ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ അന്വേഷണവിധി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു; ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടുകൂടി നിർവാഹകവിധി ആരംഭിക്കുന്നു. ആ രണ്ടു വിധിക്കാലങ്ങളും, ഉടമ്പടിയുടെ മൂന്നാമത്തെ ദൂതനും മൂന്നാമത്തെ ഏലീയാവും വരുവാൻ വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ആരംഭിച്ച ഏലീയാ ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ പര്യവസാനമാണ്.
ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ, അവൻ തന്റെ ശരീരത്തെയും തന്റെ ആത്മീയ മന്ദിരത്തെയും മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചിരുന്ന യഥാർത്ഥ ഭൂമിയിലെ മന്ദിരത്തെ രണ്ടുതവണ ശുദ്ധീകരിച്ചു. അവന്റെ യഥാർത്ഥ ഭൂമിയിലെ മന്ദിരം ആദ്യം മരുഭൂമിയിലെ കൂടാരമന്ദിരമായി ആരംഭിച്ചു; തുടർന്ന് ശലോമോന്റെ മന്ദിരമായി; പിന്നെ ബാബിലോനിലെ എഴുപത് വർഷത്തെ പ്രവാസത്തിനുശേഷം പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെട്ട മന്ദിരമായി; പിന്നെയും ഹെറോദാവാൽ നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷം കൊണ്ടു നടത്തിയ പുനർരൂപകല്പനയ്ക്കുശേഷമുള്ള അതേ മന്ദിരമായി.
ദൈവത്തിന്റെ ശാരീരിക സാന്നിധ്യം തിരുനിവാസ സമാഗമന കൂടാരത്തെയും ശലോമോന്റെ ആലയത്തെയും അനുഗ്രഹിച്ചു; എന്നാൽ പ്രവാസബന്ധിതാവസ്ഥയ്ക്കു ശേഷം പുനർനിർമിക്കപ്പെട്ട ആലയത്തെ അല്ല. എന്നാൽ ഹെറോദാവ് പുനരുദ്ധരിച്ച ആ ആലയം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശാരീരിക സാന്നിധ്യത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു. ഹെറോദാവിന്റെ പുനരുദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ആലയത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, മലാഖി മൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ക്രിസ്തു രണ്ടുവട്ടം ആലയത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചു. ആദ്യ ശുദ്ധീകരണത്തിൽ ക്രിസ്തു ആലയത്തെ തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനം എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ആലയത്തിന്റെ അവസാന ശുദ്ധീകരണത്തിൽ ക്രിസ്തു അതിനെ യെഹൂദന്മാരുടെ ഭവനം എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു.
മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ, ക്രിസ്തു 1798 മുതൽ 1844 വരെ നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒരു ആത്മീയ ദേവാലയം പണിതുയർത്തി. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി, അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ദേവാലയത്തിലേക്കു വന്നു; അങ്ങനെ അവിവേകിയായ കന്യകമാരെ ശുദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് രണ്ടാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും ശുദ്ധീകരണം നിർവഹിക്കേണ്ടതിനായി അവൻ മൂന്നാം ദൂതനായി എത്തി; എന്നാൽ പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെതന്നെ, ആധുനിക യിസ്രായേലിനും പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കുവാൻ ആവശ്യമായ വിശ്വാസം ഇല്ലായിരുന്നു.
2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ മൂഢകന്യകമാർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ ദൈവാലയശുദ്ധീകരണം സാധിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ക്രിസ്തു മടങ്ങിവന്നു; അന്നു അവർ 1989-ൽ മുദ്രവിടപ്പെട്ട ജ്ഞാനവർധനയെ തങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് ഉണരുന്നു. ആ ജ്ഞാനവർധനം അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ അതു അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ സന്ദേശമാണ്. 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്രവിടപ്പെട്ട ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ സന്ദേശം, ആ വാക്യങ്ങളിൽ നാല്പത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ “കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ” എന്നുവിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പിന്നാലത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശം അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശമാണ്; അതു കിഴക്കിന്റെയും വടക്കിന്റെയും സന്ദേശവുമാണ്. കിഴക്കും വടക്കും യഥാക്രമം ഇസ്ലാമിനെയും പാപ്പത്വത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഒരു സന്ദേശമായി, അവ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിനും ഇടയിൽ ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം കള്ളനിർമ്മിതി ചെയ്യുന്ന സന്ദേശത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ഇസ്ലാം (കിഴക്ക്)യെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ചാ നിയമം മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര (വടക്ക്)യെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിനായുള്ള മരണശയ്യ ആ രണ്ടു വഴിക്കുറികളിനിടയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കഴുതയുടെയും സിംഹത്തിന്റെയും മദ്ധ്യേ അവിധേയനായ പ്രവാചകന്റെ മരണത്തിൽ അതിന്റെ പ്രതിരൂപം കാണപ്പെടുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നവർക്കായുള്ള മരണശയ്യ, പാപ്പാസക്തിയെ ക്രുദ്ധമാക്കി ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ പീഡനത്തിന് തുടക്കമിടുന്ന “കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ” മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ സന്ദേശം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അതാണ് മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം പെട്ടെന്നു പ്രഹരിക്കുന്ന സ്ഥലം, അതുപോലെ സമയം കൂടിയും. ആ അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണം ദേശീയ നാശം ഉളവാക്കുകയും ജാതികളെ ക്രുദ്ധമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ, സർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നീ ത്രിവിധസംഘടനയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ ഇസ്ലാമിനെതിരെ എല്ലാ ജാതികളെയും ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതിനായുള്ള സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രേരണ അതു നൽകുന്നു.
മൂന്നാമത്തെ എലിയാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശം, ഡ്രാഗണിനെയും മൃഗത്തെയും വ്യാജപ്രവാചകനെയും, പാപ്പായുടെ അധികാരമുദ്രയുടെ ആരാധന നിമിത്തം മനുഷ്യരെ ശിക്ഷിക്കാനായി ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്ന ന്യായവിധിയുടെ ഉപകരണമാണ് ഇസ്ലാം എന്നു അറിയിക്കുന്നു. മൂന്ന് റോമുകളും, മൂന്ന് ബാബിലോണുകളും, മൂന്ന് എലിയാക്കളും, വഴി ഒരുക്കുന്ന മൂന്ന് ദൂതന്മാരും ഉള്ളതുപോലെ, മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടം മൂന്ന് കഷ്ടങ്ങളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
ഞാൻ നോക്കി; ആകാശത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽകൂടി പറന്നുപോകുന്ന ഒരു ദൂതനെ കണ്ടും കേട്ടും; അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ഇനിയും കാഹളം മുഴക്കുവാനുള്ള ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ കാഹളനാദങ്ങളുടെ കാരണമായി ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർക്കു അയ്യോ, അയ്യോ, അയ്യോ! വെളിപ്പാട് 8:13.
സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സ്മിത്തിന്റെ *Daniel and Revelation* എന്ന പുസ്തകത്തെ ആഴത്തിൽ അംഗീകരിച്ചു; ഓരോ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റും ആ പുസ്തകം കൈവശം വെച്ചിരിക്കണം എന്നത് അവർ ഞാൻ ഇപ്പോൾ എഴുതിയത്ര നേരിട്ട് പ്രസ്താവിച്ചില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ അനുകൂല പ്രമാണത്തിൽ ആ സത്യം വ്യക്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
“ഇപ്പോഴുള്ള സത്യത്തിന്റെ പ്രകാശം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ പ്രചരിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു, കാൻവസ്സിംഗ് പ്രവർത്തനമേഖലയിലേക്കു പ്രവേശിക്കേണ്ട പ്രവർത്തകരെ കർത്താവു വിളിക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നിവൃത്തിയിലാകുന്നു എന്നു ലോകത്തിലെ ജനങ്ങൾ അറിയേണ്ടതുണ്ട്. അവരെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ അവരുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോകുവിൻ. Daniel and Revelation, The Great Controversy, Patriarchs and Prophets, കൂടാതെ The Desire of Ages എന്നീ പുസ്തകങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ലോകത്തിലേക്കു പോകേണ്ടതാകുന്നു. Daniel and Revelation എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മഹത്തായ ഉപദേശം ഓസ്ട്രേലിയയിൽ അനേകരാൽ ആകാംക്ഷയോടെ വായിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അനേകം വിലപ്പെട്ട ആത്മാക്കളെ സത്യജ്ഞാനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിനുള്ള ഉപാധിയായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു ഈ പുസ്തകം. Thoughts on Daniel and the Revelation പ്രചരിപ്പിക്കാനായി ചെയ്യാവുന്ന എല്ലാം ചെയ്യപ്പെടണം. ഇതിന് പകരം നിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും പുസ്തകം എനിക്കറിയില്ല. ഇത് ദൈവത്തിന്റെ സഹായഹസ്തമാണ്.”
“സത്യത്തിൽ ദീർഘകാലമായി ഉണ്ടായിരുന്നവർ ഉറക്കത്തിലാണു. അവർക്കു പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. മഹത്തായ നിർണായക വിഷയങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. നഷ്ടപ്പെടുത്തുവാൻ നമുക്കൊരു സമയവും ഇല്ല. ലോകത്തിനു നല്കപ്പെടേണ്ട പ്രകാശത്തെ ചെറുകാര്യങ്ങൾ മറച്ചുകളയുവാൻ നാം അനുവദിക്കേണ്ടിവരാതിരിക്കട്ടെ എന്നു ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യട്ടെ.” Manuscript Releases, volume 21, 444.
ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തിൽ മില്ലറൈറ്റ് നിലപാടിനെ നിരസിച്ചവർ തന്നെ നിരസിച്ച ആ പുസ്തകം “ദൈവത്തിന്റെ സഹായഹസ്തം” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. മുൻ ഉദ്ധരണിയിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം ദൈവജനങ്ങൾക്ക് നൽകിയിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതിന്റെ അർത്ഥം ദൈവജനങ്ങൾ ആ പുസ്തകം സ്വയം സ്വന്തമാക്കേണ്ടിവരുമെന്നുതന്നെയാണ്. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച “പുതിയ” നിലപാട് പ്രചരിപ്പിച്ചവർ നടത്തിയ ആക്രമണത്തിന്റെ കേന്ദ്രീകൃത വിഷയമായി ആ പുസ്തകം മാറി; കാരണം, “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച ശരിയായ നിലപാട് നീക്കിക്കളഞ്ഞ് അതിനെ പുനർലിഖനം ചെയ്യുവാനായിരുന്നു അവരുടെ ആഗ്രഹം.
ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “നിത്യ”യെക്കുറിച്ചുള്ള കലാപത്തിന്റെ രണ്ട് പ്രധാന നേതാക്കളെ സഹോദരി വൈറ്റ് പരാമർശിച്ചപ്പോൾ, അവർക്ക് (പ്രെസ്കോട്ടിനും ഡാനിയൽസിനും) “കാരണം മുതൽ ഫലത്തിലേക്കു യുക്തിപൂർവ്വം നിഗമനം ചെയ്യാനുള്ള” കഴിവില്ലായിരുന്നു എന്നു അവർ പലപ്പോഴും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരുന്നു. ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രപരിഷ്കരണവാദികൾക്കും ഇതേ പ്രശ്നം തന്നെയുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു.
1888 മുതൽ അതിനുശേഷമുള്ള കലാപത്തിന്റെ ചരിത്രമൊട്ടാകെ മുൻനിരയിൽ നിന്നിരുന്ന പുരുഷന്മാർ, തങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ അനുഭവത്തിലെ ഏതോ ഘട്ടത്തിൽ, “ദ ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാജോപദേശം സ്വീകരിച്ചവരായിരുന്നു. അവരുടെ കലാപം “ഫലം” ആയിരുന്നു; “ദ ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ധാരണ “കാരണം” ആയിരുന്നു. ലവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസ്റ്റ് പരിഷ്കരണവാദികൾ, അഡ്വന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ആ ചരിത്രപരമായ കലാപകാരികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ കലാപത്തിൽ ആയിരുന്നില്ലെന്ന് അജ്ഞാനികളെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നവിധത്തിൽ നയിക്കുന്നു; എങ്കിലും, അവരുടെ പരിഷ്കരിച്ച സാക്ഷ്യം ബൈബിളിന്റെയും പ്രവചനാത്മാവിന്റെയും സാക്ഷ്യത്താൽ ഒരിക്കലും പിന്തുണയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ല. അവർ “ഫലം” ഒരു കലാപമായി കണക്കാക്കാത്തതിനാൽ, “കാരണം” അന്വേഷിക്കുന്ന സാധ്യതയെ അവർ അടച്ചുപൂട്ടുന്നു.
കുരുവി അലഞ്ഞുനടക്കുന്നതുപോലെ, വിഴുങ്കുപക്ഷി പറന്നുപോകുന്നതുപോലെ, കാരണമില്ലാത്ത ശാപം വരികയില്ല. സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 22:6.
ദൈവജനങ്ങൾ കലഹം തിരിച്ചറിയേണ്ടതാണ്; അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിന്റെ കാരണം അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണ്. തുടർന്ന് അവർ ആ കാരണത്തെ പരിഹരിക്കേണ്ടതാണ്. താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആഖാന്റെ കഥയെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നു.
“തന്റെ കല്പനകളെ കാക്കുന്ന ജനമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരിൽ പാപത്തെ താൻ എങ്ങനെ കണക്കാക്കുന്നു എന്നു ദൈവം ഇവിടെ ദൃശ്യമായി കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു എന്നു എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടു. പുരാതന ഇസ്രായേൽ ചെയ്തതുപോലെ അവന്റെ ശക്തിയുടെ അത്ഭുതകരമായ പ്രകടനങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി ദർശിക്കാൻ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടവരും, എന്നിട്ടും അവന്റെ വ്യക്തമായ നിർദേശങ്ങളെ അവഗണിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നവരും, അവന്റെ ക്രോധത്തിന് വിധേയരാകും. അവഗണനയും പാപവും തനിക്കു അത്യന്തം അസഹ്യകരമാണെന്നും അവയെ ലഘുവായി കാണരുതെന്നും തന്റെ ജനത്തെ അവൻ പഠിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. തന്റെ ജനത്തിൽ പാപം കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, തന്റെ വിരസദൃഷ്ടി എല്ലാവരുടെയും മേൽ നിലനിൽക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, ആ പാപം അവരുടെ ഇടയിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയുവാൻ അവർ ഉടൻതന്നെ ഉറച്ച നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളണം എന്നു അവൻ നമ്മെ കാണിച്ചുതരുന്നു. എന്നാൽ ഉത്തരവാദിത്തസ്ഥാനങ്ങളിലുള്ളവർ ജനത്തിന്റെ പാപങ്ങളെ അവഗണിച്ചുകടന്നുപോകുകയാണെങ്കിൽ, അവന്റെ വിരസദൃഷ്ടി അവരിന്മേൽ ഉണ്ടായിരിക്കും; ദൈവജനമൊട്ടാകെയും ആ പാപങ്ങൾക്ക് ഉത്തരവാദികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. കഴിഞ്ഞകാലത്ത് തന്റെ ജനത്തോടുള്ള ഇടപെടലുകളിൽ, സഭയെ ദോഷങ്ങളിൽനിന്നു ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യത കർത്താവ് കാണിച്ചുതരുന്നു. ഒരൊറ്റ പാപി പോലും ദൈവത്തിന്റെ വെളിച്ചം മുഴുവൻ സഭാസമൂഹത്തിലും നിന്നു ഒഴിവാക്കുന്ന അന്ധകാരം പരത്തിക്കളയാം. അന്ധകാരം തങ്ങളിന്മേൽ വീണുകൂടുന്നതായി ജനങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും അതിന്റെ കാരണം അറിയാതിരിക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ ആത്മാവിനെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്ന തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്തി നീക്കിക്കളയുന്നതുവരെ അവർ മഹാ വിനയത്തോടും ആത്മതാഴ്ചയോടും കൂടെ ദൈവത്തെ ആത്മാർത്ഥമായി അന്വേഷിക്കണം.”
“ദൈവം എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്ന ദോഷങ്ങളെ നാം ശാസിച്ചതിനാൽ ഞങ്ങളോടു വിരോധമായി ഉയർന്നിരിക്കുന്ന പക്ഷപാതവും, കാഠിന്യത്തിന്റെയും അതികഠിനതയുടെയും പേരിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്ന ആക്ഷേപവും അന്യായമാണ്. ദൈവം ഞങ്ങളോടു സംസാരിപ്പാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മിണ്ടാതിരിക്കയില്ല. അവന്റെ ജനങ്ങളിൽ ദോഷങ്ങൾ പ്രകടമായിരിക്കെ, ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ അവയോടു നിരാസഭാവത്തോടെ കടന്നുപോകുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ പാപിയെ താങ്ങുകയും ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ അവർ കുറ്റക്കാരായിത്തീരുകയും ദൈവത്തിന്റെ അനുകൂലമില്ലായ്മ നിശ്ചയമായും പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും; എന്തെന്നാൽ, കുറ്റക്കാരുടെ പാപങ്ങൾക്ക് അവർ ഉത്തരവാദികളാക്കപ്പെടും. ദർശനത്തിൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദോഷങ്ങളെയും പാപങ്ങളെയും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ അവന്റെ ദാസന്മാർ കാണിച്ച അവഗണനകൊണ്ടു ദൈവത്തിന്റെ അനുകൂലമില്ലായ്മ വരുത്തിവെച്ച അനേകം സന്ദർഭങ്ങളിലേക്കു എന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ ദോഷങ്ങളെ ക്ഷമിച്ചുവിട്ടവരെ, വ്യക്തമായ തിരുവെഴുത്തധർമ്മം നിർവഹിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കിയതുകൊണ്ടു മാത്രമേ, ജനങ്ങൾ അത്യന്തം സൗമ്യസ്വഭാവവും സ്നേഹനിർഭരമായ മനോഭാവവും ഉള്ളവരെന്നു കരുതിയിരുന്നുള്ളു. ആ ദൗത്യം അവരുടെ വികാരങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നില്ല; അതുകൊണ്ടു അവർ അതിനെ ഒഴിവാക്കി.” Testimonies, volume 3, 265.
അഡ്വെന്റിസത്തിനകത്ത് കലഹിച്ച് എഴുന്നേറ്റ നേതാക്കളുടെ ചരിത്രങ്ങൾ, അവരുടെ കലഹത്തിൽ ഏകദേശം എല്ലായ്പ്പോഴും കാണപ്പെടുന്ന ഘട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നെന്ന നിലയിൽ, അവരുടെ വ്യക്തിപരമായ അനുഭവത്തിലെ ഏതോ ഘട്ടത്തിൽ അവർ “ദ ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാജദൃഷ്ടികോണം സ്വീകരിച്ചിരുന്നുവെന്ന സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. അതുപോലെ പറഞ്ഞാൽ, സ്മിത്തിന്റെ പുസ്തകം പ്രചോദിതമല്ലാത്തതും ചില ഉപദേശപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായിരുന്നാലും, ആദ്യ ആറു കാഹളങ്ങളുടെ പ്രവാചകചരിത്രം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് എട്ടും ഒൻപതും അധ്യായങ്ങളിലെ പയനിയർമാരുടെ ധാരണയുടെ അത്യുത്തമമായ ഒരു അവലോകനം അതിൽ ഇപ്പോഴും ലഭ്യമാണ്. മൂന്ന് കഷ്ടങ്ങളുടെയും ത്രിതല പ്രയോഗം പരിഗണിച്ചുതുടങ്ങുമ്പോൾ, സ്മിത്തിന്റെ Daniel and Revelation എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ വ്യാഖ്യാനത്തെ നാം പരാമർശിക്കാം.
വില്യം മില്ലറിന് വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് മഹത്തായ വെളിച്ചം ലഭിച്ചിരുന്നുവെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു; എങ്കിലും പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തെയും പതിനാറ് മുതൽ പതിനെട്ട് വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രഹണം തെറ്റായിരുന്നു, കാരണം ചരിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം നിലകൊണ്ടിരുന്ന ദൃഷ്ടിസ്ഥാനം മൂലം ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികൾ രണ്ട് അല്ല, മൂന്ന് ആണെന്ന് അദ്ദേഹം കാണുവാൻ സാധിച്ചില്ല. അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ച മഹത്തായ വെളിച്ചം വെളിപ്പാടിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായം മുതൽ ഒൻപതാം അധ്യായം വരെയായിരുന്നു.
“പ്രസംഗകരും ജനങ്ങളും വെളിപ്പാട് എന്ന പുസ്തകത്തെ ദുരൂഹമായതും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളെക്കാൾ കുറഞ്ഞ പ്രാധാന്യമുള്ളതുമായ ഒന്നായി കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഞാൻ കണ്ടതു, ഈ പുസ്തകം വാസ്തവത്തിൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജീവിക്കേണ്ടവരുടെ പ്രത്യേക പ്രയോജനത്തിനായി നല്കപ്പെട്ട ഒരു വെളിപ്പാടാണ്; തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്ഥിതിയും കടമയും നിർണയിക്കുന്നതിൽ അവരെ വഴിനടത്തുവാനായിട്ടുള്ളത്. ദൈവം വില്യം മില്ലറിന്റെ മനസ്സിനെ പ്രവചനങ്ങളിലേക്കു തിരിക്കുകയും വെളിപ്പാട് എന്ന പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചു അവന് മഹത്തായ വെളിച്ചം നല്കുകയും ചെയ്തു.” Early Writings, 231.
മില്ലർ സഭകൾ, മുദ്രകൾ, കാഹളങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ഗ്രഹിക്കലിനെ താഴെപ്പറയുന്നവിധം അവതരിപ്പിച്ചു.
“ആസ്യയിലെ ഏഴ് സഭകള് ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയുടെ ഏഴ് രൂപങ്ങളിലുള്ള ചരിത്രമാണ്; അവളുടെ എല്ലാ വളവുകളിലും തിരിവുകളിലും, അവളുടെ എല്ലാ സമൃദ്ധിയിലും പ്രതികൂലതകളിലും, അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ കാലം മുതല് ലോകാവസാനം വരെ. ഏഴ് മുദ്രകള് ഭൂമിയിലെ ശക്തികളും രാജാക്കന്മാരും സഭയ്ക്കെതിരെയും സഭയെ സംബന്ധിച്ചും നടത്തിയ പ്രവൃത്തികളുടെയും, അതേ കാലയളവില് ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സംരക്ഷിച്ചതിന്റെയും ചരിത്രമാണ്. ഏഴ് കാഹളങ്ങള് ഭൂമിയിന്മേല്, അഥവാ റോമന് രാജ്യത്തിന്മേല്, അയക്കപ്പെട്ട ഏഴ് പ്രത്യേകവും ഗൗരവമേറിയതുമായ ന്യായവിധികളുടെ ചരിത്രമാണ്. ഏഴ് കലശങ്ങളോ പാത്രങ്ങളോ പാപ്പാധികാരപരമായ റോമിന്മേല് അയക്കപ്പെട്ട അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളാകുന്നു. ഇവയോടുകൂടെ മറ്റനേകം സംഭവങ്ങളും കലര്ന്നിരിക്കുന്നു; ഉപനദികളുപോലെ നെയ്തുചേര്ന്ന് പ്രവചനത്തിന്റെ മഹാനദിയെ പൂരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു, ഒടുവില് ആ സമഗ്രതയെ നിത്യതയുടെ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്കു കൊണ്ടുചെന്നെത്തിക്കുന്നു.”
“ഇതാണ്, എനിക്ക്, വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലുള്ള യോഹന്നാന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ പദ്ധതി. ഈ പുസ്തകത്തെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ദൈവവചനത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സമഗ്രമായ അറിവ് കൈവശമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഈ പ്രവചനത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന രൂപകങ്ങളും ഉപമകളും അതിൽ തന്നേ ഒക്കെയും വിശദീകരിച്ചിട്ടില്ല; മറിച്ച് അവയെ മറ്റു പ്രവാചകന്മാരിൽ കണ്ടെത്തുകയും തിരുവെഴുത്തിലെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ വിശദീകരിക്കുകയും വേണം. ആകയാൽ, ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ അറിവ് ലഭിക്കുവാനുപോലും, ദൈവം സമഗ്രമായ മുഴുവൻ ഗ്രന്ഥത്തെയും പഠിക്കേണ്ടതിന്നു നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നതു വ്യക്തമാണ്.” William Miller, Miller’s Lectures, വാല്യം 2, പ്രഭാഷണം 12, 178.
ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ സഭയുടെ ന്യായവിധിയുടെ ആന്തരിക ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ആധുനിക ബാബേലോന്റെ ന്യായവിധിയിൽ ഒരു ബാഹ്യ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ഏലീയാവിനോടുള്ള വിരോധത്തിൽ, സഭകളെയും മുദ്രകളെയും സംബന്ധിച്ച പയനിയർമാരുടെ മനസ്സിലാക്കൽ അതേ ആന്തരിക-ബാഹ്യ സാക്ഷ്യത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
മുദ്രകൾ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയിൽ വെളിപ്പാട് എന്ന പുസ്തകത്തിലെ 4-ാം, 5-ാം, 6-ാം അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ഈ മുദ്രകളുടെ കീഴിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ വെളിപ്പാട് 6-ലും വെളിപ്പാട് 8-ന്റെ ആദ്യ വചനത്തിലും ദർശനത്തിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു. ഈ യുഗത്തിന്റെ ആരംഭം മുതൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവുവരെ സഭയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളെയാണ് അവ വ്യക്തമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നതെന്ന് കാണുന്നു.
“ഏഴ് സഭകൾ സഭയുടെ ആന്തരിക ചരിത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഏഴ് മുദ്രകൾ അവളുടെ ബാഹ്യചരിത്രത്തിലെ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളെ ദൃശ്യമാക്കുന്നു.” Uriah Smith, The Biblical Institute, 253.
ഉറിയാ സ്മിത്ത് സഭകളുടെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ധാരണയെ തിരിച്ചറിയിക്കുകയായിരുന്നു; ജെയിംസ് വൈറ്റ് സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അതിനോടു സമാനമായ ഒരു അവലോകനം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
“ഇപ്പോൾ നാം സഭകളെയും, മുദ്രകളെയും, മൃഗങ്ങളെയും, അഥവാ ജീവികളെയും, അവ ഒരേ കാലപരിധികളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി തമ്മിൽ ഒത്തുനിൽക്കുന്നത്ര ദൂരംവരെ പിന്തുടർന്ന് കണ്ടിരിക്കുന്നു. മുദ്രകൾ എണ്ണം ഏഴാണ്; മൃഗങ്ങൾ നാലേ ഉള്ളൂ. ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതായ മറ്റൊരു കാര്യം, ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം, നാലാം മുദ്രകൾ തുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം, നാലാം മൃഗങ്ങൾ യഥാക്രമം ‘വന്നു നോക്കുക’ എന്നു പറയുന്നതു കേൾക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അഞ്ചാം, ആറാം, ഏഴാം മുദ്രകൾ തുറക്കുമ്പോൾ അത്തരത്തിലുള്ള ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നതാണ്. അതുപോലെതന്നെ, അവസാനത്തെ മൂന്ന് സഭകളും അവസാനത്തെ മൂന്ന് മുദ്രകളും, ആദ്യത്തെ നാല് സഭകളും ആദ്യത്തെ നാല് മുദ്രകളും ചെയ്യുന്നപോലെ, ഒരേ കാലപരിധികളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി തമ്മിൽ ഒത്തുനിൽക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ, നാം കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, സഭകളും മുദ്രകളും മൃഗങ്ങളും ഏകദേശം 1800 വർഷക്കാലം ഒരേ കാലപരിധികളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി പരസ്പരം ഒത്തുചേരുന്നു; ഇങ്ങനെ നാം ഇപ്പോഴത്തെ സമയത്തുനിന്ന് അര നൂറ്റാണ്ടിൽ അല്പം കൂടുതലായിടത്തോളം താഴേക്കെത്തുന്നു.” James White, Review and Herald, February 12, 1857.
ഇപ്പോൾ നാം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആദ്യകാല മുൻഗാമികളിൽ മൂന്നുപേരെ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ മൂന്നുപേരും “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തിൽ ശരിയായ ദർശനം പുലർത്തിയവരായിരുന്നു; കൂടാതെ, മില്ലർ ഗ്രഹിക്കുകയും അവതരിപ്പിക്കുവാൻ നയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത സത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ സഭകൾ, മുദ്രകൾ, കാഹളങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സമഗ്ര ദർശനവും അവർ എല്ലാവരും കൈവശം വെച്ചിരുന്നു.
“ദൈവം തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ സ്ഥാപിച്ച അടിത്തറയിൽനിന്ന് ഒരു കൊളുത്തോ ഒരു തൂണോ പോലും മാറ്റുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ വരുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയിൽ മുൻഗാമികളായിരുന്ന വയോവൃദ്ധന്മാർ വ്യക്തമായി സംസാരിക്കട്ടെ; മരിച്ചുപോയവരും നമ്മുടെ ആനുകാലികങ്ങളിൽ അവരുടെ ലേഖനങ്ങൾ പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിലൂടെ സംസാരിക്കട്ടെ. ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സത്യത്തിന്റെ വഴിയിൽ പടിപടിയായി നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അവൻ നൽകിയ ദിവ്യപ്രകാശത്തിന്റെ കിരണങ്ങളെ ശേഖരിച്ചുകൊൾവിൻ. ഈ സത്യം കാലത്തിന്റെയും പരീക്ഷയുടെയും ശോധനയെ അതിജീവിച്ചുനിൽക്കും.” Manuscript Release, 760, 10.
2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇപ്പോൾതന്നെ ഇറങ്ങിയ അപ്പത്തെ സ്വീകരിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നവരെ യിരെമ്യാവിന്റെ ആറാം അധ്യായത്തിലെ “പുരാതന പാതകളിലേക്കു” തിരികെ നയിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചു. ആൽഫയും ഒമേഗയും, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുവാൻ പരിശ്രമിക്കാൻ സന്നദ്ധരായിരുന്നവർ, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് അവനെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറക്കിക്കൊണ്ടുവന്നത് വെറും ഒരു സമയപ്രവചനത്തിന്റെ നിവർത്തിയല്ല, മറിച്ച് രണ്ടാം കഷ്ടതയുടെ സമയപ്രവചനത്തിന്റെ നിവർത്തിയാണെന്നു കാണേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. 1798 മുതൽ 1844 വരെ ആയിരുന്ന നാല്പത്താറു വർഷങ്ങളിൽ താൻ മില്ലറൈറ്റ്സിന്റെ ദേവാലയം പണിതുയർത്തിയ ചരിത്രത്തിലെ ആ പുരാതന പാതകളെ തന്റെ ജനം വീണ്ടും കണ്ടെത്തണമെന്ന് അവന് ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു.
ആ ചരിത്രം ചവറുകളും കള്ളനാണയങ്ങളും രത്നങ്ങളുംകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു. യുഗങ്ങളുടെ പാറമേൽ അല്ല, മണലിന്മേൽ പണിത ഒരു വ്യാജ അടിസ്ഥാനസന്ദേശംകൊണ്ടു ആ ചരിത്രം മറഞ്ഞുകിടന്നിരുന്നു. അത് മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിലായിരുന്നു—പത്രോസ് വിവരിക്കുന്നതുപോലെ, “മുമ്പ് ഒരു ജനമായിരുന്നില്ല, എന്നാൽ” പിന്നീട് “ദൈവത്തിന്റെ ജനമായി” മാറിയ, “ആത്മീയഗൃഹവും വിശുദ്ധ പുരോഹിതവർഗ്ഗവും” ആയി ഉയർത്തപ്പെടുകയും പണിയപ്പെടുകയും ചെയ്ത മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ. യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങി വന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ആലയത്തെ ഉയർത്തിയ ചരിത്രത്തിലെ “ആലയം” ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിലേക്കു തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ നയിച്ചു. ആ പ്രവൃത്തി ഒരു പ്രവചനത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; കർത്താവു യോശീയാവ് (അർത്ഥം: ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം) എന്ന പേരുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ ഉയർത്തും എന്നു അത് പ്രവചിച്ചിരുന്നു.
അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി യോശീയാവു ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അസ്തവ്യസ്താവസ്ഥയിലായിരുന്ന ആലയത്തെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ ചെയ്ത് പുനരുദ്ധരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിക്ക് അവൻ തുടക്കം കുറിച്ചു. അറ്റകുറ്റപ്പണിയും ശുചീകരണവും നടത്തുന്ന വേളയിൽ “മോശെയുടെ ശാപം” കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു; അത് യോശീയാവിന്റെ മുമ്പാകെ വായിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ യോശീയാവിന്റെ നവീകരണത്തിന് അതു കാരണമായി. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ശേഷമുള്ള “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെയ പുതുവഴി കണ്ടെത്തലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ആ പ്രവചനത്തെ നാം പരിഗണിക്കും.
ആ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ആരംഭിക്കും.
“സത്യത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്നവർ സാത്താനെ സേവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നിടത്തോളം, അവന്റെ നരകീയ നിഴൽ ദൈവത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തെയും കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ കാഴ്ചകളെ മൂടിക്കളയും. അവർ തങ്ങളുടെ ആദ്യസ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ ആയിരിക്കും. നിത്യവാസ്തവങ്ങളെ അവർ കാണാൻ കഴിയുകയില്ല. ദൈവം നമുക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത് സെഖര്യാവിൽ, 3-ആംയും 4-ആംയും അധ്യായങ്ങളിലും, 4:12–14-ലും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘ഞാൻ വീണ്ടും ഉത്തരം പറഞ്ഞു അവനോടു ചോദിച്ചു: ഈ രണ്ട് പൊൻകുഴലുകളിലൂടെ തങ്ങളില്നിന്നു പൊൻഎണ്ണ ഒഴുക്കിവിടുന്ന ഈ രണ്ട് ഒലിവുകൊമ്പുകൾ എന്താകുന്നു? അവൻ എന്നോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഇവ എന്തെന്ന് നീ അറിയുന്നില്ലയോ? ഞാൻ പറഞ്ഞു: ഇല്ല, എന്റെ കർത്താവേ. അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ഇവ സകലഭൂമിയുടെയും കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അഭിഷിക്തരായ ആ രണ്ടുപേർ ആകുന്നു.’”
“കർത്താവിന് സമ്പത്തുകളുടെ സമൃദ്ധിയുണ്ട്. അവനു യാതൊരു സൗകര്യക്കുറവും ഇല്ല. നമ്മുടെ വിശ്വാസക്കുറവും, നമ്മുടെ ലൗകികസ്വഭാവവും, നമ്മുടെ വിലകുറഞ്ഞ വാക്കുകളും, നമ്മുടെ സംഭാഷണത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന നമ്മുടെ അവിശ്വാസവും നിമിത്തമാണ് ഇരുണ്ട നിഴലുകൾ നമ്മെ ചുറ്റിക്കൂടുന്നത്. ക്രിസ്തു വചനത്തിലോ സ്വഭാവത്തിലോ സർവ്വതും മനോഹരനായവനും പതിനായിരങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനും ആയി വെളിപ്പെടുന്നില്ല. ആത്മാവ് വ്യർത്ഥതയിലേക്കു തന്നെ ഉയർത്തുന്നതിൽ തൃപ്തിപ്പെടുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ആത്മാവിനു അതിനുവേണ്ടി വളരെ കുറച്ചേ ചെയ്യാൻ കഴിയൂ. നമ്മുടെ ദൂരദർശനമില്ലാത്ത കാഴ്ച നിഴലിനെയാണ് കാണുന്നത്; അതിന് അപ്പുറമുള്ള മഹത്വം കാണാൻ അതിന് കഴിയുന്നില്ല. ഭൂമിയുടെ മുഴുവൻ ഉപരിതലത്തിലും പാഞ്ഞോടി തന്റെ വഴിയിൽ നാശവും മരണവും വഹിച്ചുകൊണ്ടു പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞ് വിടുതൽ നേടാൻ നോക്കുന്ന കോപാകുലനായ ഒരു കുതിരയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നാലു കാറ്റുകളെ ദൂതന്മാർ പിടിച്ചുനിർത്തുകയാണ്.”
“നിത്യലോകത്തിന്റെ അതിർത്തിപ്പുറത്തുവെച്ചുതന്നെ നാം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമോ? നാം മന്ദരുമായും തണുത്തവരുമായും മരിച്ചവരുമായിരിക്കുമോ? ആഹോ, നമ്മുടെ സഭകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവും ശ്വാസവും അവന്റെ ജനങ്ങളിൽ ഊതിക്കൊടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നുയർന്ന് ജീവിക്കുമായിരുന്നുവല്ലോ. വഴി ഇടുങ്ങിയതും വാതിൽ സംകീർണ്ണവുമാണെന്ന് നാം കാണേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ നാം ആ സംകീർണ്ണവാതിലിലൂടെ കടന്നുചെല്ലുമ്പോൾ, അതിന്റെ വിശാലതയ്ക്ക് അതിരില്ല.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.