ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തെ പരിഗണിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, ആ അധ്യായത്തെ കൂടുതൽ സമ്പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കുവാൻ നമ്മെ സഹായിക്കാവുന്ന ചില പ്രവാചക പ്രതീകങ്ങളെ നാം പരിഗണിക്കും. ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവു, മീശായേൽ, അസർയ്യാവു എന്നിവർ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദർഭത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, നിർദ്ദിഷ്ടമായ ചില പ്രവാചക പ്രതീകങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരായി പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, അവർ തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും കാണിക്കപ്പെടാതെ നാലു ശ്രേഷ്ഠന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനം മാത്രമാണ് ദാനിയേൽ “സകല ദർശനങ്ങളിലും സ്വപ്നങ്ങളിലും ഉള്ള ബോധം” എന്ന വരം ഉള്ളവനായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്.

ഈ നാല് ബാലന്മാരെക്കുറിച്ചാകട്ടെ, ദൈവം അവർക്കെല്ലാവിധ വിദ്യയിലും ജ്ഞാനത്തിലും അറിവും പാടവവും നല്കി; ദാനീയേലിന്നോ സകല ദർശനങ്ങളിലും സ്വപ്നങ്ങളിലും വിവേകവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ദാനീയേൽ 1:17.

ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ‘നാല്’ എന്നതിന്റെ പ്രതീകമായി അവർ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള അന്ത്യകാലത്തിലെ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ‘നാല്’ എന്നത് സർവ്വലൗകികതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രതീകമാണ്; എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യകാലത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആ നാല് ശ്രേഷ്ഠർ അന്ത്യകാലത്തിലെ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പതിനേഴാം വാക്യത്തിൽ, “മൂന്നും-ഒന്നും ചേർന്ന സംയോജനം” എന്ന പ്രതീകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദാനിയേലിനും മറ്റു മൂന്ന് ശ്രേഷ്ഠർക്കുമിടയിൽ ആദ്യമായി ഒരു വ്യത്യാസം വരുത്തപ്പെടുന്നു.

“മൂന്നും-ഒന്നും ചേർന്ന ഒരു സംയോജനം” എന്ന പ്രതീകം ദൈവപ്രചോദിത വചനത്തിൽ ആവർത്തിച്ച് കാണപ്പെടുന്നു. പ്രസംഗസന്ദർഭത്തിന് അനുസരിച്ച് അത് വിവിധ സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1798-ൽ “അവസാനകാലം” ആരംഭിച്ചപ്പോൾ തുടങ്ങുകയും കൃപാകാലാവസാനത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെയാണ് അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ഈ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളും ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ആ പ്രസ്ഥാനത്തെ തുടർന്ന് വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ നാലാമത്തെ ദൂതൻ വരുന്നു; അങ്ങനെ, മൂന്നും-ഒന്നും ചേർന്ന ഒരു സംയോജനം.

ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തെ ഒന്നാം സംഖ്യയാൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തെ മൂന്നാം സംഖ്യയാൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായും ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കാം. അതിനാൽ, “മൂന്നും-ഒന്നും ചേർന്ന സംയോജനം” “ഒന്നും-മൂന്നും ചേർന്ന സംയോജനം” എന്നായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടാം. പ്രതീകാത്മകമായ “മൂന്ന്-ഒന്ന് സംയോജനം” ഒരു പ്രതീകമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, ഒന്നാണ്—മൂന്നിന് മുമ്പാകെ വരുന്നതായാലും, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന്—ഒന്നിന് മുമ്പാകെ വരുന്നതായാലും ആകുന്നു. ദാനീയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ അഗ്നിചൂളയിൽ, ആദ്യം നാം മൂന്ന് വിശിഷ്ടന്മാരെ കാണുന്നു; തുടർന്ന് ദൈവപുത്രനെപ്പോലെയുള്ള നാലാമനെയും കാണുന്നു.

അങ്ങനെ ശദ്രക്, മേശക്, അബേദ്നെഗോ എന്ന ഈ മൂന്നു പുരുഷന്മാർ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവരായി ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിചൂളയുടെ നടുവിലേക്കു വീണു. അപ്പോൾ രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ വിസ്മയചകിതനായി അതിവേഗം എഴുന്നേറ്റു തന്റെ മന്ത്രിമാരോടു പറഞ്ഞു: നാം ബന്ധിക്കപ്പെട്ട മൂന്നു പുരുഷന്മാരെ അഗ്നിയുടെ നടുവിലേക്കു എറിഞ്ഞതല്ലോ? അവർ രാജാവിനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: സത്യമാണ്, രാജാവേ. അവൻ പറഞ്ഞു: നോക്കൂ, ഞാൻ നാലു പുരുഷന്മാരെ അഴിച്ചുവിട്ടവരായി അഗ്നിയുടെ നടുവിൽ നടക്കുന്നതായി കാണുന്നു; അവർക്കു യാതൊരു കേടും ഇല്ല; നാലാമന്റെ രൂപം ദൈവപുത്രനോടു സദൃശമാണ്. ദാനീയേൽ 3:23–25.

നിസ്സംശയം, ദാനിയേൽ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ സ്വർണ്ണപ്രതിമാരാധനയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടാതിരുന്നതെന്തുകൊണ്ടെന്നു നമ്മെ ബോധിപ്പിക്കുന്ന തികച്ചും ദൈവികമായ ഒരു കാരണവും, കൃത്യമായ ഒരു ചരിത്രസത്യവും ഉണ്ട്; എന്നാൽ പ്രവചനാത്മകമായ ഒരു കാരണം ഇതാണ്: ദാനിയേൽ അവിടെ സന്നിഹിതനായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അഗ്നിചൂളയിൽ ഉള്ള മൂന്നും ഒന്നും ചേർന്ന സംയോജനത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രതീകാത്മകത അവൻ നശിപ്പിച്ചേനേ. ഗിദെയോനോടുകൂടെ, ഗിദെയോനും അവന്റെ നൂറു പേർ വീതമുള്ള മൂന്ന് കൂട്ടങ്ങളും ആയിരുന്നു. ക്രിസ്തുവും പലപ്പോഴും മൂന്നു ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ ആയിരുന്നു.

ആറ് ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം യേശു പത്രോസിനെയും യാക്കോബിനെയും അവന്റെ സഹോദരനായ യോഹന്നാനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വേറിട്ട് ഒരു ഉയർന്ന പർവതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. അവർക്കു മുമ്പാകെ അവൻ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു; അവന്റെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു, അവന്റെ വസ്ത്രം വെളിച്ചംപോലെ വെളുത്തതായിരുന്നു. മത്തായി 17:1, 2.

ഒന്നും മൂന്നും, അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നും ഒന്നും; അതേ പ്രതീകമാണ് അത്, കാരണം അവയെല്ലാം അവസാനകാലങ്ങളുടെ ഏതോ പ്രവാചകഘടകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവസാനകാലങ്ങൾ ന്യായവിധിയുടെ ദിവസങ്ങളാണ്. ന്യായവിധിയുടെ ദിവസങ്ങൾ 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു; 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അന്വേഷണന്യായവിധി ആരംഭിക്കുമെന്ന് ഉണ്ടായ പ്രഖ്യാപനത്തോടുകൂടി. കൂടാതെ, ന്യായവിധിയുടെ ദിവസങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധികൾ ആരംഭിച്ച് ക്രമേണ തീവ്രമാകുന്നതോടെ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കിത്തുടങ്ങുന്നതുവരെ തുടരും; പരീക്ഷണകാലം പൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കുകയും അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകൾ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ അഗ്നിഭട്ടിയിൽ, തുടർന്ന് ക്രിസ്തുവാൽ ചേർക്കപ്പെട്ട ആ മൂന്ന് ശ്രേഷ്ഠന്മാർ പതാകയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണപ്രതിമയുടെ പ്രതിഷ്ഠാഘോഷത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സാമ്രാജ്യം രൂപീകരിച്ചിരുന്ന സകല ജാതികളും ഹാജരായിരുന്നു.

അവൻ ദൂരത്തുനിന്നു ജാതികൾക്കു ഒരു പതാക ഉയർത്തും; ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തുനിന്നു അവരോടു ചൂളം വിളിക്കും; ഇതാ, അവർ അതിവേഗത്തിൽ ശീഘ്രമായി വരും. യെശയ്യാവു 5:26.

ദാനിയേലിന്റെ ബന്ധിതാവസ്ഥയിലെ എഴുപതു വർഷം തിരിച്ചറിയേണ്ട മറ്റൊരു അനിവാര്യ പ്രതീകമാണ്; അത് ദൈവപ്രചോദിത വചനത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണപ്പെടുന്നു. യെഹോയാകീമിൽ നിന്ന് കോരേശുവരെ ഉള്ള കാലഘട്ടം ദാനിയേലിന്റെ ബന്ധിതാവസ്ഥയിലെ യഥാർത്ഥ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. രണ്ടാം ദിനവൃത്താന്തത്തിൽ, എഴുപതു വർഷം ദേശം വിശ്രമിച്ചു തന്റെ ശബ്ബത്തുകൾ ആസ്വദിക്കേണ്ടിരുന്ന കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, എഴുപതു വർഷം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, റിപ്പബ്ലിക്കാനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്റെയും സത്യ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്റെയും സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളെയും അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് എഴുപതു വർഷത്തെ പാപ്പാത്വത്തിന്റെ അന്ധകാരയുഗത്തിലെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപതു വർഷങ്ങളോടു സമരസിപ്പിക്കുന്നു.

“ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ സഭ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ മനുഷ്യവർഗത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായുള്ള ദൈവിക പദ്ധതിയെ സമാപ്തിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുവാൻ സ്വതന്ത്രമാണ്. അനേകം ശതാബ്ദങ്ങളോളം ദൈവജനങ്ങൾ അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണം അനുഭവിച്ചു. സുവിശേഷത്തെ അതിന്റെ ശുദ്ധിയിൽ പ്രസംഗിക്കുന്നത് നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; മനുഷ്യരുടെ കല്പനകൾ ലംഘിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടവർക്കു ഏറ്റവും കഠിനമായ ശിക്ഷകൾ വിധിക്കപ്പെട്ടു. അതിന്റെ ഫലമായി, കർത്താവിന്റെ മഹത്തായ ധാർമ്മിക മുന്തിരിത്തോട്ടം ഏതാണ്ട് മുഴുവൻ കൃഷിയില്ലാതെ കിടന്നു. ജനങ്ങൾ ദൈവവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽനിന്നു വഞ്ചിതരായി. പിഴവിന്റെയും അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെയും ഇരുട്ട് സത്യമായ മതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനെ മായ്ച്ചുകളയുമെന്നു ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. നിരന്തരമായ ഈ പീഡനത്തിന്റെ ദീർഘകാലഘട്ടത്തിൽ ഭൂമിയിലെ ദൈവസഭ, പ്രവാസകാലത്തു ബാബിലോണിൽ ബദ്ധരായി പാർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന യിസ്രായേൽമക്കളെപ്പോലെ തന്നേ, യാഥാർത്ഥ്യമായി തടവിലായിരുന്നു.” Prophets and Kings, 714.

അന്ധകാരയുഗത്തിലെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷങ്ങളെയും ഒരു പ്രതീകമായി എഴുപത് വർഷങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നു ഒരിക്കൽ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, പ്രതീകാത്മകമായി അന്ധകാരയുഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “മൂന്നര വർഷങ്ങൾ”, അഥവാ “നാല്പത്തിരണ്ട് മാസം”, അഥവാ “കാലവും കാലങ്ങളും കാലത്തിന്റെ പകുതിയും” എന്ന ദൃഷ്ടാന്തം പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അർത്ഥത്തെയും പ്രയോഗത്തെയും വികസിപ്പിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ, എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ആദ്യ സന്ദേശത്തിന് ശക്തിപ്രാപനം ലഭിച്ച സമയത്തുനിന്ന് ന്യായവിധിവരെ ഉള്ള കാലഘട്ടമായി നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു. ആ കാലഘട്ടം ഓരോ വിശുദ്ധ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിലും നിലനിൽക്കുന്നു; അങ്ങനെ, എഴുപത് വർഷങ്ങൾ സമയം എന്ന ഘടകത്തെ പ്രത്യേകമായി ഉന്നയിക്കാത്ത, എന്നാൽ ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന മറ്റു സത്യരേഖകളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം മലാഖി ചിത്രീകരിക്കുന്നത് നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കാലമായി ആണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, മലാഖി വിവരണപ്പെടുത്തിയ ലേവ്യരുടെ ശുദ്ധീകരണത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ദേവാലയത്തിന്റെ രണ്ടു ശുദ്ധീകരണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി. അതേ കാലഘട്ടം തന്നെയാണ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയവും. അതുപോലെതന്നെ, പിമ്പിലെ മഴ ക്രമാനുഗതമായി പകർന്നൊഴിക്കപ്പെടുന്ന കാലവും അതുതന്നെയാണ്. അതേ കാലഘട്ടം മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണകാലവും ആകുന്നു; അത് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയിലേക്കു നയിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടം പ്രവചനത്തിലുള്ള “ഒരുക്കത്തിന്റെ ദിവസം” കൂടിയാണ്; അത് ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു, അതുതന്നെ “ശബ്ബത്തിന്റെ ദിവസം” കൂടിയാണ്. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ചിതറിച്ചുകളയുന്ന സമയങ്ങളും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന സമയങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെടുന്നു; ഇവ രണ്ടും “ഏഴ് സമയങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഘടകങ്ങളാണ്.

ദാനിയേൽ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ യെഹോയാക്കീം ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. അവനെ തുടർന്നുവരുന്ന രണ്ടു രാജാക്കന്മാരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നോക്കുമ്പോൾ, അവൻ വിധിവരെ നയിക്കുകയും വിധിയിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മൂന്ന് ദൂതന്മാരിൽ ആദ്യത്തേവൻ മാത്രമാണ്. സൈറസ് ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ മാത്രം ഒരു പ്രതീകമല്ല, അവൻ വിടുതലിന്റെ ഒരു “അടയാളം” കൂടിയാണ്. ദാനിയേൽ മൂന്ന്-ഉം-ഒന്ന് എന്ന സംയോജനത്തിലെ ഒരു ഘടകവും, ദൈവജനത്തിന്റെ നാലുമടങ്ങായ ലോകവ്യാപക പ്രതിനിധാനത്തിന്റെ ഭാഗവും ആണ്. ദാനിയേൽ എലീയാ ദൂതന്റെ ഒരു പ്രതീകവും ആകുന്നു; വെളിപ്പാട് എന്ന പുസ്തകത്തിൽ അവൻ യോഹന്നാന്റെ മുൻചിഹ്നവുമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നവരുടെ ഒരു പ്രതീകവും അവനാണ്. “ദാനിയേൽ” എന്ന നാമത്തിന്റെ അർത്ഥം “ദൈവത്തിന്റെ ന്യായാധിപൻ” അല്ലെങ്കിൽ “വിധിയുടെ ദൈവം” എന്നാകയാൽ, അവൻ വിധിയുടെ ഒരു പ്രതീകവും, ലവോദിക്യയുടെ പ്രതീകവും കൂടിയാണ്; കാരണം ലവോദിക്യ എന്നതിന് “വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനം” അല്ലെങ്കിൽ “വിധിക്കു കീഴിലുള്ള ഒരു ജനം” എന്നർത്ഥമുണ്ട്. ലവോദിക്യയുടെ വിധി അന്തിമമായി ദാനിയേൽ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ മുദ്രവെക്കാതെയാകുന്ന അറിവിനെ അവർ നിരസിക്കുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്.

നേബൂഖദ്‌നേസർ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെയും സത്യമായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെയും പ്രതീകമാണ്; അതുപോലെതന്നെ, ആരംഭം മുതൽ അവസാനം വരെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രതീകവുമാണ്. നാം ദാനിയേലിന്റെ നാലും അഞ്ചും അധ്യായങ്ങളിലേക്കു എത്തുമ്പോൾ, 1798-ലെ “അവസാനകാലത്തെ” നേബൂഖദ്‌നേസർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും, ബെൽശസ്സർ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുമാണെന്ന് കാണും. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നീണ്ട ശിക്ഷയുടെ അവസാനം നേബൂഖദ്‌നേസർ മാനസാന്തരപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടുപോലെയുള്ള ഒരു ഭരണാധികാരിയായി മാറി; എന്നാൽ അവന്റെ മകൻ തന്റെ നാശത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്നവനായി തീരുന്നു.

ബാബിലോന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിയോടു, അതിന്റെ ആദ്യ ഭരണാധികാരിയോടു പ്രതീകാത്മകമായി ഉണ്ടായതുപോലെ, ദൈവിക കാവൽക്കാരന്റെ ഈ ശിക്ഷാവിധി വന്നിരുന്നു: “രാജാവേ, ... നിന്നോടു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു; രാജ്യം നിന്നിൽനിന്നു നീക്കിക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” ദാനീയേൽ 4:31. പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 533.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ഉള്ള മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെയും ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവാചക പ്രതീകത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേതിനെയും ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഒരു പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥി അധീനമാക്കേണ്ട മൂന്ന് പ്രവചനപരീക്ഷകളിൽ ആദ്യത്തേതാണ് അത്. തുടർന്ന് വരുന്ന പരീക്ഷകളിൽ വിജയിക്കേണ്ടതിനായി “ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടത്” അതുതന്നെയാണ്. ദാനിയേൽ പുസ്തകവും വെളിപ്പാട് പുസ്തകവും ചേർന്ന് രൂപംകൊള്ളുന്ന പ്രവചനഗ്രന്ഥത്തിൽ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യമാണ് ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രതിനിധാനം എന്നു പറയാവുന്നത്.

ഈ ലേഖനങ്ങളിൽ ഇതിനകം ഒന്നിലധികം പ്രാവശ്യം ഉദ്ധരിച്ചതുപോലെ, *Early Writings* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഒരു അനുച്ഛേദത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ മൂന്ന്-ഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് വരുന്ന അനുച്ഛേദത്തിൽ അവൾ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ മൂന്ന്-ഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് യോഹന്നാന്റെ സന്ദേശം നിരസിച്ചിരുന്നവർക്ക് യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ലെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാൾക്കു അടുത്ത അനുച്ഛേദം വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, മില്ലറൈറ്റുകൾക്കുള്ള ആദ്യ പരീക്ഷണം വില്യം മില്ലറായിരുന്നു; സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അദ്ദേഹത്തെ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനാലും ഏലിയാവാലും മുൻനിഴലാക്കിയവനായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആദ്യ പരീക്ഷണത്തിന്റെ ആ രണ്ട് സാക്ഷികളും ദാനിയേൽ ഒന്നാം അദ്ധ്യായം ഏലിയാവിന്റെ സന്ദേശമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഒന്നാം അദ്ധ്യായം നിരസിക്കപ്പെട്ടാൽ, രണ്ടാം, മൂന്നാം അദ്ധ്യായങ്ങളിൽനിന്ന് യാതൊരു പ്രയോജനവും ഉണ്ടാകുകയില്ല.

യേശുവും രണ്ടാമത്തെ ദൂതനും താന്താങ്ങളുടെ ചരിത്രങ്ങളിൽ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെയും ഒന്നാം ദൂതനെയും പിന്തുടർന്നു. യേശുവിന് ശേഷം ക്രൂശിന്റെ ന്യായവിധി ഉണ്ടായി; അന്വേഷണ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ മൂന്നാം ദൂതൻ എത്തി. ക്രൂശിനോടനുബന്ധിച്ച് ശിഷ്യന്മാർക്കുണ്ടായ നിരാശ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയുടെ മാതൃകയാണ്. ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം, യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും വില്യം മില്ലറും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ഏലിയാവാണ്; എന്നാൽ അതിനെ രണ്ടാം, മൂന്നാം അധ്യായങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കാനാകില്ല. ആ അധ്യായങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുകൂടി നിത്യസുവിശേഷമാണ്; അത് എപ്പോഴും മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പ്രവാചകപരിശോധനാസന്ദേശമായി പ്രവർത്തിച്ചു, ആദ്യം രണ്ടു വർഗ്ഗം ആരാധകരെ ഉളവാക്കി, പിന്നെ അവരെ വേർതിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ, ആ മൂന്നു അധ്യായങ്ങൾ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടാൽ അത് മറ്റൊരു സുവിശേഷമായിരിക്കും.

എന്നാൽ ഞങ്ങളോ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ദൂതനോ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടു പ്രസംഗിച്ച സുവിശേഷത്തിന്നു വിരുദ്ധമായി മറ്റേതെങ്കിലും സുവിശേഷം നിങ്ങളോടു പ്രസംഗിച്ചാൽ, അവൻ ശപിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കട്ടെ. മുമ്പ് ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും പറയുന്നു: നിങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചതിന്നു വിരുദ്ധമായി ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോടു മറ്റേതെങ്കിലും സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചാൽ, അവൻ ശപിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കട്ടെ. ഗലാത്യർ 1:8, 9.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്ന് വരുവാൻ വഴി ഒരുക്കുന്നു; അതുപോലെ അതു മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മരുഭൂമി ചിതറിപ്പോകലിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും കാൽകൊണ്ട് ചവിട്ടിക്കളയപ്പെടുന്നു. ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേൽ മരുഭൂമിയിൽ, ചിതറിക്കപ്പെട്ടവനും അടിമയാക്കിയവനും ആകുന്നു. ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ സന്ദേശം, രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ സന്ദേശത്തിനായി വഴി ഒരുക്കുന്നു; അവിടെ ക്രിസ്തു ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും അവരോടു ഉടമ്പടിയിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; കാരണം അഹരോന്റെ സ്വർണപ്രതിമയുടെ പ്രതിസന്ധിയിൽ അവർ മോശെയോടുകൂടെ വിശ്വസ്തതയോടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു; ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായവും സ്വർണപ്രതിമയുടെ പ്രതിസന്ധിയാണ്.

ഷദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ സ്വർണ്ണവിഗ്രഹമായ “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ” എന്ന പരീക്ഷയ്ക്കു മുമ്പേ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ലേവ്യരെപ്പോലെയാണ്. ആ ചടങ്ങിൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ വാദ്യവൃന്ദം ഒരുക്കുന്നു, സോരിന്റെ വേശ്യ ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുന്നു, മതഭ്രഷ്ടമായ ആത്മീയ യിസ്രായേൽ സ്വർണ്ണവിഗ്രഹത്തിന്റെ മുമ്പിൽ വീണു നമസ്കരിക്കുകയും പിന്നെ സംഗീതത്തിന്റെ ചുവടുപിടിച്ച് അതിനെ ചുറ്റി നഗ്നരായി നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഒരേ പുസ്തകമാണ്; ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ ക്രിസ്തു ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ പുസ്തകം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യുന്നു. അവൻ ആ പുസ്തകത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളിക്കുന്ന ആദ്യ സത്യം തന്നേ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളാണ്. ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളാണ്. വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ആ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ, അവ ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളിൽ ആദ്യം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് പൂർണ്ണതയിലെത്തുന്നത്. വെളിപ്പാട് പതിനാലിൽ അവയെ നിത്യസുവിശേഷമായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അവ ആകാശമധ്യേ പറക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ അവ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സമസ്ത ലോകത്തേക്കും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളിൽ, ആ സന്ദേശം ലോകത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്ന പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും അനുഭവം ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനാല് സത്യത്തിന്റെ ബാഹ്യരേഖയാണ്; ചിഹ്നങ്ങളിലൂടെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നിത്യസുവിശേഷവും മൂന്ന് ദൂതന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും സന്ദേശവും, ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ ആന്തരികരേഖയാൽ പൂർണ്ണതയിലെത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ അനേകം അത്ഭുതകരമായ സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവയിലെ ഒരു സത്യം ഇതാണ്: ആ മൂന്ന് സന്ദേശങ്ങളും മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയാണ്—ആഹാരപരമായ ഒരു പരീക്ഷണത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, അതിനെ തുടർന്ന് ദൃശ്യപരമായ ഒരു പരീക്ഷണം വരുകയും, അതിന് പിന്നാലെ ഒരു ലിറ്റ്മസ് പരിശോധന വരികയും ചെയ്യുന്നു. ആ മൂന്ന് പരീക്ഷണങ്ങളെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ മറ്റു രീതികളും സംശയമില്ലാതെ ഉണ്ടാകാം; എന്നാൽ ആ വിശേഷണങ്ങൾ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ തന്നെ എളുപ്പത്തിൽ കാണാൻ കഴിയുന്നു, കൂടാതെ ഒന്നാം അധ്യായം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായം വരെ അവ വീണ്ടും കാണപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ഒരു ഏകപ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതാണ്.

“ആദ്യവും രണ്ടാമത്തെയും സന്ദേശങ്ങൾ 1843-ലും 1844-ലും നല്കപ്പെട്ടു; നാം ഇപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഘോഷണത്തിന്കീഴിലാണ്; എങ്കിലും ആ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളും ഇപ്പോഴും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. സത്യത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കു അവ വീണ്ടും അറിയിക്കപ്പെടേണ്ടത് മുമ്പെപ്പോലെ തന്നേ ഇപ്പോഴും അനിവാര്യമാണ്. എഴുത്തിലൂടെയും വാക്കിലൂടെയും നാം ആ ഘോഷണം മുഴക്കേണ്ടതാകുന്നു; അവയുടെ ക്രമവും, നമ്മെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന പ്രവചനങ്ങളുടെ പ്രയോഗവും കാണിച്ചുകൊണ്ട്. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കൂടാതെ മൂന്നാമത്തേത് ഉണ്ടാകുവാൻ കഴിയുകയില്ല. ഈ സന്ദേശങ്ങൾ നാം ലോകത്തിന്നു പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൂടെയും പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെയും നല്കേണ്ടതാകുന്നു; പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ നിരയിൽ നടന്നുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും കാണിച്ചുകൊണ്ട്.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെയും മൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെയും യഥാർത്ഥ ചരിത്രസംഭവങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു ദിവസം മാത്രമോ, ഒരു ആഴ്ചയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇരുപത് വർഷങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് പ്രാധാന്യമില്ല; അവ മൂന്ന് പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ക്രമാനുഗതമായ പരിശോധനയെ പ്രതീകാത്മകമായി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. നേബൂഖദ്‌നേസർ, പ്രവാചകനായ ദാനിയേലിലൂടെ ദൈവം തന്റെ സ്വപ്നം അറിയുകയും, ആ സ്വപ്നത്തിന് അത്രയും ദൃഢമായ ഒരു വ്യാഖ്യാനം നൽകുകയും ചെയ്തതിൽ വിസ്മയഭരിതനും അത്ഭുതഭരിതനും ആയിരുന്നു; അത് സത്യമായിട്ടല്ലാതെ മറ്റൊന്നായും ഗ്രഹിക്കപ്പെടാൻ സാധിക്കാത്തതായിരുന്നു. എങ്കിലും മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, നേബൂഖദ്‌നേസർ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; എന്തെന്നാൽ, രഹസ്യസ്വപ്നത്തിന്റെ ദൈവിക അർത്ഥത്തെ വെളിപ്പെടുത്തിയ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ അത്ഭുതകരമായ പ്രകടനത്തേക്കാൾ മുകളിൽ തന്റെ അഹങ്കാരപൂർണമായ മാനുഷിക ആഗ്രഹത്തെ വെക്കുവാൻ അവൻ നിർണ്ണയിച്ചു.

മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ സ്വർണ്ണപ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചതിലൂടെ അവൻ മൂന്നാമത്തെ—ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. ഷദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയിൽ വിജയിച്ചു. നെബൂഖദ്‌നേസർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര ഏറ്റുവാങ്ങി; ആ മൂന്ന് വിശിഷ്ടപുരുഷന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രാപിച്ചു. ദാനീയേലിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കപ്പെടണം. ഈ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ എത്ര ലളിതമാണെങ്കിലും—അവ അത്രയും വ്യക്തമായതിനാൽ സാധാരണയായി ക്രിസ്തീയ കുട്ടികൾക്കുള്ള കഥകളായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു—യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അവ ദൈവവചനത്തിലെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവയായിരിക്കാം.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനീയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായവുമായി നാം തുടരും.

ജാതിയല്ലാത്ത രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ പിന്തുടർന്ന വഴിയിൽ കാണപ്പെട്ട വ്യർത്ഥമഹിമയും പീഡനവും നമ്മുടെ കാലത്തും പ്രകടമാകുന്നു; തുടർന്നും പ്രകടമാകുകയും ചെയ്യും. ചരിത്രം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കും. ഈ യുഗത്തിൽ പരീക്ഷ ശബ്ബത്ത് ആചരണത്തിന്റെ വിഷയത്തിൽ ആയിരിക്കും. യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തെ മനുഷ്യർ കാൽകൊണ്ട് ചവിട്ടിക്കളയുന്നതും, ദൈവത്തിന്റെ സ്മാരകമായ, അവനും അവന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുന്ന ജനവും തമ്മിലുള്ള അടയാളമായ അതിനെ നിസ്സാരമായൊരു കാര്യമായി, നിരസിക്കപ്പെടേണ്ടതായ ഒന്നായി കണക്കാക്കുന്നതും, അതേസമയം ദൂരാ സമതലത്തിലെ മഹത്തായ സ്വർണ്ണപ്രതിമയെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചതുപോലെ ഒരു പ്രതിസ്ഥാന ശബ്ബത്തിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതും സ്വർഗീയ വിശ്വം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തങ്ങളെത്തന്നെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന മനുഷ്യർ, തങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയ ഈ കപട ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കേണ്ടതിന്നു ലോകത്തെ ആഹ്വാനം ചെയ്യും. അതിനെ നിരസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും പീഡനപരമായ നിയമങ്ങളുടെ കീഴിൽ കൊണ്ടുവരും. ഇതുതന്നെയാണ് അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം—ശൈതാനിക ശക്തികളുടെ ആസൂത്രണം, പാപപുരുഷന്റെ മുഖാന്തരം പ്രാവർത്തികമാക്കപ്പെടുന്നത്.” The Youth’s Instructor, July 12, 1904.