ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി ഇരുപത്തിനാലാം നമ്പർ

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ ഘടന അവതരിപ്പിക്കുവാൻ, നാം നാൽപ്പതാം വാക്യം പരിഗണിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ സമയം ചെലവഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവചനാത്മക അർത്ഥത്തിൽ, നാൽപ്പതാം വാക്യം ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ സമാന്തരമാണ്; യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായ ക്രിസ്തു 1798-ൽ മുദ്രവെളിപ്പെടുത്തിയ വെളിച്ചം ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ എട്ടാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതുപോലെ തന്നേ, അവൻ 1989-ൽ മുദ്രവെളിപ്പെടുത്തിയ വെളിച്ചവും നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു.

മുമ്പത്തെ ഒരു ലേഖനത്തിൽ നാം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ വിശദമായി പരിഗണിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ, “വരി മേൽ വരി” എന്ന പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, നാല്പതാം വാക്യം രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വരികളെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; കാരണം അതിൽ ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും അന്ത്യകാലം ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തെയും അതിലെ 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തെയും നാം ഒന്നിച്ചു പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യവും ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പതാം വാക്യവും പരസ്പരം ഒത്തുചേരുന്നതായി നാം കാണുന്നു; കാരണം ഇവ രണ്ടും വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുന്ന അറിവിനെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. പതിനാലാം വാക്യം ക്രിസ്തുവിന്റെ ദേവാലയത്തിലേക്കുള്ള അപ്രതീക്ഷിത “പ്രത്യക്ഷത”യുടെ “മാരെഹ്” ദർശനമാണെന്ന വസ്തുതയാലും, നാല്പതാം വാക്യം രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളുള്ള പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ “ഖസോൻ” ദർശനമാണെന്ന വസ്തുതയാലും അവ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്തേത് കാലത്തിലെ ഒരു ബിന്ദുവാണ്; മറ്റൊന്ന് ഒരു കാലയളവാണ്.

ഒന്ന് ദേവാലയത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനത്തെയും ശുദ്ധീകരണത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മറ്റൊന്ന് ദേവാലയത്തിന്റെ നാശത്തെയും അതിനെ ചവിട്ടിമെതിക്കലിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, മറ്റൊന്ന് രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒന്ന് ഉലൈ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മറ്റൊന്ന് ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒന്ന് മനുഷ്യത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മറ്റൊന്ന് ദൈവത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പതിനാലാം വാക്യത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് നാൽപ്പതാം വാക്യം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, അതു അത്യന്തം ആഴമുള്ളതായിത്തീരുന്നു. 1798 ദൈവത്വത്തിന്റെ പ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 1989 മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മുൻ ലേഖനത്തിൽ, വടക്കൻ രാജാവ് മൂന്നു തടസ്സങ്ങളെ ജയിക്കുന്നതിന്റെ വിവരണം അനുക്രമരീതിയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ പ്രയോഗം അത്യന്തം സൂക്ഷ്മതയോടെ നിർണയിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടു; കാരണം നാൽപ്പത്തിരണ്ടാം വചനത്തിൽനിന്ന് നാൽപ്പത്തിനാലാം വചനവും ഉൾപ്പെടെ, അവ യഥാർത്ഥത്തിൽ നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നതാകുന്നു; അതായത്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടു. അവിടെയാകുന്നു ത്രിമുഖ ഐക്യം സഫലമാകുന്നത്; അവിടെയാകുന്നു “കിഴക്ക്” എന്നും “വടക്ക്” എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം ആരംഭിക്കുന്നത്.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ, റോം സംബന്ധിച്ച തന്റെ ദൃശ്യാവിഷ്‌ക്കാരങ്ങളിൽ ദാനിയേൽ ഒരു പ്രത്യേക രീതി പ്രയോഗിക്കുന്നുവെന്ന് വർഷങ്ങളായി അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് വിദ്യാർത്ഥികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഉറിയാ സ്മിത്ത് Daniel and Revelation എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അതിനെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തുന്നു. ദാനിയേൽ ആദ്യം റോം ലോകത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം എങ്ങനെ കൈവശപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് വരുന്ന വാക്യങ്ങളിൽ, രാഷ്ട്രീയ വിജയം എങ്ങനെ നടക്കുന്നു എന്ന് സൂചിപ്പിച്ച്, അതേ ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലേക്കു പിന്നോട്ടു മടങ്ങുന്നു; അതേ ചരിത്രകാലയളവിനുള്ളിൽ തന്നെ റോം ദൈവജനങ്ങളോടു എങ്ങനെ ഇടപെടുന്നു എന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഒടുവിൽ, റോം തന്റെ അന്ത്യം എങ്ങനെ പ്രാപിക്കുന്നു എന്നും അവൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പ്രയോഗിക്കുന്ന ആ സിദ്ധാന്തത്തെ “repeat and enlarge” എന്നു വിളിക്കുന്നു.

ഈ മൂന്നുഘട്ട സങ്കേതം നാല്പത് മുതൽ നാല്പത്തഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. നാല്പത് മുതൽ നാല്പത്തിമൂന്ന് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ, ആധുനിക റോം ഭൂമിയിലെ ലോകത്തെ കീഴടക്കുന്ന ഈ മൂന്നുഘട്ട പ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് നാല്പത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ, “വാർത്തകൾ” നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പതാകയാൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്തേക്കും, അപ്പോൾ പാപ്പത്വം അനേകരെ നശിപ്പിക്കാനും സമൂലമായി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനും അത്യന്തം ക്രോധത്തോടെ പുറപ്പെടുന്ന സമയത്തേക്കും, ദാനിയേൽ വീണ്ടും നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലേക്കു മടങ്ങുന്നു. തുടർന്ന് നാല്പത്തഞ്ചാം വാക്യത്തിലും പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം, ഒന്നാം വാക്യത്തിലും, മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിലും മഹിമയുള്ള വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിങ്കലുമായി, സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ പാപ്പത്വം തന്റെ അന്ത്യത്തിലെത്തുന്നു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മുപ്പതാം വാക്യത്തിൽ, സഹോദരി വൈറ്റ് മുപ്പത്താറാം വാക്യം വരെ വാക്കിന് വാക്ക് ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭം നാം കാണുന്നു; തുടർന്ന് അവർ ഇപ്രകാരം എഴുതുന്നു: “ഈ വാക്യങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും.” മുപ്പതാം വാക്യവും മുപ്പത്തി ഒന്നാം വാക്യവും യഥാക്രമം, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെയും അഞ്ചാമത്തെയും രാജ്യങ്ങളായ പൗരാണിക റോമിൽ നിന്ന് പാപ്പാധിപത്യ റോമിലേക്കുള്ള ചരിത്രപരമായ മാറ്റത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. മുപ്പത്തി ഒന്നാം വാക്യം, ക്രി.വ. 538-ൽ പാപ്പാധിപത്യ റോം ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതെങ്ങനെ എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ വിവരിക്കുന്നു.

മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ആദ്യം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്, ഫ്രാങ്കുകളുടെ രാജാവായ ക്ലോവിസ് (ആധുനിക ഫ്രാൻസ്) കി.പി. 496-ൽ പാപ്പത്വത്തിന്റെ പക്ഷത്ത് എഴുന്നേറ്റുനിന്ന സമയത്തെയാണ്. തുടർന്ന് ക്ലോവിസ് തുറന്ന വിഗ്രഹാരാധനയിൽനിന്ന് കത്തോലിക്കമതത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിഗ്രഹാരാധനയിലേക്കു (അവന്റെ ഭാര്യയായ ക്ലോട്ടിൽഡയുടെ മതം) മതംമാറി. തുടർന്ന് ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ പാപ്പത്വത്തെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി തന്റെ സിംഹാസനം അവൻ സമർപ്പിച്ചു. അന്നവൻ ഏറ്റെടുത്ത പ്രവൃത്തിക്കായി തന്റെ സൈനിക ശക്തിയുടെ ഭുജവും സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ ഭുജവും സമർപ്പിച്ചതിനാൽ, ആ വാക്യത്തിൽ ക്ലോവിസ് “ഭുജങ്ങൾ” എന്ന പ്രതീകത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

ക്ലോവിസിന്റെ പ്രാരംഭ പ്രവർത്തി, ചരിത്രം വികസിച്ചുപോകുമ്പോൾ റോമിലെ വേശ്യയ്ക്ക് വിവിധവിധമായ പിന്തുണകൾ നൽകുവാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന, മുമ്പ് പൗരാണികരായ യൂറോപ്പിലെ സകല രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ക്ലോവിസിനെയും, തുടർന്ന് ഫ്രാൻസിനെയും, കത്തോലിക്കാ സഭ “കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആദ്യജാതൻ” എന്ന പദവിയാലും “കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മൂത്ത മകൾ” എന്ന പദവിയാലും അഭിഷേകം ചെയ്തു. തീരിലെ വേശ്യയോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന അനേകം രാജാക്കന്മാരിൽ ആദ്യനായ രാജാവിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു അവൻ.

ഈ പ്രവാചകാത്മക അർത്ഥത്തിൽ ക്ലോവിസ് അഹാബിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അഹാബും യെസെബെലിനോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്തവനായിരുന്നു (വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പ്രതീകം), കൂടാതെ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളുടെ പ്രമുഖ രാജാവും ആയിരുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ ക്ലോവിസ് പൗരാണിക റോമിന്റെ പത്ത് കൊമ്പുകളുടെ (ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം ഏഴ് കാണുക) പ്രമുഖ പ്രതീകമായി മാറി. യൂറോപ്പിലെ ആ രാജാക്കന്മാർ ഒടുവിൽ ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ബാബിലോന്റെ വേശ്യയെ സ്ഥാപിക്കും. ഈ അർത്ഥത്തിൽ അഹാബും ക്ലോവിസും ഇരുവരും അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പാപ്പാസ്ഥാനവുമായി വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

റോണൾഡ് റീഗൻ വ്യഭിചാരം ആരംഭിച്ചു; ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ മറ്റുള്ള ഒമ്പത് രാജാക്കന്മാരെയും അതേ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നതു അവസാനത്തെ പ്രസിഡന്റായിരിക്കും. 1989-ൽ, അന്ത്യകാലസമയത്ത്, റീഗൻ പ്രസിഡന്റായിരുന്നു; അതിനാൽ, ചരിത്രത്തിലെ അവസാന പ്രസിഡന്റിനെ അവൻ പ്രവാചകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കേണ്ടതാണ്, അവിടെ മറ്റുള്ള ഒമ്പത് രാജാക്കന്മാരും അതേ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കുന്നു; കാരണം, യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭംകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ അന്ത്യം ദൃശ്യമാക്കുന്നത്. റീഗൻ സമ്പന്നനും, സുപരിചിതമായ ഒരു മാധ്യമപ്രതിച്ഛായയുമായും, തനിക്കു പ്രത്യേകമായ സംസാരശൈലിക്കായി ഏറെ പ്രസിദ്ധനായും, ആദ്യം ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഒടുവിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയിലേക്കു മാറിയവനുമായിരുന്നു.

മുപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിൽ, പാപ്പത്വത്തെ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്ന ഭുജങ്ങൾ ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അശുദ്ധമാക്കും. പ്രവചനപരമായി, അന്യജാതി റോമിനും പാപ്പീയ റോമിനും ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരം റோம் നഗരമായിരുന്നു. ഇതിന് അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്നത്, ഈ രണ്ടു റോമുകളും നിർദ്ദിഷ്ടമായ ഒരു കാലയളവിൽ റோம் നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഭരിച്ചു എന്ന സത്യമാണ്; അവർ റோம் നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഭരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, അവർ അടിസ്ഥാനപരമായി അജയ്യരായിരുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന് മുമ്പ് 31-ആം ആണ്ടിൽ നടന്ന ആക്റ്റിയം യുദ്ധത്തിൽ ബഹുദേവാരാധക റோம் തന്റെ മൂന്നുനൂറ്റി അറുപത് വർഷത്തെ ആധിപത്യം ആരംഭിച്ചു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം, ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യം, അവരുടെ ശക്തികോട്ടയായ റோம் നഗരത്തിൽനിന്ന് അവർ തങ്ങളുടെ ഉപായങ്ങൾ ഒരു “കാലം” വരെ ആലോചിച്ചൊരുക്കുമെന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പ്രവചനപരമായ ഒരു “കാലം” മൂന്നുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളാണ്; ആക്റ്റിയം യുദ്ധത്തിന് മൂന്നുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ—അവിടെ ആന്റണിയും ക്ലിയോപാത്രയും പരാജയപ്പെട്ടു—കോൺസ്റ്റന്റീൻ റோம் നഗരത്തിൽനിന്ന് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ നഗരത്തിലേക്കു മാറി, ബഹുദേവാരാധക റോമിന്റെ അജേയത്വത്തിന്റെ കാലഘട്ടം അവസാനിച്ചു.

പാപ്പാത്വ റോമിനുള്ള മൂന്നാമത്തെ ഭൗഗോളിക തടസ്സമായിരുന്ന ഗോത്തുകൾ ക്രി.വ. 538-ൽ റോം നഗരത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പാപ്പാത്വ റോമിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷത്തെ പരമാധികാരഭരണം ആരംഭിച്ചു; അത് 1798 വരെ തുടർന്നു. അന്നു പാപ്പയെ റോം നഗരത്തിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയുകയും, അതുവഴി പാപ്പാത്വ മൃഗത്തിന് പ്രവചനാത്മകമായ മാരകമുറിവ് ഏൽപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു; തുടർന്ന് അടുത്ത വർഷമായ 1799-ൽ, ആ പാപ്പ (മൃഗത്തിന്മേൽ സവാരിചെയ്തിരുന്ന സ്ത്രീ) തടവിൽവെച്ച് മരിച്ചു.

പാപ്പത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന ഭുജങ്ങൾ (Clovis) ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അശുദ്ധമാക്കേണ്ടതായിരുന്നു; കോൺസ്റ്റന്റിൻ ആ പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചത്, തത്ത്വചിന്താപരമായി ആ നഗരത്തെ കോൺസ്റ്റന്റിനോപ്പിളിനെക്കാൾ താഴ്ന്ന നഗരമായി തിരിച്ചറിയുന്നതിനാലായിരുന്നു. ആ ഘട്ടം മുതൽ, റോമിന്റെ ശത്രുക്കൾ നടത്തിയ ആ ചരിത്രത്തിലെ യുദ്ധപ്രവർത്തനങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും റോം നഗരത്തെ ആക്രമിക്കുന്നതിലേക്കായിരുന്നു കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. കി.വ. 476-ആം ആണ്ടോടെ, കി.വ. 538-ആം ആണ്ടിൽ നഗരം പാപ്പീയ റോമിന്റെ ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരമായി മാറുന്നതുവരെ, നഗരത്തിൽ ഭരണം നടത്തിയ യഥാർത്ഥ റോമൻ വംശജൻ വീണ്ടും ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

അഹാബും, ക്ലോവിസും, ഫ്രാൻസും ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഐക്യനാടുകളുടെ ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലം ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയാണ്. ആ രേഖ ഒരു ദൈവിക രേഖയാണ്; അത് പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ ഒരു വഴിക്കുറിയാണ്. 1989-ലേക്കു നയിച്ചിരുന്ന ചരിത്രത്തിൽ റോണൾഡ് റീഗൺ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ പക്ഷത്ത് നിലകൊണ്ടതുമുതൽ, ഭരണഘടന നിരന്തരം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ആക്രമണത്തിനടിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെയാണ് പൗരാണിക റോമിന്റെ ക്ഷയത്തിലും പതനത്തിലും ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലം ആക്രമിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ, ഭരണഘടന പൂർണ്ണമായി മറിച്ചുകളയപ്പെടും. റീഗൺ കാലംമുതൽ ആ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള ഇടവേളയിൽ, ക്രി.വ. 330 മുതൽ 538 വരെയുള്ള ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രി.വ. 538-ൽ പാപ്പാധികാരത്തെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി; അതുവഴി ആ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അതിന്റെ മാരകമുറിവ് സൗഖ്യമാകുന്നതിന്റെ പ്രതിരൂപം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

റോണാൾഡ് റീഗനിൽ നിന്ന് ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടം ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനപരമായ കാലഘട്ടമാണ്. ക്ലോവിസ് മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട “ഭുജങ്ങൾ” മുമ്പ് അന്യജാതീയമായിരുന്ന റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് “നിത്യേോപചാരം” നീക്കിക്കളയേണ്ടതുമായിരുന്നു. സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ മതം ആരംഭംമുതൽ തന്നെ അന്യജാതീയമായിരുന്നു; തുറന്ന അന്യജാതീയതയുടെ മതത്തെ കത്തോലിക്കമതംകൊണ്ട്—അതായത് വെറും മറച്ചുവെച്ച അന്യജാതീയതകൊണ്ട്—മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ക്ലോവിസ് ആരംഭിച്ചു.

ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ അടയാളം പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, ഐക്യനാടുകൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം എന്ന മതത്തെ പൂർണ്ണമായും നീക്കിക്കളയുന്നു; കാരണം “പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്” എന്ന വാക്കിന്റെ ഏക നിർവചനം റോമിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുന്നവൻ എന്നതാണ്. നിങ്ങൾ റോമിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളം സ്വീകരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ റോമിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുന്നില്ല. ആമോസ് പുസ്തകം മൂന്നാം അധ്യായം, മൂന്നാം വാക്യത്തിൽ, ആമോസ് ഈ ആലങ്കാരിക ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുന്നു: “രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ ഒത്തിരിക്കാതെ ഒരുമിച്ചു നടക്കുമോ?”

ക്രിസ്തുവർഷം 508-ൽ വിഗ്രഹാരാധനാധിഷ്ഠിത മതം രാജ്യത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക മതസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടപ്പോൾ, അതു രണ്ടാം തെസ്സലൊനീക്യർ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പൗലൊസ് പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന “തടസ്സം” യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ പാപപുരുഷൻ വെളിപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പേ നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടതായി മുൻചിഹ്നമായി സൂചിപ്പിച്ചു. പരസ്യമായ വിഗ്രഹാരാധനാമതം കത്തോലിക്കമതത്തിന്റെ ഗൂഢമായ വിഗ്രഹാരാധനാമതത്തിലേക്കു കീഴ്പ്പെടുത്തപ്പെടുകയും പരിവർത്തിതമാകുകയും ചെയ്തത് ഒരു നിമിഷത്തിൽ സംഭവിച്ചില്ല; ചരിത്രത്തിൽ ഇത് ക്ലോവിസിന്റെ ക്രിസ്തുവർഷം 496-ലെ കത്തോലിക്കമതപരിവർത്തനത്തോടെ ആരംഭിച്ചതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും, ക്രിസ്തുവർഷം 508-ഓടെ അത് പൂർണ്ണമായി സാധിച്ചതായും കാണപ്പെടുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, 1989-ൽ ആരംഭിച്ച റീഗൺ വർഷങ്ങളിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ, യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ പൂർണ്ണമായി നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്ന് വരുന്നു. അന്നേരം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾക്കുള്ള “ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലം” ആയ ഭരണഘടന മറിച്ചുകളയപ്പെടും; അപ്പോൾ മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ “ഭുജങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ നാലാമത്തെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാകും; കാരണം അന്നപ്പോൾ ആ “ഭുജങ്ങൾ” ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ പാപ്പത്വത്തെ ഇരുത്തും, 538-ആം വർഷത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ.

ക്രി.വ. 538-ൽ പാപ്പാധിപത്യം സിംഹാസനം കൈവശപ്പെടുത്തിയതുമുതൽ, ദാനീയേലിലെ വിവരണം പാപ്പാധിപത്യം ലോകത്തെ എങ്ങനെ കീഴടക്കിയെന്നത് വിവരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന്, ആ ചരിത്രത്തിൽ പാപ്പാധിപത്യം ദൈവജനത്തെ എങ്ങനെ പീഡിപ്പിച്ചുവെന്ന വിഷയത്തിലേക്കു മാറുന്നു. ദാനീയേൽ 10-ആം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വചനത്തിൽ, താൻ അവതരിപ്പിക്കാൻ പോകുന്ന ദർശനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം “അവസാന നാളുകളിൽ ദൈവജനത്തിന് എന്തു സംഭവിക്കുമെന്നത്” പ്രകടമാക്കുന്നതാകുന്നു എന്ന് ഗബ്രിയേൽ ദാനീയേലിനെ അറിയിച്ചിരുന്നു.

മുപ്പത്തിരണ്ടാം വാക്യം മുതൽ മുപ്പത്തിയാറാം വാക്യം വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളെയാണ് സഹോദരി വൈറ്റ് നേരിട്ട് ആവർത്തിക്കപ്പെടുമെന്ന് പറയുന്നത്; ആ വാക്യങ്ങൾ, ക്രി.വ. 538-ൽ പാപ്പത്വം സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട കാലം മുതൽ 1798-ൽ അതിന് മാരകമുറിവ് ലഭിക്കുന്നതുവരെ നീണ്ടുനിന്ന പാപ്പത്വത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷത്തെ ഭരണകാലത്തെ പീഡനത്തെ വിവരണം ചെയ്യുന്നു.

ഈ വാക്യങ്ങൾ അന്ധകാരയുഗങ്ങളിലെ പീഡനത്തെ വിവരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് മുപ്പത്താറാം വാക്യം, 1798-ൽ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ ദൈവത്തിന്റെ ആദ്യക്രോധം പൂർത്തിയായതുവരെ പാപ്പത്വം അഭിവൃദ്ധിപ്രാപിക്കുമെന്നത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ആദ്യം പാപ്പത്വം ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതു എങ്ങനെ എന്നതും, തുടർന്ന് പാപ്പത്വം ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങളോടു എങ്ങനെ ഇടപെട്ടു എന്നതും, പിന്നെ പാപ്പത്വത്തിന്റെ അന്തിമപതനവും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ നാല്പതുമുതൽ നാല്പത്തിമൂന്നാം വാക്യം വരെ പാപ്പത്വം ലോകത്തിന്റെ മേൽ എങ്ങനെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുന്നു എന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് നാല്പത്തിനാലാം വാക്യം അവൾ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ എങ്ങനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു എന്നതും, പിന്നെ നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം അവളെ സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ അവൾ തന്റെ അന്തിമാന്ത്യത്തിൽ എങ്ങനെ എത്തുന്നു എന്നതും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവന്ന് “സത്യം” എന്ന പദം സൃഷ്ടിച്ചതാകുന്നു അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാശില്പി. പതിമൂന്ന് കലാപത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ആദ്യത്തേത് അവസാനത്തേതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യം ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായി വിഗ്രഹാരാധക റോമിന്റെ അന്ത്യത്തെ വിവരിക്കുന്നു; മുപ്പത്താറാം വാക്യം ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമായി പാപ്പാത്വ റോമിന്റെ അന്ത്യത്തെ തിരിച്ചറിയിച്ചു. റോമിന്റെ വീഴ്ചയുടെ ആദ്യ വിവരണത്തിനും റോമിന്റെ വീഴ്ചയുടെ അവസാന വിവരണത്തിനും ഇടയിൽ, ആരംഭത്തിനും അന്ത്യത്തിനും മദ്ധ്യേയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ പാപ്പാത്വം ദൈവജനങ്ങളിൽ കോടിക്കണക്കിന് പേരെ കൊന്നൊടുക്കിയതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മത്സരമുണ്ട്. ഈ വാക്യങ്ങളുടെ പ്രയോഗം “സത്യം” എന്നതിന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്നു.

മുപ്പതുമുതൽ മുപ്പത്താറുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ വഴി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നാല്പതുമുതൽ നാല്പത്തയ്യഞ്ചുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ വീഴ്ചയോടെ ആരംഭിക്കുകയും പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ വീഴ്ചയോടെയാണ് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് കൃപാസമയത്തിന്റെ അവസാനത്തോളം നീളുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ, ആധുനിക റോം ദൈവജനത്തെ വീണ്ടും കൊലപ്പെടുത്തുന്ന കലാപമുണ്ട്. ഈ വാക്യങ്ങളുടെ പ്രയോഗവും “സത്യം” എന്നതിന്റെ ഒപ്പുമുദ്ര വഹിക്കുന്നു; അവ പരസ്പരം യോജിച്ച് “സത്യം” സ്ഥാപിക്കുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളെ നല്കുന്നു; ആ രണ്ടു രേഖകളും “ദർശനം സ്ഥാപിക്കുമെന്ന” പ്രതീകമായ റോമിനെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക പ്രതിഭാസം മുപ്പത് മുതൽ മുപ്പത്താറ് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലും പിന്നെ നാൽപ്പത് മുതൽ നാൽപ്പത്തഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലും മാത്രമല്ല ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. പതിനാലു മുതൽ പത്തൊൻപത് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ ജാതീയ റോമാ ലോകത്തിന്റെ മേൽ എങ്ങനെ നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്തി എന്നതു വ്യക്തമാക്കുന്നു; തുടർന്ന് ഇരുപത് മുതൽ ഇരുപത്തിനാല് വരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങൾ ജാതീയ റോമാ ദൈവജനത്തോടു എങ്ങനെ ഇടപെട്ടു എന്നതു വ്യക്തമാക്കുന്നു; പിന്നെ ഇരുപത്തിനാല് മുതൽ മുപ്പത് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ ജാതീയ റോമയുടെ വീഴ്ച അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

പതിനാലാം വാക്യം പൗരാണിക റോമിന്റെ ആരംഭമാണ്; മുപ്പതാം വാക്യം പൗരാണിക റോമിന്റെ അവസാനമാണ്. മദ്ധ്യേ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിച്ചതായി പൗരാണിക റോം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ മദ്ധ്യത്തിലെ കലാപം ഈ വാക്യങ്ങളെ “സത്യം” എന്ന നിലയിൽ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായമൊട്ടാകെ തന്റെ ഒപ്പ് പതിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

നാല്പതാം വാക്യം റോണൾഡ് റീഗൺ വർഷങ്ങളിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രസിഡന്റും പാപപുരുഷനും തമ്മിൽ ഉണ്ടായ സഖ്യത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതുമാകുന്നു. ക്രി.വ. 538-ാം ആണ്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, പാപ്പത്വം ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതോടെ സമാപിക്കുന്ന ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട കാലഘട്ടത്തെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ആധുനിക ഫ്രാൻസായ ഫ്രാങ്കുകളുടെ രാജാവായ ക്ലോവിസ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രതീകമാണെന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല. ക്ലോവിസ് റീഗണിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. പേഗനിസത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നതുപോലെ ക്ലോവിസിനെപ്പോലെ, റീഗൺ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു.

ഫ്രാങ്കുകളുടെ രാജാവായിരുന്ന ക്ലോവിസ് കത്തോലിക്കമതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തിതനായ യുദ്ധം ടോൾബിയാക്ക് യുദ്ധം (സ്യൂൽപിച് യുദ്ധം അഥവാ കൊളോൺ യുദ്ധം എന്ന പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു) ആയിരുന്നു. ഈ യുദ്ധം ക്രി.വ. 496-ൽ നടന്നു. അന്നത്തെ സമയത്ത് ക്ലോവിസ് ഒരു പൈഗനായിരുന്നു; എന്നാൽ യുദ്ധത്തിനിടെ തന്റെ സേനകൾ പരാജയഭീഷണിയിൽ ആണെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ, തന്റെ കത്തോലിക്കയായ ഭാര്യ ആരാധിച്ചിരുന്ന ക്രിസ്തീയ ദൈവത്തോടു സഹായം അപേക്ഷിച്ചു; താൻ വിജയിച്ചിറങ്ങുകയാണെങ്കിൽ ക്രിസ്തീയമതം സ്വീകരിക്കാമെന്ന് ഒരു നേർച്ചയും ചെയ്തു. ക്ലോവിസ് ആ യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചു; അതിന്റെ ഫലമായി അവനും അവന്റെ ഫ്രാങ്കിഷ് യോദ്ധാക്കളുടെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വിഭാഗവും കത്തോലിക്കമതം സ്വീകരിച്ചു. ഇതോടെ ഫ്രാങ്കുകൾ ക്രിസ്തീയവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന സംഭവമായി അത് രേഖപ്പെട്ടു.

താൻ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ആണെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്ന റോണൾഡ് റീഗൻ, റോമിലെ പോപ്പുമായി രഹസ്യസഖ്യം രൂപീകരിക്കാൻ തനിക്ക് പ്രേരണയായത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എതിർക്രിസ്തു സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തന്നെയാണെന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസമെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെതിരായ റീഗന്റെ പോരാട്ടത്തിൽ, എതിർക്രിസ്തു ആരാണെന്ന കാര്യത്തിൽ തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന ആശയക്കുഴപ്പം തിരിച്ചറിയാതെ, അവൻ എതിർക്രിസ്തുവിനോടു ചേർന്നു.

ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു കൊമ്പുകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ഐക്യനാടുകൾ ഒരു ദ്വിമുഖ പ്രവചനാത്മക പ്രതീകമാണ്. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ സൊദോവും മിസ്രയീമുംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ഫ്രാൻസും ഒരു ദ്വിമുഖ പ്രവചനാത്മക പ്രതീകമാണ്. ഫ്രാൻസ് പാപ്പത്വത്തിന്റെ ആദ്യജാത പുത്രിയാണ്; കൂടാതെ, ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന റീഗൻ, 1798 മുതൽ മറക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സോരിലെ വേശ്യയോടു പരസംഗം ചെയ്‍വാൻ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ പത്തു രാജാക്കന്മാരിൽ ആദ്യനായിരുന്നു. അവൾ 1798-ൽ അന്ത്യകാലത്തു മറക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്തു ഓർക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നു.

ഫ്രാൻസിന്റെ നേതാവായ ക്ലോവിസ്, 538-ൽ പാപ്പത്വം സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിലേക്കു നയിച്ച ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം കുറിച്ചു; തുടർന്ന് പാപ്പത്വം ഓർലീയാൻസ് കൗൺസിലിൽ ഒരു ഞായർനിയമം പാസാക്കി. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ നേതാവായ റീഗൺ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്തോടുകൂടെ പാപ്പത്വം വീണ്ടും ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം കുറിച്ചു.

538-ൽ പാപ്പാസഭയെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തിയ ദ്വിമുഖശക്തിയാണ് ഫ്രാൻസ്; നപോളിയന്റെ ജനറൽ ബെർത്തിയെ മുഖാന്തരം 1798-ൽ പാപ്പാസഭയെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറക്കിയതും ഫ്രാൻസുതന്നെ. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പാപ്പാസഭയെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തുന്നത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സാണ്; പത്തു രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രധാനരാജാവായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഒടുവിൽ “അവളെ ശൂന്യയും നഗ്നയും ആക്കുകയും, അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും, അവളെ തീകൊണ്ട് ചുട്ടുകളയുകയും ചെയ്യും.”

നാൽപ്പതാം വാക്യം മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; കൂടാതെ പാപ്പാസഭയെ ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി റോണൾഡ് റീഗനോടു ആരംഭിച്ച് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ അന്തിമ പ്രസിഡന്റോടെ അവസാനിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ അന്തിമ പ്രസിഡന്റ് റീഗനാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കും; കാരണം യേശു എപ്പോഴും ആദിയിലൂടെ അന്ത്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ ആദ്യ വാക്യങ്ങളിൽ, ആ പ്രവചനചരിത്രം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നിടത്ത് (വാക്യം രണ്ട്), ഗ്രീക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന് മുമ്പ് വന്ന ചരിത്രം നാം കണ്ടെത്തുന്നു. ഗ്രീക്ക് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെയും, വെളിപ്പാടു പതിനേഴിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ ഏകലോകഭരണത്തിന്റെയും ഒരു പ്രതീകമാണ്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ വാക്യം മൂന്ന് മഹാനായ അലക്സാണ്ടറെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; വാക്യം രണ്ട് അവസാന നാളുകളിൽ വരുന്ന ഏകലോകഭരണത്തിന് മുമ്പുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ, മേദ്യരുടെയും പേർഷ്യക്കാരുടെയും രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ താൻ ദാര്യാവേശിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്ന് ഗബ്രിയേൽ ലളിതമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു; എന്നാൽ ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന്റെ അടുക്കൽ വന്നത് പത്താം അധ്യായത്തിലാണ്, അന്ന് ഭരിച്ചിരുന്നത് മേദ്യനായ ദാര്യാവേശ് അല്ല, പേർഷ്യനായ കോരെശായിരുന്നു. മേദ്യരുടെയും പേർഷ്യക്കാരുടെയും രാജ്യത്തെ ഒരു പ്രവചനപരമായ ദ്വിമുഖ രാജ്യമായി (ഫ്രാൻസും ഐക്യനാടുകളും ആകുന്നതുപോലെ) വ്യക്തമായി ബന്ധിപ്പിച്ചശേഷം, ഗബ്രിയേൽ തുടർന്ന് മഹാനായ അലക്സാണ്ടറിന്റെ ലോകവ്യാപക രാജ്യത്തെ മുൻകൂറായി അനുഗമിക്കുന്ന ചരിത്രം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ആൽഫയും ഒമേഗയും എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടൊപ്പം അതിന്റെ അവസാനവും ദൃഷ്ടാന്തപ്പെടുത്തുന്നു; രണ്ടാം വാക്യം മഹാനായ അലക്സാണ്ടറുടെ ഗ്രീസിന്റെ രാജ്യത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഏക-ലോക ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രാബല്യത്തിലാക്കലിന് മുമ്പുള്ള ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. രണ്ടാം വാക്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനരേഖയാണ്; അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ രണ്ടുകൊമ്പുള്ള ശക്തിയായ അതിനെ, മേദ്യരും പേർഷ്യരും കൈവശംവെച്ച ദ്വിത്വശക്തിയാലും ഫ്രാൻസിലൂടെയും മുൻകൂട്ടി ദൃഷ്ടാന്തപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ വാക്യം, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ പ്രസിഡന്റുമാരുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ രാജാക്കന്മാരെ തിരിച്ചറിയുന്നു; അവർ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരടങ്ങുന്ന ത്രിവിധ ഏക-ലോക ഭരണകൂടത്തിനു മുമ്പായി എഴുന്നേൽക്കും. ക്രിസ്തുവിരോധിയെ വീണ്ടും സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ആദ്യ പ്രസിഡന്റായി റീഗനോടു ക്ലോവിസ് സമാന്തരമായിരുന്നു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ, കോരേശിന്റെ കാലംമുതൽ മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും; അവർക്കു പിന്നാലെ വരുന്ന നാലാമൻ അവരെല്ലാവരെയുംക്കാൾ അത്യന്തം സമ്പന്നനായിരിക്കും. മേദോ-പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ആദ്യ രാജാവായിരുന്നു ദാര്യാവേശ്; ദാനിയേൽ ഗബ്രിയേലിൽനിന്ന് ഈ ചരിത്രം സ്വീകരിച്ച സമയത്ത് ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കോരേശ് രണ്ടാമത്തെ രാജാവായിരുന്നു. കോരേശിന് ശേഷം നാല് രാജാക്കന്മാർ വരും; അതിനാൽ അവനുശേഷം വരുന്ന രാജാക്കന്മാരിൽ നാലാമൻ ആറാമത്തെ രാജാവായിരിക്കും.

ആറാമത്തെ രാജാവാണ് ഏറ്റവും സമ്പന്നനായ രാജാവായിരിക്കുക; സമ്പന്നനായ പ്രസിഡന്റ് (രാജാവ്) ഗ്രീസിന്റെ രാജ്യത്തിനെതിരെ സകലരെയും ഉണർത്തിക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യും. റീഗൻ കഴിഞ്ഞ് പ്രസിഡന്റുമാർ ബുഷ് ഒന്നാമൻ, ക്ലിന്റൺ, ബുഷ് രണ്ടാമൻ, ഒബാമ എന്നീ വ്യക്തികളായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആറാമത്തെയും ഏറ്റവും സമ്പന്നനുമായ രാജാവ് ട്രംപ് ആയിരിക്കും. ആ രാജാവ് (പ്രസിഡന്റ്) ഗ്രീസിന്റെ രാജ്യം (ഗ്ലോബലിസ്റ്റുകൾ) “ഉണർത്തിക്കൊള്ളും.” “ഉണർത്തിക്കൊള്ളുക” എന്ന ഹീബ്രു വാക്യഭാഗത്തിന്റെ നിർവചനം വളരെ വിവരപ്രദമാണ്.

വചനത്തിൽ “ഇളക്കിവിടുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ പദം, “ഉണർത്തുക” അഥവാ “എഴുന്നേൽപ്പിക്കുക” എന്നർത്ഥമുള്ള ഒരു ആദിമ ധാതുവാണ്. കോരെശിന് ശേഷം നാലാമത്തെ ഭരണാധികാരിയാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, മറ്റെല്ലാ പ്രസിഡന്റുമാരിലും വളരെ അധികം സമ്പന്നനായ ഒരു പ്രസിഡണ്ട് ഉയർത്തപ്പെടും; അവന്റെ ശക്തിയുടെയും അധികാരത്തിന്റെയും മുഖാന്തരം ഗ്രീസിനെതിരായി ഒരു “ഉണർവ്” ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. ആഗോളത്വത്തിന്റെയും പുരോഗമനവാദത്തിന്റെയും “വോക്ക്-ഇസത്തിന്റെയും” പ്രതീകമായ ഗ്രീസ്, ആറാമത്തെ, ഏറ്റവും സമ്പന്നനായ പ്രസിഡന്റിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രധാനം ചെയ്യപ്പെടും. അവൻ പുരോഗമനപരമായ “വോക്ക്-ഇസത്തിന്റെയും” ആഗോള ആധിപത്യത്തിന്റെയും വിവാദത്തെക്കുറിച്ച് ഭൂമിയിലെ സമസ്ത ലോകത്തെയും ഉണർത്തും.

ക്രമാനുഗതമായ “വോക്ക്-ഇസത്തിന്റെ” പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള ഉണർവ്—ഏറ്റവും സമ്പന്നനായ പ്രസിഡന്റിന്റെ പ്രസിഡൻസിയിൽ ഉണ്ടായുവരുന്നതായ ഈ ഉണർവ്—റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനോടുകൂടിയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്; അതേ സമയത്താണ് പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉണർവ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിലും സംഭവിക്കുന്നത്.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനിയേൽ 11-ാം അധ്യായത്തിലെ 40-ാം വാക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനം നാം തുടരും.