ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി എഴുപത്തിനാല്‍ാം ഭാഗം

അതെ, ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആരംഭത്തിൽ ദർശനത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടിരുന്ന ആ ഗബ്രിയേൽപുരുഷൻ അതിവേഗത്തിൽ പറന്നുവന്നു, സായാഹ്നയാഗസമയത്ത് എന്നെ സ്പർശിച്ചു. അവൻ എന്നെ ബോധിപ്പിക്കുകയും എന്നോടു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു; അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: ദാനിയേലേ, നിനക്കു ജ്ഞാനവും ഗ്രഹിക്കലും നല്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ അപേക്ഷകളുടെ ആരംഭത്തിൽ തന്നേ കല്പന പുറപ്പെട്ടിരുന്നു; അതു നിനക്കു അറിയിപ്പാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; കാരണം നീ അത്യന്തം പ്രിയനാകുന്നു; ആകയാൽ ഈ കാര്യം ഗ്രഹിക്കയും ദർശനം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്‌ക. ദാനിയേൽ 9:21–23.

പേർഷ്യരാജാവായ കോരേശിന്റെ മൂന്നാം ആണ്ടിൽ ബെൽത്ത്ശസ്സർ എന്നു പേരായിരുന്ന ദാനീയേലിന്നു ഒരു കാര്യം വെളിപ്പെട്ടു; ആ കാര്യം സത്യമായിരുന്നു, എങ്കിലും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയം ദീർഘമായിരുന്നു; അവൻ ആ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി, ദർശനത്തെയും ഗ്രഹിച്ചു. ദാനീയേൽ 10:1.

അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിന്റെ ജനത്തിന് സംഭവിക്കുവാനുള്ളതു നിന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നു; കാരണം ഈ ദർശനം ഇനിയും അനേകം ദിവസങ്ങൾക്കായുള്ളതാണ്. ദാനിയേൽ 10:14.

അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നതു എന്തിനെന്നു നിനക്കറിയുമോ? ഇപ്പോൾ ഞാൻ പേർഷ്യയുടെ പ്രഭുവിനോടു യുദ്ധം ചെയ്‍വാൻ മടങ്ങിപ്പോകും; ഞാൻ പുറപ്പെട്ടുപോയ ശേഷം, ഇതാ, ഗ്രീസിന്റെ പ്രഭു വരും. ദാനിയേൽ 10:20.

അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: ദാനീയേലേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; കാരണം നീ മനസ്സിലാക്കുവാൻ നിന്റെ ഹൃദയം തിരിച്ച്, നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നെത്തന്നേ താഴ്ത്തിയ ആദ്യദിവസംമുതൽ തന്നേ, നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കപ്പെട്ടു; നിന്റെ വാക്കുകളാൽ തന്നേ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ പേർഷ്യാരാജ്യത്തിന്റെ പ്രഭു ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസം എന്നെ എതിർത്തുനിന്നു; എന്നാൽ നോക്കുക, പ്രധാന പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ഒരുവനായ മീഖായേൽ എന്നെ സഹായിപ്പാൻ വന്നു; ഞാൻ അവിടെ പേർഷ്യാരാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ തങ്ങി. ദാനീയേൽ 10:12, 13.

ദൈവപുത്രനേക്കാൾ കുറവല്ലാത്ത മഹത്തായ വ്യക്തിത്വം ദാനീയേലിന്നു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഈ വിവരണം, പാത്മൊസ് ദ്വീപിൽ ക്രിസ്തു യോഹന്നാനു വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൻ നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരണത്തോടു സാമ്യമുള്ളതാണ്. നമ്മുടെ കർത്താവ് ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു സ്വർഗ്ഗീയ ദൂതനോടുകൂടെ, അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ ദാനീയേലിനെ പഠിപ്പിക്കുവാൻ വരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യം വന്നിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ നിമിത്തം, ഈ ജ്ഞാനം ദാനീയേലിന്നു നൽകി, ദൈവപ്രേരണയാൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.

“ലോകത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ വെളിപ്പെടുത്തിയ മഹത്തായ സത്യങ്ങൾ, ഒളിപ്പിച്ച നിക്ഷേപങ്ങളെപ്പോലെ സത്യത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കായുള്ളവയാണ്. ദാനിയേൽ പ്രായം ചെന്ന ഒരാളായിരുന്നു. അവന്റെ ജീവിതം ഒരു ജാതീയ രാജദർബാരിന്റെ മോഹനാകർഷണങ്ങളുടെ നടുവിൽ കഴിച്ചുപോയിരുന്നു; അവന്റെ മനസ്സ് ഒരു മഹാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കാര്യഭാരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നിരുന്നാലും, ഇവയെല്ലാം അവൻ മാറ്റിവെച്ച്, ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ തന്റെ ആത്മാവിനെ താഴ്ത്തി, അത്യുന്നതന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവന്റെ അപേക്ഷകൾക്കുള്ള മറുപടിയായി, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജീവിക്കേണ്ടവർക്കായി സ്വർഗീയ പ്രാകാരങ്ങളിൽനിന്ന് വെളിച്ചം հաղորդിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് നമുക്കു കൊണ്ടുവന്ന സത്യങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു, അവൻ നമ്മുടെ ബുദ്ധിയെ തുറന്നുതരേണ്ടതിന്നു, എത്ര ആത്മാർത്ഥതയോടെ നാം ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതാകുന്നു!”

“‘എന്നാൽ ഞാൻ ദാനീയേൽ മാത്രം ആ ദർശനം കണ്ടു; എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യർ ദർശനം കണ്ടില്ല; എന്നാൽ ഒരു മഹാഭയം അവരുടെ മേൽ വീണതുകൊണ്ട് അവർ ഒളിച്ചുകൊള്ളേണ്ടതിന് ഔടിപ്പോയി…. എനിക്കോ ബലം ഒന്നും ശേഷിച്ചിരുന്നില്ല; എന്റെ സൗന്ദര്യം എന്നിൽ ക്ഷയമായി മാറി, എനിക്കു ബലം ഒന്നും നിലനിന്നില്ല.’ സത്യമായി വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏവരുടെയും അനുഭവം ഇതുതന്നെയായിരിക്കും. ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വം, മഹിമ, പരിപൂർണ്ണത എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ദൃഷ്ടി എത്ര വ്യക്തമായിത്തീരുന്നുവോ, അത്രയും വ്യക്തമായി അവർ സ്വന്തം ദൗർബല്യവും അപൂർണ്ണതയും കാണും. തങ്ങൾ പാപരഹിത സ്വഭാവമുള്ളവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുവാനുള്ള ഒരു പ്രവണതയും അവർക്കുണ്ടാകുകയില്ല; തങ്ങളിലുള്ളത് ശരിയും മനോഹരവും എന്നു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നതെല്ലാം, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധിയുടെയും മഹിമയുടെയും വിരുദ്ധമായി നോക്കുമ്പോൾ, അയോഗ്യവും നശ്വരവും മാത്രമായിത്തോന്നും. മനുഷ്യർ ദൈവത്തിൽനിന്നു വേർപെട്ടിരിക്കയും ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ദൃഷ്ടി അത്യന്തം അസ്പഷ്ടമായിരിക്കയും ചെയ്യുന്നപ്പോഴാണ്, അവർ, ‘ഞാൻ പാപരഹിതൻ ആകുന്നു; ഞാൻ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറയുന്നത്.”

“അപ്പോൾ ഗബ്രിയേൽ പ്രവാചകനോടു പ്രത്യക്ഷനായി അവനോടു ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു: ‘അതിപ്രിയനായ മനുഷ്യനായ ദാനിയേലേ, ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന വചനങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കയും നേരെ നിന്നുകൊൾകയും ചെയ്‌ക; എന്തെന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കലേക്കു അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ അവൻ എന്നോടു ഈ വചനം സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ വിറെച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. പിന്നെ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: ‘ഭയപ്പെടേണ്ട, ദാനിയേലേ; നീ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്നു നിന്റെ ഹൃദയം നിശ്ചയിക്കുകയും നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തുകയും ചെയ്ത ആദ്യദിവസംമുതൽ നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കപ്പെട്ടു; നിന്റെ വാക്കുകളാൽ തന്നേ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.’”

“സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മഹത്വം ദാനിയേലിനോടു എത്ര മഹത്തായ ബഹുമാനമാണ് പ്രകടിപ്പിച്ചത്! അവൻ വിറങ്ങലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ ദാസനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും, അവന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കേൾക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അവനെ ഉറപ്പുനൽകുകയും ചെയ്യുന്നു; ആ ഉത്സുകമായ അപേക്ഷയ്ക്കുള്ള ഉത്തരമായി, പേർഷ്യൻ രാജാവിന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്വാധീനിപ്പാൻ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ അയക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ ഉപവസിച്ചും പ്രാർത്ഥിച്ചും കൊണ്ടിരുന്ന ആ മൂന്നാഴ്ചക്കാലമൊട്ടാകെ, ദൈവാത്മാവിന്റെ പ്രേരണകളെ ആ രാജാധിരാജൻ എതിർത്തുനിന്നു; എന്നാൽ ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരമായി നിർണായകമായ ചില നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളേണ്ടതിന്നു, ആ ദൃഢഹൃദയനായ രാജാവിന്റെ മനസ്സു തിരിക്കുവാൻ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രഭുവായ പ്രധാനദൂതൻ മീഖായേൽ അയക്കപ്പെട്ടു.”

“‘അവൻ എന്നോടു അങ്ങനെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ മുഖം നിലത്തോട്ടു ചായ്ച് മിണ്ടാതെയായി. അപ്പോൾ ഇതാ, മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ സാദൃശ്യത്തോടു സമാനനായ ഒരുവൻ എന്റെ അധരങ്ങളെ സ്പർശിച്ചു…. പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു: അതിപ്രിയനായ മനുഷ്യനേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിനക്കു സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ; ബലപ്പെടുക, അതെ, ബലപ്പെടുക. അവൻ എന്നോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ ശക്തി പ്രാപിച്ചു; പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ യജമാനൻ അരുളിച്ചെയ്യട്ടെ; കാരണം നീ എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.’ ദാനിയേലിന്നു വെളിപ്പെട്ട ദൈവിക മഹത്വം അത്ര മഹത്തായിരുന്നതിനാൽ, ആ ദർശനം സഹിക്കുവാൻ അവന്നു കഴിഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗീയ ദൂതൻ തന്റെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ ദീപ്തി മൂടിവെച്ച്, പ്രവാചകനോടു ‘മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ സാദൃശ്യത്തോടു സമാനനായ ഒരുവൻ’ എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. തന്റെ ദൈവിക ശക്തിയാൽ, ദൈവത്തിൽനിന്നു തനിക്കു അയക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം കേൾക്കേണ്ടതിന്നു, സത്യനിഷ്ഠയും വിശ്വാസവും ഉള്ള ആ മനുഷ്യനെ അവൻ ശക്തിപ്പെടുത്തി.

“ദാനിയേൽ അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ സമർപ്പിത ദാസനായിരുന്നു. അവന്റെ ദീർഘായുസ്സ് തന്റെ യജമാനനുവേണ്ടിയുള്ള മഹത്തായ സേവനപ്രവൃത്തികളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ സ്വഭാവശുദ്ധിയും ചാഞ്ചാട്ടമില്ലാത്ത വിശ്വസ്തതയും, അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ വിനയവും ദൈവസന്നിധിയിലെ അവന്റെ പാശ്ചാത്താപവും ഒഴിച്ചാൽ, സമം വരുന്നതൊന്നുമില്ല. ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു: ദാനിയേലിന്റെ ജീവിതം യഥാർത്ഥ വിശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ ദൈവപ്രചോദിതമായ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്.” Review and Herald, February 8, 1881.

എഴുപതു വർഷത്തെ ബദ്ധവാസത്തിന്റെ അവസാനകാലം അടുത്തുവരുമ്പോൾ, ദാനീയേലിന്റെ മനസ്സ് യിരെമ്യാവിന്റെ പ്രവചനങ്ങളിലേയ്ക്ക് അത്യന്തം ആഴമായി ആകൃഷ്ടമായി. ദൈവം തന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തിന്നു വീണ്ടും ഒരു പരീക്ഷണാവസരം നല്കുവാൻ പോകുന്ന സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു അവൻ കണ്ടു; അപ്പോൾ ഉപവാസത്തോടും ആത്മതാഴ്ചയോടും പ്രാർത്ഥനയോടും കൂടെ, ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടി സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ദൈവത്തോടു അവൻ ആവലാതിപെട്ട് ഇപ്രകാരം അപേക്ഷിച്ചു: “കർത്താവേ, നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കും നിന്റെ കല്പനകൾ പ്രമാണിക്കുന്നവർക്കും നിയമവും ദയയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന മഹാനും ഭയങ്കരനുമായ ദൈവമേ”; ഞങ്ങൾ പാപം ചെയ്തു, അകൃത്യം പ്രവർത്തിച്ചു, ദുഷ്ടമായി നടന്നു, മത്സരിച്ചു, അങ്ങനെ നിന്റെ പ്രമാണങ്ങളെയും ന്യായവിധികളെയും വിട്ടുമാറി; നിന്റെ നാമത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ രാജാക്കന്മാരോടും പ്രഭുക്കന്മാരോടും പിതാക്കന്മാരോടും ദേശത്തിലെ സകല ജനങ്ങളോടും സംസാരിച്ച നിന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാരുടെ വാക്കുകൾ ഞങ്ങൾ ചെവിക്കൊണ്ടില്ല.”

“ഈ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക. ദാനിയേൽ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ തന്റെ സ്വന്തം വിശ്വസ്തത പ്രസ്താവിക്കുന്നില്ല. താൻ നിർമലനും വിശുദ്ധനും ആണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നതിനുപകരം, ഇസ്രായേലിലെ യഥാർത്ഥ പാപികളോടുകൂടെ തന്നെ അവൻ ഐക്യപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവം അവനു പകർന്നു നൽകിയ ജ്ഞാനം, ലോകത്തിലെ ജ്ഞാനികളുടെ ജ്ഞാനത്തെക്കാൾ എത്രമേൽ ഉയർന്നതായിരുന്നുവോ, അതുപോലെതന്നെ മദ്ധ്യാഹ്നത്തിൽ ആകാശത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം അതീവ ക്ഷീണമായ നക്ഷത്രത്തിന്റെ പ്രകാശത്തെക്കാൾ എത്രയോ പ്രകാശമാനമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അത്യന്തം അനുഗ്രഹം പ്രാപിച്ച ഈ മനുഷ്യന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു ഉയരുന്ന പ്രാർത്ഥനയെ ആലോചിച്ചുനോക്കുക. ആഴമായ താഴ്മയോടും കണ്ണീരോടും ഹൃദയഭേദത്തോടും കൂടി അവൻ തനിക്കുവേണ്ടിയും തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടിയും അപേക്ഷിക്കുന്നു. തന്റെ സ്വന്തം നീചത്വം സമ്മതിച്ചും കർത്താവിന്റെ മഹത്വവും മഹിമയും അംഗീകരിച്ചും അവൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ തന്റെ ആത്മാവിനെ പൂർണ്ണമായി തുറന്നുകാട്ടുന്നു.”

“അവന്റെ അപേക്ഷകൾക്ക് എത്ര ഗൗരവവും ഉത്സുകഭക്തിയും സവിശേഷതയാകുന്നു! അവൻ ദൈവത്തോടു കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സർവ്വോന്നതന്റെ ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്ത വാഗ്ദത്തങ്ങളെ പിടിച്ചെടുക്കുവാൻ വിശ്വാസത്തിന്റെ കൈ മേലോട്ടു നീളുന്നു. അവന്റെ ആത്മാവ് വേദനാഭരിതമായ പോരാട്ടത്തിൽ മല്ലിടുന്നു. തന്റെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിന് അവന് തെളിവുമുണ്ട്. ജയം തനിക്കുള്ളതാണെന്ന് അവൻ അനുഭവിക്കുന്നു. നാം ഒരു ജനമായി ദാനിയേൽ പ്രാർത്ഥിച്ചതുപോലെ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും, അവൻ മല്ലിട്ടതുപോലെ മല്ലിടുകയും, ദൈവസന്നിധിയിൽ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളെ താഴ്ത്തിക്കൊള്ളുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദാനിയേലിന് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നെ നമ്മുടെ അപേക്ഷകൾക്കും വ്യക്തമായ ഉത്തരങ്ങൾ ലഭിച്ചേനേ. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ന്യായാസനത്തിൽ അവൻ തന്റെ വാദം എങ്ങനെ ശക്തമായി ഉന്നയിക്കുന്നുവെന്ന് കേൾക്കുക:”

“‘എന്റെ ദൈവമേ, നിന്റെ ചെവി ചായിച്ചു കേൾക്കേണമേ; നിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു ഞങ്ങളുടെ ശൂന്യതകളെയും നിന്റെ നാമം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നഗരത്തെയും നോക്കേണമേ; ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നീതികളുടെ നിമിത്തമല്ല, നിന്റെ മഹാദയകളുടെ നിമിത്തമാണ് നിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഞങ്ങളുടെ യാചനകൾ അർപ്പിക്കുന്നത്. കർത്താവേ, കേൾക്കേണമേ; കർത്താവേ, ക്ഷമിക്കേണമേ; കർത്താവേ, ശ്രദ്ധിച്ച് പ്രവർത്തിക്കേണമേ; എന്റെ ദൈവമേ, നിന്റെ സ്വന്തം നിമിത്തം വൈകിക്കരുതേ; എന്തെന്നാൽ, നിന്റെ നഗരത്തിനും നിന്റെ ജനത്തിനും നിന്റെ നാമം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഞാൻ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടും പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടും, എന്റെ പാപവും എന്റെ ജനത്തിന്റെ പാപവും ഏറ്റുപറഞ്ഞുകൊണ്ടും ഇരിക്കുമ്പോൾ, … ആരംഭത്തിലെ ദർശനത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടിരുന്ന ഗബ്രിയേൽ എന്ന മനുഷ്യൻ അതിവേഗത്തിൽ പറന്നുവന്ന് സായാഹ്നയാഗത്തിന്റെ സമയത്തു എന്നെ സ്പർശിച്ചു.’”

“ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥന ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സ്വർഗീയ പ്രാകാരങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂതനായ ഗബ്രിയേൽ അതിവേഗം ഇറങ്ങി വന്നു, അവന്റെ അപേക്ഷകൾ കേൾക്കപ്പെട്ടതും ഉത്തരിക്കപ്പെട്ടതുമാണെന്ന് അവനോട് അറിയിക്കാൻ. ഈ മഹാശക്തനായ ദൂതൻ അവന് നൈപുണ്യവും ഗ്രഹണശക്തിയും നൽകുന്നതിനും,—ഭാവിയുഗങ്ങളിലെ ഗൂഹ്യാർത്ഥങ്ങൾ അവന്റെ മുമ്പിൽ തുറന്നുകാട്ടുന്നതിനുമായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, സത്യത്തെ അറിയുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ദാനിയേൽ, സ്വർഗ്ഗം നിയമിച്ച ദൂതസന്ദേശവാഹകനോടുള്ള സന്നിധ്യബന്ധത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു.”

“ദൈവപുരുഷൻ പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നത് ആനന്ദഭാവത്തിന്റെ ഒരു ക്ഷണികോല്ലാസത്തിനായി അല്ല, ദൈവഹിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനായിട്ടായിരുന്നു. ഈ അറിവ് അദ്ദേഹം സ്വന്തത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം അല്ല, തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടിയും ആഗ്രഹിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ഏറ്റവും കർശനമായ അർത്ഥത്തിൽ പാലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നില്ലാത്ത യിസ്രായേലിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹാഭാരം. ആ വിശുദ്ധ ന്യായപ്രമാണത്തിനെതിരായ അവരുടെ ലംഘനങ്ങളുടെ ഫലമായി അവരുടെ എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും അവരിന്മേൽ വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു അദ്ദേഹം സമ്മതിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ‘ഞങ്ങൾ പാപം ചെയ്തു, ഞങ്ങൾ ദുഷ്ടമായി പ്രവർത്തിച്ചു…. ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങളാലും ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യങ്ങളാലും, യെരൂശലേമും നിന്റെ ജനവും ഞങ്ങളെ ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാവർക്കും ഒരു നിന്ദയായി തീർന്നിരിക്കുന്നു.’ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനമെന്ന നിലയിൽ അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന പ്രത്യേകവും വിശുദ്ധവുമായ സ്വഭാവം അവർ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ‘ഇപ്പോൾ അതുകൊണ്ടു, ഞങ്ങളുടെ ദൈവമേ, നിന്റെ ദാസന്റെ പ്രാർത്ഥനയും അവന്റെ യാചനകളും കേൾക്കേണമേ; ശൂന്യമായി കിടക്കുന്ന നിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്മേൽ നിന്റെ മുഖം പ്രകാശിപ്പിക്കേണമേ.’ ദാനിയേലിന്റെ ഹൃദയം ദൈവത്തിന്റെ ശൂന്യമായ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ തിരിയുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിനെതിരായ അവരുടെ ലംഘനങ്ങളെക്കുറിച്ചു യിസ്രായേൽ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു, താഴ്മയുള്ളവരായി, വിശ്വസ്തരായി, അനുസരണയുള്ളവരായി തീരുമ്പോഴേ അതിന്റെ സമൃദ്ധി പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയുള്ളു എന്നു അദ്ദേഹം അറിയുന്നു.

തന്റെ അപേക്ഷയ്ക്കുള്ള ഉത്തരമായി, താനും തന്റെ ജനവും ഏറ്റവും അധികം ആവശ്യമായിരുന്ന വെളിച്ചവും സത്യവും മാത്രമല്ല, ഭാവിയിലെ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളുടെയും—ലോകത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരന്റെ ആവിർഭാവം വരെയുമുള്ള—ഒരു ദർശനവും ദാനിയേലിന് ലഭിച്ചു. തങ്ങൾ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവർ, തിരുവെഴുത്തുകളെ അന്വേഷിക്കുവാൻ യാതൊരു ആഗ്രഹവും ഇല്ലാത്തവരും, ബൈബിൾസത്യത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു പ്രാർത്ഥനയിൽ ദൈവത്തോടു പോരാടുവാൻ താത്പര്യമില്ലാത്തവരുമായിരിക്കെ, യഥാർത്ഥ വിശുദ്ധീകരണം എന്തെന്നു അറിയുന്നില്ല.

“ഹൃദയത്തോടെ ദൈവവചനം വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും അവന്റെ ഇച്ഛയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനായി വിശപ്പും ദാഹവും ഉണ്ടാകും. സത്യമെന്നതിന്റെയും ഉദ്ഭവകർത്താവ് ദൈവമാണ്. അവൻ ഇരുളടഞ്ഞ ബോധത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും, താൻ വെളിപ്പെടുത്തിയ സത്യങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് ശക്തി നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

“ദാനിയേൽ ദൈവത്തോടു സംസാരിച്ചു. സ്വർഗ്ഗം അവന്റെ മുമ്പിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അവന്നു ലഭിച്ച മഹത്തായ ബഹുമതികൾ അവന്റെ താഴ്മയുടെയും ആത്മാർത്ഥമായ അന്വേഷണത്തിന്റെയും ഫലമായിരുന്നു. ഇക്കാലത്തു പലരും ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ, നാം വെറും സത്യസന്ധരായി യേശുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നവരായിരിക്കുമെങ്കിൽ, നാം എന്തു വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നതു ഒരു കാര്യവുമല്ല എന്നു അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. യേശുവിനോടുള്ള സത്യമായ സ്നേഹം സത്യം എന്തെന്നുള്ളതിനെക്കുറിച്ചു ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മവും ആത്മാർത്ഥവുമായ അന്വേഷണത്തിലേക്കു നയിക്കും. തന്റെ ശിഷ്യന്മാർ സത്യത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു ക്രിസ്തു പ്രാർത്ഥിച്ചു. സത്യത്തെക്കുറിച്ചു ഉത്കണ്ഠയോടും പ്രാർത്ഥനയോടും കൂടിയ അന്വേഷണത്തിൽ ഏർപ്പെടുവാൻ അത്യന്തം മടിയുള്ളവൻ, ഒടുവിൽ തന്റെ ആത്മാവിന്റെ നാശം വരുത്തിവെക്കുന്ന ഭ്രമങ്ങൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടിവരുന്നവനായി വിട്ടുകൊടുക്കപ്പെടും.”

ഗബ്രിയേലിന്റെ സന്ദർശനസമയത്ത് പ്രവാചകനായ ദാനിയേലിന് കൂടുതൽ ഉപദേശം സ്വീകരിക്കാനായില്ല; എന്നാൽ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കപ്പെടാതിരുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, അവൻ വീണ്ടും ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വെളിച്ചവും ജ്ഞാനവും അന്വേഷിക്കുവാൻ തன்னை സമർപ്പിച്ചു. “‘അന്നാളുകളിൽ ഞാൻ ദാനിയേൽ പൂർണ്ണമായ മൂന്ന് ആഴ്ച ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രുചികരമായ അപ്പം ഞാൻ ഭക്ഷിച്ചില്ല; മാംസവും വീഞ്ഞും എന്റെ വായിൽ കടന്നില്ല; ഞാൻ യാതൊരു വിധത്തിലും എന്നെത്തന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്തില്ല…. അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി; ഇതാ, ശണവസ്ത്രം ധരിച്ചും ഊഫാസ് ദേശത്തിലെ ശുദ്ധസ്വർണ്ണം കൊണ്ടു അര കെട്ടിയുമുള്ള ഒരുവൻ. അവന്റെ ശരീരം ഗോമേദകത്തെപ്പോലെയും, അവന്റെ മുഖം മിന്നലിന്റെ പ്രതീതിപോലെയും, അവന്റെ കണ്ണുകൾ അഗ്നിദീപങ്ങളെപ്പോലെയും, അവന്റെ ഭുജങ്ങളും കാലുകളും മിനുക്കിയ താമ്രത്തിന്റെ വർണ്ണംപോലെയും, അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ശബ്ദം ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഘോഷംപോലെയും ആയിരുന്നു.’”

ദൈവപുത്രനേക്കാൾ താഴ്ന്ന ഒരാളല്ല ദാനിയേലിന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ക്രിസ്തു പത്‌മോസ് ദ്വീപിൽ യോഹന്നാനോട് വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ നൽകിയ വിവരണത്തോടു ഈ വിവരണം സാമ്യമുള്ളതാണ്. അന്തിമദിവസങ്ങളിൽ എന്തു സംഭവിക്കുമെന്നു ദാനിയേലിനെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു നമ്മുടെ കർത്താവ് ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു സ്വർഗ്ഗീയ ദൂതനോടുകൂടെ വരുന്നു. ലോകാവസാനം വന്നിരിക്കുന്ന നമുക്കുവേണ്ടി ഈ ജ്ഞാനം ദാനിയേലിന് നൽകിയതും പ്രചോദനത്താൽ രേഖപ്പെടുത്തിയതുമാകുന്നു.” Review and Herald, February 8, 1881.

ജാതികളുടെയും ഇടയിൽ നിങ്ങൾ നശിച്ചുപോകും; നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശം നിങ്ങളെ വിഴുങ്ങിക്കളയും. നിങ്ങളിൽ ശേഷിക്കുന്നവർ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിൽ ക്ഷയിച്ചുപോകും; അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യങ്ങളാലും അവരോടുകൂടെ അവർ ക്ഷയിച്ചുപോകും. അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യവും, അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യവും, അവർ എനിക്കെതിരെ ചെയ്ത അതിക്രമവും, അവർ എനിക്കു വിരോധമായി നടന്നതും ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ; ഞാനും അവർക്കു വിരോധമായി നടന്ന് അവരെ അവരുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു എന്നതും അവർ സമ്മതിച്ചാൽ; അങ്ങനെ അവരുടെ അഗ്രചർമ്മമില്ലാത്ത ഹൃദയം താഴ്മ പ്രാപിച്ചു, അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ ശിക്ഷ സമ്മതിച്ചാൽ: അപ്പോൾ ഞാൻ യാക്കോബിനോടുള്ള എന്റെ നിയമത്തെ ഓർക്കും; യിസ്ഹാക്കിനോടുള്ള എന്റെ നിയമത്തെയും ഓർക്കും; അബ്രാഹാമിനോടുള്ള എന്റെ നിയമത്തെയും ഞാൻ ഓർക്കും; ദേശത്തെയും ഞാൻ ഓർക്കും. ദേശം അവരുടെ ഇടയിൽനിന്നു വിട്ടുകിടക്കും; അവർ ഇല്ലാതെ അതു ശൂന്യമായി കിടക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അനുഭവിക്കും; അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ ശിക്ഷ സമ്മതിക്കും; കാരണം, എന്റെ വിധികളെ അവർ നിരസിച്ചു, അവരുടെ പ്രാണൻ എന്റെ ചട്ടങ്ങളെ വെറുത്തു. എങ്കിലും ഇതെല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും, അവർ തങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവരെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നും, അവരോടുള്ള എന്റെ നിയമം ലംഘിക്കേണ്ടതിന്നും, ഞാൻ അവരെ തള്ളിക്കളകയില്ല, വെറുക്കുകയും ഇല്ല; ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു. എങ്കിലും അവരുടെ നിമിത്തം, ജാതികളുടെ കൺമുന്നിൽ ഞാൻ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന അവരുടെ പൂർവ്വികന്മാരോടുള്ള നിയമം ഞാൻ ഓർക്കും, ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കേണ്ടതിന്നു; ഞാൻ യഹോവ ആകുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം 26:38–45.