ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി എഴുപത്തിയഞ്ച്

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ ഉള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനം, യോഹന്നാൻ വെളിപ്പാടിൽ കണ്ട അതേ ദർശനമാണ്. അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയുടെ “mareh” ദർശനത്തിന്റെ സ്ത്രീലിംഗപ്രയോഗമായ “marah” ദർശനമായിരുന്നു. “Mareh” എന്നത് രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളുടെ ദർശനമാണ്; അതിന്റെ പ്രാഥമിക അർത്ഥം “പ്രത്യക്ഷത” എന്നതാണ്. ദാനിയേലിനും യോഹന്നാനും ഉണ്ടായ ക്രിസ്തുവിന്റെ ആ “പ്രത്യക്ഷത” ഇരുവർക്കും മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനങ്ങളായിരുന്നു.

“ദൃശ്യം” എന്നർത്ഥമുള്ള “mareh” എന്ന പദം, ഈ ഭാഗത്തിൽ “മിന്നലിന്റെ ദൃശ്യം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പത്താം അധ്യായത്തിൽ ഈ പദം നാല് പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിൽ രണ്ട് പ്രാവശ്യം “ദർശനം” എന്നും, രണ്ട് പ്രാവശ്യം “ദൃശ്യം” എന്നും വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇതുകൂടാതെ, അതിന്റെ സ്ത്രീലിംഗ രൂപത്തിൽ ഇത് വേറെ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. “marah” എന്ന പദം “ദൃശ്യം” എന്ന ദർശനത്തിന്റെ സ്ത്രീലിംഗപ്രകടനമാണ്. അതിനെ “കണ്ണാടി” എന്നു നിർവചിക്കുന്നു; കാണപ്പെടുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കാൻ ഇടയാക്കുന്ന ഒരു “ഹേതുക” ക്രിയാവിശേഷണവുമാണ് അത്.

ഒരു കാരണാർത്ഥക ക്രിയാവിശേഷണം, എന്തെങ്കിലും സംഭവിപ്പിക്കുകയോ ഒരു ഫലം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു വിശേഷണത്തിൽ നിന്നാണ് വ്യുത്പന്നമാകുന്നത്. ഭാഷയിലും വ്യാകരണത്തിലും, ഇത് സാധാരണയായി ഒരാളെ അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും വസ്തുവിനെ ഒരു പ്രവർത്തി നിർവഹിപ്പിക്കുകയോ ഒരു അവസ്ഥ അനുഭവിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ആശയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ക്രിയകളെയോ നിർമ്മിതികളെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഉദാഹരണമായി, “She made him laugh” എന്ന വാക്യത്തിൽ “made” എന്ന ക്രിയ കാരകസ്വഭാവമുള്ളതാണ്; കാരണം, കർത്താവായ (she) കർമ്മമായ (him) ചിരിക്കുക എന്ന പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കാൻ കാരണമായി എന്നത് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

“ഞാൻ എന്റെ കാർ നന്നാക്കിച്ചു.” (ഈ വാക്യത്തിൽ, കർത്താവായ “ഞാൻ” കാർ നന്നാക്കുന്ന പ്രവൃത്തി മറ്റൊരാളാൽ നടത്തിച്ചു.)

“അവൾ തന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളെ പരീക്ഷയ്ക്കായി പഠിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കി.” (ഇവിടെ, കർത്താവായ “അവൾ” തന്റെ വിദ്യാർത്ഥികൾ പരീക്ഷയ്ക്കായി പഠിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിനുള്ള കാരണമായി.)

“അവൻ തന്റെ മുടി വെട്ടിച്ചു.” (ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, കർത്താവായ “അവൻ” തന്റെ മുടി വെട്ടുന്ന പ്രവൃത്തി മറ്റൊരാളാൽ ചെയ്യിപ്പിച്ചു.)

“കമ്പനി കെട്ടിടം പുതുക്കിപ്പണിയിച്ചു.” (ഈ വാക്യത്തിൽ, കെട്ടിടം പുതുക്കിപ്പണിയുന്ന പ്രവൃത്തി കമ്പനി മറ്റൊരാളെ കൊണ്ട് നടത്തിച്ചതാണ്.)

“വീട്ടുജോലികളിൽ സഹായിക്കാൻ കുട്ടികളെ നാം ഏർപ്പെടുത്തും.” (ഇവിടെ കർത്താവായ “നാം” കുട്ടികൾ വീട്ടുജോലികളിൽ സഹായിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ പങ്കെടുക്കേണ്ടതിന്ന് അവരെ കാരണമാക്കാൻ പദ്ധതിയിടുന്നു.) ഈ ഓരോ ഉദാഹരണങ്ങളിലും, കാരണവാചക ക്രിയകൾ (had, made, got, get) പ്രധാന ക്രിയയാൽ (repaired, study, cut, renovated, help) നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി മറ്റൊരാൾ നിർവഹിക്കേണ്ടതിന്ന് കർത്താവ് കാരണമാകുന്നു എന്നതു സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

സ്ത്രീലിംഗകാലത്തിൽ “മറാഹ്” എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുകയും “കണ്ണാടി” എന്നർത്ഥത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രത്യക്ഷതയുടെ “മാരെഹ്” ദർശനം, മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനം അതിനെ നോക്കുന്നവരിൽ പുനരുത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ “പ്രത്യക്ഷത” മിന്നലിനെപ്പോലെ കണ്ടപ്പോൾ, ഒരു വിഭാഗം ആളുകൾ ഭയത്തോടെ ഓടിപ്പോയി; എന്നാൽ ദാനിയേലിനുവേണ്ടി അത് അവന്റെ ഉള്ളിൽ അത്ഭുതകരമായ ഒരു മാറ്റം ഉളവാക്കി.

സത്യം എന്നത് എബ്രായ ഭാഷയിലെ “സത്യം” എന്ന പദത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ പദം എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങളാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആദ്യ അക്ഷരവും അവസാന അക്ഷരവും ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി എപ്പോഴും ഒരേ സാക്ഷ്യം തന്നെയാണ്; ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന നിലയിൽ അവൻ എപ്പോഴും ആരംഭത്തോടുകൂടെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മദ്ധ്യത്തിലുള്ള, അഥവാ പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം, കലഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “ഞാൻ ദാനിയേൽ മാത്രമാണ് ദർശനം കണ്ടത്”; എന്നാൽ ദാനിയേലിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന, കലഹത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പുരുഷന്മാർ “ദർശനം കണ്ടില്ല.” ആകയാൽ ദാനിയേൽ “മാത്രം” “മഹാദർശനം കണ്ടു.” ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ദാനിയേൽ മാത്രമാണ് ദർശനം കണ്ടത്; രണ്ടാമത്തെ പരാമർശം ഔടിപ്പോയവരുടെ കലഹം വെളിപ്പെടുത്താൻ ഇടയായി. ദാനിയേൽ അന്തിമദിനങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ അവന്റെ രൂപത്തെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന പ്രക്രിയയിലൂടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തിലേക്ക് രൂപാന്തരപ്പെടുന്നവരാണ്. നാം “കണ്ണാടി” ദർശനത്തിലേക്ക് നോക്കേണ്ടവരാണ്.

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിലും ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലും, പ്രവചനത്തിന്റെ ബാഹ്യവും അന്തർഗ്ഗതവും ആയ ദർശനങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന് നൽകുന്നു; പത്താം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വചനത്തിൽ ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ പ്രസ്താവന, “കാര്യം” എന്നും “ദർശനം” എന്നും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ ഇരുവിധ ദർശനങ്ങളും താൻ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നതായി എന്നതാണ്. വിലാപത്തിലായിരുന്നു അവൻ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിലാണ് അവൻ ആ ഗ്രഹണം പ്രാപിച്ചത്. ആ ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസങ്ങൾ മഹാദൂതനായ മീഖായേലിന്റെ വരവോടെ സമാപിച്ചു. ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് എന്ന സംഖ്യയും, അതിന്റെ പത്തിലൊന്നായ ദശാംശമോ ദശാംശവിഹിതമോ ആയ ഇരുപത്തിരണ്ട് എന്ന സംഖ്യയും, ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും ഒന്നുചേരുന്നതിന്റെ പ്രതീകമാണ്; ഇരുപത്തിരണ്ടാം ദിവസത്തിലാണ് ദാനിയേൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തിലേക്കു രൂപാന്തരപ്പെട്ടത്.

ദാനിയേൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിലൂടെ തങ്ങൾ ചിതറിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുള്ള, തന്റെ ചിതറിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിച്ചു വെളിച്ചം അന്വേഷിക്കുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ ചിതറിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയെ യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിൽ മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അസ്ഥികൾ മരിച്ചവയാണ്, അവ ചിതറിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവ ഇസ്രായേൽഗൃഹമെന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഇസ്രായേൽഗൃഹം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരമാണ്. ദാനിയേൽ യിരെമ്യാവിന്റെയും മോശെയുടെയും പുസ്തകങ്ങളിൽനിന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ, അവർ ചിതറിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലിൽ “മരിച്ചവർ” എന്നു പറയുന്നതു, അവർ തങ്ങളുടെ അവസ്ഥ തിരിച്ചറിയുന്നുവെന്നതു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അസ്ഥികളായ യിസ്രായേൽഗൃഹം, തങ്ങൾ “ഞങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളിൽനിന്നു ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ ചിതറിപ്പോയ അവസ്ഥ അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ യിസ്രായേൽഗൃഹം പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റുന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, അവർ തങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളിൽനിന്നു ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ നിറവേറ്റൽ, ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർ തങ്ങൾ താമസകാലത്താണെന്ന്, അതുപോലെ താമസകാലം ഉപമയിലെ ഒരു നിർദിഷ്ട കാലഘട്ടമാണെന്ന് ഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ വെളിവായി. യെഹെസ്‌കേലിൽ തങ്ങളുടെ ചിതറിപ്പോയ അവസ്ഥ തിരിച്ചറിയുന്നവർ, ആദ്യ നിരാശയ്ക്കു ശേഷം തങ്ങൾ താമസകാലത്തിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞവരാണ്.

യെഹെസ്കേലിന്റെ അസ്ഥികളും പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ ജ്ഞാനികളുമായ ഇവർ ഇരുവരും ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസങ്ങളിലുടനീളമുള്ള ദാനിയേലിന്റെ വിലാപത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, ഇരുപത്തിരണ്ടാം ദിവസത്തിൽ, മീഖായേൽ ഇറങ്ങി വന്നു; ദാനിയേലിന് മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു ദർശനം ലഭിച്ചു; അതുവഴി ദാനിയേൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തിലേക്ക് രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. ജ്ഞാനിയായ കന്യകമാരും മരിച്ച അസ്ഥികളും കണ്ണാടിദർശനത്താൽ സിദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന ആ രൂപാന്തരത്തിലൂടെയും കടന്നുപോകേണ്ടതാണ്.

ദാനീയേൽ, യെഹെസ്കേലിന്റെ മരിച്ച അസ്ഥികൾ, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർ—ഇവയൊക്കെയും വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളോടു യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു. മോശെയും ഏലീയാവും കൊല്ലപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അവർ മൂന്നു മുക്കാൽ പ്രതീകാത്മക ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ പുനരുത്ഥാനപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. യൂദാ ലേഖനത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതുപോലെ, മോശെയെ മീഖായേൽ പുനരുത്ഥാനപ്പെടുത്തി.

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ, ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസത്തെ ദുഃഖാചരണത്തിനുശേഷം മീഖായേൽ ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ, ദാനിയേൽ കണ്ണാടിദർശനം പ്രാപിക്കുന്നു. മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നത് മീഖായേലിന്റെ ശബ്ദമാണ്.

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായം, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ലവൊദിക്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഫിലദെൽഫ്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അത് വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സാക്ഷികളോടും, യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ മരിച്ച അസ്ഥികളോടും, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരോടും, ആ ഉപമ നിറവേറ്റിയ മില്ലറൈറ്റുകളോടും യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു. ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ താൻ ആരംഭിച്ച വ്യാഖ്യാനപ്രവർത്തി സമാപിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ആ മഹത്തായ കണ്ണാടിദർശനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഗബ്രിയേൽ നൽകി. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തെ ഗബ്രിയേൽ തിരിച്ചറിയിച്ചതിലൂടെയായിരുന്നു ആ വ്യാഖ്യാനം പൂർത്തിയായത്; അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലേക്കു തുടർന്നുപോകുന്നു. തുടർന്ന് പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാലാം വാക്യത്തിൽ, തന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവെക്കേണ്ടതിന്നു ദാനിയേലിനോട് കല്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ, “line upon line” പ്രകാരം, ദാനിയേൽ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിന ജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും മരണഭീഷണിക്കു കീഴിൽ അത്യുത്കണ്ഠയോടെ അന്വേഷിക്കുന്നവരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ മൃഗങ്ങളുടെ രഹസ്യപ്രതിമയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ബാഹ്യ പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ. ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് ദിവസങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആന്തരിക പ്രവാചകസന്ദേശത്തിന്റെ ദർശനവും അവൻ മനസ്സിലാക്കുവാൻ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പത്താം അധ്യായത്തിലെ പ്രതീകാത്മകമായ ഇരുപത്തൊന്നു ദുഃഖദിനങ്ങൾക്കു ശേഷം, അവൻ ഒടുവിൽ ഈ രണ്ട് വെളിപ്പെടുത്തലുകളും മനസ്സിലാക്കുന്നവനായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മഹാദൂതൻ ഇറങ്ങി വരികയും അവൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അവന്റെ ഈ ഗ്രഹണം സാധ്യമാകുന്നത്.

മിഖായേലുമായുള്ള അവന്റെ അനുഭവം, താനൊന്നാമാത്രം കാണുന്ന മിഖായേലിന്റെ ദർശനം, പ്രവചനത്തിന്റെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ ദർശനങ്ങളിറണ്ടിന്റെയും സമ്പൂർണ്ണ വ്യാഖ്യാനം സ്വീകരിക്കാൻ അവനെ ഒരുക്കുന്നു. ആ അനുഭവം, യെഹെസ്കേൽ അദ്ധ്യായം മുപ്പത്തേഴും, വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നും, യെശയ്യാ അദ്ധ്യായം ആറും ചേർത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ, വരിയിന്മേൽ വരിയായി, അത്യന്തം വിശദമായ രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിൽ ഗബ്രിയേൽ ഈ രണ്ടു ദർശനങ്ങളെയും ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന വാക്യം പത്താം വാക്യമാണ്; അവിടെ വടക്കൻ രാജാവ് കോട്ടയിലേക്കു മുന്നേറുന്നു, എന്നാൽ അതിൽക്കപ്പുറം പോകുന്നില്ല. കോട്ട എന്നത് ആ വാക്യത്തിൽ മിസ്രയീമിന്റെ ജാതിയെയോ, തലസ്ഥാനത്തെയോ, രാജാവിനെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; യെശയ്യാ അദ്ധ്യായം ഏഴിൽ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.

ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യത്തിൽ, ഉത്തരരാജാവു മിസ്രയീമിന്റെ അതിർത്തിവരെ എത്തുന്നു; ആ വാക്യം അതിനെ മിസ്രയീമിന്റെ (ദക്ഷിണരാജാവിന്റെ) “കോട്ട” എന്നു നിർവചിക്കുന്നു. പത്താം വാക്യം 1989-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി കാണിക്കാനാകും; അന്നു സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പാപ്പാധിപത്യവും അതിന്റെ പ്രതിനിധിസേനയായ ഐക്യനാടുകളും ചേർന്ന് ഒഴിച്ചുനീക്കപ്പെട്ടു. അത് മൂന്ന് പ്രതിനിധിയുദ്ധങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേതായിരുന്നു; അവയിൽ മൂന്നാമത്തെ പ്രതിനിധിയുദ്ധത്തിൽ (പാനിയം) അത് ഒടുവിൽ മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധമായി പരിണമിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ പ്രതിനിധിയുദ്ധം പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങൾകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്; അത് ഇപ്പോൾ ഉക്രെയ്നിൽ നടക്കുന്നു. അവിടെ റഷ്യ ദക്ഷിണരാജാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 1989-ലെ തന്റെ പരാജയത്തിൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ദക്ഷിണരാജാവിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചതുപോലെ തന്നേ.

ഈ മൂന്ന് പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളെയും ലോകയുദ്ധങ്ങളെയും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചുകാണിക്കുവാൻ ഞാൻ മുമ്പ് “ശീതയുദ്ധം” എന്ന പ്രയോഗം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. യുക്രെയിനിൽ യഥാർത്ഥ യുദ്ധം വാസ്തവമായി നടക്കുന്നതിനാൽ അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ശീതയുദ്ധമല്ല; എങ്കിലും അത് പാപ്പത്വത്തിനും അതിന്റെ സഖ്യകക്ഷികൾക്കും റഷ്യയ്ക്കുമിടയിലെ ഒരു പ്രതിനിധി യുദ്ധമാണ്. എന്നാൽ, പ്രായോഗികമായി എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും ലക്ഷ്യമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മൂന്നാം ലോകയുദ്ധം ഉണ്ടായിരിക്കാനിരിക്കുന്നു.

പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിൽ, തെക്കിന്റെ രാജാവായ റഷ്യ, ഉക്രേനിയൻ യുദ്ധശ്രമത്തെ നയിക്കുന്നതും പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധി സൈന്യമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമായ നാസി ഭരണകൂടത്തെ തോൽപ്പിക്കും; ആ യുദ്ധശ്രമത്തിന് പാപ്പത്വത്തിന്റെ മുൻ പ്രതിനിധി സൈന്യമായ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ പിന്തുണ നൽകുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് റഷ്യയ്‌ക്കെതിരെ വടക്കിന്റെ രാജാവായ പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതിനിധി സൈന്യം ജർമ്മനിയുടെ നാസി ഭരണകൂടമായിരുന്നു; ആ പ്രതിനിധി സൈന്യം പരാജയപ്പെട്ടു, അതുപോലെ തന്നെ അടുത്ത ഭാവിയിൽ ഉക്രൈനിലും അത് വീണ്ടും പരാജയപ്പെടും.

മൂന്നാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധം പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പുരാതന ചരിത്രത്തിൽ അത് പാനിയം യുദ്ധത്തിലൂടെ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. മൂന്നാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധം പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രോക്സി സൈന്യമായ ഐക്യനാടുകൾ മുഖേന നടത്തപ്പെടും; ആദ്യത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധത്തിൽ (ശീതയുദ്ധത്തിൽ) ഉണ്ടായതുപോലെ, ആ യുദ്ധത്തിൽ വടക്കിന്റെ രാജാവ് നാസ്തികതയ്‌ക്കെതിരെ വിജയിക്കും. ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളിൽ, വടക്കിന്റെ രാജാവായ പാപ്പത്വം തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ (സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ) തോൽപ്പിക്കുന്നു; പിന്നെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെയും തോൽപ്പിക്കുന്നു. ആ രണ്ടു യുദ്ധങ്ങളിലുമുള്ള അതിന്റെ പ്രോക്സി സൈന്യം ഐക്യനാടുകളായിരുന്നു, വീണ്ടും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും.

ഉക്രെയ്നിലെ പുടിന്റെ വിജയത്തിനുശേഷം, ട്രംപ് എട്ടാമത്തെ പ്രസിഡന്റായി വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടും; അതായത്, 1989-ൽ ആദ്യത്തെ പ്രതിനിധി യുദ്ധം (ശീതയുദ്ധം) നിവൃത്തിയായതുമുതൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഭരണം നടത്തിയ ഏഴ് പ്രസിഡന്റുകളിൽപ്പെട്ടവനായി. അതേ സമയം തന്നെയായിരുന്നു മൂന്നാം ദൂതന്റെ പരിഷ്‌കരണ പ്രസ്ഥാനത്തിനുള്ള അന്ത്യകാലം. ട്രംപ് ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 2020-ൽ “woke” നിരീശ്വരവാദത്തിന്റെ മൃഗത്തിന്റെ കയ്യാൽ അവൻ ഒരു മാരകമുറിവ് പ്രാപിച്ചു; ഇത് വെളിപ്പാട് പുസ്തകം അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ വീഥിയിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നതിന്റെ നിവൃത്തിയായിത്തീർന്നു.

അതേ ചരിത്രപരിസരത്തിൽ, **Future for America** യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ 2020-ൽ, “woke” നാസ്തികതയുടെ മൃഗത്തിന്റെ കയ്യാൽ **Future for America** ഒരു മാരകമായ മുറിവ് പ്രാപിച്ചു. 2001-നുശേഷം ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ 2023-ൽ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടേണ്ട ശക്തിയുള്ള ഒരു സൈന്യത്തെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് യെഹെസ്കേൽ, യോഹന്നാൻ, ദാനിയേൽ, യെശയ്യാവു എന്നിവർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രക്രിയ ആരംഭിക്കേണ്ടതിന്നു മിഖായേൽ ഇറങ്ങി വന്നു.

1856-ൽ ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ലാവൊദിക്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനമായി പരിവർത്തിതമായി; അപ്പോഴും അവിടെയും അവർ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച വർധിച്ച അറിവിനെ നിരസിച്ചു; തുടർന്ന് 1863-ൽ അവരുടെ കലാപം പൂർണ്ണമായി അന്തിമരൂപം പ്രാപിച്ചു. മില്ലറൈറ്റുകൾ, ഫിലദെൽഫ്യ എന്ന ആറാമത്തെ സഭ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽനിന്ന് ഏഴാമത്തെ സഭയുടെ അനുഭവത്തിലേക്കു മാറി; ആ വഴിത്തിരിവ് 2023-ലെ ചരിത്രത്തോടു ഒത്തുചേരുന്നു. അന്ന് Future for America എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ലാവൊദിക്യൻ പ്രസ്ഥാനം ഏഴാമത്തെ സഭയുടെ അനുഭവത്തിൽനിന്ന് വീണ്ടും ആറാമത്തെ സഭയായ ഫിലദെൽഫ്യയുടെ അനുഭവത്തിലേക്കു മാറുന്നു. ഈ പ്രവാചകപ്രയോഗത്തിൽ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനെപ്പോലെതന്നെ യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും ഏഴിൽനിന്നുള്ള എട്ടാമത്തേതായി മാറുന്നു.

ഉക്രെയ്ന്‍ യുദ്ധം രണ്ടാം പ്രോക്സി യുദ്ധമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള താക്കോല്‍ പത്താം വാക്യത്തിലെയും ഏഴാം വാക്യത്തിലെയും “കോട്ട” ആകുന്നു. പാപ്പാധികാരത്തിന് 1798-ല്‍ അതിന്റെ മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏഴാം വാക്യത്തില്‍, തെക്കിന്റെ രാജാവ് വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ “കോട്ട”യിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; നെപ്പോളിയന്റെ ജനറല്‍ വത്തിക്കാനിലേക്കു നടന്നു കയറി പാപ്പാവിനെ തടവുകാരനാക്കി കൊണ്ടുപോയതിലൂടെ ഇത് നിവൃത്തിയായി. തെക്കിന്റെ രാജാവ് ആ കോട്ടയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചിരുന്നു. പത്താം വാക്യത്തില്‍ പാപ്പാധികാരത്തെയും അതിന്റെ പ്രോക്സി സൈന്യമായ ഐക്യനാടുകളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വടക്കിന്റെ രാജാവ് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ഘടനയെ ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞു; എങ്കിലും അത് “കോട്ട”യെ നിലനിര്‍ത്തി. ആ “കോട്ട” തലസ്ഥാനം—മേധാവിസ്ഥാനം—അതാണ്, റഷ്യ ആയിരുന്നു.

എന്നാൽ “തല,” അഥവാ കോട്ട, യെശയ്യാവിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ ഏഴും എട്ടും വാക്യങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രമേ രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കാനാകൂ. 1856-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച ഹിറാം എഡ്സന്റെ ലേഖനപരമ്പരയുടെ പ്രധാന പരാമർശബിന്ദുവായിരുന്നു യെശയ്യാവ് ഏഴ്, എട്ടും ഒൻപതും വാക്യങ്ങൾ. ഇപ്പോഴുള്ള ഉക്രേനിയൻ യുദ്ധത്തിൽ പ്രാബല്യം പ്രാപിക്കുന്ന കോട്ട റഷ്യ തന്നെയാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്ന ആ രണ്ട് വാക്യങ്ങളാണ്, ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തെയും എതിരായ ഇരു “ഏഴ് കാലങ്ങൾക്കും” ആരംഭബിന്ദുവിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നതും. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യം ബാഹ്യദർശനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയത്തെയും പതനത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണത് എന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

മൂന്നു പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളും “ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു,” ഈ സത്യത്തിന്റെ താക്കോൽ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യത്തിലെ “കോട്ട” ആകുന്നു. എന്നാൽ പത്താം വാക്യം ആന്തരിക ദർശനത്തെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; കാരണം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” രണ്ടിന്റെയും ആരംഭബിന്ദു യെശയ്യാവു ഏഴാം അദ്ധ്യായം എട്ടും ഒൻപതും വാക്യങ്ങളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബാഹ്യവും ആന്തരികവും വേർതിരിക്കപ്പെടാൻ കഴിയില്ല; രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുള്ള ഈ രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളും യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടു വടികളാകുന്നു; അവ ഒന്നിച്ചു ചേരുമ്പോൾ, ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും സംയോജിക്കുന്ന ഒന്നുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെക്കലിനെ അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

കാരകമായ “മറാഹ്” ദർശനത്തോടുള്ള ദാനിയേലിന്റെ അനുഭവം, മീഖായേൽ ഇറങ്ങി വന്ന് തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ഉയിർപ്പ്, ക്രിസ്തു തന്റെ ദൈവികതയെ തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്റെ മാനുഷികതയോടു സംയോജിപ്പിക്കുവാൻ പൂർത്തിയാക്കുന്ന ഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവിക മനസ്സും മാനുഷിക മനസ്സും ഏകീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ അവർക്ക് ഒരേ മനസ്സാകുന്നതിലൂടെ അതു സിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതു സിംഹാസനമുറിയിലും അതിയായ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലും സിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുതന്നെയാണ് സഹോദരി വൈറ്റ് ആത്മാവിന്റെ “ദുർഗ്ഗം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്ന “കോട്ട” (ദുർഗ്ഗം).

സിംഹാസനമുറിയില്‍ ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങള്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ മനസ്സ് പ്രാപിക്കുന്നു; പിന്നെ അവർ സ്വർഗ്ഗീയസ്ഥാനങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ഇരുത്തപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തു ഇരിക്കുന്ന ആ സ്വർഗ്ഗീയസ്ഥലം ആലയത്തിന്റെ കോട്ട, അഥവാ അതിന്റെ തലഭാഗം ആകുന്നു. ശരീരാലയത്തിന് ഒരു അധോപ്രകൃതി ഉണ്ട്; അത് ജഡം, അഥവാ ശരീരം ആകുന്നു. അതിന് ഒരു ഉന്നതപ്രകൃതിയും ഉണ്ട്; അത് മനസ്സ് ആകുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യത്തിൽ, ബാഹ്യദർശനത്തിന്റെ കോട്ടയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന താക്കോൽ, ആന്തരികദർശനത്തിന്റെ കോട്ടയെയും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കൊമ്പുകൾ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായി (റിപ്പബ്ലിക്കനിസം), അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിമയായി (സത്യപ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം) രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമത്തേതായി മാറുന്നു.

അങ്ങനെ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കൊമ്പ്, യെഹെസ്കേലിന്റെ ശക്തമായ സൈന്യമായ ഫിലദെൽഫ്യൻ കൊമ്പും, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്‌ക്കെതിരായ യുദ്ധത്തിൽ—ആദ്യം ഐക്യനാടുകളിൽ, പിന്നെ ലോകത്തിൽ—ഉയർത്തിക്കൊള്ളപ്പെടുന്ന യെശയ്യാവിന്റെ പതാകയും ആകുന്നു. വിശുദ്ധചരിത്രത്തിൽ കോലുകളുടെ ചേർക്കൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഘട്ടം ദാനിയേൽ പതിനൊന്ന്, പത്താം വാക്യം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഉക്രെയ്നിയൻ യുദ്ധം 2014-ൽ ആരംഭിച്ചു; എന്നാൽ റഷ്യ ഉക്രെയ്നിനെ അധിനിവേശം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത് 2022-ലാണ്. 2001-ന് ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷമായ 2023-ൽ, 2020-ൽ പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ നിവൃത്തിയിൽ തങ്ങളുടെ ആദ്യ നിരാശ അനുഭവിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന തന്റെ പ്രവർത്തനം മീഖായേൽ ആരംഭിച്ചു. അവൻ ആദ്യം ഒരു “ശബ്ദം” ഉയർത്തി; അത് ഇപ്പോൾ മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 2023 ജൂലൈയിൽ ആ ശബ്ദം നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി; 1989-ൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഉയർത്തപ്പെട്ടതും അതേ ശബ്ദമായിരുന്നു അത്; കാരണം യേശു എപ്പോഴും ആരംഭംകൊണ്ട് അവസാനം ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

അവിടെ “ശൂന്യപ്രദേശത്തിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദം” വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങിയത്; അവിടെ ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും ഒന്നിച്ചുചേരുന്നത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു—പരിശോധനാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് തുറന്നു കാണിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വെളിപ്പാട്. ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ, “കാരണകാരക” ദർശനത്തോടുകൂടെ, ആ വെളിപ്പാട് അനുഭവിച്ചു. ആദ്യ പരാമർശത്തിന്റെ നിയമപ്രകാരം, വെളിപ്പാടിന്റെ ആദ്യം വരുന്ന വാക്യങ്ങളിലുള്ള ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും ഒന്നിച്ചുചേരൽ അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട സത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലായ ദൈവത്വവും മനുഷ്യത്വവും ഒന്നിച്ചുചേരൽ ദൈവവചനത്താൽ സാധിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വചനം പിതാവിൽ നിന്നു പുത്രന്നു നല്കപ്പെടുന്നു; പുത്രൻ അതിനെ തന്റെ ദൂതന്നു നല്കുന്നു; പിന്നെ അവൻ ആ സന്ദേശം ഒരു മനുഷ്യ പ്രതിനിധിക്കു നല്കുന്നു. ആദ്യ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങൾ ദൈവത്വത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങൾക്കും ഈ പ്രത്യേക ഭേദഗതി ഉണ്ട്: ദൈവത്വത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടം സകലവും സൃഷ്ടിച്ച ദൈവത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതിന് ശേഷമുള്ള രണ്ടു ഘട്ടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യ ഘട്ടം വീഴ്ച പ്രാപിക്കാത്ത ഒരു ദൂതനാണ്; ദൈവസൃഷ്ടിയുടെ രണ്ടാം പ്രകടനം തന്റെതുപോലെയുള്ളതിനെ വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശക്തി ലഭിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. മനുഷ്യരാശിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ നാലാമത്തെ ഘട്ടം, തുടർന്ന്, ആ സന്ദേശം എടുത്തു സഭകൾക്കു അയക്കേണ്ടതായിരുന്നു; അതിലുള്ളെഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ സഭകൾ “വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും” ചെയ്യേണ്ടതിന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.