ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിയെട്ടിമൂന്ന്

“പത്രോസ് സമ്മതിച്ച സത്യം വിശ്വാസിയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്. അതാണ് ക്രിസ്തു തന്നേ നിത്യജീവനാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.” ആ “സത്യം” ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒന്നാമത്തേത്, ക്രിസ്തു പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ ഒരു ഘടകമാണെന്നതാണ്. പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ സംഭവങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വഴിക്കുറികൾ ക്രിസ്തുവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സംഭവങ്ങളോടുള്ള അവന്റെ ബന്ധം പ്രവചനാത്മക വഴിക്കുറികളുടെ പവിത്രതയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ആ വഴിക്കുറികൾ യേശുക്രിസ്തുവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനാൽ അവയെ നാം കാക്കണം എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നിരന്തരം പറയുന്നതിനുള്ള തർക്കബോധവും അത് നൽകുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് പരീക്ഷണവിഷയത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച വഴിക്കുറി അവന്റെ സ്നാനം ആയിരുന്നു; ദൈവിക പ്രതീകത്തിന്റെ അവതരണത്താൽ പ്രത്യേകത പ്രാപിച്ച വിശുദ്ധ പുനഃസംസ്കരണരേഖകളിലെ മറ്റ് സംഭവങ്ങളുമായി അതു ഒത്തുചേർന്നു.

മോശെയുടെ പരിഷ്‌കരണരേഖയിൽ, സൃഷ്ടാവു സൃഷ്ടിയോടു സംയോജിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമായ കത്തുന്ന മുള്ളുപടറിൽ ദൈവത്വം ഇറങ്ങി വന്നു വസിച്ചു. എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിലെ പരിഷ്‌കരണരേഖയിൽ, ആദ്യ കല്പനയുമായി മുന്നേറുവാൻ കോരെശിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി മിഖായേൽ ഇറങ്ങി വന്നു; അതേ സമയം ദാനിയേൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരൂപത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിഷ്‌കരണരേഖയിൽ, ദൈവത്വം മനുഷ്യത്വത്തോടു സംയോജിച്ചതിന്റെ പ്രതീകമായ ദൈവപുത്രനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നതിനായി പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ ഇറങ്ങി വന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇറങ്ങി വന്ന ദൂതൻ “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ ഒരു വ്യക്തിത്വവും അല്ലായിരുന്നു”; തിന്നപ്പെടേണ്ടതായിരുന്ന ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവുമായി അവൻ ഇറങ്ങി വന്നു, അവൻ തന്നെയായിരുന്നു ആ ചെറിയ പുസ്തകം. അവിടെ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അപ്പത്തിന്റെ മാംസവും രക്തവും തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ദൈവത്വം മനുഷ്യത്വത്തോടു സംയോജിക്കുന്നത് സാഫല്യപ്പെടുന്നു എന്നു അവൻ പ്രകടമാക്കി.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്താൽ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ ചരിത്രം വിശുദ്ധമായിരിക്കുന്നത്. ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ദൈവവചനത്തിലെ പ്രവചനങ്ങൾ യേശുക്രിസ്തുവാണ്, കാരണം അവൻ “വചനം” ആകുന്നു. ആ പ്രവചനങ്ങൾ ചരിത്രത്തിൽ നിറവേറുമ്പോൾ, ആ സംഭവങ്ങൾ അവന്റെ വചനത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവന്റെ വചനം സത്യമാണ്. പ്രവചനം പ്രസ്താവിക്കുന്നത് അവന്റെ വചനമാണ്; സംഭവം സംഭവിക്കുമ്പോൾ നിറവേറുന്നതും അവന്റെ വചനമാണ്; അതുകൊണ്ട് ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും യേശുക്രിസ്തുവാണ്, കാരണം അവൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു. ആകയാൽ, യേശു ക്രിസ്തുവും ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനും ആണെന്ന് പത്രോസ് പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ, അവൻ യേശുക്രിസ്തുവായ ഒരു വഴിച്ചൂണ്ടിക്കല്ലിനെയും അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ തന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിറവേറ്റലിലെത്തുന്ന ഒരു വഴിച്ചൂണ്ടിക്കല്ലിനെയും തിരിച്ചറിയിക്കുകയായിരുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ക്രിസ്തുവിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിറവേറ്റലായിരുന്നു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ പ്രവചനാത്മക നിവർത്തിയെ തള്ളിക്കളയുന്നതു ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിക്കളയുന്നതാകുന്നു. പത്രോസ് പ്രസ്താവിച്ച ആ സത്യം “വിശ്വാസിയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറ” ആയിരുന്നു; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ക്രിസ്തു തന്റെ അന്ത്യകാല ജനത്തെ യിരെമ്യാവിന്റെ “പഴയ പാതകളിലേക്കു” തിരികെ നടത്തി; അവ ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ “അടിത്തറകളെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നാലു ദൂതന്മാർ നാലു കാറ്റുകളെയും പിടിച്ചുനിർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിച്ചു. മുദ്രകുത്തുന്ന കാലം ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട പ്രവചനകാലഘട്ടമാണ്; അത് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ യേശു എപ്പോഴും അതിന്റെ ആരംഭത്തിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നു.

മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു; ബാപ്തിസ്മസമയത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങി വന്നതുപോലെ. ആ ദൂതൻ “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യക്തിത്വമുള്ളവനല്ല” ആയിരുന്നു; കാരണം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഇറങ്ങി വന്ന ദൂതൻ “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യക്തിത്വമുള്ളവനല്ല” ആയിരുന്നു. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യക്തിത്വമുള്ളവനല്ല” എന്നവൻ വീണ്ടും ഇറങ്ങി വന്നു, ബാബിലോണിൽനിന്നു തന്റെ മറ്റെ ആടുകളെ വിളിച്ചു പുറത്തുകൊണ്ടുവരുമ്പോൾ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ രണ്ട് സന്ദേശങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ, ഒരു ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു; മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആദ്യ നിരാശാസമയമായ 1844 ഏപ്രിൽ 19-ന് രണ്ടാമത്തെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നതുപോലെ.

ആ രണ്ടാം ദൂതന്റെ വരവും 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവും തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയിൽ, അർദ്ധരാത്രി വിളിയുടെ സന്ദേശം എത്തിയപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്നു ശക്തി ചേർക്കുന്നതിനായി അനേകം ദൂതന്മാർ അയക്കപ്പെട്ടു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഈ ദൂതന്മാർ എത്തിയ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഈ സന്ദേശങ്ങളെ നിരസിച്ചവർ യെഹൂദന്മാർ ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിച്ചതുപോലെ തന്നേ നിശ്ചയമായും ക്രിസ്തുവിനെ ക്രൂശിച്ചവരായിരുന്നു എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.

ദൂതന്മാർ മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശങ്ങൾ തള്ളിക്കളയപ്പെടുമ്പോൾ, അവ ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം അവൻ തന്നെയാണ് ആ സന്ദേശങ്ങളെയും അവയുടെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തിയെയും തന്റെ ഉള്ളിൽ ധരിക്കുന്നതു. 2020 ജൂലൈ 18-ന്, “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയല്ലാത്തവൻ” ഇറങ്ങി വന്നു; അതുവഴി ആദ്യ നിരാശയും താമസകാലത്തിന്റെ ആരംഭവും അടയാളപ്പെടുത്തി. വീഥികളിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട അവന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങളുടെ മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികൾ, മനുഷ്യരെ വീണ്ടും ജീവനിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുന്ന ഏക ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതിലൂടെ ഉണർത്തപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു.

2023 ജൂലൈയിൽ, അവന്റെ ശബ്ദം മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളെ ജീവനിലേക്കു വിളിച്ചു; തുടർന്ന് ആൽഫയും ഒമേഗയും മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു, കാരണം 2023 ജൂലൈ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. തുടർന്ന് അവന്റെ ജനത്തെ വീണ്ടും യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കും, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും തിരികെ വിളിക്കപ്പെട്ടു. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ആരംഭവും അവസാനവും സംബന്ധിച്ച അടിസ്ഥാന സന്ദേശം, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും സന്ദേശങ്ങളായിരുന്നു; അത് ലേവ്യപുസ്തകം അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴു പ്രാവശ്യം” ആയിരുന്നു.

2023 ജൂലൈയിൽ, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങളോടു വീണ്ടും ചെറിയ പുസ്തകം എടുത്ത് തിന്നുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടു. അവർ ആ ചെറിയ പുസ്തകം തിന്നുമ്പോൾ, അവർ വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലുള്ള മൂന്നാം അയ്യോയുടെ സന്ദേശം (കിഴക്കിന്റെ വാർത്തകൾ)യും ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലുള്ള സന്ദേശം (വടക്കിന്റെ വാർത്തകൾ)യും അംഗീകരിക്കുമോ എന്നു പരിശോധിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പരിശോധനാപ്രക്രിയ അവരെ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നു മുതൽ പതിനഞ്ചു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലേക്കു നയിക്കുന്നു; അതാണ് പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധം, അതാണ് കൈസര്യാ ഫിലിപ്പി, അതാണ് അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം; അവിടെ അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിരിക്കുന്ന രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നു—ഒരു വർഗ്ഗം “നല്ലതു ചെയ്തവർ, ജീവനുള്ള പുനരുത്ഥാനത്തിന്നായും; ദോഷം ചെയ്തവർ, ശിക്ഷാവിധിയുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്നായും.”

ഒരുലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്ത് മൂന്നു ശബ്ദങ്ങളുണ്ട്; അവയെല്ലാം “യേശുക്രിസ്തുവിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ ഒരാളുടേയുമല്ലാത്ത ശബ്ദം” ആകുന്നു. വെളിപ്പാടു പതിനെട്ടിലെ ഒന്നാമത്തെ ശബ്ദം, ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു സ്പർശത്താൽ നിലംപൊത്തിക്കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ മുഴങ്ങി. രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം, മഹാദൂതനായ മീഖായേലിന്റെ ശബ്ദമാണ്; അവൻ മരിച്ചവരെ അവരുടെ കല്ലറകളിൽ നിന്ന് വിളിച്ചിറക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തെ ശബ്ദം, വെളിപ്പാടു പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദമാണ്; വെളിപ്പാടു പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” നാഴികയിൽ അവൻ തന്റെ മറ്റേ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ബാബേലിൽ നിന്ന് വിളിച്ചിറക്കുന്നു. കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിലെ പത്രോസിന്റെ അംഗീകാരത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തി, ക്രിസ്തു തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ “അവസാന നാളുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ ആ ഭാഗത്തിലേക്കു” നയിക്കുമ്പോഴാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാമദ്ധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലെ പാനിയം, മുദ്രയിട്ടു മൂടിവെക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദാനിയേൽ പ്രവചനത്തിലെ “ഭാഗം” ആകുന്നു; അതാണ് അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. പാനിയം 1844-ലെ ആഗസ്റ്റിലെ എക്സറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗാണ്; അത് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ രണ്ടാം കാലാവധിയിൽ നിവൃത്തിയാകുന്ന ഒരു ചരിത്രമാണ്; കൂടാതെ അത് ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ നെറ്റികളിൽ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്ന പ്രവാചകസന്ദേശവുമാകുന്നു. നാം ഇപ്പോൾ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ വാക്യങ്ങൾ അത്യന്തം വിശുദ്ധമായ നിലമാണ്.

ക്രിസ്തു കൈസറിയ ഫിലിപ്പിയിൽ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നതും ഇന്നും അവതരിപ്പിക്കുന്നതുമായ സന്ദേശം അർദ്ധരാത്രിയുടെ വിളിയുടെ സന്ദേശമാണ്; അത് “നരകത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ” എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ക്ഷേത്രമുള്ള ഗ്രീക്ക് ദേവനായ പാൻ എന്നവന്റെയും ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു മതഭ്രഷ്ട കൊമ്പുകളുടെയും ഇടയിൽ നടക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയ യുദ്ധത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മക്കാബ്യർ ദൈവത്തിന്റെ മതഭ്രഷ്ട ജനമായിരുന്നു; അവർ ഗ്രീക്കരുടെ മതത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ ദൈവത്തിന്റെ സഭയുടെ രക്ഷകരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. അവർ മതപരവും രാഷ്ട്രീയപരവും ആയ നേതാക്കളായി തങ്ങളെത്തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവർ ഇപ്പോൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ സർക്കാരുമായി ചേർന്ന് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപീകരിക്കുകയും, വോക്ക്-ഇസം എന്നും മാതൃഭൂമി എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഗ്ലോബലിസ്റ്റുകളുടെ മതത്തിനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ആ വീണുപോയ സഭകളിലെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മതഭ്രഷ്ട കൊമ്പുകൾ ഗ്ലോബലിസത്തിന്റെ മതപരവും രാഷ്ട്രീയപരവുമായ ഘടകങ്ങളോടുള്ള അവരുടെ പോരാട്ടത്തിൽ ജയം നേടുന്നു; അതേ സമയം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ “മഹാഭൂകമ്പം” എന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പായി, ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കന്യകമാരുടെ അവസാന അവശിഷ്ടങ്ങൾ നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നതിനാൽ സത്യപ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

അവസാന നാളുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനഭാഗം—അത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടും അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശവും ആകുന്നു—യൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹത്താൽ പാനിയം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിൽ മുദ്രവിമോചിതമാക്കപ്പെടുന്നു. അത് അഗാധകുഴിയിൽനിന്നുള്ള നാസ്തിക മൃഗത്തിനും, 2015-ൽ ആ മൃഗത്തെ ഉണർത്തിത്തുടങ്ങിയ റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനും, ഇപ്പോൾ മഹാസൈന്യമായി ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കപ്പെടുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കൊമ്പിനും എതിരായുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ മുദ്രവിമോചിതമാക്കപ്പെടുന്നു.

പത്രോസ് സമ്മതിച്ച സത്യം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ വഴിച്ചിഹ്നത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ ക്രിസ്തു ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനാണെന്നും അതു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. യേശു ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനാണെന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സത്യം, പത്രോസിന്റെ കാലത്തു യേശു മിശിഹായിരുന്നോ അല്ലയോ എന്നത് പരീക്ഷണസത്യമായിരുന്നതുപോലെ തന്നേ, ഒരു പരീക്ഷണസത്യമാണ്. യേശു ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനാണെന്ന പ്രഖ്യാപനം, പുത്രൻ ആർ ആകുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വെളിപ്പെട്ടിരുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവൻ ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു എന്നതുമാത്രമല്ല, മനുഷ്യപുത്രനും ആയിരുന്നു എന്നും അതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് ദൈവികത മനുഷ്യരൂപത്തിലേക്ക് അവതരിച്ചതെന്ന സത്യമാണ്; നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ സമയത്ത് നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന അതേ പ്രവൃത്തിയാണ് അത്. “അവതാരം” എന്ന സത്യം, ആരംഭത്തിൽ “ശബ്ബത്ത്” എന്ന സത്യത്താൽ മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അന്ത്യകാല സത്യമാണ്.

1844 ഒക്ടോബർ 22 മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തി. ഒരു ദൂതൻ വരുമ്പോൾ, സത്യം മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന കാലഘട്ടത്തിന് അനുയോജ്യമായ ഒരു പ്രത്യേക സത്യം യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തുറന്നുകാട്ടുന്നു; തുടർന്ന് ആ സത്യം വെളിപ്പെടുന്ന തലമുറയെ അതു പരീക്ഷിക്കുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, 1798 മുതൽ 1844 വരെ നീണ്ട നാല്പത്താറു വർഷങ്ങളിൽ താൻ ഉയർത്തിയിരുന്ന ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ന്യായവിധിപ്രവർത്തനം, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം, മഹാപുരോഹിതനായുള്ള അവന്റെ പങ്ക്, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയെന്ന വിഷയം, കൂടാതെ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രകുത്തൽ—ഇവയെല്ലാം തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടു. ആ സത്യങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ ആൽഫയും ഒമേഗയും ഒരു പ്രത്യേക വെളിച്ചത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞതായി സഹോദരി വൈറ്റിനു കാണിച്ചുകൊടുക്കപ്പെട്ടു.

ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെക്കുന്ന സമയം എത്തിയിരുന്നു; എങ്കിലും 1863-ലെ കലാപത്താൽ അത് വൈകിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതനായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തു, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിന ജനങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പുസ്തകം തന്റെ കയ്യിൽ എടുത്തുകൊണ്ട് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ, മുദ്രവെക്കുന്ന പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. ആൽഫയും ഒമേഗയും എപ്പോഴും ആരംഭത്തിലൂടെ അവസാനത്തെ ദൃശ്യമാക്കുന്നു; അതിനാൽ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ പ്രത്യേക വെളിച്ചത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു സത്യം ഉണ്ടായിരുന്നു, കൂടാതെ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ ആദ്യമായി മുദ്രവെക്കാൻ ക്രിസ്തു ശ്രമിച്ചപ്പോൾ മുൻനിർത്തപ്പെട്ട ശബ്ബത്ത് സത്യത്തോട് അത് നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നതുമായിരുന്നു.

അവതാരസിദ്ധാന്തം എന്നത് ദൈവത്വം മനുഷ്യത്വവുമായി ഏകീകൃതമായിരിക്കുമ്പോൾ പാപം ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന സത്യമാണ്; അവസാന നാളുകളിൽ ആ അനുഭവത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നവരുടെ അടയാളം ശബ്ബത്താകുന്നു.

ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ നിത്യതയ്ക്കായി മുദ്രയിടപ്പെടുന്നു; മുദ്രയിടുന്ന പ്രക്രിയയിൽ, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പായി, മുദ്ര പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മുദ്രയിടൽ പ്രക്രിയയുടെ അവസാനഘട്ടത്തിലെ ഒരു ചുരുങ്ങിയ കാലയളവ് വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ചുരുങ്ങിയ കാലയളവിൽ ദൈവത്വം മനുഷ്യത്വത്തോടു സ്ഥിരമായി സംയോജിക്കപ്പെടുന്നു.

മുമ്പുള്ള ഭാഗം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ മുദ്ര പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി തോന്നാമെങ്കിലും, അങ്ങനെ അല്ല. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നത്, ഞായറാഴ്ച നിയമം ഒരു മഹാസങ്കടമാണ് എന്നതും, അവൾ അതുപോലെ തന്നെ പ്രതിസന്ധിയിൽ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുന്നതേയുള്ളൂ, എന്നാൽ പ്രതിസന്ധിയിൽ അത് ഒരിക്കലും വികസിക്കുന്നില്ല എന്നതും ആകുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ മുദ്ര പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു പറയുന്നതു, അപ്പോൾ അത് ദൃശ്യമാകുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്; കാരണം അപ്പോൾ മുദ്രയുള്ളവർ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തിക്കാട്ടപ്പെടുന്നു. കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ഒരു ചെറിയ കാലയളവിലാണ് മുദ്ര പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്; ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവർക്കു കൃപാകാലം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. മുദ്രവെക്കൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു; അപ്പോൾ ആരും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര ലഭിച്ചിരുന്നില്ല, കാരണം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ശേഷമുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ആദ്യം ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

ഓരോ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിലും, അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്രവിമോചനം ലഭിച്ച സന്ദേശത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുവാൻ ദൈവിക പ്രതീകം ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ, ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയ ആരംഭിക്കുന്നു. ആദ്യ കല്പനയോടെ സൈറസിനെ മുന്നോട്ടു നീക്കുവാൻ ശക്തിപ്പെടുത്തുവാൻ മീഖായേൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, കഴിഞ്ഞ എഴുപതു വർഷമായി അവർ പാർത്തിരുന്ന ഭവനം വിട്ട് ഒരു ശിഥിലമായ നഗരത്തിലേക്കു മടങ്ങി അതിനെ പുനർനിർമ്മിക്കുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ യെഹൂദന്മാർ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്‌നാനസമയത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, യെഹൂദന്മാർ മശീഹയെ സംബന്ധിച്ച വിഷയത്തിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് പത്ത് എന്ന അധ്യായത്തിലെ ബലമുള്ള ദൂതൻ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ, ആ തലമുറ ചെറുപുസ്തകം തിന്നുമോ എന്നും, ആ ചെറുപുസ്തകം പ്രതിനിധാനം ചെയ്തതൊക്കെയും സ്വീകരിക്കുമോ എന്നും പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഒരു പരിശോധനാ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു; അതിലൂടെ രണ്ട് വർഗ്ഗങ്ങളായ ആരാധകർ രൂപപ്പെട്ടു. അതിലൊന്ന്, അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു കുഞ്ഞാടിനെ അനുഗമിച്ച വർഗ്ഗം, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതിനുള്ള അഭ്യർഥികളായിരുന്നു. ആ തലമുറയ്ക്കുള്ള അന്തിമ പരീക്ഷണം—പരിശോധനാ പ്രക്രിയയിൽ പരാജയപ്പെട്ടവർക്കുള്ളത്—ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വിഷയത്തിൽ വർധിച്ച വെളിച്ചം എത്തിച്ചേരുന്നതോടെ ആരംഭിച്ചു. 1856 മുതൽ 1863 വരെ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതൻ വന്നതോടെ ആരംഭിച്ച കാലയളവിലെ അവസാന ഘട്ടമായി ലാവൊദിക്യാ സന്ദേശം അടയാളപ്പെടുത്തി. ആ കാലയളവ് ദാനിയേൽ അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.