ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി അറുപത്തിമൂന്ന്

മേദ്യനായ ദാര്യാവേശിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിൽ ഞാനും അവനെ സ്ഥിരീകരിപ്പാനും ബലപ്പെടുത്താനും നിന്നിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ സത്യം അറിയിക്കാം. ഇതാ, പേർഷ്യയിൽ ഇനിയും മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ ഉയർന്ന് വരും; നാലാമൻ അവരൊക്കെയിലും വളരെ സമ്പന്നനായിരിക്കും; തന്റെ സമ്പത്താൽ ലഭിച്ച ശക്തിയാൽ അവൻ യവനരാജ്യത്തിനെതിരെ എല്ലാവരെയും ഉണർത്തിവിടും. പിന്നെ വലിയ ആധിപത്യമോടെ ഭരിക്കയും താൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പരാക്രമശാലിയായ രാജാവ് ഉയർന്ന് വരും. എന്നാൽ അവൻ ഉയർന്ന് വന്നതുമാത്രം അവന്റെ രാജ്യം തകർന്നു ആകാശത്തിന്റെ നാലു കാറ്റുകളിലേക്കു വിഭജിക്കപ്പെടും; അതു അവന്റെ സന്തതിക്കല്ല, അവൻ ഭരിച്ച ആധിപത്യത്തിനൊത്തതുമായിരിക്കയുമില്ല; അവന്റെ രാജ്യം പറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട് അവരെ കൂടാതെ മറ്റുള്ളവർക്കു ഏല്പിക്കപ്പെടും. ദാനീയേൽ 11:1–4.

“ക്രി.മു. 538-ൽ സൈറസ് ബാബിലോണിനെ വളഞ്ഞു; തന്ത്രപ്രയോഗത്തിലൂടെ അവൻ അതിനെ കീഴടക്കി; പെർഷ്യാക്കാർ കൊന്ന ബെൽശസ്സറിന്റെ മരണത്തോടുകൂടെ ബാബിലോൻ രാജ്യം നിലനിൽക്കാതെയായി.” — Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 46.

മുൻ അധ്യായത്തിൽ [എട്ടാം അധ്യായം] രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ദർശനം ബെൽശസ്സർ രാജാവിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിൽ, ക്രി.മു. 538-ൽ, നൽകപ്പെട്ടതാണ്. അതേ വർഷത്തിൽ തന്നേ, ദാര്യാവേശിന്റെ ആദ്യ ആണ്ടും ആയിരുന്നപ്പോൾ, ഈ അധ്യായത്തിൽ [ഒമ്പതാം അധ്യായം] വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ നടന്നു.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

ഈ ദേശമൊക്കെയും ശൂന്യവും വിസ്മയവുമാകുകയും, ഈ ജാതികൾ എഴുപതു വർഷം ബാബേൽരാജാവിനെ സേവിക്കുകയും ചെയ്യും. എഴുപതു വർഷം തികഞ്ഞശേഷം, ബാബേൽരാജാവിനെയും ആ ജാതിയെയും അവരുടെ അകൃത്യത്തിനായി, കല്ദയരുടെ ദേശത്തെയും ഞാൻ ശിക്ഷിക്കും എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; അതിനെ ഞാൻ എന്നേക്കുമുള്ള ശൂന്യതകളാക്കും. യിരെമ്യാവു 25:11, 12.

യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ബാബേലിൽ എഴുപതു വർഷം പൂർത്തിയായ ശേഷം ഞാൻ നിങ്ങളെ സന്ദർശിച്ചു, നിങ്ങളെ ഈ സ്ഥലത്തേക്കു മടങ്ങിവരുത്തുന്നതിൽ നിങ്ങളോടു സംബന്ധിച്ച എന്റെ നല്ല വചനം നിറവേറ്റും. യിരെമ്യാവു 25:10.

“ക്രി.മു. 606-ൽ ആരംഭിച്ച എഴുപത് വർഷങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അവയുടെ അവസാനഘട്ടത്തിലേക്ക് അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് ദാനിയേൽ ഗ്രഹിച്ചു.” — ഉറിയാ സ്മിത്ത്, Daniel and the Revelation, 205.

“നിരന്തരമായ ഈ ദീർഘകാല പീഡനത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഭൂമിയിലെ ദൈവസഭ, പ്രവാസകാലത്ത് ബാബിലോണിൽ തടവിൽ പാർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന യിസ്രായേൽമക്കൾ എത്ര യഥാർത്ഥമായി അടിമത്തത്തിൽ ആയിരുന്നുവോ അത്ര തന്നെ യഥാർത്ഥമായി തടങ്കലിലായിരുന്നു.” Prophets and Kings, 714.

മൂന്നര ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞശേഷം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ജീവന്റെ ആത്മാവ് അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നു; അവരെ കണ്ടവരിന്മേൽ വലിയ ഭയം വീണു. അപ്പോൾ അവരോടു, “ഇങ്ങോട്ട് മുകളിലേക്കു വരുവിൻ” എന്നു പറയുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു മഹാശബ്ദം അവർ കേട്ടു. അവർ ഒരു മേഘത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർന്നു; അവരുടെ ശത്രുക്കൾ അവരെ കണ്ടു. വെളിപ്പാട് 11:11, 12.

കർത്താവുതാൻ തന്നേ ആജ്ഞാഘോഷത്തോടും പ്രധാനദൂതന്റെ സ്വരത്തോടും ദൈവത്തിന്റെ കാഹളത്തോടും കൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരും; ക്രിസ്തുവിലുള്ള മരിച്ചവർ ആദ്യം ഉയിർത്തെഴുന്നേലക്കും. 1 തെസ്സലൊനീക്യർ 4:16.

എങ്കിലും മഹാദൂതനായ മീഖായേൽ മോശെയുടെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് പിശാചിനോടു വാദിച്ചു തർക്കിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ നേരെ ദൂഷണപരമായ കുറ്റാരോപണം ഉന്നയിപ്പാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല; പകരം, “കർത്താവു നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. യൂദാ 7.

“വെളിപ്പാടിൽ ബൈബിളിലെ സകല പുസ്തകങ്ങളും സംഗമിച്ച് സമാപിക്കുന്നു. ഇവിടെ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ പൂരകഭാഗം ഉണ്ട്. ഒന്നാകുന്നത് ഒരു പ്രവചനമാണ്; മറ്റൊന്നാകുന്നത് ഒരു വെളിപ്പാടാണ്. മുദ്രയിട്ടിരുന്നതു വെളിപ്പാട് പുസ്തകം അല്ല, എന്നാൽ അന്ത്യകാലങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ ആ ഭാഗമാണ്. ദൂതൻ ഇപ്രകാരം കല്പിച്ചു: ‘എന്നാൽ ദാനിയേലേ, നീ ഈ വചനങ്ങളെ അടച്ചുവെക്കയും പുസ്തകത്തെ അന്ത്യകാലംവരെ മുദ്രയിടുകയും ചെയ്ക.’ ദാനിയേൽ 12:4.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 585.

“നമുക്കു നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ സമയം ഇല്ല. കഷ്ടകാലങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. ലോകം യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ കലക്കി ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. ഉടൻതന്നെ പ്രവചനങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട കഷ്ടദൃശ്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലുള്ള പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏതാണ്ട് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി സംഭവിച്ച ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും.” Manuscript Releases, number 13, 394.

എന്നാൽ അവന്റെ നേരെ വരുന്നവൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കും; അവന്റെ മുമ്പിൽ ആരും നിലകൊള്ളുകയില്ല; അവൻ മഹത്വമുള്ള ദേശത്ത് നിൽക്കും; അത് അവന്റെ കയ്യാൽ നശിച്ചുപോകും. ദാനിയേൽ 11:16.

“വടക്കൻ രാജാവായ അന്ത്യോഖുസിന്റെ മുമ്പിൽ ഈജിപ്തിന് നിലകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ തന്റെ നേരെ വന്നിരുന്ന റോമാക്കാരുടെ മുമ്പിൽ അന്ത്യോഖുസിനും നിലകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഉയർന്നു വരികയായിരുന്നു ഈ ശക്തിക്കെതിരെ ഇനി യാതൊരു രാജ്യങ്ങൾക്കും പ്രതിരോധിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ക്രി.മു. 65-ൽ പൊംപേയൂസ് അന്ത്യോഖുസ് ഏഷ്യാറ്റിക്കസിനെ അവന്റെ കൈവശങ്ങളിലെ അവകാശങ്ങളിൽ നിന്ന് വഞ്ചിച്ച്, സിറിയയെ ഒരു റോമൻ പ്രവിശ്യയായി ചുരുക്കിയപ്പോൾ, സിറിയ ജയിക്കപ്പെടുകയും റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ചേർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.”

“അതു തന്നെയുള്ള ശക്തി വിശുദ്ധദേശത്തിലും നിലകൊണ്ട് അതിനെ വിഴുങ്ങിക്കളയേണ്ടതുമായിരുന്നു. കി.മു. 161-ൽ ദൈവജനമായ യെഹൂദരോടു സഖ്യബന്ധം സ്ഥാപിച്ചതിലൂടെ റோம் ബന്ധപ്പെട്ടു; ആ തീയതി മുതൽ അതു പ്രവാചക കലണ്ടറിൽ ഒരു പ്രമുഖ സ്ഥാനമെടുക്കുന്നു. എന്നാൽ, കി.മു. 63 വരെ യാഥാർത്ഥ്യമായ ജയത്തിലൂടെ യെഹൂദ്യയുടെ മേൽ അധികാരപരിധി അതു സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നില്ല; അതും പിന്നീടു താഴെ പറയുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു.”

“പോന്തുസിന്റെ രാജാവായ മിത്രിദാതേസിനെതിരായ തന്റെ ദൗത്യത്തിൽനിന്ന് പോംപേയ് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, യൂദേയയുടെ കിരീടത്തിനായി മത്സരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രണ്ടുപേർ—ഹിർക്കാനുസും അരിസ്റ്റോബുലുസും—പരസ്പരം പോരാട്ടത്തിലായിരുന്നു. അവരുടെ കേസ് പോംപേയുടെ മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവന്നു; അരിസ്റ്റോബുലുസിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളുടെ അന്യായത അദ്ദേഹം ഉടൻ ഗ്രഹിച്ചു. എങ്കിലും, ഏറെക്കാലമായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന അറേബ്യയിലെ ദൗത്യം കഴിഞ്ഞശേഷം മാത്രമേ ഈ വിഷയത്തിൽ വിധിനിർണ്ണയം നടത്തൂ എന്നും, തുടർന്ന് മടങ്ങിവന്ന് നീതിയുക്തവും യുക്തമായതുമായ രീതിയിൽ അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ തീർപ്പാക്കാമെന്നും അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു. പോംപേയുടെ യഥാർത്ഥ മനോഭാവം ഗ്രഹിച്ച അരിസ്റ്റോബുലുസ് തിടുക്കത്തിൽ യൂദേയയിലേക്കു മടങ്ങി, തന്റെ പ്രജകളെ ആയുധസജ്ജരാക്കി, ശക്തമായ പ്രതിരോധത്തിനായി ഒരുങ്ങി; മറ്റൊരാൾക്കു വിധിക്കപ്പെടുമെന്നു താൻ മുൻകൂട്ടി കണ്ടിരുന്ന കിരീടം എന്തു വിലകൊടുത്തും കൈവശം വെച്ചുതന്നെയിരിക്കണമെന്ന ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ. പോംപേയ് ആ ഒളിച്ചോടിയവനെ അടുത്തുതന്നെ പിന്തുടർന്നു. അവൻ യെരൂശലേമിനോടടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, തന്റെ നടപടിയെക്കുറിച്ച് അരിസ്റ്റോബുലുസ് അനുതപിക്കാൻ തുടങ്ങി; അപ്പോൾ അവൻ പുറത്ത് വന്ന് പോംപേയിയെ കണ്ടുമുട്ടി, സമ്പൂർണ്ണ കീഴടങ്ങലും വലിയ ധനരാശികളും വാഗ്ദാനം ചെയ്‌തു കാര്യങ്ങൾ ഒത്തുതീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഈ നിർദേശം സമ്മതിച്ച പോംപേയ്, പണം സ്വീകരിക്കാൻ സൈനികരുടെ ഒരു വിഭാഗത്തെ നയിച്ചുകൊണ്ട് ഗബീനിയുസിനെ അയച്ചു. എന്നാൽ ആ ലെഫ്റ്റനന്റ്-ജനറൽ യെരൂശലേമിലെത്തിയപ്പോൾ, നഗരത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ തന്റെ നേരെ അടച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു; കൂടാതെ നഗരമതിലുകളുടെ മുകളിൽനിന്ന്, ഈ ഉടമ്പടിയിൽ നഗരം നിലകൊള്ളുകയില്ലെന്നു അവനോടു അറിയിച്ചു.”

“ഈവിധം ശിക്ഷയില്ലാതെ വഞ്ചിക്കപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിനാൽ, പോംപെയ് തനിക്കൊപ്പമിരുത്തിയിരുന്ന അരിസ്റ്റോബുലോസിനെ ബന്ധനങ്ങളിൽ ആക്കി, ഉടൻ തന്നേ തന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവുമായി യെരൂശലേമിനെതിരെ കുതിച്ചു. അരിസ്റ്റോബുലോസിന്റെ പക്ഷക്കാർ ആ സ്ഥലത്തെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങി; ഹൈർകനോസിന്റെ പക്ഷക്കാർ കവാടങ്ങൾ തുറക്കുവാൻ സന്നദ്ധരായി. പിന്നിലുള്ളവർ ഭൂരിപക്ഷമായിരുന്നതിനാലും മേൽക്കൈ നേടിയതിനാലും, പോംപെയ്ക്ക് നഗരത്തിലേക്ക് സ്വതന്ത്രപ്രവേശനം ലഭിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന്, അരിസ്റ്റോബുലോസിന്റെ അനുയായികൾ ദേവാലയപർവ്വതത്തിലേക്ക് പിൻവാങ്ങി; ആ സ്ഥലത്തെ പ്രതിരോധിക്കുവാൻ അവർ എത്ര ദൃഢനിശ്ചയത്തിലായിരുന്നോ, അത്ര തന്നേ അതിനെ കീഴടക്കുവാൻ പോംപെയും ദൃഢസങ്കൽപ്പനായിരുന്നു. മൂന്ന് മാസങ്ങളുടെ അവസാനം, ആക്രമണം നടത്തുവാൻ മതിലിൽ മതിയാകുന്നത്ര ഒരു ഭേദം ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ ആ സ്ഥലം വാളിന്റെ മൂർച്ചയാൽ പിടിച്ചടക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് ഉണ്ടായ ഭയാനകമായ സംഹാരത്തിൽ പന്ത്രണ്ടായിരം പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ആ സമയത്ത് ദൈവാരാധനയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന പുരോഹിതന്മാർ, ശാന്തമായ കയ്യോടും അചഞ്ചലമായ ഉദ്ദേശത്തോടും കൂടെ, ചുറ്റുമെങ്ങും അവരുടെ സുഹൃത്തുകൾ സംഹാരത്തിന് ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കെ, പലപ്പോഴും അവരുടെ സ്വന്തം രക്തം അവരുടെ ബലികളുടേതുമായി കലർന്നിരിക്കെ പോലും, ഭ്രാന്തമായ കലഹത്തെ ഗ്രഹിക്കാത്തവരെപ്പോലെ തങ്ങളുടെ പതിവുപണി തുടർന്നുപോവുന്നതു കാണുന്നത് ഹൃദയഭേദകമായ ദൃശ്യമാണെന്ന് ചരിത്രകാരൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.”

“യുദ്ധത്തിന് അറുതി വരുത്തിയ ശേഷം, പോംപേയ് യെരൂശലേമിന്റെ മതിലുകൾ തകർത്തു, യെഹൂദ്യയുടെ അധികാരപരിധിയിൽപ്പെട്ട നിരവധി നഗരങ്ങളെ സിറിയയുടെ അധികാരപരിധിയിലേക്കു മാറ്റുകയും യെഹൂദന്മാരിന്മേൽ നികുതി ചുമത്തുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ, ആദ്യമായി, യെരൂശലേം ജയവിജയത്തിലൂടെ ആ ശക്തിയുടെ കയ്യിലായി; അതു ‘മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ’ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിച്ചുകളയുവോളം തന്റെ ഇരുമ്പുപിടിയിൽ പിടിച്ചിരുത്തേണ്ടതായിരുന്നു.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

ദൈവജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വിവാദമോ കലക്കമോ ഇല്ലെന്ന വസ്തുതയെ അവർ ശുദ്ധോപദേശം ഉറച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിനുള്ള നിർണായക തെളിവായി കണക്കാക്കരുത്. സത്യവും പിശകും തമ്മിൽ അവർ വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ചറിയുന്നില്ലായിരിക്കാമെന്നു ഭയപ്പെടേണ്ട കാരണമുണ്ട്. തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അന്വേഷണത്തിലൂടെ പുതിയ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നുവരാതിരിക്കുമ്പോഴും, തങ്ങൾക്ക് സത്യമുണ്ടെന്നു ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി മനുഷ്യർ സ്വയം ബൈബിൾ പരിശോധിച്ചു അന്വേഷിക്കേണ്ടവിധം അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ഉദിക്കാതിരിക്കുമ്പോഴും, പുരാതനകാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ ഇന്നും അനേകർ പരമ്പരാഗത ആചാരങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും തങ്ങൾ എന്തിനെ ആരാധിക്കുന്നു എന്നു അറിയാതെയെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യും.

ഇപ്പോഴുള്ള സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന അനേകർ തങ്ങൾ എന്ത് വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നതു അറിയുന്നില്ലെന്നു എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നു. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവുകൾ അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഇക്കാലത്തേക്കുള്ള പ്രവർത്തിയുടെ പ്രാധാന്യം അവർക്കു യഥാർത്ഥമായി ഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. പരീക്ഷണസമയം വരുമ്പോൾ, ഇപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരോടു പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരിൽ ചിലർ തങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളുന്ന നിലപാടുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, തൃപ്തികരമായ കാരണം നൽകാൻ കഴിയാത്ത അനേകം കാര്യങ്ങൾ അവയിൽ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തും. ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ തങ്ങളുടെ മഹത്തായ അജ്ഞത അവർ അറിയുകയില്ലായിരുന്നു. കൂടാതെ, സഭയിൽ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതു തങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുവെന്നു സ്വാഭാവികമായി ധരിക്കുന്ന അനേകരുണ്ട്; എന്നാൽ, വാദപ്രതിവാദം ഉദിക്കുന്നത് വരെ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ബലഹീനത അവർ അറിയുന്നില്ല. സമാനവിശ്വാസമുള്ളവരിൽ നിന്ന് വേർപെടുകയും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വിശദീകരിക്കേണ്ടതിന് ഒറ്റയ്ക്കും ഏകാകിയായും നിലകൊള്ളാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, തങ്ങൾ സത്യമായി അംഗീകരിച്ചിരുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ ധാരണകൾ എത്രമാത്രം ആശയക്കുഴപ്പമുള്ളവയാണെന്ന് കണ്ടു അവർ അതിശയിക്കും. നിശ്ചയം ഇത്രയെങ്കിലും സത്യമാണ്: നമ്മുടെ ഇടയിൽ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു അകന്നുപോക്കുണ്ടായി, മനുഷ്യജ്ഞാനത്തെ ദൈവിക ജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് മനുഷ്യരിലേക്കുള്ള ഒരു തിരിവും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.

“ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉണർത്തും; മറ്റു മാർഗങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടാൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ ഭിന്നോപദേശങ്ങൾ കടന്നുവരും; അവ അവരെ അരിച്ചെടുക്കുകയും, ഗോതമ്പിൽനിന്ന് പതിരിനെ വേർതിരിക്കുകയും ചെയ്യും. കർത്താവ് തന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവരോടും ഉറക്കത്തിൽനിന്ന് ഉണരുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ സമയത്തിന് യോജിച്ച വിലയേറിയ വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു. അതു നമ്മെ തൊട്ടടുത്തുതന്നെ പതിയിരിക്കുന്ന അപകടങ്ങളെ കാണിച്ചുതരുന്ന ബൈബിള്‍സത്യമാണ്. ഈ വെളിച്ചം നമ്മെ തിരുവെഴുത്തുകളെ ഉത്സാഹപൂർവ്വം പഠിക്കാനും, നാം കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന നിലപാടുകളെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കാനും നയിക്കേണ്ടതാണ്. സത്യത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും നിലപാടുകളും പ്രാർത്ഥനയോടും ഉപവാസത്തോടും കൂടി സമഗ്രമായും സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെയും അന്വേഷിക്കപ്പെടണമെന്നതാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം. വിശ്വാസികൾ സത്യം എന്താണെന്ന കാര്യത്തിൽ അനുമാനങ്ങളിലോ വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെടാത്ത ധാരണകളിലോ ആശ്രയിച്ചു നിൽക്കരുത്. അവരുടെ വിശ്വാസം ദൈവവചനത്തിൽ ദൃഢമായി അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കണം; അങ്ങനെ പരീക്ഷണസമയം വരികയും, അവരുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് ഉത്തരമരുളുവാൻ അവർ സഭാസമിതികളുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, തങ്ങളിലുള്ള പ്രത്യാശയ്ക്ക് കാരണമെന്തെന്നു സൗമ്യതയോടും ഭയഭക്തിയോടും കൂടി വ്യക്തമാക്കുവാൻ അവർക്ക് കഴിവുണ്ടാകേണ്ടതാകുന്നു.”

“പ്രക്ഷുബ്ധരാകുക, പ്രക്ഷുബ്ധരാകുക, പ്രക്ഷുബ്ധരാകുക. നാം ലോകത്തിന്റെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ നമുക്കു ജീവനുള്ള യാഥാർഥ്യമായിരിക്കണം. നാം വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുമ്പോൾ പൂർണ്ണമായും ശുദ്ധമല്ലാത്ത വാദങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കാൻ നമുക്ക് ഒരിക്കലും സ്വയം അനുവദിക്കരുതെന്നത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്. അവ എതിരാളിയെ നിശ്ശബ്ദനാക്കാൻ ഉപകരിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അവ സത്യത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല. നാം ശുദ്ധവും ഉറച്ചതുമായ വാദങ്ങളെയാണ് അവതരിപ്പിക്കേണ്ടത്; അവ നമ്മുടെ എതിരാളികളെ നിശ്ശബ്ദരാക്കുക മാത്രമല്ല, ഏറ്റവും അടുത്തും ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായും പരിശോധിക്കുന്ന പരിശോധനയെയും സഹിച്ചുനിൽക്കുന്നതായിരിക്കണം. തർക്കശാസ്ത്രജ്ഞരായി സ്വയം അഭ്യസിച്ചവരോടുകൂടെ, അവർ ദൈവവചനം നീതിപൂർവ്വം കൈകാര്യം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള വലിയൊരു അപകടം നിലനിൽക്കുന്നു. ഒരു എതിരാളിയെ നേരിടുമ്പോൾ, വിശ്വാസിക്കു മാത്രമായി ആത്മവിശ്വാസം നൽകുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനുപകരം, അവന്റെ മനസ്സിൽ ബോധ്യബലം ഉണർത്തുന്ന വിധത്തിൽ വിഷയങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുകയെന്നതാകണം നമ്മുടെ ആത്മാർത്ഥമായ പരിശ്രമം.”

“മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധിക പുരോഗതി എത്രയായാലും, കൂടുതലായ വെളിച്ചത്തിനായി തിരുവെഴുത്തുകളെ ആഴത്തോടെയും നിരന്തരം അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലെന്നു ഒരു നിമിഷംപോലും അവൻ വിചാരിക്കരുത്. ഒരു ജനമായി നാം ഓരോരുത്തരും പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളാകുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. ദൈവം നമ്മെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഏതു വെളിച്ചകിരണവും തിരിച്ചറിയേണ്ടതിന്നു നാം ആത്മാർത്ഥതയോടെ ജാഗരിച്ചിരിക്കണം. സത്യത്തിന്റെ ആദ്യ മിന്നലുകൾ നാം പിടിച്ചെടുക്കേണ്ടതാണ്; പ്രാർത്ഥനാപൂർവ്വമായ പഠനത്തിലൂടെ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞ വെളിച്ചം ലഭിക്കാം; അതിനെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കാനും കഴിയും.”

“ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ സുഖസൗകര്യത്തിൽ തൃപ്തരായി, തങ്ങൾക്കിപ്പോഴുള്ള പ്രകാശത്തിൽ സംതൃപ്തരായി ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതല്ലെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പായി അറിയാം. അവർക്കായി പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന പ്രകാശവും നിരന്തരം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വെളിച്ചവും സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ എപ്പോഴും മുന്നോട്ടു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കണമെന്നതാണ് അവന്റെ ഇഷ്ടം. സഭയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ നിലപാട് ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമല്ല. കൂടുതൽ സത്യത്തിനും മഹത്തായ പ്രകാശത്തിനും യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ലെന്നു അവർക്കു തോന്നിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഒരു ആത്മവിശ്വാസം അകത്തു കടന്നുവന്നിരിക്കുന്നു. നാം ജീവിക്കുന്നത് സാത്താൻ നമ്മുടെ വലതുവശത്തും ഇടതുവശത്തും, മുമ്പിലും പിന്നിലും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലത്താണ്; എങ്കിലും ഒരു ജനമെന്ന നിലയിൽ നാം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. തന്റെ ജനത്തെ പ്രവർത്തനത്തിലേക്കു ഉണർത്തുന്ന ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെടണമെന്നതാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം.” Testimonies, volume 5, 707, 708.