ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - പന്ത്രണ്ടാം സംഖ്യ

പ്രചോദിത വചനത്തിൽ ഇരട്ടിയായി ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വാക്കോ ഒരു വാക്യഭാഗമോ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

രാത്രിയുടെ “ഇരുളിൽ” നെബൂഖദ്‌നേസർ ഒരു പ്രതിമയെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നം കണ്ടു; എങ്കിലും ആ സ്വപ്നം അവന്നു ഓർമ്മിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. രാത്രിയിലെ ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ അവൻ ഒരു പ്രതിമയെ സ്വപ്നം കണ്ടു; എന്നാൽ ആ പ്രതിമയുടെ സ്വപ്നം, അവൻ ആ സ്വപ്നം കണ്ട രാത്രിയെന്നതുപോലെ തന്നേ, അവന്റെ ഗ്രഹിക്കലിനും ഇരുണ്ടതായിരുന്നു.

നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നത്തിന്റെ പരീക്ഷണം, ഇരുളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രതിമയെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ പ്രവചനാത്മക വിവരണവും സ്വപ്നത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനവും നൽകാൻ ആർക്ക് കഴിയുമെന്നത് തിരിച്ചറിയുവാൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അർദ്ധരാത്രി വിളി സന്ദേശത്തോടു ചേർന്ന രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം, കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിലെ മത്സരത്തിൽ എലീയാവിലൂടെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതും, ആർ ആണു സത്യദൈവം എന്നതു മാത്രമല്ല, ആർ ആണു സത്യപ്രവാചകൻ എന്നതും പ്രകടമാക്കുന്ന ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നേരിട്ടുതന്നെ എലീയാവാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടവനെന്നു പറയുന്ന വില്യം മില്ലർ, കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിൽ എലീയാവിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, അവിടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതു വില്യം മില്ലറെന്ന വ്യക്തിയെ അത്രയല്ല, അദ്ദേഹം ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു നയിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെയായിരുന്നു. കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിൽ, പുരുഷദേവനായ ബാൽന്റെ പ്രവാചകന്മാരും സ്ത്രീദേവിയായ അഷ്ടാരോത്തിന്റെ പ്രവാചകന്മാരും വ്യാജപ്രവാചകന്മാരാണെന്നു തെളിയിക്കപ്പെട്ടു. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ, കർമ്മേൽ പർവ്വതത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ വ്യാജപ്രവാചകന്മാരാണെന്നു തെളിയിക്കപ്പെട്ടു.

വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവചനവ്യാഖ്യാന നിയമങ്ങളെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ, അവ റോംസഭയുടെ പുത്രിമാരായി. പ്രവചനപരമായി, ഒരു പുത്രി തന്റെ മാതാവിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ പരാജയപ്പെട്ട പരീക്ഷണം, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ (പുത്രിയെ) തിരിച്ചറിയുകയും ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത പരീക്ഷണമായിരുന്നു. അവിടെയാണ് സത്യപ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനോടുള്ള വിരോധത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. നെബൂഖദ്‌നേസർ ഒരു വ്യാഖ്യാനം ആവശ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, കള്ളപ്രവാചകരുടെയും സത്യപ്രവാചകരുടെയും പ്രത്യക്ഷീകരണം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതിൽ അവൻ ദൈവപരിപാലനപ്രകാരം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

പരീക്ഷണകാലങ്ങളുടെ സമാപനത്തിൽ, കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിലും 1844 ഒക്ടോബർ 22-നും പ്രകടമായിരുന്ന വ്യത്യാസം ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു. കർമ്മേൽ പർവ്വതം, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നം എന്നിങ്ങനെ ഈ മൂന്നു പ്രവാചക പ്രതിനിധാനങ്ങളിൽ, ഏലിയാവും മില്ലറും ദാനിയേലും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ശരിയായ പ്രവാചക വ്യാഖ്യാനത്തിന്മേലാണ് ഊന്നൽ നിൽക്കുന്നത്. സ്വപ്നത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനമെന്നത്, രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളായ പ്രവാചകർ വെളിപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിൽ മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന സന്ദേശമാണ്.

കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിൽ ഏലീയാവ് ഒരു പരിശോധന നിർദ്ദേശിച്ചു; അവൻ നിർദ്ദേശിച്ച ആ പരിശോധന സത്യദൈവം ആർ എന്നത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനേക്കാൾ മാത്രം അല്ല, സത്യപ്രവാചകൻ ആർ എന്നതും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനായിരുന്നു. ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, സത്യത്തിന്റെയും അസത്യത്തിന്റെയും വ്യത്യാസം പ്രകടമാക്കിയ പരിശോധനയെ തിരിച്ചറിയുന്നത് കൽദായരാണ്. നെബൂഖദ്‌നേസർ അന്വേഷിക്കുന്ന വ്യാഖ്യാനം ദൈവത്താൽ മാത്രമേ തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയുള്ളു, മനുഷ്യരാൽ അല്ല എന്നു അവർ വിശദീകരിക്കുന്നു. “രാജാവു ചോദിക്കുന്നതു അപൂർവമായ കാര്യമാകുന്നു” എന്നു അവർ പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, നെബൂഖദ്‌നേസറും അവന്റെ മതപരമായ ജ്ഞാനികളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശരിയായ ബന്ധമല്ലെന്നും അവർ പരാതിപ്പെടുന്നു. രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രാജാവ്, തങ്ങളെയാണ് അധികാരികളായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്ന മതമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കണമെന്നതാണ് അവരുടെ ആഗ്രഹം. സഭയും രാജ്യവും സംയോജിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കെതിരെ അവർ പ്രതിഷേധിക്കുന്നില്ല; രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നെബൂഖദ്‌നേസർ സഭയുടെ നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്താൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നതിനെതിരെയാണ് അവർ പ്രതിഷേധിക്കുന്നത്. മതനേതാക്കൾ രാജ്യത്തിന്മേൽ ഭരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഒരു സഭ-രാജ്യ ബന്ധത്തിൽ അവർക്ക് തൃപ്തിയുണ്ടാകും. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരിശോധനയാണ് നാം നമ്മുടെ നിത്യവിധി തീരുമാനിക്കുന്ന സ്ഥലം—നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നം പോലെ തന്നെ—അത് ജീവൻ-മരണം നിർണയിക്കുന്ന ഒരു പരിശോധനയാണ്.

ഇനിയും അറിയപ്പെടാത്ത പ്രതിമയുടെ സ്വപ്നത്തിന്റെ ജീവനും മരണവും സംബന്ധിച്ച സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യത്തിൽ ദാനിയേൽ പ്രകാശിതനാകുമ്പോൾ, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ മൂന്നുഘട്ട പരീക്ഷണ പ്രക്രിയയിലെ രണ്ടാമത്തെയും ദൃശ്യവുമായ പരീക്ഷണത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ തന്നെയാണെന്ന സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ പ്രകാശീകരണത്തെയാണ് അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ദാനിയേൽ വെറും ശരിയായ ആഹാരം കഴിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതിനാൽ ആദ്യ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചവരെ മാത്രം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നില്ല; ദൈവം ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിൽ പ്രത്യേക അന്തർദൃഷ്ടി നല്കിയ മാനുഷിക പ്രതിനിധിയെയും അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

വിശ്വസ്തരായ ആ നാല് എബ്രായരും ആഹാരപരിശോധനയിൽ വിജയിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, ദർശനങ്ങളുടെയും സ്വപ്നങ്ങളുടെയും ദൂതനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് ദാനീയേലായിരുന്നു. എലിയാവ്, സ്നാപകനായ യോഹന്നാൻ, വെളിപ്പാടിന്റെ യോഹന്നാൻ, വില്യം മില്ലർ, Future for America എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, പ്രവാചകദൂതനെ ദാനീയേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പ്രവാചകദൂതൻ പ്രവാചകപരിശോധനയിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വേർപെടുന്നില്ല.

ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത്, യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ നിരസിച്ചവർക്ക് യേശുവിലൂടെ യാതൊരു പ്രയോജനവും ലഭിക്കാനായില്ല. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, ആദ്യ സന്ദേശത്തെ (വില്യം മില്ലർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതു) നിരസിച്ചവർക്ക് രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശംകൊണ്ടും പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല. ഇരു ചരിത്രങ്ങളിലുമുള്ള വിശ്വസ്തർ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ എവിടേക്കാണ് നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. ശിഷ്യന്മാർക്ക് അത് സംഭവിക്കുമെന്ന് വ്യക്തമായി അറിയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, അവർ ക്രൂശിനെ കാണാൻ നിരസിച്ചു. മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് മഹാനിരാശ കാണാനായില്ല. നെബൂഖദ്നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജീവനും മരണവും നിർണയിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അരിയോഖ് ദാനീയേലിനെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, സ്വപ്നത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം എന്താണെന്നോ പ്രതിമാപരീക്ഷണം എവിടേക്കാണ് നയിക്കുന്നതെന്നോ ദാനീയേൽ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നതൊക്കെയും അത് ജീവനും മരണവും നിർണയിക്കുന്ന ഒരു സാഹചര്യമാണെന്നതായിരുന്നു. അതിനാൽ വ്യാഖ്യാനം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി ദാനീയേലിന് സമയം ആവശ്യമായി വന്നു.

ആദ്യ പരീക്ഷണത്തിൽ താൻ ഭക്ഷിക്കേണ്ടതായി തീരുമാനിച്ചിരുന്ന ആഹാരക്രമത്തിൽ (രീതിശാസ്ത്രത്തിൽ) ദാനീയേൽ വിശ്വാസം പ്രകടമാക്കിയിരുന്നു. ആകയാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന ശിഷ്യന്മാർക്കു ലഭിച്ചതുപോലെ അവനും സമയം ലഭിച്ചു. ശിഷ്യന്മാർക്കു ലഭിച്ച ആ സമയം ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം, സംസ്കാരം, പുനരുത്ഥാനം, ശിഷ്യന്മാരെ എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ കണ്ടുമുട്ടുന്നതിനു മുമ്പുള്ള അവന്റെ പ്രാരംഭ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കാലപരിധിയായിരുന്നു; അതിനു ശേഷം അവൻ വീണ്ടും മേൽമുറിയിൽ അവരോടുകൂടെ കണ്ടുമുട്ടി. പിന്നെ ആ സമയത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അവരിന്മേൽ ഊതിക്കൊടുത്തു.

യെഹെസ്കേൽ പ്രവചിച്ചു; അപ്പോൾ മരിച്ച അസ്ഥികൾ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് യെഹെസ്കേൽ വീണ്ടും പ്രവചിച്ചു; അപ്പോൾ പുതുതായി രൂപം പ്രാപിച്ച ദേഹങ്ങളിന്മേൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശ്വാസം ഊതപ്പെട്ടു, അവർ മഹാസൈന്യമായി എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. ക്രിസ്തു ശിഷ്യന്മാരിന്മേൽ ശ്വാസം ഊതിയപ്പോൾ, അവരുടെ ബുദ്ധിഗ്രഹണം അവൻ തുറന്നുകൊടുത്തു.

എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; ദാനീയേൽ അതിൽ ഒരു അപവാദവുമല്ല. അവൻ അഭ്യർത്ഥിച്ച സമയം, അവൻ പ്രകാശനം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നുള്ള ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾക്കുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെ സമയം, ആദ്യ നിരാശയിൽനിന്ന് മത്തായി അധ്യായം ഇരുപത്തിയഞ്ചിന്റെയും ഹബക്കൂക്ക് അധ്യായം രണ്ടിന്റെയും പ്രവചനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തങ്ങൾ താമസകാലത്തിലാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുവരെ ആയിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ താമസകാലത്തിന്റെ ചരിത്രം രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ സമയത്തു നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. ദാനീയേൽ അധ്യായം രണ്ട് അതേ ചരിത്രത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട്, സമയത്തിനായുള്ള അവന്റെ അഭ്യർത്ഥന പ്രവാചകപരമായി മില്ലറൈറ്റുകളുടെ താമസകാലത്തോടു യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു. അതിനാൽ, ദാനീയേലിന്റെ സമയാഭ്യർത്ഥനയും മില്ലറൈറ്റുകളുടെ താമസകാലവും ചേർന്ന്, 2020 ജൂലൈ 18-ന് ആരംഭിച്ച ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ താമസകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നം മനസ്സിലാക്കുവാൻ സമയം ആവശ്യപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ അപേക്ഷ, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ രണ്ടു സാക്ഷികളും വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടന്നിരുന്ന മൂന്നര ദിവസങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവചനാത്മക മരുഭൂമിയെ പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ, നിലവിളിക്കുന്ന ഒരു സ്വരം ഉണ്ടു. മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളെ ഉണർത്തുകയും ജീവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ ആശ്വാസദാതാവാൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന മാനുഷിക സ്വരം, സ്വപ്നം എന്തായിരുന്നു എന്നും അതു എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു എന്നും സംബന്ധിച്ച പ്രവചനാത്മക വെളിപ്പെടുത്തൽ ലഭിച്ച ദാനിയേലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന സ്വരത്തിനു, ദാനിയേലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, സ്വപ്നങ്ങളുടെയും ദർശനങ്ങളുടെയും പ്രവചനാത്മക ഗ്രഹണം നൽകിയിരിക്കുന്നു. ആ സ്വരം നിലവിളിക്കുന്നു; അതുവഴി അവന്നു അർധരാത്രിയുടെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം നൽകിയിരിക്കുന്നുവെന്നു വ്യക്തമാകുന്നു; ആ നിലവിളി നൽകപ്പെടുന്നത് അർധരാത്രിയിലാണ്, അതു അന്ധകാരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ അതിഗാഢമായ ഇരുളിൽ, ശബ്ദത്തിന് (ദാനിയേൽ) ഇരുളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സന്ദേശത്തിന്റെ ഗ്രഹണം ലഭിച്ചു. ശബ്ദത്തിന് (യെഹെസ്കേൽ) നൽകിയിരിക്കുന്ന കല്പന, മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളോടു പ്രവചിക്കണമെന്നതാണ്. അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, തെരുവിൽ കിടക്കുന്ന മരിച്ചവരുടെ മേൽ ആശ്വാസദായകൻ ശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ അവർ “ജീവിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.” എന്നാൽ ആ ജീവിപ്പിക്കൽ പ്രാർത്ഥനയാൽ മാത്രമേ സഫലമാകുന്നുള്ളു. തെരുവിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളുടെ പുനരുജ്ജീവനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രാർത്ഥന ഒരു വഴിച്ചിഹ്നമാണ്. ആ വഴിച്ചിഹ്നം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന യഥോചിതമായ സ്ഥാനത്ത് തന്നേ, ദാനിയേൽ പ്രവാചകാത്മകമായി ആ വഴിച്ചിഹ്നത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ തിരഞ്ഞെടുത്ത ആഹാരക്രമത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, തന്റെ ആഹാരക്രമം പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന രീതിശാസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കേണ്ട ഒരു ദൃശ്യപരമായ പരിശോധനാപ്രക്രിയയിലേക്കു അദ്ദേഹം തുടർന്ന് കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു; ആദ്യം, തന്റെ ദൈവം സ്വപ്നത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞും വിശദീകരിച്ചും തരുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും, അതിനുശേഷം ആ സ്വപ്നത്തിന്റെ അവതരണം രാജാവിനോടു നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ശരിയായ ആഹാരക്രമവും, അല്ലെങ്കിൽ ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രവും, കൈവശം വെച്ചിരുന്നു; തുടർന്ന്, പൂർണ്ണമായ “ഇരുളിൽ” ഉണ്ടായിരുന്ന നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നത്തിന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ വിശ്വാസം ദൃശ്യമായി പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ അടുത്ത പ്രവർത്തി, അവന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ദൃശ്യപ്രകടനമായിരുന്നു; കാരണം, ഇരുളിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ ദൈവജനങ്ങൾക്കായി ദൈവം നൽകിയിരിക്കുന്ന ദിവ്യസൂത്രം അവൻ അപ്പോൾ പ്രയോഗിച്ചു.

നബൂഖദ്നേസറിന്റെ രാത്രിദർശനസ്വപ്നത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിലെ അന്ധകാരഭാരത്തോടെ, ദാനീയേൽ തന്റെ മൂന്ന് സഹചാരികളോടുകൂടെ ചേർന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു.

അന്ധകാരത്തിൽ എന്തുണ്ടെന്നു “അറിയുന്നവനാൽ” അന്നു ദാനീയേൽ പ്രതിഫലിക്കപ്പെട്ടു. ഞായറാഴ്ച നിയമനിർമ്മാണത്തിനായുള്ള പ്രസ്ഥാനം അന്ധകാരത്തിൽ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ദൈവിക ആഹാരം അനുഭവിക്കുന്നവരാണെന്നു പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയിരിക്കുന്നവർ, പാപ്പാ അധികാരത്തിന്റെ മുദ്ര നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായി മതപരവും രാഷ്ട്രീയവുമായി ഒരു വേദി ഒരുക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം തിരിച്ചറിയേണ്ടവരാകുന്നു.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാം ദൂതന്റെ ചരിത്രം മാത്രമല്ല തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്; അതിലും നേരിട്ട്, മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ രണ്ടാം ദൂതന്റെ ചരിത്രമാണ് അത് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നത്തിന്റെ പരീക്ഷണത്തിൽ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അടുക്കിവരുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ ജീവനും മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാഹചര്യങ്ങളിലേക്കുള്ള ദൈവജനത്തിന്റെ ജാഗരണത്തിന്റെ പ്രവാചകഘട്ടങ്ങൾ ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളിൽ അത്യന്തം പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെടുന്നു.

ജീവനും മരണവും നിർണയിക്കുന്ന പ്രതിമാസ്വപ്നത്തിന്റെ സന്ദേശം പുറപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിലെ ദൂതനെ ദാനിയേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. താൻ ഗ്രഹിച്ച ആഹാരക്രമത്തിൽ അവൻ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; ദൈവം ദർശനം വെളിപ്പെടുത്തുമെന്നു വിശ്വാസത്താൽ പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, അവൻ സമയം അപേക്ഷിക്കുന്നു. ആ സമയം താമസകാലമാണ്. താമസകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയിൽ, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ അന്ധകാരസ്വപ്നത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്തെന്നുള്ള ജ്ഞാനം അവന് ലഭിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് മാത്രമല്ല. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരീക്ഷണത്തെയും മുൻസൂചിപ്പിക്കുന്ന പ്രതിമാസ്വപ്നത്തിന്റെ അർത്ഥബോധം അവന് ലഭിക്കുന്നതിൽ മാത്രം കാര്യം ഒതുങ്ങുന്നില്ല; മറിച്ച്, താമസകാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ അവൻ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, കാരണം ദൈവം “ജ്ഞാനികൾക്കു ജ്ഞാനവും വിവേകം അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നവർക്കു അറിവും നല്കുന്നു; അവൻ ആഴമുള്ളതും ഗൂഢമായതുമായ കാര്യങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; അന്ധകാരത്തിലുള്ളതു എന്തെന്നു അവൻ അറിയുന്നു; പ്രകാശം അവനോടുകൂടെ വസിക്കുന്നു.”

ഇവിടെ ദാനിയേൽ തന്റെ സ്തുതിയെ “അറിവിന്റെ വർധന” ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു എന്ന സാഹചര്യത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം, പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ “ജ്ഞാനികൾ” “അറിവിന്റെ വർധന” ഗ്രഹിക്കും എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നവനും, “ജ്ഞാനികൾക്കു” ദൈവം “ജ്ഞാനവും” “അറിവും” നൽകിയിരിക്കുന്നു എന്നു ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നവനും അവൻ തന്നെയാണ്. അവൻ നേരിട്ട് ജ്ഞാനിയായ കന്യകമാരെ സൂചിപ്പിക്കുകയും, തന്റെ സമയത്തെ താമസസമയത്തോടു ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ദൃഷ്ടാന്തത്തെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ മത്തായി ഇരുപത്തിയഞ്ചിലെ താമസസമയത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയോടു നേരിട്ട് ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിലും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ളത്, കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിക്ക് തൊട്ടുമുമ്പായി, ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളിലെ പ്രവചനവചനങ്ങളെ മുദ്രയിടരുതെന്ന് യോഹന്നാനോടു പറയപ്പെട്ടിരുന്നതായി വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊള്ളുന്നു എന്ന സത്യമാണ്; കാരണം, അവ രണ്ടും ഒരേ പുസ്തകമാണ്.

ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പ്രവചനങ്ങൾ മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടതിൽനിന്ന് തുറക്കപ്പെടേണ്ട കാലം പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസകാലത്താണ്; ആ കാലം ദാനിയേലിന്റെ സമയം അഭ്യർഥിച്ചതിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവന്റെ സമയം അഭ്യർഥിച്ചതിനെ തുടർന്ന് പ്രാർത്ഥന ഉണ്ടായി; അത് മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിന് മുമ്പായി സംഭവിക്കേണ്ടതാണ്. ജ്ഞാനവർധനവും ഇരുളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്വപ്നപ്രതിമയുടെ അറിവും വെളിപ്പെട്ട ആ കാലയളവിൽ, ദൈവം ദാനിയേലിനുവേണ്ടി മറ്റൊന്നും ചെയ്തു. “അവൻ ആഴമുള്ളതും ഗൂഢവുമായ കാര്യങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.” മദ്ധ്യരാത്രി നിലവിളിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഗൂഢകാര്യമാണ് പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടതിൽനിന്ന് തുറക്കപ്പെടുന്ന വെളിപ്പാടിലെ പ്രവചനം. ആ “ആഴമുള്ളതും ഗൂഢവുമായ” കാര്യം “സത്യം” ആകുന്നു.

“സത്യം” എന്നത് ദാനിയേലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൂതന്നു തുറക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചകീയ താക്കോലാകുന്നു; അതുവഴി “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ” മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെടുവാൻ സാധിക്കുന്നു. ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം മൂന്നു വഴിക്കുറികളുടെയും ചരിത്രമാണ്. ആദ്യത്തേത് ഒരു നിരാശയും അവസാനത്തേത് ഒരു നിരാശയും ആകുന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ. “സത്യം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന എബ്രായപദം “അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻ” എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങൾ സംയോജിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്. യേശു ആദ്യനും അവസാനനും ആകുന്നു; അവൻ തന്നേ “സത്യം” ആകുന്നു. “അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻ” സൃഷ്ടിച്ച ആ പദത്തിന്റെ ഘടന, ദാനിയേൽ “സമയം” ചോദിക്കുകയും പ്രാർത്ഥനയിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ മുദ്രയിട്ടുവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന “ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ” മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രമായ മൂന്നു പ്രവാചകീയ വഴിക്കുറികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശ ആദ്യത്തെ വഴിചിഹ്നമായിരുന്നു; അത് മൂന്ന് വഴിചിഹ്നങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതായ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിരാശയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. മദ്ധ്യത്തിലുള്ള അക്ഷരം, പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം, കലാപത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; കൂടാതെ അത് ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലെ മദ്ധ്യ വഴിചിഹ്നത്തിന്റെ പ്രതീകവും ആകുന്നു. കലാപം അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയിൽ മൂഢകന്യകമാർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി 2020 ജൂലൈ 18, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം എന്നീ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ചരിത്രത്തിലെ മദ്ധ്യ വഴിചിഹ്നമാണ്. അർദ്ധരാത്രിയായയുടൻ സമയം പതിമൂന്നാം മണിക്കൂറിലേക്കു കടക്കുന്നു; അവിടെ തങ്ങൾക്കു സ്വർണ്ണതൈലം ഇല്ലെന്നുള്ള അവരുടെ തിരിച്ചറിവിലൂടെ മൂഢകന്യകമാരുടെ ദൃശ്യമായ പ്രകടനം വെളിവാക്കപ്പെടുന്നു.

വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ” പ്രതീകാത്മകമായ “മരുഭൂമിയിൽ”, ദൈവജനങ്ങൾ “ഏഴു പ്രാവശ്യം” എന്ന ശാപത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മക ചരിത്രത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ കാലയളവിന്റെ അവസാനം, അവർ ചിതറിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും, അവർ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നും, അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നും, അവർ ദൈവത്തോടു വിരോധമായി നടന്നിരിക്കുന്നു എന്നും, ദൈവവും അവരോടു വിരോധമായി നടന്നിരിക്കുന്നു എന്നും അവർ തിരിച്ചറിയേണ്ടതാണ്. ആ തിരിച്ചറിവ് അവരെ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥന പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ നയിക്കേണ്ടതാണ്. അവർ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥന പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന ആ തിരിച്ചറിവ്, പ്രവാചകപരമായി ദാനീയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദാനീയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയോടു ഒത്തുചേരുന്നു; ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ദാനീയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയാൽ അതു ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ ദാനീയേൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥന പ്രാർത്ഥിച്ചതിന്റെ കാരണം, ദൈവജനങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യിരെമ്യാവിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ എഴുപതു വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ താൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന അവന്റെ തിരിച്ചറിവിന്മേൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു.

അതു തന്നെയുള്ള എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ദൈവജനത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ശുദ്ധീകരണത്തെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ആലയത്തിലെ രണ്ടു ശുദ്ധീകരണങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു; ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ അത് അവസാനിക്കുന്നു. ആ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷക്കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, ദാനീയേൽ പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടതിന്നു “താമസകാലം” അന്വേഷിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ അന്തിമ രഹസ്യം അവന്നു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ അവന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം ലഭിച്ചു. ആ വെളിപ്പെടുത്തൽ, 2020 ജൂലൈ 18-ന് ശേഷം, ദൈവത്തിന്റെ സത്യപ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ജനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും “മരുഭൂമിയിലെ” ചിതറിപ്പോകുന്ന സമയത്തിലിരിക്കെ വന്നു. അന്നേരം “മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിന്” “സത്യം” വെളിപ്പെട്ടു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം നാം തുടരും.