ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി ഇരുപത്തിമൂന്ന്

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വചനം ദൈവവചനത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള വചനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്; അതുപോലെ തന്നെയാണ് ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വചനവും. നാല്പതാം വചനം ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഉലായി നദി ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യം, “അവസാനകാലത്ത്” എന്ന വാക്കുകളാൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അതുവഴി ആ വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭം 1798 ആണെന്ന് പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ വാക്യത്തിലെ അമ്പത്തൊന്ന് വാക്കുകൾ 1989-ൽ മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ടു; അന്നത്തെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെ അവ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴായിരുന്നു അത്. വാക്യത്തിലുള്ള ആ അമ്പത്തൊന്ന് വാക്കുകൾ 1798-ലെ അവസാനകാലത്തെയും, തുടർന്ന് 1989-ലെ മറ്റൊരു അവസാനകാലത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും കാണാനും കേൾക്കാനും സന്നദ്ധരായ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ആ വാക്യത്തിൽ തന്റെ ഒപ്പുവെച്ചു. ആദ്യദൂതന്റെയും മൂന്നാംദൂതന്റെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അവസാനകാലം രണ്ടും ആ ഏക വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വാക്യം, വടക്കിന്റെ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പാപ്പാധിപത്യം, മഹിമയുള്ള ദേശമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് കീഴടക്കുന്നതു എപ്പോഴാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ വാക്കുകൾ ആരംഭമായി 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തെയും സമാപ്തിയായി 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെങ്കിലും, യാഥാർത്ഥ്യം ഇതാണ്: നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രം, വടക്കിന്റെ രാജാവ് മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ കീഴടക്കുന്ന നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യം വരെയാണ് അവസാനിക്കാത്തത്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ച മുതൽ, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രം, പ്രസിഡന്റ് റോണാൾഡ് റീഗൻ മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ആ ചരിത്രത്തിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-വും അതിനുശേഷമുള്ളതുമെല്ലാം വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂർവരെയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

വചനം ആദ്യം തുറന്നുകാണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, “‘വചനം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു’ എന്ന പിപ്പെൻഗറിന്റെ അവകാശവാദം അസംബന്ധമായ ഒരു അവകാശവാദമായിരുന്നു; കാരണം ബൈബിളിലെ വചനങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇത്രയും ദീർഘമായ ചരിത്രകാലങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കാറില്ല” എന്ന സത്യത്തിനെതിരെ ഒരു വാദം ഉയർത്തപ്പെട്ടു. ഒരു വചനത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാവുന്ന കാലപരിധിക്ക് ഏതെങ്കിലും പരിധിയുണ്ടോ എന്ന ആശയം ഞങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരുന്നില്ല; എങ്കിലും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിമൂന്നാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വചനം അതേ ചരിത്രത്തെയേ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും, അതും ഒരു വചനത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയാണെന്നും ഞങ്ങൾ ഉടൻ ഓർമ്മിച്ചു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രം 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു; ഭൂമിയിലെ മൃഗം സർപ്പമായി സംസാരിക്കുന്നത് വളരെ വേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ നിറവേറുന്നതാണ്.

ഒരു വ്യക്തി സാങ്കേതികമായി നിർവചിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നാൽപ്പതാം വാക്യം 1798-ലെ ചരിത്രത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഏക വാക്യത്തോടു വ്യത്യസ്തമായി, നാൽപ്പതാം വാക്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ അല്പം ചെറുതാണ്; കാരണം ഞായറാഴ്ചാനിയമം അടുത്ത വാക്യത്തിലാണുള്ളത്, എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ഒരു വാക്യത്തിനുള്ളിലാണ്. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലുള്ള “അതേ പ്രവചനരേഖ” വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലും ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു; വരിക്കുമേൽ വരി എന്ന സിദ്ധാന്തം പ്രയോഗിക്കാൻ നിങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യം, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ അതിലുമപ്പുറം കടന്നുപോകുന്നു.

“വരിക്കു മേൽ വരി” എന്ന സിദ്ധാന്തം നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ വെളിപ്പാടു പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗമായി (ഐക്യനാടുകൾ) പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, അതേ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ “രഥങ്ങൾ, കപ്പലുകൾ, കുതിരച്ചേവകർ” എന്നുവച്ച് ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, 1798-ൽ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള മൃഗമായിരുന്നതിൽനിന്ന് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന മൃഗമായി മാറുന്നതും, കൂടാതെ ആ ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള മൃഗത്തിന് രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടെന്നും നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യം, ത്യോരുടെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുന്ന പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ആ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളെപ്പോലെയാണ്, രാജാവെന്നത് ഒരു രാജ്യമാണ്. നാല്പതാം വാക്യത്തെയും വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിമൂന്നിന്റെ പ്രവചനരേഖയെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി നോക്കുമ്പോൾ, യെശയ്യാ അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യം, ശക്തിയുടെ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിയിലെ മൃഗമാണ്. ഭൂമിയിലെ മൃഗം റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ശക്തിയുടെ രണ്ടു കൊമ്പുകളോടുകൂടി ആരംഭിക്കുന്നു; എന്നാൽ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രം നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ അതിന്റെ നിവൃത്തിയിലേക്കു സമീപിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ രണ്ടു പ്രവചനാത്മക ശക്തികൾ “കപ്പലുകൾ” (സാമ്പത്തിക ശക്തി), “രഥങ്ങളും കുതിരപ്പടയാളികളും” (സൈനിക ബലം) എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

യെശയ്യാവു അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ കാലത്ത്, നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ ഉത്തരരാജാവായിരിക്കുന്ന തൂർ പട്ടണത്തിലെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ആ പ്രതീകാത്മക എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം അവൾ വീണ്ടും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യും; സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയിലേക്കു നയിച്ച ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നേ, സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ താഴെയിറക്കുന്നതിനായി പ്രസിഡന്റ് റീഗൻ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എതിർക്രിസ്തുവുമായി ഒരു രഹസ്യ സഖ്യം ഉറപ്പിച്ചുവെന്ന കാര്യം എല്ലാ ചരിത്രകാരന്മാരും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. 1989-ലേക്കു നയിച്ച കാലഘട്ടത്തിൽ, റീഗൻ പാപപുരുഷനോടുകൂടെ ഒരു രഹസ്യമായ അനധികൃതബന്ധം ഇതിനകം ആരംഭിച്ചിരുന്നു; അങ്ങനെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സംഗീതജ്ഞർ, മറക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വേശ്യ പാടിത്തുടങ്ങിയ ഗീതത്തിന്റെ രാഗം അഭ്യസിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതേ ചരിത്രത്തിൽ ജോൺ പോൾ II-ന്റെ അഭൂതപൂർവമായ ലോകവ്യാപക ശുശ്രൂഷ, “സകല ലോകവും” “മൃഗത്തെ അനുഗമിച്ചു വിസ്മയിപ്പാൻ” ഇടയായ “പാട്ടും നൃത്തവും” എന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യം 1798-ൽ സർദിസ് ആയി ആരംഭിച്ച ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് സർദിസിലിരുന്നവർ മുദ്രവിടപ്പെട്ട നിലയിൽ നിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ട വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചു; പിന്നെ ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനം സർദിസിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു വന്നു. ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനം 1856-ലെ വെളിച്ചം നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ 1863-ൽ ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ലാവൊദിക്യസഭയിലേക്കു പരിവർത്തിതരായി. ആ സഭ അതുകൊണ്ട് നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ കർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് തുപ്പിക്കളയപ്പെടുവാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതാണ് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം. നാല്പതാം വാക്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രം മാത്രമല്ല, ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന് അതിന്റെ നങ്കൂരണിബന്ധുവും ശക്തിയും ആയി ദൈവവചനത്തിന്റെ ദൈവിക വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതുപോലെ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണകൂടത്തിന് അതിന്റെ നങ്കൂരണിബന്ധുവും ശക്തിയും ആയി ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയുടെ ദൈവിക വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇവ രണ്ടും 1798-ൽ പ്രവചനപരമായി കൊമ്പുകളായി ആരംഭിച്ചു; പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തോടെ, വിശ്വാസത്യാഗിയായ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും വിശ്വാസത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും ഒന്നായി ചേർന്ന് ഏക കൊമ്പായിത്തീർന്നു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കും.

നാല്പതാം വചനത്തിലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഭരണകൂടവും തിരഞ്ഞെടുത്ത സഭയും ആകുന്നു; അവ ഒന്നിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രവചനരേഖകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കാരണം അവ ഒരു ഏക മൃഗത്തിന്മേലുള്ള രണ്ടു കൊമ്പുകളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൃഗം എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവിടെ ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും പോകുന്നു; അങ്ങനെ അവ ഒരേ പ്രവചനചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന് ലവൊദിക്യയും ഫിലദെൽഫ്യയും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇരട്ട പ്രവചനസ്വഭാവമുണ്ട്. റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനും റിപ്പബ്ലിക്കൻ, ഡെമോക്രാറ്റിക് രാഷ്ട്രീയകക്ഷികൾ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇരട്ട പ്രവചനസ്വഭാവമുണ്ട്. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായപ്രകാരം, ഓരോ കൊമ്പിന്റെയും ഈ ഇരട്ടസ്വഭാവത്തിലെ രണ്ടാമത്തേതാണ് ഒടുവിൽ ഉയർന്നുവരുന്നതും അധികം ഉയരുന്നതും.

ഓരോ കൊമ്പിന്റെയും ദ്വിവിധ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ നിരയിൽ സദ്ദൂക്യരും പരീശന്മാരും മുഖാന്തരം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിൽ ലിബറലിസം (അടിമത്ത അനുകൂലത, ജനാധിപത്യം, വോക്ക്-ഇസം, ഗ്ലോബലിസം) എന്നും, കൺസർവറ്റിസം (അടിമത്ത വിരോധം, ഭരണഘടനാപര റിപ്പബ്ലിക്ക്, പരമ്പരാഗതവാദികൾ, MAGA) എന്നും സമാനീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ദ്വിവിധ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങൾ ഫിലദെൽഫ്യയെയും ലവോദിക്യയെയും സമാനീകരിക്കുന്നു. രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെ വിഭജനം ഒരു ദ്വിവിധ പ്രതീകമായി കാണിക്കുന്നതിൽ സമ്പൂർണ്ണ സമാന്തരത്വമില്ല; കാരണം, പ്രോഗ്രസീവ് ലിബറലിസമോ കൺസർവറ്റീവ് MAGA-ിസമോ ഒന്നും ഞായറാഴ്ച നിയമപ്രശ്നത്തിൽ ശരിയായ പക്ഷത്ത് എത്തുന്നില്ല; എന്തെന്നാൽ പരീശന്മാരും സദ്ദൂക്യരും ക്രൂശിങ്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി. എന്നാൽ, ക്രൂശിനാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, ലവോദിക്യയെ കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്നു തുപ്പിക്കളയപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ ഫിലദെൽഫ്യൻ കൊമ്പ് ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും, ഇരു കൊമ്പുകളുടെയും ഈ ദ്വിവിധ സ്വഭാവം പരീശന്മാരും സദ്ദൂക്യരും തമ്മിലുള്ള തത്ത്വശാസ്ത്രപരമായ വിവാദത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ജാതികളിലേക്കുള്ള ദൂതനായിരുന്ന (പൗലോസ്) മുമ്പ് പരീശന്മാരിൽ പരീശനായിരുന്നുവല്ലോ.

അവസാനമഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രം, വരിപുറമെ വരിയായി ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അത് പ്രയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ മഹത്തായ വെളിച്ചം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് രണ്ടാം അധ്യായം മുതൽ പതിനെട്ടാം അധ്യായം വരെ എല്ലാം നാല്പതാം വാക്യവുമായി സമന്വയത്തിലുണ്ട്. യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ത്യോരിലെ വേശ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യവും ആ വാക്യവുമായി യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മുകളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ട മറ്റു പല ഭാഗങ്ങളും ഉണ്ട്; എങ്കിലും നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ വരിപുറമെ വരിയായ പ്രയോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമുള്ളത്, ഒരുപക്ഷേ, നാല്പതാം വാക്യം തന്നെയാണ്.

നാല്പതാം വചനത്തിൽ 1798-ലെ അന്ത്യകാലവും 1989-ലെ അന്ത്യകാലവും രണ്ടും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതുവഴി പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തെ 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തിന്മേൽ ഏർപ്പെടുത്തേണ്ടതാണെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, നാല്പതാം വചനത്തിലെ ചരിത്രം 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് നാല്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയും തുടരുന്ന രണ്ട് രേഖകൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. 1798-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന രേഖ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ ആന്തരിക സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; 1989-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന രേഖ അതേ ചരിത്രകാലയളവിൽ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ ബാഹ്യസന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നാല്പതാം വചനത്തിനുള്ളിൽ തന്നേ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അതേ ആന്തരിക-ബാഹ്യ പ്രവചനബന്ധം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രതീകാത്മകത നിലനിൽക്കുന്നു. അമ്പത്തൊന്നു വാക്കുകൾകൊണ്ട് രൂപപ്പെട്ട ഒരേയൊരു വചനത്തിൽ ഈ പ്രവചനാത്മക പ്രതിഭാസം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു!

ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആന്തരിക-ബാഹ്യ സന്ദേശത്തെ മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ ഏഴ് കാഹളങ്ങളും, ഏഴ് സഭകളും ഏഴ് മുദ്രകളും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഘടകമായ സത്യത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. മില്ലർ പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, കാഹളങ്ങൾ റോമിന് മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട “സവിശേഷ ന്യായവിധികൾ” ആയിരുന്നു. ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ, ഏഴ് സഭകളുടെ ചരിത്രത്തോടും ഏഴ് മുദ്രകളുടെ സമാന്തര ചരിത്രത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; അതിനാൽ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ ഏഴ് കാഹളങ്ങളുടെ പ്രവചനരേഖയും സമന്വയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1844-ൽ ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നതു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനായി ആദ്യ ദൂതൻ 1798-ൽ എത്തി. ആ ന്യായവിധി അന്വേഷണാത്മക ന്യായവിധിയെന്നും കാര്യനിർവാഹക ന്യായവിധിയെന്നും രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രം അന്വേഷണാത്മക ന്യായവിധിയുടെ ചരിത്രമാണ്; മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകൾ ചൊരിയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയംവരെ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് തുടർന്നുള്ള ചരിത്രം കാര്യനിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ചരിത്രമാണ്.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഒരു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നത്.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “സംസാരിക്കുമ്പോൾ,” അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം,” പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും ബാബേലിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കു വിളിച്ചുകൊണ്ട് “സംസാരിക്കുന്നു.”

നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം” സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ ത്രിവിധ പരിസരത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഉള്ളവർ വിളിച്ചുപുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ വിളിച്ചുപുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നവർ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ “ഏദോം, മോവാബ്, അമ്മോന്റെ പുത്രന്മാരിൽ പ്രധാനസ്ഥർ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വാക്യത്തിൽ, ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ ത്രിവിധ പ്രതീകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ (പാപ്പാസഭയുടെ) കൈയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു. “രക്ഷപ്പെടുക” എന്നതിനുള്ള എബ്രായ പദത്തിന് വഴുക്കലാൽ ഒഴിഞ്ഞുമാറുക എന്നർത്ഥമുണ്ട്; അതിന്റെ അന്തർനിഹിതമായ അർത്ഥം, അങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടുന്നവർ രക്ഷപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് അവരെ ബദ്ധരാക്കി പിടിച്ചിരുന്നതായിരുന്ന ഒരു അധികാരത്തിൽനിന്നാണ് ആ രക്ഷ നേടപ്പെടുന്നത് എന്നതാണ്.

നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ പാപ്പത്വം (വടക്കിന്റെ രാജാവ്), തന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഭൗഗോളിക തടസ്സത്തെ ജയിക്കുന്നു; ഹെറോദാവിന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ ഹെറോദ്യാസിന്റെ (പാപ്പത്വത്തിന്റെ) മകളായ സലോമെയുടെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ) വഞ്ചക നൃത്തത്തിന് വഴങ്ങി വീഴുന്ന സംഭവത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അത് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പ്രതീകമായ ഈജിപ്തിനെ കീഴടക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. ഇതിലൂടെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ (വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ “പത്ത് രാജാക്കന്മാർ”) ഒരു മണിക്കൂറിനായി തങ്ങളുടെ രാജ്യം മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്ന സമയം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ ഒരു മണിക്കൂർ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” മണിക്കൂറും ബാബിലോണിലെ വേശ്യയ്ക്ക് ന്യായവിധി വരുന്നതിന്റെ “മണിക്കൂറും” ആകുന്നു. നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ, ഈജിപ്ത് (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ) “രക്ഷപ്പെടുകയില്ല.”

നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ “ഒഴിവാകുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായപദം നാല്പത്തിയൊന്നാം വാക്യത്തിലെ എബ്രായപദത്തിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. നാല്പത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ “ഒഴിവാകുക” എന്ന പദത്തിന് “യാതൊരു വിടുതലും കണ്ടെത്താതിരിക്കുക” എന്നാണ് അർത്ഥം; എന്നാൽ നാല്പത്തിയൊന്നാം വാക്യം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന് മുമ്പായി പാപ്പാസഭയോടു കൈകോർത്തുനിന്നിരുന്നവർ വഴുക്കിപ്പോകുന്നതുപോലെ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമസങ്കടത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിന് മുമ്പായി ആധുനിക ബാബേലിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലുള്ളവർ, ഞായറാഴ്ച ദൈവത്തിന്റെ ആരാധനാദിനമാണെന്ന സാത്താനിക ആശയം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഒരാൾക്ക് എന്തെങ്കിലും കാരണത്താൽ അതിനെ സ്വീകരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാം. അതിനെ വിശ്വസിക്കുന്നത് നെറ്റിയിൽ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നതാണ്; അതിനെ വെറുമെ അംഗീകരിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ മുദ്ര സ്വീകര Jenningsുന്നതാണ്.

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് പാപ്പത്വത്തിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നവർ, ദൈവത്തിന്റെ ആരാധനാദിനം സൂര്യന്റെ ദിനമാണെന്ന സാത്താനിക ആശയം തള്ളിക്കളയുന്നു; അതുതന്നെയായ സമയത്താണ് ഐക്യനാടുകളും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും റോമിലെ വ്യഭിചാരിണിയുമായ പാപ്പത്വശക്തിയുമായ ഉത്തരദേശരാജാവുമായ കൈകോർക്കുന്നത്.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ ഘടന നമുക്ക് നാൽപ്പതാം വാക്യം പരിഗണിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ വിശദമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ സമയം ചെലവിടുന്നത് പ്രധാനമാണ്. ആധുനിക റോം ആയ ഉത്തരരാജാവ് ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിതനാകുന്നതിനായി മൂന്നു ഭൗഗോളിക തടസ്സങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു. പൗരാണിക റോം മൂന്നു ഭൗഗോളിക തടസ്സങ്ങളെ ജയിച്ചതുപോലെതന്നെ, പാപ്പാധിപത്യ റോവും അതു ചെയ്തതുപോലെ, ആധുനിക റോം നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ തെക്കൻ രാജാവിനെ (മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ) ജയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) ജയിക്കുന്നു; പിന്നെ നാൽപ്പത്തിരണ്ടും നാൽപ്പത്തിമൂന്നും വാക്യങ്ങളിൽ മിസ്രയീമിനെ (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ) ജയിക്കുന്നു.

എന്നാൽ Sister White-യുടെ മുമ്പത്തെ ഉദ്ധരണി വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, ഐക്യനാടുകൾ പാപ്പത്വത്തോടും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയോടും ഒരേ സമയത്ത് കൈകോർക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഡ്രാഗൺ, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നീ മൂവകൈക്യം പൂർത്തിയാകുന്നു; എങ്കിലും ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്ന്, വാക്യങ്ങൾ നാല്പത്തൊന്ന് മുതൽ നാല്പത്തിമൂന്ന് വരെ, ഒരേസമയം നടക്കുന്ന ജയങ്ങളെ അനുക്രമമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ക്രമം സംഭവങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണ്; എന്നാൽ അവ എല്ലാം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ തന്നെ പൂർത്തിയാകുന്നു.

ആ ഘട്ടത്തിൽ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം” യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “സംസാരിക്കുന്ന” അതേ സ്ഥാനത്ത് “സംസാരിക്കുന്നു.” സാത്താൻ സംസാരിക്കുന്നിടത്തും സംസാരിക്കുന്ന സമയത്തും ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു. നാൽപ്പത്തിനാലാം വചനത്തിൽ കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ വടക്കൻ രാജാവിനെ കലക്കി, പാപ്പാത്വത്തിന്റെ അവസാന രക്തസാക്ഷ്യഹത്യ ആരംഭിക്കപ്പെടുന്നു. നാൽപ്പത്തിനാലാം വചനം, നാൽപ്പത്തിരണ്ടാം വചനത്തെയും നാൽപ്പത്തിമൂന്നാം വചനത്തെയും പോലെ, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അപ്പോൾ വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ തന്റെ മറ്റെ ആടുകളെ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാൻ വിളിച്ചാരംഭിക്കുന്നു.

അവൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശം, മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയിലെ ഇസ്ലാമിനെ അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഉപകരണമായും, ബാബിലോനിലെ വേശ്യയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷയായും തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്. ഇസ്ലാം “കിഴക്കിന്റെ വാർത്തകൾ” ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; പാപ്പാസഭയും (വടക്കിന്റെ വ്യാജ രാജാവ്) “വടക്കിന്റെ വാർത്തകൾ” ആകുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായം നാൽപ്പതാം വാക്യം അന്വേഷണ ന്യായവിധിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യം മുതൽ നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം വരെ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന ന്യായവിധിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന തുടരും.