പത്താം അദ്ധ്യായത്തിൽ ദാനിയേൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നു; ആ മൂന്നു സ്പർശനങ്ങളും ദാനിയേൽ വ്യക്തിപരമായി “മരെഹ്” ദർശനം അനുഭവിക്കുന്ന മൂന്നു പ്രാവശ്യങ്ങളോടു അനുരൂപമാണ്. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങൾ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ ദൂതനായ ഗബ്രിയേലിന്റേതായിരുന്നു. പിതാവിൽ നിന്നു അവന്നു നൽകിയ സന്ദേശം ക്രിസ്തുവിൽ നിന്നു ഏറ്റുവാങ്ങി, അത് സഭകളിലേക്കു അയക്കേണ്ട പ്രവാചകനു ഏല്പിച്ചുകൊടുക്കുന്നത് ഗബ്രിയേലാണ്.
എന്നാൽ സത്യത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു ഞാൻ നിനക്കു കാണിച്ചുതരാം; ഈ കാര്യങ്ങളിൽ എന്നോടുകൂടെ നിലകൊള്ളുന്നവൻ നിങ്ങളുടെ പ്രഭുവായ മീഖായേൽ അല്ലാതെ മറ്റൊരുവനുമില്ല. ദാനിയേൽ 10:21.
ഗബ്രിയേൽ താൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു സത്തയാണെന്ന് അറിയുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ യോഹന്നാൻ തനിക്കു നമസ്കരിക്കരുതെന്ന് അദ്ദേഹം നേരിട്ട് അറിയിച്ചു.
അപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ ആരാധിപ്പാൻ അവന്റെ കാൽക്കൽ വീണു. എന്നാൽ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്; ഞാൻ നിനക്കും യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യം ഉള്ള നിന്റെ സഹോദരന്മാർക്കും ഒപ്പം സഹദാസനാകുന്നു; ദൈവത്തെ ആരാധിക്ക; യേശുവിന്റെ സാക്ഷ്യം പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവാകുന്നു. വെളിപ്പാട് 19:10.
ആകയാൽ, പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി ഗബ്രിയേൽ “സത്യത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു” സംബന്ധിച്ചു തന്റെ മീതെ ആരുമില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നതിന്റെ കാരണത്തിന് ഒരു നിർദിഷ്ട പ്രവചനാത്മക ഉദ്ദേശ്യമുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ക്രിസ്തുവിനെ ഒഴികെ തിരുവെഴുത്തുകളെ തനിക്കാൾ മെച്ചമായി മറ്റാരും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്ന സത്യത്തെ അവൻ വ്യക്തമാക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിനെ “നിങ്ങളുടെ പ്രഭുവായ മീഖായേൽ” എന്നായി അവൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ മീഖായേൽ ഒരു പ്രഭു മാത്രമല്ല, അവൻ പ്രധാനദൂതനുമാണ്.
എന്നിരുന്നാലും പ്രധാനദൂതനായ മീഖായേൽ, മോശെയുടെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് പിശാചുമായി തർക്കിച്ച് വാദിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ നേരെ നിന്ദാപരമായ കുറ്റാരോപണം ഉന്നയിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല; പകരം, “കർത്താവ് നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. യൂദാ 7.
അതുകൊണ്ട് ആ മൂന്നു സ്പർശങ്ങളും ദൂതസ്പർശങ്ങളാണ്; ദാനിയേൽ “മാരെഹ്” എന്ന ദർശനം അനുഭവിക്കുന്ന ആ മൂന്നുവട്ടങ്ങളും അതു ദൂതീയമാണ്. ദാനിയേൽ മൂന്നാമത്തെ പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നത് ശക്തിപ്പെടുന്നതിനായിട്ടാണ്; കാരണം മുമ്പ്, രണ്ടാമത്തെ സ്പർശത്തിൽ, അവൻ തന്റെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
അപ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരുവൻ വീണ്ടും വന്നു എന്നെ തൊട്ടു; അവൻ എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തി. അവൻ പറഞ്ഞു: അത്യന്തം പ്രിയനായ മനുഷ്യനേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിനക്കു സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ; ബലപ്പെടുക, അതെ, ബലപ്പെടുക. അവൻ എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ശക്തി പ്രാപിച്ചു, പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ യജമാനൻ അരുളിച്ചെയ്യട്ടെ; എന്തെന്നാൽ നീ എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നതിന്റെ കാര്യം നിനക്കറിയുമോ? ഇനി ഞാൻ പേർഷ്യയുടെ പ്രഭുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതിന്നു മടങ്ങിപ്പോകും; ഞാൻ പുറപ്പെട്ടുപോയതിനുശേഷം, ഇതാ, ഗ്രീസ് ദേശത്തിന്റെ പ്രഭു വരും. ദാനീയേൽ 10:18–20.
“അവസാനദിവസങ്ങളിൽ നിന്റെ ജനത്തിന് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നു” ദാനിയേലിനെ “ഗ്രഹിപ്പിക്കുവാൻ” താൻ “വന്നിരിക്കുന്നു” എന്നു, “ഞാൻ എന്തിന്നു നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നുവെന്നു നീ അറിയുന്നുവോ?” എന്നു ദാനിയേലിനോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ ഗബ്രിയേൽ അവനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അവസാനദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ച് താൻ ദാനിയേലിനെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന കാര്യങ്ങളോടു യോജിച്ചുകൊണ്ട്, ഗബ്രിയേൽ തുടർന്ന് ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “ഞാൻ പിന്നെ പാർസ്യദേശത്തിന്റെ പ്രഭുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്വാൻ മടങ്ങിപ്പോകും; ഞാൻ പുറപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ, ഇതാ, യവനദേശത്തിന്റെ പ്രഭു വരും.” തുടർന്ന്, അവസാനദിവസങ്ങളിൽ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരിന് എന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്നു വിവരിക്കുന്ന പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനാത്മക വിവരണം അവൻ ആരംഭിക്കുന്നു. ആ പ്രവചനാത്മക വിവരണം “പാർസ്യദേശത്തിന്റെ പ്രഭു”വിനോടും “യവനദേശത്തിന്റെ പ്രഭു”വിനോടുമുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മഹാൻ സൈറസിനും മഹാൻ അലക്സാണ്ടറിനും ഇടയിലെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രകാലഘട്ടം രണ്ടുനൂറിലധികം വർഷങ്ങളായിരുന്നു. എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മഹാഭൂകമ്പത്തിൽ അന്തിമ ചലനങ്ങൾ അതിവേഗത്തിലുള്ളവയാണ്; കൃത്രിമ വടക്കൻ രാജാവ് ആറാമത്തെ രാജ്യത്തെ കീഴടക്കുന്നതുമാത്രം, ഗ്രീസ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഏഴാമത്തെ രാജ്യം, അഥവാ പത്തു രാജാക്കന്മാർ, തങ്ങളുടെ രാജ്യം മൃഗത്തിന്നു കൊടുക്കുവാൻ ഉടൻ സമ്മതിക്കുന്നു.
ഒരു നിലയിൽ “മാരെഹ്” ദർശനം ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ ഏഴു പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ഏഴിൽ നാലു പ്രാവശ്യം നാം പരിഗണിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയിൽ ആദ്യ പരാമർശം ദാനിയേൽ കൂറൊശിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിന് മുമ്പെ തന്നെ ദർശനം ഗ്രഹിച്ചു എന്നു ദാനിയേൽ തിരിച്ചറിയുന്നതാണെന്ന് നാം നിർണയിച്ചിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വരുന്ന മൂന്നു പരാമർശങ്ങളിൽ, ഓരോ ദർശനത്തിലും ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന മൂന്നു സ്പർശനങ്ങൾ ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസത്തെ ദുഃഖവിളാപത്തിൽ നിന്നു ദാനിയേൽ ഉണരുന്ന അനുഭവത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവന്റെ ആ പുതുജീവനുണർവിന്റെ ഉണർവ് നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ മൂന്നടുക്കമുള്ള പ്രക്രിയയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ മൂന്നു അടുക്കളും ദൂതന്മാർകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്, എങ്കിലും രണ്ടാം അടി പ്രധാനദൂതനായ മീഖായേലാകുന്നു; മരണത്തിൽ നിന്നു മോശെയെ ഉയിർപ്പിച്ചു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോയവൻ അവനത്രേ.
“ദർശനം” എന്ന പദം പത്താം അധ്യായത്തിൽ മറ്റുള്ള മൂന്ന് പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുമ്പോൾ, അത് “mareh” അല്ല; അത് “marah” ആകുന്നു. “Marah” എന്നത് “mareh” എന്ന പദത്തിന്റെ സ്ത്രീലിംഗരൂപമാണ്. അതിന്റെ അർത്ഥം ഒരു ദർശനം എന്നുമാണ്; കൂടാതെ കാരണസൂചക അർത്ഥത്തിൽ ഒരു “കണ്ണാടി” അല്ലെങ്കിൽ “ദർപ്പണം” എന്നുമാണ്. അതിന്റെ നിർവചനത്തിന്റെ താക്കോൽ, അത് “കാരണസൂചക”മാണെന്നതിലാണ്. അത് “പ്രത്യക്ഷതയുടെ” ദർശനമാണ്; എന്നാൽ ലിംഗഭേദത്തിൽ അത് വ്യത്യസ്തമായതിനാൽ, വേറിട്ടൊരു പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അതിന്റെ നിർവചനപ്രകാരം “കണ്ണാടി” എന്നത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ദർശനം കാണുന്നവർ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഒരു പ്രതിഫലനം കാണുന്നു എന്നതാണ്. ഇതുതന്നെയാണ് ആ പദത്തിലെ “കാരണസൂചക” ഘടകം. “Marah” എന്ന സന്ദർഭത്തിൽ ഒരു കാരണസൂചക പദത്തിന്റെ നിർവചനം അതിഗഹനമാണ്.
“കാരണപ്രേരക” എന്ന പദം കാരണം എന്ന ആശയത്തോടോ ഏതെങ്കിലും കാര്യം സംഭവിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയോടോ ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ക്രിയാരൂപശാസ്ത്രത്തിൽ, കാരണപ്രേരക രൂപം എന്നത് ഒരു ക്രിയയുടെ കർത്താവ് ആ ക്രിയ വിവരണപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തി മറ്റൊരാളെക്കൊണ്ടോ മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തുവിനെക്കൊണ്ടോ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്ന വ്യാകരണഘടനയാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഇംഗ്ലീഷിൽ “to read” എന്ന ക്രിയ “to make someone read” എന്നു പറയുമ്പോൾ കാരണപ്രേരകമാകുന്നു. ഇവിടെ കർത്താവ് വായന എന്ന പ്രവൃത്തി മറ്റൊരാളെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കുന്നു.
കര്ത്തൃപ്രേരക രൂപം, ക്രിയയാൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തി സിദ്ധിക്കുമാറാക്കുന്നതിന് കർത്താവാണ് ഉത്തരവാദിയെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “Causative” എന്നു പറയുന്നത്, ഒരു പ്രവൃത്തി അല്ലെങ്കിൽ സംഭവം സംഭവിക്കുമാറാകുന്ന രീതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ദാനിയേൽ “marah” എന്ന എബ്രായ പദം ഉപയോഗിക്കുന്ന മൂന്നു സന്ദർഭങ്ങളിലും, ദർശിക്കപ്പെടുന്ന ദർശനം അതിനെ നോക്കുന്നവനെ അവൻ ദർശിക്കുന്ന പ്രതിരൂപത്തിലേക്കു പരിവർത്തനം ചെയ്യിക്കുന്നു.
ആദ്യമാസത്തിന്റെ ഇരുപത്തിനാലാം ദിവസത്തിൽ, ഞാൻ ഹിദ്ദേക്കേൽ എന്ന മഹാനദിയുടെ തീരത്തിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ കണ്ണുയർത്തി നോക്കി; അപ്പോൾ ഇതാ, ശണവസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരുവൻ; അവന്റെ അരയിൽ ഊഫാസ് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മിനുക്കിയ കച്ച കെട്ടിയിരുന്നു. അവന്റെ ശരീരം ബെറിൽപോലെയും, അവന്റെ മുഖം മിന്നലിന്റെ ദർശനം (mareh) പോലെയും, അവന്റെ കണ്ണുകൾ അഗ്നിദീപങ്ങൾ പോലെയും, അവന്റെ ഭുജങ്ങളും കാലുകളും മിനുക്കിയ പിച്ചളയുടെ വർണ്ണം പോലെയും, അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം ഒരു മഹാസമൂഹത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലെയും ആയിരുന്നു. ഈ ദർശനം (marah) ഞാൻ ദാനീയേൽ മാത്രമേ കണ്ടുള്ളു; എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പുരുഷന്മാർ ആ ദർശനം (marah) കണ്ടില്ല; എന്നാൽ ഒരു മഹാഭയം അവരിൻമേൽ വീണു; അതുകൊണ്ട് അവർ ഒളിച്ചുകൊള്ളുവാൻ ഔടിപ്പോയി. ആകയാൽ ഞാൻ ഏകാകിയായി അവശേഷിച്ചു, ഈ മഹാദർശനം (marah) കണ്ടു; എനിക്കുള്ളിൽ യാതൊരു ബലവും ശേഷിച്ചില്ല; എന്റെ ഭംഗി എനിക്കുള്ളിൽ വികൃതിയായി മാറി, എനിക്കൊട്ടും ബലം ശേഷിച്ചില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു; അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ മുഖം നിലത്തോടു ചേർന്നു ഗാഢനിദ്രയിൽ ആയിരുന്നു. ദാനീയേൽ 10:4–9.
അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന രണ്ട് സാക്ഷികളുടെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളോടു യോജിക്കുന്ന ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസത്തെ ദുഃഖാചരണത്തിന്റെ അവസാനം, ദാനിയേലിനു അപ്രതീക്ഷിതമായി ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷം കാണുവാൻ ഇടയായി; അവന്റെ പ്രത്യക്ഷം “മിന്നലിന്റെ രൂപംപോലെ (mareh)” ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന ആ സംഭവം ഒരു വേർതിരിവ് ഉളവാക്കുന്നു; കാരണം “ദാനിയേലിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് ദർശനം (marah) [കാണാൻ] ഇടയായില്ല; എന്നാൽ ഒരു വലിയ നടുക്കം അവരുടെമേൽ വീണു; അതുകൊണ്ടു അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ മറച്ചുകൊള്ളുവാൻ ഔടിപ്പോയി. ആകയാൽ” ദാനിയേൽ “ഏകനായി ശേഷിച്ചു”; എന്നാൽ “എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് ദർശനം (marah) [കാണാൻ] ഇടയായില്ല; എന്നാൽ ഒരു വലിയ നടുക്കം അവരുടെമേൽ വീണു; അതുകൊണ്ടു അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ മറച്ചുകൊള്ളുവാൻ ഔടിപ്പോയി.”
ദാനിയേൽ തനിച്ചിരുന്നപ്പോൾ കണ്ട ദർശനം, ദർശനത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായി ദാനിയേലിനെ പരിവർത്തനം ചെയ്ത സ്ത്രീലിംഗപരവും കാരണാത്മകവുമായ ദർശനമായിരുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ മാനുഷികബലം നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയും അവന്റെ ഭംഗി വികൃതിയായി മാറുകയും ചെയ്തതിലൂടെ ആ പരിവർത്തനം സിദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
“ആത്മാവ് വസിക്കുകയും അതിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അതേ മാംസം കർത്താവിന്റേതാകുന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ യന്ത്രത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗത്തെ അവഗണിക്കാനുള്ള അവകാശം നമുക്കില്ല. ജീവിക്കുന്ന ശരീരസംഘടനയുടെ ഓരോ ഭാഗവും കർത്താവിന്റേതാകുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം ശാരീരിക ഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ്, ഓരോ അവയവവും നീതിയുടെ ഉപകരണമായി ദൈവസേവനം നിർവഹിക്കേണ്ടതാണെന്ന് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
“മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ അഹങ്കാരം ദൈവം ഒഴികെ മറ്റാരും അടക്കിവശപ്പെടുത്താൻ കഴിയുകയില്ല. നമ്മെത്തന്നെ രക്ഷിക്കുവാൻ നമ്മാൽ കഴിയുകയില്ല. നമ്മെത്തന്നെ പുതുജനിപ്പിക്കുവാനും നമ്മാൽ കഴിയുകയില്ല. സ്വർഗ്ഗീയ പ്രാകാരങ്ങളിൽ, എന്നെത്തന്നെ സ്നേഹിച്ച എനിക്കു, എന്നെത്തന്നെ കഴുകിശുദ്ധീകരിച്ച എനിക്കു, എന്നെത്തന്നെ വീണ്ടെടുത്ത എനിക്കു, എനിക്കു മഹത്വവും മാനവും ആശീർവാദവും സ്തുതിയും ഉണ്ടാകട്ടെ എന്നു പാട്ട് പാടപ്പെടുകയില്ല. എന്നാൽ ഈ ലോകത്തിൽ ഇവിടെ അനേകർ പാടുന്ന ഗാനത്തിന്റെ പ്രധാനസ്വരം ഇതുതന്നെയാണ്. ഹൃദയത്തിൽ സൗമ്യതയും താഴ്മയും ഉള്ളവരായി ഇരിക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥം എന്തെന്നു അവർ അറിയുന്നില്ല; അതറിയുവാൻ അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതുമില്ല, അതിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ. ക്രിസ്തുവിൽനിന്നു പഠിക്കുന്നതിൽ—അവന്റെ സൗമ്യതയും താഴ്മയും പഠിക്കുന്നതിൽ—മുഴുവൻ സുവിശേഷവും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
“വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരണം എന്നത് എന്താണ്? മനുഷ്യന്റെ മഹത്വത്തെ പൊടിയിൽ പതിയിപ്പിക്കുകയും, തനിക്കുതന്നെ ചെയ്വാൻ അവന്റെ ശക്തിക്കതീതമായതു മനുഷ്യനുവേണ്ടി ദൈവം ചെയ്തുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാകുന്നു അത്.” Testimonies to Ministers, 456.
വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്ന അനുഭവം, മനുഷ്യന്റെ മഹത്വത്തെ പൊടിയിൽ വീഴ്ത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്. ദാനിയേലിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പുരുഷന്മാർ ഓടി രക്ഷപ്പെടേണ്ടിവന്ന ദർശനം, ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയുടെ “കാരണസൂചക” സ്ത്രീലിംഗ ദർശനമായിരുന്നു; ദാനിയേലിന്റെ സ്വയംനീതി പൊടിയിൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ട ഉടൻതന്നെ, ദാനിയേലിനെ ആ സന്ദേശം വഹിക്കാൻ ഒടുവിൽ ശക്തനാക്കിയ മൂന്ന് ദൂതസ്പർശങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
1888-ൽ, എൽഡേഴ്സ് ജോൺസും വാഗണറും അവതരിപ്പിച്ചതുപോലെ, വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരണം എന്ന സന്ദേശവുമായി ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു. അതേ ദൂതൻ തന്നേ, അതേ വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരണം എന്ന സന്ദേശവുമായി, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വീണ്ടും ഇറങ്ങി വന്നു. അതോടുകൂടി ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിന്റെ ആരംഭം അടയാളപ്പെട്ടു. ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ആരംഭത്തിലെ സന്ദേശം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം, യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനം, അതിന്റെ ആരംഭംകൊണ്ടാണ് ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നത്.
1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് അതേ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു, 1840 മുതൽ 1844 വരെ പൂർത്തിയായ മൂന്ന് പടികൾ ആരംഭിച്ചു. ആ മൂന്ന് പടികൾ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഒന്നാമത്തെ ദൂതന് ശക്തിപകർച്ച ലഭിച്ചതോടും, 1844 ഏപ്രിൽ 19-ന് രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവോടും, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവോടും ആരംഭിച്ചു. ആ ചരിത്രം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മൂന്ന് ദൂതന്മാരിൽ ഒന്നാമന്റെ ഇറക്കം മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചു; അതിനെ തുടർന്ന് 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയിൽ രണ്ടാമത്തെ ദൂതൻ വന്നു, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവോടെ അത് സമാപിക്കുന്നു.
ആ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, തെരുവുകളിൽ മൂന്നു ദിനവും അരദിനവും നീണ്ട മരണത്തിനു ശേഷം മോശെയെയും ഏലീയാവിനെയും ഉയിർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു മിഖായേൽ ഇറങ്ങിവരുമ്പോഴും, അതുപോലെ ദാനിയേലിന്റെ ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസത്തെ ദുഃഖാചരണത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തു വീണ്ടും ഇറങ്ങിവരുന്നു. അവൻ ആദ്യം തന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ദർശനം, മനുഷ്യന്റെ മഹത്വത്തെ പൊടിയിലാഴ്ത്തുകയും ഒരു വേർതിരിവ് ഉളവാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ ദർശനം, അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പൊടിയിലായിക്കഴിഞ്ഞശേഷവും, “causative” സ്ത്രീലിംഗ ദർശനത്തെ കാണുന്നതിലൂടെ ദാനിയേൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞശേഷവും, ഗബ്രിയേൽ അവനെ ആദ്യമായി സ്പർശിച്ച്, അവന്റെ വിറയുന്ന കാലുകളിൽ നിർത്തുന്നു.
അപ്പോൾ മഹാദൂതനായ മിഖായേൽ “മോശെയെ ഉയിർപ്പിപ്പിക്കുവാൻ” ഇറങ്ങിവരികയും, താൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ തന്റെ കർത്താവിനോടാണ് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവനെ മുഴുവനായി കീഴടക്കിയതിനാൽ ശക്തിഹീനനായ ദാനിയേലിനെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് ഗബ്രിയേൽ വന്ന് അവനെ മൂന്നാം പ്രാവശ്യം സ്പർശിച്ച്, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ഒരു കൊടിയായിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിക്കായി അവനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ മൂന്ന് സ്പർശനങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു, എങ്കിലും അവ ഒരു ഏകദിനത്തിനുള്ളിൽ സംഭവിക്കുന്നു.
ആദ്യ ദൂതന്റെ അനുഭവത്തിൽ, മിന്നലുപോലെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനം, വേർതിരിവ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന “കാര്യകാരക” ദർശനം, കൂടാതെ ദാനിയേലിനെ അവന്റെ മാനുഷിക മഹിമയുടെ പൊടിയിൽ നിന്നുയർത്തുന്ന ആദ്യ സ്പർശം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആദ്യ ദൂതൻ ആദ്യ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനാൽ, ആദ്യത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളും അതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആദ്യ സ്പർശം ഒമ്പതാം മുതൽ പതിനൊന്നാം വാക്യങ്ങൾ വരെയാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്നതു യാദൃശ്ചികമല്ല.
എങ്കിലും ഞാൻ അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു; അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ മുഖം നിലത്തോട്ടു കുനിഞ്ഞ് ഗാഢനിദ്രയിൽ വീണു. അപ്പോൾ, ഇതാ, ഒരു കൈ എന്നെ തൊട്ടു; അത് എന്നെ മുട്ടുകളിന്മേലും കൈകളുടെ തളിരുകളിന്മേലും നിർത്തിച്ചു. അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: അത്യന്തം പ്രിയപ്പെട്ട മനുഷ്യനായ ദാനീയേലേ, ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന വചനങ്ങൾ ഗ്രഹിച്ചുകൊൾക; നേരെ എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുക; കാരണം ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ഈ വചനം എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ വിറെച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. ദാനീയേൽ 10:9–11.
ക്രിസ്തു തന്നേ നിർവഹിച്ച രണ്ടാമത്തെ സ്പർശത്തിന്റെ അനുഭവം, സംസാരിക്കാനാവാത്ത നിലയിൽ നിന്നു തന്റെ കർത്താവോടു സംസാരിക്കുവാൻ കഴിവുള്ള നിലയിലേക്കു ദാനീയേലിനെ മാറ്റുന്നു. രണ്ടാമത്തെ സ്പർശത്തിൽ ദാനീയേലിനു ശ്വാസമില്ല; അതുകൊണ്ടു ഇവിടെ അവൻ യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ സന്ദേശത്തിലെ അവസ്ഥയിലാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.
അവൻ എന്നോടു അത്തരം വാക്കുകൾ അരുളിച്ചെയ്തപ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ മുഖം നിലത്തേക്കു തിരിച്ചു മൗനനായിത്തീർന്നു. അപ്പോഴെ, മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ സാദൃശ്യത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരുവൻ എന്റെ അധരങ്ങളെ സ്പർശിച്ചു; അപ്പോൾ ഞാൻ വായ് തുറന്നു സംസാരിച്ചു, എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നവനോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ പ്രഭോ, ദർശനത്താൽ എന്റെ വേദനകൾ എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞുവന്നു, എനിക്കു ശക്തി ഒന്നും ശേഷിച്ചിട്ടില്ല. ഈ എന്റെ പ്രഭുവിന്റെ ദാസൻ ഈ എന്റെ പ്രഭുവിനോടു എങ്ങനെ സംസാരിക്കും? എനിക്കോ ഉടനെ തന്നെ ഒരു ശക്തിയും ശേഷിച്ചില്ല; എനിക്കുള്ള ശ്വാസവും അവശേഷിച്ചിട്ടില്ല. ദാനിയേൽ 10:15–17.
യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാം സന്ദേശത്തിൽ, അവർ ജീവിച്ചു മഹാസൈന്യമായി എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കേണ്ടതിന്നു നാലു കാറ്റുകളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശം അസ്ഥികളിന്മേൽ ഊതിക്കൊടുക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ആ സൈന്യത്തിന്റെ ശക്തീകരണം മൂന്നാമത്തെ സ്പർശനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
അപ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരുവൻ വീണ്ടും വന്ന് എന്നെ തൊട്ടു, എന്നെ ബലപ്പെടുത്തി. അവൻ പറഞ്ഞു: അത്യന്തം പ്രിയനായ മനുഷ്യനേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിനക്കു സമാധാനം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ; ബലമുള്ളവനാകുക, അതെ, ബലമുള്ളവനാകുക. അവൻ എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ബലപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ യജമാനൻ അരുളിച്ചെയ്യട്ടെ; നീ എന്നെ ബലപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ എന്തിനാണ് വന്നിരിക്കുന്നതെന്നു നീ അറിയുമോ? ഇപ്പോൾ ഞാൻ പാർസ്യദേശത്തിന്റെ പ്രഭുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ മടങ്ങിപ്പോകും; ഞാൻ പുറപ്പെട്ടുപോകുമ്പോൾ, ഇതാ, യവനദേശത്തിന്റെ പ്രഭു വരും. എന്നാൽ സത്യത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു ഞാൻ നിനക്കു അറിയിച്ചുതരാം; ഈ കാര്യങ്ങളിൽ എന്നോടുകൂടെ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നവൻ നിങ്ങളുടെ പ്രഭുവായ മീഖായേൽ അല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല. മേത്യനായ ദാര്യാവേശിന്റെ ആദ്യവർഷത്തിലും ഞാൻ അവനെ ഉറപ്പിപ്പാനും ബലപ്പെടുത്താനും നിന്നിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്കു സത്യം അറിയിച്ചുതരാം. ഇതാ, പാർസ്യദേശത്തിൽ ഇനി മൂന്നു രാജാക്കന്മാർ കൂടി എഴുന്നേൽക്കും; നാലാമൻ അവരൊക്കെയുംക്കാൾ വളരെ ധനവാനായിരിക്കും; അവൻ തന്റെ ധനസമ്പത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ യവനരാജ്യത്തിനെതിരെ എല്ലാവരെയും ഉണർത്തും. ദാനീയേൽ 10:18–11:2.
എസെക്കീയേൽ അദ്ധ്യായം മുപ്പത്തിയേഴിൽ ആ രണ്ടു സാക്ഷികളെ ജീവനിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന സന്ദേശം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശമാണ്; എന്നാൽ വരിവരിയായി, മോശെയെ ഉയിർപ്പിച്ചു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഒരു പതാകയായി എടുത്തുകൊണ്ടുപോകുന്ന മീഖായേലിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ ഗബ്രിയേൽ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശം ഐക്യനാടുകളുടെ അവസാന പ്രസിഡന്റിന്റെ സന്ദേശമാണ്. അതു 2020-ൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ആറാമത്തെ പ്രസിഡന്റിന്റെ (റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ) സന്ദേശമാണ്; യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ വിവരണത്തിൽ യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള ദുഃഖദിവസങ്ങളിൽനിന്നുള്ള പുനരുത്ഥാനം, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതിലേക്കു നയിച്ചു.
ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ “ദർശനം” അഥവാ “പ്രത്യക്ഷം” എന്ന പദം ഏഴ് പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ ഏഴ് പരാമർശങ്ങളും ഒരേ എബ്രായപദത്താൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയാണ്; എന്നാൽ അവയിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആ പദം സ്ത്രീലിംഗരൂപത്തിലും മറ്റു നാല് പ്രാവശ്യം പുല്ലിംഗരൂപത്തിലും വരുന്നു എന്നതാണ് വ്യത്യാസം. ഏഴ് പൂർണ്ണതയുടെ സംഖ്യയായിരിക്കയും, ഏഴാകുന്ന മൂന്ന്-നാല് സംയോജനം വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ഒരു മുഖ്യസ്വഭാവമായിരിക്കയും ചെയ്യുന്നു; അവിടെ ഏഴ് സഭകളിൽ അവസാനത്തെ മൂന്ന് സഭകളും, ഏഴ് മുദ്രകളിൽ അവസാനത്തെ മൂന്ന് മുദ്രകളും, ഏഴ് കാഹളങ്ങളിൽ അവസാനത്തെ മൂന്ന് കാഹളങ്ങളും ആദ്യ നാല് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നു പ്രത്യേകമായി വേർതിരിച്ചുകാണിക്കപ്പെടുന്നു.
ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഒരേ പുസ്തകമാണ്; ഈ അർത്ഥത്തിൽ ദാനിയേലും യോഹന്നാനും അവസാനദിവസങ്ങളുടെ അതേ പ്രതീകമാണ്. പത്താം അധ്യായത്തിലെ ക്രിസ്തുദർശനം, വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ക്രിസ്തുദർശനമാണ്.
വെളിപ്പാടിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, യോഹന്നാൻ തന്റെ പിന്നിൽ ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു; സംസാരിക്കുന്നവനെ കാണുവാൻ അവൻ തിരിഞ്ഞു.
കർത്താവിന്റെ ദിവസത്തിൽ ഞാൻ ആത്മാവിൽ ആയിരുന്നു; എന്റെ പിന്നാലെ ഒരു കാഹളനാദംപോലെ മഹത്തായ ഒരു ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു; അത് പറഞ്ഞതു: ഞാൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും, ആദ്യനും അന്തിമനും ആകുന്നു; നീ കാണുന്നതു ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതുകയും അതു ആസിയിലുള്ള ഏഴ് സഭകൾക്കു അയയ്ക്കുകയും ചെയ്വിൻ; എഫെസൊസിന്നും, സ്മുർണ്ണയ്ക്കും, പെർഗമൊസിന്നും, തുയത്തീരക്കും, സർദീസിന്നും, ഫിലദെൽഫ്യയ്ക്കും, ലവൊദിക്ക്യയ്ക്കും. വെളിപ്പാട് 1:10, 11.
ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പത്താം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നു സ്പർശങ്ങളായാലും, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ അതേ ദർശനമായാലും, യെഹെസ്കേൽ പുസ്തകത്തിലെ മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളായാലും, അല്ലെങ്കിൽ യെശയ്യാവിന്റെ അധരങ്ങളെ യാഗപീഠത്തിൽനിന്ന് എടുത്ത ജ്വലിക്കുന്ന കനൽകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചതായാലും, ആ അനുഭവം അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശത്തിന് ശക്തീകരണം ലഭിക്കുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതാണ്; ആ സന്ദേശം 2023 ജൂലൈയിൽ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ, യോഹന്നാൻ, യെഹെസ്കേൽ, യെശയ്യാവ് എന്നിവർ എല്ലാവരും തന്റെ പിന്നിൽനിന്ന് “പുരാതന പാതകളിൽ” നിന്നുള്ള “ശബ്ദം” കേൾക്കുന്ന ഒരു ദൂതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ ശബ്ദം ചോദിക്കുന്നു: “ഞാൻ ആരെ അയയ്ക്കും?” ആ ദൂതൻ, “ഇതാ ഞാൻ; എന്നെ അയയ്ക്കേണമേ,” എന്നു മറുപടി പറയുമ്പോൾ, അവൻ ശക്തി പ്രാപിക്കുകയും മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിച്ചുപറയുന്നവനെപ്പോലെ തന്റെ ശബ്ദം ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. “ചെവി ഉള്ളവൻ ആത്മാവ് സഭകളോടു പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ.”
ഈ പഠനം നമ്മുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരുന്നതാണ്.
“ഇപ്പോൾ വിവരണപ്പെടുത്തിയ ഈ അവസരത്തിൽ, ദൂതനായ ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന് അന്നു അവൻ ഗ്രഹിക്കുവാൻ കഴിയുമായിരുന്ന സകല ഉപദേശവും നൽകി. എന്നാൽ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ഇനിയും പൂർണമായി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയുവാൻ പ്രവാചകൻ ആഗ്രഹിച്ചു; വീണ്ടും ദൈവത്തിൽനിന്ന് വെളിച്ചവും ജ്ഞാനവും അന്വേഷിക്കുവാൻ അവൻ തன்னை ഏല്പിച്ചു. ‘ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ദാനിയേൽ മൂന്നു പൂർണ്ണ ആഴ്ച ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രുചിയുള്ള അപ്പം ഞാൻ ഭക്ഷിച്ചില്ല; മാംസമോ വീഞ്ഞോ എന്റെ വായിൽ കടന്നില്ല; ഞാൻ ഒട്ടും എന്നെത്തന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തതുമില്ല…. അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി; ഇതാ, ശണവസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്ന ഒരുത്തൻ; അവന്റെ ഇടുപ്പ് ഊഫാസ് എന്ന സ്ഥലത്തെ ശുദ്ധസ്വർണംകൊണ്ട് കെട്ടിയിരുന്നു. അവന്റെ ശരീരം വൈഡൂര്യത്തിനെപ്പോലെയും, അവന്റെ മുഖം മിന്നലിന്റെ ദൃശ്യത്തെപ്പോലെയും, അവന്റെ കണ്ണുകൾ അഗ്നിദീപങ്ങളെപ്പോലെയും, അവന്റെ ഭുജങ്ങളും കാലുകളും മിനുക്കിയ പിത്തളയുടെ വർണ്ണത്തെപ്പോലെയും, അവന്റെ വചനങ്ങളുടെ ശബ്ദം ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ശബ്ദത്തെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു’ (ദാനിയേൽ 10:2–6).”
“പത്മോസ് ദ്വീപിൽ ക്രിസ്തു യോഹന്നാനോടു വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൻ നൽകിയ വിവരണത്തോടു ഈ വിവരണം സാദൃശ്യമുള്ളതാണ്. ദൈവപുത്രൻ തന്നെയായ മഹത്തായ വ്യക്തിത്വം ദാനിയേലിന് പ്രത്യക്ഷനായി. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതു ദാനിയേലിനെ ഉപദേശിപ്പാൻ നമ്മുടെ കർത്താവ് മറ്റൊരു സ്വർഗീയ ദൂതനോടുകൂടെ വരുന്നു.
ലോകത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ വെളിപ്പെടുത്തിയ മഹാസത്യങ്ങൾ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിധികളെപ്പോലെ സത്യം അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കുള്ളവയാണ്. ദാനിയേൽ പ്രായമായ ഒരാളായിരുന്നു. അവന്റെ ജീവിതം ഒരു ജാതീയ രാജദർബാറിന്റെ മോഹനാകർഷണങ്ങൾക്കിടയിലായിരുന്നു ചെലവായത്; മഹത്തായ ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കാര്യഭാരങ്ങളാൽ അവന്റെ മനസ്സ് ഭാരപ്പെട്ടിരുന്നു. എങ്കിലും ഇവയെല്ലാം വിട്ട് അവൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ തന്റെ ആത്മാവിനെ താഴ്ചപ്പെടുത്തുകയും പരമോന്നതന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾക്കുള്ള മറുപടിയായി, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജീവിക്കേണ്ടിയിരുന്നവർക്കായി സ്വർഗ്ഗീയ പ്രാകാരങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വെളിച്ചം കൈമാറപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് നമുക്കു കൊണ്ടുവന്ന സത്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ നമ്മുടെ ബോധം തുറന്നുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നായി, എത്ര ആത്മാർത്ഥതയോടെ നാം ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതാകുന്നു!
“‘ഞാൻ ദാനീയേൽ മാത്രം ആ ദർശനം കണ്ടു; എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പുരുഷന്മാർ ആ ദർശനം കണ്ടില്ല; എങ്കിലും ഒരു വലിയ വിറയൽ അവരുടെമേൽ വീണതുകൊണ്ട് അവർ ഒളിച്ചുകൊള്ളുവാൻ ഓടിപ്പോയി…. എന്നിൽ ബലമൊന്നും ശേഷിച്ചിരുന്നില്ല; എന്റെ സൌന്ദര്യം എന്നിൽ നശിച്ചുപോയതുപോലെ മാറി, എനിക്കു ബലം ഒന്നും നിലനിന്നില്ല’ (വാക്യങ്ങൾ 7, 8). യഥാർത്ഥത്തിൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട എല്ലാവർക്കും ഇതുപോലെയുള്ള ഒരു അനുഭവം ഉണ്ടായിരിക്കും. ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വവും മഹിമയും പരിപൂർണ്ണതയും സംബന്ധിച്ച അവരുടെ ദർശനം എത്ര വ്യക്തമായതാകുന്നു, അത്രയും കൂടുതൽ സജീവമായി അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ദൗർബല്യവും അപൂർണ്ണതയും കാണും. പാപമില്ലാത്ത സ്വഭാവം തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടുവാനുള്ള യാതൊരു പ്രവണതയും അവർക്കുണ്ടാകുകയില്ല; തങ്ങളിലേത് ശരിയും മനോഹരവും ആണെന്ന് തോന്നിയിരുന്നതു, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധിയുടെയും മഹിമയുടെയും വിരുദ്ധതയിൽ, അയോഗ്യവും നശ്വരവുമായതായിട്ടു മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. മനുഷ്യർ ദൈവത്തിൽനിന്നു വേർപിരിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും, ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ദർശനം അത്യന്തം മങ്ങിയിരിക്കുമ്പോഴും ആകുന്നു അവർ, ‘ഞാൻ പാപരഹിതൻ; ഞാൻ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവൻ’ എന്നു പറയുന്നത്.”
“അപ്പോൾ ഗബ്രിയേൽ പ്രവാചകനോടു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു അവനോടു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു: ‘അതിയായ പ്രിയങ്കരനായ ദാനിയേലേ, ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന വചനങ്ങൾ ഗ്രഹിച്ചുകൊൾക; നേരെ നിൽക്കുക; എന്തെന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ അവൻ ഈ വചനം എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ വിറെച്ചുകൊണ്ടു നിന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: ‘ഭയപ്പെടേണ്ട, ദാനിയേലേ; നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ ബോധം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നും നിന്നെത്തന്നേ താഴ്ത്തേണ്ടതിന്നും നീ നിന്റെ ഹൃദയം ഏല്പിച്ച ആദ്യദിവസംമുതൽ തന്നേ നിന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കപ്പെട്ടു; നിന്റെ വചനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്’ (വാക്യങ്ങൾ 11, 12).”
“സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മഹിമയാൽ ദാനിയേലിനോടു എത്ര മഹത്തായ ബഹുമാനമാണ് കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്! അവൻ തന്റെ നടുങ്ങുന്ന ദാസനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും, അവന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കേൾക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവന്നു ഉറപ്പു നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ ഉത്സുകമായ അപേക്ഷയ്ക്കുള്ള മറുപടിയായി, പേർഷ്യരാജാവിന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്വാധീനിക്കേണ്ടതിന്നു ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ അയക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ ഉപവസിച്ചും പ്രാർത്ഥിച്ചും കൊണ്ടിരുന്ന ആ മൂന്ന് ആഴ്ചകളിൽ, ആ രാജാവ് ദൈവാത്മാവിന്റെ പ്രേരണകൾക്കെതിരായി നിന്നിരുന്നു; എന്നാൽ, ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കു ഉത്തരമായി ഏതെങ്കിലും നിർണായക നടപടി സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു ആ ദൃഢഹൃദയനായ രാജാവിന്റെ മനസ്സിനെ തിരിക്കുവാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രഭുവായ പ്രധാനദൂതൻ മീഖായേൽ അയക്കപ്പെട്ടു.
“‘അവൻ എന്നോടു അത്തരത്തിലുള്ള വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ മുഖം നിലത്തേക്കു തിരിച്ച് മിണ്ടാതെയായി. അപ്പോൾ ഇതാ, മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ സാദൃശ്യത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരുവൻ എന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടു…. പിന്നെ അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു: അത്യന്തം പ്രിയനായ മനുഷ്യനേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിനക്കു സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ; ശക്തനായിരിക്ക; അതെ, ശക്തനായിരിക്ക. അവൻ എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ബലപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ കർത്താവേ, അരുളിച്ചെയ്യേണമേ; നീ എന്നെ ബലപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു’ (വാക്യങ്ങൾ 15–19). ദാനിയേലിനോടു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ദൈവിക മഹത്വം അത്രയും മഹത്തായിരുന്നതിനാൽ, ആ ദർശനം അവൻ സഹിക്കാനായില്ല. അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗീയ ദൂതൻ തന്റെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ തേജസ്സു മറച്ചു, ‘മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ സാദൃശ്യത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരുവൻ’ (വാക്യം 16) എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രവാചകനു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. തന്റെ ദൈവിക ശക്തിയാൽ, ദൈവത്തിൽനിന്നു തനിക്കയക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം കേൾക്കേണ്ടതിന്നു, സത്യനിഷ്ഠയും വിശ്വാസവും ഉള്ള ഈ മനുഷ്യനെ അവൻ ബലപ്പെടുത്തി.
“ദാനിയേൽ അത്യുന്നതനായവന്റെ സമർപ്പിത ദാസനായിരുന്നു. അവന്റെ ദീർഘായുസ് തന്റെ യജമാനനോടുള്ള സേവനത്തിലെ മഹത്തായ പ്രവൃത്തികളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ സ്വഭാവശുദ്ധിയും അചഞ്ചലമായ വിശ്വസ്തതയും ഹൃദയത്തിലെ വിനയത്താലും ദൈവസന്നിധിയിലെ അനുതാപത്താലും മാത്രമേ തുല്യപ്പെടുന്നുള്ളു. നാം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു: ദാനിയേലിന്റെ ജീവിതം യഥാർത്ഥ വിശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ ദൈവപ്രചോദിതമായ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്.” Sanctified Life, 49–52.