ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ് അറുപത്തിയാറാം ഭാഗം

1989-ൽ അന്ത്യകാലത്തിന്റെ പ്രതിരൂപീകരണം, പത്താം വാക്യത്തിലെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, പരിഗണിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ ഇരുകോമ്പുകളുടെയും മൂന്നാം തലമുറയുടെ ചരിത്രത്തിലേക്കു പിന്നോട്ടു മടങ്ങേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. 1913-ൽ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കനിസം എന്ന കൊമ്പ് ആഗോളവാദി ബാങ്കിംഗ് സംവിധാനത്തോടുള്ള ഒത്തുതീർപ്പിന്റെ തന്റെ തലമുറ ആരംഭിച്ചു; 1919-ൽ സത്യപ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം എന്ന കൊമ്പ്, വിദ്യാഭ്യാസ വ്യവസ്ഥയുടെ അംഗീകാരം ലോകത്തിന് കീഴടങ്ങിക്കൊടുത്തതിലൂടെ, മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരോടും അമേരിക്കൻ മെഡിക്കൽ അസോസിയേഷനോടും ഒത്തുതീർപ്പിന്റെ തന്റെ തലമുറ ആരംഭിച്ചു. ആ നാഴികമുതൽ തന്നേ, ഇരുകോമ്പുകളും ലോകത്തോടു സമവായപരമായ ഒരു ബന്ധം ആരംഭിച്ചു; അതുവഴി അവയുടെ താന്താന്റേതായ സന്ദേശങ്ങളുടെ ദിശ പിന്നീട് മുതൽ മാറ്റം പ്രാപിച്ചു.

ആ ചരിത്രത്തിൽ വടക്കൻ രാജാവിനായുള്ള ആരംഭബിന്ദുവും അവസാനകാലങ്ങളിലെ തെക്കൻ രാജാവിനും ഒരു വഴിത്തിരിവിലെത്തി. ഫാതിമയുടെ അത്ഭുതം 1917 ഒക്ടോബർ 13-ന് പോർച്ചുഗലിലെ ഫാതിമയിൽ സംഭവിച്ചു. ലൂസിയ ദോസ് സാന്തോസ്, അവളുടെ സഹോദരപുത്രന്മാരായ ഫ്രാൻസിസ്കോയും ജസീന്ത മാർട്ടോയും എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ബാല ഇടയക്കുട്ടികൾ സാക്ഷീകരിച്ച മറിയൻ പ്രത്യക്ഷതകളുടെ ഒരു പരമ്പരയുടെ പര്യവസാനമായിരുന്നു അത്. കുട്ടികൾ നൽകിയ വിവരണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ഫാതിമയുടെ വിശുദ്ധ മാതാവായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട കന്യകാമറിയം 1917 മെയ് മുതൽ ഒക്ടോബർ വരെ ഓരോ മാസവും 13-ാം തീയതി അവർക്കു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

1917 ഒക്ടോബർ 13-നുണ്ടായ അവസാന പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിനിടെ, കുട്ടികൾ പ്രവചിച്ചതുപോലെ ഒരു അത്ഭുതം കാണുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഫാത്തിമയ്ക്കടുത്തുള്ള കോവ ദ ഇറിയയിൽ പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി. സാക്ഷികളുടെ വിവരണപ്രകാരം, സൂര്യൻ നിറംമാറുന്നതുപോലെയും, ചുറ്റിത്തിരിയുന്നതുപോലെയും, ആകാശത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെയും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഈ സംഭവം “സൂര്യന്റെ അത്ഭുതം” അഥവാ “ഫാത്തിമയുടെ അത്ഭുതം” എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.

ഫാത്തിമയിലെ അത്ഭുതം കത്തോലിക്കാ ചരിത്രത്തിലും ഭക്തിചാരത്തിലും ഒരു സുപ്രധാന സംഭവമാണ്; വർഷങ്ങളായി അത് വ്യാപകമായ പഠനത്തിന്റെയും വാദപ്രതിവാദങ്ങളുടെയും മതപരമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളുടെയും വിഷയമായി നിന്നിട്ടുണ്ട്. ഫാത്തിമയിലെ സംഭവങ്ങൾ ജനപ്രിയ ഭക്തിയിലും, മറിയൻ ഭക്തിയിലും, കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ അന്തർഘടകത്തിൽ പ്രളയാന്തിക പ്രമേയങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിലും ദീർഘകാല സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

1917 നവംബർ 7-ന് റഷ്യയിൽ ബോൾഷെവിക് വിപ്ലവം നടന്നു. അന്ന് വ്ലാദിമിർ ലെനിനെയും ബോൾഷെവിക് പാർട്ടിയെയും നേതൃത്വമാക്കിയ ബോൾഷെവിക് സേനകൾ പെട്രോഗ്രാഡിലെ (ഇപ്പോൾ സെയ്ന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ്ബർഗ്) പ്രധാന സർക്കാർ കെട്ടിടങ്ങളും അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളും കൈവശപ്പെടുത്തി. ആ സംഭവം 1917-ലെ റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ പര്യവസാനത്തെ സൂചിപ്പിച്ചു. അതേ വർഷം മുമ്പ് നടന്ന ഫെബ്രുവരി വിപ്ലവത്തോടെയാണ് ആ വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചത്; അത് സാർ നിക്കോളാസ് രണ്ടാമന്റെ രാജിവെപ്പിലേക്കും ഒരു താൽക്കാലിക സർക്കാരിന്റെ സ്ഥാപനം വരെയും നയിച്ചു.

വിപ്ലവകാലത്ത്, ബോൾഷെവിക്കുകൾ താൽക്കാലിക സർക്കാരിനെ വിജയകരമായി അട്ടിമറിച്ച് റഷ്യയിൽ സോവിയറ്റ് നിയന്ത്രണം സ്ഥാപിച്ചു. ബോൾഷെവിക്കുകൾ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സ്ഥാപനം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, വ്യവസായങ്ങളുടെ ദേശീയവത്കരണം, ഭൂമിയുടെ പുനർവിതരണം, റഷ്യയെ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിൻവലിക്കൽ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ അവരുടെ വിപ്ലവപരിപാടി നടപ്പിലാക്കാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒക്ടോബർ വിപ്ലവം ഒടുവിൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ രൂപീകരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചു; അത് റഷ്യയ്ക്കും ലോകത്തിനും ആഴമുള്ളതും ദൂരവ്യാപകവുമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ചരിത്രഗതിയെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

അവസാനത്തെ ആരംഭത്താൽ യേശു ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെയും വടക്കിന്റെ രാജാവിനെയും പൂർണ്ണമായി കാണുവാൻ അവരുടെ ആരംഭങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത് അനിവാര്യമാണ്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ശാബ്ദിക തെക്കിന്റെ രാജാവും വടക്കിന്റെ രാജാവും, ശാബ്ദിക ഈജിപ്തിന്റെ പ്രദേശത്തെ ഭരിക്കുന്ന ശക്തിയെ തെക്കിന്റെ രാജാവായും, ബാബിലോണുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശാബ്ദിക ഭൗഗോളിക പ്രദേശത്തെ ഭരിക്കുന്ന ശക്തിയെ വടക്കിന്റെ രാജാവായും നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു.

പുരാതന അക്ഷരാർത്ഥ ഇസ്രായേൽ ആധുനിക ആത്മീയ ഇസ്രായേലിലേക്കു മാറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ക്രൂശിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, അക്ഷരാർത്ഥ പ്രവചനം ആത്മീയ പ്രവചനമായി പരിവർത്തിതമായി. ക്രി.വ. 67 മുതൽ ക്രി.വ. 70 വരെ മൂന്നര അക്ഷരാർത്ഥ വർഷങ്ങൾക്കാലം അക്ഷരാർത്ഥ വിജാതീയ റോം അക്ഷരാർത്ഥ യെരൂശലേമിനെ ചവിട്ടിമെതിച്ചു; അതുപോലെ ആത്മീയ പാപ്പാത്വ റോം മൂന്നര ആത്മീയ വർഷങ്ങൾക്കാലം ആത്മീയ യെരൂശലേമിനെ ചവിട്ടിമെതിച്ചു.

ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന വേശ്യയായി ആത്മീയ ബാബിലോൻ വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആത്മീയ മിസ്രയീം വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ദൈവനിഷേധിയായ ഫ്രാൻസായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അവസಾನದ സമയത്ത് 1798-ൽ പ്രാണഘാതക മുറിവ് ഏറ്റുവാങ്ങുകയും തുടർന്ന് അവസಾನದ സമയത്ത് 1989-ൽ ആത്മീയ തെക്കൻ രാജാവിന്റെ ആധുനിക പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിനെതിരെ തിരിച്ചടിക്കുകയും ചെയ്ത ആത്മീയ വടക്കൻ രാജാവിന്റെ ആധുനിക പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങൾ ഇരു രൂപങ്ങളും ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ടു ശക്തികളുടെ അന്തിമദിന പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിലെ ഉത്ഭവം 1917 മുതൽ 1918 വരെയുള്ള കാലപരിധിയിലാണ്, അത് ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ ഇരുകൊമ്പുകൾക്കും വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ തലമുറയുമായി ഒത്തുചേരുന്ന അതേ കാലപരിധിയാണ്. അവസാനങ്ങളെ ശരിയായി പ്രയോഗിക്കുന്നതിനായി ആ ആരംഭങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതാണ്. അന്തിമദിനത്തിലെ വടക്കൻ രാജാവിന്റെയും തെക്കൻ രാജാവിന്റെയും ആരംഭങ്ങൾ രണ്ടും ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിൽ നിന്നാണ് തുടങ്ങുന്നത്.

ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം “പാപ്പായുടെ ആധിപത്യകാലത്ത്” തിരുവെഴുത്തുകളെ അടിച്ചമർത്തിയതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടായതായിരുന്നു. പാപ്പാസഭയുടെ പരമശത്രുവായി മാറേണ്ടിയിരുന്ന നാസ്തികതയുടെ ഉദയം പാപ്പാസഭ തന്നെയാണ് ഉളവാക്കിയത്. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം 1789 മുതൽ 1799 വരെ നടന്നു; എന്നാൽ ഫ്രാൻസിൽ ആരംഭിച്ച നാസ്തിക വിപ്ലവാത്മക ആത്മാവ് യൂറോപ്പിലുടനീളവും അതിനപ്പുറവും വ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഫ്രാൻസിലെ വിപ്ലവം അവസാനിച്ചതിന് നൂറ്റിപ്പതിനെട്ട് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, റഷ്യൻ വിപ്ലവം റഷ്യയിൽ ആരംഭിച്ചു. ഫ്രാൻസിൽ ആരംഭിച്ച നാസ്തികതയുടെ വിപ്ലവം റഷ്യയിൽ അവസാനിച്ചു; 1917-ൽ റഷ്യ, മിസ്രയീമിന്റെ നാസ്തികതയാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രതിനിധിയായി മാറി. തെക്കിന്റെ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വ്യാളശക്തി ഫ്രാൻസിൽ നിന്ന് റഷ്യയിലേക്കു മാറിയിരുന്നു.

ഫ്രാൻസിലെ വിപ്ലവം രാഷ്ട്രീയമായും പ്രവാചകപരമായും നാപോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ടിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; ആ അർത്ഥത്തിൽ, മിസ്രയീമിന്റെ നാസ്തികത മൂലം ഉണ്ടായ വിപ്ലവത്തിലൂടെ സ്ഥാപിതമായ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ആദ്യ നേതാവിനെ നാപോളിയൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നാപോളിയന്റെ ആത്മമോഹം യുക്തിയായി പുടിന്റെ ആത്മമോഹത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

പുടിന്റെ പോലെ തന്നേ—അവൻ മുൻ KGB ഓഫീസറായിരുന്നു—നാപോളിയനും ദൃശ്യപ്രതീകങ്ങളുടെ ശക്തിയെയും പ്രചാരണത്തിന്റെയും പ്രഭാവത്തെയും അതിവിശദമായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. KGB പ്രചാരണത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാവീണ്യമുള്ളതാണ്. പൊതുജനങ്ങൾക്കു മുമ്പാകെ തന്റെ അധികാരവും ശക്തിയും നേതൃപ്രതിഛായയും പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗമായി നാപോളിയൻ പ്രതിചിത്രകലയെ ഉപയോഗിച്ചു. തന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തരായ ചില കലാകാരന്മാരോടു—Jacques-Louis David, Antoine-Jean Gros, Jean-Auguste-Dominique Ingres എന്നിവരുള്‍പ്പെടെ മറ്റുള്ളവരോടും—അവൻ പ്രതിചിത്രങ്ങൾ നിർമിപ്പിച്ചു.

ഈ ചിത്രപ്രതിമകൾ നാപോളിയനെ വിവിധ ഭാവങ്ങളിലും സാഹചര്യങ്ങളിലും ചിത്രീകരിച്ചു; ഔദ്യോഗിക രാജപ്രതിനിധി ചിത്രങ്ങളിൽനിന്ന് കൂടുതൽ അനൗപചാരികമായ ദൃശ്യങ്ങളിലേക്കു വരെ അവ വ്യാപിച്ചു. അവ നാപോളിയൻ സ്വയം വേണ്ടിയുള്ള വ്യക്തിപരമായ സ്മരണച്ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രമല്ലായിരുന്നു; ആഭ്യന്തരമായും അന്തർദേശീയമായും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിഛായയും സ്വാധീനവും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഉപകരണങ്ങളായും അവ പ്രവർത്തിച്ചു. ഇന്റർനെറ്റിലെ ആധുനിക സ്വാധീനശാലികളിലാരുടെയും ദൃശ്യാവതരണങ്ങളെ വെല്ലുന്ന തരത്തിലുള്ള അനേകം സാഹചര്യങ്ങളിലുള്ള സ്വന്തം ചിത്രങ്ങളിലൂടെ, പുടിൻ ഇതേ കാര്യമാണ് സ്വയംക്കായി നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ രാജാവും, അവന്റെ കുടുംബവും ഉദ്യോഗസ്ഥരും പദച്യുതരാക്കി വധിക്കപ്പെട്ടു. റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സാറും, അവന്റെ കുടുംബവും ഉദ്യോഗസ്ഥരും പദച്യുതരാക്കി വധിക്കപ്പെട്ടു. ഫ്രാൻസിൽ ആരംഭിച്ച വിപ്ലവം റഷ്യയിൽ പര്യവസാനത്തിലെത്തി. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനത്തിന്റെ വിഷയമാണ്; അതിനാൽ ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾക്ക് അധീനമാണ്. യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ അതിന്റെ ആരംഭംകൊണ്ട് ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് റഷ്യൻ വിപ്ലവം ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ അന്ത്യമാണ്.

ഈജിപ്തിന്റെ നാസ്തികതയാൽ ഉണ്ടായ വിപ്ലവത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ ഒരു ജാതിയുടെ അവസാന നേതാവിനെ വ്ലാദിമിർ പുടിൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. റഷ്യയുടെ ആദ്യ നേതാവ് വ്ലാദിമിർ ലെനിൻ ആയിരുന്നു. “വ്ലാദിമിർ” എന്ന പേര് സ്ലാവിക് ഉത്ഭവമുള്ളതാണ്; അത് “വ്ലാഡ്” എന്നും “മിർ” എന്നും ആയ രണ്ടു ഘടകങ്ങളാൽ രൂപം കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. “വ്ലാഡ്” എന്നത് “ഭരിക്കുക” എന്നോ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുക എന്നോ അർത്ഥമുള്ള സ്ലാവിക് മൂലപദമായ “വ്ലാദെതി”യിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. “മിർ” എന്നത് “ലോകം” എന്നാണ് അർത്ഥം. ആദ്യ വ്ലാദിമിർ (ലെനിൻ) അവസാന വ്ലാദിമിറായ (പുടിൻ) അവന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമാണ്; അവൻ നാസ്തികതയുടെ വിപ്ലവത്തിന്റെ ആദ്യ നേതാവായ (നെപ്പോളിയൻ)വഴിയും പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

1814 ഏപ്രിലിലെ ആറാം സഖ്യയുദ്ധത്തിലെ നേപ്പോളിയന്റെ പരാജയത്തിനും ഫോന്തൻബ്ലോ ഉടമ്പടിക്കും ശേഷം, അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസിന്റെ സിംഹാസനം ത്യജിച്ച് മദ്ധ്യധരണ്യസമുദ്രത്തിലുള്ള എൽബാ ദ്വീപിലേക്കു നാടുകടത്തപ്പെട്ടു. ദ്വീപിന്മേലുള്ള പരമാധികാരം അദ്ദേഹത്തിനു അനുവദിക്കപ്പെട്ടതോടൊപ്പം, വളരെ ചുരുക്കപ്പെട്ട രൂപത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും “ചക്രവർത്തി” എന്ന ബിരുദം നിലനിർത്തുന്നതിനും അനുമതി ലഭിച്ചു. എൽബായിൽ നേപ്പോളിയൻ ഏകദേശം പത്ത് മാസം ചെലവഴിച്ചു; ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഫ്രാൻസിൽ വീണ്ടും അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള പദ്ധതികൾ അദ്ദേഹം ആസൂത്രണം ചെയ്തു. എൽബയിൽ നിന്നുള്ള തന്റെ രക്ഷപ്പെടലിനും “ഹണ്ട്രഡ് ഡേയ്സ്” കാലയളവിൽ ഫ്രാൻസിൽ ഉണ്ടായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുരുങ്ങിയ അധികാരപുനഃസ്ഥാപനത്തിനും പിന്നാലെ, 1815 ജൂണിൽ നടന്ന വാട്ടർലൂ യുദ്ധത്തിൽ നേപ്പോളിയൻ നിർണായകമായി തോൽക്കുകയുണ്ടായി. ഈ പരാജയത്തിന് ശേഷം, സഖ്യശക്തികൾ—പ്രത്യേകിച്ച് ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടൻ—നേപ്പോളിയൻ ഇനി യാതൊരു വിധത്തിലുള്ള പ്രശ്നവും സൃഷ്ടിക്കാതിരിക്കാൻ ദൃഢനിശ്ചയത്തിലായി. അതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും നാടുകടത്തി; ഇത്തവണ ദക്ഷിണ അറ്റ്ലാന്റിക്കിലെ ദൂരസ്ഥമായ സെന്റ് ഹെലേന ദ്വീപിലേക്കായിരുന്നു അത്. 1821-ൽ മരണപ്പെടുന്നതുവരെ നേപ്പോളിയൻ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം മുഴുവൻ സെന്റ് ഹെലേനയിൽ പ്രവാസജീവിതത്തിൽ കഴിച്ചു.

പുടിൻ പഴയ ഗാർഡ് കെജിബിയുടെ ഒരു പ്രതിനിധിയാണ്. കെജിബി 1954 മുതൽ 1991-ൽ അതിന്റെ വിഘടനം വരെയുള്ള കാലയളവിൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പ്രധാന സുരക്ഷാ ഏജൻസിയും രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസിയും ആയിരുന്നു. ആഭ്യന്തര സുരക്ഷ, പ്രതിചാരപ്രവർത്തനം, രാജ്യത്തിനകത്തും രാജ്യാന്തര തലത്തിലും രഹസ്യവിവര ശേഖരണം എന്നിവയ്ക്കു അത് ഉത്തരവാദിയായിരുന്നു. വിപുലമായ ചാരവലയം, നിരീക്ഷണപ്രവർത്തനങ്ങൾ, കൂടാതെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ജനസംഖ്യയിലുള്ള നിയന്ത്രണം നിലനിർത്തുന്നതിലെ പങ്ക് എന്നിവകൊണ്ട് കെജിബി പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. വ്ലാദിമിർ പുടിൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പ്രധാന സുരക്ഷാ-രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസിയായ കെജിബിയുടെ (കമ്മിറ്റി ഫോർ സ്റ്റേറ്റ് സെക്യൂരിറ്റി) ഒരു അംഗമായിരുന്നു.

ലെനിങ്രാഡ് സ്റ്റേറ്റ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ ശേഷം 1975-ൽ പുടിൻ കെജിബിയിൽ ചേർന്നു. 1991-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തകർന്നുപോകുന്നതുവരെ പുടിൻ കെജിബിക്കായി പ്രവർത്തിച്ചു; അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയരംഗത്ത് പ്രവേശിക്കുകയും ഒടുവിൽ 2000-ൽ റഷ്യയുടെ പ്രസിഡന്റാകുകയും ചെയ്തു. കെജിബിയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം ഭരണത്തോടും വിദേശനയത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപനത്തിൽ ഗണ്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എൽബ ദ്വീപിലെ നെപ്പോളിയന്റെ ആദ്യ നിർവാസനം, 1991 മുതൽ 2000-ആം വർഷം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അന്നാണ് കെജിബിയുടെ തത്ത്വചിന്ത മടങ്ങിയെത്തിയത്. പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഒടുവിൽ പുടിൻ പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ, ആ രണ്ടാം പരാജയം (ആദ്യത്തേത് 1989 ആയിരുന്നു), വാട്ടർലൂവിനാലും നെപ്പോളിയന്റെ രണ്ടാം നിർവാസനത്താലും—അവിടെ അവൻ മരിക്കുകയും ചെയ്തു—മാതൃകീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

1798-ലും 1799-ലും നാപോളിയൻ പാപ്പാധികാരത്തിന് മാരകമുറിവ് ഏൽപ്പിച്ചു. 1799-ൽ ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം ഫ്രാൻസിൽ അവസാനിച്ചു; എന്നാൽ 1917-ഓടെ അത് ബോൾഷെവിക് വിപ്ലവത്തിൽ റഷ്യയിലേക്കും എത്തിച്ചേർന്നു. 1917-ൽ പോർച്ചുഗലിൽ ഫാതിമയിലെ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു; മറിയത്തോടും യോസേഫിനോടും ആശയവിനിമയം നടത്തിയെന്നു പറയപ്പെടുന്ന മൂന്ന് കുട്ടികൾക്ക് മൂന്ന് രഹസ്യസന്ദേശങ്ങൾ ലഭിച്ചു. ആ മൂന്ന് സന്ദേശങ്ങളും രഹസ്യമായിരുന്നതു, അവ വടക്കൻ രാജാവായ പാപ്പായ്ക്ക് മാത്രം വായിക്കേണ്ടതായിരുന്നതിനാൽ ആയിരുന്നു. ആ സന്ദേശങ്ങൾ, അതിന്റെ മുൻവർഷം തന്നെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് റഷ്യയായിത്തീർന്ന റഷ്യയെ കന്യകാമറിയത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്നതിനായി, കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ നേതാക്കളെ കൂട്ടി ഒരു പ്രത്യേക യോഗം വിളിച്ചുചേർക്കുകയും ഒരു പ്രത്യേക ചടങ്ങ് നടത്തുകയും ചെയ്യണമെന്നു പാപ്പായോട് നിർദ്ദേശിച്ചു.

റഷ്യയെ മറിയത്തിന് സമർപ്പിക്കണമെന്ന ആജ്ഞ അനുസരിച്ച് നടപ്പാക്കാൻ പോപ്പ് വിസമ്മതിച്ചാൽ ലോകം മറ്റൊരു ലോകമഹായുദ്ധം അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുമെന്നൊരു മുന്നറിയിപ്പ് ഈ സന്ദേശങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു (ആദ്യ ലോകമഹായുദ്ധം ആ അത്ഭുതത്തിന് ശേഷമുള്ള മാസത്തിൽ അവസാനിക്കാനിരുന്നതായിരുന്നു). ഫാത്തിമയിലെ സന്ദേശങ്ങൾ പരമ്പരാഗതവാദി കത്തോലിക്ക പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന് ഒരു ഘടനയായി മാറി. പോപ്പ് ജോൺ പോൾ IIയും ഒന്നാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പരമ്പരാഗതവാദി കത്തോലിക്കത്വത്തിനും, നിലവിലെ “വോക്ക്-പോപ്പും” രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ലിബറൽ കത്തോലിക്കത്വത്തിനും ഇടയിൽ കത്തോലിക്ക സഭയ്ക്കുള്ളിലെ ഒരു പോരാട്ടത്തെ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഫാത്തിമയിലെ സന്ദേശങ്ങളിൽ “നല്ല പോപ്പ്” എന്നത് “വെള്ള പോപ്പ്” ആയിരുന്നു; “ചീത്ത പോപ്പ്” എന്നത് “കറുത്ത പോപ്പ്” ആയിരുന്നു. നല്ല പോപ്പ്, പോപ്പ് ജോൺ പോൾ II, ഫാത്തിമയിലെ കന്യകയെ തന്റെ മാർഗ്ഗദർശക വിഗ്രഹമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്ന പരമ്പരാഗത പോപ്പായിരുന്നു; ചീത്ത പോപ്പ് “വോക്ക്-പോപ്പ്” ആകുന്നു; അവൻ അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്ന കന്യക മറിയത്തിൽ നിന്നുള്ള ഏതു സന്ദേശങ്ങളെയും നിരാകരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ പോർച്ചുഗലിലെ ഫാത്തിമയിലെ തീർത്ഥാടനകേന്ദ്രം സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ പരിസരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, പ്രവേശനവാതിൽ ഒരു വശത്ത് കറുത്ത പോപ്പിന്റെയും മറുവശത്ത് വെള്ള പോപ്പിന്റെയും രണ്ടു ഭീമാകാര പ്രതിമകൾക്കിടയിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ഫാത്തിമാ പ്രവചനങ്ങളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട ആഭ്യന്തര സംഘർഷത്തെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഫാത്തിമയിലെ മൂന്ന് രഹസ്യസന്ദേശങ്ങളിലെ മറ്റൊരു ഘടകം കത്തോലിക്കമതത്തിന്റെ (വടക്കിന്റെ രാജാവ്)യും നാസ്തികതയുടെ (തെക്കിന്റെ രാജാവ്)യും യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അതിന്റെ ഊന്നലായിരുന്നു. കത്തോലിക്കമതവും നാസ്തിക റഷ്യയും തമ്മിലുള്ള ഈ യുദ്ധം, കത്തോലിക്കമതത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ശതമാനത്തെ നയിക്കുന്ന സാത്താനിക പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു വിഷയമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാതെയെങ്കിൽ, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് നാസി ജർമ്മനിക്ക് കത്തോലിക്ക സഭ നൽകിയ പിന്തുണയെ മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രയാസകരമാണ്; അസാധ്യമല്ലെങ്കിൽ പോലും.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് 1941 സെപ്റ്റംബർ 8 മുതൽ 1944 ജനുവരി 27 വരെ നീണ്ടുനിന്ന ലെനിങ്രാഡ് യുദ്ധം, ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ദീർഘവും അതിക്രൂരവുമായ ഉപരോധങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. 1942 ഓഗസ്റ്റ് 23 മുതൽ 1943 ഫെബ്രുവരി 2 വരെ നടന്ന സ്റ്റാലിൻഗ്രാഡ് യുദ്ധം, രണ്ടാമത്തെ ലോകമഹായുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും രക്തപങ്കിലവും ഏറ്റവും നിർണായകപ്രാധാന്യമുള്ളതുമായ യുദ്ധമായി പലപ്പോഴും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മരണം, പരിക്ക്, തടവിലാക്കപ്പെട്ട സൈനികർ എന്നിവയെ ഉൾപ്പെടുത്തി ആകെ 20 ലക്ഷത്തിലധികം നാശനഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായതായി കണക്ക് കാട്ടപ്പെടുന്നതോടെ, അതിന്റെ ഫലമായി ഇരു പക്ഷങ്ങൾക്കും അളവറ്റ നഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. ജർമ്മൻ സേനയ്‌ക്കെതിരെ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ നിർണായക വിജയം നേടുകയും നാസി ജർമ്മനിയുടെ അന്തിമ പരാജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ, സ്റ്റാലിൻഗ്രാഡ് യുദ്ധം യുദ്ധത്തിലെ ഒരു വഴിത്തിരിവിനെയും അടയാളപ്പെടുത്തി.

റഷ്യയ്ക്കെതിരായ നാസി ജർമ്മനിയുടെ യുദ്ധപ്രവർത്തനം, പ്രത്യേകിച്ച് ഇപ്പോൾ മാത്രം പരാമർശിച്ചിരുന്ന ആ രണ്ട് യുദ്ധങ്ങളിൽ, തിരിച്ചറിയാതെയെങ്കിൽ, കത്തോലിക്കാസഭയുടെ രഹസ്യ സഖാവായി ജർമ്മനി വഹിച്ച പങ്ക് മനസ്സിലാക്കുന്നത് ദുഷ്കരമാണ്. റഷ്യയുടെ നാസ്തികതയ്‌ക്കെതിരെയും തുടർന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‌ എതിരെയും, ഫാത്തിമയിലെ മറിയത്തിന്റെ സാത്താനിക പ്രവചനത്താൽ പ്രേരിതമായിരുന്ന കത്തോലിക്കതയും തമ്മിലുള്ള ഒരു ആത്മീയ യുദ്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപ്രമേയങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യമില്ലാതെ, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തരം കത്തോലിക്കതം നാസി യുദ്ധക്കുറ്റവാളികളെ രഹസ്യമായി ഒളിപ്പിക്കുകയും പിന്നെ ലോകമെങ്ങും കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തതിന്റെ തർക്കസംഗതി ഗ്രഹിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു. റഷ്യയ്ക്കെതിരായ അവരുടെ പോരാട്ടത്തിൽ നാസികൾ കത്തോലിക്കതത്തിന്റെ പ്രതിനിധി സൈന്യമായിരുന്നു.

ഈ പ്രവാചകതാർക്കികതയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് നാസ്തിക റഷ്യയുടെ തലവനായ പുതിൻ, നേതാക്കൾ തുറന്നുപറഞ്ഞ് നാസികളെന്നറിയപ്പെടുന്ന ഉക്രെയ്‌നിലെ യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലം മുതൽ അതിനുശേഷവും നാസ്തികതയ്‌ക്കെതിരായ ഫാത്തിമയുടെ യുദ്ധത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷ നിലത്തള സൈനികശക്തി ഫാസിസവും നാസിസവും ആകുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ, ഉക്രെയ്‌നിയൻ സർക്കാരിന്റെ നേതാക്കളുടെ ഈ യാഥാർത്ഥ്യം നന്നായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതായിരിക്കെ, ഹിറ്റ്ലറുടെ റൈഖ് പൊതുജന പ്രബോധനവും പ്രചാരണവും സംബന്ധിച്ച മന്ത്രാലയത്തിന്റെ ആധുനിക പ്രത്യക്ഷീകരണമായ മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങൾ ഈ സത്യങ്ങൾ കഴിയുന്നത്ര മറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു.

“ഉക്രൈൻ” എന്ന പേര് “അതിര്‌പ്രദേശം” അല്ലെങ്കിൽ “അറ്റം” എന്നർത്ഥമുള്ള സ്ലാവിക് പദമായ “ukraina”യിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. ചരിത്രപരമായി, ഈ പദം ആധുനിക ഉക്രൈനിനു മുൻപുണ്ടായിരുന്ന മധ്യയുഗീയ രാജ്യമായ കീവൻ റൂസ്‌ (Kievan Rus’) എന്നതിന്റ അതിര്‌പ്രദേശങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാനുപയോഗിച്ചിരുന്നു; കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിനും യൂറേഷ്യയ്ക്കും ഇടയിലെ സംഗമപഥത്തിലായാണ് അത് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. ചരിത്രമൊട്ടാകെ, ബൈസന്റൈൻ സാമ്രാജ്യം, ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യം, റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം എന്നിവയുൾപ്പെടെ വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളും സിവിലിസേഷനുകളും സാമ്രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സംഗമസ്ഥാനമായി അത് പ്രവർത്തിച്ചു. അതിന്റെ തന്ത്രപ്രധാനമായ സ്ഥാനം അതിനെ ഗണനീയമായ സാംസ്കാരിക, രാഷ്ട്രീയ, സൈനിക പരസ്പരപ്രവർത്തനങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ഒരു അതിർത്തിപ്രദേശമാക്കി. മധ്യയുഗകാലഘട്ടത്തിൽ, ആധുനിക ഉക്രൈൻ, റഷ്യ, ബെലാറസ് എന്നിവയുടെ ഭാഗങ്ങളെ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്ന ശക്തമായ ഒരു രാജ്യമായ കീവൻ റൂസ്‌ എന്നതിന്റ അതിര്‌പ്രദേശമായിരുന്നു ഉക്രൈൻ. കാലക്രമേണ കീവൻ റൂസ്‌ വ്യാപിക്കുകയും ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്തതോടെ, അതിന്റെ അതിർത്തികൾ പലപ്പോഴും മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ഉക്രൈൻ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പരിസരപ്രദേശത്തുതന്നെ നിലനിന്നു.

1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തകർന്നതിനു ശേഷം, പത്താം വചനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വചനങ്ങൾ തെക്കിന്റെ രാജാവ് പ്രതികാരം ചെയ്ത് വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ അതിജീവിക്കുന്ന ഒരു യുദ്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ യുദ്ധം റാഫ്യയിൽ നടന്നു; അത് തെക്കിന്റെ രാജാവിന്റെയും വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെയും ആധിപത്യപ്രദേശങ്ങളുടെ അതിർത്തിയായിരുന്നു.

ക്രി.മു. 217-ൽ നടന്ന റാഫിയയുടെ യുദ്ധം, ആ യുദ്ധം നടന്ന സ്ഥലത്തോട് സമീപമുള്ള പട്ടണത്തിന്റെ പേരിൽ നിന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. റാഫിയ പുരാതന പലസ്തീന്റെ തീരപ്രദേശത്ത്, ഈജിപ്തിലെ പ്റ്റോളമൈക് രാജ്യത്തിന്റെയും സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും അതിർത്തിക്ക് സമീപം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന ഒരു പട്ടണമായിരുന്നു. യുദ്ധം നടന്ന സമയത്ത്, രാജാവായ പ്റ്റോളമി IV ഫിലോപേറ്ററിന്റെ ആധിപത്യത്തിലായിരുന്ന ഈജിപ്തിലെ പ്റ്റോളമൈക് രാജ്യത്തിന്റെയും രാജാവായ അന്ത്യോക്കസ് III ഭരിച്ചിരുന്ന സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും അതിർത്തി റാഫിയയുടെ പരിസരപ്രദേശത്തായിരുന്നു. ലെവാന്തിലെ തന്ത്രപ്രധാനമായ പ്രദേശങ്ങളിലെ നിയന്ത്രണം സ്ഥാപിക്കാൻ ഇരു പക്ഷങ്ങളും ശ്രമിച്ചതിനാൽ, ഈ അതിർത്തിപ്രദേശത്തിന് സമീപമായിട്ടായിരുന്നു യുദ്ധം നടന്നത്.

പ്രാചീന നഗരമായ രാഫിയ ആധുനിക നഗരമായ റാഫാഹിന് സമീപമാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. റാഫാഹ് പലസ്തീൻ പ്രദേശങ്ങളുടെ ഭാഗമായ ദക്ഷിണ ഗാസാ പട്ടിയിലെ ഒരു നഗരമാണ്. ക്രി.മു. 217-ൽ രാഫിയയിൽ ടോളമിയുടെ വിജയത്തിനുശേഷം, അവൻ യെരൂശലേമിലെയും ഈജിപ്തിലെയും യെഹൂദന്മാർക്കെതിരെ പീഡനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. ആ വിജയം ദീർഘകാലം നിലനിന്നില്ല; പറയുകയാണെങ്കിൽ, അടുത്ത മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിൽ അവൻ തന്റെ വാട്ടർലൂവിനെ നേരിട്ടു. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ മുമ്പ് പരാജയപ്പെട്ട വടക്കൻ രാജാവ് മടങ്ങിവരുന്നു; പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലെത്തുമ്പോഴേക്കും അവൻ തെക്കൻ രാജാവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി കീഴടക്കുന്നു.

ഉക്രെയ്നിലെ പുടിന്റെ ജയം, പ്രചാരണവിദ്യയിൽ വിദഗ്ധനായ മുൻ KGB ഉദ്യോഗസ്ഥനായ പുടിൻ, ഏറ്റവും സാധ്യതയോടെ, ഉക്രെയ്നിയൻ നേതൃത്വത്തിന്റെ നാസി വേരുകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നതിനും, സാമ്പത്തിക ദ്രവ്യലോഭം മൂലം ആ ഭരണകൂടത്തെ പിന്തുണച്ച പാശ്ചാത്യ ലോകത്തിലെവരെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനും, കൂടാതെ ആഗോളവാദികൾ വിനിയോഗിച്ചുവരുന്ന രഹസ്യ ബ്ലാക്ക്-സൈറ്റുകളെയും ബയോ-ലാബുകളെയും—യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ നികുതിദായകരുടെ പണത്തിൽ ധനസഹായം ലഭിച്ചവയെയും—തീർച്ചയായും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനും ഉപയോഗിക്കപ്പെടും.

ആ വെളിപ്പാടുകൾ ലോകഗ്ലോബലിസ്റ്റുകളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രചാരണവാദങ്ങളെയും, അതുപോലെ തന്നെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഡെമോക്രാറ്റിക് വക്താക്കളുടെ പ്രചാരണഭാഷണങ്ങളെയും തകർത്തുകളയും. പുടിന്റെ ആ വിജയം, ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമത്തെ പ്രസിഡന്റിന്, പതിനാറാം വാക്യത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ചരിത്രരംഗത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്ന പ്രവചനാത്മക ഏകാധിപതിയായി തന്റെ പങ്ക് ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരം നൽകും; പതിനാറാം വാക്യം അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്.

പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ വടക്കിന്റെ രാജാവ് തന്റെ സൈന്യത്തെ വീണ്ടും ഒരുമിപ്പിക്കുന്നു; പതിനാലാം വാക്യത്തിൽ ആദ്യമായി ജാതീയ റோம் ചരിത്രരംഗത്ത് പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു, എങ്കിലും അത് ഇനിയും വടക്കിന്റെ രാജാവല്ല. അവിടെ അത് “ദർശനം സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്ന” ചിഹ്നമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് പിന്നെ വീഴുന്ന ശക്തിയായും അത് നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ഉക്രെയ്നിലെ യുദ്ധത്തിൽ പുടിന്റെ വിജയം കഴിഞ്ഞ ശേഷം, പതിനാറാം വാക്യത്തിലുള്ള ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പായി, പാപ്പാസം ലോക രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സ്വയം ഉയർത്തിത്തുടങ്ങും.

ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവവും റഷ്യൻ വിപ്ലവവുമായി അതിനുള്ള ബന്ധവും; നാപ്പോളിയനും പുടിനും; ഫാത്തിമയിലെ അത്ഭുതവും അതിന്റെ മൂന്ന് രഹസ്യങ്ങളും; വത്തിക്കാനും ഹിറ്റ്‌ലറും തമ്മിലുള്ള രഹസ്യ സഖ്യവും, വത്തിക്കാനും റീഗനും തമ്മിലുള്ള രഹസ്യ സഖ്യവും—ഇവയെല്ലാം സെപ്റ്റംബർ 11, 2001 മുതൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായർ നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രകാലയളവിൽ സംഭവിക്കുന്ന പതിനൊന്നാം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വരെ വാക്യങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ പരസ്പരം മുറിച്ചുകടക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക “ചക്രങ്ങൾ” ആകുന്നു. നാം പത്താം വാക്യം പരിഗണിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഈ പ്രവചനാത്മക “ചക്രങ്ങളുടെ” ഒരു സംക്ഷിപ്തസാരാംശം നൽകുന്നത് പ്രധാനമായിരുന്നു.

താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ലേഖനം “NBC News” ൽ നിന്നെടുത്തതാണ്; അത് ലഭ്യമായത്രയും “Main Stream Media” യിൽപ്പെടുന്നതാണ്, കൂടാതെ “MSM” എന്നത് ഹിറ്റ്ലറുടെ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാല പ്രചാരണയന്ത്രത്തിന്റെ ആധുനിക പതിപ്പാണ്. സ്വാഭാവികമായും ആ ലേഖനം പുടിന്‍-വിരുദ്ധവും, റഷ്യാവിരുദ്ധവും, ഉക്രൈന്‍-അനുകൂലവും ആണെങ്കിലും, അതല്ല വിഷയത്തിന്റെ സാരാംശം. സ്വര്‍ഗീയ രാജ্যের പൗരന്മാരായ ദൈവജനങ്ങള്‍ സാത്താനിക പ്രവര്‍ത്തിയുടെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പക്ഷത്തെയും അനുകൂലിക്കരുത്; യുദ്ധം മുഴുവന്‍ സാത്താനിക പ്രവര്‍ത്തിയാണ്.

കത്തോലിക്കത്വം (വടക്കിന്റെ രാജാവ്) എന്നും നാസ്തികത (തെക്കിന്റെ രാജാവ്) എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തികളിലുണ്ടായ പ്രവചനാത്മക യുദ്ധത്തെ പരിചയമില്ലാത്തവർക്കും, ആ രണ്ടുപ്രവചനാത്മക ശക്തികളുടെ യുദ്ധത്തിൽ നാസിസം കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധി സൈന്യമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതയെയും (1989-ൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ) മനസ്സിലാക്കുവാൻ അവസരം നൽകുന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. പ്രവചനപഠിതാക്കൾക്ക് രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെയും ശീതയുദ്ധത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലചരിത്രം നിലവിലെ ഉക്രൈൻ യുദ്ധത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് കാണുന്നതിനായി മതിയായ തെളിവ് ഉണ്ടായിരിക്കണം; ആ യുദ്ധം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങൾ നിവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

എൻബിസി ന്യൂസ് ലേഖനം: “പുടിന്റെ ‘നാസിമുക്തീകരണം’ എന്ന അവകാശവാദം ശരിയല്ലെങ്കിലും, യുക്രെയ്നിലെ നാസി പ്രശ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാണ്”

ഈ പഠനം നമ്മുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.