മലാക്കി മാർട്ടിൻ രചിച്ച *The Keys of This Blood: The Struggle for World Dominion Between Pope John Paul II, Mikhail Gorbachev, and the Capitalist West* എന്ന ഗ്രന്ഥം ആദ്യമായി 1990-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പാതിയിൽ ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിലും നയതന്ത്രത്തിലും പരിവർത്തനാത്മക വ്യക്തിത്വമായി പോപ്പ് ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ വഹിച്ച പങ്കിനെ മാർട്ടിൻ പരിശോധിക്കുന്നു. കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിൽ കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ തകർച്ചയിൽ പോപ്പ് വഹിച്ച പങ്കും അദ്ദേഹം ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്ത് ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ നിവർത്തി സംഭവിക്കാൻ കാരണമായ ഗതിശാസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കത്തോലിക്ക ദൃഷ്ടികോണം ഈ ഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
മിഖായിൽ ഗോർബചോവിന്റെ നേതൃത്വകാലത്ത് സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ ആഭ്യന്തര ഗതിശാസ്ത്രത്തെ മാർട്ടിൻ വിശകലനം ചെയ്യുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് ഗോർബചോവ് നടപ്പിലാക്കിയ “ഗ്ലാസ്നോസ്റ്റ്” (തുറന്ന നിലപാട്) എന്നും “പെരെസ്ട്രോയിക” (പുനഃസംഘടന) എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന നയങ്ങളിലാണ് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ നേരിട്ടിരുന്ന വെല്ലുവിളികളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സംവിധാനത്തെ പരിഷ്കരിക്കാനുള്ള ഗോർബചോവിന്റെ ശ്രമങ്ങളും അദ്ദേഹം ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ (തെക്കിന്റെ രാജാവ്—മഹാസർപ്പം), കത്തോലിക്കാ സഭ (വടക്കിന്റെ രാജാവ്—മൃഗം), കൂടാതെ അദ്ദേഹം മൂലധനശക്തിയായ പാശ്ചാത്യലോകം എന്നു വിളിക്കുന്നതു (വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ പ്രതിനിധി സൈന്യം—കള്ളപ്രവാചകൻ) എന്നിവയ്ക്കിടയിലെ ഭൂരാഷ്ട്രീയ സംഘർഷങ്ങളും അധികാരമത്സരങ്ങളും അദ്ദേഹം പരിശോധിക്കുന്നു. ശീതയുദ്ധകാലഘട്ടത്തെ സവിശേഷമാക്കിയിരുന്ന ആശയപരമായ സംഘർഷങ്ങൾ, ചാരപ്രവർത്തനം, രഹസ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പ്രതിപാദിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്റെ ഭാവിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനായി വിവിധ ശക്തികൾ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെയും അദ്ദേഹം അവലോകനം ചെയ്യുന്നു.
ആഗോള രാഷ്ട്രീയം, നയതന്ത്രം എന്നീ മേഖലകളിലെ ശക്തിയായുള്ള കത്തോലിക്കാസഭയുടെ പ്രാധാന്യത്തെ മാർട്ടിൻ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. പോപ്പ് ജോൺ പോൾ IIയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കത്തോലിക്കാസഭ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനും ശീതസമരത്തിന്റെ ഫലത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിനും നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചുവെന്നാണ് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നത്. പോർച്ചുഗലിലെ ഫാത്തിമയിൽ ഉണ്ടായ മറിയൻ ദർശനങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ജോൺ പോളിന്റെ സ്വാധീനത്തെ അദ്ദേഹം സ്ഥാപിക്കുകയും, ആഗോള സംഭവങ്ങളിലേറ്റ ഫാത്തിമയുടെ സ്വാധീനത്തെയും ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിലുള്ള കത്തോലിക്കാസഭയുടെ പങ്കിനെയും തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ശീതസമരകാലഘട്ടത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഫാത്തിമയിലെ സംഭവങ്ങൾ ഗൗരവമായ പ്രവചനാത്മകവും ഭൂ-രാഷ്ട്രീയപരവുമായ പ്രതിഫലനങ്ങൾ വഹിക്കുന്നുവെന്ന് മാർട്ടിൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
1917-ൽ ഫാത്തിമയിൽ മൂന്ന് യുവ ഇടയക്കുട്ടികൾക്കു കന്യകാമറിയം വെളിപ്പെടുത്തിയതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ഫാത്തിമയിലെ മൂന്ന് രഹസ്യങ്ങളെ മാർട്ടിൻ പരിശോധിക്കുന്നു. ആദ്യം വത്തിക്കാൻ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചും 2000-ൽ മാത്രമാണ് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടതുമായ മൂന്നാമത്തെ രഹസ്യത്തിൽ, കത്തോലിക്കാ സഭയുടെയും ലോകത്തിന്റെയും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള അന്ത്യകാല മുന്നറിയിപ്പുകൾ അടങ്ങിയിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളും കന്യകാമറിയം അറിയിച്ചു നൽകിയ സന്ദേശങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ ഫാത്തിമയിലെ സംഭവങ്ങൾ, ശീതയുദ്ധകാലഘട്ടത്തിൽ ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിനും കമ്മ്യൂണിസവും കാപ്പിറ്റലിസവും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തിനും ഗൗരവമായ പ്രതിഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നുവെന്ന് മാർട്ടിൻ വാദിക്കുന്നു.
ഫാത്തിമയിലെ പ്രവചനങ്ങളുടെ നിവൃത്തിയിൽ പോപ്പ് ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ഒരു മുഖ്യ വ്യക്തിയായി പ്രവർത്തിച്ച പങ്കിനെ മാർട്ടിൻ ഉന്നയിക്കുന്നു. ഫാത്തിമയുടെ മൂന്നാമത്തെ രഹസ്യത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ട “വെളുപ്പുടുത്ത ബിഷപ്പ്” താനാണെന്ന് ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ സ്വയം കണ്ടിരുന്നുവെന്നും, കത്തോലിക്കാ സഭയുടെയും വിശാലമായ സമൂഹത്തിന്റെയും ഉള്ളിൽ ദുഷ്ടശക്തികളെ നേരിടുകയും ആത്മീയ നവീകരണം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ദൗത്യമായിട്ടാണ് തന്റെ പാപ്പത്വത്തെ അദ്ദേഹം കണ്ടിരുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഫാതിമയിലെ സന്ദേശങ്ങൾ ആത്മീയ യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെയും സഭയ്ക്കുള്ളിലും സഭയ്ക്കു പുറത്തുമുള്ള ദുഷ്ടശക്തികളെ കത്തോലിക്കാ സഭ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ട ആവശ്യമെയും ഉന്നയിച്ചതാണെന്ന് മാർട്ടിൻ നിർദേശിക്കുന്നു. ആധുനിക ലോകത്തിൽ മനുഷ്യവർഗ്ഗം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനും അവയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതിനുമായി ഫാതിമയിലെ സംഭവങ്ങൾ ഒരു ആത്മീയവും നൈതികവുമായ ചട്ടക്കൂട് നൽകിയതാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു. ഫാതിമാ സന്ദേശങ്ങൾ സാത്താന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുവഴി, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവൻ ക്രിസ്തുവിനെ “ആൾമാറാട്ടം” ചെയ്യുമ്പോൾ, സാത്താനെ ക്രിസ്തുവായി സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു കത്തോലിക്കാ മതത്തെ വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തുന്നു.
“ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരെ വഞ്ചിപ്പിക്കുന്നതിനായി സാത്താൻ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കും. മരിച്ചവരെ അനുകരിക്കപ്പെടുമാറാക്കുന്നതിലൂടെ ആത്മവാദം തന്റെ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കും. ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ കേൾക്കാൻ നിരസിക്കുന്ന ആ മതസംഘടനകൾ ശക്തമായ വഞ്ചനയുടെ അധീനതയിൽ ആയിരിക്കും; വിശുദ്ധന്മാരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിനായി അവ പൗര അധികാരവുമായി ഐക്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും. കല്പനകളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ദൈവജനത്തെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ പാപ്പാധികാര ശക്തിയുമായി ഐക്യപ്പെടും. മനുഷ്യരുടെ മനസ്സാക്ഷികളിന്മേൽ ആത്മീയ ഏകാധിപത്യം നടപ്പിലാക്കുന്ന മഹത്തായ ഉപദ്രവവ്യവസ്ഥയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തി ഇതുതന്നെയാണ്.”
“‘അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനേതുപോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അതു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു.’ ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിന്റെ അനുയായികൾ ആണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരായിരിക്കിലും, മനുഷ്യർ മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ആത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞുപോകുന്നു. അവർ തങ്ങൾ സൗമ്യരും വിനീതരുമാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ സാത്താന്റെ ആത്മാവോടെ സംസാരിക്കുകയും നിയമം നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ, അവർ അവകാശപ്പെടുന്നതിന് വിപരീതരാണെന്ന് തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ കാണിച്ചുതരുന്നു. ഈ കുഞ്ഞാടിനേതുപോലെയുള്ള ശക്തി ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ കാത്തുകൊള്ളുകയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യം കൈവശം വെക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിൽ മഹാസർപ്പത്തോടു ഐക്യപ്പെടുന്നു. ഈ ലോകത്തിന്റെ ദേവനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സാത്താനും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളോടും പാപ്പിസ്റ്റുകളോടും ഐക്യപ്പെട്ടു, തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രജകളായിരുന്നുവെന്നപോലെ മനുഷ്യരോടു കല്പന നല്കി, താൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വിധത്തിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടുകയും ഭരിക്കപ്പെടുകയും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടവരായി അവരെ നിർണ്ണയിക്കുന്നു.”
“മനുഷ്യർ ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെ കാൽകീഴിൽ ചവിട്ടിക്കളയാൻ സമ്മതിക്കാതിരുന്നാൽ, മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ആത്മാവ് വെളിവാകുന്നു. അവർ തടവിലാക്കപ്പെടുന്നു, സഭാമണ്ഡലങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു, പിഴ ചുമത്തപ്പെടുന്നു. ‘അവൻ ചെറുതും വലുതും, ധനികരും ദരിദ്രരും, സ്വതന്ത്രരും ദാസന്മാരുമായ എല്ലാവർക്കും അവരുടെ വലങ്കൈമേലോ നെറ്റിയിലോ ഒരു മുദ്ര ലഭിക്കത്തക്കവണ്ണം വരുത്തുന്നു’ [വെളിപ്പാട് 13:16]. ‘മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സംസാരിക്കേണ്ടതിന്നും, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ നമസ്കരിക്കാത്ത ഏവരെയും കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതിന്നും, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു പ്രാണൻ കൊടുക്കുവാൻ അവന്നു അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു’ [വാക്യം 15]. ഇങ്ങനെ സാത്താൻ യഹോവയുടെ അവകാശാധികാരങ്ങൾ അപഹരിക്കുന്നു. പാപപുരുഷൻ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, താൻ ദൈവമാണെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു കൊണ്ടും, ദൈവത്തിന്നുമീതെ പ്രവർത്തിച്ചു കൊണ്ടും ഇരിക്കുന്നു.” Manuscript Releases, volume 14, 162.
അന്തിക്രിസ്തു റോമിലെ പാപ്പായുടെയും സാത്താന്റെയും പ്രതീകമാണ്; എന്തെന്നാൽ റോമിലെ പാപ്പാ സാത്താന്റെ ഭൂമിയിലെ പ്രതിനിധിയാണ്. “ഇങ്ങനെ സാത്താൻ യഹോവയുടെ അധികാരാവകാശങ്ങൾ കൈയേറുന്നു. പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, താൻ ദൈവമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ദൈവത്തേക്കാൾ മേലായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” സാത്താൻ അധികാരം കൈവശപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ലോകത്തെ അങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവൻ “മനുഷ്യരോടു താൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന പ്രകാരം കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടുകയും ഭരിക്കപ്പെടുകയും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ട തന്റെ രാജ്യത്തിലെ പ്രജകളെന്നപോലെ” കല്പിക്കും. ഭരിക്കുവാൻ ഒരു മതസിംഹാസനം ലഭിക്കേണ്ടതിന്ന് അവൻ കത്തോലിക്കാ സഭയെ സൃഷ്ടിച്ചു; ഭരിക്കുവാൻ ഒരു രാഷ്ട്രീയ സിംഹാസനം ലഭിക്കേണ്ടതിന്ന് അവൻ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
“വിഗ്രഹാരാധനയും ക്രിസ്തുമതവും തമ്മിലുള്ള ഈ ഒത്തുതീർപ്പ്, പ്രവചനത്തിൽ ദൈവത്തിനെ എതിർക്കുകയും തന്റെ സ്വയം ദൈവത്തേക്കാൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നവനായി മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ട ‘പാപപുരുഷന്റെ’ വികാസത്തിൽ കലാശിച്ചു. വ്യാജമതത്തിന്റെ ആ മഹാവിപുലമായ വ്യവസ്ഥ, സാത്താന്റെ ശക്തിയുടെ അതുല്യകൃതിയാണ്—തന്റെ ഇച്ഛാനുസാരം ഭൂമിയെ ഭരിക്കേണ്ടതിന്നു സിംഹാസനത്തിന്മേൽ സ്വയം ഇരുത്തുവാനുള്ള അവന്റെ ശ്രമങ്ങളുടെ ഒരു സ്മാരകമാണ് അത്.” The Great Controversy, 50.
ഫാത്തിമയിലെ അത്ഭുതവും അതിന്റെ സാത്താനിക പ്രവചനവും, അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു ക്രിസ്തുവായി വേഷധരിക്കുമ്പോൾ, കത്തോലിക്കമതം തങ്ങളുടെ സഭയെ വേഗത്തിൽ അവന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് ഏൽപ്പിക്കുവാൻ അനുവദിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനാത്മക സാഹചര്യം ഒരുക്കുന്നതിനായി സാത്താൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതാണ്. ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിനാറാം വാക്യത്തിലും, ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിലും, മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലും, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തുവായി അവന്റെ വേഷധാരണം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു.
“ദൈവനിയമത്തെ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തെ പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന ഉത്തരവിലൂടെ, നമ്മുടെ ജാതി നീതിയിൽനിന്ന് പൂർണ്ണമായി വേർപെടും. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം റോമൻ അധികാരത്തിന്റെ കൈ പിടിക്കാനായി അഗാധവിഭേദത്തിന്റെ അപ്പുറത്തേക്ക് തന്റെ കൈ നീട്ടുമ്പോൾ, ആത്മവാദവുമായി കൈകോർക്കാനായി അതൾഗർത്ഥത്തിന്റെ മീതെ കൂടി കൈ നീട്ടുമ്പോൾ, ഈ ത്രിമുഖ ഐക്യത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നമ്മുടെ രാജ്യം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റും റിപ്പബ്ലിക്കൻ ഭരണവുമായ അതിന്റെ ഭരണഘടനയിലെ ഓരോ സിദ്ധാന്തവും തള്ളിക്കളയുകയും, പാപ്പായുടെ അസത്യങ്ങളും വഞ്ചനകളും പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനായി സൗകര്യം ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അപ്പോൾ സാത്താന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തനത്തിനുള്ള സമയം വന്നിരിക്കുന്നു എന്നും അന്ത്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും നമുക്കറിയാം.” Testimonies, volume 5, 451.
യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ സൺഡേ നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ, “സാത്താന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തിയുടെ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു.” വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വചനത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഒരു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ “സംസാരിക്കുന്നു”; തുടർന്ന് പതിമൂന്നാം വചനത്തിൽ—യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സൺഡേ നിയമം പാസാക്കി “സംസാരിക്കുമ്പോൾ” എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മാത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നതായ ആ വചനത്തിൽ—സാത്താൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് തീ ഇറക്കിവരുത്തുന്നതുപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
“ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ, വിശുദ്ധ സമർപ്പണത്താൽ അവരുടെ മുഖങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചു ദീപ്തമായി, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള സന്ദേശം പ്രസിദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു സ്ഥലത്തുനിന്നു സ്ഥലത്തേക്കു ത്വരിതത്തോടെ പോകും. ഭൂമിയൊട്ടാകെ ആയിരക്കണക്കിന് ശബ്ദങ്ങളിലൂടെ മുന്നറിയിപ്പ് അറിയിക്കപ്പെടും. അത്ഭുതങ്ങൾ നടത്തപ്പെടും, രോഗികൾ സൗഖ്യമാക്കപ്പെടും, അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളും വിശ്വസിക്കുന്നവരെ അനുഗമിക്കും. സാത്താനും കള്ളഅത്ഭുതങ്ങളോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ കണ്മുന്നിൽ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു അഗ്നി ഇറക്കിവരുത്തുന്നതുവരെയും ചെയ്യും. വെളിപ്പാട് 13:13. ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിലെ നിവാസികൾ തങ്ങളുടെ നിലപാട് എടുക്കേണ്ടിവരും.” The Great Controversy, 611, 612.
ഫാത്തിമയുടെ സന്ദേശങ്ങൾ ഒരു അത്ഭുതത്താൽ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു; 1917 ഒക്ടോബർ 13-ന് സംഭവിച്ച ആ അത്ഭുതം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയതു, മെയ് മാസത്തിൽ തുടങ്ങി ഒക്ടോബർ 13-ലെ അത്ഭുതം വരെ ഓരോ മാസവും പതിമൂന്നാം തീയതി മൂന്നു കുട്ടികളെ സന്ദർശിച്ചുവെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരുന്ന তথാകഥിത കന്യകാമറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവകാശവാദങ്ങളെ ഖണ്ഡിക്കുവാൻ ആ സംഭവത്തിൽ പങ്കെടുത്ത നാസ്തിക സർക്കാർ പത്രങ്ങളായിരുന്നു. അത്ഭുതം സംഭവിച്ച സമയത്ത് ഫാത്തിമയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഓരോ നാസ്തിക വാർത്താസംഘടനയും ആ സംഭവത്തെ സ്ഥിരീകരിച്ചു. അത് യഥാർത്ഥമായ ഒരു അത്ഭുതമായിരുന്നു (സാത്താന്റെ).
മലാക്കി മാർട്ടിൻ തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ, പോപ്പ് ജോൺ പോൾ ഫാത്തിമയിലെ മറിയത്തോടുള്ള തന്റെ ഭക്തിയാൽ നയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ക്രി.വ. 2000-ആം ആണ്ടുവരെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടാതിരുന്ന ഫാത്തിമയുടെ രഹസ്യ പ്രവചനം, തീർച്ചയായും ഒരു സാത്താനിക പ്രവചനമായിരുന്നു; എന്നാൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ യേശു ആദിദിവസങ്ങളെ ആവർത്തിക്കുന്നു. ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും പഴയ ഗ്രന്ഥം, മോശെ ആദ്യം എഴുതിയ ഗ്രന്ഥം ആയോബ് ഗ്രന്ഥമാണ്; അതിൽ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആയോബിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളും അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഏറ്റവും സമ്പൂർണ്ണമായി നിറവേറുന്നു. ആയോബിന്റെ കഥയിൽ, ആയോബിനെ പരീക്ഷിക്കുന്നതിനായി, സാത്താനെ ആയോബിന്മേൽ മരണമും നാശവും വരുത്തുവാൻ അനുവദിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സാത്താനെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കപ്പെടുന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ യഥാർത്ഥ അത്ഭുതങ്ങളാണ്. അവ സാത്താനിക അത്ഭുതങ്ങളാണ്; എങ്കിലും ആയോബിനെ പരീക്ഷിപ്പാൻ സാത്താനെ ദൈവം അനുവദിച്ചതിന്റെ അതേ ലക്ഷ്യത്തിനായി, തന്റെ പരമപ്രധാന പ്രവൃത്തിയെ നിർവഹിക്കാൻ സാത്താനെ ദൈവം അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു.
“ആത്മീയ പ്രത്യക്ഷതകൾക്കു വിശദീകരണം നൽകുവാൻ അനേകർ ശ്രമിക്കുന്നത്, അവയെ മുഴുവനായും മാധ്യമത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള വഞ്ചനയുടെയും കൈവഴക്കത്തിന്റെയും ഫലമായി കണക്കാക്കിക്കൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ, കപടപ്രയോഗങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ പലപ്പോഴും യഥാർത്ഥ പ്രത്യക്ഷതകളായി വ്യാജമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നത് സത്യമായിരുന്നാലും, അതോടൊപ്പം അതീതശക്തിയുടെ വ്യക്തമായ പ്രകടനങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക സ്പിരിച്ച്വലിസം ആരംഭിച്ച ആ ഗൂഢമായ മുട്ടിത്തട്ടൽ മനുഷ്യവഞ്ചനയുടെയോ കൗശലത്തിന്റെയോ ഫലമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് അതു ദുഷ്ടദൂതന്മാരുടെ നേരിട്ടുള്ള പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു; ഇങ്ങനെ അവർ ആത്മാക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഏറ്റവും വിജയകരമായ വഞ്ചനകളിലൊന്നിനെ അവതരിപ്പിച്ചു. സ്പിരിച്ച്വലിസം കേവലം മാനുഷികമായ ഒരു വ്യാജാഭാസമാത്രമാണെന്ന വിശ്വാസം മൂലം അനേകർ വലയിലകപ്പെടും; അതീതസ്വഭാവമുള്ളതെന്നു കാണാതെവയ്യാത്ത പ്രത്യക്ഷതകളോടു മുഖാമുഖം വരുമ്പോൾ, അവർ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും അവയെ ദൈവത്തിന്റെ മഹാശക്തിയായി സ്വീകരിക്കുവാൻ നയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.”
“സാത്താനും അവന്റെ ഏജന്റുമാരും പ്രവർത്തിച്ച അത്ഭുതങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള തിരുവെഴുത്തുകളുടെ സാക്ഷ്യത്തെ ഈ വ്യക്തികൾ അവഗണിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ കള്ളനകൽ ചെയ്യുവാൻ ഫറവോന്റെ മാന്ത്രികന്മാർക്ക് സാധിച്ചതും സാത്താനിക സഹായത്താലായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പായി സാത്താനിക ശക്തിയുടെ സമാന പ്രകടനങ്ങൾ ഉണ്ടാകും എന്നു പൗലോസ് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. കർത്താവിന്റെ വരവിന് മുമ്പായി ‘സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനം സകല ശക്തിയോടും അടയാളങ്ങളോടും വ്യാജ അത്ഭുതങ്ങളോടും അധർമ്മത്തിന്റെ സകല വഞ്ചനയോടുംകൂടെ’ വരുന്നതായിരിക്കും. 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:9,10. അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ പ്രകടമാകുന്ന അത്ഭുതപ്രവർത്തനശക്തിയെ വിവരണപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അപ്പൊസ്തലനായ യോഹന്നാനും ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ‘അവൻ മഹത്തായ അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു; മനുഷ്യരുടെ മുമ്പാകെ ഭൂമിയിലേക്കു ആകാശത്തിൽനിന്നു തീ ഇറങ്ങിവരുത്തുകയും, താൻ ചെയ്യുവാൻ അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന അത്ഭുതങ്ങളാൽ ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരെ വഞ്ചിക്കയും ചെയ്യുന്നു.’ വെളിപ്പാട് 13:13, 14. ഇവിടെ വെറും കപടപ്രകടനങ്ങളല്ല പ്രവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. സാത്താന്റെ ഏജന്റുമാർക്ക് ചെയ്യുവാൻ ശക്തിയുള്ള അത്ഭുതങ്ങളാലാണ് മനുഷ്യർ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നത്; അവർ ചെയ്യുന്നതായി നടിക്കുന്നവയാൽ അല്ല.” The Great Controversy, 553.
മലാഖി മാർട്ടിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ള ഫാത്തിമയുടെ സന്ദേശങ്ങൾ, സഭയ്ക്കുള്ളിലെ ഒരു അന്തർഘർഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ പ്രവാചക ഘടനയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ സംഘർഷത്തെ നല്ല പാപ്പായും ദുഷ്ട പാപ്പായും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമായി, അല്ലെങ്കിൽ പരമ്പരാഗത പാപ്പായും ഉദാരവാദി പാപ്പായും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമായി അവതരിപ്പിക്കാം. പരമ്പരാഗതവാദിയായ പാപ്പാ, കൂടാതെ അത്ഭുതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മാർട്ടിന്റെ വായനാനുസരിച്ച് നല്ല പാപ്പാ, തന്റെ ധാരണയെ പ്രഥമ വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കുന്നു; ഇത് Vatican I എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. 1869 ഡിസംബർ 8 മുതൽ 1870 ജൂലൈ 20 വരെ നടന്ന ഈ കൗൺസിൽ, പോപ്പ് പിയൂസ് IX ആഹ്വാനം ചെയ്തതും, പാപ്പായുടെ അഭ്രാന്തത്വം എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ നിർവചിക്കുന്നതിലും അന്നത്തെ കത്തോലിക്കാസഭ നേരിട്ടിരുന്ന വിവിധ ദൈവശാസ്ത്രപരവും ഉപദേശപരവുമായ പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതിലും പ്രധാനമായും കേന്ദ്രീകരിച്ചതുമായിരുന്നു. രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ, സാധാരണയായി Vatican II എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, വളരെ പിന്നീട്, 1962 ഒക്ടോബർ 11 മുതൽ 1965 ഡിസംബർ 8 വരെ നടന്നു. ഇത് പോപ്പ് ജോൺ XXIII ആഹ്വാനം ചെയ്തതും, ജോൺ XXIIIന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം പോപ്പ് പോൾ VI തുടർന്നുകൊണ്ടുപോയതുമായിരുന്നു.
മാർട്ടിൻ പ്രസ്താവിച്ചതുപോലെ, കത്തോലിക്കമതത്തിന്റെ അന്ത്യദിവസങ്ങൾ എന്നത് വത്തിക്കാൻ I-ൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന റோம் സഭയുടെ പിഴവറ്റത്വവും പരമാധികാരവും എന്ന ഒരുവശത്തെയും, ഇപ്പോൾ ‘വോക്ക്-പോപ്പ്’ ഫ്രാൻസിസിലൂടെ പ്രകടമായി കാണപ്പെടുന്നതും വത്തിക്കാൻ II-യുടെ പ്രമാണങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഉദാരവാദം എന്ന മറുവശത്തെയും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. സഭയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഈ രണ്ടു സമീപനങ്ങൾക്കായുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുകയും, യേശു മടങ്ങിവന്ന് ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി നല്ല പോപ്പിന്മേൽ തന്റെ അനുഗ്രഹം സ്ഥാപിക്കുകയും കത്തോലിക്കസഭയുടെ സിംഹാസനം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു മാർട്ടിൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ചു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ, പതിനാറാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ചരിത്രം, പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളിലെ മൂന്നാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും യുദ്ധത്തെ വിവരിക്കുന്നു. അതു പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിലെ പുടിന്റെ വിജയത്തെത്തുടർന്ന് വരുന്ന യുദ്ധമാണ്; എന്നാൽ ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ, പതിനാലാം വാക്യം അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് കത്തോലിക്കമതം പ്രവേശിക്കുന്ന സമയം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
യെശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷത്തെ ഭരണകാലത്ത് റോമിന്റെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയിൽ പാപ്പാധിപത്യം ആദ്യമായി 538-ൽ സിംഹാസനാരൂഢമായപ്പോൾ, അവളുടെ സിംഹാസനാരോഹണത്തിന് മുൻപുണ്ടായിരുന്ന മാർഗ്ഗസൂചകം 533-ലെ ജസ്റ്റിനിയാന്റെ ഉത്തരവായിരുന്നു.
ജസ്റ്റീനിയന്റെ ഉത്തരവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്ന ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നത്, രാജ്യത്തിൽ കലഹം സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മതവിവാദത്തിന് അറുതി വരുത്തുന്നതിലൂടെ തന്റെ രാജ്യത്തിന്മേലുള്ള നിയന്ത്രണം ഏകീകരിക്കുവാൻ ജസ്റ്റീനിയൻ ശ്രമിച്ചു എന്നതാണ്. ആ വിവാദം, കിഴക്കിലെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ സഭയോ, അല്ലെങ്കിൽ പടിഞ്ഞാറിലെ റോം സഭയോ, അഥവാ വിളിക്കപ്പെടുന്ന ക്രിസ്തീയ സഭയുടെ തലവനോ എന്നതായിരുന്നു. പതിമൂന്നാം വചനത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അവസാന പ്രസിഡന്റിനെ ഒരു വിവാദം നേരിടേണ്ടിവരും; അതു അവനെ ജസ്റ്റീനിയന്റെ ചരിത്രത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന സമാന്തര നിലപാട് എടുക്കുവാൻ നിർബന്ധിതനാക്കുകയും, തന്റെ അധികാരം ഏകീകരിക്കുന്നതിനാവശ്യമായ രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നു കത്തോലിക്കാ സഭയാണ് സഭകളുടെ തലവനും, മതഭ്രഷ്ടരുടെ തിരുത്തുകാരനും എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുവാനും ഇടയാക്കുകയും ചെയ്യും.
ഫാത്തിമയിലെ സാത്താനിക പ്രവചനങ്ങളിൽ നാം യാതൊരു വിശ്വാസവും വെക്കരുത്; എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു കാണേണ്ടതു നമുക്കു നിർബന്ധമാണ്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഇരുകൊമ്പുകളും തങ്ങളുടെ മൂന്നാം തലമുറയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; അതാണ് വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ തലമുറ. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് തന്റെ ധനകാര്യ വ്യവസ്ഥ ലോകബാങ്കർമാർക്കു കീഴടങ്ങിച്ചു; ഇവരുടെ ഉദ്ഭവം റെഡ് ഷീൽഡിന്റെ ഭവനമായ റോത്ഷൈൽഡ് കുടുംബത്തിലേക്കു പിന്തുടരപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ ഇല്യൂമിനാറ്റി, ഫ്രീമേസൺറി, രഹസ്യസമാജങ്ങൾ, ജെസ്യൂട്ട് സഭാക്രമം എന്നിവയോടുള്ള അതിന്റെ ഗൂഢബന്ധവും ഉണ്ട്. Sister White ഈ സ്ഥാപനങ്ങളെക്കുറിച്ച് നേരിട്ടു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. അതേ കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പായ ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം, തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ-മതസ്ഥാപനങ്ങളെ ലോകത്തിന്റെ ഭരണം ഏൽപ്പിച്ചു.
അന്നത്തെ അതേ കാലഘട്ടത്തിൽ, ദക്ഷിണരാജാവിന്റെ ആധുനിക രൂപം റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തോടുകൂടെ തന്റെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നു; ഉത്തരരാജാവിന്റെ ആധുനിക രൂപം ഫാതിമയിലെ അത്ഭുതത്തോടുകൂടെ തന്റെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നു. മലാക്കി മാർട്ടിൻ തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഊന്നിപ്പറയുന്നതുപോലെ, നല്ലതും ദുഷ്ടതയും ഉള്ള പോപ്പുമാരുടെ ആന്തരിക പോരാട്ടത്തെ അതിക്രമിച്ച്, ഫാതിമാ സന്ദേശങ്ങൾ പൊതുവെ നാസ്തികതയ്ക്കെതിരായ കത്തോലിക്ക മതത്തിന്റെ പോരാട്ടത്തെയും, എന്നാൽ കൂടുതൽ പ്രത്യേകമായി റഷ്യയുടെ നാസ്തികതയ്ക്കെതിരായ പോരാട്ടത്തെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 1917-ൽ പോപ്പ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടിയിരുന്ന രഹസ്യത്തിൽ ഈ (പൈശാചിക) വാഗ്ദാനം ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു: പോപ്പ് ഒരു കോൺക്ലേവ് വിളിച്ചുകൂട്ടി റഷ്യയെ കന്യകാമറിയത്തിന് സമർപ്പിച്ചാൽ, രണ്ടാമത്തെ ലോകമഹായുദ്ധം ഉണ്ടാകുകയില്ല. അതുപോലെ, പോപ്പ് നിരസിച്ചാൽ റഷ്യ തന്റെ തത്ത്വചിന്ത ദൂരദൂരങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കുമെന്നും അപ്പോൾ മറ്റൊരു ലോകമഹായുദ്ധം സംഭവിക്കുമെന്നും അതിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ റഷ്യയുടെ കമ്മ്യൂണിസത്തിനുമേൽ കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ യുദ്ധവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ യുദ്ധത്തിൽ കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ പ്രോക്സി സൈന്യം നാസി ജർമ്മനിയായിരുന്നു. പാപ്പത്വം എപ്പോഴും പ്രോക്സി സൈന്യങ്ങളെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. 1933-ൽ, കാർഡിനൽ പച്ചെല്ലിയുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ കത്തോലിക്കാ സഭ അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലറുമായി ഒരു കോൺകോർഡാറ്റ് ഒപ്പുവെച്ചു; അതുവഴി ഹിറ്റ്ലറിന് ജർമ്മനിയുടെ നിയന്ത്രണം കൈക്കൊള്ളാൻ സാധിച്ചു. ഹിറ്റ്ലറുടെ സ്വന്തം സാക്ഷ്യപ്രകാരം, ആ കരാർ (കോൺകോർഡാറ്റ്) തന്നെയാണ് യഹൂദ്യപ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ തനിക്കു അനുവദിച്ചതും. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ നാസികൾ നാസ്തിക റഷ്യയ്ക്കെതിരായ പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രോക്സിയായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ ഉക്രൈനിൽ നടപ്പിലാകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ പോരാട്ടത്തിൽ, മറ്റൊരു നാസി പ്രോക്സി സൈന്യത്തിലൂടെയാണ് അത് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നത്.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.
“ആത്മാവിന്റെ അമരത്വവും ഞായറാഴ്ചയുടെ വിശുദ്ധതയും എന്ന ഈ രണ്ടു മഹാഭ്രാന്തുകളിലൂടെ സാത്താൻ ജനങ്ങളെ തന്റെ വഞ്ചനകളുടെ കീഴിൽ കൊണ്ടുവരും. മുൻപറഞ്ഞത് ആത്മവാദത്തിന്റെ അടിത്തറ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, പിന്നിലുള്ളത് റോമുമായി അനുഭാവബന്ധം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ആത്മവാദത്തിന്റെ കൈ പിടിക്കാനായി ആ വിള്ളലിനു കുറുകെ തങ്ങളുടെ കൈകൾ നീട്ടുന്നതിൽ മുൻപന്തിയിലായിരിക്കും; അവർ റോമൻ അധികാരവുമായി കൈകോർക്കാനായി ആ അഗാധതയ്ക്ക് മീതെ കൈ നീട്ടും; ഈ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ, മനസ്സാക്ഷിയുടെ അവകാശങ്ങളെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതിൽ ഈ രാജ്യം റോമിന്റെ പാത പിന്തുടരും.”
“ആത്മവാദം ഇക്കാലത്തെ നാമമാത്ര ക്രിസ്തീയതയെ കൂടുതൽ അടുത്തായി അനുകരിക്കുന്നതനുസരിച്ച്, അതിന് വഞ്ചിക്കാനും കുടുക്കിലാക്കാനും കൂടുതലായ ശക്തിയുണ്ട്. ആധുനിക കാര്യക്രമപ്രകാരം സാത്താൻ തന്നെയും പരിവർത്തിതനായവനായി കാണപ്പെടും. അവൻ വെളിച്ചത്തിന്റെ ദൂതന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. ആത്മവാദത്തിന്റെ മാധ്യമത്തിലൂടെ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കപ്പെടും; രോഗികൾ സൌഖ്യമാക്കപ്പെടും; നിഷേധിക്കാനാവാത്ത അനേകം അതിശയകാര്യങ്ങളും നടപ്പാക്കപ്പെടും. ആത്മാക്കൾ ബൈബിളിലുള്ള വിശ്വാസം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും സഭയുടെ സ്ഥാപനങ്ങളോടു ബഹുമാനം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ, അവരുടെ പ്രവൃത്തി ദൈവിക ശക്തിയുടെ ഒരു പ്രകടനമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടും.”
“തങ്ങളെത്തന്നെ ക്രിസ്ത്യാനികളെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവരും ദൈവഭക്തിയില്ലാത്തവരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസരേഖ ഇപ്പോൾ പ്രായോഗികമായി തിരിച്ചറിയാനാവാത്തവിധം മങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സഭാംഗങ്ങൾ ലോകം സ്നേഹിക്കുന്നതിനെ സ്നേഹിക്കുകയും അവരോടു ചേർന്നുനിൽക്കാൻ സന്നദ്ധരാകുകയും ചെയ്യുന്നു; സാത്താൻ അവരെ ഒരേ ശരീരമായി ഏകീകരിച്ച്, എല്ലാവരെയും ആത്മവാദത്തിന്റെ നിരകളിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർത്തുകൊണ്ട് തന്റെ കാര്യം ശക്തിപ്പെടുത്തുവാൻ നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യസഭയുടെ ഉറപ്പായ അടയാളമായി അത്ഭുതങ്ങളെ കുറിച്ചു പ്രശംസിക്കുന്ന പാപ്പിസ്റ്റുകൾ, ഈ അത്ഭുതപ്രവർത്തക ശക്തിയാൽ എളുപ്പത്തിൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടും; സത്യത്തിന്റെ പരിച തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുക്കളും അതുപോലെ വഞ്ചിക്കപ്പെടും. പാപ്പിസ്റ്റുകളും, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുക്കളും, ലൗകികജനങ്ങളും ഒരുപോലെ, ശക്തിയില്ലാത്ത ഭക്തിയുടെ രൂപം സ്വീകരിക്കും; ഈ ഐക്യത്തിൽ അവർ ലോകപരിവർത്തനത്തിനും ദീർഘകാലമായി പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെട്ട സഹസ്രാബ്ദരാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിനുമായി ഉള്ള മഹത്തായ ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തെ കാണുകയും ചെയ്യും.”
“ആത്മവാദത്തിലൂടെ സാത്താൻ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉപകാരകനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ജനങ്ങളുടെ രോഗങ്ങളെ സൌഖ്യമാക്കുകയും, പുതിയതും അതിലും ഉന്നതവുമായ ഒരു മതവിശ്വാസ വ്യവസ്ഥ അവതരിപ്പിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ അതേ സമയം അവൻ ഒരു നാശകനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവന്റെ പ്രലോഭനങ്ങൾ അനേകരെ നാശത്തിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിരുകടന്ന മദ്യപാനം വിവേകത്തെ സിംഹാസനഭ്രഷ്ടമാക്കുന്നു; ഇന്ദ്രിയാസക്തിയിലുള്ള വിട്ടുവീഴ്ച, കലഹം, രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ എന്നിവ പിന്നാലെ വരുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ സാത്താൻ ആനന്ദിക്കുന്നു; കാരണം അത് ആത്മാവിന്റെ ഏറ്റവും ദുഷ്ടമായ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തുകയും, തുടർന്ന് ദുർച്ചാരത്തിലും രക്തത്തിലും മുങ്ങിയിരിക്കുന്ന തന്റെ ഇരകളെ നിത്യതയിലേക്കു വീശിയിഴക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ജാതികളെ പരസ്പരം യുദ്ധത്തിലേക്കു പ്രകോപിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് അവന്റെ ലക്ഷ്യം; ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ദിവസത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതിനായുള്ള ഒരുക്കത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽനിന്ന് ജനങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ അവൻ തിരിച്ചു വിടാൻ കഴിയും.”
“സാത്താൻ ഒരുക്കമില്ലാത്ത ആത്മാക്കളുടെ തന്റെ കൊയ്ത്തു ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു പ്രകൃതിയിലെ ഘടകങ്ങളിലൂടെയും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവൻ പ്രകൃതിയുടെ പരീക്ഷണശാലകളിലെ രഹസ്യങ്ങളെ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു; ദൈവം അനുവദിക്കുന്നത്രയും അവൻ ഘടകങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുവാൻ തന്റെ സകല ശക്തിയും ഉപയോഗിക്കുന്നു. യോബിനെ പീഡിപ്പിക്കുവാൻ അവന് അനുമതി ലഭിച്ചപ്പോൾ, കൂട്ടംകൂട്ടമായിരുന്ന ആടുമാടുകൾ, ദാസന്മാർ, വീടുകൾ, മക്കൾ—ഒന്നിനു പിന്നാലെ ഒന്നായി, ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ എന്നപോലെ, എത്ര വേഗത്തിൽ ഇല്ലാതെയായി! ദൈവമാണ് തന്റെ സൃഷ്ടികളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും നാശകന്റെ ശക്തിയിൽനിന്നു അവരെ വേലികെട്ടി സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. എന്നാൽ ക്രിസ്തീയലോകം യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തെ അവഹേളിച്ചിരിക്കുന്നു; ആകയാൽ കർത്താവു താൻ ചെയ്യുമെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചതു തന്നേ ചെയ്യും—അവൻ ഭൂമിയിൽനിന്നു തന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളെ പിൻവലിക്കുകയും, തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും ഉപദേശത്തെയും എതിർത്തു കലഹിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരെയും അതുപോലെ ചെയ്യുവാൻ ബലമായി നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരിൽനിന്നു തന്റെ സംരക്ഷണപരിചരണം നീക്കിക്കളകയും ചെയ്യും. ദൈവം പ്രത്യേകം കാക്കാത്ത എല്ലാവരുടെയും മേൽ സാത്താനു നിയന്ത്രണമുണ്ട്. സ്വന്തം ഉദ്ദേശങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ അവൻ ചിലർക്കു അനുകൂലതയും സമൃദ്ധിയും നൽകും; മറ്റുചിലരിന്മേൽ അവൻ കഷ്ടത വരുത്തുകയും, അവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് ദൈവമാണെന്നു മനുഷ്യർ വിശ്വസിക്കുമാറാക്കുകയും ചെയ്യും.” The Great Controversy, 588, 589.