മുൻ ലേഖനങ്ങളിൽ, മില്ലറൈറ്റുകൾ തങ്ങൾ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായവും യെഹെസ്കേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം, ഇരുപത്തൊന്നു മുതൽ ഇരുപത്തിയെട്ട് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളും നിവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നതായി നാം സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. യെഹെസ്കേലിലെ ആ വാക്യങ്ങൾ, ഈ മൂന്ന് പ്രവചനഭാഗങ്ങളും അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ സമ്പൂർണ്ണമായി നിവൃത്തിയാകുമ്പോൾ, “എല്ലാ ദർശനങ്ങളുടെയും ഫലം” നിവൃത്തിയാകുമെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റും ഈ പ്രതിഭാസത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു.
“വെളിപ്പാടിൽ ബൈബിളിലെ സകല ഗ്രന്ഥങ്ങളും സംഗമിച്ചും അവസാനിച്ചും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ ദാനിയേൽ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പൂരകഭാഗം കാണുന്നു. ഒന്ന് ഒരു പ്രവചനമാണ്; മറ്റൊന്ന് ഒരു വെളിപ്പാടും ആകുന്നു. മുദ്രവെക്കപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥം വെളിപ്പാട് അല്ല, അന്തിമദിവസങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ ആ ഭാഗമാണ്. ദൂതൻ കല്പിച്ചു: ‘എന്നാൽ നീയോ, ദാനിയേലേ, ഈ വചനങ്ങളെ അടച്ചുവെക്കുകയും, അന്ത്യകാലംവരെ പുസ്തകത്തെ മുദ്രവെക്കുകയും ചെയ്ക.’ ദാനിയേൽ 12:4.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 585.
പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ ഒരു നൂറ്റി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്ത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; ആ കാലം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്തിൽ മൂഢകന്യകമാരുടെ മേൽ വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ ആ കാലഘട്ടത്തിൽ “ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും സംഗമിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു” എന്നതിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഓരോ ദർശനത്തിന്റെയും പ്രഭാവം പ്രകടമാകുന്നു.
ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വചനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ബാഹ്യരേഖ മുന്നോട്ടു വെക്കുന്നതിനായി, ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ രാഷ്ട്രീയചരിത്രത്തെ സംബന്ധിച്ച ബോധ്യത്തിന്റെ ഒരു വേദി നാം മുൻ ലേഖനത്തിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ ചരിത്രം ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ മതചരിത്രത്തോടു സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ഏതാനും പ്രവചനരേഖകളെ നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോൾ ആ രേഖകളെ 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് ആരംഭിച്ച പ്രവചനചരിത്രത്തിന്മേൽ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
1776-ൽ ആരംഭിച്ച് 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്ത് സമാപിച്ച ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ പ്രവാചകകാലഘട്ടം, ഇപ്പോൾ സ്വാധീനം ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ രേഖകളെയും ഒരുമിച്ചുകൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ നാം ഉപയോഗിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന രേഖയാണ്. 1776 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള ഈ കാലഘട്ടം ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര വഹിക്കുന്നു; കാരണം അത് ഒരു നിയമനിർമാണ നടപടിയോടുകൂടി ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതാണ് ഒരു ജാതിയുടെ സംസാരിക്കൽ.
“ഒരു ജാതി സംസാരിക്കുന്നു എന്നത് അതിന്റെ നിയമനിർമാണ-ന്യായാധിപത്യ അധികാരികളുടെ പ്രവർത്തനമാണ്.” The Great Controversy, 443.
ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഒരു മുഖ്യ സവിശേഷത അതിന്റെ സംസാരിക്കുന്നതാകുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടന മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും രാഷ്ട്രീയസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വാതിലുകൾ തുറന്ന ഒരു ദൈവിക രേഖയായിരുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരും കത്തോലിക്കാ സഭയും നൂറ്റാണ്ടുകളായി തുടരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പീഡനത്തിന്റെ “പ്രളയം” അതു വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു.
പാമ്പ് തന്റെ വായിൽ നിന്നു ഒരു പ്രളയമെന്നപോലെ വെള്ളം സ്ത്രീയുടെ പിന്നാലെ ചൊരിഞ്ഞു; പ്രളയംകൊണ്ട് അവളെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകേണ്ടതിന്നു. ഭൂമി സ്ത്രീയെ സഹായിച്ചു; ഭൂമി തന്റെ വായ് തുറന്ന്, മഹാസർപ്പം തന്റെ വായിൽ നിന്നു ചൊരിഞ്ഞ പ്രളയത്തെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. വെളിപ്പാട് 12:15, 16.
ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഭരണം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അത് വീണ്ടും സംസാരിക്കും; എന്നാൽ അപ്പോൾ അത് ഞായറാഴ്ച നിയമം നടപ്പിലാക്കുന്നതിലൂടെ ഒരു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കും.
പിന്നെ ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്നു കയറിവരുന്ന മറ്റൊരു മൃഗത്തെ കണ്ടു; അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനോടു സമമായ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. വെളിപ്പാട് 13:11.
1798-ൽ പാപ്പാസംസ്ഥാനം തന്റെ ശക്തി കവർന്നുകളയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ മൃഗം ആറാമത്തെ രാജ്യമായി ആരംഭിച്ചു.
“തന്റെ ശക്തി അപഹരിക്കപ്പെട്ട പാപ്പാധികാരം പീഡനം നിർത്തിവെക്കേണ്ടിവന്നപ്പോൾ, സർപ്പത്തിന്റെ സ്വരം പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുകയും അതേ ക്രൂരവും ദൈവദൂഷണപരവുമായ പ്രവർത്തിയെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി ഉയർന്നുവരുന്ന ഒരു പുതിയ ശക്തിയെ യോഹന്നാൻ കണ്ടു. ദൈവത്തിന്റെ സഭയ്ക്കും ദൈവനിയമത്തിനും എതിരായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന അവസാന ശക്തിയായ ഈ ശക്തിയെ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു മൃഗത്താൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടു.” Signs of the Times, November 1, 1899.
1798-ൽ പാപ്പത്വത്തിന് അതിന്റെ മാരകമായ മുറിവ് ലഭിച്ചപ്പോൾ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സംസാരിച്ചു; ആൽഫയും ഒമേഗയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ, ആരംഭത്തിലെ ആ സംസാരിക്കൽ അവസാനത്തിലെ സംസാരിക്കലിനെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി. 1798-ൽ എലിയൻ ആൻഡ് സെഡിഷൻ ആക്റ്റ്സ് നിയമമായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു; നിയമവിരുദ്ധ കുടിയേറ്റത്തെയും മാധ്യമങ്ങളെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന വിധത്തിൽ അവസാനം നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്ന നിയമങ്ങളെ അത് മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി.
1776 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള നാം പരിഗണിക്കുന്ന കാലഘട്ടം ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര വഹിക്കുന്നു; കാരണം അതിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ “സംസാരിക്കൽ” എന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതു 1798-ലെ Alien and Sedition Acts-നെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ നിങ്ങൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ഭരണഘടനയെ കണ്ടെത്തുന്നു. ഈ കാലഘട്ടം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തിന് ഒരു പ്രവചനാത്മക പ്രതിനിധാനം നൽകുന്നു; കാരണം അത് കുഞ്ഞാടുപോലെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്, എന്നാൽ ആ കാലഘട്ടം ഒരു മഹാസർപ്പത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നിയമനിർമാണത്തോടെയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും വിപരീതങ്ങളോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ആദ്യ waymark അവസാന waymark-ൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മദ്ധ്യ waymark യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ഭരണഘടനയായിരുന്നു, അത് THIRTEEN സംസ്ഥാനങ്ങളാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. “സത്യം” എന്ന എബ്രായ പദം ആദ്യ അക്ഷരത്താൽ, തുടർന്ന് പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരത്താൽ, തുടർന്ന് എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ അവസാന അക്ഷരത്താൽ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.
നാം ഇപ്പോൾ പരിഗണിക്കുന്ന കാലഘട്ടം സത്യമുള്ളവനായ ആദിയും അന്ത്യവും ആയവന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്നു. ഈ കാലഘട്ടം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഭരണം ആരംഭിക്കുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ തന്നെ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഭരണം അവസാനിക്കുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെയും ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടം 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് ആരംഭിച്ചു. 1776 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള കാലം 1989 മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിന്മേൽ ഏല്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; അന്ന്, Alien and Sedition Acts മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമിയിലെ മൃഗം സർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കും.
നമ്മുടെ പഠനത്തിലേക്ക് മറ്റൊരു പ്രവചനസത്യം ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്. ആ സത്യം പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രതീകമായി “അവസാനകാലത്തിന്റെ” ഒരു ഘടകമാണ്. ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം 1798 “അവസാനകാലം” ആയിരുന്നു എന്നു വളരെ നന്നായി അറിയുന്നുണ്ടാകാം; എന്നാൽ അവരുടെ ബോധ്യം സാധാരണയായി അവിടെയേ അവസാനിക്കുന്നു, കാരണം ഓരോ പരിഷ്കാരരേഖയും മറ്റുള്ള പരിഷ്കാരരേഖകളോടു സമാന്തരമാണെന്ന കാര്യം അവർക്കു യാതൊരു ധാരണയും ഇല്ല. ഓരോ പരിഷ്കാരരേഖയും “അവസാനകാലം” കൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.
മോശെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു; മോശെ തന്നേ ആ സത്യത്തെ നേരിട്ട് പ്രസ്താവിച്ചു; അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ പത്രൊസ് അതിനെ സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ നിന്റെ നടുവിൽ നിന്നു, നിന്റെ സഹോദരന്മാരിൽ നിന്നു, എന്നെപ്പോലെ ഒരു പ്രവാചകനെ നിനക്കായി ഉയർത്തും; അവനോടു നിങ്ങൾ ചെവികൊടുക്കേണം. ദ്വിതീയോപദേശം 18:15.
യേശു മോശെയെപ്പോലെ ആയിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ, സഹോദരന്മാരേ, നിങ്ങൾ അജ്ഞാനത്താൽ അതു ചെയ്തു എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു; നിങ്ങളുടെ ഭരണാധികാരികളും അങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്തു. എങ്കിലും, ക്രിസ്തു സഹിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ദൈവം തന്റെ സകല പ്രവാചകന്മാരുടെയും വായ്മുഖാന്തരം മുമ്പേ പ്രസ്താവിച്ചിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ അവൻ അങ്ങനെ നിവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു, കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ആശ്വാസത്തിന്റെ കാലങ്ങൾ വരുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു തിരിഞ്ഞുവരുവിൻ. നിങ്ങളോടു മുമ്പേ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെ അവൻ അയക്കും. സകല കാര്യങ്ങളുടെയും പുനഃസ്ഥാപനകാലം വരെയും, ലോകാരംഭംമുതൽ ദൈവം തന്റെ വിശുദ്ധ പ്രവാചകന്മാരുടെ വായ്മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ, സ്വർഗ്ഗം അവനെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കേണം. മോശെ പിതാക്കന്മാരോടു സത്യമായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവ് നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരിൽനിന്നു എനിപ്പോലെയുള്ള ഒരു പ്രവാചകനെ നിങ്ങൾക്കായി എഴുന്നേല്പിക്കും; അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്ന എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും നിങ്ങൾ അവന്റെ വാക്കു കേൾക്കേണം. ആ പ്രവാചകന്റെ വാക്കു കേൾക്കാതിരിക്കുന്ന ഏതു ആത്മാവും ജനത്തിന്റെ ഇടയിൽനിന്നു നിർമൂലമാക്കപ്പെടും.’ അതേ, ശമൂവേലിൽനിന്നാരംഭിച്ച് അനന്തരം വന്ന സകല പ്രവാചകന്മാരും, സംസാരിച്ചവർ എത്രയോ, ഇവിടെയുള്ള ഈ ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചും മുമ്പേ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 3:17–24.
മോശെയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അന്ത്യകാലം അവന്റെ ജനനമായിരുന്നു; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെയും മോശെയുടെയും ജനനസമയങ്ങളിൽ, ആ തലമുറയെ പരീക്ഷിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള അറിവിന്റെ വർധന ഉണ്ടായി. അവരുടെ ഇരുവരുടെയും ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ്, പ്രവചനത്തിൽ വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ടവരെ കൊല്ലുവാൻ ഈജിപ്തിന്റെയും റോമിന്റെയും സർപ്പശക്തിയെ ശ്രമിക്കുവാൻ നയിച്ചു. മലഞ്ചരിവുകളിലെ ഇടയന്മാരും കിഴക്കുനിന്നുള്ള ജ്ഞാനികളും അന്ത്യകാലത്തിലെ അറിവിന്റെ വർധനയെ മനസ്സിലാക്കിയവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
സാധാരണയായി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നത്, അന്ത്യകാലത്തിൽ രണ്ടു വഴിചിഹ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നതാണ്. ജനിച്ചത് മോശെ മാത്രമല്ല, അവന്റെ സഹോദരനായ അഹരോനും മൂന്നു വർഷം മുമ്പ് ജനിച്ചിരുന്നു. ക്രിസ്തു ജനിക്കുന്നതിനു ആറു മാസം മുമ്പ് അവന്റെ ബന്ധുവായ യോഹന്നാനും ജനിച്ചു. “അന്ത്യകാലം” എന്നതിന് ഏറ്റവും സാധാരണമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന അടയാളം 1798 ആണു; 1798-ൽ മൃഗം (രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനമെന്ന നിലയിൽ) (ആ വേശ്യ ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളൊട്ടാകെ കയറി സഞ്ചരിച്ചിരുന്നതായ മൃഗം) കൊല്ലപ്പെട്ടു; ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ആ മൃഗത്തിന്മേൽ കയറി സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന “സ്ത്രീ”യും മരിച്ചു.
1989-ൽ രണ്ട് പ്രസിഡന്റുമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. 1989-ലെ സ്ഥാനാരോഹണം വരെ റീഗൺ ഭരിച്ചു; തുടർന്ന് പ്രഥമ ബുഷ് തന്റെ ഭരണകാലം ആരംഭിച്ചു. ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം ബാബിലോണിലെ എഴുപത് വർഷത്തെ പ്രവാസത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; വിരുന്നിന്റെ രാത്രിയിൽ ദാര്യാവേശിന്റെ സഹോദരപുത്രനായ ജനറൽ കോരെശ് ബെൽശസ്സരെ വധിച്ചപ്പോൾ, യഥാർത്ഥ രാജാവ് ദാര്യാവേശ് ആയിരുന്നു. ദാര്യാവേശും കോരെശും അന്നത്തെ അന്ത്യകാലത്തിലെ രണ്ട് വഴിക്കുറികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് പഠിക്കുമ്പോൾ മോശെയും അഹരോനും, യോഹന്നാനും യേശുവും, ദാര്യാവേസും കോരേശും, പാപ്പത്വവും പാപ്പായും, റീഗനും ബുഷും എന്നിവരുടെ പ്രവചനപരമായ ബന്ധം എല്ലാം പ്രവചനപ്രകാശത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങളാകുന്നു. ഇവിടെ ഞങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് ഇതാണ്: യേശുവിന്റെ ബന്ധുവായ യോഹന്നാൻ മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദമായിരുന്നു; ഇത് മോശെയുടെ സഹോദരനായ അഹരോനാൽ മുൻകൂറായി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, കാരണം മോശെയ്ക്ക് തന്റെ ശബ്ദമായിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവനെ കണ്ടുമുട്ടാൻ അഹരോൻ മരുഭൂമിയിലേക്കു യാത്ര ചെയ്തു.
ക്രിസ്തുവിന്റെ അഭിഷേകത്തിനു മുമ്പുള്ള മുപ്പത് വർഷകാലത്തിലും, പ്രതിക്രിസ്തുവിനു മുമ്പുള്ള മുപ്പത് വർഷകാലത്തും, ഒരു “ശബ്ദത്തെ” തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു വഴിക്കുറി ഉണ്ട്. ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി അത് മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന യോഹന്നാന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു. 533-ൽ ജസ്റ്റീനിയൻ പ്രതിക്രിസ്തുവിനെ മതഭ്രഷ്ടന്മാരുടെ തിരുത്തുകാരനും സഭയുടെ തലവനുമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു കല്പന പുറപ്പെടുവിച്ചു. ജസ്റ്റീനിയന്റെ ആ കല്പന 538-ൽ ഓർലിയാൻ കൗൺസിലിൽ പുറപ്പെട്ട ഞായറാഴ്ച നിയമ “കല്പന”യ്ക്കു മുമ്പൊരുക്കം ചെയ്ത “ശബ്ദം” ആയിരുന്നു.
ജനറൽ സൈറസിന്റെ സൈന്യം, ദാര്യാവേശ് ബാബിലോണിനെ കീഴടക്കുന്നത് ആസന്നമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിച്ച സ്വരമായിരുന്നു.
“ബാബിലോണിന്റെ മതിലുകളുടെ മുമ്പിൽ സൈറസിന്റെ സൈന്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്, യെഹൂദന്മാർക്കു അവരുടെ പ്രവാസബന്ധനത്തിൽനിന്നുള്ള വിടുതൽ അടുത്തുവരുന്നതിന്റെ ഒരു അടയാളമായിരുന്നു. സൈറസിന്റെ ജനനത്തിന് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലേറെ മുമ്പ്, ദൈവപ്രചോദനം അവനെ പേരെടുത്തുപറഞ്ഞിരുന്നു; അവൻ ബാബിലോൺ നഗരം അപ്രതീക്ഷിതമായി കീഴടക്കുന്നതിനും പ്രവാസികളായ മക്കളുടെ മോചനത്തിനുള്ള വഴി ഒരുക്കുന്നതിനുമായി നിർവഹിക്കേണ്ട യഥാർത്ഥ പ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ച് ഒരു രേഖ ഉണ്ടാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. യെശയ്യാവിലൂടെ വചനം ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു:”
“‘യഹോവ തന്റെ അഭിഷിക്തനായ കുരൂശിനോടു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ അവന്റെ വലങ്കൈ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, അവന്റെ മുമ്പാകെ ജാതികളെ കീഴടക്കുവാൻ; … അവന്റെ മുമ്പിൽ ഇരട്ടകവാടങ്ങൾ തുറപ്പാൻ; കവാടങ്ങൾ അടെക്കപ്പെടുകയില്ല; ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പായി പോയി വക്രസ്ഥാനങ്ങളെ നേരെയാക്കും; ഞാൻ വെങ്കലകവാടങ്ങളെ തകർത്തുകളയും, ഇരുമ്പ് പൂട്ടുകളെ മുറിച്ചുതെറിപ്പിക്കും; അന്ധകാരത്തിന്റെ നിക്ഷേപങ്ങളും രഹസ്യസ്ഥാനങ്ങളിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമ്പത്തുകളും ഞാൻ നിനക്കു തരിക്കും; നിന്നെ നിന്റെ നാമത്തിൽ വിളിക്കുന്ന യഹോവയായ ഞാൻ യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവം ആകുന്നു എന്നു നീ അറിയേണ്ടതിന്നു.’ യെശയ്യാവു 45:1–3.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 551.
ഒരു പ്രവചനാത്മകമായ “അവസാനകാലം” സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത് രണ്ട് സാക്ഷികളാലോ രണ്ട് വഴിക്കുറികളാലോ ആണെന്ന് അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ, ആ രണ്ട് വഴിക്കുറികളിൽ ഒന്നുകിൽ അടുത്തുവരുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവിനെയോ പ്രഖ്യാപനത്തെയോ മുന്നറിയിപ്പിനെയോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും. അഹരോൻ, യോഹന്നാൻ, കോരെശ്, ജസ്റ്റിനിയാൻ എന്നിവർ അവസാനകാലത്തിന് മുമ്പിലുള്ള ഒരു വഴിക്കുറിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1798-ലെ അവസാനകാലം 1776 മുതൽ 1798 വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനമാണ്. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള വഴിക്കുറി അടുത്തുവരുന്ന ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്ന ശബ്ദമാണ്. ആ ചരിത്രം ഒരു രാജാവിന്റെയോ പോപ്പിന്റെയോ ഏകാധിപത്യഭരണത്തെ നിരസിച്ച ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തോടെ ആരംഭിച്ചു; അത് ഒരു ഏകാധിപതിയുടെ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തോടെ അവസാനിച്ചു. നടുവിലുള്ള പ്രസിദ്ധീകരണം വരാനിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ “മുന്നറിയിപ്പ്” പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ആ മുന്നറിയിപ്പ്, ആ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഭരണഘടന അട്ടിമറിക്കപ്പെടുമെന്നതായിരുന്നു.
ആ ചരിത്രരേഖ 1989-ൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി; കൂടാതെ 1789-ൽ, അതിന് രണ്ടുനൂറ് വർഷം മുമ്പ്, മരുഭൂമിയിൽനിന്നു വന്ന മുന്നറിയിപ്പ് നിരസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അത് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. 1989, നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ അവസാനത്തിലുള്ള അന്ത്യകാലമായിരുന്നു; അത് 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. 1989, 1776-നോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമം 1798-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഓരോ ദർശനത്തിന്റെയും ഫലം നിറവേറുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച് 1789-ലെ മുന്നറിയിപ്പുവരെ തുടരുന്ന ചരിത്രം നിറവേറുകയും ഭരണഘടന മറിച്ചിടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ലാത്തതിനാൽ, മദ്ധ്യേ ഒരു വഴിക്കല്ല് ഉണ്ടായിരിക്കണം. ആ വഴിക്കല്ല്, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തിനുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കും.
1989-ാം വർഷം നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന അന്ത്യകാലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അത് നാല്പത്തി ഒന്നാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. അന്ത്യകാലത്തിന് ശേഷം, എന്നാൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പ് എത്തിയ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ആയിരുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ സമാപ്തിയിൽ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിയതും ഉടൻതന്നെ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടതുമായ മൂന്നാമത്തെ കെടുതി, അപ്രതീക്ഷിതമായ ആശ്ചര്യമായി വീണ്ടും പ്രഹരിക്കുകയും ആയിരക്കണക്കിന് നഗരങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നു അത് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ആ നാശം സംഭവിക്കുമ്പോൾ സാത്താൻ തന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തി ആരംഭിക്കും; ആ പ്രവൃത്തി ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു.
“ആയിരക്കണക്കിന് നഗരങ്ങൾക്ക് നേരെ അടുക്കിവരുന്ന നാശത്തെക്കുറിച്ച്, ഇപ്പോൾ ഏകദേശം വിഗ്രഹാരാധനയ്ക്ക് വിട്ടുകൊടുത്തിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച്, ദൈവജനങ്ങൾക്ക് ഒരു ബോധമെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ! എന്നാൽ സത്യം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ട അനേകർ തന്നെ അവരുടെ സഹോദരന്മാരെ കുറ്റം ചുമത്തി ശിക്ഷിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പരിവർത്തനശക്തി മനസ്സുകളിൽ വരുമ്പോൾ, വ്യക്തമായ ഒരു മാറ്റം ഉണ്ടാകും. മനുഷ്യർക്കു വിമർശിക്കാനും തകർത്തുകളയാനും യാതൊരു പ്രവണതയും ഉണ്ടാകുകയില്ല. ലോകത്തിലേക്കു പ്രകാശം തെളിയുന്നതിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന നിലപാടിൽ അവർ നിൽക്കുകയുമില്ല. അവരുടെ വിമർശനം, അവരുടെ കുറ്റാരോപണം, അവസാനിക്കും. ശത്രുവിന്റെ ശക്തികൾ യുദ്ധത്തിനായി അണിനിരക്കുകയാണ്. കഠിനമായ സംഘർഷങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. എന്റെ സഹോദരന്മാരും സഹോദരിമാരും, ഒരുമിച്ചു ചേർന്നുനിൽക്കുക, ഒരുമിച്ചു ചേർന്നുനിൽക്കുക. ക്രിസ്തുവിനോടു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കൂ. ‘നിങ്ങൾ, “ഒരു കൂട്ടുകെട്ട്” എന്നു പറയരുത്;... അവർ ഭയപ്പെടുന്നതിനെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുകയും അരുത്, ഭ്രമിക്കയും അരുത്. സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയെയത്രേ നിങ്ങൾ വിശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടത്; അവൻ തന്നേ നിങ്ങളുടെ ഭയവും അവൻ തന്നേ നിങ്ങളുടെ ഭ്രമവും ആയിരിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ അവൻ ഒരു വിശുദ്ധസ്ഥാനമായിരിക്കും; എങ്കിലും യിസ്രായേലിന്റെ ഇരു വീടുകൾക്കും ഇടറുന്ന കല്ലും അപമാനത്തിന്റെ പാറയും, യെരൂശലേമിലെ നിവാസികൾക്കു ഒരു കുടുക്കും ഒരു കണിയും ആയിരിക്കും. അവരിൽ അനേകർ ഇടറി വീഴും; തകർന്നു പോകും; കണിയിൽപ്പെട്ടു പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.’”
“ലോകം ഒരു രംഗമഞ്ചമാണ്. അഭിനേതാക്കൾ, അതിലെ നിവാസികൾ, അവസാന മഹാനാടകത്തിൽ തങ്ങൾക്കുള്ള പങ്ക് അവതരിപ്പിക്കുവാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. ദൈവം കാഴ്ചയിൽ നിന്നു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യരാശിയുടെ വലിയ ജനസമൂഹങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥലക്ഷ്യങ്ങൾ സാധിപ്പിക്കുവാൻ കൂട്ടുകൂടുന്നതിൽ അല്ലാതെ ഐക്യം ഒന്നുമില്ല. ദൈവം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ കലഹപ്രവണരായ പ്രജകളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള അവന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ നിറവേറും. ദൈവം ഒരു കാലത്തേക്കു കലഹത്തിന്റെയും അനിയമത്തിന്റെയും ഘടകങ്ങൾക്കു മേൽക്കോയ്മ പുലർത്താൻ അനുവദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാലും, ലോകം മനുഷ്യരുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നാടകത്തിലെ അവസാന മഹാദൃശ്യങ്ങൾ വരുത്തുവാൻ താഴെയുള്ള ഇടത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ശക്തി പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,—ക്രിസ്തുവായി വന്നു നിൽക്കുന്ന സാത്താൻ, രഹസ്യസംഘങ്ങളിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരിൽ സകല അധർമ്മമയ വഞ്ചനയോടും കൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കൂട്ടുകെട്ടിനുള്ള വാഞ്ഛയ്ക്ക് വഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ ശത്രുവിന്റെ പദ്ധതികൾ തന്നെയാണ് നടപ്പാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കാരണത്തിനു പിന്നാലെ ഫലം വരും.”
“ലംഘനം ഏകദേശം അതിന്റെ പരമാവധിയിലെത്തി. ആശയക്കുഴപ്പം ലോകത്തെ നിറക്കുന്നു; മനുഷ്യരിന്മേൽ ഒരു മഹാഭയം ഉടൻ വരുവാനിരിക്കുന്നു. അവസാനം അത്യന്തം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യം അറിയുന്ന നാം ലോകത്തിന്മേൽ അതിഭാരമായ അതിശയമായി പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുവാനിരിക്കുന്നതിന്നായി തയ്യാറെടുക്കേണ്ടവരാകുന്നു.” Review and Herald, September 10, 1903.
1789-ൽ ഭരണഘടന പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നതിലൂടെ മുൻചിഹ്നീകരിക്കപ്പെട്ട മുന്നറിയിപ്പ്, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ രണ്ടാം കാദേശിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ മുന്നറിയിപ്പാകുന്നു. ആ മുന്നറിയിപ്പ് വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ശബ്ദത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പാണ്; ആ സമയത്ത് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ മാത്രമല്ല തകർന്നുവീണത്, ഭരണഘടനയുടെ യഥാർത്ഥ സാരവും മാറ്റിക്കളയപ്പെട്ടു. ഭരണഘടന ഇംഗ്ലീഷ് നിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു; അതിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വചിന്തയെ ലഘുവായി ഇങ്ങനെ നിർവചിക്കാം: “ഒരു വ്യക്തി കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതുവരെ അവൻ നിരപരാധിയാണ്.” ഭരണഘടന, റോമൻ നിയമം എന്നറിയപ്പെടുന്നതിനെ നിരസിക്കേണ്ട ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്; അതിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വചിന്തയെ ലഘുവായി ഇങ്ങനെ നിർവചിക്കാം: “ഒരു വ്യക്തി നിരപരാധിയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതുവരെ അവൻ കുറ്റക്കാരനാണ്.”
1789-ൽ ഭരണഘടനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മരുഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ മുന്നറിയിപ്പിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ ആ ചരിത്രത്തെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു നിവൃത്തിയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയതുമാത്രമല്ല, പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റിന്റെ പാസാകൽ (സംസാരിക്കൽ) തന്നെയും ആ മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.
പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ് (Uniting and Strengthening America by Providing Appropriate Tools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act of 2001) 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ ഭീകരാക്രമണങ്ങൾക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് കോൺഗ്രസിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഈ ബിൽ 2001 ഒക്ടോബർ 23-ന് ഹൗസ് ഓഫ് റെപ്രസെന്റേറ്റീവ്സിലും 2001 ഒക്ടോബർ 24-ന് സെനറ്റിലും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. 2001 ഒക്ടോബർ 26-ന് പ്രസിഡന്റ് ജോർജ് ഡബ്ല്യു. ബുഷ് അതിൽ ഒപ്പുവെച്ച് അതിനെ നിയമമാക്കി. പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റിന്റെ ലക്ഷ്യം ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളെ അന്വേഷണം നടത്തുന്നതിനും തടയുന്നതിനും സർക്കാരിന്റെ കഴിവ് വർധിപ്പിക്കുകയും നിരീക്ഷണത്തിന്റെയും നിയമപ്രവർത്തനത്തിന്റെയും അധികാരങ്ങൾ വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു; കൂടാതെ, ഒരു മനുഷ്യൻ കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അദ്ദേഹം നിരപരാധിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് നിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരവും മൗലികവുമായ സിദ്ധാന്തത്തെ അത് നിരസിച്ചു. ഇന്നും നിയമാനുസൃത നടപടിക്രമം, സ്വകാര്യത, ന്യായമായ വിചാരണകൾ എന്നിവ മറികടക്കുന്നതിനായി സർക്കാരിനകത്തെ പ്രഭുവർഗ്ഗം ഇത് ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഈ പഠനം ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.
“ഈ ഭയാനകവും ഗൗരവപൂർണ്ണവുമായിിരിക്കുന്ന ഈ സമയത്ത് നമ്മുടെ അവസ്ഥ എന്താകുന്നു? അയ്യോ, സഭയിൽ എത്ര അഹങ്കാരമാണ് പ്രബലമായിരിക്കുന്നത്, എത്ര കപടഭക്തി, എത്ര വഞ്ചന, വസ്ത്രാഭരണാസക്തി, ലാഘവവും വിനോദാസക്തിയും, മേൽക്കോയ്മയ്ക്കുള്ള എത്ര ആകാംക്ഷയും! ഈ പാപങ്ങളൊക്കെയും മനസ്സിനെ മൂടിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് നിത്യസംബന്ധമായ കാര്യങ്ങളെ വിവേചിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ല. ലോകചരിത്രത്തിൽ നാം എവിടെയാണെന്ന് അറിയേണ്ടതിന്നു നാം തിരുവെഴുത്തുകളെ പരിശോധിക്കേണ്ടതല്ലയോ? ഈ സമയത്തു നമ്മുടെ നിമിത്തം നടക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ചും, ഈ പ്രായശ്ചിത്തപ്രവർത്തി പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ പാപികളായ നാം ഏത് സ്ഥാനത്തായിരിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചും നാം ബോധവാന്മാരാകേണ്ടതല്ലയോ? നമ്മുടെ ആത്മാക്കളുടെ രക്ഷയെക്കുറിച്ച് നമുക്കൊന്നും കരുതലുണ്ടെങ്കിൽ, നാം നിർണായകമായൊരു മാറ്റം വരുത്തണം. യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരത്തോടെ നാം കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കണം; നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോകേണ്ടതിന്നു, ആത്മാവിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ദുഃഖഭാവത്തോടെ അവയെ നാം ഏറ്റുപറയണം.
“നാം ഇനി മോഹനമയമായ നിലത്തു തുടരരുത്. നമ്മുടെ പരീക്ഷണക്കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തേക്കു നാം വേഗത്തിൽ അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ ആത്മാവും ചോദിക്കട്ടെ: ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പാകെ എങ്ങനെയാണു നിലകൊള്ളുന്നത്? എത്ര വേഗത്തിൽ നമ്മുടെ പേരുകൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ അധരങ്ങളിൽ ഉയർന്നുവരികയും, നമ്മുടെ കാര്യങ്ങൾ അന്തിമമായി തീരുമാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നു നമുക്കറിയില്ല. അയ്യോ, അയ്യോ, ആ തീരുമാനങ്ങൾ എന്തായിരിക്കും! നാം നീതിമാന്മാരോടുകൂടെ എണ്ണപ്പെടുമോ, അല്ലെങ്കിൽ ദുഷ്ടന്മാരോടുകൂടെ ഉൾപ്പെടുമോ?”
“സഭ എഴുന്നേൽക്കുകയും ദൈവസന്നിധിയിൽ താൻ പിന്മാറിപ്പോയ വഴികൾക്കായി മാനസാന്തരപ്പെടുകയും ചെയ്യട്ടെ. കാവൽക്കാരൻമാർ ഉണരുകയും കാഹളം വ്യക്തമായ ശബ്ദത്തോടെ മുഴക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. നാം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടത് ഒരു വ്യക്തമായ മുന്നറിയിപ്പാണ്. ദൈവം തന്റെ ദാസന്മാരോടു കല്പിക്കുന്നു: ‘ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറക; ഒട്ടും മടിക്കരുതു; നിന്റെ ശബ്ദം കാഹളത്തെപ്പോലെ ഉയർത്തുക; എന്റെ ജനത്തോടു അവരുടെ ലംഘനവും യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തോടു അവരുടെ പാപങ്ങളും അറിയിക്ക.’ ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റപ്പെടണം; അതു സാധിക്കാതിരുന്നാൽ സകല ശ്രമവും വ്യർത്ഥമാണ്; സ്വർഗത്തിൽ നിന്നൊരു ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്ന് അവരോടു സംസാരിച്ചാലും, മരണത്തിന്റെ തണുത്ത ചെവിയോടു സംസാരിക്കുന്നതിലധികം ഗുണം അവന്റെ വചനങ്ങൾക്കുണ്ടാകയില്ല. സഭ പ്രവർത്തനത്തിനായി ഉണരേണ്ടതാണ്. അവൾ വഴി ഒരുക്കുന്നതുവരെ ദൈവാത്മാവിനു ഒരിക്കലും വരുവാൻ കഴിയുകയില്ല. ഹൃദയത്തിന്റെ ഗൗരവമുള്ള പരിശോധന ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഏകമനസ്സോടും നിരന്തരം നിലനിൽക്കുന്നവണ്ണവും പ്രാർത്ഥന ഉണ്ടായിരിക്കണം; വിശ്വാസത്താൽ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കുന്നതും ഉണ്ടായിരിക്കണം. പുരാതനകാലങ്ങളിൽപോലെ ശരീരത്തെ രട്ടുടുപ്പുകൊണ്ടു മൂടുന്നതല്ല, ആഴമുള്ള ആത്മതാഴ്മയാകണം ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടത്. സ്വയം അഭിനന്ദിക്കുവാനും സ്വയം ഉന്നതീകരിക്കുവാനും നമുക്കു ആദ്യംപോലും ഒരു കാരണവുമില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുള്ള കരത്തിൻ കീഴിൽ നാം നമ്മെത്തന്നെ താഴ്ത്തിക്കൊള്ളണം. യഥാർത്ഥമായി അന്വേഷിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും അനുഗ്രഹിക്കാനും അവൻ പ്രത്യക്ഷനാകും.”
“ആ പ്രവൃത്തി നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്; നാം അതിൽ ഏർപ്പെടുമോ? നാം വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കണം; നാം സ്ഥിരമായി മുന്നോട്ട് പോകണം. കർത്താവിന്റെ മഹാദിവസത്തിനായി നാം തയ്യാറാകേണ്ടതാണ്. നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ നമുക്കു സമയം ഇല്ല; സ്വാർത്ഥലക്ഷ്യങ്ങളിൽ മുഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കാൻ സമയമില്ല. ലോകത്തെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകേണ്ടതാണ്. വെളിച്ചം മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ എത്തിക്കുന്നതിനായി നാം ഓരോരുത്തരും എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? ദൈവം ഏവർക്കും അവന്റെ പ്രവൃത്തി ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; ഓരോരുത്തർക്കും നിർവഹിക്കേണ്ട ഒരു പങ്കുണ്ട്; ഈ പ്രവൃത്തിയെ അവഗണിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ആത്മാക്കൾക്കു ഭീഷണിയായ അപകടം വരുത്തിക്കൊണ്ടല്ലാതെ നമുക്കു സാധിക്കുകയില്ല.”
“എന്റെ സഹോദരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു അവനെ വിട്ടുപോകുമാറാക്കുമോ? അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി നിങ്ങൾ ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ, അനുഗ്രഹീതനായ രക്ഷിതാവിനെ നിങ്ങൾ പുറത്താക്കുമോ? യേശു നിങ്ങൾക്കായി ചുമന്ന ഭാരത്തെ ചുമക്കുവാൻ നിങ്ങളുടെ സൗകര്യത്തെ അതിയായി സ്നേഹിക്കുന്നതിനാൽ, സത്യത്തിന്റെ അറിവില്ലാതെ ആത്മാക്കൾ നശിച്ചുപോകാൻ നിങ്ങൾ വിട്ടുകളയുമോ? നാം നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണരുക. ‘ജാഗ്രതയോടും വിവേകത്തോടും ഇരിപ്പിൻ; നിങ്ങളുടെ പ്രതികൂലനായ പിശാച് ഗർജ്ജിക്കുന്ന സിംഹംപോലെ ചുറ്റിനടന്ന് ആരെയെങ്കിലും വിഴുങ്ങുവാൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.’” Review and Herald, March 22, 1887.