ക്രിസ്തു ആർ ആകുന്നു എന്നു ശിഷ്യന്മാർ പറയുന്നതെന്തെന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് പത്രോസ് തന്റെ ഉത്തരം പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, യേശു അഭിഷിക്തൻ, അതായത് ക്രിസ്തു, മെസ്സിയാ ആകുന്നു എന്നു അവൻ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. അവൻ ദൈവപുത്രനുമാകുന്നു എന്നും അവൻ പറഞ്ഞു.
യേശു കൈസറിയ ഫിലിപ്പിയുടെ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കു വന്നപ്പോൾ, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു ചോദിച്ചു: മനുഷ്യപുത്രനായ എന്നെക്കുറിച്ചു ജനങ്ങൾ ആർ എന്നു പറയുന്നു? അവർ പറഞ്ഞു: ചിലർ നീ യോഹന്നാൻ സ്നാപകനാകുന്നു എന്നു പറയുന്നു; ചിലർ ഏലിയാവു എന്നു; മറ്റുചിലർ യിരെമ്യാവോ പ്രവാചകന്മാരിൽ ഒരുവനോ എന്നു പറയുന്നു. അവൻ അവരോടു ചോദിച്ചു: എന്നാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ആർ എന്നു പറയുന്നു? ശിമോൻ പത്രോസ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: നീ ക്രിസ്തു, ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻ ആകുന്നു. യേശു അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ശിമോൻ ബർയോനാവേ, നീ ഭാഗ്യവാൻ; മാംസവും രക്തവും അല്ല ഇത് നിനക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയത്, സ്വർഗ്ഗത്തിലുള്ള എന്റെ പിതാവാകുന്നു. ഞാനും നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ പത്രോസ് ആകുന്നു; ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭ പണിയും; പാതാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അതിനെതിരെ പ്രബലപ്പെടുകയില്ല. ഞാൻ നിനക്കു സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ തരുന്നു; നീ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. മത്തായി 16:13–19.
നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ മനസ്സിലാക്കേണ്ട നിർണായക സത്യം പരിശുദ്ധാത്മാവ് പത്രോസിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ അവൻ പാനിയത്തിൽ, അതായത് കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിൽ, ചെയ്തു. പാനിയം മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ആരാധനയിലെ അതിവിശുദ്ധമായ ദേവാലയസ്ഥാനമാണ്; കാരണം ഗ്രീസ് ലോകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ലോകം മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ഭൂമിയിലെ പ്രതിനിധിയായ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാണ്. “നരകത്തിന്റെ വാതിലുകൾ” എന്നത് ഗ്രീക്ക് ആട്ടിൻദേവനായ പാനിന്റെ ദേവാലയത്തിനുള്ള പേരാണ്. പാനിയത്തിന്റെ ഉറവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഗുഹയുടെ മുൻവശത്താണ് ആ ദേവാലയം പണിതിരുന്നത്. പാനിയത്തിന്റെ ഉറവ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകമായ യോർദ്ദാൻ നദിയെ പോഷിപ്പിച്ചിരുന്നു.
“യോർദ്ദാൻ” എന്ന നാമത്തിന്റെ അർത്ഥം “ഇറങ്ങിവരുന്നവൻ” എന്നാകുന്നു; അതിന്റെ പ്രവാഹപഥം വടക്കൻ ഇസ്രായേലിലെ പർവ്വതപ്രദേശത്ത് ആരംഭിച്ചു, ഹെർമോൻ നിരയിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ശിഖരമായ ഹെർമോൻ മലയുടെ ഉറവുകളിൽ നിന്ന് അതിന്റെ പ്രധാന ജലസ്രോതസ്സ് കൈവരിക്കുന്നു; അവിടെയാണ് “നരകത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഉറവ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഹെർമോൻ എന്നതിന് “വിശുദ്ധം” എന്നർത്ഥവും “യോർദ്ദാൻ” എന്നതിന് “ഇറങ്ങിവരുക” എന്നർത്ഥവും ഉണ്ട്. യോർദ്ദാൻ നദി ഹെർമോൻ മലയുടെ ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിത്തുടങ്ങി, യോർദ്ദാൻ പിളർപ്പുതാഴ്വരയിലൂടെ ഇറങ്ങി, ഒടുവിൽ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ഥാനമായ മരിച്ച കടലിലെത്തുന്നു.
യോർദ്ദാൻ നദിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതും, പാനിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉദ്ഭവിക്കുന്നതും, ഒടുവിൽ ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ഥാനത്തെത്തുന്നതുമായ ജലങ്ങൾ, ഏറ്റവും ഉയർന്ന വിശുദ്ധ പർവ്വതം വിട്ട് ഈ ലോകത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന “മൃതസമുദ്രത്തിലേക്ക്” ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ദൈവപുത്രൻ നടത്തിയ അവരോഹണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ക്രൂശിലെ മരണത്തിലേക്കുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ അവരോഹണം, അവൻ വീണുപോയ മനുഷ്യന്റെ ജഡത്തെ തന്റെമേൽ എടുത്തുവെന്നതും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ക്രൂശിലേക്കുള്ള അവന്റെ യാത്ര “നരകവാതിലുകളിൽ” ഉദ്ഭവിച്ച ജലങ്ങളാൽ പോഷിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ഥലമെന്നതിലുപരി, മരിച്ചകടൽ ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഉപ്പേറിയ ജലവുമാണ്; അത് സമുദ്രത്തെക്കാൾ ഒൻപതു മടങ്ങ് അധികം ഉപ്പേറിയതാണ്. മരിച്ചകടലാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിലെ മരണം, അവൻ അനേകരോടുള്ള തന്റെ നിയമം സ്ഥിരീകരിച്ച സ്ഥലമാണ്.
നിന്റെ ധാന്യയാഗത്തിന്റെ എല്ലാ നേർച്ചയും നീ ഉപ്പിട്ട് രുചികരമാക്കേണം; നിന്റെ ധാന്യയാഗത്തിൽ നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തിന്റെ ഉപ്പ് കുറവായിരിക്കുവാൻ നീ അനുവദിക്കരുത്; നിന്റെ സകല അർപ്പണങ്ങളോടും കൂടി നീ ഉപ്പ് അർപ്പിക്കേണം. ലേവ്യപുസ്തകം 2:3.
ഹെർമോൻ പർവ്വതത്തിലെ ഉറവുകളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു വരുന്ന വഴിയിൽ യോർദ്ദാൻ നദി ഗലീലായ കടലിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു; ഈ കടൽ ടൈബീരിയാസ് തടാകം എന്നും കിന്നെരത്ത് തടാകം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഗലീലാ എന്നു പറയുന്നത് “ഒരു കാവി” അല്ലെങ്കിൽ “ഒരു വഴിത്തിരിവ്” എന്നർത്ഥമാണ്. ഓഗുസ്തസ് സീസറിനെ അനുഗമിച്ച റോമൻ ഭരണാധികാരിയുടെ പേരാണ് ടൈബീരിയാസ്; തടാകത്തിന്റെ ആകൃതിയുടെ കാരണമായി അതിനെ “ഒരു വീണ” അല്ലെങ്കിൽ “ഒരു ലയർ” എന്നർത്ഥമുള്ള കിന്നെരത്ത് എന്നു വിളിക്കുന്നു. മനുഷ്യരാശിക്കുള്ള വഴിത്തിരിവ് ടൈബീരിയസ് സീസർ ഭരിച്ചപ്പോൾ യേശു ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു; അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഓരോ വീണയും നിശ്ശബ്ദമായി. ഗ്രീക്ക് ദേവനായ പാന്റെ ദേവാലയം, അതായത് “നരകത്തിന്റെ വാതിലുകൾ,” എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന യോർദ്ദാൻ നദിയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രസാക്ഷ്യം, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രചോദനത്താൽ പത്രോസ് പ്രഖ്യാപിച്ച സാക്ഷ്യത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുവിന്റെ അവതാരം ദൈവത്വവും മാനുഷികതയും തമ്മിലുള്ള സംയോജനമായിരുന്നു; അതു സംഭവിച്ചത് ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യപുത്രൻ സ്വയം മനുഷ്യശരീരം ധരിച്ചപ്പോൾ, ഇങ്ങനെ ദൈവത്വത്തെ മാനുഷികതയോടു ചേർത്തപ്പോൾ ആയിരുന്നു; ഇതിനെ പാന്റെ ഉറവിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടു യോർദ്ദാൻ നദിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ജലങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാന്റെ ഉറവിനെ പോഷിപ്പിച്ചതോ ഹെർമോൻ പർവ്വതങ്ങളിൽ പതിച്ച മഞ്ഞുതുള്ളിയും മഴയും ഹിമവും ആയിരുന്നു; ഹെർമോൻ “വിശുദ്ധ” പർവ്വതത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അതായത് മുകളിലുള്ള യെരൂശലേം.
ദാവീദിന്റെ പടിവാതിൽഗാനം. സഹോദരന്മാർ ഏകതയിൽ കൂടെ വസിക്കുന്നതു എത്ര നല്ലതും എത്ര മനോഹരവും ആകുന്നു എന്നു നോക്കുക! അതു തലയിന്മേൽ ഒഴിക്കപ്പെട്ട വിലയേറിയ അഭിഷേകതൈലംപോലെ ആകുന്നു; അതു താടിയിലേക്കു, അഹരോന്റെ താടിയിലേക്കു ഒഴുകി, അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളുടെ അറ്റങ്ങളിലേക്കു വരെ ഇറങ്ങി. ഹെർമോന്റെ മഞ്ഞുപോലെയും സീയോൻ പർവതങ്ങളിന്മേൽ ഇറങ്ങിവരുന്ന മഞ്ഞുപോലെയും ആകുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവിടെ യഹോവ അനുഗ്രഹം കല്പിച്ചു, എന്നേക്കുമുള്ള ജീവനേ തന്നെ. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 133:1–3.
ആരോന്റെ താടിയിലൂടെ ഒഴുകിയ “അമൂല്യമായ അഭിഷേകതൈലം” അവനും അവന്റെ പുത്രന്മാരും ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതന്മാരായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന തൈലമായിരുന്നു.
യാഗപീഠത്തിന്മേലുള്ള രക്തത്തിൽനിന്നും അഭിഷേകതൈലത്തിൽനിന്നും എടുത്ത് അഹരോന്റെമേലും അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളിന്മേലും അവന്റെ പുത്രന്മാരിന്മേലും അവനോടുകൂടെ അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളിന്മേലും തളിക്കേണം; അങ്ങനെ അവനും അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും അവന്റെ പുത്രന്മാരും അവനോടുകൂടെ അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളും വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും. പുറപ്പാട് 29:21.
പത്രോസ് എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരുടെയും സമ്മതപ്രഖ്യാപനം പ്രകടിപ്പിച്ചു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്ന ഏകീകൃത പുരോഹിതത്വമായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടേണ്ട ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെയും സമ്മതപ്രഖ്യാപനം അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അഹരോനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത “എണ്ണ” ഹെർമോൻ പർവ്വതത്തിന്റെ മഞ്ഞും സീയോന്റെ പർവ്വതങ്ങളിലെ മഞ്ഞും ആയിരുന്നു. “എണ്ണ”യും “മഞ്ഞും” പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ അഭിഷേകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ്.
ആകാശങ്ങളേ, ചെവികൊടുക്കുവിൻ; ഞാൻ സംസാരിക്കും; ഭൂമിയേ, എന്റെ വായിലെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുക. എന്റെ ഉപദേശം മഴപോലെ പെയ്യും; എന്റെ വാക്ക് മഞ്ഞുപോലെ തൂവും; ഇളയ തളിരിന്മേൽ ചെറുമഴപോലെയും പുല്ലിന്മേൽ പെരുമഴപോലെയും ആയിരിക്കും; എന്തെന്നാൽ ഞാൻ യഹോവയുടെ നാമം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തും; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്നു മഹത്വം അർപ്പിപ്പിൻ. ആവർത്തനം 32:1–3.
“മഞ്ഞ്” സീയോൻ പർവ്വതങ്ങളിൽ വീഴുന്ന “ഉപദേശം” ആകുന്നു; അതുപോലെ, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതന്മാരായ ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ ഏകീകരിക്കുന്ന അഭിഷേകത്തിന്റെ “എണ്ണ”യും അതുതന്നേ ആകുന്നു. ആ ഉപദേശം മഴപോലെ പൊഴിയുകയും മഞ്ഞുപോലെ തുള്ളിത്തുള്ളിയായി പതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, കാരണം അത് “പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു”. അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതു, സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും ചെവികൊടുത്ത് അവന്റെ വായിലെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കേണ്ടതിന്നാകുന്നു; അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെയും ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയുടെയും സന്ദേശങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന പതാകയായ ഏകീകൃത പുരോഹിതസംഘത്തിലൂടെ തന്നേ.
പർവ്വതങ്ങളിന്മേൽ സുവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവന്റെയും സമാധാനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നവന്റെയും, നന്മയുടെ സുവാർത്ത കൊണ്ടുവരുന്നവന്റെയും രക്ഷ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നവന്റെയും, സീയോനോടു, “നിന്റെ ദൈവം വാഴുന്നു!” എന്നു പറയുന്നവന്റെയും പാദങ്ങൾ എത്ര മനോഹരം! നിന്റെ കാവൽക്കാരൻമാർ ശബ്ദം ഉയർത്തും; അവർ ഒരുമിച്ച് ശബ്ദത്തോടെ പാടും; എന്തെന്നാൽ യഹോവ സീയോനെ വീണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ അവർ മുഖാമുഖം കാണും. യെരൂശലേമിന്റെ ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളേ, ആനന്ദത്തോടെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുവിൻ, ഒരുമിച്ചു പാടുവിൻ; എന്തെന്നാൽ യഹോവ തന്റെ ജനത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അവൻ യെരൂശലേമിനെ വീണ്ടെടുത്തിരിക്കുന്നു. യഹോവ സകല ജാതികളുടെയും കണ്ണിന്നുമുമ്പാകെ തന്റെ വിശുദ്ധ ഭുജം നഗ്നമാക്കിയിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളൊക്കെയും നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ കാണും. യെശയ്യാവു 52:7–10.
പത്രൊസ് മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അന്ത്യദിന കാവൽക്കാരൻമാർ രക്ഷയും സമാധാനവും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു; അവർ ഐക്യത്തിലായിരിക്കും, എന്തെന്നാൽ അവർ മുഖാമുഖം കണ്ടതുപോലെ ഏകമതത്തോടെ കാണും. ഇത് “യഹോവ വീണ്ടും സീയോനെ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ” സംഭവിക്കുന്നു. “കൊണ്ടുവരുന്നു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ പദത്തിന് “തിരിച്ചുമാറ്റുക” എന്ന അർത്ഥമുണ്ട്. യഹോവ സീയോനെ തിരിച്ചുമാറ്റുന്നു എന്നു പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥം, ചിതറിച്ചുകളയലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവിധം സീയോൻ തടവിലായിരുന്നുവെന്നതാണ്; ആ തടങ്കൽ അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആ അവസ്ഥ തിരിഞ്ഞുമാറ്റപ്പെടുന്നു.
എന്തെന്നാൽ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ബാബേലിൽ എഴുപത് സംവത്സരം തികയുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ സന്ദർശിച്ചു, നിങ്ങളെ ഈ സ്ഥലത്തേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവരുമെന്നുള്ള എന്റെ നല്ല വചനം നിങ്ങളോടു നിർവഹിക്കും. യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുന്ന ചിന്തകൾ എനിക്കറിയാം; അവ സമാധാനത്തിന്റെ ചിന്തകളാകുന്നു, അനർത്ഥത്തിന്റേതല്ല; നിങ്ങൾക്കു പ്രത്യാശാഭരിതമായ അന്ത്യം നല്കുവാനാകുന്നു. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്നെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കും; നിങ്ങൾ ചെന്നു എന്നോടു പ്രാർത്ഥിക്കും; ഞാൻ നിങ്ങളോടു ചെവി കൊടുക്കും. നിങ്ങൾ എന്നെ അന്വേഷിക്കും; പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ എന്നെ അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ എന്നെ കണ്ടെത്തും. യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ നിങ്ങളാൽ കണ്ടെത്തപ്പെടും; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പ്രവാസസ്ഥിതി മാറ്റി, ഞാൻ നിങ്ങളെ തുരത്തിയ സകല ജാതികളിൽനിന്നും സകല സ്ഥലങ്ങളിൽനിന്നും നിങ്ങളെ ശേഖരിക്കും എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഞാൻ നിങ്ങളെ ബദ്ധരാക്കി കൊണ്ടുപോകുമാറാക്കിയ സ്ഥലത്തുനിന്നു ഞാൻ നിങ്ങളെ വീണ്ടും മടക്കിക്കൊണ്ടുവരും. യിരെമ്യാവു 29:10–14.
എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ അവന്റെ ജനങ്ങൾ പ്രവചനത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം നിവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നായി മറിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ട ഒരു പ്രവാസബദ്ധതയിൽ ആകുന്നു.
യിരെമ്യാവിനോടു യഹോവയിൽനിന്നു ഉണ്ടായ വചനം ഇതാകുന്നു: “യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ നിന്നോടു പ്രസ്താവിച്ച സകല വചനങ്ങളും ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിവെക്കുക. എന്തെന്നാൽ, ഇതാ, നാളുകൾ വരുന്നു എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; അന്ന് ഞാൻ എന്റെ ജനമായ യിസ്രായേലിന്റെയും യെഹൂദയുടെയും പ്രവാസസ്ഥിതിയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഞാൻ അവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്കു കൊടുത്ത ദേശത്തിലേക്കു അവരെ മടക്കിക്കൊണ്ടുവരും; അവർ അതിനെ കൈവശമാക്കും.” യിരെമ്യാവു 30:1–3.
നാലര ദിവസത്തെ നിദ്രയ്ക്കുശേഷം, ലാസർ നാലു ദിവസം നിദ്രിച്ചിരുന്നതുപോലെ, ദാനിയേൽ ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസം ദുഃഖിച്ചിരുന്നതുപോലെ, മിഖായേൽ തന്റെ അവസാനകാലജനമായ രണ്ടു സാക്ഷികളെ ഉയിർപ്പിക്കുകയും അവരെ ഐക്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും ലോകമെമ്പാടും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സന്ദേശത്തിലൂടെ അവരെ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ സന്ദേശം ഹെർമോൻ പർവതത്തിന്റെ (“വിശുദ്ധ പർവതത്തിന്റെ”) “മഞ്ഞ്” ആകുന്നു; അത് പാന്റെ ഝരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; പിന്നീട് അത് യോർദ്ദാൻ നദിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ആ സന്ദേശത്താൽ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന അഭിഷേകം, അവൻ ക്രിസ്തുവായിത്തീർന്നതിന്റെ അടയാളമായ യേശുവിന്റെ അഭിഷേകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനെ പത്രോസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പത്രോസ് ക്രിസ്തുവിനെ ദൈവപുത്രനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, “പാതാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ” എന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നുള്ള ജലങ്ങൾ യോർദ്ദാൻ നദിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രകാരം, അവൻ ക്രിസ്തുവിനെ ദൈവപുത്രനും മനുഷ്യപുത്രനും ഒരുമിച്ച് പ്രതിനിധീകരിച്ചു. പത്രോസിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ ഉദിച്ചതായിരുന്നു; യേശു ക്രിസ്തുവാണ്, അഭിഷിക്തൻ ആകുന്നു, കൂടാതെ അവൻ ദൈവവും മനുഷ്യനും ആകുന്നു എന്ന ആ സത്യത്തെയാണ്, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിനെതിരായ പോരാട്ടത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാകുന്ന സത്യമായി യേശു തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ക്രിസ്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ, അവർ ജയം പ്രാപിക്കും; കാരണം “പാതാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ” ഈ സത്യത്തിനെതിരേ ജയിക്കയില്ല.
സത്യം ഇതാണ്: 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, യേശു തന്റെ സ്നാനസമയത്ത് അഭിഷിക്തനായതുപോലെ തന്നേ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെക്കൽ ആരംഭിച്ചു; ആ ചരിത്രത്തിൽ അവന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ സംഹരിക്കുമാറുള്ള ഒരു നിരാശ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു, അവൻ അവരെ ഉയിർപ്പിക്കുകയും അവരുടെ ബദ്ധതയെ മറിച്ചുകളയുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ. ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രക്രിയയിൽ അവന്റെ ജനത്തെ ഒരു ശക്തിയേറിയ സൈന്യമായി ഏകീകരിക്കുന്നതും, ഒരു പതാകചിഹ്നമായി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു. തെരുവുകളിൽ നടന്ന മരണത്തിനുശേഷമുള്ള ഉയിർപ്പിക്കൽ, ശുദ്ധീകരണം, ഏകീകരണം, ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരിക്കൽ എന്നീ പ്രവൃത്തികൾ ദാനീയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പത്ത് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, മറ്റു ബൈബിള് ഭാഗങ്ങളിലുമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ വീണ്ടും കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിലേക്കും പാനിയത്തിലേക്കും കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു; അവിടെ തന്നെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര നിത്യത്തേക്കായി പതിയപ്പെടുന്നത്.
ഈ സത്യങ്ങളുടെ ഗൗരവഗാംഭീര്യം നാം മനസ്സിലാക്കുമ്പോഴാണ്, കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിലെ സാക്ഷ്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ വെളിപ്പാടുകളെ നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നത്. മത്തായി പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ പതിനെട്ടാം വാക്യത്തിൽ, സീമോൻ ബർയോനായുടെ പേര് പത്രൊസ് എന്നു മാറ്റപ്പെടുന്നു; അടുത്തിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനത്തിൽ മുൻപേ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഇത് ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. ആ വാക്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗണിതപരമായ വെളിപ്പാട്, യേശുവിനെ അത്ഭുതസംഖ്യകർത്താവായി മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു; കാരണം, പത്രൊസിനെ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നതുമാത്രമല്ല, മത്തായി 16:18 “phi” യുടെ ഗണിതചിഹ്നവും ആകുന്നു.
“ഫി”യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗണിതശാസ്ത്രത്തെ നാം പരിഗണിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, “ഫിലിപ്പി” എന്ന പദത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് “ഫി” എന്നു ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്; അത് പാനിയം പട്ടണത്തിന്റെ രണ്ട് പേരുകളിൽ രണ്ടാമത്തേതാണ്. പതിനെട്ടാം വാക്യം യേശു പത്രോസിനോടു ഹെബ്രായത്തിൽ സംസാരിച്ചു എന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് ഗ്രീക്കിൽ രേഖപ്പെടുത്തി, പിന്നീട് ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ ക്രിസ്തു തന്റെ വചനത്തിന്മേലുള്ള നിയന്ത്രണത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. സംഖ്യാക്രമത്തിലെ സ്ഥാനങ്ങളെ ഗുണിക്കുന്ന ഗണിതക്രമത്തോടുകൂടെ ആ പദത്തെ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, പത്രോസ് എന്ന പേര് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിനോട് തുല്യമാകുന്നു എന്നു അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അങ്ങനെ യേശുവിനെ അത്ഭുതസംഖ്യാകർത്താവായി ഊന്നിപ്പറയുന്നു. യേശു തന്റെ സഭയെ പണിയും എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന അതേ വാക്യത്തിൽ തന്നേ, പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ പതിനെട്ടാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യം “ഫി”യുടെ ഗണിതചിഹ്നത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായിരിക്കേണ്ടതിന്നു, അത്ഭുതസംഖ്യാകർത്താവ് വിവർത്തനപ്രക്രിയയെ നിയന്ത്രിച്ചു.
ഞാനും നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ പത്രോസ് ആകുന്നു; ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭയെ പണിയും; പാതാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അതിന്മേൽ ജയിക്കയില്ല. മത്തായി 16:18.
അവന്റെ സഭ യേശു ക്രിസ്തുവാണെന്നും അവൻ ദൈവപുത്രനാണെന്നും ഉള്ള ഉപദേശത്തിന്മേൽ മാത്രം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നതല്ല; അവൻ വചനമാണെന്നും, ഗണിതം, വ്യാകരണം, മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തികൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ സകലവും വചനം സൃഷ്ടിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന സത്യത്തിന്മേലും അതു സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.
സകലവും തന്റെ സ്വഇഷ്ടത്തിന്റെ ആലോചനപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നവന്റെ ഉദ്ദേശപ്രകാരം മുൻകൂട്ടി നിയമിക്കപ്പെട്ടവരായി, അവനിൽ നമുക്കും അവകാശം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. എഫെസ്യർ 1:11.
ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമായ φ (ഫൈ) കൊണ്ട് പലപ്പോഴും സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന Phi, ഏകദേശം 1.618033988749895 ന് തുല്യമായ ഒരു ഗണിതസ്ഥിരാങ്കമാണ്. ഈ സംഖ്യയെ സ്വർണ്ണാനുപാതം അല്ലെങ്കിൽ ദൈവിക അനുപാതം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. ഇത് ഒരു “അപരിമേയ സംഖ്യ”യാണ്; അർത്ഥം, ഇതിനെ ഒരു ലളിതമായ ഭിന്നമായി പ്രകടിപ്പിക്കാനാവില്ല, കൂടാതെ ഇതിന്റെ ദശാംശ പ്രതിനിധാനം ആവർത്തനമില്ലാതെ അനന്തമായി തുടരുന്നു.
സ്വർണാനുപാതത്തിന് അനേകം അതുല്യമായ ഗുണങ്ങളുണ്ട്; ഗണിതശാസ്ത്രം, കല, ശില്പകല, പ്രകൃതി, മറ്റു മേഖലകൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ദീർഘവശത്തിന്റെയും ഹ്രസ്വവശത്തിന്റെയും അനുപാതം phi-നോടു തുല്യമാകുന്ന ആയതങ്ങൾ, പഞ്ചഭുജങ്ങൾ, ദ്വാദശമുഖങ്ങൾ എന്നിവ പോലുള്ള ജ്യാമിതീയ ആകൃതികളിൽ അത് പലപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്നു.
കലയും വാസ്തുശില്പവും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, സുവർണാനുപാതം ദൃശ്യസൗന്ദര്യം ജനിപ്പിക്കുന്ന അനുപാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പുരാതന സംസ്കാരങ്ങളിൽ നിന്ന് റിനൈസൻസ് കാലത്തേക്കും അതിനപ്പുറത്തേക്കും വരെ, ചിത്രസംയോജനങ്ങൾ, കെട്ടിടങ്ങൾ, കലാസൃഷ്ടികൾ എന്നിവ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്നതിനായി ചരിത്രമൊട്ടാകെ കലാകാരന്മാരും വാസ്തുശില്പികളും ഇതിനെ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഗണിതശാസ്ത്രത്തിൽ, സുവർണാനുപാതം വിവിധ ഗണിതസമവാക്യങ്ങളിലെയും അനുക്രമങ്ങളിലെയും ഭാഗമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അവയിൽ ഫിബൊനാച്ചി അനുക്രമവും ഉൾപ്പെടുന്നു, അതിൽ ഓരോ പദവും അതിന് മുമ്പുള്ള രണ്ട് പദങ്ങളുടെ ആകെയാണ്. ഫിബൊനാച്ചി അനുക്രമത്തിലെ പദങ്ങൾ വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അനുക്രമത്തിലെ അനന്തരപദങ്ങളുടെ അനുപാതം ക്രമേണ ഫൈയിലേക്കു സമീപിക്കുന്നു.
16:18-ാം വചനത്തിൽ, ഗണിതശാസ്ത്രത്തിലെ ഫൈ (1.618…)നെ നാം കണ്ടെത്തുന്നു. “സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിന്റെ ആലോചനപ്രകാരം സകലവും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന” ദൈവമായ യേശു, അവസാന നാളുകളിൽ നരകവാതിലുകൾക്കെതിരെ തന്റെ സഭയുടെ യുദ്ധഭൂമിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രവാചക ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിൽ, താൻ പൽമോനി — അത്ഭുതസംഖ്യ, അഥവാ രഹസ്യങ്ങളുടെ സംഖ്യാകർത്താവ് — ആകുന്ന തന്റെ ഒപ്പു സ്ഥാപിക്കുവാൻ നിർണയിച്ചു. ആ പ്രവാചക യുദ്ധഭൂമിയിൽ, സംഖ്യകളിന്മേലുള്ള തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ, “പ്രാവ് അറിയിക്കുന്ന സന്ദേശം കേൾക്കുന്നവൻ” ആയിരുന്ന “ശിമോൻ” എന്ന പേരിൽ നിന്ന് “പത്രോസ്” എന്നു പേര് മാറ്റപ്പെട്ട “പത്രോസ്” മുഖാന്തരം, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ഇങ്ങനെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരെ തന്റെ അവസാന നാളുകളിലെ നിയമജനമായി അവൻ അടയാളപ്പെടുത്തി.
അവൻ തന്റെ സഭയെ പണിയാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത “പാറ” അടിസ്ഥാനംയായ പാറയാണ്—ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ അധിഷ്ഠാനവും മുഖ്യ മൂലക്കല്ലും തന്നേ; കാരണം ക്രിസ്തല്ലാത്ത യാതൊരു സത്യമായ അടിസ്ഥാനം ഇല്ല. പ്രാവിന്റെ സന്ദേശം ശിമോൻ “കേട്ട” ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തിൽ നിന്ന് മരുഭൂമിസമുദ്രത്തിന്റെ ക്രൂശുവരെ, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങൾക്കിടെ, ഓരോ ദിവസവും രണ്ടുതവണ, ഒരു പ്രഭാതയാഗവും സായാഹ്നയാഗവും ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപതാം ദിവസത്തിന്റെ അന്തിമദിവസത്തിൽ അങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, കാരണം അന്നേദിവസം സായാഹ്നയാഗം പുരോഹിതനിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുപോയി, ക്രൂശിൽ ക്രിസ്തു രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപതാമത്തെ വഴിപാടായി മരിച്ചു.
“എല്ലാം ഭീതിയും കലക്കവും ആകുന്നു. പുരോഹിതൻ യാഗബലിയെ അറുക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ബലംകെട്ട അവന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് കത്തി വീഴുന്നു, കുഞ്ഞാടോ രക്ഷപ്പെടുന്നു. ദൈവപുത്രന്റെ മരണത്തിൽ പ്രതിരൂപം യാഥാർത്ഥ്യത്തെ നേരിട്ടുമുട്ടി. മഹത്തായ യാഗബലി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിപവിത്രസ്ഥലത്തേക്കുള്ള വഴി തുറന്നുകിടക്കുന്നു. എല്ലാവർക്കുമായി ഒരു പുതിയതും ജീവനുള്ളതുമായ വഴി ഒരുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി പാപഭാരമുള്ളതും ദുഃഖിതവുമായ മനുഷ്യവർഗം മഹാപുരോഹിതന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല.” The Desire of Ages, 757.
അവൻ തന്റെ സഭ പണിയുന്ന “പാറ” പണിക്കാർ തള്ളിക്കളഞ്ഞ അടിസ്ഥാനശിലയാണ്; അതിന്റെ സംഖ്യ “രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ് ഇരുപത്” ആണ്. ഒരു ചെറുവാക്യത്തിൽ ക്രിസ്തു താനെല്ലാകാര്യങ്ങളുടെയും അധിപതിയായി സ്വയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ദാനിയേൽ അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ അവൻ നിലകൊണ്ട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഞാനും നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ പത്രൊസാകുന്നു; ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭയെ പണിയും; പാതാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അതിന്റെ നേരെ ജയിക്കയില്ല. മത്തായി 16:18.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരുന്നതായിരിക്കും.
“‘ഗൂഢമായിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ദൈവമായ യഹോവയ്ക്കുള്ളവ; എന്നാൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്നേക്കുമായി നമുക്കും നമ്മുടെ മക്കൾക്കും ഉള്ളവയാണ്.’ ആവർത്തനം 29:29. സൃഷ്ടിപ്രവൃത്തി ദൈവം എങ്ങനെ നിർവഹിച്ചു എന്നതു മനുഷ്യർക്കു അവൻ ഒരിക്കലും വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല; അത്യുന്നതന്റെ രഹസ്യങ്ങളെ മനുഷ്യശാസ്ത്രത്തിന് കണ്ടെത്തിപ്പിടിക്കാനാവുകയില്ല. അവന്റെ സൃഷ്ടിശക്തി അവന്റെ സത്തയെപ്പോലെതന്നെ അഗ്രാഹ്യമാണ്.”
“ശാസ്ത്രത്തിലും കലയിലും ദൈവം ലോകത്തിന്മേൽ പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു പ്രളയം ഒഴുക്കപ്പെടുവാൻ അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ വെറും മാനുഷിക ദൃഷ്ടികോണത്തിൽനിന്ന് ഈ വിഷയങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന, ശാസ്ത്രീയരെന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്ന ആളുകൾ നിർഭാഗ്യവശാൽ തെറ്റായ നിഗമനങ്ങളിലെത്തും. നമ്മുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ തിരുവെഴുത്തുകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന സത്യങ്ങളോടു വിരോധിക്കുന്നതല്ലെങ്കിൽ, ദൈവവചനം വെളിപ്പെടുത്തിയതിനെ അതിജീവിച്ചു ചിന്തിക്കുന്നത് കുറ്റമറ്റതായിരിക്കാം; എന്നാൽ ദൈവവചനം ഉപേക്ഷിച്ചു, അവന്റെ സൃഷ്ടികൃത്യങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയ തത്ത്വങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ, ഭൂപടമില്ലാതെയും ദിക്കൂച്ചിയില്ലാതെയും അറിയപ്പെടാത്ത സമുദ്രത്തിൽ ഒഴുകിനടക്കുകയാണ്. അന്വേഷനത്തിൽ ദൈവവചനത്താൽ നയിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഏറ്റവും മഹത്തായ ബുദ്ധികളും ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും ബന്ധം അന്വോഷിക്കാൻ ചെയ്യുന്ന ശ്രമങ്ങളിൽ കുഴഞ്ഞുപോകുന്നു. സൃഷ്ടാവും അവന്റെ പ്രവൃത്തികളും അവരുടെ ഗ്രഹണശേഷിക്കതീതമായതിനാൽ, അവയെ പ്രകൃതിനിയമങ്ങളാൽ വിശദീകരിക്കുവാൻ അവർക്കു കഴിയാത്തപ്പോൾ, അവർ ബൈബിളിലെ ചരിത്രത്തെ അവിശ്വസനീയമെന്നു കണക്കാക്കുന്നു. പഴയ നിയമത്തിന്റെയും പുതിയ നിയമത്തിന്റെയും രേഖകളുടെ വിശ്വാസ്യതയെ സംശയിക്കുന്നവർ, ഒരു പടി കൂടി മുന്നോട്ടുപോയി ദൈവത്തിന്റെ അസ്തിത്വത്തെയും സംശയിക്കുവാൻ പ്രേരിതരാകും; അങ്ങനെ, തങ്ങളുടെ നങ്കൂരം നഷ്ടപ്പെട്ടശേഷം, അവർ അവിശ്വാസത്തിന്റെ പാറകളിൽ ഇടിച്ചുതിരിയേണ്ടവരായി അവശേഷിക്കുന്നു.”
“ഈ വ്യക്തികൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ ലാളിത്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തിന്റെ ദിവ്യാധികാരത്തിൽ ഉറച്ച വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരിക്കണം. മനുഷ്യരുടെ ശാസ്ത്രധാരണകളാൽ ബൈബിളിനെ പരീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. മനുഷ്യജ്ഞാനം വിശ്വസനീയമല്ലാത്ത ഒരു മാർഗദർശിയാണ്. തർക്കിക്കുവാനെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ ബൈബിൾ വായിക്കുന്ന സംശയവാദികൾ, ശാസ്ത്രമോ വെളിപ്പാടോ ഇവയിൽ ഏതൊന്നിനെയെങ്കിലും അപൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായി, അവയ്ക്കിടയിൽ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതായി അവകാശപ്പെടാം; എന്നാൽ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയാൽ, അവ പരിപൂർണ്ണ സമരസ്യത്തിലാണ്. മോശെ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ മാർഗനിർദേശപ്രകാരം എഴുതി, ഭൗമശാസ്ത്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സിദ്ധാന്തം അവന്റെ പ്രസ്താവനകളോട് പൊരുത്തപ്പെടുത്താനാകാത്ത കണ്ടെത്തലുകൾ ഒരിക്കലും അവകാശപ്പെടുകയില്ല. പ്രകൃതിയിലോ വെളിപ്പാടിലോ ഉള്ള സകല സത്യവും അതിന്റെ എല്ലാ പ്രകടനങ്ങളിലും സ്വയംസുസംഘടിതമാണ്.”
“ദൈവവചനത്തിൽ അത്യന്തം ആഴമുള്ള പണ്ഡിതന്മാർക്കുപോലും ഒരിക്കലും ഉത്തരമരുളാനാകാത്ത അനേകം ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. നിത്യജീവിതത്തിലെ സാധാരണ കാര്യങ്ങളിലുപോലും, പരിമിതമായ മനസ്സുകൾക്ക്—തങ്ങളുടെ സകല പ്രശംസിത ജ്ഞാനമുണ്ടായിരിക്കിലും—ഒരിക്കലും പൂർണമായി ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തതെത്രയോ ഉണ്ടെന്നത് നമ്മെ കാണിക്കേണ്ടതിന്നാണ് ഈ വിഷയങ്ങളിലേക്കു ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത്.”
“എങ്കിലും ശാസ്ത്രജ്ഞർ ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനം—അവൻ ചെയ്തതോ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതോ ആയതു—അവർക്ക് ഗ്രഹിക്കാനാകുമെന്നു കരുതുന്നു. അവൻ തന്റെ സ്വന്തം നിയമങ്ങളാൽ പരിമിതനാണെന്ന ധാരണ വ്യാപകമായി നിലനിൽക്കുന്നു. മനുഷ്യർ അവന്റെ സത്തയെ നിഷേധിക്കുകയോ അവഗണിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യഹൃദയത്തിന്മേൽ അവന്റെ ആത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം വിശദീകരിക്കാമെന്നു വിചാരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ അവർ ഇനി അവന്റെ നാമത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആദരിക്കുകയോ അവന്റെ ശക്തിയെ ഭയപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അത്ഭുതാതീതമായതിൽ അവർ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല; ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെയും അവയിലൂടെ തന്റെ ഇഷ്ടം നിർവഹിക്കുന്ന അവന്റെ അനന്തശക്തിയെയും അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. സാധാരണ ഉപയോഗത്തിൽ, ‘പ്രകൃതിനിയമങ്ങൾ’ എന്ന പദം ഭൗതികലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യർ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെയാണ് ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്; എന്നാൽ അവരുടെ അറിവ് എത്ര പരിമിതമായതാണ്, സ്രഷ്ടാവിന് തന്റെ സ്വന്തം നിയമങ്ങളോടു യോജിച്ചും എങ്കിലും പരിമിതബുദ്ധിയുള്ള സൃഷ്ടജന്തുക്കളുടെ ഗ്രഹണശേഷിയെ പൂർണമായി അതിക്രമിച്ചും പ്രവർത്തിക്കാവുന്ന മേഖല എത്ര വിശാലമാണ്!”
“ദ്രവ്യത്തിന് ജീവശക്തിയുണ്ടെന്ന്—ചില ഗുണങ്ങള് ദ്രവ്യത്തിന് നല്കപ്പെട്ടതും പിന്നീട് അത് സ്വാഭാവികമായുള്ള സ്വന്തം ശക്തിയാല് പ്രവര്ത്തിക്കുവാന് വിട്ടുകളയപ്പെട്ടതുമാണെന്നും; പ്രകൃതിയുടെ പ്രവര്ത്തനങ്ങള് സ്ഥിരനിയമങ്ങളോടൊത്തിണങ്ങി നടത്തപ്പെടുന്നു, അവയില് ദൈവം തന്നേക്കും ഇടപെടുവാന് കഴിയുകയില്ലെന്നും—അനേകര് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഇത് വ്യാജശാസ്ത്രമാണ്; ദൈവവചനത്താല് ഇതിന് പിന്തുണ ലഭിക്കുന്നതുമില്ല. പ്രകൃതി തന്റെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ ദാസിയാണ്. ദൈവം തന്റെ നിയമങ്ങളെ റദ്ദാക്കുകയോ അവയ്ക്കു വിരുദ്ധമായി പ്രവര്ത്തിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; എന്നാല് അവയെ തന്റെ ഉപകരണങ്ങളായി അവന് നിരന്തരം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ നിയമങ്ങളില് പ്രവര്ത്തിക്കുകയും അവയുടെ മുഖാന്തരം പ്രവര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ബുദ്ധിയും, ഒരു സാന്നിധ്യവും, ഒരു സജീവശക്തിയും ഉണ്ടെന്ന കാര്യം പ്രകൃതി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രകൃതിയില് പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും നിരന്തരപ്രവര്ത്തനം നിലനില്ക്കുന്നു. ക്രിസ്തു പറയുന്നു: ‘എന്റെ പിതാവ് ഇതുവരെയും പ്രവര്ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഞാനും പ്രവര്ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.’ യോഹന്നാന് 5:17.”
നെഹെമ്യാവിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന അവരുടെ സ്തുതിഗാനത്തിൽ ലേവ്യർ ഇപ്രകാരം പാടി: “കർത്താവു നീ, നീ മാത്രമേയുള്ളു; നീ ആകാശവും ആകാശങ്ങളുടെ ആകാശവും അവയുടെ സർവ്വസൈന്യവും ഭൂമിയും അതിലുള്ള സകലവും … സൃഷ്ടിച്ചു; നീ അവയെ എല്ലാം പരിപാലിക്കുന്നു.” നെഹെമ്യാവു 9:6. ഈ ലോകത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിപ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു. കാരണം, “ലോകസ്ഥാപനത്തിങ്കൽമുതൽ പ്രവൃത്തികൾ പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു.” എബ്രായർ 4:3. എന്നാൽ, തന്റെ സൃഷ്ടിവസ്തുക്കളെ നിലനിർത്തുന്നതിൽ അവന്റെ ശക്തി ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ പ്രവർത്തനത്തിലാക്കിയ യന്ത്രസംവിധാനം തന്റെ സ്വാഭാവിക ശക്തിയാൽ തന്നേ തുടർന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടല്ല നാഡി മിടിക്കുന്നത്, ശ്വാസത്തിനുപിന്നാൽ ശ്വാസം വരുന്നത്; മറിച്ച് ഓരോ ശ്വാസവും ഹൃദയത്തിന്റെ ഓരോ സ്പന്ദനവും “നാം അവനിൽ ജീവിക്കയും ചലിക്കയും ഇരിക്കയും ചെയ്യുന്നു” എന്നവനിലെ സർവ്വവ്യാപകമായ കരുതലിന്റെ തെളിവാകുന്നു. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 17:28. ഭൂമി വർഷംതോറും തന്റെ സമൃദ്ധി ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും സൂര്യനെ ചുറ്റിയുള്ള തന്റെ ഗതി തുടരുകയും ചെയ്യുന്നത് അതിന്റെ ഉള്ളുറ്റ ശക്തികൊണ്ടല്ല. ദൈവത്തിന്റെ കൈ ഗ്രഹങ്ങളെ നയിക്കുന്നു; ആകാശമണ്ഡലത്തിലൂടെ അവ ക്രമത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവയെ അവയുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. “അവൻ അവരുടെ സൈന്യത്തെ എണ്ണിപ്പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; തന്റെ മഹാശക്തിയാലും ബലാധിക്യത്താലും അവയെല്ലാം പേരുപറഞ്ഞ് വിളിക്കുന്നു; ഒന്നും കുറയുന്നില്ല.” യെശയ്യാവു 40:26. അവന്റെ ശക്തിയാലാണ് സസ്യജാലം പുഷ്ടിപ്രാപിക്കുന്നത്, ഇലകൾ വിരിയുന്നതും പൂക്കൾ വിരിയുന്നതും. അവൻ “പർവ്വതങ്ങളിൽ പുല്ലു മുളപ്പിക്കുന്നു” (സങ്കീർത്തനം 147:8), അവനാൽ താഴ്വരകൾ ഫലഭൂയിഷ്ഠമാകുന്നു. “കാട്ടിലെ സകലമൃഗങ്ങളും … തങ്ങളുടെ ആഹാരം ദൈവത്തിങ്കൽനിന്നു അന്വേഷിക്കുന്നു”; ഏറ്റവും ചെറുജീവിയായ കീടത്തിൽനിന്ന് മനുഷ്യൻവരെ സകലജീവജാലവും പ്രതിദിനം അവന്റെ കരുണാപൂർണ്ണ പരിപാലനത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനക്കാരന്റെ മനോഹരമായ വാക്കുകളിൽ, “ഇവയെല്ലാം നിന്നെക്കാത്തിരിക്കുന്നു…. നീ അവയ്ക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവ ചേർക്കുന്നു; നീ കൈ തുറക്കുമ്പോൾ അവ നന്മകൊണ്ടു തൃപ്തരാകുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 104:20, 21, 27, 28. അവന്റെ വചനം മൂലഘടകങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; അവൻ ആകാശത്തെ മേഘങ്ങളാൽ മൂടുകയും ഭൂമിക്കായി മഴ ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. “അവൻ മഞ്ഞിനെ രോമംപോലെ തരുന്നു; അവൻ തുഷാരത്തെ ചാരമെന്നപോലെ ചിതറിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 147:16. “അവൻ തന്റെ ശബ്ദം മുഴക്കുമ്പോൾ ആകാശങ്ങളിൽ ജലസമൂഹത്തിന്റെ ഘോഷമുണ്ടാകുന്നു; അവൻ ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽനിന്നു ആവികളെ ഉയർത്തുന്നു; അവൻ മഴയ്ക്കായി മിന്നലുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു; തന്റെ ഭണ്ഡാരങ്ങളിൽനിന്നു കാറ്റിനെ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.” യിരെമ്യാവു 10:13.
“ദൈവം സകലത്തിന്റെയും അധിഷ്ഠാനമാണ്. സത്യമായ എല്ലാ ശാസ്ത്രവും അവന്റെ പ്രവൃത്തികളോടു ഐക്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നു; സത്യമായ എല്ലാ വിദ്യാഭ്യാസവും അവന്റെ ഭരണത്തോടുള്ള അനുസരണയിലേക്കു നയിക്കുന്നു. ശാസ്ത്രം നമ്മുടെ ദൃഷ്ടിക്ക് പുതിയ അത്ഭുതങ്ങളെ തുറന്നു കാട്ടുന്നു; അത് ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറന്നുയർന്ന് പുതിയ ആഴങ്ങളെ അന്വേഷിക്കുന്നു; എങ്കിലും തന്റെ ഗവേഷണത്തിലൂടെ അത് ദിവ്യപ്രകാശനത്തോട് വിരോധിക്കുന്ന ഒന്നും കൊണ്ടുവരുന്നില്ല. അജ്ഞാനം ശാസ്ത്രത്തെ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്ക് പിന്തുണ നേടാൻ ശ്രമിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ പ്രകൃതിയുടെ പുസ്തകവും എഴുത്തുപ്രകാരമുള്ള വചനവും പരസ്പരം പ്രകാശം പകരുന്നു. ഇങ്ങനെ നാം സ്രഷ്ടാവിനെ ആരാധിക്കാനും അവന്റെ വചനത്തിൽ ബുദ്ധിപൂർവമായ ഒരു വിശ്വാസം പുലർത്താനും നയിക്കപ്പെടുന്നു.” Patriarchs and Prophets, 113–115.