ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിയെട്ട്

“പുസ്തകം ഏറ്റെടുത്തതോടെ, കുഞ്ഞാടു ഉടൻതന്നെ മുദ്രകൾ തുറക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നു; ഓരോ മുദ്രയ്ക്കു കീഴിലും സംഭവിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങളിലേക്കു അപ്പൊസ്തലന്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ‘ഏഴ്’ എന്ന സംഖ്യ സമ്പൂർണ്ണതയെയും പൂർണ്ണപരിപാകതയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്നു മുമ്പേ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടു, ഏഴ് മുദ്രകൾ ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിലെ സംഭവങ്ങളൊക്കെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാകുന്നു; അതു ഒരുപക്ഷേ കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ കാലംവരെ വ്യാപിക്കാം; അതിനുശേഷം ആ കാലംമുതൽ തുടരുമെന്ന നിലയിൽ ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ മറ്റൊരു ശ്രേണിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നത് ശരിയാകുകയില്ല. കാഹളങ്ങൾ മുദ്രകളുടെ സംഭവങ്ങളോടു സമകാലികമായി നടക്കുന്ന, എന്നാൽ പൂർണ്ണമായും വ്യത്യസ്ത സ്വഭാവമുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കാഹളം യുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ആകയാൽ, സുവിശേഷയുഗത്തിൽ ജാതികളിടയിൽ സംഭവിക്കേണ്ട മഹത്തായ രാഷ്ട്രീയ കലഹങ്ങളെയാണ് കാഹളങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. മുദ്രകൾ മതപരമായ സ്വഭാവമുള്ള സംഭവങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അവ ക്രൈസ്തവയുഗത്തിന്റെ ആരംഭം മുതൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് വരെയുള്ള സഭയുടെ ചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 431.

“‘വചനം 2. ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നിരുന്ന ഏഴു ദൂതന്മാരെ ഞാൻ കണ്ടു; അവർക്കു ഏഴു കാഹളങ്ങൾ കൊടുക്കപ്പെട്ടു.’”

“ഈ വചനം പുതിയതും വ്യത്യസ്തവുമായ ഒരു സംഭവപരമ്പരയെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. മുദ്രകളിൽ, സുവിശേഷ വ്യവസ്ഥ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ സഭയുടെ ചരിത്രം നമുക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഏഴ് കാഹളങ്ങളിൽ, അതേ കാലയളവിൽ സംഭവിക്കേണ്ടിയിരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയവും യുദ്ധസംബന്ധവുമായ സംഭവങ്ങൾ നമുക്കുണ്ട്.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 476.

അവൻ ഏഴാമത്തെ മുദ്ര തുറന്നപ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഏകദേശം അരമണിക്കൂർ നേരം മൗനം ഉണ്ടായി. ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന ഏഴ് ദൂതന്മാരെ ഞാൻ കണ്ടു; അവർക്കു ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ കൊടുക്കപ്പെട്ടു. മറ്റൊരു ദൂതൻ വന്നു യാഗപീഠത്തിനരികെ നിന്നു; അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പൊൻ ധൂപകലശം ഉണ്ടായിരുന്നു; സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പിലുള്ള പൊൻ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ സകല വിശുദ്ധന്മാരുടെയും പ്രാർത്ഥനകളോടുകൂടെ അർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്നു വളരെ ധൂപം കൊടുക്കപ്പെട്ടു. വിശുദ്ധന്മാരുടെ പ്രാർത്ഥനകളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ധൂപത്തിന്റെ പുക ദൂതന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് ഉയർന്നു. പിന്നെ ദൂതൻ ആ ധൂപകലശം എടുത്ത് യാഗപീഠത്തിലെ അഗ്നികൊണ്ട് അതു നിറച്ച് ഭൂമിയിലേക്കെറിഞ്ഞു; അപ്പോൾ ശബ്ദങ്ങളും ഇടിമുഴക്കങ്ങളും മിന്നലുകളും ഭൂകമ്പവും ഉണ്ടായി. ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ഏഴ് ദൂതന്മാർ ഊതുവാൻ തങ്ങളെത്തന്നേ ഒരുക്കി. വെളിപ്പാട് 8:1–6.

“‘അവൻ അഞ്ചാമത്തെ മുദ്ര തുറന്നപ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിനും അവർ കൈവശം വെച്ചിരുന്ന സാക്ഷ്യത്തിനും വേണ്ടി കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ ആത്മാക്കളെ ഞാൻ യാഗപീഠത്തിന്റെ കീഴിൽ കണ്ടു; അവർ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ച് പറഞ്ഞു: പരിശുദ്ധനും സത്യവാനും ആയ കർത്താവേ, ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവരോടു ഞങ്ങളുടെ രക്തത്തെക്കുറിച്ചു നീ എത്രകാലം ന്യായം വിധിക്കാതെയും പ്രതികാരം ചെയ്യാതെയും ഇരിക്കും? അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും വെളുത്ത വസ്ത്രം നൽകി [അവർ ശുദ്ധരും പരിശുദ്ധരുമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു]; അവരോടു ഇനിയും കുറേക്കാലം വിശ്രമിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞു, അവരുടെ സഹദാസന്മാരും സഹോദരന്മാരും തങ്ങളെപ്പോലെ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവരായവരും തികഞ്ഞുതീരുവോളം’ [വെളിപ്പാട് 6:9–11]. ഇവിടെ യോഹന്നാനു അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ദൃശ്യങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ഭാവിയിൽ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്നവയായിരുന്നു.”

“വെളിപ്പാട് 8:1–4 ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

“അഞ്ചാമത്തെ മുദ്ര തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദർശനത്തിൽ വെളിപ്പാടുകാരനായ യോഹന്നാൻ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിനും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിനും വേണ്ടി കൊല്ലപ്പെട്ട സമൂഹത്തെ യാഗപീഠത്തിന്റെ കീഴിൽ കണ്ടു. ഇതിനുശേഷം വെളിപ്പാട് 18-ൽ വിവരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ വന്നു; അവിടെ വിശ്വസ്തരും സത്യസന്ധരുമായവർ ബാബിലോണിൽനിന്ന് വിളിച്ചുപുറത്താക്കപ്പെടുന്നു. [വെളിപ്പാട് 18:1–5, ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

“ഏഴ് കാഹളങ്ങളുടെ വിഷയം ഇവിടെ വീണ്ടും ഏറ്റെടുക്കപ്പെടുന്നു; അത് ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ശേഷിച്ച ഭാഗവും ഒമ്പതാം അധ്യായമൊട്ടാകെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഏഴ് ദൂതന്മാർ കാഹളം മുഴക്കുന്നതിനായി തങ്ങളെത്തന്നെ സജ്ജരാക്കുന്നു. അവരുടെ കാഹളനാദം ദാനിയേൽ 2-ഉം 7-ഉം ഉള്ള പ്രവചനങ്ങൾക്ക് ഒരു പൂരകമായി വരുന്നു; പുരാതന റോമൻ സാമ്രാജ്യം അതിന്റെ പത്ത് വിഭജനങ്ങളായി തകര്ന്നുപോകുന്നതോടുകൂടി അത് ആരംഭിക്കുന്നു; അതിൽ ആദ്യ നാലു കാഹളങ്ങളിൽ നമുക്കൊരു വിവരണം ലഭിക്കുന്നു.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 477.

പടിഞ്ഞാറൻ റോമിന്റെ അധോഗതിയിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിൽ അതിന്മേൽ പതിച്ച ആദ്യത്തെ കഠിനവും ഭാരമുള്ളതുമായ ന്യായവിധി, അലാരിക്കിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഗോത്തുകളുമായുണ്ടായ യുദ്ധമായിരുന്നു; അതാണ് തുടർന്ന് നടന്ന ആക്രമണങ്ങൾക്കുള്ള വഴി തുറന്നുകൊടുത്തത്. റോമൻ ചക്രവർത്തിയായ തിയോദോസിയുസിന്റെ മരണം ക്രി.വ. 395-ലെ ജനുവരിയിൽ സംഭവിച്ചു; ശീതകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ അലാരിക്കിന്റെ കീഴിലുള്ള ഗോത്തുകൾ സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരെ ആയുധം എടുത്തിരുന്നു.

ആലാറിക്കിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ആദ്യാക്രമണം ത്രേസ്, മേസിഡോണിയ, അറ്റിക്ക, പെലൊപ്പൊന്നീസസ് എന്നിവയെ നശിപ്പിച്ചുതെറിപ്പിച്ചുവെങ്കിലും, അത് റോം നഗരത്തിലെത്തിയില്ല. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടാം ആക്രമണത്തിൽ, ഗോത്തിക് നേതാവ് ആൽപ്സ് മലനിരകളും അപ്പെനൈൻസ് മലനിരകളും കടന്ന്, ഉടൻ തന്നെ ബർബരന്മാരുടെ ക്രൂരകോപത്തിന്റെ ഇരയായിത്തീർന്ന ‘ശാശ്വത നഗരം’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന നഗരത്തിന്റെ മതിലുകൾക്കുമുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

“ആദ്യത്തെ കാഹളധ്വനിയുടെ സംഭവം നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലത്തും അതിനുശേഷവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതാണ്; ഗോത്തുകളുടെ കീഴിൽ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്മേൽ നടന്ന ഈ വിനാശകരമായ അധിനിവേശങ്ങളെയാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.” — Uriah Smith, Daniel and Revelation, 478.

“കോൺസ്റ്റന്റൈൻ കഴിഞ്ഞ് റോമൻ സാമ്രാജ്യം മൂന്നു ഭാഗമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശിക്ഷയുടെ കീഴിലായിരുന്ന സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്നാം ഭാഗത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ‘മനുഷ്യരുടെ മൂന്നിലൊന്നു ഭാഗം’ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പ്രയോഗം ആവർത്തിച്ചു കാണപ്പെടുന്നു. റോമൻ രാജ്യം ഇങ്ങനെ വിഭജിക്കപ്പെട്ടത് കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ മരണസമയത്ത് അവന്റെ മൂന്നു പുത്രന്മാരായ കോൺസ്റ്റാൻഷ്യസ്, കോൺസ്റ്റന്റൈൻ II, കോൺസ്റ്റാൻസ് എന്നിവർക്കിടയിലായിരുന്നു. കോൺസ്റ്റാൻഷ്യസ് കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങൾ കൈവശംവെച്ചിരുന്നു; സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ അവൻ തന്റെ വസതി സ്ഥിരമാക്കി. രണ്ടാമൻ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ബ്രിട്ടൻ, ഗോൾ, സ്പെയിൻ എന്നിവ കൈവശംവെച്ചു. കോൺസ്റ്റാൻസ് ഇല്ലിറിക്കും, ആഫ്രിക്ക, ഇറ്റലി എന്നിവ കൈവശംവെച്ചു. (Sabine’s Ecclesiastical History, p. 155 കാണുക.) എല്ലാവർക്കും സുപരിചിതമായ ഈ ചരിത്രസത്യത്തെക്കുറിച്ച്, ആൽബർട്ട് ബാർണ്സിന്റെ Rev.12:4-ലേക്കുള്ള കുറിപ്പുകളിൽ ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, എലിയറ്റ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ‘കിഴക്കൻ, പാശ്ചാത്യ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി റോമൻ സാമ്രാജ്യം സ്ഥിരമായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് കുറഞ്ഞത് രണ്ടുവട്ടമെങ്കിലും സാമ്രാജ്യം ത്രിഭാഗമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആദ്യത്തെ സംഭവം ക്രി.വ. 311-ൽ നടന്നു; അന്നു അത് കോൺസ്റ്റന്റൈൻ, ലിസീനിയസ്, മാക്സിമിൻ എന്നിവർക്കിടയിൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; മറ്റേത് ക്രി.വ. 337-ൽ, കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ മരണസമയത്ത്, കോൺസ്റ്റാൻസ്, കോൺസ്റ്റാൻഷ്യസ് എന്നിവർക്കിടയിലായിരുന്നു.’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 480.

“രണ്ടാം കാഹളം മുഴക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തപരമായ ചരിത്രം വ്യക്തമായും ഭയങ്കരനായ ജെൻസെറിക് ആഫ്രിക്കയും തുടർന്ന് ഇറ്റലിയും അധിനിവേശിച്ച് കീഴടക്കിയ സംഭവങ്ങളോടാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അവന്റെ ജയങ്ങൾ കൂടുതലായും സമുദ്രസേനയെ ആശ്രയിച്ചവയായിരുന്നു; അവന്റെ വിജയങ്ങൾ “തീയോടെ കത്തുന്ന വലിയൊരു പർവ്വതം കടലിലേക്കെറിയപ്പെട്ടതുപോലെ” ആയിരുന്നു. നാവികസേനകളുടെ ഏറ്റുമുട്ടലിനെയും സമുദ്രതീരങ്ങളിലുടനീളം യുദ്ധം വിതച്ച പൊതുവിനാശത്തെയും ഇതിലും നല്ലതായോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇത്രയും യോജിച്ചതായോ ഏത് രൂപകമാണ് പ്രതിപാദിക്കുക? ഈ കാഹളത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ, വ്യാപാരലോകത്തോടു പ്രത്യേക ബന്ധമുള്ള ചില സംഭവങ്ങളെ നാം അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണ്. ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിഹ്നം സ്വാഭാവികമായി കലക്കവും പ്രക്ഷോഭവും പ്രതീക്ഷിക്കാൻ നമുക്ക് വഴികാട്ടുന്നു. ഉഗ്രമായ ഒരു സമുദ്രയുദ്ധമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഈ പ്രവചനത്തെ നിറവേറ്റുകയില്ല. ആദ്യത്തെ നാല് കാഹളങ്ങളുടെ മുഴക്കം റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമായ നാല് ശ്രദ്ധേയ സംഭവങ്ങളോടാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്നും, ആദ്യ കാഹളം അലാരിക്കിന്റെ കീഴിലുള്ള ഗോത്തന്മാരുടെ നാശകരമായ ആക്രമണങ്ങളെയാണു സൂചിപ്പ Jennings and the suppression of evidence? Wait no. Let's continue correctly. എങ്കിൽ, ഇതിൽ നാം സ്വാഭാവികമായി റോമാ ശക്തിയെ കുലുക്കുകയും അതിന്റെ വീഴ്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്ത അടുത്ത തുടർ അധിനിവേശപ്രവർത്തിയെ അന്വേഷിക്കുന്നു. അടുത്ത മഹത്തായ അധിനിവേശം വാൻഡൽവർഗത്തിന്റെ തലവനായ “ഭയങ്കര ജെൻസെറിക്” നടത്തിയതായിരുന്നു. അവന്റെ പ്രബലപ്രവർത്തനകാലം ക്രി.വ. 428–468 വർഷങ്ങളിലായിരുന്നു. ഈ മഹത്തായ വാൻഡൽ നേതാവിന്റെ ആസ്ഥാനം ആഫ്രിക്കയിലായിരുന്നു....”

റോമിന്റെ പതനത്തിൽ ഈ ധീരനായ സമുദ്രദുസ്സാഹസികൻ വഹിച്ച പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കിനെക്കുറിച്ച് മിസ്റ്റർ ഗിബ്ബൺ ഈ ഗൗരവാർഥമുള്ള ഭാഷയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്: “റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ നാശത്തിൽ, അലാരിക്കിന്റെയും അറ്റിലയുടെയും പേരുകളോടു തുല്യമായ സ്ഥാനത്തിന് അർഹനായ ഒരു നാമം—ജെൻസെറിക്.”” ഉറിയാ സ്മിത്ത്, Daniel and Revelation, 481, 484.

“ഈ ഭാഗത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിലും പ്രയോഗത്തിലും, റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അട്ടിമറിയിൽ കലാശിച്ച മൂന്നാമത്തെ പ്രധാന സംഭവത്തിലേക്കാണ് നാം എത്തിച്ചേരുന്നത്. ഈ മൂന്നാമത്തെ കാഹളത്തിന് ഒരു ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തി കണ്ടെത്തുന്നതിൽ, ചില ഉദ്ധരണികൾക്കായി ഡോ. ആൽബർട്ട് ബാർൺസിന്റെ കുറിപ്പുകൾക്ക് നാം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ തിരുവെഴുത്ത് വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ, ഈ വ്യാഖ്യാതാവ് പറയുന്നതുപോലെ, ‘ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു ഉൽക്കയോടു ഉപമിക്കാവുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു നേതാവോ യോദ്ധാവോ ഉണ്ടായിരിക്കണം; അവന്റെ പഥം അത്യന്തം വിചിത്രമായി ദീപ്തിമാനായിരിക്കണം; ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു നക്ഷത്രത്തെപ്പോലെ അവൻ പെട്ടെന്നു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും, ജലങ്ങളിൽ പ്രകാശം കെടുത്തപ്പെട്ട ഒരു നക്ഷത്രം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതുപോലെ അപ്രത്യക്ഷനാകുകയും ചെയ്യണം.’— വെളിപ്പാട് 8 സംബന്ധിച്ച കുറിപ്പുകൾ.

“ഈ കാഹളം, ആറ്റിലാ തന്റെ ഹൂൺ സൈന്യക്കൂട്ടങ്ങളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ റോമൻ ശക്തിക്കെതിരെ നടത്തിയ ശൂന്യമാക്കുന്ന യുദ്ധങ്ങളെയും ക്രൂരമായ അധിനിവേശങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നു ഇവിടെ മുൻകൂട്ടി നിഗമിക്കപ്പെടുന്നു....”

“‘ആ നക്ഷത്രത്തിന്റെ നാമം വാർംവുഡ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു [കയ്പുള്ള പരിണതഫലങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു].’ ഈ വാക്കുകൾ—നമ്മുടെ വിവർത്തനത്തിലെ വിരാമചിഹ്നങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, മുൻവചനത്തോടു കൂടുതൽ അന്തരംഗമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവ—ഒരു നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും അറ്റിലയുടെ സ്വഭാവത്തെയും, അവൻ കാരണമായോ ഉപകരണമായോ ഉണ്ടായ ദയനീയാവസ്ഥയെയും, അവന്റെ നാമം പ്രചോദിപ്പിച്ച ഭീതിയെയും നമ്മെ വീണ്ടും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.”

“‘സമൂലോന്മൂലനവും സമ്പൂർണ്ണ മായ്ച്ചുകളയലും’ എന്ന പദങ്ങളാണ് അവൻ വരുത്തിച്ച ദുരന്തങ്ങളെ ഏറ്റവും യുക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.’ അവൻ തന്നെ ‘ദൈവത്തിന്റെ ചാട്ടവാർ’ എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു.” — Uriah Smith, Daniel and Revelation, 484, 487.

“ഈ ക്രൂരജാതികളുടെ ആദ്യാക്രമണങ്ങളാൽ സാമ്രാജ്യത്തിന്മേൽ വരുത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന മഹാവിപത്തുകൾ എത്ര ഭയാനകങ്ങളായിരുന്നാലും, പിന്നാലെ വരാനിരുന്ന വിപത്തുകളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അവ സാപേക്ഷമായി ലഘുവായിരുന്നു. അവ, ഉടൻതന്നെ റോമൻ ലോകത്തിന്മേൽ പതിക്കാനിരുന്ന പ്രളയധാരയ്ക്ക് മുമ്പായി പെയ്യുന്ന മഴയുടെ പ്രാരംഭ തുള്ളികൾ മാത്രമായിരുന്നു. തുടർന്നുവരുന്ന വചനങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്ന് കാഹളങ്ങളും കഷ്ടത്തിന്റെ മേഘംകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

“‘വാക്യം 13. പിന്നെ ഞാൻ നോക്കി; ആകാശത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ പറന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ദൂതനെ ഞാൻ കേട്ടു; അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതായി: ഇതുവരെ കാഹളം മുഴക്കാനിരിക്കുന്ന മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ കാഹളശബ്ദങ്ങളുടെ നിമിത്തം ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർക്കു അയ്യോ, അയ്യോ, അയ്യോ.’”

“ഈ ദൂതൻ ഏഴ് കാഹളദൂതന്മാരുടെ പരമ്പരയിലെ ഒരാളല്ല; പകരം, ശേഷിക്കുന്ന മൂന്ന് കാഹളങ്ങൾ അവ മുഴങ്ങുമ്പോൾ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കൂടുതൽ ഭീകരമായ സംഭവങ്ങളാൽ കഷ്ടകാഹളങ്ങളാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരുവനാണ്. ആകയാൽ അടുത്തത്, അഥവാ അഞ്ചാമത്തെ കാഹളം, ഒന്നാമത്തെ കഷ്ടം ആകുന്നു; ആറാമത്തെ കാഹളം, രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടം; ഏഴ് കാഹളങ്ങളുടെ ഈ പരമ്പരയിലെ അവസാനത്തേത് ആയ ഏഴാമത്തെ കാഹളം, മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടം ആകുന്നു.” ഉറിയാ സ്മിത്ത്, Daniel and Revelation, 493.

“സാമ്രാജ്യത്വ റോമിന്റെ പതനകാലത്തെ വിപത്തുകൾ, റോമിൽ ഒരു ചക്രവർത്തിയും, ഒരു കോൺസലും, ഒരു സെനറ്റും ഇല്ലാതാകുന്നതുവരെയും, അവയുടെ അന്ത്യത്തോളം പ്രവചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ‘റവെന്നയിലെ എക്സാർക്കുമാരുടെ അധീനതയിൽ റോം രണ്ടാം നിരയിലേക്കു താണുപോയി.’ സൂര്യന്റെ മൂന്നിൽ ഒരു ഭാഗവും, ചന്ദ്രന്റെ മൂന്നിൽ ഒരു ഭാഗവും, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മൂന്നിൽ ഒരു ഭാഗവും പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടു. സീസർമാരുടെ വംശം പടിഞ്ഞാറൻ ചക്രവർത്തിമാരോടുകൂടെ നിശ്ശേഷമായി ഇല്ലാതായില്ല. തന്റെ പതനത്തിന് മുമ്പ്, റോം സാമ്രാജ്യാധികാരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമേ കൈവശം വച്ചിരുന്നുള്ളു. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ ലോകസാമ്രാജ്യം അതിനോടൊപ്പം പങ്കിട്ടിരുന്നു. ഗോത്തുകളോ വാൻഡലുകളോ, ആ ഇന്നും സാമ്രാജ്യത്വമഹിമ നിലനിന്നിരുന്ന നഗരത്തിന്മേൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നില്ല; സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ആസ്ഥാനം കോൺസ്റ്റാന്റൈൻ ആദ്യം മാറ്റിയതിനു ശേഷം, ആ നഗരത്തിലെ ചക്രവർത്തി പലപ്പോഴും റോമിലെ ചക്രവർത്തിയെ തന്റെ നിയമിതനും പ്രതിനിധിയുമായി നിലനിറുത്തിയിരുന്നു. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ വിധി മറ്റുയുഗങ്ങൾക്കായി സംവൃതമായി വച്ചിരുന്നതും, മറ്റു കാഹളങ്ങളാൽ അറിയിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു. സൂര്യത്തിന്റെയും ചന്ദ്രന്റെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും കാര്യത്തിൽ, ഇതുവരെ മൂന്നിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രമേ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ.”

“നാലാമത്തെ കാഹളത്തിന്റെ അവസാന വാക്കുകൾ പാശ്ചാത്യ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിയിലെ പുനഃസ്ഥാപനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു: ‘അതിന്റെ മൂന്നിലൊരുഭാഗത്തിൽ പകൽ പ്രകാശിച്ചില്ല; അതുപോലെ രാത്രിയും.’ പൗരാധികാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, റോം റവെന്നായ്ക്ക് അധീനമായി, ഇറ്റലി കിഴക്കൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കീഴടക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രവിശ്യയായി മാറി. എന്നാൽ, മറ്റു പ്രവചനങ്ങളോടാണ് കൂടുതൽ യോജിച്ചതുപോലെ, വിഗ്രഹങ്ങളുടെ ആരാധനയുടെ പ്രതിരോധം ആദ്യം പോപ്പിന്റെയും ചക്രവർത്തിയുടെയും ആത്മീയവും ലൗകികവുമായ അധികാരങ്ങളെ ക്രൂരമായ സംഘർഷത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; സഭകളിലെ സകല അധികാരവും പോപ്പിന് ഏല്പിച്ചതിലൂടെ, പിന്നീടു രാജാക്കളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന അധികാരം കൈവശമാക്കിയ പോപ്പീയ പരമാധികാരത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് ജസ്റ്റീനിയൻ തന്റെ സഹായഹസ്തം നീട്ടിക്കൊടുത്തു. നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ വർഷം 800-ൽ, പോപ്പ് ഷാർലമെയ്നിന് ‘റോമാക്കാരുടെ ചക്രവർത്തി’ എന്ന പദവി നൽകി.’—കീത്ത്. ആ പദവി പിന്നെയും ഫ്രാൻസിന്റെ രാജാവിൽ നിന്ന് ജർമ്മനിയുടെ രാജാവിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ടു. ചക്രവർത്തിയായ ഫ്രാൻസിസ് രണ്ടാമൻ വഴി ഈ സാങ്കൽപ്പികാവകാശം പോലും ഒടുവിൽ എന്നും എന്നേക്കുമായി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, ആഗ. 6, 1806.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 54.