ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - പതിനേഴ്‌ാം സംഖ്യ

ദൂരാ സമതലത്തിലെ സ്വർണപ്രതിമയെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പലപ്പോഴും ഞായറാഴ്ചാ നിയമമായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

ഈ പ്രത്യേക ഭാഗത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സെഫന്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ടു അവൾ ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെയും മൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെയും പ്രവചനാത്മക ബന്ധത്തെ കൂടുതൽ വികസിപ്പിക്കുന്നു. സെഫന്യാവു ദൈവജനങ്ങൾ വിധിക്കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് ഒന്നിച്ചുകൂടേണ്ടതുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. നഗരങ്ങൾക്കു (സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കു)യും ഗോപുരങ്ങൾക്കു (സഭകൾക്കു)യും എതിരായി ലക്ഷ്യമാക്കി അയയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ഒരു കാഹളസന്ദേശവും അവൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ പ്രാർത്ഥന അർപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്ന ഘടകമായ ഒരു ഒന്നിച്ചുകൂടലിനെയും അവൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. “ഇച്ഛിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു ജാതി”യെയും അവൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആരംഭിച്ചു ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവുവരെ ക്രമാതീതമായി ശക്തിപ്രാപിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ വരവിനെയും അവൻ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ കല്പനയ്ക്ക് മുമ്പേ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം സംഭവിക്കുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം, മുമ്പ് ആഹാരപരീക്ഷ പാസായ ദൈവജനത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ദൃശ്യപരമായ പരീക്ഷയാണ്. മൂന്നാമത്തേതായ (ലിറ്റ്മസ് ടെസ്റ്റ്) ആ കല്പനയ്ക്കുമുമ്പ്, സെഫന്യാവ് “ആഗ്രഹിക്കപ്പെടാത്ത ജാതി” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ദൈവജനം ഒന്നിച്ചുകൂടുവാൻ വിളിക്കപ്പെടുന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ ആദ്യ പ്രവചനം ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന സന്ദേശമാണ്; എന്നാൽ ചിതറിപ്പോയിരിക്കുന്ന തങ്ങളുടെ അവസ്ഥയെ തിരിച്ചറിയുകയും, ദാനീയേൽ ഒമ്പതാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ചെയ്തതുപോലെ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥന പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കായിട്ടു മാത്രമേ അത് നിറവേറുകയുള്ളു.

തിരുവെഴുത്തുകളിൽ “വീരൻ” എന്നു പറയുന്നത് ശക്തിയുള്ള മനുഷ്യനെയാണ്; “വീരൻ” എന്നതിന്റെ ആദ്യ പരാമർശം ഗിദെയോനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്.

സെഫന്യാവിൽ പരാക്രമശാലിയായ മനുഷ്യൻ, അതായത് ഗിദെയോനും, കഠിനമായി നിലവിളിക്കേണ്ടവനാകുന്നു. “നിലവിളി” എന്ന പദം അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ പ്രതീകമാണ്; “കഠിനമായി” എന്ന പദം നീതിയുള്ള ക്രോധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗിദെയോൻ, അഥവാ സെഫന്യാവിന്റെ “പരാക്രമശാലിയായ മനുഷ്യൻ,” ദൈവജനത്തിന്ന് അവരുടെ പാപങ്ങളും, നിസ്സംശയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളും, കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള എലിയാവിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

അവസാനദിവസങ്ങളിൽ സകല പ്രവാചകന്മാരും പരസ്പരം ഒരുമിച്ച് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് യെശയ്യാവിന്റെ കാഹളസന്ദേശം സെഫന്യാവിലെ ശക്തനായ മനുഷ്യന്റെ “ആർത്തനാദം” കൂടിയാണ്; അവൻ ഗിദെയോൻ ആകുന്നു; ഇവരൊക്കെയും അവസാനദിവസങ്ങളിൽ എലിയാവിന്റെ ദൂതനെയും അവന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവിൽ, അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ കർത്താവിനെ ആരാധിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതിനാൽ, താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വാക്യങ്ങൾ അവരുടെ പാപങ്ങളെ ധാർഷ്ട്യമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ബലവാനായ മനുഷ്യന്റെ കഠിന നിലവിളി മധ്യരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശമാണ്; അതിൽ, 2020 ജൂലൈ 18 കർത്താവിനെതിരായ ധാർഷ്ട്യപാപമായിരുന്നു എന്നും അതിനെക്കുറിച്ച് മാനസാന്തരപ്പെടുകയും ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്നും ഉള്ള വെളിപ്പെടുത്തൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. മധ്യരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ സാരഭൂത ഘടകങ്ങൾ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണവും, അതിനുശേഷം ഇസ്ലാമിലൂടെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്മേലും തുടർന്ന് ലോകത്തിന്മേലും കൊണ്ടുവന്ന ന്യായവിധിയും ആകുന്നു.

വെളിപ്പാടു പുസ്തകം പതിനൊന്നിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയുടെ അവസാനം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിന്റെ പ്രാർത്ഥന സിദ്ധിക്കുമ്പോൾ, വിലയേറിയതും നിന്ദ്യവുമായത് വേർതിരിക്കപ്പെടും. ജ്ഞാനികളും ഭോഷകന്മാരും സ്വർണ്ണതൈലം കൈവശം വച്ചിരിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്നതനുസരിച്ചായിരിക്കും; ആ സമയത്ത് അവർ ഗിദെയോന്റെ “ഒരു മനുഷ്യൻ” എന്ന നിലയിലായിരിക്കും. സെഫന്യാവിന്റെ പ്രകാരം, ഞായറാഴ്ച നിയമപ്രഖ്യാപനത്തിന് മുമ്പായി, ഏലീയാവുമായും യെഹെസ്‌കേലുമായും ബലവാനായ മനുഷ്യനുമായും ഒരുപോലുള്ള ഗിദെയോൻ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കും; അതിനോടൊപ്പം, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ പ്രവചനത്തിൽ ദൈവജനങ്ങൾ പങ്കെടുത്ത അവരുടെ പാപവും, അത് പൂർണ്ണമായി പരാജയപ്പെട്ടതിനു ശേഷവും തങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തെ ന്യായീകരിക്കാൻ അവർ നടത്തിയ അന്യായശ്രമവും അവർക്കു കാണിച്ചുതരുന്നതിന്റെ കൈപ്പും ഉണ്ടാകും.

അവസാന നാളുകളിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമപ്രമാണത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിന് മുമ്പായി ദൈവജനത്തിന്റെ ഒരു സമ്മേളനം ഉണ്ടാകുന്നതായി സെഫന്യാവ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ ഒന്നിച്ചുകൂടൽ എസെക്കീയേലിന്റെ മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ പ്രവചനത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ, നമ്മുടെ കർത്താവും ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട ആ നഗരത്തിന്റെ തെരുവിൽ മരിച്ചുകിടന്നിരുന്ന ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളോടു യെഹേസ്കേൽ പ്രവചിച്ചു. ആദ്യം അവ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെടുന്നു.

മുന്നര ദിവസങ്ങൾ അവസാനത്തിലേക്കെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവർ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നത്. ആ മുന്നര ദിവസങ്ങൾ മത്തായി അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തഞ്ചിലെ താമസകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ചിതറിപ്പോക്കിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശേഖരിക്കപ്പെട്ടവർ മുമ്പ് ചിതറിക്കിടന്നവരാണ്; സെഫന്യാവു അവരെ “ആഗ്രഹിക്കപ്പെടാത്ത ജാതി” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ആഗ്രഹിക്കപ്പെടാത്ത ജാതി എന്നത്, അവരുടെ മൃതശരീരങ്ങൾക്കു മേൽ ലോകം ആനന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ വീഥികളിൽ മരിച്ചുകിടന്നിരുന്നവരെയാണ്; എങ്കിലും അവർ ഒരുമിച്ചു ശേഖരിക്കപ്പെടുകയും തുടർന്ന്, അവസാന നാളുകളിലെ ഡ്രാഗൺ ശക്തിയുടെ ആക്രമണലക്ഷ്യമായ ജാതിയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു; ആ ശക്തി തൂർ നഗരത്തിലെ വേശ്യയെ അവരുടെ തലവനായി ഉയർത്തിക്കൊള്ളുന്നു.

അവരുടെ ഉദ്ദേശം അന്ത്യകാലത്തെ ആത്മീയ യിസ്രായേലിനെ എടുത്ത് നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ അഗ്നിജ്വലിത ചൂളയിലേക്കു എറിയുന്നതാണ്. മരിച്ച അസ്ഥികൾ ആദ്യം യെശയ്യാവിന്റെ “ശബ്ദം” കേൾക്കുമ്പോൾ, അഥവാ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം ഘോഷിക്കുന്ന ആ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ, അവർ ഇപ്പോഴും മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയിലാണുള്ളത്. തുടർന്ന്, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ തങ്ങളുടെ പാപത്തെക്കുറിച്ച് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നവനായ, ക്രിസ്തു അയയ്ക്കാമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ആശ്വാസകർത്താവിനെ സ്വീകരിക്കണമോ തള്ളിക്കളയണമോ എന്നു അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതാകുന്നു.

മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തിരിച്ചറിയുന്ന ഈ ഭാഗത്തിൽ അത്യന്തം വിശദമായ ചില വിവരങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവന്റെ സന്ദേശം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു വെളിപ്പാടിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരിക്കും; കാരണം “മഹത്വം,” അഥവാ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം, വെളിപ്പെടും എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിമുക്തമാകുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്, അവന്റെ സ്വഭാവത്തിലെ ആ ഘടകത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, അൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഒരു മുദ്രവിമോചനമാണ്. അവന്റെ സ്വഭാവം “സത്യം” ആണെന്നും വെളിപ്പെടും.

മറ്റൊരു വിശദാംശം ഇതാണ്: ആ ശബ്ദം നിലവിളിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഇപ്പോഴും മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയിൽ തന്നെയുണ്ട്; കാരണം അവൻ മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പ്രവചനപരമായി, അവന്റെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, രണ്ടു സാക്ഷികളും ഇപ്പോഴും യെഹെസ്കേലിന്റെ താഴ്വരയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുന്നു. മറ്റൊരു പ്രത്യേക സത്യമാണ്, ആ ശബ്ദം തന്റെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, സമസ്ത ലോകത്തിനും ആ സന്ദേശത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നത്. മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം ഇതാണ്: ക്രിസ്തു ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയുന്ന കാലഘട്ടമായ അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ സമയത്താണ് ആ സന്ദേശം നൽകപ്പെടുന്നത്; കാരണം അവരുടെ അകൃത്യം ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “വരി മേൽ വരി” എന്നു വെളിപ്പെടുന്ന ദുഃഖകരമായ മറ്റൊരു സത്യമാണ്, സുവിശേഷത്തിന്റെ ആവശ്യകതകൾ നിറവേറ്റുന്നവർക്ക് മാത്രം ആ ചരിത്രത്തിൽ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന ആ ക്ഷമ ലഭിക്കുകയുള്ളു.

ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറാം അധ്യായത്തോടനുബന്ധിച്ച പ്രാർത്ഥനയുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കു പ്രതികരിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമേ അവരുടെ പാപങ്ങളും അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളും മായിച്ചുകളയപ്പെടുകയുള്ളു; കാരണം അവർ “അവളുടെ സകല പാപങ്ങൾക്കും ഇരട്ടിയായി” പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരുടെ പാപങ്ങളോടും അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ “കൈ” ആദ്യ നിരാശയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അവിടെ കർത്താവ് തന്റെ കൈ ഒരു തെറ്റിന്മേൽ മൂടിവെച്ചിരുന്നു, അതാണ് ആദ്യ നിരാശയെ ഉളവാക്കിയത്. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അവന്റെ കൈ ദൈവജനത്തെ ഒരു മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സത്യം കാണുന്നതിൽനിന്ന് തടഞ്ഞു. ആ ചരിത്രത്തിൽ അവന്റെ കൈ അവന്റെ ദൈവിക പരിപാലനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവന്റെ കൈ ദൈവജനത്താൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഒരു സത്യത്തെ ദൈവജനങ്ങൾ നിരസിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അപ്പോൾ അവന്റെ കൈ അവന്റെ ദൈവിക ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

യെഹെസ്കേലിന്റെ ആദ്യ പ്രവചനത്തിന്റെ ശബ്ദത്താൽ മരിച്ചവർ ഒന്നിച്ചുകൂടി രൂപം പ്രാപിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവർ ഇനിയും മഹത്തായ സൈന്യമായി നിലകൊള്ളുന്നില്ല. യെഹെസ്കേൽ അദ്ധ്യായം മുപ്പത്തേഴിലെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനം, നാലു കാറ്റുകളിൽ നിന്നു വരുന്ന ശ്വാസത്തെ കൊണ്ടുവന്ന് അതു സാധിപ്പിക്കുന്നു.

യെഹെസ്കേലിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ ആ ശ്വാസം മുദ്രയിടുന്ന സന്ദേശമാണ്, കാരണം അത് നാല് കാറ്റുകളിൽനിന്ന് വരുന്നു.

നാല് കാറ്റുകള്‍ കിഴക്കില്‍നിന്നു ഉയരുന്നു; പ്രവചനാത്മകമായി, ഇസ്ലാം “കിഴക്കന്‍ കാറ്റ്” എന്നും “കിഴക്കിന്റെ പുത്രന്മാര്‍” എന്നും ഇരുവിധത്തിലും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. രൂപം ലഭിച്ച ദേഹങ്ങളെ “വലിയതും അത്യധികവുമായ സൈന്യമായി” രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ “ശ്വാസം” എന്നത്, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ മുദ്രകുത്തുന്ന സന്ദേശമാണ്. വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ മുദ്രകുത്തുന്ന സന്ദേശം കിഴക്കില്‍നിന്നു ഉദിക്കുന്നു. ആ സന്ദേശം അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശമാണ്; സെഫന്യാവോ അതിനെ “കോട്ടമതിലുകളുള്ള നഗരങ്ങള്‍ക്കെതിരെയും ഉയര്‍ന്ന ഗോപുരങ്ങള്‍ക്കെതിരെയും” ഉള്ള കാഹളമുഴക്കമായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

ഒരു ഗോപുരം സഭയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു നഗരം ഒരു രാജ്യമാണ്. പാപ്പാധിപത്യം “ബാബിലോൺ,” “ആ മഹാനഗരം” ആകുന്നു. ഫ്രാൻസും അതിന് ശേഷം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സും “മഹാനഗരം,” “സൊദോവും ഈജിപ്തും” ആകുന്നു. യെരൂശലേം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി വരുന്നതായ “മഹാനഗരം” ആകുന്നു. സെഫന്യാവിന്റെ സന്ദേശം നഗരങ്ങൾക്കും ഗോപുരങ്ങൾക്കും എതിരെയുള്ളതാണ്; അല്ലെങ്കിൽ, നിർവചനപ്രകാരം മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായ സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നിരിക്കുന്ന കൂട്ടുകെട്ടിനെ എതിരെയുള്ളതാണ്. അത് ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രഹസ്യ” സന്ദേശമാണ്.

ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ കല്പനയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പ്, അഥവാ ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വർണ്ണവിഗ്രഹപരീക്ഷണമെന്നത്, മരിച്ച ദേഹങ്ങൾ ഉണർന്ന് ശക്തമായൊരു സൈന്യമായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു, സഭയും രാഷ്ട്രവും ചേർന്നുള്ള കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ രൂപീകരണത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും അതിനെ എതിർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം, മുൻകാല ചരിത്രത്തിൽ അവൻ ചെയ്തതുപോലെ, ഞായറാഴ്ചാരാധന നടപ്പാക്കുന്നവരിന്മേൽ തന്റെ ന്യായവിധി നിർവഹിക്കുന്നതിനായി ദൈവം പ്രയോഗിക്കുന്ന ദൈവപരിപാലനപരമായ ഉപകരണം ഇസ്ലാം ആണെന്നതും ഈ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വിഗ്രഹം പൂർണ്ണമായി വികസിച്ച് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നടപ്പാക്കുമ്പോൾ ന്യായവിധി നിർവഹിക്കപ്പെടുമെന്നതും ഈ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ആരംഭിച്ച് അതിന്റെ പക്വതയിലെത്തുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെക്കുറിച്ച് ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ നേരിട്ടുള്ള പരാമർശമില്ല; എങ്കിലും ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും സന്ദേശങ്ങളില്ലാതെ മൂന്നാമത്തെ സന്ദേശം ഉണ്ടായിരിക്കാനാവില്ല, കാരണം ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളുടെ വെളിപ്പാടിൽ ദാനിയേലിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായവും ഉൾപ്പെടേണ്ടതാണ്. രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രതിമാസ്വപ്നത്തിന്റെ “രഹസ്യം” നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയോടു ബന്ധപ്പെട്ട ജീവൻമരണപ്രാധാന്യമുള്ള പ്രതിഫലങ്ങൾ ദൈവജനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്റെ സ്വർണവിഗ്രഹത്തിനായി സമർപ്പണച്ചടങ്ങ് നടത്തുമെന്നു നിശ്ചയിച്ചപ്പോൾ, ആ വിഗ്രഹം ആദ്യം പണികഴിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതും, ചടങ്ങിൽ വായിക്കേണ്ട സംഗീതം സംഗീതജ്ഞന്മാർ മുമ്പേ അഭ്യസിക്കേണ്ടതുമാണെന്ന് വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട തർക്കബുദ്ധി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. കുഴിച്ചെടുക്കൽ, അടിസ്ഥാനം ഇടൽ, താങ്ങുകെട്ടുകൾ സ്ഥാപിക്കൽ, തൊഴിലാളികൾ വരികയും പോകുകയും ചെയ്യൽ എന്നിവയോടുകൂടി ഒരു കാലയളവിൽ മുൻകൂർ നിർമ്മാണസന്നാഹം നടക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു; ആ സന്നാഹം നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണമായിരുന്നു. എന്നാൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ അഹങ്കാരം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളുടെയും പ്രതിമയല്ല, ഒരു മൃഗത്തിന്റെ മാത്രം പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കുവാൻ നിർണയിച്ചു. സംഗീതം മുഴങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ്, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പും, അവർ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പും, ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ കടന്നുപോകേണ്ട പരീക്ഷണം ആ പ്രതിമയുടെ നിർമ്മാണമാണ്.

ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട തർക്കബോധം മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി തിരിച്ചറിയുന്നു: സ്വർണ്ണപ്രതിമയുടെ പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കായുള്ള മുൻകൂർ ഒരുക്കങ്ങൾ കണ്ട് സാക്ഷിയായിരുന്ന എബ്രായ ദാസന്മാർ ശദ്രക്, മേശക്, അബേദ്നെഗോ മാത്രമല്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ, ആ ഒരുക്കങ്ങളുടെ അർത്ഥസൂചനകളെ ജീവനും മരണത്തിനുമിടയിലുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി ഗ്രഹിച്ച്, വരാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിക്കായി സ്വന്തമായ വ്യക്തിപരമായ ഒരുക്കം നടത്തിയ എബ്രായർ അവർ മാത്രമായിരുന്നു.

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിൽ നിന്നുള്ള ഭാഗത്തിൽ, സെഫന്യാവിന്റെ കല്പനയെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പൊൻപ്രതിമയോടും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടും അവൾ ഒത്തുനിർത്തുന്നതുമാത്രമല്ല, യെശയ്യാവിന്റെ അനീതിയായ കല്പനയെയും അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നു.

യെശയ്യാവിന്റെ “അന്യായമായ കല്പന” ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്; അത് അമേരിക്കയ്ക്കു “സന്ദർശനദിവസവും” “പാഴ്മയും” ആകുന്നു; കാരണം “ദേശീയ മതത്യാഗം” കഴിഞ്ഞാൽ “ദേശീയ നാശം” അനുഗമിക്കുന്നു. യേശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വർണ്ണപ്രതിമയും കൂടിയായ ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്തു, ആ “പാഴ്മ” “ദൂരത്തിൽനിന്നു വരും.”

ഈ ഭാഗത്തെ യെശയ്യാവ് താമസകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അപ്പോൾ അവന്റെ “രക്ഷ” ഇനി “താമസിക്കയില്ല.” അതു വെളിപ്പാടു പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിലാണ്. എസെക്കിയേലിന്റെ മഹാസൈന്യം എഴുന്നേൽക്കുന്ന മധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം എത്തിച്ചേരുമ്പോഴാണ് താമസകാലത്തിന്റെ അവസാനം അടയാളപ്പെടുന്നത്. അവർ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ, വെളിപ്പാടു പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ അവർ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ, ഞായറാഴ്ചാനിയമമായ ഭൂകമ്പത്തോടു അതേ മണിക്കൂറിൽ തന്നേ, പതാകയായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയരുന്നു. ആ സമയത്തു, അല്ലെങ്കിൽ യോഹന്നാൻ പറയുന്നതുപോലെ, “ആ മണിക്കൂറിൽ തന്നേ,” യെശയ്യാവു നാൽപ്പത്തിയാറാം അധ്യായപ്രകാരം, ദൈവം തന്റെ ആലോചന നിർവഹിക്കുന്ന “ആ മനുഷ്യനെ” വിളിക്കുന്നു; അവൻ “കിഴക്കുനിന്നുള്ള ഒരു കൊള്ളക്കാരൻ പക്ഷി”യുമാകുന്നു. കൊള്ളക്കാരൻ പക്ഷി, അതായത് ദൈവം തന്റെ ആലോചന നിർവഹിപ്പാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന “ആ മനുഷ്യൻ,” “ദൂരദേശത്തുനിന്നു” വരുന്നു. യെശയ്യാവു പത്താം അധ്യായത്തിൽ, ഞായറാഴ്ചാനിയമമായ “അനീതിയുള്ള കല്പന”യുടെ സമയത്ത്, ഐക്യനാടുകളുടെ “ശൂന്യീകരണം” “ദൂരത്തുനിന്നു” വരുന്നു. പ്രവചനത്തിൽ “കിഴക്ക്” ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകമാണ്; കാരണം അവ രണ്ടും “കിഴക്കിന്റെ മക്കൾ” എന്നും “കിഴക്കൻ കാറ്റ്” എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവചനത്തിൽ ഒരു “പക്ഷി” ഒരു മതത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ബാബേൽ വെറുപ്പുള്ളതും അശുദ്ധവുമായ പക്ഷികളാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു കൂടാരമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ. കിഴക്കിൽ ദൂരദേശത്തുനിന്നു വരുന്ന ആ “കൊള്ളക്കാരൻ പക്ഷി” ഇസ്ലാമെന്ന മതമാണ്.

ആധുനിക ബാബേലിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യം മൂന്നു തരത്തിലുള്ള ഭരണരൂപങ്ങളെയും, അതുപോലെ മൂന്നു തരത്തിലുള്ള മതരൂപങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മതം ആത്മീയതാവാദം ആണ്; അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മതം വിശ്വാസഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ആണ്; പാപ്പായുടെ മതം കത്തോലിക്കത്വം ആണ്. ആ മതാഭിപ്രായങ്ങളൊക്കെയും ചിലപ്പോൾ സ്ത്രീകളായി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ പക്ഷികളായും. ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ പാപ്പാസഭയെ സ്ഥാപിക്കുന്നത്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ പ്രധാന രാജാവായി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മത-രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയാണ്. സെഖര്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, പാപ്പാവിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നത് രണ്ട് പക്ഷികളാണ്; രണ്ടാം തെസ്സലോനിക്ക്യരിൽ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് “ആ ദുഷ്ടൻ” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നവൻ തന്നെയാണ് അവൻ.

ഏഫാ അളക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു കൊട്ടയാണ്. പാപ്പാധിപത്യം നടുവിൽ ഇരിക്കുന്ന ഏഫാവിനെയോ കൊട്ടയെയോ സ്ഥാപിക്കുന്ന ആ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ രണ്ടു സഭകളാണ്. ബൈബിളിൽ “ആ ദുഷ്ടസ്ത്രീ” എന്നു നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ മതത്തെ രണ്ടു മതങ്ങൾ എടുത്ത് ശിനാർദേശത്തു അവൾക്കായി ഒരു വീട് പണിയും. ശിനാർ ബാബേലിന്റെ മറ്റൊരു നാമമാണ്; അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ കത്തോലിക്കാ സഭ മഹാബാബേലാകുന്നു.

ബാബിലോണിൽ ദുഷ്ടസ്ത്രീയെ “സ്ഥാപിക്കുന്ന” ആ രണ്ടു സ്ത്രീകൾക്കു “തങ്ങളുടെ ചിറകുകളിൽ കാറ്റ്” ഉണ്ട്. ആ സ്ത്രീകൾ പക്ഷികളും ആകുന്നു; കാരണം അവർക്കു “ചിറകുകൾ” ഉണ്ട്. ആ സ്ത്രീയെ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനു അവരുടെ ന്യായീകരണം ഇസ്ലാമിന്റെ “കാറ്റ്” ആകുന്നു; കാരണം ഇസ്ലാം ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും കൈയെ ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവരുന്നു. ഉയർത്തപ്പെടുന്ന ആ സ്ത്രീ 1798-ൽ അവൾക്കുണ്ടായ മാരകമുറിവ് മുതൽ എഫായിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു; കാരണം അവൾ ഉണ്ടായിരുന്ന എഫായുടെ വായിനു മീതെ ഒരു സീസഭാരം വെച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. എന്നാൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ആരാധനാചടങ്ങിന്റെ സംഗീതം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും സ്പിരിച്വലിസത്തിന്റെയും ആ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ സീസഭാരം നീക്കിക്കളഞ്ഞ്, ഏഴിൽപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എട്ടാമത്തെ തലയെ ഉയർത്തുന്നു.

മൂന്നംഗ ഐക്യം പാപ്പത്വത്തെ തലവനായി ഉയർത്തുന്നു; കാരണം അവർ അഭിലഷിക്കപ്പെടാത്ത ജാതിയെ നശിപ്പിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.

ഒരു പക്ഷി ഒരു മതമാണ്; അങ്ങനെ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിൽ” ദൈവം വിളിക്കുന്ന “കിഴക്കുനിന്നുള്ള ഇരപിടിയൻ പക്ഷി” ഇസ്ലാമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ്, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ മരിച്ചവർ കൊടിയായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്ന അതേ മണിക്കൂറിൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ “മൂന്നാം കഷ്ടം” വേഗത്തിൽ വരുന്നത്. ഇതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് യെശയ്യാവ് പത്താം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ, അന്യായവിധികൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നവർക്കു “കഷ്ടം” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നത്. വെളിപ്പാടിന്റെ “കഷ്ടങ്ങൾ” ഇസ്ലാമാണ്; ഇസ്ലാം തന്നെയാണ് ഞായറാഴ്ചാ ആരാധന നിർബന്ധിതമാക്കുന്നതിനായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ശിക്ഷിക്കുവാൻ ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്ന ദൈവപരിപാലനപരമായ ന്യായവിധി, അല്ലെങ്കിൽ ഉപകരണം, അല്ലെങ്കിൽ ദണ്ഡം (യെശയ്യാവ് 10:5).

യേശയ്യാവു അദ്ധ്യായം നാൽപ്പത്താറിൽ, “കിഴക്കുനിന്നുള്ള കൊള്ളക്കാരപ്പക്ഷി” എന്നത് “എന്റെ ആലോചന നിവർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ “മനുഷ്യൻ” ഇസ്ലാമാണ്; അവൻ “ദൂരദേശത്തുനിന്നുള്ളവൻ” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. കാരണം, മുൻകാലങ്ങളിൽ ദൈവം ജാതീയ റോമിനെയും ആദ്യത്തെ നാല് കാഹളങ്ങളെയും ഉപയോഗിച്ചതുപോലെയും, തുടർന്ന് പാപ്പാ റോമിനെ അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും “അയ്യോ” കാഹളങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചതുപോലെയും, ഞായർ ആചരണമേർപ്പിച്ചതിനാൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെയും, അതിനുശേഷം ലോകത്തെയും ന്യായംവിധിക്കുവാൻ ദൈവം “നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു.” യേശയ്യാവു അദ്ധ്യായം നാൽപ്പത്താറിലുള്ള അവന്റെ ഉദ്ദേശം “കിഴക്കുനിന്നുള്ള കൊള്ളക്കാരപ്പക്ഷിയെ” വിളിച്ചുവരുത്തുക എന്നതാണ്; തന്റെ ആലോചനയും ഉദ്ദേശവും ഗ്രഹിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന തന്റെ ജനത്തോടു അവൻ ഇങ്ങനെ അറിയിക്കുന്നു: “പണ്ടത്തെ പുരാതനകാര്യങ്ങളെ ഓർക്കുവിൻ; ഞാൻ ദൈവമാകുന്നു, മറ്റൊരുത്തനും ഇല്ല; ഞാൻ ദൈവമാകുന്നു, എനിക്കു തുല്യൻ ആരുമില്ല; ആദിമുതൽ അവസാനം അറിയിക്കുകയും, പുരാതനകാലംമുതൽ ഇതുവരെ സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടു: എന്റെ ആലോചന നിലനിൽക്കും; എനിക്കിഷ്ടമുള്ളതു ഒക്കെയും ഞാൻ ചെയ്യും എന്നു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.”

യെശയ്യാവു പത്താം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാം വാക്യത്തിൽ, യെശയ്യാവ് മൂന്നു പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

അവസാനത്തെ ചോദ്യം അനീതിയുള്ള ഉത്തരവിനാൽ മഹത്വമുള്ള ദേശം തന്റെ മഹത്വം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഐക്യനാടുകളുടെ മഹത്വം ഭരണഘടനയാണ്; ഞായറാഴ്ച നിയമത്താൽ അത് പൂർണ്ണമായി മറിച്ചിടപ്പെടുന്നു.

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് പൊടിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന മഹത്വത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നത് ഭരണഘടനയാണ്.

യെശയ്യാവിന്റെ “അന്യായ കല്പനയിൽ,” അഥവാ സൺഡേ നിയമത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ മഹത്വം നീങ്ങി പോകുന്നു; അതേ സമയം, മൂന്നാമത്തെ “കഷ്ടം” എന്ന ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആക്രമണത്തെ നേരിടുന്നതിനായി സഹായം തേടി പ്രവചനാത്മകമായി ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലേക്കും വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടായ്മയിലേക്കും ഔടിപ്പോകുമ്പോൾ, അത് ഉടൻ തന്നേ യേശയ്യാവിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം നൽകുന്നു. മൂന്ന് ചോദ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേത്, സൺഡേ നിയമത്തിന്റെ ശൂന്യീകരണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ആ ശൂന്യീകരണമാണ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ, സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള ഐക്യം ലോകമൊട്ടാകെയും അംഗീകരിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്ന തന്റെ അടുത്ത പ്രവൃത്തി ആരംഭിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്നത്; ഈ ഐക്യം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും കത്തോലിക്കാസഭയും ഏകീകൃതമാകുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, അവിടെ ആ അശുദ്ധ ബന്ധത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം പോപ്പിന്റെ കൈകളിലായിരിക്കും. ആ ശൂന്യീകരണത്തെ അത് “സന്ദർശനത്തിന്റെ ദിവസം” എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനാത്മക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളൊക്കെയും നെബൂഖദ്‌നേസർ സ്വർണപ്രതിമയ്ക്ക് നടത്തിയ പ്രതിഷ്ഠാശുശ്രൂഷയോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായം നാം തുടരും.