ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിയേഴാമത്തെത്

1844-ൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറുകയും, യെരോബെയാം തന്റെ വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങൾ യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ടപ്പോൾ ഒരു കള്ളാരാധനാസംവിധാനം സ്ഥാപിച്ചതിലൂടെ മുൻകൂട്ടി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ബാബേലിന്റെ ഒരു പുത്രിയായി തങ്ങളുടെ പ്രവചനപരമായ സ്ഥാനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. യെരോബെയാമിന്റെ രണ്ട് സ്വർണക്കിടാവുകൾ—ഒന്ന് ബെഥേൽ നഗരത്തിൽ (അർത്ഥം “ദൈവത്തിന്റെ ഭവനം”/സഭ), മറ്റൊന്ന് ദാനിൽ (അർത്ഥം ന്യായവിധി/രാജ്യം)—അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്ന സഭയും രാജ്യവും ചേർന്ന കള്ളസംവിധാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിച്ചു. യെരോബെയാമിന്റെ കള്ളസഭ-രാജ്യ സംവിധാനത്തിലെ എല്ലാ ഘടകങ്ങളും അഹരോന്റെ കലാപത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട അതേ ഘടനയെ അനുസരിച്ചായിരുന്നു രൂപകല്പന ചെയ്തിരുന്നത്. അങ്ങനെ, യെരോബെയാമിന്റെ കള്ളാരാധനാസംവിധാനം അഹരോന്റെ കള്ളാരാധനാസംവിധാനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായിരുന്നു.

യൊരോബെയാമിന്റെ കള്ളവ്യവസ്ഥ, ആദ്യദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ് പാപ്പത്വത്തിന്റെ റോമൻ മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പുത്രിയായി, അഥവാ അതിന്റെ പ്രതിരൂപമായി, മാറിയപ്പോൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം പിന്താങ്ങിയിരുന്ന ആരാധനാവ്യവസ്ഥയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. യൊരോബെയാമിന്റെ കള്ളവ്യവസ്ഥ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട അതേ സമയത്ത്, യെഹൂദയിൽ നിന്നൊരു പ്രവാചകൻ അവന്റെ യാഗപീഠത്തെയും വ്യാജാരാധനാവ്യവസ്ഥയെയും നേരിട്ട് ശാസിച്ചു. 1844-ൽ, റോമിന്റെ പുത്രിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ആരാധനാവ്യവസ്ഥ സ്ഥാപിക്കുന്ന ദ്രോഹിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ പങ്ക് ആരംഭിച്ച അതേ ഘട്ടത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റുകൾ വിശ്വാസത്താൽ സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ശബ്ബത്ത് തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്തു; അങ്ങനെ അവർ, റോമിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമായ ഞായറാഴ്ചാരാധന ആചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത റോമിന്റെ പുത്രിമാർക്കെതിരായ ഒരു പ്രവചനാത്മക ശാസനയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.

യെരോബെയാമിനെ നേരിട്ട് അഭിമുഖീകരിച്ച യെഹൂദയിലെ പ്രവാചകൻ, അന്നും അവിടെയും ഒരു പ്രവചനം പ്രസ്താവിച്ചു.

ആ പ്രവചനത്തിൽ “യാഗപീഠം” എന്ന വാക്കിന്റെ ഇരട്ടപ്രയോഗം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രവചനത്തിൽ ഒരു വാക്കോ പ്രയോഗമോ ഇരട്ടിക്കപ്പെടുന്നത് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ 1844-ആം വർഷം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അന്നാണ് രണ്ടാം ദൂതൻ എത്തി, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം വീണു, ബാബേലിന്റെ ഒരു മകളായി മാറിയത്. അതേ സമയത്ത് പ്രവാചകൻ ഒരു അടയാളവും നൽകി; 1844-ലെ മില്ലറൈറ്റുകൾ ശബ്ബത്തിന്റെ അടയാളം തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ തന്നേ. തുടർന്നുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ യെരോബെയാം പ്രവാചകനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ കൈ പക്ഷാഘാതമേറ്റതുപോലെ നിർജ്ജീവമായി; ഇതിലൂടെ ബാബേലിന്റെ മുദ്രയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അത് നെറ്റിയിലോ കൈയിലോ ബലമായി ചുമത്തപ്പെടുന്നതാണ്; അത് സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ആത്മീയമായി ഒരു മനുഷ്യനെ എന്നേക്കുമായി മുടന്തനാക്കുന്നു.

ഈ പഠനത്തിന്റെ ആവശ്യാർത്ഥം, പ്രവാചകൻ ഇങ്ങനെ വ്യക്തമാക്കിയ പ്രവചനത്തെയാണ് നാം പരിഗണിക്കുന്നത്: “ദാവീദിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ഒരു ശിശു ജനിക്കും; അവന്റെ പേര് യോശീയാവു ആയിരിക്കും; നിന്നിന്മേൽ ധൂപം കാട്ടുന്ന ഉയർന്ന സ്ഥാനങ്ങളിലെ പുരോഹിതന്മാരെ അവൻ നിന്നിന്മേൽ അർപ്പിക്കും; മനുഷ്യരുടെ അസ്ഥികളും നിന്നിന്മേൽ ചുട്ടുകളയും.” യോശീയാവു എന്നതിന് “ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം” എന്നർഥമുണ്ട്; യെരോബെയാം തന്റെ വ്യാജ ആരാധനാസംവിധാനം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തതിലൂടെ മുൻകൂട്ടി രൂപകത്വം പ്രാപിച്ച അതേ ചരിത്രത്തിൽ പണിയപ്പെട്ട അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെയാണ് ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. യെരോബെയാം സ്ഥാപിച്ച വ്യാജ ആരാധനാസംവിധാനത്തിന്മേൽ, കപടാരാധനയ്ക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയ പുരോഹിതന്മാരെ യോശീയാവു ശിക്ഷിക്കുമായിരുന്നു.

യൊരോബെയാമിന്റെ അഭിഷേകച്ചടങ്ങിലേക്കു താൻ വന്ന വഴിയിലൂടെ മടങ്ങിവരരുതെന്നും, ബേതേലിൽ ഭക്ഷിക്കയോ കുടിക്കയോ അരുതെന്നും യഹോവ കല്പിച്ചിരുന്നതു പ്രവാചകൻ ലംഘിച്ചു. ബേതേലിലെ കള്ളപ്രവാചകന്റെ ആഹാരം അവൻ കഴിച്ചപ്പോൾ, 1844-ന് ശേഷം മടങ്ങിപ്പോയി 1863-ലെ കലാപത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ ഉപദേശങ്ങളും കള്ളപ്രവാചകപരമായ രീതിശാസ്ത്രങ്ങളും തിരഞ്ഞെടുക്കി അവയിൽ പങ്കുചേരുന്നവർമേൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന മരണത്തിന്റെ പ്രതീകമായി അവൻ മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെട്ടു. 1863-ൽ കലാപം നടത്തിയവരുടെ മരണശയ്യ, ബേതേലിലെ കള്ളപ്രവാചകന്റെ മരണശയ്യ തന്നെയായിരിക്കും. മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിനുള്ള മരണശയ്യ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രമായിരുന്നു; അപ്പോൾ അവർ—ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമായിരുന്നവർ—അവഗണിക്കപ്പെട്ടു കടന്നുപോയി, റോമിന്റെ പുത്രിമാരായി മാറി. ലവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെയും മരണശയ്യ 1840-ൽ ഉണ്ടായതുപോലെ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മഹാദൂതൻ ഇറങ്ങിയ തീയതിക്കും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂറിനും ഇടയിലായിരിക്കും.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെയ്ക്കൽ ആരംഭിച്ചു; ദേശത്ത് (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) നടപ്പാകുന്ന മ്ളേച്ഛതകളെക്കുറിച്ചും സഭയായ (ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം) ഉള്ളവയെക്കുറിച്ചും നെടുവീർപ്പുവിടുകയും കരയുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു അടയാളം വെച്ച് ദൂതൻ യെരൂശലേമിലൂടെയായി സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, യെഹെസ്കേലിലെ നാല് മ്ളേച്ഛതകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങൾ, അന്ന് ആരംഭിച്ച മുദ്രവെയ്ക്കൽ പ്രക്രിയയിൽ അന്നത്തേതായ പരീക്ഷണസത്യങ്ങളായി മാറി.

1863-ലെ പരിശോധനയിൽ, 1863-ൽ നിരസിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിത്തറകൾ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ വിശ്രമം കണ്ടെത്തുന്നതിനായി യിരെമ്യാവിന്റെ പഴയ പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിവരാനുള്ള സന്നദ്ധതയോ അസന്നദ്ധതയോ ആ പരിശോധനയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. 1888-ലെ പരിശോധന, മൂപ്പന്മാരായ ജോൺസും വാഗ്ഗണറും അവതരിപ്പിച്ചതുപോലെ ലാവൊദിക്യാ സഭയ്ക്കുള്ള സന്ദേശമായിരുന്നു; അതേ സമയം അതു വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരണത്തിന്റെ സന്ദേശവും ആയിരുന്നു.

1856-ൽ, ലაოდിക്കേയാവിലേക്കുള്ള സന്ദേശം ആദ്യം മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ എത്തി; അത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വർദ്ധിച്ച വെളിച്ചത്തോടുകൂടി എത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ലაოდിക്കേയാവിലേക്കുള്ള സന്ദേശത്തിലെ പരിഹാരങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അനുഭവവും, പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ സന്ദേശവും 1863-ൽ നിരസിക്കപ്പെട്ടു. ആ അനുഭവം “കാഴ്ച” (mareh) എന്ന ദർശനത്താൽ, അഥവാ “പ്രത്യക്ഷത”യാൽ, പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതുപോലെ (chazon) എന്ന “പ്രവചനചരിത്ര” ദർശനവും നിരസിക്കപ്പെട്ടു. ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങൾക്കും 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവരുടെ നിവൃത്തി ലഭിച്ചിരുന്നു; പത്തൊൻപത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവ രണ്ടും നിരസിക്കപ്പെട്ടു; കാരണം യേശു എല്ലായ്പ്പോഴും അവസാനത്തെ ആരംഭത്തോടു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, 1863-ലെയും 1888-ലെയും കലാപങ്ങളുടെ പരിശോധന വീണ്ടും പരിശോധനാസത്യമായി മാറി; കാരണം അവ രണ്ടും യിരെമ്യാവിന്റെ പഴയ പാതകളോടു ബന്ധപ്പെട്ടു കിടന്നവയായിരുന്നു. ആ തീയതിയിൽ പിമ്പുമഴയുടെ സന്ദേശം എത്തി; 1919-ലെ പരിശോധനയും എത്തി; കാരണം 1919-ൽ, യാതൊരു പ്രവാചകപ്രസക്തിയും ഇല്ലാത്ത ക്രിസ്തുവിന്റെ വ്യാജ സുവിശേഷം, കള്ളമായ “സമാധാനവും സുരക്ഷയും” എന്ന സന്ദേശമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ, ഒന്നുമുതൽ മൂന്നുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ നിവൃത്തിയായി; ഒന്നുമുതൽ മൂന്നുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ “ആദ്യ സ്വരത്തിന്റെ” സന്ദേശത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതന്റെ വരവോടുകൂടെ അന്തിമമഴ തളിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു; ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “പ്രവചനപരമായ വാദപ്രതിവാദം” ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ വാദപ്രതിവാദം ബൈബിളിലെ പ്രവചനങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള രണ്ട് രീതികളെക്കുറിച്ചും, ഒരു വ്യാജവും ഒരു സത്യവും ആയ അന്തിമമഴ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുമായിരുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം” എത്തി, ആധുനിക ബാബേലിന്മേൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തനപരമായ ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുകയും, ദൈവത്തിന്റെ മറ്റൊരു കൂട്ടത്തെ ബാബേലിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കു വിളിച്ചുവരുത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ആ വാദപ്രതിവാദം അവസാനിക്കുന്നത്. രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദത്തിന്റെ വരവ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇത് നാലാമത്തെ മ്ലേച്ഛതയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്; അതുതന്നെ, വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്ന നിലയിൽ ലയൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാലാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

1844-ലെ ദൂതന്റെ അവതരണത്തിനും അടഞ്ഞ വാതിലിനും ഇടയിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതത്തിന്റെ മരണശയ്യ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ ദൂതന്റെ അവതരണത്തിനും അടഞ്ഞ വാതിലിനും ഇടയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മരണശയ്യയെ മുൻചിത്രീകരിച്ചു. യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകൻ ബേതേലിലെ കള്ളപ്രവാചകനോടുകൂടെ അതേ കല്ലറയിൽ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു; രാജാവായ യോശീയാവ് തന്റെ പരിഷ്കാരം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവൻ അതേ കല്ലറയുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു. “ദൈവത്തിന്റെ അടിത്തറകൾ” എന്ന അർത്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്ന നാമമുള്ള രാജാവായ യോശീയാവിന്റെ നവീകരണം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ദൈവം തന്റെ അന്ത്യകാലജനത്തെ വീണ്ടും ആ അടിത്തറകളിലേക്കു നയിക്കാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ തന്നെയാണ് ആരംഭിച്ചത്. ആലയത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനപ്രവർത്തി ഏറ്റെടുക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ പരിഷ്കാരം ആരംഭിച്ചിരുന്നത്.

യോശീയാവെന്ന പേരിലുള്ള ഒരു ശിശു ജനിക്കും എന്ന പ്രവചനം, പ്രബലനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്ന് തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു തിരിച്ചുനടത്തിയ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതേ ദൂതൻ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇറങ്ങി വന്നതിലൂടെ ആ ഇറക്കം മുൻകൂട്ടി രൂപകമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇരു ഇറക്കങ്ങളും ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയെ അടയാളപ്പെടുത്തി. വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായം പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഇസ്ലാമിന്റെ കാലപ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി മുൻകൂട്ടി തിരിച്ചറിഞ്ഞതുമായും, ആ മുൻകൂട്ടിപ്പറഞ്ഞ നിവൃത്തിയെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രപുരുഷൻ യോശീയാവായിരുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിലോ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലോ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരുന്ന ഇരു സംഭവങ്ങളിലും “യോശീയാവു” എന്ന പേര് അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് നിവൃത്തിയായ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള സന്ദേശം യോശീയാ ലിച്ച് അവതരിപ്പിച്ചു; അതുപോലെ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, യെരോബെയാമിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അനുസരിക്കാതിരുന്ന പ്രവാചകനാൽ മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെട്ടിരുന്ന യോശീയാവു എന്നു പേരുള്ള ഒരു ശിശുവിന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം ലൗദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിൽ നിവൃത്തിയായി, ദൂതൻ തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ വീണ്ടും ആ അടിസ്ഥാനപരമായ ചരിത്രത്തിലേക്കു നയിച്ചപ്പോൾ, അവിടെ അനുസരിക്കാതിരുന്ന പ്രവാചകനും യെരോബെയാമും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ അതിന്റെ നിവൃത്തിയെ കണ്ടുമുട്ടിയിരുന്നു. വരുവാനുള്ള യോശീയാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം ബൈബിളിലെ സാക്ഷ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അനുസരിക്കാതിരുന്ന പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം മുൻസൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രം 1844-ൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ പേരിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനവും വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി പ്രവാചക ആഖ്യാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെന്നു; അവ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ പെട്ടെന്ന് വരുവാൻ വേണ്ടി നാല്പത്താറു വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് ഒരു ആലയം പണിതുയർത്തപ്പെട്ടതിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. യോശീയാവ് ആലയത്തിന്റെ അറ്റകുറ്റപ്പണിയുടെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ മോശെയുടെ ശാപം കണ്ടെത്തി. ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പ്രവൃത്തി, പുനഃസ്ഥാപനത്തിന്റെ ഒരു പ്രവർത്തിയായി യെശയ്യാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ക്ഷേത്രത്തെ അറ്റകുറ്റപ്പണി ചെയ്ത് പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ യോശീയാവു നിർവഹിച്ച പ്രവൃത്തി, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യകാലജനങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നതായി യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയുന്ന അതേ പ്രവൃത്തിയാണ്; കാരണം എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തെക്കാൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് അധികം പ്രസ്താവിക്കുന്നത്. ആ പ്രവൃത്തി എസ്രായുടെ കാലത്തു ബാബേലിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നവരാൽ കൂടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

അവര്‍ ബാബിലോണില്‍നിന്ന് പുറത്തുവന്നപ്പോള്‍ എസ്രാ നിര്‍വഹിച്ച പ്രവൃത്തി പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതു യോശീയാവ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവാലയപുനഃസ്ഥാപനപ്രവര്‍ത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; യെശയ്യാവു ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ അതേ പ്രവൃത്തിയെയും അതു സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ആ പ്രവൃത്തി 2001 സെപ്റ്റംബര്‍ 11-ന് ആരംഭിച്ചു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലും യോഹന്നാന്‍ ആ പ്രവൃത്തിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ഈ ഭാഗത്തിൽ, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ദൂതൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സന്ദേശം ഭക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ കയ്പുള്ള നിരാശയും അനുഭവിച്ചിരുന്ന മില്ലറൈറ്റുകളെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1844-ലെ ആ കയ്പുള്ള നിരാശയുടെ നിലപാടിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യകാല ജനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായി യോഹന്നാൻ, 1840 മുതൽ 1844 വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അനുഭവം ആവർത്തിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അവനോടു പറയപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ അത് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലേക്കും അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലേക്കും വിരൽചൂണ്ടി. “നീ വീണ്ടും അനേകം ജാതികളുടെയും വംശങ്ങളുടെയും ഭാഷകളുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും മുമ്പാകെ പ്രവചിക്കേണം” എന്നു അവനോടു പറയപ്പെട്ടു; വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിൽ ദൂതൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ സർവ്വലോകവും പ്രകാശിതമാകുന്നതിനെ ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അപ്പോൾ വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിന്റെ ചരിത്രം—“വരിമേൽ വരി”—ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രവചിക്കുമ്പോൾ ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ട ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, ദൈവാലയം “എഴുന്നേറ്റ് അളക്കുവാൻ” യോഹന്നാനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ “അളക്കൽ” പ്രത്യേകമായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; കാരണം, അവൻ 1844-ാം വർഷത്തിൽ നിലയുറപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, അവിടെ ഒക്ടോബർ 22-ലെ നിരാശയാൽ അവന്റെ ഉദരം കയ്പ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവനോടു ദൈവാലയം അളക്കുവാൻ പറയപ്പെട്ടു; എന്നാൽ പ്രാകാരം വിട്ടുകളയുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടു; കാരണം അത് ജാതികളുടെ കാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണെന്ന് അവനെ അറിയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ആ കാലത്ത് അവർ പ്രാകാരം ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം ചവിട്ടിമെതിക്കും. ആ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം 1798-ൽ അവസാനിച്ചു. യോഹന്നാൻ തന്റെ അളക്കൽ 1798-ൽ ആരംഭിക്കേണ്ടതും, അതിന് മുമ്പുള്ള ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം വിട്ടുകളയേണ്ടതുമായിരുന്നു; ആ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ആത്മീയ ദൈവാലയവും ആത്മീയ യെരൂശലേമും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടത്. അവൻ 1844-ലെ നിരാശയുടെ ഘട്ടത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ടു, 1798 മുതൽ 1844 വരെ നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷമാകുന്നു. ആ നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾ ദൈവാലയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

1840 മുതൽ 1844 വരെ അവർ ചെയ്തതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രവചിക്കേണ്ട സമയത്ത് യോഹന്നാൻ, ഇസ്‌ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ അവർ ആരംഭിക്കുമായിരുന്നു. അവർ വീണ്ടും പ്രവചിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി, ആലയത്തെ അളക്കുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തി ആവശ്യപ്പെടുമായിരുന്നു; ആ പ്രവൃത്തി “പഴയ പാതകളുടെ” അന്വേഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കും. അത് “ആലയം” കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രമായിരുന്നു; അത് 1798-ൽ, അന്ത്യകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, തുടങ്ങി 1844-ലെ മഹാനിരാശയോടെ അവസാനിച്ചു. അവർ യിരെമ്യാവിന്റെ പഴയ പാതകളെ അന്വേഷിക്കുന്ന തന്റെ പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ—അതു യോഹന്നാന്റെ “നാല്പത്താറു വർഷങ്ങളായ ആലയം” ആകുന്നു—മോശെയുടെ ശാപം ആലയമൊട്ടാകെ ചിതറിക്കിടന്ന അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു; വരുവാനുള്ള യോശ്യാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനവും നിവൃത്തിയായി. യോശ്യാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ യെശയ്യാവും വീണ്ടും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു:

ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ യിരെമ്യാവിന്റെ “പുരാതന പാതകൾ” ആയ “വസിക്കേണ്ട പാതകൾ” പുനഃസ്ഥാപിക്കേണ്ടവരായിരുന്നു. യോശീയാവിന്റെയും എസ്രായുടെയും ചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രവർത്തകർ നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതുപോലെ, അവർ പുരാതനമായ പാഴിടങ്ങൾ വീണ്ടും പണിയേണ്ടവരായിരുന്നു. അവർ “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കേണ്ടവരായിരുന്നു; കാരണം, നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങളുള്ള ദേവാലയംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനചരിത്രത്തെ അവർ വെറും “എഴുന്നേല്പിക്കുക” മാത്രമല്ല, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ “അനേകം തലമുറകളുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ” അവർ ഉയർത്തേണ്ടവരുമായിരുന്നു. ഓരോ പരിഷ്‌കരണ പ്രസ്ഥാനവും ഒരു അടിസ്ഥാനപ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും, “വരി മേൽ വരി” എന്നത് 1798 മുതൽ 1844 വരെ ഉള്ള അന്ത്യദിന അടിസ്ഥാനങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും അവർ തിരിച്ചറിയേണ്ടവരായിരുന്നു. അവർ “പിളർച്ച” നന്നാക്കേണ്ടവരായിരുന്നു; “പിളർച്ച” എന്നത് ഒരു പാത്രത്തിലോ മതിലിലോ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രാരംഭ ഭേദനയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതാണ് പിന്നീട് കൂടുതൽ ദുരന്തത്തിനുള്ള വഴി തുറക്കുന്നത്. നന്നാക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന “പിളർച്ച” 1863-ലെ കലാപമായിരുന്നു.

യോശീയാവു 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിയപ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു മടങ്ങി മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെ അളക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. അവർ “വിള്ളൽ” കണ്ടെത്തി. “പഴയ പാഴായ സ്ഥലങ്ങൾ” പണിയുമ്പോൾ അവർ മില്ലറുടെ സ്വപ്നത്തിലെ ആഭരണങ്ങളുടെ സത്യത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. യോശീയാവു ചെയ്തതുപോലെ അവർ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” കണ്ടെത്തി; ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിന്റെ സത്യത്തെ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു; അങ്ങനെ “മുൻകാല ശൂന്യതകളെ” ഉയർത്തിപ്പണിതു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ആദ്യത്തെയും” “അവസാനത്തെയും” ശൂന്യതകളെ അവർ പുനഃസ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, ഒന്നിന് 1798-ലും മറ്റൊന്നിന് 1844-ലും അവസാനമുണ്ടായതായി അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആകയാൽ, മുൻകാല ശൂന്യതകളെ ഉയർത്തിപ്പണിയുന്ന അവരുടെ പ്രവൃത്തി, യോഹന്നാനു ദേവാലയത്തെ അളക്കാൻ അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് അവനു കൊടുത്ത അതേ “കോൽ” തന്നെയായിരുന്നു.

യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തന്റെ ജനത്തെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു; അങ്ങനെ അവർക്ക് അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശം കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിഞ്ഞു, അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശം മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാം എന്ന സന്ദേശമാണ്. ഒടുവിൽ അവർ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു വിശുദ്ധ പലകകളെ, 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, ആ അടിസ്ഥാനം വെളിപ്പാടിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “മൂന്നു കഷ്ടങ്ങൾ” ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണെന്നും, രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടം മില്ലറൈറ്റ് ആലയം പണിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ അടിസ്ഥാന ചരിത്രത്തിൽ സമാപിച്ചിരുന്നുവെന്നും അവർ കണ്ടു. തുടർന്ന്, യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം മുമ്പേ തന്നേ പ്രവചനങ്ങളുടെ ത്രിതല പ്രയോഗനിയമത്തെ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നതായി അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതുവഴി അവർ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിയപ്പോൾ, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടങ്ങളിലെ രണ്ടു സാക്ഷികളോടുകൂടെ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടും സ്ഥാപിതവുമായ മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശമായ “വിശ്രമവും ഉന്മേഷവും” അവർ തിരിച്ചറിയുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.