ദാനീയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെട്ടു; ഒന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും പ്രാവശ്യം ഗബ്രിയേൽ സ്പർശിച്ചു, ഇടയിലെ സ്പർശനം ക്രിസ്തുവിനാൽ ആയിരുന്നു. ദാനീയേൽ തന്റെ ദുഷിതാവസ്ഥയെ ഏറ്റവും തീവ്രമായി അനുഭവിച്ചത് ഈ ഇടയിലെ സ്പർശനത്തിലായിരുന്നു; കാരണം സത്യത്തിന്റെ നടുവിലെ വഴിക്കുറി കലഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ഇറങ്ങിവന്നത് മീഖായേൽ ആയതിനാൽ, ദാനീയേലിനെ രണ്ടാമത്തെ പ്രാവശ്യം സ്പർശിച്ചതും അവൻ തന്നെയായിരുന്നു.
മൂന്നര പ്രതീകാത്മക ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം, വെളിപ്പാട് അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുമ്പോൾ, ഒരു ശബ്ദം ആ രണ്ടു സാക്ഷികളെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പിക്കുന്നതു പ്രധാനദൂതന്റെ ശബ്ദമാണ്. ദാനീയേൽ അധ്യായം പത്തിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം ദിവസത്തിലെ മീഖായേലിന്റെ ഇറങ്ങിവരവ്, 2023-ലെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ ഉയിർപ്പിനോടു യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു. രണ്ടു സാക്ഷികളും വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന അസ്ഥികൾ യെഹെസ്കേലിനു കാണിച്ചുകൊടുക്കപ്പെട്ടു; താഴ്വരയിൽ കിടന്നിരുന്ന ആ മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുമെന്നു താൻ കരുതുന്നുവോ എന്നു അവനോടു ചോദിക്കപ്പെട്ടു; അതിന് യെഹെസ്കേൽ നൽകിയ ഏക ഉത്തരം: “കർത്താവേ, നീ അറിയുന്നു.”
അതിനുശേഷം എസെക്കീയേലിനോടു ആ അസ്ഥികളോടു പ്രവചിപ്പാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടു; അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ അവ ചേർന്നു ഒന്നായി രൂപം പ്രാപിച്ചു, എങ്കിലും അവയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും ജീവൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എസെക്കീയേലിന്റെ ആദ്യ പ്രവചനം അസ്ഥികളെ ഒന്നിച്ചു ശേഖരിക്കുന്നതായിരുന്നു; എന്നാൽ ആ അസ്ഥികൾ ഒരു സൈന്യമായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടതിന് രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനം ആവശ്യമായിരുന്നു. എസെക്കീയേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനം, അസ്ഥികൾക്ക് ജീവൻ നൽകിയ നാലു കാറ്റുകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ പ്രവചനമായിരുന്നു. ആദ്യ ആദാം പരിപൂർണ്ണനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ തുടർന്ന് പാപം ചെയ്തു, തന്റെ സകല സന്തതികളിലേക്കും മരണം പകർന്നു. എസെക്കീയേലിന്റെ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ പുനരുത്ഥാനം, ആദാമിന്റെ പരിപൂർണ്ണാവസ്ഥയിലുള്ള സൃഷ്ടിയോടു സമാന്തര്യമുള്ളതാണ്; കാരണം ആദ്യം ആദാം രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു, പിന്നെ യഹോവ അവന്റെ നാസികയിൽ ജീവശ്വാസം ഊതിക്കൊടുത്തു.
ജീവനിലേക്ക് വീണ്ടും കൊണ്ടുവരപ്പെടുമ്പോൾ ആ രണ്ടു സാക്ഷികൾ മഹിമാപൂർണ്ണ ദേഹങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു എന്നു ഇതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കേണ്ടതില്ല; കാരണം അത് രണ്ടാം വരവുവരെ സംഭവിക്കുന്നതല്ല. എന്നാൽ അവരുടെ പുനരുത്ഥാനം, കാരണാത്മകമായ “marah” ദർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദാനിയേലിന്റെ ദർശനത്തോടു സമാന്തരമാണ്; അപ്പോൾ അവർ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രതിരൂപത്തിലേക്കു തന്നേ അവർ മാറ്റപ്പെടുന്നു. വരിയിന്മേൽ വരി എന്നപോലെ, മുദ്രയിടലിന്റെ പ്രക്രിയ പ്രവാചക സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ, “മൂന്നര ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ജീവന്റെ ആത്മാവ്” ആ രണ്ടു സാക്ഷികളിൽ “പ്രവേശിച്ചു”; തുടർന്ന് “അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നു; അവരെ കണ്ടവരുടെ മേൽ വലിയ ഭയം വീണു,” പിന്നെ “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു അവരോടു: ഇവിടെക്കു കയറി വരുവിൻ എന്നു പറയുന്ന ഒരു മഹാശബ്ദം” ഉണ്ടായി. “അവർ മേഘത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു കയറി; അവരുടെ ശത്രുക്കൾ അവരെ കണ്ടു.”
ആദ്യം ആത്മാവ് അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു; തുടർന്ന് അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നു; അവർ നിന്നപ്പോൾ, മുമ്പ് അവരുടെ മരണങ്ങളിൽ ആനന്ദിച്ചിരുന്ന അവരുടെ ശത്രുക്കളുടെ മേൽ ഭയം വീണു. തുടർന്ന് ഒരു ശബ്ദം അവരെ മുകളിലേക്കു വിളിക്കുന്നു; അവരുടെ ശത്രുക്കൾ ആ സംഭവത്തിന് സാക്ഷികളാകുന്നു. യെഹെസ്കേലിനോടുകൂടെ, അവർ ആദ്യം താഴ്വരയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്നവരായും മരിച്ചവരായും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് അവരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്ന ഒരു പ്രവചനം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെ രണ്ടാം പ്രവചനം അവരെ മഹാസൈന്യമായി എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുമാറാക്കുന്നു. ദാനിയേലിനോടുകൂടെ, രണ്ടുതരത്തിലുള്ള വർഗ്ഗങ്ങളുടെ വേർതിരിവ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന മഹത്തായ ദർശനം അവൻ ആദ്യം കാണുന്നു; തുടർന്ന് അവൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നു.
ആദ്യമായി അവൻ സ്പർശിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവന് ശക്തിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല; അവൻ ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു, അവന്റെ മുഖം നിലത്തേക്കായിരുന്നു. നിദ്ര മരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എങ്കിലും പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട വചനങ്ങൾ അവൻ കേട്ടു.
ഇതിൽ അതിശയിക്കേണ്ടാ; കാരണം, ശവകുടീരങ്ങളിൽ ഉള്ള എല്ലാവരും അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന സമയം വരുന്നു. യോഹന്നാൻ 5:28.
തുടർന്ന് ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിനെ കൈകാലുകളിൽ വീഴ്ത്തി; പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുവാൻ കല്പിച്ചു. വിറെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു. തുടർന്ന് അവൻ ഗബ്രിയേലിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു; എന്നാൽ അവൻ മിണ്ടാതെയായി. യെഹെസ്കേലും ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനം കണ്ടിരുന്നു; അതും ഇതുപോലെയുള്ള സംഭവപരമ്പര തന്നെയുണ്ടാക്കി.
അവരുടെ തലകൾക്കു മീതെ ഉണ്ടായിരുന്ന വിശാലതയുടെ മുകളിൽ ഒരു സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു; അത് നീലമണിക്കല്ലിന്റെ രൂപദർശനംപോലെ ആയിരുന്നു. ആ സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിന്മേൽ അതിന്റെ മുകളിൽ മനുഷ്യന്റെ ദർശനസാദൃശ്യമുള്ള ഒരു രൂപം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ അരയുടെ രൂപദർശനത്തിൽനിന്ന് മുകളോട്ടു നോക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഉള്ളിൽ ചുറ്റും അഗ്നിയുടെ ദർശനംപോലെ ശുദ്ധസ്വർണത്തിന്റെ വർണ്ണസാദൃശ്യം ഞാൻ കണ്ടു; അവന്റെ അരയുടെ രൂപദർശനത്തിൽനിന്ന് കീഴോട്ടും, അഗ്നിയുടെ ദർശനംപോലെയുള്ളത് ഞാൻ കണ്ടു; അതിന്നു ചുറ്റും പ്രഭയുണ്ടായിരുന്നു. മഴയുള്ള ദിവസത്തിൽ മേഘത്തിൽ കാണുന്ന വില്ലിന്റെ ദർശനംപോലെ, ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന ആ പ്രഭയുടെ ദർശനം ആയിരുന്നു. ഇതായിരുന്നു യഹോവയുടെ മഹത്വത്തിന്റെ സാദൃശ്യദർശനം. അത് ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ സാഷ്ടാംഗം വീണു; പിന്നെ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു. അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, നിന്റെ കാലുകളിൽ നിന്നുകൊൾക; ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കും. അവൻ എന്നോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ ആത്മാവ് എന്നിൽ പ്രവേശിച്ചു, എന്നെ എന്റെ കാലുകളിൽ നിർത്തി; അപ്പോൾ എന്നോടു സംസാരിക്കുന്നവനെ ഞാൻ കേട്ടു. യെഹെസ്കേൽ 1:26–2:2.
ആ ദർശനം എസെക്കീയേലിനെയും ദാനീയേലിനെയും ഇരുവരെയും പൊടിയോളം താഴ്ത്തി വിനീതരാക്കി, അവർ നിലത്തു കമിഴ്ന്നുവീണ നിലയിലായിരുന്നു. ആ അവസ്ഥയിലും അവർ ഇരുവരും കർത്താവിന്റെ വചനം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു; പിന്നെ അവരോടു പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട വചനങ്ങൾ കേൾക്കേണ്ടതിന്നു അവർ ഇരുവരും നിൽക്കുന്ന നിലയിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെട്ടു; അവർ ആ വചനങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ “ആത്മാവ്” അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ അറിയിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവവചനത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ദൈവത്വത്തിന്റെ സംയോജനം സാധിക്കപ്പെടുന്നത്. “വചനം” തന്നെയാണ് ദൈവത്വത്തെ മനുഷ്യരാശിയിലേക്കു സംക്രമിപ്പിക്കുന്നതു. ഗബ്രിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ദാനീയേലിനു നല്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ ഗൗരവവും പ്രാധാന്യവും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്നു ഈ സത്യം അംഗീകരിക്കപ്പെടണം. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രം, വിശുദ്ധതൈലം ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരിലേക്കു എത്തിക്കപ്പെടുന്ന മാർഗ്ഗനാളികയാണ്.
യെഹസ്കേലിനോടൊപ്പം, ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്നു ഒരു സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നു അവന് ഉടൻ തന്നേ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും, അവർ ഒരു കലഹഗൃഹമായതിനാൽ ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുകയില്ലെന്ന കാര്യം ആരംഭംമുതൽ തന്നെ യെഹസ്കേലിനെ അറിയിക്കുന്നു. യെഹസ്കേലിന്റെ അനുഭവം ആറാം അധ്യായത്തിലെ യെശയ്യാവിന്റെ അനുഭവമാണ്; അതിനാൽ, രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, മരണത്തിന്റെ പ്രതീകമായ നിദ്രയിൽ നിന്നു ദൈവം ദാനിയേലിനെ ഉണർത്തുമ്പോൾ, കലഹഗൃഹമായ ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്നു ദാനിയേലിന്നു ഒരു സന്ദേശം നല്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും, അവർ കേൾക്കുകയില്ല.
അപ്പോൾ ദാനിയേൽ രണ്ടാമതും സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നു; യാഗപീഠത്തിൽ നിന്നെടുത്ത അഗ്നിക്കരിയാൽ യെശയ്യാവിന്റെ അധരങ്ങളെ സ്പർശിച്ചതുപോലെ തന്നേ, ക്രിസ്തു തന്നെയാണ് ദാനിയേലിന്റെ അധരങ്ങളെ സ്പർശിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ ദാനിയേൽ സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു; എങ്കിലും അവൻ ഇപ്പോഴും ശക്തിയില്ലാത്തവനായിരുന്നു, ശ്വാസവും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. യെഹെസ്കേലിന്റെ അനുസരിച്ച്, “നാല് കാറ്റുകളുടെ” സന്ദേശത്തോടുകൂടെയാണ് ശ്വാസം വരുന്നത്; അത് യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനമായിരുന്നു. നാല് കാറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്കേലിന്റെ പ്രവചനം ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാമത്തെ സ്പർശനത്തോടു യോജിക്കുന്നു; കാരണം അപ്പോഴാണ് അസ്ഥികളിൽ ശ്വാസം വരികയും അവ മഹാസൈന്യമായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നത്. ദാനിയേൽ ബലപ്പെടുന്നത് അവന്റെ മൂന്നാമത്തെ സ്പർശനത്തിലാണു.
2020 ജൂലൈ 18-ന് ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ ചിതറിക്കളയപ്പെട്ടു; അവർ ഉപമയിലെ താമസകാലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. മുദ്രയിടലിന്റെ ചരിത്രം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്റെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് 1863-ലെ കലാപംവരെ ദൃഷ്ടാന്തമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ചരിത്രരേഖ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചനിയമംവരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തോടു മേൽസ്ഥാപിതമായി ഒത്തുചേരുന്നു; എന്നാൽ അതുപോലെതന്നെ 2020 ജൂലൈ 18 മുതൽ ഞായറാഴ്ചനിയമംവരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തോടും അത് മേൽസ്ഥാപിതമായി ഒത്തുചേരുന്നു. ഈ പ്രവാചകപരമായ പ്രതിഭാസം, ചിഹ്നങ്ങൾക്ക് ഒരിലധികം അർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന വസ്തുതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്; അവ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദർഭം അനുസരിച്ചാണ് അർത്ഥം നിർണ്ണയിക്കപ്പെടേണ്ടത്.
മൂന്ന് ദൂതന്മാരിൽ ഏവരുടേയെങ്കിലും വരവും പ്രവൃത്തിയും നാം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, അവയെല്ലാം ഒരേ സംഭവക്രമത്തിനാലാണ് നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നത്. അവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനം മുദ്രയഴിയുന്ന സമയത്താണ് അവർ എത്തുന്നത്. ആ പ്രവചനം മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഘടിതമാണ്: അതിന്റെ വരവ്, അതിന്റെ ശക്തീകരണം, അതിന്റെ അന്ത്യത്തിലെ അടഞ്ഞ വാതിൽ. ഈ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ മറ്റു വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, മൂന്ന് ദൂതന്മാരിൽ ഏവരുടേയെങ്കിലും വരവിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള മൂന്ന് പരിശോധനാ വഴിക്കുറിപ്പുകളിൽ ആദ്യത്തേതു, ഒരു പ്രവചനം മുദ്രയഴിയുന്ന വഴിക്കുറിപ്പാണ്. മുദ്രയഴിയുന്ന സന്ദേശം ഒരു സ്ഥിരീകരണത്തിലൂടെ ശക്തിപ്പെടുന്നു; ആ സ്ഥിരീകരണവും ശക്തീകരണവും പിന്നെ ആ ചരിത്രത്തിലെ പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും പരിശോധിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ സമാപ്തി, മൂന്നാം പരിശോധനയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർ ജ്ഞാനികളോ മൂഢരോ ആണെന്നു തെളിയിക്കുന്ന ഒരു ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷണം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു.
2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ സൺഡേ നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ നിങ്ങൾക്ക് മൂന്നു ദൂതന്മാരെ തിരിച്ചറിയാം. ഒന്നാമൻ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വന്നു, രണ്ടാമൻ 2020 ജൂലൈ 18-ന് വന്നു, മൂന്നാമൻ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന സൺഡേ നിയമത്തിൽ (ലിറ്റ്മസ് ടെസ്റ്റ്) വരുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; 1856, 2020 ജൂലൈ 18-നോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; 1863, സൺഡേ നിയമത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. അതായത്, 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ 1863 വരെ, 2020 ജൂലൈ 18 മുതൽ സൺഡേ നിയമം വരെ എന്ന ചരിത്രത്തോടും പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; കാരണം ജൂലൈ 18 മുദ്രയിടലിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവായിരുന്നു. താഴെക്കൊടുക്കുന്ന ചരിത്രം, ഏതൊരു ദൂതന്റെയും വഴിക്കുറികളായി മാത്രമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതാണ് ഇപ്പോഴും ശരി.
2020 ജൂലൈ 18-ന്, ആ തലമുറയെ പരീക്ഷിക്കേണ്ടതായ ഒരു സത്യം മുദ്രയൊഴിയപ്പെട്ടു. ആ ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ പടി രണ്ട് സാക്ഷികൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴാണ്. തുടർന്ന്, ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നതുപോലെ അന്ന് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട പ്രകാശത്തെ അവർ സ്വീകരിക്കുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ അവർ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ (ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയിൽ), ആരാണ് ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകയും ആരല്ലയും എന്ന് വെളിപ്പെടും. ആ ചരിത്രത്തെ ഒരു ഏകദൂതന്റെ ഘടനയായി മാത്രം പരിഗണിച്ച്, 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ 1863-ലെ കലാപം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെ 2020 ജൂലൈ 18 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിന്മേൽ നിരത്തി നോക്കുമ്പോൾ, 1849-ൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവാൻ കർത്താവ് വീണ്ടും തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞതായി നാം കാണുന്നു.
1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ 1849 വരെ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ ചിതറിപ്പോയ നിലയിലായിരുന്നു. 1850-ൽ അവർ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പട്ടികകളിൽ രണ്ടാം പട്ടിക തയ്യാറാക്കി. 1851 ജനുവരിയിൽ അവർ Review-ൽ പുതിയ ചാർട്ട് പരസ്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു; മൂന്നാം ദൂതൻ വെളിച്ചവുമായി എത്തി. തുടർന്ന് ദൈവം അവരെ വീണ്ടും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടാൻ ആരംഭിച്ചു; 1842-ൽ ചെയ്തതുപോലെ, അവർ പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട സന്ദേശത്തിന്റെ ദൃശ്യാവിഷ്കാരവും അവൻ അന്നു നൽകി. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് എത്തിയ വെളിച്ചം അറിവിന്റെ വർധനയായിരുന്നു; അവന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അത് വികസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; 1856-ൽ ആ വെളിച്ചത്തിന്റെ കിരീടക്കല്ല് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ആ വെളിച്ചം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു; വില്യം മില്ലർ ആദ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ വെളിച്ചം അതായിരുന്നു; കൂടാതെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിവൃത്തിയായ പ്രവചനങ്ങളിൽ ഒന്നായി അതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
1856-ൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രകാശം, ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ദൂതനായ മില്ലറിനു നൽകപ്പെട്ടിരുന്ന വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അറിവിന്റെ സമാപ്തി മാത്രമല്ലായിരുന്നു; അതോടൊപ്പം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നൽകപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ അന്തിമപ്രകാശവും അതായിരുന്നു. 1856-ൽ ആ പ്രകാശത്തെ നിരസിച്ചത്, 1798-ൽ മുദ്രവിട്ടിരുന്നതിൽ നിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ട വർദ്ധിച്ച അറിവിനെ നിരസിച്ചതുമായിരുന്നു; അതുപോലെതന്നെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് തുറക്കപ്പെട്ട വർദ്ധിച്ച അറിവിനെയും നിരസിച്ചതായിരുന്നു; അങ്ങനെ അവർ അന്നും അവിടെതന്നെയും ഫിലദെൽഫിയയുടെ അനുഭവത്തിൽ നിന്ന് ലൗദിക്യയുടെ അനുഭവത്തിലേക്കു മാറിയവരാൽ അതു നിരസിക്കപ്പെട്ടു. 1863-ലെ കലാപം, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രകാശം നീക്കിക്കളഞ്ഞ ഒരു കള്ളചാർട്ടിലൂടെ തെളിയിക്കപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെയും നിർണായകപരിശോധനയുമായിരുന്നുവു.
1843-ലെ പയനിയർ ചാർട്ടിലെ ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശകിനെക്കുറിച്ച് ദൈവം തന്റെ കൈ വെച്ചു മറച്ചുവെച്ചതിനാൽ, 1844 ഏപ്രിൽ 19-ലെ ആദ്യ നിരാശ, ആദ്യദൂതന്റെ ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനത്തിന്മേൽ വന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ക്രിസ്തു തന്റെ കൈ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തി ഇനി സമയം ഉണ്ടായിരിക്കയില്ലെന്നു സത്യം ചെയ്തിരുന്നു എന്ന കാര്യം മനുഷ്യർ അവഗണിച്ചതിനാൽ, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ ആദ്യ നിരാശ, മൂന്നാംദൂതന്റെ ലവൊദിക്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്മേൽ വന്നു. 2020 ജൂലൈ 18-ന്, കന്യകമാരുടെ ഈ തലമുറയെ പരീക്ഷിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു സന്ദേശം മുദ്രവിട്ടതിൽനിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ടു. 1850-ൽ ഉണ്ടായതുപോലെ, 2023-ൽ കർത്താവ് രണ്ടാമതും തന്റെ കൈ നീട്ടി, 2020 ജൂലൈ 18 മുതൽ വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടന്നിരുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ മരിച്ച അസ്ഥികളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി. 1851-ഓടെ, സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ ദൃശ്യാവിഷ്കാരം ഉണ്ടായി; അതു ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായിരുന്നു; അതുവഴി 2023-നുശേഷം, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പുതിയ ജീവനുള്ള പതാക ഉയർത്തിപ്പിടിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നു കർത്താവ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകൾ പത്തു കല്പനകളുടെ രണ്ടു പലകകളാലും, പെന്തെക്കോസ്ത് പെരുന്നാളിലെ രണ്ടു നീരാജന അപ്പങ്ങളാലും മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ആദ്യഫലാർപ്പണമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അവർ മലാഖിയിൽ “പുരാതന നാളുകളിലേതുപോലെയും, മുൻവർഷങ്ങളിലേതുപോലെയും” എന്ന അർപ്പണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരാണ്. ലോകമൊക്കെയും കാണേണ്ടതിന്നു അവർ ഒരു നീരാജനാർപ്പണമായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.
ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ഉണർവ് ഒന്നിച്ചു ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നതോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; ആ ശേഖരണം ദൈവവചനത്തിലൂടെയാണ് പൂർത്തിയാകുന്നത്; കാരണം, ഇപ്പോഴും മരിച്ച അവസ്ഥയിലിരിക്കെ, യെഹെസ്കേലിന്റെ മരിച്ച അസ്ഥികൾ ദൈവവചനം കേൾക്കുന്നതിനാൽ ഒന്നിച്ചു ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നു. കർത്താവ് തന്റെ ശേഷിപ്പിനെ ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു രണ്ടാമതും തന്റെ കൈ നീട്ടുമ്പോൾ, അസ്ഥികളെ ശേഖരിക്കുന്ന സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കുന്ന മാനുഷിക ഉപകരണത്തെ യെഹെസ്കേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു, യിരെമ്യാവു, ദാനീയേൽ, യോഹന്നാൻ, യെഹെസ്കേൽ എന്നിവർ എല്ലാവരും മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളിലേക്കു ദൈവീയ സന്ദേശം എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്ന മാനുഷിക ഘടകത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
എല്ലുകൾ ശേഖരിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷം, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധനവിനെ കർത്താവ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ആ ജ്ഞാനം “അവസാന ദിവസങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ ആ ഭാഗം”കൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനത്തിൽ, മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുന്ന പ്രകാശം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയാണ്; അതു എല്ലുകളിൽ ജീവൻ ശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും, കാരണപരമായി അവയെ ശക്തമായൊരു സൈന്യമായി നിലകൊള്ളുവാൻ ഇടയാക്കുന്നതുമായ കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ സന്ദേശമാണ്. ദാനിയേലിന് വെളിപ്പെടുന്ന പ്രകാശം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ വടക്കേ രാജാവുകൊണ്ടു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രകാശമാണ്. ഒരുമിച്ച് യെഹെസ്കേലും ദാനിയേലും “അവസാന ദിവസങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ ആ ഭാഗം”യെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതു (കിഴക്ക്) കാറ്റിന്റെയും (വടക്ക്) രാജാവിന്റെയും വാർത്തകളാണ്.
എന്നാൽ കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ അവനെ കലങ്കിപ്പിക്കും; അതുകൊണ്ട് അവൻ മഹാകോപത്തോടെ പുറപ്പെട്ട് അനേകരെ നശിപ്പിക്കാനും സമൂലമായി ഇല്ലാതാക്കാനും പോകും. ദാനിയേൽ 11:44.
1856-ൽ, തന്റെ ജനത്തെ മുദ്രയിടുന്ന തന്റെ പ്രവൃത്തി സമാപിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവ് ഉദ്ദേശിച്ചു, എന്നാൽ അവർ കലഹിച്ചു. അവരെ ലാവൊദിക്യസ്ഥിതിയിൽ നിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവരുവാൻ അവൻ ഉപയോഗിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ച സന്ദേശം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു. 2023 ജൂലൈയിൽ കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും അവർക്കു “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന സന്ദേശം സമർപ്പിച്ചു; മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, പ്രതിരൂപ പ്രായശ്ചിത്തദിവസത്തിൽ യോബേൽ കാഹളം മുഴങ്ങേണ്ടതും, അതേ സമയത്ത് ഏഴാം കാഹളവും മുഴങ്ങേണ്ടതുമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിവാക്കി. യോബേൽ കാഹളം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ഏഴാം കാഹളം മൂന്നാം അയ്യോ ആകുന്നു. ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ മീഖായേൽ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ പ്രാർത്ഥന പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരുടെ അനുഭവം പ്രാപിക്കുന്നവരെയും, ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനരഹസ്യം ഗ്രഹിക്കുവാൻ അന്വേഷിക്കുന്നവരെയും ദാനിയേൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.
ദാനിയേൽ, ദൈവത്തിന്റെ സ്വരത്താൽ ശേഖരിക്കപ്പെട്ടവരെയും, തുടർന്ന് കിഴക്കിന്റെയും വടക്കിന്റെയും സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കുന്നതിനായി ബലപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവർ ആ സന്ദേശം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയും പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ആ സൈന്യത്തെ ഉയർത്തിപ്പടുക്കുന്ന പ്രക്രിയ പ്രവചനത്തിലെ അത്യന്തം വിശദമായ ഒരു വിഷയമാണ്; ദൈവികത മനുഷ്യత్వത്തോടു ചേർന്ന്, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ നിവൃത്തിയായി സംയോജിക്കുവാൻ ആരംഭിക്കുന്ന നിർണായക ഘട്ടം, Daniel eleven-ലെ verse eleven-ൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ ആരംഭിച്ചു. Daniel eleven-ലെ verse one മുതൽ verse sixteen വരെയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം, verse forty-യുടെ ഗൂഢചരിത്രത്തെ പൂർണമാക്കുന്നു; അതാണ് “the prophecy of Daniel relating to the last days” എന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ ആ ഭാഗം.
ക്രിസ്തുവിന് മുമ്പ് 200-ൽ നടന്ന പാനിയം യുദ്ധത്തിൽ ആദ്യം നിറവേറ്റപ്പെട്ട ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വചനങ്ങളെ പരിഗണിക്കാൻ നാം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ആ വചനങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് അനിവാര്യമാണ്. പാനിയം മൂന്ന് പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളിലെ മൂന്നാമത്തേതാണ്. ആദ്യ യുദ്ധം 1989-ൽ പാപ്പത്വത്തിനും അതിന്റെ പ്രോക്സി സൈന്യമായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനും ലഭിച്ച വിജയത്തോടെ സമാപിച്ചു. റാഫിയ യുദ്ധത്താൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ട പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വചനങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അടുത്ത യുദ്ധത്തിൽ, തെക്കിന്റെ രാജാവായ റഷ്യ വടക്കിന്റെ രാജാവിനെയും അതിന്റെ പ്രോക്സി സൈന്യത്തെയും യുക്രെയ്നിൽ പരാജയപ്പെടുത്തും. മൂന്നാമത്തെ യുദ്ധം ആദ്യത്തേതുപോലെ തന്നെയായിരിക്കും; അതിൽ പാപ്പത്വം (വടക്കിന്റെ രാജാവ്) കമ്മ്യൂണിസത്തിന്മേൽ (യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ്) അതിന്റെ പ്രോക്സി സൈന്യമായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനോടുകൂടെ ജയിക്കും. എന്നാൽ പാനിയം യുദ്ധമായ മൂന്നാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധം മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനും തുടക്കം കുറിക്കും.
ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.
“ചക്രംപോലെയുള്ള സങ്കീർണ്ണതകൾ കെരൂബുകളുടെ ചിറകുകളുടെ കീഴിലുള്ള കൈയുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൽ ആയിരുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യസംഭവങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ ഗതിയും ദൈവിക നിയന്ത്രണത്തിനുകീഴിലാണ്. ജാതികളുടെ കലഹത്തിന്റെയും കോലാഹലത്തിന്റെയും നടുവിൽ, കെരൂബുകൾക്കുമീതെ ഇരിക്കുന്നവൻ ഇന്നും ഭൂമിയിലെ കാര്യങ്ങളെ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഒന്നിന് പിന്നാലെ മറ്റൊന്ന് തങ്ങൾക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ട കാലത്തെയും സ്ഥാനത്തെയും അധിവസിച്ച ജാതികളുടെ ചരിത്രം—തങ്ങൾ തന്നേ അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയാതിരുന്ന സത്യത്തിന് അബോധപൂർവം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ചരിത്രം—നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ഓരോ ജാതിക്കും ഓരോ വ്യക്തിക്കും ദൈവം തന്റെ മഹത്തായ പദ്ധതിയിൽ ഒരു സ്ഥാനം നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് മനുഷ്യരും ജാതികളും തെറ്റില്ലാത്ത അവന്റെ കയ്യിലുള്ള തൂക്കുനൂലാൽ അളക്കപ്പെടുകയാണ്. എല്ലാവരും തങ്ങളുടേതായ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ സ്വന്തം വിധിയെ നിർണയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ദൈവമോ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുടെ സാഫല്യത്തിനായി എല്ലാറ്റിനെയും അതിജീവിച്ചു നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
“മഹത്തായ ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ എന്നവൻ തന്റെ വചനത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചരിത്രം—ഭൂതകാലത്തിലെ നിത്യതയിൽനിന്ന് ഭാവിയിലെ നിത്യതയിലേക്കു വരെ, പ്രവചനശൃംഖലയിലെ കണ്ണി പിന്നാലെ കണ്ണി ചേർത്ത് ഏകീകരിച്ചിരിക്കുന്നതു—യുഗങ്ങളുടെ പ്രയാണത്തിൽ നാം ഇന്ന് എവിടെയാണെന്നതും വരുവാനുള്ള കാലത്തിൽ എന്തു പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതാണെന്നും നമ്മോടു പറയുന്നു. പ്രവചനത്തിൽ സംഭവിക്കുമെന്നു മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടതെല്ലാം, ഇന്നത്തെ കാലംവരെ, ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ അനുസൃതമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇനിയും വരുവാനുള്ളതെല്ലാം അതതു ക്രമത്തിൽ നിറവേറും എന്നു നമുക്ക് ഉറപ്പായിരിക്കാം.”
“സകല ഭൂമിയാധിപത്യങ്ങളുടെയും അന്തിമ പരാജയം സത്യവചനത്തിൽ വ്യക്തമായി പ്രവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ അവസാന രാജാവിന്മേൽ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള വിധി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനത്തിൽ ഈ സന്ദേശം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു:
“‘കർത്താവായ ദൈവം ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: പാഗ് നീക്കിക്കളക, കിരീടം അഴിച്ചുകളക: … താഴ്ന്നിരിക്കുന്നവനെ ഉയർത്തുക, ഉയർന്നിരിക്കുന്നവനെ താഴ്ത്തുക. ഞാൻ അതിനെ മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും; അതിന് അവകാശമുള്ളവൻ വരുവോളം അത് ഇനി ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല; ഞാൻ അതു അവന്നു കൊടുക്കും.’ യെഹെസ്കേൽ 21:26, 27.”
ഇസ്രായേലിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെട്ട കിരീടം അനുക്രമമായി ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീക്ക്, റോമാ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലേക്കു കടന്നു. ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘അവകാശമുള്ളവൻ വരുവോളം അത് ഇനി ഉണ്ടാകയില്ല; ഞാൻ അതു അവന്നു കൊടുക്കും.’
“ആ സമയം അടുത്തിരിക്കുകയാണ്. ഇന്ന് കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നമ്മൾ മഹത്തായതും ഗൗരവമുള്ളതുമായ സംഭവങ്ങളുടെ അരികിൽ നിൽക്കുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ലോകത്തിലെ എല്ലാം കലക്കത്തിലാണ്. നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്കുമുമ്പിൽ, അവന്റെ വരവിന് മുമ്പായി സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള രക്ഷിതാവിന്റെ പ്രവചനം നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു: ‘നിങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളെയും യുദ്ധവാർത്തകളെയും കുറിച്ച് കേൾക്കും…. ജാതി ജാതിക്കെതിരെയും രാജ്യം രാജ്യത്തിനെതിരെയും എഴുന്നേൽക്കും; പല സ്ഥലങ്ങളിലും ക്ഷാമങ്ങളും മഹാമാരികളും ഭൂകമ്പങ്ങളും ഉണ്ടാകും.’ മത്തായി 24:6, 7.”
“ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും അത്യന്തം ഗൗരവപൂർണ്ണമായ താൽപര്യത്തിന്റെ കാലഘട്ടമാണ്. ഭരണാധികാരികളും രാഷ്ട്രനേതാക്കളും, വിശ്വാസത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും സ്ഥാനങ്ങൾ അലങ്കരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരും, എല്ലാ വർഗങ്ങളിലുമുള്ള ചിന്താശീലരായ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, നമ്മുടെ ചുറ്റും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിലേക്കു അവരുടെ ശ്രദ്ധ ഉറച്ചുനിർത്തിയിരിക്കുന്നു. ജാതികളിനിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മുറുകിയതും അസ്വസ്ഥവുമായ ബന്ധങ്ങളെ അവർ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ഘടകങ്ങളെയും കീഴടക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതിശക്തമായ ഉദ്വേഗത്തിന്റെ തീവ്രത അവർ കാണുന്നു; മഹത്തായതും നിർണായകവുമായ എന്തോ സംഭവിക്കാനിരിക്കുകയാണെന്നും—ലോകം വിസ്മയജനകമായ ഒരു മഹാസങ്കടത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലാണെന്നും—അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു.
“ദൂതന്മാർ ഇപ്പോൾ കലഹത്തിന്റെ കാറ്റുകളെ പിടിച്ചുകെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ലോകത്തെ അതിന്മേൽ വരാനിരിക്കുന്ന നാശത്തെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നതുവരെ അവ വീശാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു. എന്നാൽ ഭൂമിയുടെമേൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടാൻ സജ്ജമായി ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് കൂടി വരികയാണ്; ദൈവം തന്റെ ദൂതന്മാരോടു കാറ്റുകളെ വിട്ടയക്കുവാൻ കല്പിക്കുമ്പോൾ, ഒരു എഴുത്തുകോലിനും ചിത്രീകരിക്കാനാകാത്ത തരത്തിലുള്ള കലഹദൃശ്യം അപ്പോൾ ഉണ്ടാകും.”
“ഈ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃശ്യം നൽകുന്നത് ബൈബിൾ, ബൈബിൾ മാത്രമാണ്. നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ മഹത്തായ അന്തിമദൃശ്യങ്ങൾ ഇവിടെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇതിനകം തന്നെ അവരുടെ നിഴലുകൾ മുമ്പേ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ, അവരുടെ സമീപനത്തിന്റെ ശബ്ദം ഭൂമിയെ വിറപ്പിക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഭയത്താൽ ക്ഷയിച്ചുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു.”
“‘“ഇതാ, യഹോവ ഭൂമിയെ ശൂന്യമാക്കുകയും അതിനെ ശോചനീയാവസ്ഥയിലാക്കുകയും അതിനെ തലകീഴായി മറിച്ചിടുകയും അതിലെ നിവാസികളെ ചിതറിച്ചുകളകയും ചെയ്യുന്നു…. അവർ ന്യായപ്രമാണങ്ങളെ ലംഘിച്ചിരിക്കുന്നു, ചട്ടത്തെ മാറ്റിയിരിക്കുന്നു, നിത്യനിയമത്തെ ഭംഗപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു ശാപം ഭൂമിയെ ദഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിൽ വസിക്കുന്നവർ ശൂന്യരായിരിക്കുന്നു…. തപ്പുകളുടെ ആഹ്ലാദം നിലച്ചുപോയി, സന്തോഷിക്കുന്നവരുടെ കൊലാഹലം അവസാനിച്ചു, വീണയുടെ ആനന്ദം മങ്ങിപ്പോയി.’ യെശയ്യാവു 24:1–18.
“‘‘ആ ദിവസത്തിന്നു അയ്യോ! യഹോവയുടെ ദിവസം അടുത്തിരിക്കുന്നു; സർവ്വശക്തനിൽനിന്നുള്ള നാശംപോലെ അത് വരും…. വിത്ത് അവയുടെ മണ്ണുകട്ടകളുടെ കീഴിൽ ചീഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു; കളപ്പുരകൾ ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നു; ധാന്യം ഉണങ്ങിപ്പോയതുകൊണ്ടു കലവറകൾ ഇടിഞ്ഞുവീണിരിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങൾ എങ്ങനെ കരയുന്നു! കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങൾ മേയ്പ്പിടമില്ലാത്തതുകൊണ്ടു വ്യാകുലപ്പെടുന്നു; അതെ, ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളും ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ ‘മുന്തിരിവള്ളി ഉണങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; അത്തിവൃക്ഷം ക്ഷയിച്ചിരിക്കുന്നു; മാതളനാരകവൃക്ഷവും ഈന്തപ്പനയും ആപ്പിള്വൃക്ഷവും, അങ്ങനെ വയലിലെ സകലവൃക്ഷങ്ങളും ഉണങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; മനുഷ്യപുത്രന്മാരിൽനിന്നു ആനന്ദം ഉണങ്ങിപ്പോയതുകൊണ്ടാകുന്നു.’ യോവേൽ 1:15–18, 12.”
“‘എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ ഞാൻ വേദനിക്കുന്നു; … ഞാൻ മിണ്ടാതിരിക്കാനാവില്ല; എന്റെ ആത്മാവേ, നീ കാഹളനാദവും യുദ്ധത്തിന്റെ ജാഗ്രതാസൂചനയും കേട്ടിരിക്കുന്നു. നാശത്തിന്മേൽ നാശം വിളിച്ചുപറയപ്പെടുന്നു; കാരണം സർവ്വദേശവും നശിച്ചിരിക്കുന്നു.’”
“‘ഞാൻ ഭൂമിയെ നോക്കി; അയ്യോ, അതു രൂപമില്ലാത്തതും ശൂന്യവുമായി ഇരുന്നു; ആകാശത്തെയും നോക്കി; അവയ്ക്കു വെളിച്ചമില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ പർവ്വതങ്ങളെ നോക്കി; അയ്യോ, അവ വിറെച്ചു; എല്ലാ കുന്നുകളും ആടി നീങ്ങി. ഞാൻ നോക്കി; അയ്യോ, മനുഷ്യൻ ഒരുവനും ഇല്ലായിരുന്നു; ആകാശത്തിലെ എല്ലാ പക്ഷികളും പറന്നുപോയിരുന്നു. ഞാൻ വീണ്ടും നോക്കി; അയ്യോ, ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ സ്ഥലം മരുഭൂമിയായി മാറിയിരുന്നു; അതിലെ എല്ലാ നഗരങ്ങളും തകർന്നുകിടന്നു.’ യിരെമ്യാവു 4:19, 20, 23–26.”
“‘അയ്യോ! ആ ദിവസം മഹത്തായിരിക്കുന്നു; അതിനോട് സദൃശമായത് ഒന്നുമില്ല; അത് യാക്കോബിന്റെ കഷ്ടകാലം തന്നേ; എങ്കിലും അവൻ അതിൽനിന്നു രക്ഷിക്കപ്പെടും.’ യിരെമ്യാവു 30:7.” എജുക്കേഷൻ, 178–181.