സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നിവയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അടയാളങ്ങളുടെ നിവൃത്തി ചരിത്രകാരന്മാരും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പൈതൃകപ്രവർത്തകരും സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ രചനകളും മുഖാന്തരം സമൃദ്ധമായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. യേശു പരാമർശിച്ച ചില അടയാളങ്ങൾ മറ്റുചിലതിനെപ്പോലെ അത്ര പരിചിതങ്ങളല്ല. “ഭൂമിയിൽ” ഉണ്ടായ “ജാതികളുടെ വ്യാകുലത”യ്ക്ക് ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട നിവൃത്തി ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് വളരെ കുറച്ചുപേർ മാത്രമാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. “സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ശക്തികൾ” കുലുങ്ങുന്നതിന്റെ പ്രതീകം എന്താണെന്ന്, ഭൂമിയുടെ ശക്തികൾ കുലുങ്ങുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, അവർക്കു വ്യക്തമായിട്ടില്ല. കൂടാതെ, “മേഘത്തിൽ മനുഷ്യപുത്രൻ വരുന്നു” എന്ന “വരവ്” മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ നിവൃത്തിയായിരുന്നുവെന്നതു വളരെ കുറച്ച് ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ മാത്രമാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.
“ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിന്റെ കൃത്യമായ ദിവസവും മണിക്കൂറും വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല. തന്റെ രണ്ടാം പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിന്റെ സമയത്തെ താൻ തന്നെയും അറിയിക്കാനാകില്ലെന്ന് രക്ഷകൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, തന്റെ വരവ് സമീപിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവർ അറിയേണ്ടതിന്നു ചില സംഭവങ്ങളെ അവൻ സൂചിപ്പിച്ചു. ‘സൂര്യനിലും ചന്ദ്രനിലും നക്ഷത്രങ്ങളിലും അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടാകും’ എന്നു അവൻ പറഞ്ഞു. ‘സൂര്യൻ ഇരുണ്ടുപോകും; ചന്ദ്രൻ തന്റെ പ്രകാശം കൊടുക്കുകയില്ല; ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ വീഴും.’ ഭൂമിയുടെമേൽ, അവൻ പറഞ്ഞു, ‘ജാതികൾക്കു കുഴപ്പത്തോടുകൂടിയ വ്യാകുലത ഉണ്ടായിരിക്കും; സമുദ്രവും തിരകളും ഗർജ്ജിക്കും; ഭൂമിയുടെമേൽ വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും പ്രതീക്ഷയും മൂലം മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോകും.’”
“‘അപ്പോൾ അവർ മനുഷ്യപുത്രനെ ശക്തിയോടും മഹത്വത്തിന്റെ മഹിമയോടുംകൂടെ ആകാശമേഘങ്ങളിൽ വരുന്നതായി കാണും. അവൻ മഹാശബ്ദമുള്ള കാഹളത്തോടുകൂടെ തന്റെ ദൂതന്മാരെ അയക്കും; അവർ ആകാശത്തിന്റെ ഒരു അറ്റത്തിൽനിന്ന് മറു അറ്റംവരെ, നാലു ദിക്കുകളിൽനിന്നും അവന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടും.’
“സൂര്യനിലും ചന്ദ്രനിലും നക്ഷത്രങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്ന അടയാളങ്ങൾ നിവൃത്തിയായിരിക്കുന്നു. അന്നുമുതൽ ഭൂകമ്പങ്ങളും കൊടുങ്കാറ്റുകളും തിരമാലപ്രളയങ്ങളും മഹാമാരിയും ക്ഷാമവും വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു. അഗ്നിയാലും പ്രളയത്താലും സംഭവിക്കുന്ന അത്യന്തം ഭയാനകമായ നാശനഷ്ടങ്ങൾ ഒന്നിനൊന്നായി അതിവേഗത്തിൽ പിന്തുടരുന്നു. ആഴ്ചതോറും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭീകര ദുരന്തങ്ങൾ, അന്ത്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും, മഹത്തായതും നിർണായകവുമായ എന്തോ ഒന്ന് നിർബന്ധമായും ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ടിവരും എന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട്, ഗൗരവമുള്ള മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സ്വരത്തിൽ നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു.”
“പരിശോധനാകാലം ഇനി വളരെ ദൈർഘ്യമേറിയതാകയില്ല. ഇപ്പോൾ ദൈവം ഭൂമിയിൽനിന്ന് തന്റെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കൈ പിൻവലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഏറെകാലമായി അവൻ തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനമൂലം പുരുഷന്മാരോടും സ്ത്രീകളോടും സംസാരിച്ചുവരുന്നു; എങ്കിലും അവർ ആ വിളിക്കു ചെവി കൊടുത്തില്ല. ഇപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ന്യായവിധികളാൽ തന്റെ ജനത്തോടും ലോകത്തോടും സംസാരിക്കുന്നു. ഈ ന്യായവിധികളുടെ സമയം, സത്യം എന്തെന്നു പഠിക്കാനുള്ള അവസരം ഇതുവരെ ലഭിക്കാതിരുന്നവർക്കു കരുണയുടെ സമയമാണ്. കർത്താവ് അവരെ കരുണയോടെ നോക്കും. അവന്റെ കരുണാനിറഞ്ഞ ഹൃദയം സ്പർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; രക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കൈ ഇനിയും നീട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ആദ്യമായി സത്യം കേൾക്കുന്ന അനേകർ സുരക്ഷയുടെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിലേക്കു ചേർക്കപ്പെടും.” Review and Herald, November 22, 1906.
അവസാനദിവസങ്ങളിൽ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യദൂതന്റെ വരവും ചരിത്രവും അടയാളപ്പെടുത്തിയ “അടയാളങ്ങൾ”, മൂന്നാംദൂതന്റെ വരവും ചരിത്രവും അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന “അടയാളങ്ങൾ”ക്കു പ്രതിരൂപമാകുന്നു. എല്ലാ വിശുദ്ധ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും അവസാനദിവസങ്ങളിൽ മൂന്നാംദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തോടു സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
“ഭൂമിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി, ഓരോ യുഗത്തിലും, ഓരോ മഹത്തായ നവീകരണത്തിലും അല്ലെങ്കിൽ മതപരമായ പ്രസ്ഥാനത്തിലും, ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സാമ്യം പ്രകടമാക്കുന്നു. മനുഷ്യരോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ എപ്പോഴും ഒരേപോലെയാണ്. വർത്തമാനകാലത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ഭൂതകാലത്തിലെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ സമാന്തരങ്ങൾ ഉണ്ട്; മുൻകാല യുഗങ്ങളിലെ സഭയുടെ അനുഭവം നമ്മുടെ സ്വന്തം കാലത്തേക്കു വളരെ മൂല്യമുള്ള പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.” The Great Controversy, 343.
വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രം മൂന്നാം ദൂതന്റേതാണ്; മൂന്നാം ദൂതൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രം, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തോടു സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
“വെളിപ്പാട് 14-ലെ സന്ദേശങ്ങൾക്ക് ദൈവം പ്രവചനപരമ്പരയിൽ അവയുടെ സ്ഥാനം നല്കിയിരിക്കുന്നു; അവയുടെ പ്രവർത്തനം ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യം വരെയും നിലയ്ക്കേണ്ടതില്ല. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ ഇന്നത്തെ കാലത്തേക്കും സത്യമായിത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് വരുന്നതുമായിതന്നെ അവ സമാന്തരമായി നടക്കേണ്ടതുമാണ്. മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ തന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ‘ഇവയുടെ ശേഷം,’ എന്നു യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു, ‘വലിയ അധികാരമുള്ള മറ്റൊരു ദൂതൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു; ഭൂമി അവന്റെ മഹത്വത്താൽ പ്രകാശിച്ചു.’ ഈ പ്രകാശീകരണത്തിൽ, മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളുടേയും വെളിച്ചം ഒന്നിച്ചുചേരുന്നു.” The 1888 Materials, 803, 804.
ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രവൃത്തി, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയോടു സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്നതായതു, പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലും ദൃഷ്ടാന്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
“പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധ തിരിക്കപ്പെടുന്നത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ മൂഢരുമായിരുന്നു. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, ഇനിയും നിറവേറും; കാരണം ഇതിന് ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പോലെ തന്നെ, ഇത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, കാലത്തിന്റെ അവസാനംവരെ ഇപ്പോഴുള്ള സത്യമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.
വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രകാലത്ത് നടന്ന സംഭവങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അതുതന്നെയാണ് ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രവും. ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ സംഭവിക്കുന്ന “ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങൾ” എന്നും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ അവ നിറവേറിയ അതേ “ക്രമത്തിൽ” തന്നെയാണ് അവയും നിറവേറുന്നത്.
“ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളിൽ പ്രകടമായ യോഹന്നാനു ലഭിച്ച പ്രത്യേക വെളിച്ചം, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ കീഴിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു വിവരണമായിരുന്നു. …”
“ഈ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശബ്ദം മുഴക്കിയശേഷം, ചെറിയ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് ദാനിയേലിനോടു കല്പിച്ചതുപോലെ യോഹന്നാനോടും ഈ ആജ്ഞ വരുന്നു: ‘ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച കാര്യങ്ങൾ മുദ്രയിടുക.’ ഇവ ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്; അവ തക്കക്രമത്തിൽ വെളിപ്പെടും.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
സകല പരിഷ്കാര പ്രസ്ഥാനങ്ങളും പരസ്പരം സമാന്തരങ്ങളാകുന്നു; നൂറ് നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ അന്തിമ പരിഷ്കാര പ്രസ്ഥാനം ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുന്നതിനായി അവയെ “വരിക്ക് മേൽ വരി” എന്നു ചേർത്ത് ഒരുമിപ്പിക്കേണ്ടതാകുന്നു. പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമ, മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലും നൂറ് നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിലും ദൈവജനത്തിന്റെ ആന്തരിക അനുഭവത്തെ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുന്നു.
“മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും അഡ്വന്റിസ്റ്റ് ജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 393.
മില്ലറൈറ്റുകളുടെയും ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെയും പ്രവർത്തനവും സന്ദേശവും വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
“ഒരു അനുഭവം പ്രാപിക്കാനുള്ള വിലയേറിയ അവസരങ്ങൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിൽ എനിക്ക് ഒരു അനുഭവം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ പറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരായി ദൂതന്മാർ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവർ ലോകത്തോടു ഒരു മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്ന ജനങ്ങളോടു നേരിട്ടുള്ള ബന്ധമുള്ളതായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ദൂതന്മാരുടെ ശബ്ദം ആരും കേൾക്കുന്നില്ല; കാരണം അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സർവ്വവിശ്വത്തോടും യോജിപ്പോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു പ്രതീകമാണ്. ദൈവാത്മാവിനാൽ പ്രകാശിതരായി, സത്യത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, ആ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളെ അവയുടെ ക്രമത്തിൽ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.” Life Sketches, 429.
വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചക സംഭവങ്ങൾ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ സംഭവങ്ങൾ ദിവ്യത്വം മനുഷ്യസ്വഭാവത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. മത്തായി ഇരുപത്തിനാലാം അധ്യായത്തിൽ, മർക്കൊസ് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ലൂക്കാ ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ക്രിസ്തു തിരിച്ചറിഞ്ഞ “അടയാളങ്ങൾ,” മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെ ആരംഭത്തിലേക്ക് നയിച്ച “അടയാളങ്ങളെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ അവ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തോടുള്ള സമാന്തര സാക്ഷ്യവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഹനോക്കും ഏലിയാവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം മരണം രുചിക്കയില്ല. ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അന്തിമ തലമുറയുടെ വരവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതായി ക്രിസ്തു തിരിച്ചറിഞ്ഞ “അടയാളമായ” 2001 സെപ്റ്റംബർ 11, ലൂക്കാ ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹനോക്കും ഏലിയാവുംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതും ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ആ കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടേണ്ടതിന്ന്, ആ “അടയാളവും” അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സമസ്തവും തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ച “അടയാളങ്ങൾ” എന്ന ചരിത്രത്തിലൂടെ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ നയിച്ചശേഷം, അതേ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു ഉപമ ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, തന്റെ ചരിത്രസാക്ഷ്യം അദ്ദേഹം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുകയും വിപുലീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അവൻ അവരോടു ഒരു ഉപമ അരുളിച്ചെയ്തു: അത്തിവൃക്ഷത്തെയും സകലവൃക്ഷങ്ങളെയും നോക്കുവിൻ; അവ ഇപ്പോൾ തളിർക്കുമ്പോൾ, വേനൽ അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ സ്വയം കണ്ടറിവിൻ. അതുപോലെ തന്നേ, ഇവ സംഭവിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, ദൈവരാജ്യം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു അറിവിൻ. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇതൊക്കെയും നിവൃത്തിയാകുന്നതുവരെ ഈ തലമുറ കടന്നുപോകുകയില്ല. ആകാശവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകും; എങ്കിലും എന്റെ വചനങ്ങൾ ഒരിക്കലും കടന്നുപോകുകയില്ല. ലൂക്കാ 21:29–33.
യേശു ഈ ഉപമ ആരംഭിക്കുന്നത് “അത്തിവൃക്ഷം” എന്ന ഏകവചനപ്രയോഗത്തെയും “സകല വൃക്ഷങ്ങളും” എന്ന പ്രയോഗത്തെയും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചുകൊണ്ടാണ്. “അത്തിവൃക്ഷം” എന്നത് നിയമജനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അത് ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനമെന്നു സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്ന ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസമാണ്. മറ്റുള്ള “വൃക്ഷങ്ങൾ” ജാതികളായിരുന്നു.
“യഹൂദജാതിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അത്തിവൃക്ഷത്തിന്റെ ശാപീകരണം ശ്രദ്ധിക്കൂ; അത് മതപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ഇലകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നതെങ്കിലും അതിന്മേൽ കണ്ടെത്തുവാൻ ഫലം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. നൈതികവും ചിന്താശേഷിയുള്ളതും ജീവനുള്ളതുമായ പ്രവർത്തകനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അത്തിവൃക്ഷത്തിന്മേൽ ശാപം ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു; ഈ സംഭവത്തിനുശേഷം യഹൂദന്മാർ നാൽപ്പതു വർഷം ജീവിച്ചിരുന്നതുപോലെ തന്നേ, എങ്കിലും മരിച്ചവരായി, ദൈവശാപഗ്രസ്തനായി. ശ്രദ്ധിക്കൂ, ജാതികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മറ്റു വൃക്ഷങ്ങൾ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവ ഇലയില്ലാത്തവയായിരുന്നു; ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുണ്ടെന്ന യാതൊരു ഭാവപ്രകടനവും അവ നടത്തിച്ചില്ല. അവർക്കു ഫലം കായ്ക്കുന്ന സമയം ഇനിയും വന്നിരുന്നില്ല.” Special Testimonies for Ministers and Workers, number 7, 59–61.
അവസാനകാലത്തിലെ ലവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസം ശപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം, അത് താനേ ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനമെന്നു പ്രസ്താവിച്ചാലും, അതിന്റെ പ്രസ്താവന ഫലശൂന്യമാണ്. ഈ ഭാഗത്തിൽ യേശു പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടെങ്കിലും വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നു. അവൻ ദൈവത്തിന്റെ പ്രസ്താവിതജനത്തെയും ജാതികളെയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ജാതികൾ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതായോ, അവസാനകാല ശേഷിപ്പിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളായ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ കൈവശം വഹിക്കുന്നതായോ പ്രസ്താവിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ ലവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസം ഇവയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്നു. അവസാനകാലത്തിലെ ഇലകൾ വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ യോഹന്നാൻ തിരിച്ചറിയിച്ച ശേഷിപ്പാണെന്ന അവകാശപ്പെട്ട പ്രസ്താവനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
“ഇലകളില്ലാത്തതും ഫലമില്ലാത്തതുമായ അത്തിവൃക്ഷങ്ങളാൽ ജാതികളുടെ ലോകം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. യെഹൂദന്മാരെപ്പോലെ തന്നേ ജാതികളും ദൈവഭക്തിയില്ലാത്തവരായിരുന്നു; എങ്കിലും അവർ തങ്ങൾ ദൈവാനുകൂല്യത്തിൽ ഉള്ളവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഉയർന്ന ആത്മീയതയെക്കുറിച്ച് അവർ യാതൊരു പുകഴ്ചയും നടത്തിയിരുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ മാർഗ്ഗങ്ങളെയും പ്രവർത്തികളെയും സംബന്ധിച്ച് അവർ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും അന്ധരായിരുന്നു. അവരോടു സംബന്ധിച്ച് അത്തിപ്പഴങ്ങളുടെ കാലം ഇനിയും വന്നിരുന്നില്ല. അവർക്കു വെളിച്ചവും പ്രത്യാശയും കൊണ്ടുവരുന്ന ഒരു ദിവസത്തേക്കു അവർ ഇനിയും മുന്നോട്ടു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.” Signs of the Times, February 15, 1899.
അത്തിവൃക്ഷത്തിനും മറ്റു വൃക്ഷങ്ങൾക്കും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന് ക്രിസ്തു മറ്റൊരു പ്രത്യേക വ്യത്യാസവും നൽകി. അത്തിവൃക്ഷം തളിർക്കേണ്ട സമയം ജാതികളായ മറ്റു വൃക്ഷങ്ങൾ തളിർക്കേണ്ട സമയത്തേക്കാൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ “സഭകൾക്കു രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വിളികൾ നല്കപ്പെടുന്നു,” എന്നും വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതനിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യ ശബ്ദം, ഒരു നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ തളിർക്കേണ്ട സമയം ഏതു കാലത്താണെന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ “രണ്ടാം ശബ്ദം,” മറ്റു വൃക്ഷങ്ങൾ തളിർക്കേണ്ട സമയം എപ്പോഴാണെന്നതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് യെഹൂദന്മാർ അത്തിവൃക്ഷമായിരുന്നു; ജാതികൾ മറ്റു വൃക്ഷങ്ങളായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ അത്തിവൃക്ഷമായിരുന്നു, മില്ലറൈറ്റുകൾ മറ്റു വൃക്ഷങ്ങളായിരുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം യെരൂശലേമിൽനിന്ന് (മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽനിന്ന്) നീക്കപ്പെടുന്ന ഫലമില്ലാത്ത അത്തിവൃക്ഷമാണ്; നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ ഫലം കായ്ക്കുന്ന അത്തിവൃക്ഷങ്ങളാകുന്നു. ഇപ്പോഴും ബാബിലോണിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു മക്കൾ ജാതികളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
നിർവചനപ്രകാരം ഒരു “ജാതിക്കാരൻ” ഒരു “അപരിചിതൻ” ആകുന്നു. അത്തിവൃക്ഷം മുളച്ചു ജീവൻ പ്രാപിക്കുന്ന സമയത്ത് ജാതികളുടെ വൃക്ഷങ്ങൾ സുഷുപ്താവസ്ഥയിലായിരിക്കും (മരിച്ചവ), മുളകളോ ഫലമോ ധരിക്കാത്തവയായിരിക്കും. സുഷുപ്താവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു വൃക്ഷം വരണ്ട വൃക്ഷമാണ്; വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദത്താൽ ജാതികൾ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാൻ വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ അന്നു ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും കർത്താവുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യും.
അന്യജാതിക്കാരന്റെ പുത്രൻ യഹോവയോടു ചേർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, “യഹോവ എന്നെ തന്റെ ജനത്തിൽനിന്ന് പൂർണ്ണമായി വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞുകൊള്ളരുത്; ഷണ്ഡനും, “ഇതാ, ഞാൻ ഒരു ഉണങ്ങിയ വൃക്ഷമാണ്” എന്നു പറയരുത്. എന്തെന്നാൽ, എന്റെ ശബ്ബത്തുകൾ ആചരിക്കുകയും എനിക്കു പ്രസാദകരമായ കാര്യങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും എന്റെ നിയമത്തെ മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഷണ്ഡന്മാരോടു യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയുംക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു സ്ഥാനവും ഒരു നാമവും ഞാൻ എന്റെ ആലയത്തിലും എന്റെ മതിലുകൾക്കുള്ളിലും അവർക്കു നല്കും; മുറിച്ചുകളയപ്പെടാത്ത ഒരു നിത്യനാമം ഞാൻ അവർക്കു നല്കും. യഹോവയോടു ചേർന്ന് അവനെ സേവിക്കാനും യഹോവയുടെ നാമത്തെ സ്നേഹിക്കാനും അവന്റെ ദാസന്മാരായിരിക്കാനും തങ്ങളെ സമർപ്പിക്കുന്ന അന്യജാതിക്കാരുടെ പുത്രന്മാരും, ശബ്ബത്തിനെ അശുദ്ധമാക്കാതെ ആചരിക്കുന്ന ഏവരും എന്റെ നിയമത്തെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നവരും ആയവരെ—അവരെയും ഞാൻ എന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരും; എന്റെ പ്രാർത്ഥനാലയത്തിൽ അവരെ ആനന്ദിപ്പിക്കും; അവരുടെ ഹോമയാഗങ്ങളും അവരുടെ യാഗങ്ങളും എന്റെ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടും; എന്തെന്നാൽ, എന്റെ ആലയം സകലജാതികൾക്കും പ്രാർത്ഥനാലയം എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. യെശയ്യാവു 56:3–7.
ഒരു അന്യൻ എന്നത് ഒരു “ജാതി”യാകുന്നു; “രണ്ടാം സ്വരം” അവരെ ബാബേലിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരുവാൻ വിളിക്കുന്നു; അവർ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ പർവ്വതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ അത് അവന്റെ “വിശുദ്ധ” പർവ്വതമായിരിക്കും; കാരണം “ആദ്യ സ്വരം” എന്നതിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയയാൽ ഗോതമ്പും കളയും വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമായിരിക്കും. അവർ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ കർത്താവിന്റെ പർവ്വതത്തിലേക്കു വരുമ്പോൾ, ജാതികൾ ഇനി അന്യന്മാരോ ഉണങ്ങിയ വൃക്ഷങ്ങളോ ആയിരിക്കുകയില്ല.
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഇരുണ്ടുപോകും; നക്ഷത്രങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രകാശം പിന്വലിക്കും. യഹോവ സീയോനിൽനിന്ന് ഗർജിക്കും; യെരൂശലേമിൽനിന്ന് തന്റെ ശബ്ദം മുഴക്കും; ആകാശവും ഭൂമിയും കുലുങ്ങും; എങ്കിലും യഹോവ തന്റെ ജനത്തിന്റെ ആശ്രയവും യിസ്രായേൽമക്കളുടെ ശക്തിയും ആയിരിക്കും. അങ്ങനെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു എന്നും, ഞാൻ എന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതമായ സീയോനിൽ വസിക്കുന്നു എന്നും നിങ്ങൾ അറിയും; അപ്പോൾ യെരൂശലേം വിശുദ്ധമായിരിക്കും; അന്യർ ഇനി ഒരിക്കലും അവളുടെ വഴി കടന്നുപോകുകയില്ല. യോവേൽ 3:15–17.
ദൈവത്തിന്റെ മറ്റൊരു ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ബാബേലിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്ന “രണ്ടാമത്തെ സ്വരം” ഉദിച്ചുവരുന്ന ചരിത്രത്തിനും മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാൽ മുൻസൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന “അടയാളങ്ങൾ” ഉണ്ട്. മത്തായി അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിനാല്, മാർക്ക് അദ്ധ്യായം പതിമൂന്ന്, ലൂക്കാ അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തൊന്ന് എന്നിവയിൽ നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ മൂന്ന് സാക്ഷികളിലും തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “അടയാളങ്ങളിൽ” ഒന്നാകുന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ശക്തികൾ കുലുങ്ങും എന്നത്; എന്നാൽ യെരൂശലേം “വിശുദ്ധം” ആകുന്ന സമയം തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന “അടയാളങ്ങളുടെ” യോവേലിന്റെ അവതരണത്തിൽ “ആകാശവും ഭൂമിയും കുലുങ്ങും.”
യെരൂശലേം വിശുദ്ധമായിരിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നതായി പ്രവചിക്കപ്പെട്ട “അടയാളങ്ങളുടെ” പരിപൂർണ്ണ നിവൃത്തിയെ യോവേൽ തിരിച്ചറിയുകയാണ്. ആ സമയം എന്നത്, കർത്താവ് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരിൽനിന്ന് പാപങ്ങൾ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമയവും, ലാവോദിക്യാ സഭ ഫിലദെൽഫിയയുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കു മാറിയിരിക്കുന്ന സമയവും ആകുന്നു. അപ്പോഴാണ് ആറാമത്തെ പ്രസ്ഥാനം (ഫിലദെൽഫിയ), ഏഴ് സഭകളിൽപ്പെട്ട എട്ടാമത്തെ പ്രസ്ഥാനം (ഫിലദെൽഫിയ) ആകുന്നത്. അപ്പോഴാണ് പോരാട്ടത്തിലുള്ള സഭ വിജയിയായ സഭയാകുന്നത്. പോരാട്ടത്തിലുള്ള സഭ എന്നത് ഗോതമ്പും കളയും ചേർന്നുള്ള ദൈവസഭയ്ക്കുള്ള ഒരു വിശേഷണമാണ്. വിജയിയായ സഭ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതമാണ്; അത് “വിശുദ്ധം” ആകുന്നു, “അന്യന്മാർ ഇനി ഒരിക്കലും അവളിലൂടെ കടന്നുപോകുകയില്ല.”
ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പതാകയുടെ അവതരണം—അതു ജയോജ്ജ്വല സഭയാണ്, “ഏഴിൽ നിന്നുള്ള എട്ടാമത്തേതാണ്”, യെരൂശലേം “വിശുദ്ധം” ആകുന്ന അവസ്ഥയുമാണ്—“അടയാളങ്ങളോടുകൂടെ” അനുഗമിക്കപ്പെടുന്നു. തന്റെ ജനങ്ങൾക്കു ഒരു ജീവൻ അല്ലെങ്കിൽ മരണം സംബന്ധിയായ “അടയാളം” തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള സൂചനാബിന്ദു യേശു നൽകേണ്ടതിനായി—അതുവഴി ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു—അവൻ മരങ്ങളെയും ഒരു മരത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ചക്രത്തെയും ഉപയോഗിച്ച് അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ള ആ പാഠം ഉപദേശിച്ചു.
“ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തോടു തന്റെ വരവിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾക്കായി ജാഗരിച്ചുനോക്കുകയും, തങ്ങളിലേക്കു വരുന്ന രാജാവിന്റെ അടയാളങ്ങൾ അവർ കാണുമ്പോൾ ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു കല്പിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ‘ഇവ സംഭവിച്ചുതുടങ്ങുമ്പോൾ,’ അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു, ‘നിങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പ് അടുത്തുവരുന്നതിനാൽ മേലോട്ടു നോക്കി തല ഉയർത്തുവിൻ.’ വസന്തകാലത്തിലെ മുളപ്പൊട്ടുന്ന വൃക്ഷങ്ങളെ അവൻ തന്റെ അനുയായികൾക്കു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ടു അരുളിച്ചെയ്തു: ‘അവ ഇപ്പോൾ തളിർക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കണ്ടു സ്വയം അറിയുന്നതുപോലെ വേനൽക്കാലം ഇപ്പോൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നേ, ഇവ സംഭവിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ ദൈവരാജ്യം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു അറിയുവിൻ.’ ലൂക്കാ 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.
വസന്തകാലത്തിലെ വൃക്ഷങ്ങൾ മുളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, വേനൽക്കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു.
കൊയ്ത്തുകാലം കഴിഞ്ഞുപോയി, വേനൽകാലം അവസാനിച്ചു, എങ്കിലും നാം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. യിരെമ്യാവു 8:20.
മുളച്ചുവരുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ വസന്തകാലമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ നാം വേനൽക്കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുന്നു; വിളവെടുപ്പ് ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നത് വേനൽക്കാലത്താണ്.
അവയെ വിതച്ച ശത്രു പിശാചാകുന്നു; കൊയ്ത്തു ലോകാവസാനമാകുന്നു; കൊയ്യുന്നവർ ദൂതന്മാരാകുന്നു. മത്തായി 13:39.
ലോകാവസാനത്തിലാണ് കൊയ്ത്ത്. വൃക്ഷങ്ങൾ മുളച്ചുതുടങ്ങുമ്പോൾ, ലോകാവസാനം ആസന്നമായിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ നിർബന്ധമായും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
“രക്ഷകന്റെ ഒരു വാക്യം മറ്റൊന്നിനെ നിരസിക്കുന്നവിധം വ്യാഖ്യാനിക്കരുത്. അവന്റെ വരവിന്റെ ദിവസമോ മണിക്കൂറോ ആരും അറിയുന്നില്ലെങ്കിലും, അത് സമീപിച്ചിരിക്കുന്ന സമയം എപ്പോഴാണെന്ന് അറിയേണ്ടതിന്നു നമുക്ക് ഉപദേശിക്കുകയും നിർദേശിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതുപോലെതന്നെ, അവന്റെ മുന്നറിയിപ്പിനെ അവഗണിക്കുകയും, അവന്റെ ആവിർഭാവം സമീപിച്ചിരിക്കുന്ന സമയം അറിയുന്നതിനെ നിരസിക്കുകയോ അലംഭാവം കാട്ടുകയോ ചെയ്യുന്നതും, പ്രളയം വരാനിരിക്കുന്ന സമയം എപ്പോഴാണെന്ന് അറിയാതിരുന്നതുകൊണ്ട് നോഹയുടെ കാലത്തു ജീവിച്ചിരുന്നവർക്ക് എത്രമാത്രം വിനാശകരമായിരുന്നുവോ അതുപോലെ തന്നേ നമുക്കും വിനാശകരമായിരിക്കും എന്നും നമുക്ക് കൂടി പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 371.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ലൂക്കാ അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തൊന്നിനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനം തുടരും.
“ഭൂമിയിലെ ശക്തികൾ ഇപ്പോൾ കുലുക്കപ്പെടുകയാണെന്നും സംഭവങ്ങൾ ക്രമാനുസൃതമായി വരുന്നതാണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. യുദ്ധം, യുദ്ധവാർത്തകൾ, വാൾ, ക്ഷാമം, മഹാമാരി എന്നിവയാണ് ആദ്യം ഭൂമിയിലെ ശക്തികളെ കുലുക്കുന്നത്; പിന്നെ ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും, ഈ ഭൂമിയെയും കൂടെ കുലുക്കും. യൂറോപ്പിലെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കം, ചിലർ ഉപദേശിക്കുന്നതുപോലെ, ആകാശത്തിലെ ശക്തികളുടെ കുലുക്കമല്ല; മറിച്ച് അത് ക്രുദ്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ജാതികളുടെ കുലുക്കമാണ് എന്നു ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 41.