ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി എഴുപത്ാമത്

“മുഴുവൻ ഹൃദയവും ദൈവത്തിന് അർപ്പിക്കപ്പെടണം; അല്ലാത്തപക്ഷം ദൈവത്തിന്റെ സത്യം ജീവിതത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഫലം ഉണ്ടാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടും. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമം സ്വീകരിക്കുന്നവരിൽ അനേകർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയം ഒരിക്കലും ലാളിത്യത്തോടെ അവന്നു നൽകിയിട്ടില്ലെന്നത് ദുഃഖകരമായ ഒരു സത്യമാണ്. ക്രിസ്തീയത ഉന്നയിക്കുന്ന അവകാശങ്ങൾക്ക് സമ്പൂർണ്ണ സമർപ്പണം ചെയ്യുന്നതിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആന്തരിക പാശ്ചാത്താപം അവർ ഒരിക്കലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല; അതിന്റെ ഫലമായി സത്യത്തിന്റെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തി അവരുടെ ജീവിതങ്ങളിൽ ഇല്ല; ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴമുള്ള, മൃദുലമാക്കുന്ന സ്വാധീനം ജീവിതത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും പ്രകടമാകുന്നില്ല. എന്നാൽ ഉപപാലകർ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവരായി, ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ പ്രധാന ഇടയനോടു സഹപ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവത്തിന്നായി ജീവിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന എത്ര മഹത്തായ പ്രവൃത്തി നടക്കുമായിരുന്നുവോ! ക്രിസ്തു മനുഷ്യരെ താൻ പ്രവർത്തിച്ചതുപോലെ പ്രവർത്തിപ്പാൻ വിളിക്കുന്നു. സത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നവരുടെ പ്രായോഗിക ഭക്തിജീവിതത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചു കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതും, കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ളതും, കൂടുതൽ നിർബന്ധകവുമായ സാക്ഷ്യം ആവശ്യമുണ്ട്. ആത്മാവിലുള്ള രക്ഷകന്റെ സ്നേഹം, നശിച്ചുപോകുന്നവരുടെ ആത്മാക്കൾക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ എങ്ങനെ അധ്വാനിക്കുന്നു എന്ന രീതിയിൽ വ്യക്തമായൊരു മാറ്റത്തിലേക്കു നയിക്കും. സത്യം ആത്മാവിന്റെ കോട്ട കൈവശമാക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തു ഹൃദയത്തിൽ സിംഹാസനാരൂഢനാകുന്നു; അപ്പോൾ മനുഷ്യപ്രതിനിധിക്ക് ഇങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും: ‘ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു; എന്നാൽ ജീവിക്കുന്നത് ഞാൻ അല്ല, ക്രിസ്തുവാണ് എന്നിൽ ജീവിക്കുന്നത്; ഞാൻ ഇപ്പോൾ ജഡത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ജീവൻ, എന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും എനിക്കായി തന്നെയെത്തന്നെ ഏല്പിക്കയും ചെയ്ത ദൈവപുത്രനിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ തന്നേ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു.’ റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ഒക്ടോബർ 9, 1894.”

“ദൈവത്തിന്റെ വചനം നമ്മുടെ ആത്മീയ ആഹാരമായിരിക്കേണ്ടതാണ്. ‘ഞാനാണ് ജീവന്റെ അപ്പം,’ ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്തു; ‘എന്നിങ്കൽ വരുന്നതു ഒരിക്കലും വിശന്നിരിക്കയില്ല; എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതു ഒരിക്കലും ദാഹിക്കയുമില്ല.’ നിർമലവും കലരാത്തതുമായ സത്യത്തിന്റെ അഭാവംകൊണ്ടു ലോകം നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവാണ് സത്യം. അവന്റെ വചനങ്ങൾ സത്യമാണ്; അവയ്ക്ക് പുറമേയുള്ള രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിലുപരി ആഴമുള്ള അർത്ഥവും, ലളിതമായ അവയുടെ പ്രത്യക്ഷഭാവത്തെ അതിക്രമിക്കുന്ന മൂല്യവും ഉണ്ട്. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ സജീവമാക്കപ്പെട്ട മനസ്സുകൾ ഈ വചനങ്ങളുടെ മൂല്യം തിരിച്ചറിയും. നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ വിശുദ്ധ നേത്രാഞ്ജനത്താൽ അഭിഷിക്തമാകുമ്പോൾ, സത്യത്തിന്റെ അമൂല്യ രത്നങ്ങൾ ഉപരിതലത്തിനടിയിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നതായാലും അവയെ തിരിച്ചറിയുവാൻ നമുക്ക് കഴിയും.”

“സത്യം സൂക്ഷ്മവും പരിഷ്കൃതവും ഉന്നതവുമാണ്. അത് സ്വഭാവത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ആത്മാവ് അതിന്റെ ദൈവിക സ്വാധീനത്തിൽ വളരുന്നു. സത്യം ഓരോ ദിവസവും ഹൃദയത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കുന്നത്; അവ ആത്മാവും ജീവനുമാണെന്ന് അവൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. സത്യത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നത് അതിനെ സ്വീകരിക്കുന്ന ഓരോരുത്തനെയും ദൈവത്തിന്റെ മകനും സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അവകാശിയും ആക്കും. ഹൃദയത്തിൽ പരിപാലിക്കപ്പെടുന്ന സത്യം ശീതളവും ജഡവുമായ ഒരു അക്ഷരം അല്ല, മറിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒരു ശക്തിയാണ്.”

“സത്യം വിശുദ്ധവും ദൈവികവും ആകുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ സ്വഭാവത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ, മറ്റെന്തിനേക്കാളും അതു കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ളതും പ്രബലവും ആകുന്നു. അതിൽ ആനന്ദത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയുണ്ട്. അത് ഹൃദയത്തിൽ പരിപാലിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഏതു മനുഷ്യനോടുള്ള സ്നേഹത്തേക്കാളും ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള സ്നേഹമാണ് മുൻഗണന ലഭിക്കുന്നത്. ഇതാണ് ക്രിസ്തീയത. ഇതുതന്നെയാണ് ആത്മാവിലുള്ള ദൈവസ്നേഹം. ഇങ്ങനെ നിർമലവും കലപ്പില്ലാത്തതുമായ സത്യം സത്തയുടെ കോട്ടയെ അധിവസിക്കുന്നു. ‘ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു ഒരു പുതുഹൃദയവും തരും; ഒരു പുതുആത്മാവും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഇടും’ എന്ന വചനങ്ങൾ നിറവേറുന്നു. സത്യത്തിന്റെ ജീവപ്രദമായ സ്വാധീനത്തിനുകീഴിൽ ജീവിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ഉദാത്തത്വമുണ്ട്.” Review and Herald, February 14, 1899.

ആദ്യമാസത്തിലെ ഇരുപത്തിനാലാം ദിവസം, ഞാൻ ഹിദ്ദേക്കേൽ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മഹാനദിയുടെ തീരത്തിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ കണ്ണുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, ചണവസ്ത്രം ധരിച്ചും ഉഫാസിലെ ശുദ്ധസ്വർണം അരയിൽ കെട്ടിയുമിരിക്കുന്ന ഒരുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ശരീരം വൈഡൂര്യക്കല്ലുപോലെയും, അവന്റെ മുഖം മിന്നലിന്റെ ദർശനത്തുപോലെയും, അവന്റെ കണ്ണുകൾ അഗ്നിദീപങ്ങളുപോലെയും, അവന്റെ ഭുജങ്ങളും കാലുകളും മിനുക്കിയ പിച്ചളയുടെ വർണ്ണംപോലെയും, അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം ഒരു മഹാസമൂഹത്തിന്റെ ശബ്ദംപോലെയും ആയിരുന്നു. ആ ദർശനം ഞാൻ ദാനീയേൽ മാത്രം കണ്ടു; എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യർ ദർശനം കണ്ടില്ല; എങ്കിലും ഒരു മഹാഭയം അവരുടെമേൽ വീണതിനാൽ അവർ ഒളിച്ചുകൊള്ളുവാൻ ഔടിപ്പോയി. ആകയാൽ ഞാൻ മാത്രം ശേഷിച്ചു, ഈ മഹത്തായ ദർശനം കണ്ടു; എനിക്കുള്ളിൽ യാതൊരു ശക്തിയും ശേഷിച്ചിരുന്നില്ല; എന്റെ സൗന്ദര്യം എന്നിൽ ക്ഷയമായി മാറി, എനിക്ക് യാതൊരു ബലവും നിലനിന്നില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു; അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ മുഖം നിലത്തേക്കു ചായിച്ച് ഗാഢനിദ്രയിൽ ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഇതാ, ഒരു കൈ എന്നെ തൊട്ടു; അതു എന്നെ എന്റെ മുട്ടുകളിന്മേലും കൈകളുടെ അങ്കുലികളിന്മേലും നിർത്തി. അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: അത്യന്തം പ്രിയങ്കരനായ ദാനീയേലേ, ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും നേരെ നിൽക്കുകയും ചെയ്‌ക; എന്തെന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോടു അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ഈ വാക്ക് എന്നോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ വിറെച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: ദാനീയേലേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നീ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്നും നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തേണ്ടതിന്നുമായി നിന്റെ ഹൃദയം വെച്ച ആദ്യദിവസം മുതൽ നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ വാക്കുകളാൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പാർസ്യരാജ്യത്തിന്റെ പ്രഭു ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസം എന്നെ എതിർത്തുനിന്നു; എന്നാൽ ഇതാ, പ്രധാന പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ഒരുവനായ മീഖായേൽ എന്നെ സഹായിപ്പാൻ വന്നു; ഞാൻ പാർസ്യരാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ അവിടെ നിലനിന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിന്റെ ജനത്തിന്നു സംഭവിപ്പാനുള്ളതു നിനക്കു മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ ഈ ദർശനം ഇനി അനേകം ദിവസങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ളതാകുന്നു. ദാനീയേൽ 10:4–14.

അവൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ ശേഷം അവരോടു ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു: നമ്മുടെ സ്നേഹിതനായ ലാസർ ഉറങ്ങുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ ചെന്നു അവനെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നു ഉണർത്തും. അപ്പോൾ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ അരുളിച്ചെയ്തു: കർത്താവേ, അവൻ ഉറങ്ങുന്നുവെങ്കിൽ അവന്നു സുഖം പ്രാപിക്കും. എന്നാൽ യേശു അവന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു പറഞ്ഞത്; അവർ അവൻ നിദ്രയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് പറഞ്ഞതെന്നു വിചാരിച്ചു. അപ്പോൾ യേശു അവരോടു വ്യക്തമായി അരുളിച്ചെയ്തു: ലാസർ മരിച്ചിരിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ 11:11–14.

അവൻ എന്നോടു അത്തരത്തിലുള്ള വചനങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ മുഖം നിലത്തേക്കു ചായിച്ചു, മിണ്ടാതെയായി. ഇതാ, മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ സാദൃശ്യമുള്ള ഒരുവൻ എന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടു; അപ്പോൾ ഞാൻ വായ്തുറന്നു സംസാരിച്ചു, എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നവനോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ പ്രഭുവേ, ഈ ദർശനത്താൽ എന്റെ വേദനകൾ എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞുവന്നു, എനിക്കൊട്ടും ശക്തി ശേഷിച്ചില്ല. ഈ എന്റെ പ്രഭുവിന്റെ ദാസൻ ഈ എന്റെ പ്രഭുവോടു എങ്ങനെ സംസാരിക്കും? എന്നെക്കുറിച്ചാകട്ടെ, ഉടനെ എന്നിൽ ശക്തി ഒന്നും ശേഷിച്ചില്ല; ശ്വാസവും എന്നിൽ ശേഷിച്ചിട്ടില്ല. ദാനീയേൽ 10:15–17.

അപ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരുവൻ വീണ്ടും വന്ന് എന്നെ തൊട്ടു; അവൻ എന്നെ ബലപ്പെടുത്തി. അവൻ പറഞ്ഞു: അത്യന്തം പ്രിയനായ മനുഷ്യനേ, ഭയപ്പെടരുത്; നിനക്കു സമാധാനം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ; ശക്തനായിരിക്കൂ, അതേ, ശക്തനായിരിക്കൂ. അവൻ എനിക്കു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ബലപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ പ്രഭു സംസാരിക്കട്ടെ; നീ എന്നെ ബലപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ 10:18, 19.

അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: കാറ്റിനോടു പ്രവചിക്ക; പ്രവചിക്ക, മനുഷ്യപുത്രാ, കാറ്റിനോടു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്ക: ദൈവമായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഓ ശ്വാസമേ, നാലു കാറ്റുകളിൽനിന്നും വരിക; ജീവിക്കേണ്ടതിന്നു ഈ കൊല്ലപ്പെട്ടവരിന്മേൽ ഊതുക. അങ്ങനെ അവൻ എന്നോടു കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ പ്രവചിച്ചു; അപ്പോൾ ശ്വാസം അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവർ ജീവിച്ചു, തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നു; അത്യന്തം വലിയൊരു സൈന്യമായി. പിന്നെ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഈ അസ്ഥികൾ യിസ്രായേൽഗൃഹം മുഴുവനുമാകുന്നു; ഇതാ, അവർ പറയുന്നു: ഞങ്ങളുടെ അസ്ഥികൾ ഉണങ്ങി പോയിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളിൽനിന്നു വെട്ടിക്കളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 37:9–11.

അതുകൊണ്ട് പ്രവചിച്ചു അവരോടു പറയുക: യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, എന്റെ ജനമേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കല്ലറകൾ തുറക്കും; നിങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ കല്ലറകളിൽനിന്നു കയറ്റിവരുത്തും; നിങ്ങളെ യിസ്രായേൽദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരും. എന്റെ ജനമേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കല്ലറകൾ തുറന്നു, നിങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ കല്ലറകളിൽനിന്നു കയറ്റിവരുത്തുമ്പോൾ, ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ നിങ്ങളിൽ നിക്ഷേപിക്കും; നിങ്ങൾ ജീവനോടെ ഇരിക്കും; ഞാൻ നിങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ദേശത്തിൽ സ്ഥാപിക്കും; അപ്പോൾ ഞാൻ യഹോവ ഇതു അരുളിച്ചെയ്തും നിവർത്തിച്ചും ഇരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും എന്നു യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട്. യെഹെസ്കേൽ 37:12–14.

മൂന്നര ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ജീവന്റെ ആത്മാവ് അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നു; അവരെ കണ്ടവരിന്മേൽ മഹാഭയം വീണു. വെളിപ്പാട് 11:11.

എന്നിരുന്നാലും പ്രധാനദൂതനായ മീഖായേൽ മോശെയുടെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചു പിശാചിനോടു വാദിച്ചു തർക്കിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ നേരെ നിന്ദ്യമായ കുറ്റാരോപണം ഉന്നയിപ്പാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല; പകരം, “കർത്താവു നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. യൂദാ 1:9.

കർത്താവുതന്നേ ഘോഷത്തോടും പ്രധാനദൂതന്റെ ശബ്ദത്തോടും ദൈവത്തിന്റെ കാഹളത്തോടും കൂടി സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരും; ക്രിസ്തുവിൽ മരിച്ചവർ ആദ്യം ഉയിർത്തെഴുന്നേലക്കും. 1 തെസ്സലൊനീക്യർ 4:16.

“ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ മാർഗ്ഗദർശകമായി ബൈബിളിലെ നിയമങ്ങൾ ആയിരിക്കണം. നാം പഠിക്കയും ആചരിക്കയും ചെയ്യേണ്ട പാഠങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന വിഷയമായി ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശ് ആയിരിക്കണം. വിദ്യാർത്ഥികൾ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ആഴമായി ഉൾക്കൊണ്ട് സ്വഭാവത്തിൽ അവനെ പ്രതിനിധീകരിക്കേണ്ടതിന്നായി, ക്രിസ്തുവിനെ എല്ലാ പഠനങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുവരണം. അവന്റെ ശ്രേഷ്ഠത സമയം എന്നതിലുപരി നിത്യതയിലും നമ്മുടെ പഠനവിഷയമായിരിക്കണം. പഴയ നിയമത്തിലും പുതിയ നിയമത്തിലും ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്ത ദൈവവചനം സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള അപ്പമാണ്; എന്നാൽ ശാസ്ത്രം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതിൽ വളരെ അധികം മനുഷ്യാവിഷ്കാരത്തിന്റെ വിഭവങ്ങളാണ്, കലർത്തപ്പെട്ട ആഹാരം; അത് യഥാർത്ഥ മന്നയല്ല.”

“ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിൽ സംശയാതീതവും അക്ഷയവുമായ ജ്ഞാനം കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു—പരിമിതത്തിൽ നിന്നല്ല, അനന്തമനസിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ച ജ്ഞാനം. എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ വചനത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതിലെ വളരെ ഭാഗം മനുഷ്യർക്കു ഇരുണ്ടതായിരിക്കുന്നു; കാരണം സത്യത്തിന്റെ രത്നങ്ങൾ മാനുഷിക ജ്ഞാനത്തിന്റെയും പരമ്പരാഗതത്തിന്റെയും അവശിഷ്ടക്കൂമ്പാരങ്ങളുടെ അടിയിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. അനേകർക്ക് വചനത്തിന്റെ നിധികൾ മറഞ്ഞുതന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു; കാരണം സ്വർണ്ണസമാനമായ ഉപദേശങ്ങൾ മനസ്സിലാകുന്നതുവരെ അവർ അതിനെ ഗൗരവപൂർവമായ സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ അന്വേഷിച്ചിട്ടില്ല. അതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നവർ രാജകുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളായി, സ്വർഗീയ രാജാവിന്റെ മക്കളായി തീരുന്നതിനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ഒരുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്ന് വചനം അന്വേഷിക്കപ്പെടണം.”

ദൈവവചനത്തിന്റെ പഠനം, മനസ്സുകളെ മർമ്മവാദത്തിലേക്കും സത്യത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുന്നതിലേക്കും നയിച്ചിട്ടുള്ള ആ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പഠനത്തിന് പകരം വരേണ്ടതാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങളിലുടനീളം നെയ്തുചേർന്നിരിക്കുന്ന അതിന്റെ ജീവനുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങൾ, പരീക്ഷകളിലും പ്രലോഭനങ്ങളിലും നമ്മുടെ സംരക്ഷണമായിരിക്കും; അതിന്റെ ദിവ്യോപദേശം മാത്രമാണ് വിജയത്തിലേക്കുള്ള ഏക മാർഗം. ഓരോ ആത്മാവിന്മേലും പരീക്ഷണം വരുമ്പോൾ, വിശ്വാസത്യാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. ചിലർ ദ്രോഹികളായി, ഉദ്ധത്തരായി, ഗർവ്വോന്മത്തരായി, സ്വയംപര്യാപ്തരായി തെളിയുകയും, സത്യത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുമാറി വിശ്വാസം കപ്പൽപൊളിഞ്ഞതുപോലെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്തുകൊണ്ട്? അവർ “ദൈവത്തിന്റെ വായിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന സകലവചനത്താലും” ജീവിച്ചില്ല. അവർ ആഴത്തിൽ കുഴിച്ചിറങ്ങി തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം ഉറപ്പാക്കിയില്ല.

“കർത്താവിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൂതന്മാർ മുഖാന്തരം അവന്റെ വചനങ്ങൾ അവരുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ പിറുപിറുക്കുകയും വഴി അത്യന്തം ഇടുങ്ങിയതാക്കി എന്നു വിചാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യോഹന്നാൻ സുവിശേഷം ആറാം അധ്യായത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന ചിലരെക്കുറിച്ച് നാം വായിക്കുന്നു; എന്നാൽ വ്യക്തമായ സത്യം അവരുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ അസന്തുഷ്ടരായി ഇനി അവനോടുകൂടെ നടന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നേ, മേൽമേലായ ഈ വിദ്യാർത്ഥികളും ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുപോകും.” ടെസ്റ്റിമണീസ്, വാള്യം 6, 132.