.” Spirit of Prophecy, volume 4, 219.
മില്ലറെ ഏലീയാവും സ്നാപകനായ യോഹന്നാനും ഇരുവരാലും മാതൃകാപരമായി മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടവനായി അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നു.
“വില്ല്യം മില്ലർ പ്രസംഗിച്ച സത്യം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു ആയിരങ്ങൾ നയിക്കപ്പെട്ടു; സന്ദേശം പ്രസിദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു എലിയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. യേശുവിന്റെ മുൻഗാമിയായ യോഹന്നാനെപ്പോലെ, ഈ ഗൗരവമേറിയ സന്ദേശം പ്രസംഗിച്ചവർ വൃക്ഷത്തിന്റെ വേറിലേക്ക് കൊടാരി വെക്കുകയും, മാനസാന്തരത്തിന് യോജ്യമായ ഫലങ്ങൾ കായ്ക്കേണ്ടതിന്നു മനുഷ്യരെ ആഹ്വാനിക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ നിർബന്ധിതരായി തോന്നി.” Early Writings, 233.
യേശുവിന്റെ പ്രകാരം രണ്ടാമത്തെ ഏലിയാവായിരുന്ന സ്നാപകയോഹന്നാൻ, നിയമത്തിന്റെ ദൂതനുവേണ്ടി വഴി ഒരുക്കേണ്ടിയിരുന്ന ആദ്യ ദൂതനും ആയിരുന്നു. ആകയാൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം ഒരു “തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൂതനെ” ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നത് വ്യക്തമാണ്. ആ ദൂതനെ ഏലിയാവും, സ്നാപകയോഹന്നാനും, വില്ല്യം മില്ലറും മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മില്ലറിനോടൊപ്പം ഈ രണ്ട് തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൂതന്മാർ ചേർന്ന് വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും അവസാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അവർ ഒരുമിച്ച് മൂന്നാമത്തെ ഏലിയാവിനെയും, നിയമത്തിന്റെ ദൂതനുവേണ്ടി വഴി ഒരുക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ആരംഭത്തിലോ അവസാനത്തിലോ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുന്നത് മരണമാകുന്നു; കൂടാതെ Future for America എന്ന സന്ദേശം “line upon line” എന്ന പ്രവചനാത്മക പ്രയോഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതാണ്; അത് latter rain ന്റെ രീതിശാസ്ത്രമാണ്. “line upon line” എന്നതിന്റെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ Millerite പ്രസ്ഥാനം Future for America യുടെ പ്രസ്ഥാനം മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചതായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. Millerite ചരിത്രത്തിലെ ഒരു waymark ആണ് William Miller, “chosen messenger.” ആ waymark നെ നിരസിക്കുന്നത് സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു; അതുകൊണ്ട് Adventism ന്റെ ആരംഭവും അവസാനവുംകൊണ്ട്, ദൂതനെ നിരസിക്കുന്നത് സന്ദേശത്തെ നിരസ Jenningsുന്നതുമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം സന്ദേശം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു ദൂതനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആകയാൽ, സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുന്നത് ദൂതനെ നിരസ Jenningsുന്നതും അതിന്റെ മറുവശവും തന്നെയാണ്. നർത്തകനില്ലാതെ നൃത്തമില്ല.
“ക്രിസ്തുവിന്റെ ആദ്യാഗമത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിലേക്കു എന്നെ വീണ്ടും ചൂണ്ടിക്കാട്ടപ്പെട്ടു. യോഹന്നാനെ ഏലീയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും യേശുവിന്റെ വഴി ഒരുക്കുവാൻ അയക്കപ്പെട്ടു. യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം നിരസിച്ചവർക്ക് യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്നു പ്രയോജനം ലഭിച്ചില്ല. അവന്റെ വരവ് മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ച സന്ദേശത്തോടുള്ള അവരുടെ വിരോധം, അവൻ മിശിഹാ ആയിരുന്നു എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ തെളിവുപോലും അവർ എളുപ്പത്തിൽ സ്വീകരിക്കാനാവാത്ത സ്ഥാനത്തേക്കു അവരെ എത്തിച്ചു. യോഹന്നാന്റെ സന്ദേശം നിരസിച്ചവരെ സാത്താൻ ഇനിയും അപ്പുറം നയിച്ചു, ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിക്കുവാനും ക്രൂശിക്കുവാനും. ഇങ്ങനെ ചെയ്തതുകൊണ്ടു, പെന്തെക്കൊസ്ത് ദിവസത്തിലെ അനുഗ്രഹം അവർ സ്വീകരിക്കാനാവാത്ത നിലയിൽ അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ എത്തിച്ചു; ആ അനുഗ്രഹം സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കുള്ള വഴി അവരെ പഠിപ്പിച്ചേനേ. ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല രണ്ടായി കീറിയത്, യെഹൂദരുടെ യാഗങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും ഇനി സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല എന്നു വെളിപ്പെടുത്തി. മഹായാഗം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അത് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടുമിരുന്നു; പെന്തെക്കൊസ്ത് ദിവസത്തിൽ ഇറങ്ങിയ പരിശുദ്ധാത്മാവ്, ശിഷ്യരുടെ മനസ്സുകളെ ഭൗമീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗീയത്തിലേക്കു തിരിച്ചു, അവിടെ യേശു തന്റെ സ്വന്തം രക്തത്താൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്നതും തന്റെ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിന്മേൽ ചൊരിയേണ്ടതുമായ സ്ഥലത്തിലേക്കു. എന്നാൽ യെഹൂദന്മാർ പൂർണ്ണ അന്ധകാരത്തിൽ വിടപ്പെട്ടു. രക്ഷാപദ്ധതിയെക്കുറിച്ചു അവർക്കു ലഭിക്കാമായിരുന്ന സകല വെളിച്ചവും അവർ നഷ്ടപ്പെടുത്തി; എങ്കിലും അവർ തങ്ങളുടെ നിഷ്ഫലമായ യാഗങ്ങളിലെയും വഴിപാടുകളിലെയും ആശ്രയം തുടർന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരം ഭൗമീയത്തിന്റെ സ്ഥാനമേറ്റിരുന്നു; എങ്കിലും ആ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചു അവർക്കൊരു അറിവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആകയാൽ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മധ്യസ്ഥതയാൽ അവർക്ക് പ്രയോജനം ലഭിക്കുമായിരുന്നില്ല.”
“ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിക്കുകയും ക്രൂശിക്കുകയും ചെയ്ത യെഹൂദന്മാരുടെ പ്രവൃത്തിപഥത്തെ അനേകർ ഭീതിയോടെ നോക്കുന്നു; അവന്റെ നിന്ദ്യമായ പീഡനത്തിന്റെ ചരിത്രം വായിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും, പത്രൊസ് ചെയ്തതുപോലെ അവനെ നിഷേധിക്കുമായിരുന്നില്ല എന്നും, യെഹൂദന്മാർ ചെയ്തതുപോലെ അവനെ ക്രൂശിക്കുമായിരുന്നില്ല എന്നും അവർ വിചാരിക്കുന്നു. എന്നാൽ എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയങ്ങളെ വായിക്കുന്ന ദൈവം, അവർ അനുഭവിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന യേശുവിനോടുള്ള ആ സ്നേഹത്തെ പരിശോധനയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ സ്വീകരണം സമസ്ത സ്വർഗ്ഗവും അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ നിരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ യേശുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെട്ടവരിൽ പലരും, ക്രൂശിന്റെ കഥ വായിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുനീർ പൊഴിച്ചവരുമായിരുന്നിട്ടും, അവന്റെ വരവിന്റെ സുവാർത്തയെ പരിഹസിച്ചു. ആ സന്ദേശത്തെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനുപകരം, അതൊരു വഞ്ചനയാണെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെ സ്നേഹിച്ചവരെ അവർ ദ്വേഷിക്കുകയും അവരെ സഭകളിൽനിന്ന് പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു. ഒന്നാം സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചവർക്ക് രണ്ടാമത്തേതിലൂടെ യാതൊരു പ്രയോജനവും ലഭിക്കാനായില്ല; അതുപോലെ തന്നെ, വിശ്വാസത്താൽ യേശുവിനോടുകൂടെ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് പ്രവേശിക്കാൻ അവരെ സജ്ജരാക്കേണ്ടിയിരുന്ന അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്താലും അവർക്കു പ്രയോജനം ലഭിച്ചില്ല. മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ആ രണ്ട് സന്ദേശങ്ങളെയും നിരസിച്ചതിനാൽ, അവർ തങ്ങളുടെ ബോധത്തെ അത്രയും ഇരുണ്ടതാക്കിയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള വഴി കാണിച്ചുതരുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ യാതൊരു വെളിച്ചവും അവർക്ക് കാണാനാകുന്നില്ല. യെഹൂദന്മാർ യേശുവിനെ ക്രൂശിച്ചതുപോലെ, നാമമാത്രസഭകൾ ഈ സന്ദേശങ്ങളെ ക്രൂശിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും, അതിനാൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള വഴിയെക്കുറിച്ച് അവർക്കു അറിവില്ല എന്നും, അവിടെ യേശു നടത്തുന്ന മദ്ധ്യസ്ഥതയാൽ അവർക്കു പ്രയോജനം ലഭിക്കാനാവില്ല എന്നും ഞാൻ കണ്ടു. തങ്ങളുടെ പ്രയോജനമില്ലാത്ത യാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ച യെഹൂദന്മാരെപ്പോലെ, യേശു വിട്ടുപോയിരിക്കുന്ന ആ മണ്ഡപത്തിലേക്കാണ് അവർ തങ്ങളുടെ പ്രയോജനമില്ലാത്ത പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിക്കുന്നത്; ഈ വഞ്ചനയിൽ പ്രസന്നനായ സാത്താൻ ഒരു മതപരമായ സ്വഭാവം ധരിച്ച്, ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഇവരുടെ മനസ്സുകളെ തനിക്കു വശമാക്കുകയും, തന്റെ ശക്തിയാലും, തന്റെ അടയാളങ്ങളാലും, തന്റെ വ്യാജ അത്ഭുതങ്ങളാലും പ്രവർത്തിച്ചു, അവരെ തന്റെ കണിയിൽ ഉറപ്പിച്ചു ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” Early Writings, 259–261.
“യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം നിരസിച്ചവർ യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രയോജനം പ്രാപിച്ചില്ല,” അതുപോലെ “ആദ്യ സന്ദേശം നിരസിച്ചവർക്ക് രണ്ടാം സന്ദേശത്തിൽനിന്നും പ്രയോജനം പ്രാപിക്കാനായില്ല; അർധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയാലും അവർക്ക് പ്രയോജനം ഉണ്ടായില്ല.” യോഹന്നാന്റെ ശുശ്രൂഷ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തിന് മുമ്പെയായിരുന്നു; അതിന് അധികം താമസിയാതെ, തന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ ആരംഭത്തിൽ, അവൻ ദൈവാലയം ശുദ്ധീകരിച്ചു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവൻ പെട്ടെന്ന് വന്നപ്പോൾ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്ന് ക്രിസ്തുവിനെ തയ്യാറാക്കുന്നതായിരുന്നു മില്ലറുടെ ശുശ്രൂഷ. ഈ രണ്ട് സാക്ഷികളിലേതിലായാലും, വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതനെ നിരസിക്കുന്നത് മരണത്തോട് തുല്യമാണ്.
ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതനായുള്ള തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ക്രിസ്തുവാൽ നിർവഹിക്കപ്പെട്ട ശുദ്ധീകരണവും വിശുദ്ധീകരണവും, രക്ഷാസന്ദേശം ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്ന പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കേണ്ട ഒരു ജനത്തെ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിക്കുന്നതിനായിരുന്നുവു. നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിന് മുമ്പായി ഈ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാകുന്നു. ശിഷ്യന്മാരുടെ ചരിത്രത്തിൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശം നിർവാഹക ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്ന് അഡ്വെന്റിസം പിന്തിരിഞ്ഞുപോയി, എങ്കിലും കർത്താവ് അവരെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുവാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. അവർ ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകാനായിരുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ദൃശ്യാവിഷ്കാരമായി 1850 ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിപ്പാൻ കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ നയിച്ചിരുന്നു.
“ഇസ്രായേൽ ജനങ്ങൾ നാല്പത് വർഷം മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയേണ്ടത് ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല; അവരെ കനാൻദേശത്തേക്കു നേരെ കൊണ്ടുചെന്നു അവിടെ വിശുദ്ധവും സന്തുഷ്ടവുമായ ഒരു ജനമായി സ്ഥാപിക്കുവാനായിരുന്നു അവന്റെ ആഗ്രഹം. എന്നാൽ ‘അവിശ്വാസം നിമിത്തം അവർക്കു അകത്തു കടപ്പാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.’ എബ്രായർ 3:19. അവരുടെ പിന്തിരിച്ചുപോക്കും വിശ്വാസത്യാഗവും നിമിത്തം അവർ മരുഭൂമിയിൽ നശിച്ചു; വാഗ്ദത്തദേശത്ത് പ്രവേശിക്കുവാൻ മറ്റുള്ളവർ എഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അതുപോലെ തന്നേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് ഇത്രയും ദീർഘമായി താമസിക്കയും അവന്റെ ജനങ്ങൾ പാപവും ദുഃഖവും നിറഞ്ഞ ഈ ലോകത്തിൽ ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവിശ്വാസം അവരെ ദൈവത്തിൽനിന്നു വേർപിരിച്ചു. അവൻ അവർക്കു നിയമിച്ച പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാൻ അവർ നിരസിച്ചതിനാൽ, സന്ദേശം പ്രസംഗിക്കുവാൻ മറ്റുള്ളവർ എഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ലോകത്തോടുള്ള കരുണനിമിത്തം, ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം ചൊരിയപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പായി പാപികൾക്കു മുന്നറിയിപ്പ് കേൾക്കുവാനും അവനിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുവാനും അവസരം ലഭിക്കേണ്ടതിന്നു, യേശു തന്റെ വരവ് താമസിപ്പിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 458.
അഡ്വെന്റിസം അവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ മാത്രം, “അവരുടെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായേനേ.”
“1844-ലെ മഹാനിരാശയ്ക്കു ശേഷം അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്ന പരിപാലനത്തിൽ ഏകമനസ്സോടെ മുന്നേറി, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ച് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയിൽ അതിനെ ലോകത്തോടു പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ കണ്ടേനേ; കർത്താവു അവരുടെ ശ്രമങ്ങളോടുകൂടെ മഹാശക്തിയോടെ പ്രവർത്തിച്ചേനേ; പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായേനേ; ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കേണ്ടതിന്നു സ്വീകരിക്കുവാൻ ഇതിനുമുമ്പേ തന്നെ വന്നേനേ. എന്നാൽ ആ നിരാശയെ തുടർന്നു വന്ന സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ, അഡ്വെന്റ് വിശ്വാസികളിൽ പലരും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വിട്ടുകളഞ്ഞു.... ഇങ്ങനെ പ്രവൃത്തി തടസ്സപ്പെട്ടു, ലോകം അന്ധകാരത്തിൽ വിടപ്പെട്ടു. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളിലും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസത്തിലും മുഴുവൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സമൂഹവും ഐക്യപ്പെട്ടു നിന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ചരിത്രം എത്ര വ്യാപകമായി വ്യത്യസ്തമായേനേ!” ഇവാഞ്ചലിസം, 695.
1844-ലെ വസന്തകാലത്ത് ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചു; തുടർന്ന് ശരത്കാലത്തിൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം കൊണ്ടുവന്നു. മില്ലറും, അവന്റെ സന്ദേശവും, അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ച പ്രസ്ഥാനവും പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയെ നിറവേറ്റിയിരുന്നു. ന്യൂ ഹാംപ്ഷെയറിലെ എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം എത്തി; രണ്ട് ചെറിയ മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കന്യകമാരിൽ ആര്ക്കാണ് എണ്ണ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു. ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളും വെളിപ്പെട്ടു; മൂന്നാം ദൂതൻ തന്റെ കയ്യിൽ തിന്നപ്പെടേണ്ട ഒരു സന്ദേശവുമായി എത്തി; എന്നാൽ ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാർ “സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടത്തിൽ” “തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വിട്ടുകൊടുത്തു.”
“സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടം” അവന്റെ മരണസമയത്ത് ശിഷ്യന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു; എങ്കിലും മൂന്നാം ദിവസം അവൻ തന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ സന്ദേശം തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു തുറന്നുകാട്ടിത്തുടങ്ങി, അവർ “തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.” ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശങ്ങളുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർക്കുണ്ടായിരുന്ന സംശയത്തിന്റെയും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും കാലഘട്ടം ഏകദേശം മൂന്ന് വർഷത്തോളം തുടർന്നു; അപ്പോൾ കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവാൻ തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു എന്നു Sister White-നു വെളിപ്പെടുത്തി. തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പ്രസാധനപ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുവാനും ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടാം പട്ടിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാനും അവൻ നയിച്ചു; എന്നാൽ “അഡ്വെന്റ് വിശ്വാസികളിൽ പലരും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ചു.... ഇങ്ങനെ പ്രവൃത്തി തടയപ്പെട്ടു, ലോകം അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു.”
1849-ൽ, ഒന്നാംതെയും രണ്ടാമത്തേതുമായ ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സന്ദേശവാഹകനായ വില്യം മില്ലർ ശവസംസ്കാരത്തിനായി ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ ബുദ്ധിയുള്ള കന്യകമാർ “തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ തുറന്നുവരുന്ന പ്രവൃത്തിപരിപാലനത്തെ ഏകമനസ്സോടെ പിന്തുടർന്നിരുന്നെങ്കിൽ,” കർത്താവ് ഏലീയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും മറ്റൊരു സന്ദേശവാഹകനെ ഉയർത്തിയേനേ. പകരം, “ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ്” “വൈകിപ്പോയി; അവന്റെ ജനങ്ങൾ” പ്രാചീന യിസ്രായേലിനെപ്പോലെ “അതു തന്നെയുള്ള രീതിയിൽ” “പാപത്തിന്റെയും ദുഃഖത്തിന്റെയും ഈ ലോകത്തിൽ” “അനേകം വർഷങ്ങൾ” “താമസിക്കേണ്ടിവരും.”
1863-ലെ കലാപത്തിന് ശേഷം നൂറ്റി ഇരുപത്താറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, കർത്താവ് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദൂതനെ ഉയർത്തി. അവന്റെ പ്രവൃത്തി, അന്വേഷണവിധിയുടെ സമാപനഘട്ടങ്ങളിൽ ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിൽ വരുന്നതിനും ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരവുമായി ഉടമ്പടിസംബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനും വഴിയൊരുക്കുന്നതുമായിരുന്നു; അതേസമയം, വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന കാര്യനിർവാഹകവിധിയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആഹാബ്, യേസബേൽ, അവളുടെ പ്രവാചകന്മാർ എന്നിവരുടെ ത്രിമുഖ ഐക്യത്തെ നേരിടുന്ന ഒരു സന്ദേശം അവതരിപ്പ Jenningsായിരുന്നു.
വഴിയെ സജ്ജമാക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ പരിശോധനാത്മക ന്യായവിധിയുടെ സമാപനദൃശ്യങ്ങളിലെ ഒരു പ്രവർത്തിയെയും, ഒരു സന്ദേശത്തെയും, ഒരു ദൂതിനെയും, ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തെ ഏലീയാവ് നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ സമാപനദൃശ്യങ്ങളിലെ ഒരു പ്രവർത്തിയെയും, ഒരു സന്ദേശത്തെയും, ഒരു ദൂതിനെയും, ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വഴിയെ സജ്ജമാക്കുന്ന ദൂതന്റെ സന്ദേശവും ഏലീയാവിന്റെ സന്ദേശവും വെളിപ്പാടിന്റെ എട്ടാം അധ്യായം മുതൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം വരെയുള്ള മൂന്നു കഷ്ടങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേതിന്റെ സന്ദേശമാണ്.
വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതൻ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ സന്ദേശം, ലാവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തിനെ “തീയിൽ ശോധനചെയ്ത പൊന്നു എന്നിൽനിന്നു വാങ്ങുക, നീ സമ്പന്നനാകേണ്ടതിന്നു; ധരിക്കേണ്ടതിന്നും നിന്റെ നഗ്നതയുടെ ലജ്ജ വെളിപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും വെളുത്ത വസ്ത്രവും; കാണേണ്ടതിന്നു നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ തേക്കേണ്ട കണ്ണുമരുന്നും” വാങ്ങുവാൻ വിളിച്ചുകൂട്ടുന്ന കാഹളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങളുടെ ലംഘനങ്ങളെ അവർക്കു കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ സന്ദേശമാണത്; കാരണം, അവൻ സ്നേഹിക്കുന്ന “എത്ര പേരെയോ” അവൻ “ശാസിക്കുകയും ശിക്ഷിക്കുകയും” ചെയ്യുന്നു. അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ സന്ദേശമാണ്; മനുഷ്യർ അവന്റെ സ്വഭാവം സ്വീകരിക്കുവാൻ വിളിക്കുന്ന സന്ദേശം; ആ സ്വഭാവം, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ആത്മമന്ദിരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അവൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരോടു തന്റെ സ്വഭാവം പ്രകടമാക്കി “ആകയാൽ ഉത്സാഹമുള്ളവരായി മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ” എന്നു അവൻ വിളിച്ചുപറയുന്നു; കാരണം, അവൻ “ആ” വ്യവസ്ഥാകാലത്തിന്റെ “വാതിൽക്കൽ” ആകുന്നു; അത് പരീക്ഷണക്കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവിടെ അവൻ ലാവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തെ തന്റെ “വായിൽനിന്നു” “ഛർദ്ദിച്ചുകളയും.” ആ വ്യവസ്ഥാകാലത്തിന്റെ “വാതിൽ” അവൻ “തുറക്കുകയും ആരും അടക്കാതെയും; അടക്കുകയും ആരും തുറക്കാതെയും” ചെയ്യുന്ന ആ വാതിലാണ്.
“വരിക്കു മീതെ വരി” എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ പരിഹരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യക്ഷ വിരോധാഭാസമുണ്ട്; എങ്കിലും പലർക്കും ആ പ്രത്യക്ഷ വിരോധാഭാസം പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതിരിക്കാം. അത് പരിഹരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന അന്വേഷണവിധിയിൽനിന്ന് കാര്യനിർവാഹകവിധിയിലേക്കുള്ള മാറലിന് കൂടുതൽ വ്യക്തത ലഭിക്കുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്ത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയാണെന്ന് സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ ഈ വിരോധാഭാസം പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നു. വഴിയെ ഒരുക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ അന്വേഷണവിധിയിലെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്നും, അതിന് വിപരീതമായി മൂന്നാമത്തെ ഏലിയാവ് കാര്യനിർവാഹകവിധിയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്നും സംബന്ധിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന അന്തിമരൂപത്തിൽ സമാപിപ്പിക്കുന്നതിനായി, ഈ പ്രത്യക്ഷ വിരോധാഭാസത്തെ നാം അഭിമുഖീകരിക്കും.
ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.
“മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ ചേർന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയൊട്ടാകെയും പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. ലോകവ്യാപകമായ വ്യാപ്തിയുള്ളതും അപൂർവമായ ശക്തിയുള്ളതുമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ഇവിടെ മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1840–44 കാലഘട്ടത്തിലെ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹിമാപൂർണ്ണമായ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷനറി കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി, ചില രാജ്യങ്ങളിൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മതപരിഷ്കരണത്തിനു ശേഷമായി ഏതെങ്കിലും ദേശത്ത് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയതിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായ മതപരമായ താൽപര്യം അവിടെ പ്രകടമായി; എന്നാൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ അവസാന മുന്നറിയിപ്പിൻ കീഴിലുള്ള മഹാശക്തിയുള്ള പ്രസ്ഥാനത്താൽ ഇവയെല്ലാം മറികടക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.”
ഈ പ്രവൃത്തി പെന്തെക്കൊസ്ത് ദിനത്തിലെ പ്രവൃത്തിയോടു സാമ്യമുള്ളതായിരിക്കും. സുവിശേഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ചൊരിച്ചിലിൽ വിലമതിക്കാനാവാത്ത വിത്ത് മുളപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ‘മുൻമഴ’ നല്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ വിളവിനെ പാകമാക്കേണ്ടതിന്നു ‘പിന്ന്മഴ’ നല്കപ്പെടും. “യഹോവയെ അറിയുവാൻ നാം പിന്നാലെ ചെല്ലുന്നുവെങ്കിൽ, നാം അറിയും; അവന്റെ പുറപ്പെടൽ പ്രഭാതംപോലെ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു; അവൻ മഴപോലെയും ഭൂമിയിലേക്കുള്ള മുൻമഴയും പിന്ന്മഴയുംപോലെയും നമ്മുടെ അടുക്കൽ വരും.” ഹോശേയ 6:3. “അതിനാൽ സീയോൻമക്കളേ, സന്തോഷിച്ചുകൊൾവിൻ; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയിൽ ആനന്ദിപ്പിൻ; അവൻ നിങ്ങൾക്കു യുക്തമായ അളവിൽ മുൻമഴ തന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങൾക്കായി മഴയും മുൻമഴയും പിന്ന്മഴയും പെയ്യിക്കും.” യോവേൽ 2:23. “‘അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ,’ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, ‘ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിൽ നിന്നു സകലജഡത്തിന്മേലും ചൊരിയും.’ ‘അപ്പോൾ കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും.’” അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 2:17, 21.
“സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്തായ പ്രവർത്തി അതിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ദൈവശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തേക്കാൾ കുറഞ്ഞ പ്രകടനത്തോടെ സമാപിക്കേണ്ടതല്ല. സുവിശേഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പൂർവ്വമഴയുടെ പകർച്ചയിൽ നിവൃത്തിയായ പ്രവചനങ്ങൾ അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഉത്തരമഴയിൽ വീണ്ടും നിവൃത്തിയാകേണ്ടതാണ്. അപ്പോസ്തലനായ പത്രോസ് മുൻകൂട്ടി പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കിക്കണ്ടിരുന്ന ‘ഉന്മേഷത്തിന്റെ കാലങ്ങൾ’ ഇവയാണ്; അവൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ‘ആകയാൽ നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു പരിവർത്തിതരാകുവിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടും; കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ഉന്മേഷത്തിന്റെ കാലങ്ങൾ വരുമ്പോൾ അവൻ യേശുവിനെ അയക്കും.’ അപ്പൊ. പ്രവൃ. 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.