ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി ഒൻപതാം നമ്പർ

വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതി ഒന്നാം കഷ്ടതയായ അഞ്ചാം കാഹളത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അധ്യായത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതി രണ്ടാം കഷ്ടതയായ ആറാം കാഹളത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു കാഹളങ്ങളും 1843-ലെയും 1850-ലെയും മുൻഗാമി ചാർട്ടുകളിൽ ദൃശ്യമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ അന്ത്യകാലത്ത്, 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയോടെ, മുദ്രവിമോചിതമായപ്പോൾ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിച്ചു.

1989-ൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളിൽ ബൈബിൾചരിത്രത്തിലെ മഹത്തായ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും, അവ ഒക്കെയും പരസ്പരം സമാന്തരമായിരുന്നുവെന്ന സത്യവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. സകല പ്രവാചകന്മാരും, അതിനാൽ എല്ലാ വിശുദ്ധചരിത്രവും, വിശുദ്ധമായ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ ഉൾപ്പെടെ, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ അന്തിമ മഹത്തായ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; അതുതന്നെയാണ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ ശക്തിയേറിയ പ്രസ്ഥാനവും. മുദ്രവെക്കുന്ന പ്രക്രിയ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ തന്നേ, പിമ്പുമഴയുടെ തളിക്കലും ആരംഭിക്കുന്നു. 1989-ൽ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഉന്മുദ്രീകരണം, അതിനെ തുടർന്ന് 1992-ൽ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ ഉന്മുദ്രീകരണം, പുതിയതും ഇപ്പോഴത്തേതുമായ സത്യം ഉന്മുദ്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം പതിവുപോലെ സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഒരു സാഹചര്യം സൃഷ്ടിച്ചു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിലെ സത്യത്തിനെതിരായ പ്രതിരോധത്തിനിടയിൽ, രണ്ട് സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിതമായതുപോലെ, പൗരാണിക റോമിന്റെ പ്രവചനചരിത്രവും പാപ്പാ റോമിന്റെ പ്രവചനചരിത്രവും സംയോജിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് ആധുനിക റോമിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതാണെന്ന സത്യം കർത്താവ് തുറന്നുകാട്ടി. പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗനിയമം തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതിനുശേഷം തെറ്റിനെതിരായി പ്രതിരോധിക്കാനും സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയാനും സ്ഥാപിക്കാനും അത് പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ഓരോ നവീകരണരേഖയും മറ്റു നവീകരണരേഖകളോടു സമാന്തരമാണെന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്ന നിയമങ്ങളും, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങളും, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടും പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടും ഉണ്ടായ നിയമങ്ങളാൽ മുൻകൂട്ടി മാതൃകയാക്കിയതുപോലെ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട നിയമങ്ങളുടെ ശിലാസ്ഥാനമായി മാറി.

ഒരു പൊതുവിധിയായി പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിനായി അനാവൃതമാക്കപ്പെട്ടു; കാരണം അവർ പിന്നാക്കമഴയുടെ പ്രസ്ഥാനമാണ്, മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാം പിന്നാക്കമഴയുടെ സന്ദേശവുമാണ്. പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തിരിച്ചറിവിലാക്കി; മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ചരിത്രത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിനു ഏറെ മുമ്പേ തന്നേ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ യിരെമ്യാവിന്റെ പണ്ടത്തെ പാതകളിലേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ വരവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം തന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയേണ്ടതിന്നു അതു ചെയ്‍വാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ട അഞ്ചാംയും ആറാംയും കാഹളങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പയനിയർ ധാരണ, ചരിത്രം ഏറ്റവും ദൃഢമായും വ്യക്തമായും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഭാഗമെന്നുവെച്ചായിരുന്നു മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ചരിത്രകാരനായ കീത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഉറയ്യാ സ്മിത്ത് വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ അവതരണം ആരംഭിക്കുന്നത്; അതുവഴി ആ കാര്യത്തെ തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം ഉന്നയിക്കുന്നത്.

ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും അയ്യോകളുടെ അധ്യായവിഭജനം, മുഹമ്മദിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആദ്യ അയ്യോയുടെ ചരിത്രത്തെ വേർതിരിക്കുന്നു. ചരിത്രകാരനായ അലക്സാണ്ടർ കീത്ത് “സാരസീനുകൾ” എന്നു വിളിക്കുന്ന, നാം ഇന്ന് അറേബ്യ എന്നു വിളിക്കുന്ന പ്രദേശത്താണ് അത് ഭൗമശാസ്ത്രപരമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഒസ്മാൻ ഒന്നാമൻ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ അയ്യോയുടെ ചരിത്രം, ചരിത്രകാരൻ തുർക്കികൾ എന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന ജനതയുടെ ദേശമായ തുർക്കിയിൽ ഭൗമശാസ്ത്രപരമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആദ്യ അയ്യോയുടെ ചരിത്രം ഇസ്ലാമിന്റെയും മുഹമ്മദിന്റെയും ജന്മഭൂമിയായ അറേബ്യയിൽ സ്ഥിതിചെയ്തും നിറവേറുകയും ചെയ്തു. രണ്ടാമത്തെ അയ്യോയുടെ ചരിത്രം ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ജന്മഭൂമിയായ തുർക്കിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്തും നിറവേറുകയും ചെയ്തു.

ആദ്യ വേദനയുടെ ചരിത്രം, പരസ്പരം അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന ഏക സഖ്യം ഇസ്ലാം മതം മാത്രമായിരുന്ന സ്വതന്ത്ര പോരാളികൾ റോമിനെതിരെ നടത്തിയ യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. രണ്ടാം വേദനയുടെ ചരിത്രം, ഖിലാഫത്ത് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സംഘടിത മതവും രാജ്യാധികാരവും റോമിനെതിരെ നടത്തിയ യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഏതു സാഹചര്യത്തിലായാലും, മുഹമ്മദ് മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിലെ റോമിനെതിരായ സ്വതന്ത്ര യുദ്ധമാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒട്ട്മാൻ, അഥവാ ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യം മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സംഘടിത യുദ്ധമാകട്ടെ, യുദ്ധരീതി പെട്ടെന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായും ആക്രമിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. അത്, അന്നത്തെ സൈനികപരമ്പരാഗത രീതിപോലെ, എല്ലാ സൈനികർക്കും ഒരേ നിറത്തിലുള്ള യൂണിഫോം ധരിപ്പിച്ച്, പിന്നെ സൈനികരെ ഒരു നിരയായി ക്രമീകരിച്ച്, വെടിവെപ്പിലേക്കു മുന്നോട്ട് മാർച്ച് ചെയ്യിച്ചുകൊണ്ടുള്ള യുദ്ധമായിരുന്നില്ല. “assassin” എന്ന പദം, പെട്ടെന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായും പ്രഹരിക്കുന്ന ഇസ്ലാമിക യുദ്ധരീതിയെ ആധാരമാക്കിയതാണ്; അതിന്റെ ഫലമായി ആക്രമണം നടത്തുന്നവന്റെ മരണവും സാധാരണയായി സംഭവിക്കുമായിരുന്നു.

“അസാസിൻ” എന്ന പദം അറബി പദമായ “ഹഷ്ശാശീൻ” എന്നതിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; അത് “ഹഷീഷ്” എന്ന പദത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്, അതിന്റെ അർത്ഥം “ഹഷീഷ്” അഥവാ “കാനബിസ്” എന്നാകുന്നു. ഈ പദം ആദ്യം മധ്യയുഗകാലത്ത് മധ്യപൂർവദേശത്ത് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന നിസാരി ഇസ്മാഈലി മുസ്ലിംകളുടെ രഹസ്യസ്വഭാവമുള്ളതും മതാന്ധതയുള്ളതുമായ ഒരു സംഘത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഈ സംഘത്തിലെ അംഗങ്ങൾ, സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്നതിനായി രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള, അസാധാരണവും പലപ്പോഴും അക്രമപരവുമായ രീതികൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. തങ്ങളുടെ ദൗത്യങ്ങൾക്കായി തയ്യാറെടുക്കുന്നതിനായി അവർ ചിലപ്പോൾ ഹഷീഷ് ഉപയോഗിക്കുമായിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; ഇതുതന്നെയാണ് പാശ്ചാത്യ ലോകത്തിൽ “ഹഷ്ശാശീൻ” അഥവാ “അസാസിൻസ്” എന്ന പദപ്രയോഗത്തിന് കാരണമായത്. അസാസിൻമാർ മധ്യയുഗകാലത്ത് പ്രധാനമായും പേർഷ്യയിലും സിറിയയിലും സജീവരായിരുന്നു; ആ കാലഘട്ടത്തിലെ വിവിധ രാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങളിലും കൊലപാതകങ്ങളിലും അവർ ശ്രദ്ധേയമായ പങ്കുവഹിച്ചു. “അസാസിൻ” എന്ന പദം പിന്നീട് യൂറോപ്യൻ ഭാഷകളിലേക്കും പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ അത് രാഷ്ട്രീയപരമായതോ ലക്ഷ്യമിട്ടതോ ആയ കൊലപാതകങ്ങൾ നടത്തുന്ന വ്യക്തികളെ കൂടുതൽ വ്യാപകമായ അർത്ഥത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.

ഈ യുദ്ധരീതി മൂന്നു അയ്യോങ്ങൾക്കുമുള്ള ഒരു പ്രധാന പ്രവാചകസ്വഭാവഗുണമാണ്; കാരണം ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവാചകപരമായ പങ്ക് യുദ്ധം ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയാണ്. ഒരു പ്രതീകമായി ഇസ്ലാം പൂർണ്ണമായും യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്; വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിലെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ, ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും അയ്യോങ്ങളിലെ ഇസ്ലാം അവരുടെ യുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. അവരുടെ യുദ്ധം, പരീക്ഷാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് ജാതികളെ കോപിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയായി, വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം വരുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് “ജാതികൾ” “കോപിതരാക്കപ്പെടുന്നു”; വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ വരുന്ന അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളാണ്. ആ വാക്യത്തിൽ മൂന്ന് വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഉണ്ട്: ജാതികളുടെ കോപിതരാകൽ, ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം, മരിച്ചവരെ ന്യായംവിധിക്കേണ്ട സമയം. ഇവിടെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന മരിച്ചവരുടെ ന്യായവിധി ആയിരം വർഷത്തെ സഹസ്രാബ്ദകാലത്ത് നടക്കുന്ന ദുഷ്ടമരിച്ചവരുടെ ന്യായവിധിയാകുന്നു; 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ആരംഭിച്ച മരിച്ചവരുടെ അന്വേഷണ ന്യായവിധിയല്ല. ഈ വാക്യത്തിലെ മൂന്ന് വഴിക്കുറിപ്പുകളും വ്യത്യസ്തങ്ങളാണെന്നും, അവ വാക്യത്തിൽ കാണുന്ന ക്രമത്തിൽ തന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ബൈബിളിലെ അവസാന പുസ്തകത്തിൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പങ്ക് ജാതികളെ കോപിതരാക്കുന്നതാണ്; അവർ ഇത് യുദ്ധത്തിലൂടെയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ബൈബിളിലെ ആദ്യ പുസ്തകത്തിൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പങ്ക് ലോകത്തിലെ ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും കൈയെ, ഇശ്മായേലായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇസ്‌ലാമിനെതിരേ, ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നതാണ്.

“കൈ” എന്ന പദം, ഒരു പ്രതീകമായി, മറ്റു സകല ബൈബിള്‍ പ്രതീകങ്ങളെയും പോലെ തന്നെയാണ്; അത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തെ ആശ്രയിച്ച് ഒന്നിലധികം അര്‍ഥങ്ങള്‍ വഹിക്കാം. എങ്കിലും, ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തില്‍ “കൈ” എന്നത് ഏറ്റവും പ്രധാനമായി യുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. “കാട്ടുമനുഷ്യന്‍” എന്നു വിവര്‍ത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ പദം, കാട്ടിലുള്ള അറേബ്യന്‍ കഴുതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ്; അതിന് നിരവധി പ്രധാന പ്രവചനാത്മക സൂചനകളുണ്ട്. അവയില്‍ ഒന്നാണ്, അറേബ്യന്‍ കഴുത, കുതിരയും ഉള്‍പ്പെടുന്ന എക്വിഡേ (Equidae) എന്ന മൃഗകുടുംബത്തിലെ അംഗമാണ് എന്നത്. വെളിപ്പാട് ഒന്‍പതാം അധ്യായത്തിലും, ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിശുദ്ധ ചാര്‍ട്ടുകളായ 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയര്‍ ചാര്‍ട്ടുകളിലുമെല്ലാം, മൂന്നു കഷ്ടതകളിലെ ഇസ്ലാം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമായി കുതിര ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഇസ്ലാമിന്റെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഇസ്ലാമിനെ എക്വിഡേ കുടുംബത്തിന്റെ (കഴുതയോ കുതിരയോ) പ്രതീകവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; കൂടാതെ, “എല്ലാ മനുഷ്യന്റെയും” (ജാതികളുടെ) മേല്‍ യുദ്ധം കൊണ്ടുവരുക എന്നതാണു ഇസ്ലാമിന്റെ പങ്ക് എന്ന കാര്യം അവ രണ്ടും ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, ഒമ്പതാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ സ്വഭാവം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; കാരണം പ്രവചനപരമായി സ്വഭാവം ഒരു നാമത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇസ്ലാമിന്മേൽ ഭരിക്കുന്ന രാജാവിന്നു നൽകിയിരിക്കുന്ന നാമം, ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആ ആദ്യ പരാമർശത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു; അവിടെ ഇശ്മായേലിന്റെ സ്വഭാവമോ ആത്മാവോ “തന്റെ സകല സഹോദരന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ വസിക്കും” എന്നു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സർവ്വ ഇസ്ലാമിന്മേലും ഭരിക്കുന്ന രാജാവ്, “എല്ലാവർക്കും വിരോധമായി” കൈ ഉള്ള ഇശ്മായേലിന്റെ ആത്മാവാണ് (അവരുടെ രാജാവ്).

പഴയ നിയമത്തിൽ, ഹെബ്രായഭാഷയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതിലോ, അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ നിയമത്തിൽ, ഗ്രീക്കുഭാഷയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതിലോ, ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെ അനുയായികളിന്മേൽ ആധിപത്യം ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവം അബദ്ദോൻ അല്ലെങ്കിൽ അപ്പോല്ല്യോൻ എന്നായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; ഇവ രണ്ടിന്റെയും അർത്ഥം “മരണവും നാശവും” എന്നതാണ്. പഴയ നിയമത്തിലോ പുതിയ നിയമത്തിലോ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടാലും, ഇസ്ലാമിന്റെ സ്വഭാവം മരണവും നാശവും തന്നെയാണ്. കഴുതയുടെയോ കുതിരയുടെയോ പ്രതീകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, ഇസ്ലാമിന്റെ ഓരോ അനുയായിയുടെയും ഉള്ളിൽ ഭരിക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ പ്രത്യേക ലക്ഷണങ്ങൾ, ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും പരാമർശങ്ങളിൽ ഇരുവിടത്തും കാണപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. ഈ രണ്ട് പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകളും ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര വഹിക്കുന്നു. ഒന്നുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ ജീവനിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന സന്ദേശത്തെ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ശക്തിയുള്ള സൈന്യമായി സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, അവൾ ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു:

ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കൽ നടക്കുമ്പോൾ നാലു കാറ്റുകളും പിടിച്ചുവെക്കപ്പെടുന്നു; ആ നാലു കാറ്റുകളും തന്റെ പാതയിൽ “മരണവും നാശവും” വഹിക്കുന്ന ഒരു “കോപിതനായ കുതിര” ആകുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മൂന്നാം അയ്യോ പ്രവചനചരിത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; “മരണവും നാശവും” കൊണ്ടുവന്ന്, ആത്മീയ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തെ “പെട്ടെന്നുമായും അപ്രതീക്ഷിതമായും” പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ “ജാതികളെ ക്രോധിപ്പിക്കുകയും” ചെയ്തു. 2023 ഒക്ടോബർ 7-ന് മൂന്നാം അയ്യോ “മരണവും നാശവും” നിറഞ്ഞ തന്റെ പാതയിൽ തുടർന്നു; യാഥാർത്ഥ്യമുള്ള മഹത്വമുള്ള ദേശത്തെ “പെട്ടെന്നുമായും അപ്രതീക്ഷിതമായും” ആക്രമിച്ചപ്പോൾ അതുവഴി “ജാതികളെ” കൂടുതൽ “ക്രോധിപ്പിച്ചു.” ആദ്യത്തെ അപ്രതീക്ഷിതമായ ആക്രമണം ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കൽ കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി; 2023 ഒക്ടോബർ 7-ലെ സമീപകാല ആക്രമണം ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കലിന്റെ അവസാനഘട്ടം, അഥവാ “കെട്ടിമുടക്കൽ,” ആരംഭിക്കുന്നതിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. നിത്യലോകത്തിന്റെ അതിരിൽ തന്നെയിരിക്കെ നാം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമോ?

രണ്ടും വിശുദ്ധ പൈതൃകപ്രവാചക ചാർട്ടുകളിലും ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടതകളിലെ ഇസ്ലാം, യുദ്ധകുതിരകളിൽ സവാരി ചെയ്യുന്ന ഇസ്ലാമിക യോദ്ധാക്കളാൽ ദൃശ്യരൂപത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരു ചിത്രീകരണങ്ങളിലുമുള്ള ആദ്യ കഷ്ടതയുടെ യുദ്ധകുതിരപ്പുറമുള്ള സവാരിക്കാരൻ ഒരു കുന്തം കൈവശം വഹിച്ചിരിക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കുതിരയുടെ സവാരിക്കാരൻ ഒരു തോക്ക് പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വ്യത്യാസം വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ ചരിത്രകാലത്താണ് ഗൺപൗഡർ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടതും ആദ്യമായി യുദ്ധത്തിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടതും. വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ പതിനേഴാം മുതൽ പത്തൊൻപതാം വരെ വാക്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുമ്പോൾ, ഉറിയാ സ്മിത്ത് താഴെപ്പറയുന്നതു രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം തുടരുന്നതായിരിക്കും.