വെളിപ്പാട് ഗ്രന്ഥത്തിലെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മുദ്രയിടൽ ആരംഭിച്ചു. അവന്റെ ഇറങ്ങി വരവ്, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് വെളിപ്പാട് പത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നതിനാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു; അതുപോലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനസമയത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങി വന്നതാലും അത് പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനം, ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ നിലംപതിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇറങ്ങി വരുന്ന അന്ത്യമഴയിലേക്കാണ് മുൻസൂചന നൽകുന്നത്. മുകളിൽനിന്നുള്ള ശക്തി ആരംഭിച്ചു; അതേ സമയത്ത് താഴെയിൽനിന്നുള്ള ശക്തിയും (അഗാധകുഴി) പ്രകടമാകേണ്ടതായിരുന്നു, കാരണം ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുന്നില്ല.
ക്രിസ്തു സ്നാനം സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഉടൻ തന്നേ മരുഭൂമിയിലേക്കു പോയി നാല്പത് ദിവസം ഉപവസിച്ചു; അതിന് ശേഷം സാത്താൻ അവനെ മൂന്നു പരീക്ഷണങ്ങളാൽ പരീക്ഷിച്ചു. ആ മൂന്നു പരീക്ഷണങ്ങളിലൊന്നൊന്നും ലോകത്തെ ഹാർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികളിൽ ഓരോന്നിന്റെയും പ്രധാന സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ മൂന്നു പരീക്ഷണങ്ങൾ അഹങ്കാരം — മഹാസർപ്പത്തിന്റെ സ്വഭാവലക്ഷണം; ഭോഗലാലസ്യം — മൃഗത്തിന്റെ സ്വഭാവലക്ഷണം; അതിക്രമധാർഷ്ട്യം — കള്ളപ്രവാചകന്റെ സ്വഭാവലക്ഷണം — എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ വിവരണത്തിൽ ലൂസിഫറിലൂടെ അഹങ്കാരവും സ്വയോന്നതീകരണവും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രഭാതപുത്രനായ ലൂസിഫറേ, നീ ആകാശത്തിൽനിന്നു എങ്ങനെ വീണുപോയി! ജാതികളെ ദുർബലമാക്കിയവനേ, നീ എങ്ങനെ നിലത്തേക്കു വെട്ടിയിടപ്പെട്ടുപോയി! നീ നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞതു: ഞാൻ ആകാശത്തിലേക്കു കയറും; ദൈവത്തിന്റെ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കുമീതെ എന്റെ സിംഹാസനം ഉയർത്തും; ഞാൻ സഭാമലയിൽ, ഉത്തരഭാഗങ്ങളിൽ, ഇരിക്കും; ഞാൻ മേഘങ്ങളുടെ ഉയരങ്ങൾക്കുമീതെ കയറും; ഞാൻ അത്യുന്നതനോടു സമനായിരിക്കും. എങ്കിലും നീ പാതാളത്തിലേക്കു, കുഴിയുടെ അറ്റങ്ങളിലേക്കു, താഴ്ത്തപ്പെടും. നിന്നെ കാണുന്നവർ നിന്നെ ഉറ്റുനോക്കി വിചാരിച്ചുകൊണ്ടു പറയും: ഭൂമിയെ നടുങ്ങിച്ചവനും രാജ്യങ്ങളെ കുലുക്കിച്ചവനും ഇതേയോ മനുഷ്യൻ? യെശയ്യാവു 14:12–16.
അഞ്ചു പ്രാവശ്യം ലൂസിഫർ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ “ഞാൻ ചെയ്യും” എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ “പ്രകാശവാഹകൻ” (ലൂസിഫർ) എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സാത്താൻ, ഇപ്പോൾ ഇരുള് മാത്രമേ വഹിക്കുന്നുള്ളൂ; അവനല്ലോ “ജാതികളെ കുലുക്കിയവൻ.” പ്രവചനപരമായി അവൻ “ജാതികളോട്” ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം അവൻ ജാതികളുടെ ദുഷ്ടസഖ്യത്തിന്റെയും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനേഴും പതിനെട്ടും അധ്യായങ്ങളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന വ്യാപാരികളുടെ സഖ്യത്തിന്റെയും നേതാവാകുന്നു.
“രാജാക്കന്മാരും ഭരണാധികാരികളും ഗവർണർമാരും തങ്ങളെത്തന്നെ എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ മുദ്രയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസം കൈവശം വെക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വിശുദ്ധന്മാരോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോകുന്ന മഹാസർപ്പമായി അവർ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” Testimonies to Ministers, 38.
ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനസമയത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങി വന്നു; അത് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നുശേഷമുള്ള കാലത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അവന്റെ സ്നാനത്തിനു ശേഷം സാത്താൻ, ലോകരാജ്യങ്ങളെ ഭരിക്കാൻ താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന അധികാരം ക്രിസ്തുവിന്നു നല്കാമെന്ന വാഗ്ദാനത്തോടെ ക്രിസ്തുവിനെ പരീക്ഷിച്ചു; കാരണം ആദാമിന്റെ വീഴ്ചയാൽ സാത്താൻ ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ അധിപതിയായിത്തീർന്നിരുന്നു.
പിശാച് അവനെ ഒരു വളരെ ഉയർന്ന മലമുകളിൽ കൊണ്ടുപോയി, ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളും അവന്നു കാണിച്ചു. പിശാച് അവനോടു പറഞ്ഞു: ഈ സകല അധികാരവും അവയുടെ മഹത്വവും ഞാൻ നിനക്കു തരും; കാരണം അത് എനിക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവന്നു അത് കൊടുക്കുന്നു. ആകയാൽ നീ എന്നെ നമസ്കരിക്കുമെങ്കിൽ, ഇതെല്ലാം നിനക്കുള്ളതായിരിക്കും. അപ്പോൾ യേശു അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: സാത്താനേ, എന്റെ പിന്നിൽ പോകുക; എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ നീ നമസ്കരിക്കേണം; അവനെ മാത്രമേ നീ സേവിക്കാവൂ. ലൂക്കാ 4:5–8.
പാപ്പൽ റോം (മൃഗം) എന്നതിന്റേതായ രണ്ട് പ്രധാന സവിശേഷതകൾ അവളുടെ വ്യഭിചാരവും അവൾ വിതരണം ചെയ്യുന്ന വിഷമിശ്രിതമായ “ഭക്ഷണവും” പാനീയവും ആകുന്നു.
എങ്കിലും നിനക്കു വിരോധമായി എനിക്ക് കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്; താൻ സ്വയം ഒരു പ്രവാചകസ്ത്രീയാണെന്ന് വിളിക്കുന്ന ആ ഈസബേലെന്ന സ്ത്രീയെ, എന്റെ ദാസന്മാരെ വ്യഭിചാരം ചെയ്വാനും വിഗ്രഹങ്ങൾക്കു അർപ്പിച്ചവ ഭക്ഷിപ്പാനും ഉപദേശിച്ചും വശീകരിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുവാൻ നീ അനുവദിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 2:14.
അവൾ നൽകുന്ന “ഭക്ഷണവും” പാനീയവും അവളുടെ വ്യാജ ഉപദേശങ്ങളാകുന്നു.
ബാബിലോന്റെ മേൽ ചുമത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മഹാപാപം ഇതാണ്: അവൾ “സകല ജാതികളെയും തന്റെ പരസംഗക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞു കുടിപ്പിച്ചു.” അവൾ ലോകത്തിനു മുന്നിൽ നീട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന ഈ മത്തുപാനപാത്രം, ഭൂമിയിലെ മഹാന്മാരുമായുള്ള അവളുടെ അന്യായബന്ധത്തിന്റെ ഫലമായി അവൾ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന വ്യാജോപദേശങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.” The Great Controversy, 388.
കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ മൃഗവും തന്റെ മന്ത്രവാദങ്ങളാൽ ലോകത്തെ വഞ്ചിക്കുന്നു; അതും വീണ്ടും ആന്തരികമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാകുന്നു.
ഒരു വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചവും ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നിൽ പ്രകാശിക്കുകയില്ല; വരന്റെയും വധുവിന്റെയും ശബ്ദവും ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നിൽ കേൾക്കപ്പെടുകയില്ല; എന്തെന്നാൽ നിന്റെ വ്യാപാരികൾ ഭൂമിയിലെ മഹാന്മാരായിരുന്നു; നിന്റെ മന്ത്രവാദങ്ങളാൽ സകല ജാതികളും വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് 18:23.
“മന്ത്രവാദങ്ങൾ” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് പദം pharmakeia ആകുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം ഔഷധങ്ങൾ എന്നതാണ്. അവളുടെ കയ്യിലുള്ള സ്വർണക്കപ്പ്, വീഞ്ഞ് കുടിക്കുന്ന ഒരു പാത്രം മാത്രമല്ല, അവളുടെ മായാജാലപരമായ ഔഷധമിശ്രിതങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുകയും വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന പാത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ആധുനിക ലോകത്തിൽ, ആ മായാജാലപരമായ ഔഷധമിശ്രിതങ്ങൾ കപ്പിൽ അല്ല, പ്രധാനമായും സൂചികളിലൂടെയാണ് നൽകപ്പെടുന്നത്. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനുശേഷം സാത്താൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ, അവൻ സൗഖ്യമാക്കുന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കും. പാപ്പാസഭയുടെ ആ ഔഷധമിശ്രിതങ്ങളോടും വ്യാജോപദേശങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ, കല്ലിനെ അപ്പമാക്കി മാറ്റുന്ന ഒരു അത്ഭുതം പ്രവർത്തിക്കണമെന്നു സാത്താൻ ക്രിസ്തുവിനോടു പറഞ്ഞ സംഭവത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് മുമ്പും ശേഷവും ഉള്ള പ്രവാചകചരിത്രം ഒരേ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങളാണ് കൈവശം വയ്ക്കുന്നത്. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ള മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണകാലം, മുഴുവൻ ലോകത്തിനുള്ള മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ മാതൃകയായി നിലകൊള്ളുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് “ലോകത്തിന്റെ എല്ലാഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള നമ്മുടെ ജനത്തിന്മേൽ അതേ പ്രതിസന്ധി വരും” എന്ന് നമുക്കു അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് ശേഷം സാത്താൻ നിർവഹിക്കുന്ന ശൈതാനിക രോഗശാന്തികളുടെ അത്ഭുതങ്ങൾ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ മെഡിസിൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന “മന്ത്രവാദങ്ങൾ” എങ്ങനെയാണ് ജനങ്ങളിലേക്ക് വിൽപ്പനയ്ക്കായി തള്ളിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നതെന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യേശു പ്രസ്താവിച്ചതിങ്ങനെ: “മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രം ജീവിക്കേണ്ടതല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ വചനത്താലുമാകുന്നു.” റോമിന്റെ “ആഹാരം” അവൾ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന പാരമ്പര്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളുമാകുന്നു.
“ഇപ്പോൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സഭയുടെ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ആചാരങ്ങൾക്കും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കുവാൻ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ പാപ്പിസ്റ്റുകളുടെ പാദചിഹ്നങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നു. അതിലും അധികം, പഴയ ലോകത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന പരമാധികാരം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് അമേരിക്കയിൽ വീണ്ടും വീണ്ടെടുക്കുവാൻ പാപ്പാധികാരത്തിനു അവർ വാതിൽ തുറന്നു കൊടുക്കുന്നു. ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിനു കൂടുതൽ ഗൗരവമായ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതു, ലക്ഷ്യമാക്കി കണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം ഞായറാഴ്ചാചരണം നടപ്പാക്കുന്നതാണ് എന്ന വസ്തുതയാകുന്നു—റോമിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ച, തന്റെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമാണെന്ന് അവൾ അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു ആചാരം. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെക്കാൾ മനുഷ്യപരമ്പരകൾക്കു ബഹുമാനം നൽകുന്ന മനോഭാവവും, ലോകീയ ആചാരങ്ങളോടുള്ള അനുരൂപതയുടെ മനോഭാവവും ആയ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ ആത്മാവാണ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളിലുടനീളം വ്യാപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്; പാപ്പാധികാരം തങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ചെയ്ത അതേ ഞായറാഴ്ചാ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കൽ പ്രവൃത്തിയിലേക്കു അവരെ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” The Great Controversy, 573.
പരമ്പരയും ആചാരവും ദൈവവചനത്തിനുപകരം മൃഗം സ്ഥാപിക്കുന്ന ഉപദേശപരമായ “ഭക്ഷണം” ആകുന്നു; അതുവഴി അതിന്റെ ജാതീയ വിഗ്രഹാരാധനയെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കേണ്ടതിന്നു.
“വിഗ്രഹാരാധനയുടെ കുറ്റാരോപണത്തിൽ നിന്ന് റോമൻ സഭ തനിക്കുതന്നെ എങ്ങനെ വിമോചനം നേടാൻ കഴിയും എന്നു ഞങ്ങൾ കാണുന്നില്ല. ശരിയാണ്, അവൾ ഈ പ്രതിമകളിലൂടെ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു; സ്വർണ്ണക്കിടാവിന്റെ മുമ്പിൽ തലകുനിഞ്ഞപ്പോൾ യിസ്രായേല്യരും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു ചെയ്തത്. എന്നാൽ യഹോവയുടെ ക്രോധം അവരുടെ നേരെ ജ്വലിച്ചു, അവരിൽ അനേകർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ദൈവം അവരെ ഭക്തിരഹിതരായ വിഗ്രഹാരാധകരെന്നു വിധിച്ചു; വിശുദ്ധന്മാരുടെയും വിശുദ്ധരെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരുടെയും പ്രതിമകളെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കെതിരെയും ഇന്നും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പുസ്തകങ്ങളിൽ അതേ രേഖപ്പെടുത്തലാണ് ഉള്ളത്.”
“ഇതുതന്നെയാണ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ഇത്രയും അനുകൂലമായി കാണാൻ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്ന മതം; ഒടുവിൽ ഇത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവുമായി ഐക്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും. എങ്കിലും ഈ ഐക്യം കത്തോലിക്കസഭയിൽ ഒരു മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നതിലൂടെ സിദ്ധിക്കുകയില്ല; കാരണം റോം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല. അവൾ അപ്രമാദിത്വം അവകാശപ്പെടുന്നു. മാറുക പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമാണ്. അതിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ഉദാരവാദ ആശയങ്ങളുടെ സ്വീകരണം അതിനെ കത്തോലിക്കസഭയുടെ കൈപിടിക്കാനാകുന്ന സ്ഥാനത്തേക്കു കൊണ്ടുവരും. ‘ബൈബിൾ, ബൈബിൾ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം,’ എന്നതായിരുന്നു ലൂഥറിന്റെ കാലത്തെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുടെ വിളി; അതേസമയം കത്തോലിക്കർ, ‘പിതാക്കന്മാർ, ആചാരം, പാരമ്പര്യം,’ എന്നു വിളിച്ചു. ഇപ്പോൾ അനേകം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾക്ക് തങ്ങളുടെ ഉപദേശങ്ങൾ ബൈബിളിൽനിന്ന് തെളിയിക്കുന്നത് ദുഷ്കരമായി തോന്നുന്നു; എന്നാൽ ഒരു ക്രൂശ് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സത്യത്തെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള ധാർമ്മിക ധൈര്യം അവർക്കില്ല; അതിനാൽ അവർ അതിവേഗം കത്തോലിക്കരുടെ നിലപാടിലേക്കു വരികയാണ്; സത്യത്തെ ഒഴിവാക്കുവാൻ തങ്ങൾക്ക് ഉള്ള മികച്ച വാദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ പിതാക്കന്മാരുടെ സാക്ഷ്യവും മനുഷ്യരുടെ ആചാരങ്ങളും പ്രമാണങ്ങളും ഉദ്ധരിക്കുന്നു. അതെ, പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ അവിശ്വാസത്തിൽ അതിവേഗം കത്തോലിക്കർക്കു സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ലൂഥർ, ക്രാൻമർ, റിഡ്ലി, ഹൂപ്പർ, കൂടാതെ രക്തസാക്ഷികളുടെ മഹത്തായ സൈന്യം പ്രതിപാദിച്ച പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിനും റോമിനും ഇടയിൽ ഇന്നും അത്രതന്നെ വിശാലമായ ഒരു അഗാധവിഭേദമുണ്ട്, ഇവർക്ക് ‘പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ’ എന്ന പേര് ലഭിക്കുമാറാക്കിയ ആ പ്രതിഷേധം ഈ പുരുഷന്മാർ ഉയർത്തിയപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ.”
“ക്രിസ്തു ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആലോചനയെ തങ്ങളോടു വിരോധമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞ യെഹൂദജാതിയുടെ ഔപചാരിക ആരാധനയ്ക്കെതിരെ അവൻ പ്രതിഷേധിച്ചു. അവർ മനുഷ്യരുടെ കല്പനകളെ ഉപദേശങ്ങളായി പഠിപ്പിക്കുന്നു എന്നും, അവർ നടിക്കുന്നവരും കപടഭക്തന്മാരും ആകുന്നു എന്നും അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു. വെളുപ്പിച്ച ശവകുടീരങ്ങളെപ്പോലെ അവർ പുറമെ സുന്ദരരായിരുന്നുവെങ്കിലും അകത്ത് അശുദ്ധിയാലും ദുഷ്ടതയാലും നിറഞ്ഞിരുന്നു. നവീകരണക്കാർ ക്രിസ്തുവിലും അപ്പൊസ്തലന്മാരിലും എത്തിച്ചേരുന്നു. അവർ രൂപങ്ങളുടെയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെയും മതത്തിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ വേർതിരിച്ചു. ലൂഥറും അവന്റെ അനുയായികളും നവീകരിക്കപ്പെട്ട മതം കണ്ടുപിടിച്ചതല്ല. ക്രിസ്തുവും അപ്പൊസ്തലന്മാരും അവതരിപ്പിച്ചതുപോലെ അതിനെ അവർ ലളിതമായി സ്വീകരിച്ചതേയുള്ളു. ബൈബിൾ മതിയായ വഴികാട്ടിയായി നമ്മുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ പാപ്പായും അവന്റെ പ്രവർത്തകരും അതിനെ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയുന്നു; അത് അവരുടെ നടിപ്പുകളെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും അവരുടെ വിഗ്രഹാരാധനയെ ശാസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ, അത് ഒരു ശാപമെന്നപോലെ.” Review and Herald, June 1, 1886.
ആത്മീയതാവാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി നിലകൊള്ളുന്ന രോഗശാന്തിയുടെ അത്ഭുതങ്ങൾ അവളുടെ മുഖ്യവ്യാപാരമാണ്.
ആത്മീയ പ്രകടനങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാൻ പലരും ശ്രമിക്കുന്നത്, അവയെ പൂർണ്ണമായും മാധ്യമത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള വഞ്ചനയുടെയും കൈചാതുരിയുടെയും ഫലമായി കണക്കാക്കിക്കൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ കബളിപ്പിക്കൽ മൂലമുള്ള ഫലങ്ങൾ പലപ്പോഴും യഥാർത്ഥ പ്രകടനങ്ങളായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നത് സത്യമായിരിക്കുമ്പോഴും, അതോടൊപ്പം അതീന്ദ്രിയ ശക്തിയുടെ വ്യക്തമായ പ്രകടനങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക ആത്മീയത്വം ആരംഭിച്ച ആ ഗൂഢമായ തട്ടലൊച്ച മനുഷ്യരുടെ കപടപ്രയോഗത്തിന്റെയോ കപടബുദ്ധിയുടെയോ ഫലമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അതു ദുഷ്ടദൂതന്മാരുടെ നേരിട്ടുള്ള പ്രവർത്തിയായിരുന്നു; ഇങ്ങനെ അവർ ആത്മാവിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന വഞ്ചനകളിൽ ഏറ്റവും വിജയകരമായ ഒന്നിനെ അവതരിപ്പിച്ചു. ആത്മീയത്വം വെറും മാനുഷിക വഞ്ചനയത്രേ എന്ന വിശ്വാസത്തിലൂടെ അനേകർ കുടുക്കിലാകും; അവർക്ക് അതീന്ദ്രിയമാണെന്നല്ലാതെ കരുതാൻ കഴിയാത്ത പ്രകടനങ്ങളെ നേരിൽ കാണേണ്ടിവരുമ്പോൾ, അവർ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും അവയെ ദൈവത്തിന്റെ മഹാശക്തിയെന്നു അംഗീകരിക്കുവാൻ പ്രേരിതരാകുകയും ചെയ്യും.
“സാത്താനും അവന്റെ ഏജൻറുമാരും പ്രവർത്തിച്ച അത്ഭുതങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തിരുവെഴുത്തുകളുടെ സാക്ഷ്യം ഇവർ അവഗണിക്കുന്നു. ഫറവോന്റെ മായാജാലക്കാർക്ക് ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ കൃത്രിമമായി അനുകരിക്കാൻ സാധിച്ചതും സാത്താനിക സഹായത്താലായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പ് സാത്താനിക ശക്തിയുടെ സമാനമായ പ്രകടനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് പൗലൊസ് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. കർത്താവിന്റെ വരവിന് മുമ്പായി ‘സകല ശക്തിയോടും അടയാളങ്ങളോടും വ്യാജാത്ഭുതങ്ങളോടും കൂടിയും, അനീതിയുടെ സകല വഞ്ചനയോടും കൂടിയും ഉള്ള സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനം’ ഉണ്ടാകും. 2 തെസ്സലൊനിക്ക്യർ 2:9,10. അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ പ്രകടമാകുന്ന അത്ഭുതപ്രവർത്തനശക്തിയെ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് അപ്പൊസ്തലൻ യോഹന്നാൻ ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ‘അവൻ വലിയ അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു; മനുഷ്യരുടെ മുമ്പാകെ ആകാശത്തിൽനിന്നു ഭൂമിയിലേക്കു തീ ഇറങ്ങിവരുത്തുകയും, താൻ ചെയ്യുവാൻ അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന ആ അത്ഭുതങ്ങളുടെ മുഖാന്തരം ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നതവരെ വഞ്ചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.’ വെളിപ്പാട് 13:13, 14. ഇവിടെ വെറും വഞ്ചനാപ്രകടനങ്ങളെയല്ല പ്രവചിച്ചിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യർ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നത് സാത്താന്റെ ഏജൻറുമാർ ചെയ്യുന്നതായി നടിക്കുന്ന അത്ഭുതങ്ങളാൽ അല്ല, അവർക്ക് ചെയ്യുവാൻ ശക്തിയുള്ള അത്ഭുതങ്ങളാലാണ്.” The Great Controversy, 553.
ആചാരങ്ങളുടെയും പരമ്പരാഗതങ്ങളുടെയും മേൽ പണിത കള്ളോപദേശങ്ങൾ, അത്ഭുതങ്ങളുടെ ആത്മവാദപരമായ പ്രകടനങ്ങൾ, വ്യാജമായ വൈദ്യ-വ്യവസായ വ്യവസ്ഥയും സഭാരാജതന്ത്രവും രാഷ്ട്രഭരണവും ചേർന്ന സംയോജനവും ഇവയൊക്കെയും കത്തോലിക്കാസത്തിന്റെ മൃഗസ്വഭാവത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാകുന്നു. അഹങ്കാരം സർപ്പശക്തിയുടെ ഒരു സവിശേഷതയാണ്. ധാർഷ്ട്യം അധഃപതിച്ച പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കള്ളപ്രവാചകന്റെ സവിശേഷതയാണ്.
യേശു പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞവനായി യോർദ്ദാനിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്നു; ആത്മാവാൽ മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു. അവൻ നാല്പതു ദിവസം പിശാചാൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ആ ദിവസങ്ങളിൽ അവൻ ഒന്നും ഭക്ഷിച്ചില്ല; അവ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്നു പിന്നെ വിശന്നു. അപ്പോൾ പിശാച് അവനോടു പറഞ്ഞു: നീ ദൈവപുത്രൻ ആകുന്നു എങ്കിൽ, ഈ കല്ല് അപ്പമായി തീരുവാൻ കല്പിക്ക. യേശു അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യൻ അപ്പത്താൽ മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ വചനത്താലും ജീവിക്കും” എന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ലൂക്കാ 4:1–4.
“Presumption” എന്നത് മതിയായ തെളിവോ പ്രമാണമോ ഇല്ലാതെ ഏതെങ്കിലും കാര്യം സത്യമാണെന്ന് കരുതുന്ന പ്രവൃത്തിയെയോ സംഭവത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നാമമാണ്. അപൂർണ്ണമായതോ അപര്യാപ്തമായതോ ആയ വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു വിധിനിർണ്ണയം നടത്തുകയോ ഒരു നിഗമനത്തിലെത്തുകയോ ചെയ്യുന്നതാണ് ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്. ഒരാളുടെ അനുമാനം പൂർണ്ണമായി ന്യായീകരിക്കപ്പെടാത്ത സാഹചര്യമുണ്ടായിരിക്കിലും, അതിൽ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ടമായ ആത്മവിശ്വാസനില ഉൾക്കൊള്ളപ്പെടുന്നതായും “Presumption” സൂചിപ്പിക്കാം.
ദൈവവചനത്തിൽ നിന്നു ആ തെറ്റായ ധാരണയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുന്ന യാതൊരു തെളിവും ഇല്ലാതിരിക്കെ, വഴിതെറ്റിയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതം ഞായറാഴ്ചയെ ദൈവത്തിന്റെ ആരാധനാദിനമായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതും “ദൈവവചനം മാത്രം” എന്നതാണ് അവരുടെ മുദ്രാവാക്യം എന്നു, അല്ലെങ്കിൽ മാർട്ടിൻ ലൂഥർ പ്രഖ്യാപിച്ചതുപോലെ “Sola Scriptura!” എന്നു, തങ്ങൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ആണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നുകൊണ്ടുതന്നെ അവകാശപ്പെടുമ്പോഴാണ് അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. റോമൻ സഭയുടെ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ വളരെ ലളിതമായി അവരുടെ പിതൃപിതാമഹന്മാരിൽ നിന്നു ലഭിച്ച ഒരു അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട അവകാശമായി കണ്ടോ, അവർ അതിനെ സ്വീകരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചഘോഷത്തിൽ, സൂര്യാരാധനയ്ക്കു ബൈബിളിൽ നിന്ന് നൽകാവുന്ന യാതൊരു ന്യായീകരണവും ഒരിക്കലുമില്ല എന്ന സത്യം വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടും; അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ തെറ്റായ മുൻധാരണയിൽ തുടരുന്നവർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രാപിക്കും.
“സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം നിങ്ങളെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, നാലാം കല്പനയിലെ ശബ്ബത്ത് വെളിപ്പെടുത്തുകയും, ഞായറാഴ്ചാചരണത്തിന് ദൈവവചനത്തിൽ യാതൊരു അടിസ്ഥാനവും ഇല്ലെന്നു കാണിച്ചുതരുകയും ചെയ്തിട്ടും, നിങ്ങൾ ഇനിയും വ്യാജ ശബ്ബത്തിനെ പിടിച്ചുപറ്റി, ദൈവം ‘എന്റെ വിശുദ്ധദിനം’ എന്നു വിളിക്കുന്ന ശബ്ബത്തിനെ വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കാൻ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇത് എപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നു?—ഞായറാഴ്ച വേല നിർത്തി ദൈവത്തെ ആരാധിക്കണമെന്ന് നിങ്ങളോടു കല്പിക്കുന്ന ഉത്തരവിനെ നിങ്ങൾ അനുസരിക്കുമ്പോൾ, അതേസമയം ഞായറാഴ്ച ഒരു സാധാരണ പ്രവൃത്തിദിനമല്ലാതെ മറ്റൊന്നാണെന്ന് കാണിക്കുന്ന ഒരു വാക്കുപോലും ബൈബിളിൽ ഇല്ലെന്നു നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്നിരിക്കെ, നിങ്ങൾ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കാൻ സമ്മതിക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മുദ്ര നമ്മുടെ നെറ്റികളിലോ നമ്മുടെ കൈകളിലോ നാം സ്വീകരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അനുസരണക്കേടുള്ളവർക്കെതിരെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ന്യായവിധികൾ നമ്മുടെ മേൽ വരേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര കർത്താവിന്റെ ശബ്ബത്ത് മനസ്സാക്ഷിപൂർവ്വം ആചരിക്കുന്നവരുടെ മേൽ വെക്കപ്പെടുന്നു.” Review and Herald, April 27, 1911.
റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെ സാധാരണയായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്ന ദൗർബല്യം, അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യർഥികൾ നീതിപൂർവകരും സത്യസന്ധരുമാണെന്ന് അവർ അനുമാനിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നതാണ്; എന്നാൽ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെ ഫലങ്ങൾ അവർ കള്ളത്തിന്റെ പിതാവിന്റെ മക്കളാണെന്ന് വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. വീണ്ടും വീണ്ടും, സ്ഥിരതയോടെ, റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർ അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യർഥികളുടെ വാക്കുകൾ അതേപടി വിശ്വസിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ പ്രത്യർഥികൾ ഒരിക്കലും വാക്ക് പാലിക്കാറില്ലെന്ന് അവർക്കു പുനഃപുനഃ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സത്യസന്ധതയും അഖണ്ഡതയും പ്രതീക്ഷിക്കാമെന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരുടെ ദോഷപൂർണമായ അനുമാനങ്ങൾക്ക് യാതൊരു യുക്തിസഹമായ അടിസ്ഥാനവും നൽകാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും പെരുമാറിയവരിൽ, അവർ സത്യസന്ധമായ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ ആരോപിക്കുന്നു. വ്യക്തിപരമായ സാമ്പത്തിക ലാഭത്തിനായി, അല്ലെങ്കിൽ എളുപ്പത്തിൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടാൻ അവരെ സമ്മതിപ്പിക്കുന്ന രഹസ്യ അനൈതിക സാഹചര്യങ്ങൾ നിമിത്തം, അനേകം റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർ തത്വങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു എന്നതും സത്യമാണ്; എങ്കിലും റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെ പ്രധാന പ്രവാചകഗുണം ധാർഷ്ട്യപൂർവമായ അനുമാനമാണ്.
പ്രവാചകമായി മതത്യാജക പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ധാർഷ്ട്യസ്വഭാവമാണ്, അവർ ഉയർന്ന നൈതികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ നിലപാട് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് നടിക്കാൻ അവരെ അനുവദിക്കുന്നത്; യാഥാർഥ്യത്തിൽ, തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾ വാക്ക് പാലിക്കും എന്ന ശൂന്യമായ പ്രതീക്ഷയിൽ അവർ സ്വന്തം പൗരബാധ്യതകൾ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭ്രാന്തിന്റെ അത്യന്തം സാധാരണമായ നിർവചനം, വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ഫലം പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഒരേ കാര്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ചെയ്യുന്നതാണ്; എങ്കിലും, ട്രംപിനോടുള്ള അവരുടെ വിദ്വേഷത്തിൽ പ്രകടമായതുപോലെ, ഡെമോക്രാറ്റിക്കാരാണ് ഭ്രാന്ത് ബാധിച്ചവരെന്ന് റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർ വാദിക്കുന്നു.
എങ്കിലും, ഒത്തുതീർപ്പ് എന്നത് നിയമനിർമ്മാണപ്രക്രിയയുടെ പ്രവർത്തിയാണെന്ന ധാരണയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ ഒത്തുതീർപ്പുകൾക്ക് സമ്മതിക്കുന്നതിലൂടെ റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരുടെ ഭ്രാന്തുതന്നെ ആവർത്തിച്ച് ദൃഷ്ടാന്തമാക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അവർ “നിയമനിർമ്മാണപ്രക്രിയ” എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളവയാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ ഒത്തുതീർപ്പുകൾ ഒരിക്കലും ഒത്തുതീർപ്പിലാകാത്ത ഒരു വിഭാഗത്തോടാണ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. ജനാധിപത്യകക്ഷിക്കാർക്കെതിരെ സംഖ്യാബലം പൂർണ്ണമായി നിയന്ത്രണമേർപ്പെടുത്തുമ്പോഴേ അവർ രാഷ്ട്രീയപ്രക്രിയയിൽ നിലപാട് വിട്ടുകൊടുക്കാറുള്ളു. രാഷ്ട്രീയപ്രക്രിയയിൽ യഥാർത്ഥമായൊരു മധ്യപാതത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുള്ളതിനുള്ള തെളിവ് അവർ ഒരിക്കലും നൽകിയിട്ടില്ല. റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരുടെ ഭ്രാന്ത്, യാതൊരു അടിസ്ഥാനവുമില്ലാത്തവിധം മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് അവർ ആവർത്തിച്ചു പുലർത്തുന്ന ആശാവാദപരമായ പ്രതീക്ഷകളിലാണ്.
ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരിൽ വളരെ ദൂരെയായി ഭൂരിപക്ഷം പേരും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുക, ട്രംപിന്റെ ഏറ്റവും മോശമായ സ്വഭാവഗുണം തന്റെ അജണ്ടയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരായി മനുഷ്യരെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള അവന്റെ സന്നദ്ധതയാണെന്ന വസ്തുതയെയാണ്; ലഭ്യമായ തെളിവുകൾ കാണിക്കുന്നത്, ആ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തിയത് ട്രംപിന്റെ ഭാഗത്ത് പൂർണ്ണമായും ധാർഷ്ട്യപരമായ മുൻധാരണയിലൂന്നിയ പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു എന്നതാണ്. ധാർഷ്ട്യപരമായ മുൻധാരണയാണ് മതഭ്രഷ്ടമായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ പ്രവാചകാത്മക സ്വഭാവഗുണം. സാത്താൻ ബൈബിൾ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിനെ പരീക്ഷിച്ചു; എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനിടെ, സാത്താൻ ആ വചനഭാഗത്തെ ന്യായമില്ലാത്തതും തിരുവെഴുത്തുസമ്മതമല്ലാത്തതുമായ ഒരു പരീക്ഷണമായി വളച്ചൊടിച്ചു.
അവൻ അവനെ യെരൂശലേമിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി, ദേവാലയത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിർത്തി അവനോടു പറഞ്ഞു: നീ ദൈവപുത്രൻ ആകുന്നുവെങ്കിൽ, ഇവിടെനിന്നു താഴേക്ക് ചാടുക. എന്തെന്നാൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: നിന്നെ കാത്തുകൊള്ളേണ്ടതിന്നു അവൻ തന്റെ ദൂതന്മാർക്കു നിന്നെക്കുറിച്ചു കല്പന ചെയ്യും; നിന്റെ കാൽ ഒരു കല്ലിൽ തട്ടിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ നിന്നെ തങ്ങളുടെ കൈകളിൽ താങ്ങിക്കൊള്ളും. അപ്പോൾ യേശു അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ‘നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ പരീക്ഷിക്കരുത്’ എന്നു അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ലൂക്കാ 4:9–12.
ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ, ശബ്ബത്ത് ദിവസത്തിൽ വേല നിർത്തണമെന്ന ബൈബിളിലെ കല്പനയെ എടുക്കുകയും, ഏഴാം ദിവസമായ ശബ്ബത്തിൽ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കണമെന്ന കല്പനയെ വളച്ചൊടിച്ചു, മനുഷ്യർ ആരാധിക്കേണ്ട ദിവസം യഥാർത്ഥത്തിൽ പൗരാണിക അന്യദൈവാരാധനയുടെ സൂര്യദിനമാണെന്ന ഒരു കെട്ടിച്ചമച്ച കല്പനയാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുമാരായിരിക്കും. അവർ ഒരു ബൈബിള് വാക്യഭാഗത്തെ ന്യായീകരണമില്ലാത്തതും തിരുവെഴുത്തിനൊത്തതല്ലാത്തതുമായ ഒരു പരിശോധനയായി വളച്ചൊടിക്കും.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.
“രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗത്തിന് മഹാസർപ്പത്തിന്റെ വായുണ്ടെന്നും, അതിന്റെ ശക്തി അതിന്റെ തലയിലാണെന്നും, ആ കല്പന അതിന്റെ വായിൽനിന്നു പുറപ്പെടുമെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. പിന്നെ ഞാൻ വേശ്യകളുടെ മാതാവിനെ കണ്ടു; ആ മാതാവ് പുത്രിമാരല്ല, അവരിൽനിന്നു വേറിട്ടും വ്യക്തമായും നിലകൊള്ളുന്നതായിരുന്നു. അവൾക്കു സ്വന്തം കാലം ഉണ്ടായിരുന്നുവു, അത് കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു; അവളുടെ പുത്രിമാരായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിഭാഗങ്ങൾ പിന്നീടു വേദിയിലേക്കു വന്നു, വിശുദ്ധന്മാരെ ഉപദ്രവിച്ചപ്പോൾ മാതാവിനുണ്ടായിരുന്ന അതേ മനോഭാവം തന്നേ പ്രവർത്തിയായി പ്രകടമാക്കി. മാതാവ് ശക്തിയിൽ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പുത്രിമാർ ശക്തിയിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും, ഉടൻതന്നെ ഒരുകാലത്ത് മാതാവ് പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന ശക്തി അവർ പ്രയോഗിക്കുമെന്നുമാണ് ഞാൻ കണ്ടത്.”
“പേരിന്മാത്രമുള്ള സഭയും പേരിന്മാത്രമുള്ള അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളും യൂദാസിനെപ്പോലെ സത്യത്തിനെതിരെ വരുവാൻ കത്തോലിക്കരുടെ സ്വാധീനം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നു ഞങ്ങളെ അവരുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചുകൊടുക്കുമെന്നു ഞാൻ കണ്ടു. അന്നു വിശുദ്ധന്മാർ കത്തോലിക്കർക്കു വളരെ അപരിചിതരായ, അധികം അറിയപ്പെടാത്ത ജനമായിരിക്കും; എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും ആചാരങ്ങളും അറിയുന്ന സഭകളും പേരിന്മാത്രമുള്ള അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളും (ശബ്ബത്തിന്റെ കാരണത്താൽ അവർ ഞങ്ങളെ ദ്വേഷിച്ചിരുന്നു; അതിനെ അവർ ഖണ്ഡിച്ചുതള്ളുവാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല) വിശുദ്ധന്മാരെ വഞ്ചിച്ചുകൊടുക്കുകയും ജനങ്ങളുടെ സ്ഥാപനങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നവരെന്ന നിലയിൽ അവരെ കത്തോലിക്കർക്കു അറിയിക്കുകയും ചെയ്യും; അതായത്, അവർ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുകയും ഞായറാഴ്ചയെ അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.”
“തുടർന്ന്, ആഴ്ചയിലെ ഏഴാം ദിവസത്തിനുപകരം ആദ്യദിവസം ആചരിക്കാത്ത ഏവരെയും കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ മുന്നോട്ടുപോകുകയും ഒരു കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു കത്തോലിക്കർ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കും. സംഖ്യയിൽ വലിയവരായ കത്തോലിക്കർ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുടെ പക്ഷത്ത് നിലകൊള്ളും. കത്തോലിക്കർ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു തങ്ങളുടെ അധികാരം നല്കും. തങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ അവരുടെ മാതാവ് പ്രവർത്തിച്ചതുപോലെ വിശുദ്ധന്മാരെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളും പ്രവർത്തിക്കും. എന്നാൽ അവരുടെ കല്പന ഫലം വരുത്തുന്നതിനു മുൻപേ, ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദത്താൽ വിശുദ്ധന്മാർ വിടുവിക്കപ്പെടും.” Spalding and Magan, 1, 2.