ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി അറുപത്തിനാല്‍```

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ, ക്രി.മു. 63-ൽ പോംപേയാൽ യെഹൂദയും യെരൂശലേവും കീഴടക്കപ്പെട്ട സംഭവം പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു. അതേ അധ്യായത്തിലെ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നഗരത്തെ പിടിച്ചടക്കപ്പെടുമ്പോൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തെ ആ വാക്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതുവഴി ഇപ്പോൾ ഐക്യനാടുകളിൽ നടക്കുന്നതായിരിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വെടിയുതിർക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതിനെ അസംബന്ധമായി, ഐക്യനാടുകളുടെ നിയന്ത്രണത്തിനായി രണ്ടു വർഗങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പോരാട്ടത്തിലാണുള്ളത്. പോംപേയ് യെരൂശലേം കീഴടക്കിയപ്പോൾ, ക്രി.വ. 70-ൽ അത് നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ യെരൂശലേം റോമൻ അധികാരത്തിനുകീഴിൽ തുടരുമെന്നതിനെ അത് സൂചിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ ഒരു മുൻചിഹ്നമായി അത് നിലകൊണ്ടു.

ഈ ഭാഗത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന നാലു റോമൻ ശക്തികളിൽ ആദ്യത്തേതാണ് പോംപേയ്‌. റോമനായിരുന്ന മാർക്ക് ആന്റണിയും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ റോമൻ നേതാക്കളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആ നാലു ശക്തികളിൽ, റോംക്കെതിരെ കലഹിച്ച് ഈജിപ്തുമായി സഖ്യം സ്ഥാപിച്ച റോമൻ നേതൃത്വത്തെയാണ് ആന്റണി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ നാലു തലമുറകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനായി പ്രവചനാത്മകമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നാലു റോമാക്കാർ പോംപേയ്‌, ജൂലിയസ് സീസർ, ഓഗസ്റ്റസ് സീസർ, ടൈബീരിയസ് സീസർ എന്നിവരാണ്.

1863-ലെ തലമുറയിലെ യു.എസ്. ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലെ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പോംപേയ്, ഇപ്പോൾ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിലവിലെ “ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തെയും” അവസാന തലമുറയെയും ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. ജൂലിയസ് സീസർ രണ്ടാമത്തെ തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അന്നാണ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ജാതികളിൽ പ്രധാന രാഷ്ട്രമായി ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായത്. എന്നാൽ 1913-ൽ, സാമ്പത്തിക സംവിധാനത്തിന്റെ പരമാധികാരം ആഗോളവാദി ബാങ്കിംഗ് സംവിധാനത്തിന് ഏല്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഏക ലോകഭരണത്തിനായുള്ള പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു; അന്നാണ് അവൻ വധിക്കപ്പെട്ടത്. രക്തപാതം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ലോകത്തിന്റെ അസൂയാവിഷയമായിത്തീർന്ന ആദ്യ രണ്ടു ലോകമഹായുദ്ധങ്ങളുടെ മഹത്വപൂർണ വർഷങ്ങളെ സീസർ ഓഗസ്റ്റസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അവസാന തലമുറയിൽ, മദ്യാസക്തിക്കും ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിക്കലിനും പ്രസിദ്ധനായ തിബേറിയസ് സീസർ, ആദ്യ കത്തോലിക്കാ പ്രസിഡന്റായ ജോൺ എഫ്. കെനഡിയുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പോടെ അടിസ്ഥാനപരമായി ആരംഭിച്ച കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ, റോമിന് മുമ്പിൽ നമിക്കുന്ന തലമുറയെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

പൊംപെയിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ പ്രവാചക വിഷയങ്ങൾ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ നാം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് പൊംപെയിയെയും പതിനാറാം വാക്യത്തെയും മുമ്പാകെ നിലകൊള്ളുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തിലാണ്—അധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിൽ ആരംഭിക്കുന്ന, അവസാനകാലമായി 1989-നെ തിരിച്ചറിയുകയും, തുടർന്ന് റീഗന്റെ ശേഷം സമ്പന്നനായ ആറാമത്തെ പ്രസിഡന്റിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ചരിത്രം; ആ പ്രസിഡന്റ് ആഗോളവാദികളെ ഉണർത്തുന്നു, ട്രംപ് നിർവിവാദമായി അതു സാധിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.

സമ്പന്നനായ പാർസീക രാജാവും എസ്ഥേറിന്റെ കഥയിൽ അഹശ്വേരോശ് എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നതുമായ കൂറോസിനെത്തുടർന്ന നാലാമത്തെ ഭരണാധികാരിയായ ക്സർക്സീസിനാൽ ട്രംപ് മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങളിൽ, ക്സർക്സീസിനെത്തുടർന്ന് വരുന്ന അടുത്ത രാജാവ് മൂന്നാം വാക്യത്തിലെ മഹാനായ അലക്സാണ്ടറാണ്. ചരിത്രപരമായി ക്സർക്സീസിനും മഹാനായ അലക്സാണ്ടറിനും ഇടയിൽ എട്ട് ഭരണാധികാരികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ട്രംപിൽ നിന്ന് മഹാനായ അലക്സാണ്ടർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏക ലോകഭരണകൂടം വരെ, പത്ത് രാജാക്കന്മാർ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ട്രംപ് ഒന്നാമനും അലക്സാണ്ടർ അവസാനത്തെയും ആകുന്നു.

പ്രവാചക രേഖകൾ ലോകാവസാനത്തിൽ ഭൂമിയിലെ സകല രാജാക്കന്മാരും പാപ്പാസത്തോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്‌വാൻ പോകുന്നു എന്നും, ആ രാജാക്കന്മാർ “പത്തു രാജാക്കന്മാർ” ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പത്തംഗ രാജ്യത്തിന്റെ തലവനായും ഈസബേലിനെ വിവാഹം ചെയ്‌തവനായുംിരുന്ന അഹാബ്, പത്തു രാജാക്കന്മാരും പാപ്പാസത്തോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്‌താലും, അതിൽ ആദ്യം അങ്ങനെ ചെയ്‌വാൻ പോകുന്ന ഒരു പ്രധാന രാജാവുണ്ടെന്ന സത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാപ്പാസത്തിന്ന് ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനം ആദ്യമായി നല്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ പ്രധാന രാജാവ് എ.ഡി. 496-ൽ ഫ്രാങ്കുകളുടെ (ഫ്രാൻസ്) രാജാവായ ക്ലോവിസായിരുന്നു. കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ആദ്യജാതനും കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മൂത്ത പുത്രിയുമെന്ന പദവി ഫ്രാൻസിനു പാപ്പാസത്ത് നല്കിയതുമായിത് യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.

സംസ്കൃതലോകത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ റോമിനെ ഇരുത്തുന്നതിൽ ഫ്രാൻസ് നിർവഹിച്ച പ്രവാചകപ്രവർത്തി, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ നിർവഹിക്കുന്ന പ്രവാചകപ്രവർത്തിയുടെ ഒരു പ്രതിരൂപമാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലുള്ള ഞായറാഴ്ചാനിയമം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; തുടർന്ന് ഭൂമിയിലെ സകല ജാതികളും ആ മാതൃക പിന്തുടരുന്നു. പ്രവാചനരേഖയ്ക്കു പിന്നാലെ പ്രവാചനരേഖ എന്നിങ്ങനെ, അവസാന നാളുകളിൽ പാപപുരുഷനോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന പത്തു രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രധാനരാജാവും ആദ്യനും മുഖ്യനുമായിരിക്കുന്നത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. രണ്ടാം, മൂന്നാം വാക്യങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ സമ്പന്നരാജാവായ ക്‌സെർക്സീസിനും അവസാന രാജാവായ മഹാനായ അലക്സാണ്ടറിനുമിടയിൽ രാജാക്കന്മാർ ആരും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, ചരിത്രം പത്തു രാജാക്കന്മാരെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പത്ത് എന്ന സംഖ്യ ഒരു പരീക്ഷണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതുപോലെ അതു ഒരു സഖ്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ലോകം നേരിടുന്ന പരീക്ഷണം, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ആഗോള വ്യവസ്ഥ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. ആ പരീക്ഷണം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടുകൂടി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ആരംഭിക്കുകയും ഭൂമിയിലെ സകല ജാതികളും ആ മാതൃക പിന്തുടരുമ്പോൾ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് അതിന്റെ അന്ത്യത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നത്; അതിനാൽ രണ്ടാം, മൂന്നാം വാക്യങ്ങളിൽ സമ്പന്നനായ രാജാവിനും അലക്സാണ്ടറിനും ഇടയിൽ യാതൊരു രാജാക്കന്മാരെയും പരാമർശിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, അഴിമതി നിറഞ്ഞ ഒരു രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയിൽ പങ്കുചേർന്ന് സമ്പത്ത് സൃഷ്ടിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് തന്റെ വ്യാപാരപ്രയത്‌നങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ ഏറ്റവും ധനികനായ പ്രസിഡന്റിനോടുകൂടി ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ ചരിത്രം തിരിച്ചറിയുന്നു.

“അമേരിക്ക” എന്ന പേര് “അമേരിക്കോ” എന്ന പേരിന്റെ ലാറ്റിൻ രൂപത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; അതു പിന്നെയും ഇറ്റാലിയൻ പര്യവേഷകനായ അമെറിഗോ വെസ്പൂച്ചിയിൽ നിന്നാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹം പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനവും പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ പുതിയ ലോകത്തേക്കു നിരവധി സമുദ്രയാത്രകൾ നടത്തിയ ഒരു പര്യവേഷകനും നാവിഗേറ്ററുമായിരുന്നു. മൊത്തത്തിൽ, വെസ്പൂച്ചിയുടെ പര്യവേഷണങ്ങൾ സാധ്യമായത് പുതിയ ലോകത്തിന്റെ പര്യവേഷണത്തിൽ ലാഭം, വ്യാപനം, പ്രതിഷ്ഠ എന്നിവയ്ക്കുള്ള സാധ്യതകൾ കണ്ട പ്രായോജകരുടെയും സംരക്ഷകരുടെയും ധനസഹായവും മൂലധന നിക്ഷേപങ്ങളും മുഖാന്തിരമായിരുന്നു. “അമേരിക്ക” എന്ന പേര് ലാഭം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ഉദ്യമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അന്ത്യം യേശു എപ്പോഴും അതിന്റെ ആരംഭത്തോടുകൂടി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; മെദോ-പേർഷ്യയുടെ രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള രാജ്യത്തിൽനിന്ന് അലക്സാണ്ടർ മഹാനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഏക ലോകഭരണത്തിലേക്കുള്ള പാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ ആരംഭവും, ഫ്രാൻസിനാലും ആഹാബിനാലും മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റായ സമ്പന്നനായ രാജാവിനോടുകൂടിയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; അവൻ, മുഴുവൻ ലോകവും ഐക്യനാടുകളുടെ ശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാമ്പത്തിക സംവിധാനത്തെ നേരിടുകയും, വാങ്ങുകയും വിൽക്കുകയും ചെയ്യാൻ കഴിയണമെങ്കിൽ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മുമ്പാകെ നമിക്കുവാൻ അത് നിർബന്ധിതമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയത്ത്, അലക്സാണ്ടർ മഹാനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന തലവനായും മാറും.

വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം പത്തു രാജാക്കന്മാരാണ്; ആ പത്തു രാജാക്കന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ഒരു പ്രവചനാത്മക സ്വഭാവലക്ഷണം, അവർ “അൽപസമയം” മാത്രമേ നിലനിൽക്കൂ എന്നതാണ്; അതിനുശേഷം അവർ “ഒരു മണിക്കൂർ” മാത്രമേ ഒരുമിച്ചു നിലനിൽക്കുന്ന ബാബേൽ വേശ്യയ്ക്കു തങ്ങളുടെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം കൊടുക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. അവർ ആ ഉടമ്പടി സ്വീകരിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവചനാത്മക കാരണം, അവർ ബാബേലിന്റെ വീഞ്ഞുകൊണ്ടു മത്തരായിരിക്കുകയാണെന്നതാണ്. ചരിത്രപരമായി, അലക്സാണ്ടർ മഹാൻ വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലം മാത്രമേ ഭരിച്ചു; അവന്റെ ജീവിതം അവന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ വേഗത്തിൽ അവസാനിച്ചു; കാരണം അവൻ മദ്യപിച്ച് തന്റെ മരണത്തിലേക്കു തന്നെ എത്തിച്ചു; ഇങ്ങനെ, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലെ പത്തു രാജാക്കന്മാരുടെ അൽപസമയത്തെയും മത്തരാവസ്ഥയെയും അവൻ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. അലക്സാണ്ടർ മഹാൻ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന ഉടൻ തന്നേ അവൻ തകർന്നു; അവന്റെ രാജ്യം നാലു കാറ്റുകൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു; ഇങ്ങനെ, അവന്റെ മുൻരാജ്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനായുള്ള തുടർന്ന് വന്ന പോരാട്ടം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യം ഒന്നിച്ചുകൂടിയ അതേ വേഗത്തിൽ തന്നേ ചിതറിപ്പോയി; കാരണം അത് അന്ത്യദിവസങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അവയിൽ പ്രവചനം വേഗത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതായിട്ടാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്.

ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാമത്തെ അയ്യോ, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും അയ്യോകളുടെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകളിന്മേലാണ് സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്. ഒന്നാമത്തെ അയ്യോയിൽ, മുഹമ്മദിന്റെ വരവോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച് അടുത്ത കാലഘട്ടം വരെ തുടർന്ന ഒരു കാലയളവ് ഉണ്ടായിരുന്നു; ആ അടുത്ത കാലഘട്ടം “അഞ്ചു മാസം” എന്നും അഥവാ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷം എന്നും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇസ്ലാം റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ “വേദനിപ്പിക്കും.” നൂറ്റിയമ്പത് വർഷമുള്ള ആ കാലപ്രവചനത്തിന്റെ അവസാനം, അതേ സമയം തന്നെ മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും ഉള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതിൽ, രണ്ടാമത്തെ അയ്യോയിലെ ഇസ്ലാം റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങളെ പിന്നീട് “കൊല്ലും.”

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ാം തീയതി, ഒന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ മുഹമ്മദാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ വരവ് ചിഹ്നപ്പെടുത്തി; അതിൽ 2023 ഒക്ടോബർ 7-ാം തീയതി, പുരാതന യഥാർത്ഥ “മഹിമയുള്ള ദേശത്തിൽ” “റോമയുടെ സൈന്യങ്ങളെ” ഇസ്ലാം “ദോഷപ്പെടുത്തുന്ന” കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം ചിഹ്നപ്പെടുത്തുന്നതായി ഉൾപ്പെടുന്നു; ആ “മഹിമയുള്ള ദേശം” അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾക്ക് ഒരു പ്രതിനിധിയാണ്. കൂടാതെ, 2023 ഒക്ടോബർ 7 മുതൽ, 2024 ഫെബ്രുവരി 17-ന് ഈ ലേഖനം എഴുതുന്ന സമയത്തേക്കുള്ള ഇടവേളയിൽ, റോമയുടെ സൈന്യത്തിനെതിരായ ഇസ്ലാമിന്റെ ആക്രമണങ്ങൾ ഇരുനൂറിനോട് അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ “കൊല്ലപ്പെടുന്നു”; ഇത്, അവരുടെ മൂന്നാമത്തെ മഹാജിഹാദിന്റെ യുദ്ധം ശക്തിപ്രാപിക്കുമ്പോൾ, റോമിന്റെ മുൻ സൈന്യങ്ങളെ കൊല്ലിച്ച ഇസ്‌ലാമികാക്രമണങ്ങളുടെ മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും എന്ന കാലപര്യായത്തോടു സമാന്തരമാണ്. മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നു; അപ്പോൾ അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളുടെ കാലത്ത് നാലു കാറ്റുകളും പൂർണ്ണമായി വിട്ടയക്കപ്പെടുന്നു.

“നാല് കാറ്റുകൾ” എന്നു പറയുന്നതിനെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “കെട്ടുതുറന്ന് തന്റെ പാതയിലുടനീളം മരണവും നാശവും വരുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കോപാകുലനായ ഒരു കുതിര” എന്ന രീതിയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പൂർണ്ണമായി വിട്ടയക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടാം കഷ്ടതയിൽ അവയെ “നാല് ദൂതന്മാർ” എന്ന നിലയിലാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്, നാല് കാറ്റുകൾ എന്നല്ല.

“നാല് കാറ്റുകൾ”, അഥവാ “നാല് ദൂതന്മാർ”, ഈ പ്രതീകം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദർഭം നിർണ്ണയിക്കുന്നതുപോലെ, രണ്ടും ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. മഹാനായ അലക്സാണ്ടർ എഴുന്നേറ്റുനിന്നപ്പോൾ, അവന്റെ രാജ്യം—ഏഴാമത്തെ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതു, അഥവാ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടേതായ ത്രിവിധ രാജ്യത്തിലെ മൂന്നിലൊന്ന്—“അവൻ എഴുന്നേറ്റുനിന്നാൽ അവന്റെ രാജ്യം തകർന്നുപോകുകയും ആകാശത്തിന്റെ നാല് കാറ്റുകളിലേക്കു വിഭജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.” മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, നാല് കാറ്റുകൾ, അഥവാ നാല് ദൂതന്മാർ, വിട്ടയക്കപ്പെടുന്നു; അവർ അവന്റെ രാജ്യം തകർക്കുന്നു; കാരണം അവന്റെ രാജ്യം “തകർന്നുപോകും.” അപ്പോൾ ആ പത്ത് രാജാക്കന്മാരും അവരുടെ കൂട്ടാളികളായ ആഗോളവാദി വ്യാപാരികളും ദൂരെയ്നിന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് വിലപിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്യും.

പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ സാമ്പത്തിക ഘടന ഇസ്ലാമിന്റെ “കിഴക്കൻ കാറ്റ്” മൂലം തകർന്നുപോകുന്നു.

ഇസ്ലാമിന്റെ “കിഴക്കൻ കാറ്റ്” “അവരുടെ നാശത്തിന്റെ ദിവസം” പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ രാജ്യത്തെ തകർക്കുന്നു; അതുപോലെതന്നെ മഹാനായ അലക്സാണ്ടറിന്റെ രാജ്യം “തകർക്കപ്പെടുകയും” നാലു കാറ്റുകൾക്കു കൊടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതിൽ ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ 11-ൽ നടന്നിട്ടുള്ള ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം, പതിനൊന്നാം അധ്യായം തന്റെ അന്തിമ നിവൃത്തിയിലെത്തുമ്പോൾ, വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. ആ ചരിത്രങ്ങളെ എവിടെയാണു ശരിയായി വിഭജിക്കേണ്ടതെന്നു നിർണയിക്കുന്നത്, പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളായി വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരുടെ പ്രവചനപരമായ പ്രവൃത്തിയാണ്. ദാനിയേൽ 11-ന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ, മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്ന സമയമായ മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ സമാപിക്കുന്നു. മഹാനായ അലക്സാണ്ടറിന്റെ രാജ്യം നാലു കാറ്റുകളായി വിഭജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ തുടർന്നുവരുന്ന പ്രവചനചരിത്രം ഒരു പുതിയ പ്രവചനരേഖയായി പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നും അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ പതിനാറാം വാക്യം വരെ, ക്രി.വ. 538 മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ ഒൻപതാം വാക്യം വരെ, ക്രി.വ. 538-ൽ ആരംഭിച്ച് 1798-ൽ അന്ത്യകാലസമയത്ത് അവസാനിച്ച പാപ്പത്വഭരണത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷങ്ങളായ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പത്താം വാക്യം, അന്ത്യകാലത്ത് 1989-ൽ പാപ്പത്വം സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ തൂത്തുവാരിയപ്പോൾ, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെ മുൻചിഹ്നമായി കാണിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം വാക്യവും പന്ത്രണ്ടാം വാക്യവും, ഉക്രെയ്നിലെ നിലവിലെ പ്രതിനിധിയുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതിൽ പുടിനും റഷ്യയും ജയിക്കാൻ പോകുന്നു, എന്നാൽ പുടിന്റെ ജയത്തിന്റെ അനന്തരഫലം “നിനവേയുടെ യുദ്ധത്തോടും,” “ഖോസ്‌റോവിന്റെ പതനത്തോടും” സമാന്തരമായിരിക്കും; അതുതന്നെയായിരുന്നു ആദ്യത്തെ കഷ്ടതയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഇസ്ലാമിനെ പുറപ്പെടുവിച്ച അഗാധഗർത്തം തുറന്ന “താക്കോൽ.”

പുടിന്റെ അല്പായുസ്സായ വിജയത്തിന്റെ പരിണതിഫലമായി, പതിമൂന്നാം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങളിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പ്രോക്സി യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കും; അതായത്, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലം മുതൽ നടന്നുവരുന്ന പ്രോക്സി യുദ്ധത്തിന്റെ സമാപനമാകുന്നു അത്. ഈ ഭാഗം മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നു: ഒന്നാം യുദ്ധം 1989-ൽ സമാപിച്ചു; അത് പത്താം, നാൽപ്പതാം വാക്യങ്ങളുടെ നിറവേറലായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തേത്, ഇപ്പോഴുള്ള യുക്രൈൻ യുദ്ധം, പതിനൊന്നാം, പന്ത്രണ്ടാം വാക്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധം, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അന്തിമ വിജയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതു, പതിമൂന്നാം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ള ഈ നാല് കാലഘട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് തിരിച്ചറിയേണ്ടത് ഇതാണ്: ഇപ്പോഴുള്ള യുക്രെയ്നിലെ യുദ്ധത്തെയും തുടർന്ന് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രതികാര നടപടിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അവസാന രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങൾ മുദ്രവെക്കപ്പെടുന്ന സമയത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. പതിനാറാം വാക്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അഞ്ചാം വാക്യം മുതൽ പത്താം വാക്യം വരെ, 538-ലെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് 1798-ലെ അന്ത്യകാലം വരെയും, തുടർന്ന് 1989-ലെ അന്ത്യകാലം വരെയും ഉള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അന്തിമ പ്രതിനിധിയുദ്ധത്തിന്റെ രണ്ട് യുദ്ധങ്ങൾ, യെഹെസ്കേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം ഓരോ ദർശനത്തിന്റെയും ഫലം നിറവേറുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെയാണ് നിവൃത്തിയാകുന്നത്.

ആ ദർശനങ്ങൾ എസെക്കീയേലിന് “ചക്രങ്ങൾക്കുള്ളിലെ ചക്രങ്ങൾ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതിനെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “മനുഷ്യസംഭവങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പരസ്പരപ്രവർത്തനം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ഉക്രെയ്നിലെ യുദ്ധത്തിന്റെ ചരിത്രം, പുടിന്റെ ജയം, തുടർന്ന് അവന്റെ പതനം, അതിനുശേഷം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ജയം—ഇവയെല്ലാം ചേർന്ന് ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിലുള്ള “line upon line” എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ വെളിപ്പെടുത്തലുകളിൽ ഒന്നാണ്.

യെഹെസ്‌കേലിന്റെ “ചക്രങ്ങൾക്കുള്ളിലെ ചക്രങ്ങൾ” എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുമ്പോൾ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നതു എന്തെന്നാൽ, യെഹെസ്‌കേൽ ആദ്യം ആ ചക്രങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ അതു ആശയക്കുഴപ്പമായി തോന്നിയെങ്കിലും, അവസാനം യെഹെസ്‌കേൽ ആ ചക്രങ്ങളിൽ സമ്പൂർണ്ണ ക്രമം തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അവ “മാനുഷിക സംഭവങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പരസ്പരപ്രവർത്തനം” ആകുന്നു. പതിനൊന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ ശരിയായി വിഭജിച്ചു മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി, കത്തോലിക്കാ സഭയും നാസി ജർമ്മനിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്; കാരണം ഉക്രെയ്നിലെ നാസി നേതാക്കൾ ആ ബന്ധത്തിന്റെ പ്രോക്സികളാണ്.

1918-ൽ പോർച്ചുഗലിലെ ഫാത്തിമയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവെന്നു പറയപ്പെടുന്ന കന്യകാമറിയത്തിന്റെ അവതാരത്തിന്റെ പങ്കും, ആ ചരിത്രത്തിൽ ആ എന്നു പറയപ്പെടുന്ന കന്യകാമറിയം മൂന്ന് കുട്ടികൾക്ക് ഏല്പിച്ച മൂന്ന് രഹസ്യങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ, മനസ്സിലാക്കുന്നതും അത്യാവശ്യമാണ്. കത്തോലിക്കാ സഭയും നാസ്തിക റഷ്യയും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തെയും രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെയും വിവരണം ചെയ്യുന്ന ആ മൂന്ന് സന്ദേശങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനപ്രമേയം, ഉക്രെയ്‌നിലെ യുദ്ധത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഫാത്തിമാ സന്ദേശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവവും, കത്തോലിക്കാസഭയോടുള്ള അതിന്റെ പ്രവചനാത്മക ബന്ധവും, ഒടുവിൽ പുടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ടുമായുള്ള അതിന്റെ ബന്ധവും, യുക്രെയ്നിലെ യുദ്ധത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന “ചക്രങ്ങളിൽ” ഒന്നുമാണ്. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളോടുള്ള പ്രവചനാത്മക ബന്ധവും ഈ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം, ഫ്രാൻസ് തകർച്ചയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ നെപ്പോളിയൻ പുടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, 1989-ലെ യുദ്ധത്തിൽ കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ സൈന്യങ്ങളുടെ തലവനായിരുന്ന മുൻ നടൻ റോണൾഡ് റീഗൻ, യുക്രെയിൻ തകർച്ചയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ മുൻ നടനായ സെലെൻസ്കിയെ മുൻചിഹ്നീകരിക്കുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങളിൽ പരസ്പരം മുറിച്ചുകടന്നു ബന്ധപ്പെടുന്ന ചക്രങ്ങളിൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സെലെൻസ്കിയെ പിന്തുണച്ചുകൊണ്ടിരുന്നും ഇപ്പോഴും പിന്തുണച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഡെമോക്രാറ്റ് രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകർക്കുള്ള അന്തിമ പ്രഹരം, പുടിൻ ജയിച്ചുയരുമ്പോൾ അവനാൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടും.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.