ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിയെട്ടുപത്താറ്

ഞാനും നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ പത്രൊസ് ആകുന്നു; ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭയെ പണിയും; പാതാളത്തിന്റെ കവാടങ്ങൾ അതിന്മേൽ ജയിക്കയില്ല. സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിന്നെക്കു തരികയും ചെയ്യും; നീ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കയും ചെയ്യും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കയും ചെയ്യും. മത്തായി 16:18, 19.

“ദൈവത്തോടു സഖ്യത പുലർത്തുന്നവർ നീതിയുടെ സൂര്യന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ വഴിയെ ദുഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവർ തങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനെ അവമതിക്കുന്നില്ല. സ്വർഗീയ വെളിച്ചം അവരുടെ മേൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രം അവസാനത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്തോറും ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചും അവനോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള അവരുടെ അറിവ് വളരെ വർധിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവർ അളവറ്റ മൂല്യമുള്ളവരാണ്; കാരണം അവർ അവന്റെ പുത്രനോടു ഏകതയിൽ ഇരിക്കുന്നു. ദൈവവചനം അവർക്കു അതുല്യസൗന്ദര്യവും മനോഹാരിതയും ഉള്ളതാകുന്നു. അവർ അതിന്റെ പ്രാധാന്യം കാണുന്നു. സത്യം അവർക്കു വെളിപ്പെടുന്നു. അവതാരസിദ്ധാന്തം മൃദുലമായ ഒരു പ്രഭയാൽ ആവൃതമാകുന്നു. എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളെയും തുറന്നു കാണിക്കുകയും എല്ലാ പ്രയാസങ്ങളെയും പരിഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന താക്കോൽ തിരുവെഴുത്താകുന്നു എന്നു അവർ കാണുന്നു. വെളിച്ചം സ്വീകരിക്കാനും വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കാനും മനസ്സില്ലാതിരുന്നവർക്ക് ദൈവഭക്തിയുടെ മർമ്മം ഗ്രഹിക്കാനാവുകയില്ല; എന്നാൽ ക്രൂശ് ഏറ്റെടുത്തു യേശുവിനെ അനുഗമിക്കാൻ മടിച്ചിട്ടില്ലാത്തവർ ദൈവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വെളിച്ചം കാണും.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

ഫിലദെൽഫിയായിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: വിശുദ്ധനും സത്യവാനും ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ കൈവശമുള്ളവനും തുറക്കുമ്പോൾ ആരും അടയ്ക്കാനാകാത്തവനും അടയ്ക്കുമ്പോൾ ആരും തുറക്കാനാകാത്തവനും ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ അറിയുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു തുറന്ന വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനെ ആരും അടയ്ക്കാൻ കഴിയുകയില്ല; കാരണം, നിനക്കു അല്പം ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു, നീ എന്റെ വചനം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു, എന്റെ നാമം നിഷേധിച്ചില്ല. വെളിപ്പാട് 3:7–8.

യാക്കോബ് തന്റെ നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന് പറഞ്ഞു: നിശ്ചയമായി യഹോവ ഈ സ്ഥലത്തുണ്ട്; എന്നാൽ ഞാൻ അതു അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ അവൻ ഭയപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു: ഈ സ്ഥലം എത്ര ഭയങ്കരം! ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ആലയം അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല; ഇതു സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ വാതിലാണ്. ഉല്പത്തി 28:16, 17.

ആ ദിവസത്തിൽ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ തന്റെ ജനത്തിൽ ശേഷിപ്പായിരിക്കുന്നവർക്കു മഹത്വത്തിന്റെ കിരീടമായും സൗന്ദര്യത്തിന്റെ മുടിയായും ഇരിക്കും; ന്യായാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവന്നു ന്യായവിധിയുടെ ആത്മാവായും യുദ്ധത്തെ വാതിൽക്കൽവരെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നവർക്കു ശക്തിയായും ഇരിക്കും. എന്നാൽ ഇവരും വീഞ്ഞുകൊണ്ടു തെറ്റിച്ചിരിക്കുന്നു; മദ്യംകൊണ്ടു വഴിതെറ്റിയിരിക്കുന്നു; പുരോഹിതനും പ്രവാചകനും മദ്യംകൊണ്ടു തെറ്റിച്ചിരിക്കുന്നു; അവർ വീഞ്ഞിനാൽ വിഴുങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മദ്യംകൊണ്ടു വഴിതെറ്റിയിരിക്കുന്നു; അവർ ദർശനത്തിൽ തെറ്റുന്നു; ന്യായവിധിയിൽ ഇടറിപ്പോകുന്നു. എല്ലാ മേശകളും ഛർദ്ദിയും അശുദ്ധിയുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ശുദ്ധമായ ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ല. അവൻ ആർക്ക് ജ്ഞാനം ഉപദേശിക്കും? ആർക്ക് ഉപദേശം ഗ്രഹിപ്പിക്കും? പാലിൽ നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തിയവർക്കോ, സ്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറ്റിയവർക്കോ? കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നിങ്ങനെ ആയിരിക്കേണം. കാരണം തടവുപോലുള്ള അധരങ്ങളാലും അന്യഭാഷയാലും അവൻ ഈ ജനത്തോടു സംസാരിക്കും. അവരോടു അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: “ക്ലാന്തനായവന്നു വിശ്രമം പ്രാപിക്കുവാൻ ഇടയാക്കുന്ന വിശ്രമം ഇതു; ഉണർവ്വു ഇതു”; എങ്കിലും അവർ കേൾക്കുവാൻ മനസ്സായില്ല. അങ്ങനെ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു; അവർ പോകയും പിന്നോട്ട് വീഴുകയും തകർന്നു പോകയും കുടുക്കിൽപ്പെടുകയും പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു. ആകയാൽ യെരൂശലേമിലുള്ള ഈ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാരേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ. യെശയ്യാവു 28:5-14

“വിലയേറിയ ധാതുശിരകളെപ്പോലെ, വചനത്തിൽ ഉപരിതലത്തിനടിയിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഒരു ഖനിത്തൊഴിലാളി പൊന്നിനെയും വെള്ളിയെയും അന്വേഷിക്കുന്നതുപോലെ അന്വേഷിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ആ ഗൂഢനിധി കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്. ദൈവവചനത്തിന്റെ സത്യതയ്ക്കുള്ള തെളിവ് വചനത്തിൽ തന്നെയുണ്ട്. തിരുവെഴുത്ത് തിരുവെഴുത്തിനെ തുറന്നുകാട്ടുന്ന താക്കോലാകുന്നു. ദൈവവചനത്തിലെ സത്യങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം അവിടുത്തെ ആത്മാവിനാൽ നമ്മുടെ മനസ്സുകൾക്കു വെളിപ്പെടുന്നു.”

“ഞങ്ങളുടെ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കായി ബൈബിൾ മഹത്തായ പാഠപുസ്തകമാണ്. ആദാമിന്റെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും സംബന്ധിച്ച ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ഇഷ്ടം അത് ഉപദേശിക്കുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിനായി നാം രൂപപ്പെടുത്തേണ്ട സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അത് ജീവിതത്തിന്റെ നിയമമാണ്. തിരുവെഴുത്തുകൾ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാക്കുവാൻ പരമ്പര്യത്തിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം നമുക്ക് ആവശ്യമില്ല. അതുപോലെ തന്നേ, ഉച്ചസൂര്യന്റെ മഹിമ വർധിപ്പിക്കുവാൻ ഭൂമിയിലെ മങ്ങലേറിയ വിളക്കുവെളിച്ചം ആവശ്യമാണ് എന്നു നാം കരുതുന്നതുപോലെയായിരിക്കും അത്. പുരോഹിതന്റെയും ശുശ്രൂഷകന്റെയും പ്രസ്താവനകൾ മനുഷ്യരെ തെറ്റിൽനിന്ന് രക്ഷിപ്പാൻ ആവശ്യമില്ല. ദൈവിക അരുളപ്പാടിനെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് വെളിച്ചം ലഭിക്കും. ബൈബിളിൽ ഓരോ കടമയും വ്യക്തമായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഓരോ പാഠവും ഗ്രഹിക്കാവുന്നതാകുന്നു. ഓരോ പാഠവും പിതാവിനെയും പുത്രനെയും നമുക്കു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. രക്ഷയിലേക്കു ജ്ഞാനികളാക്കുവാൻ വചനത്തിനു കഴിയും. രക്ഷയുടെ ശാസ്ത്രം വചനത്തിൽ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്തുകളെ പരിശോധിപ്പിൻ; അവ ആത്മാവിനോടു സംസാരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദമാകുന്നു.” Testimonies, volume 8, 157.

“സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറയായ സത്യം പത്രോസ് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു; ഇപ്പോൾ യേശു അവനെ വിശ്വാസികളുടെ സമസ്ത സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായി ആദരിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞു: ‘സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിനക്കു തരാം; നീ ഭൂമിയിൽ കെട്ടുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.’”

“‘സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ’ എന്നു പറയുന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളെയാണ്. വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തിലെ എല്ലാം വചനങ്ങളും അവന്റേതാണ്; അവ ഇവിടെ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വചനങ്ങൾക്ക് സ്വർഗ്ഗം തുറക്കാനും അടയ്ക്കാനും ശക്തിയുണ്ട്. മനുഷ്യർ ഏത് വ്യവസ്ഥകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയോ നിരസിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്നു അവ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ദൈവവചനം പ്രസംഗിക്കുന്നവരുടെ പ്രവർത്തനം ചിലർക്കു ജീവനിലേക്കുള്ള ജീവന്റെ സുഗന്ധവും മറ്റുചിലർക്കു മരണത്തിലേക്കുള്ള മരണത്തിന്റെ സുഗന്ധവും ആകുന്നു. അവർക്കുള്ള ദൗത്യം നിത്യഫലങ്ങളാൽ ഭാരിതമായ ഒന്നാകുന്നു.” The Desire of Ages, 413.

“സഭയിൽ ഉദിച്ചുയർന്ന മറ്റൊരു ഗുരുതര ദോഷം സഹോദരന്മാർ പരസ്പരം വിരോധമായി ന്യായവിധിക്കായി പോകുന്നതായിരുന്നു. വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പരിഹരിക്കേണ്ടതിനായി സമൃദ്ധമായ ക്രമീകരണം ചെയ്തിരുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ തീർപ്പാക്കേണ്ടതെന്നു ക്രിസ്തു തന്നേ വ്യക്തമായ ഉപദേശം നൽകിയിരുന്നു. ‘നിന്റെ സഹോദരൻ നിന്നോടു അകൃത്യം ചെയ്താൽ,’ എന്നു രക്ഷകൻ ഉപദേശിച്ചു, ‘നീ ചെന്നു നീയും അവനും മാത്രമായി അവന്റെ കുറ്റം അവനോടു പറക; അവൻ നിന്റെ വാക്കു കേൾക്കുമെങ്കിൽ നീ നിന്റെ സഹോദരനെ നേടിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൻ കേൾക്കാതിരിക്കുമെങ്കിൽ, രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളുടെ വായാൽ എല്ലാ കാര്യവും സ്ഥിരപ്പെടേണ്ടതിന്നു, ഒരാളെയോ രണ്ടാളെയോ കൂടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോക. അവരുടെയും വാക്കു അവൻ അവഗണിക്കുമെങ്കിൽ അത് സഭയോടു അറിയിക്ക; സഭയുടെയും വാക്കു അവൻ അവഗണിക്കുമെങ്കിൽ അവൻ നിനക്കു ജാതിക്കാരനെയും ചുങ്കക്കാരനെയും പോലെ ആയിരിക്കട്ടെ. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും.’ മത്തായി 18:15–18.” അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ, 304.

സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നു; നീ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. പിന്നെ താൻ യേശു ക്രിസ്തുവാണെന്നു ആരോടും അറിയിക്കരുതെന്നു അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു കൽപ്പിച്ചു. അന്നുമുതൽ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു താൻ യെരൂശലേമിലേക്കു പോകേണ്ടതും, മൂപ്പന്മാരിൽനിന്നും മഹാപുരോഹിതന്മാരിൽനിന്നും ശാസ്ത്രിമാരിൽനിന്നും അനേകം കഷ്ടങ്ങൾ സഹിക്കേണ്ടതും, കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതും, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടതും അവർക്കു കാണിച്ചുതുടങ്ങി. അപ്പോൾ പത്രൊസ് അവനെ വേറിട്ടുകൊണ്ടുപോയി ശാസിച്ചുതുടങ്ങി: കർത്താവേ, അതു നിനക്കു ഒരിക്കലും വരാതിരിക്കട്ടെ; അതു നിനക്കു സംഭവിക്കയില്ല. എന്നാൽ അവൻ തിരിഞ്ഞ് പത്രൊസിനോടു പറഞ്ഞു: സാത്താനേ, എന്റെ പിന്നിലേക്കു പോക; നീ എനിക്കു ഇടർച്ചയായിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിനുള്ളതല്ല, മനുഷ്യർക്കുള്ളതത്രേ നീ ചിന്തിക്കുന്നത്. മത്തായി 16:19–23.

തരങ്ങളും പ്രതിതരങ്ങളും സംബന്ധിച്ച സൂക്ഷ്മമായ പഠനം, യിസ്രായേലിന്നു നല്കപ്പെട്ട വാർഷിക ആചാരചക്രത്തിൽ പസ്ഖാ കുഞ്ഞാട് അറുക്കപ്പെട്ട അതേ ദിവസം തന്നെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിക്കപ്പെടൽ നടന്നതെന്ന നിരീക്ഷണത്തിലേക്കു നയിച്ചു. പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം—ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതു—അതു പ്രതീകത്തിൽ ആചരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വർഷത്തിലെ അതേ ദിവസം തന്നെയല്ലോ സംഭവിക്കേണ്ടത്? (The Great Controversy, 399 കാണുക). ഇത്, മോശെയുടെ യഥാർത്ഥ കാലഗണനാനുസാരം, ഒക്ടോബർ 22 ആയിരിക്കും. 1844-ലെ ആഗസ്റ്റിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ന്യൂ ഹാംഷെയറിലെ എക്സിറ്ററിൽ നടന്ന ഒരു ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ ഈ കാഴ്ചപ്പാട് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ അത് 2300 ദിവസങ്ങളുടെ പ്രവചനനിവൃത്തിക്കുള്ള തീയതിയായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. മത്തായി 25:1–13-ലെ പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം കൈവരിച്ചു—വരന്റെ താമസം, വിവാഹത്തെ കാത്തിരുന്നവരുടെ കാത്തിരിപ്പും നിദ്രയും, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി, വാതിൽ അടയ്ക്കപ്പെടൽ, തുടങ്ങിയവ. ക്രിസ്തു ഒക്ടോബർ 22-ന് വരുമെന്ന സന്ദേശം ‘അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. “‘അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി,’” എന്ന് എലൻ വൈറ്റ് എഴുതുന്നു, “‘ആയിരക്കണക്കിന് വിശ്വാസികളാൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.’” അവൾ തുടർന്ന് ചേർത്തു:

“‘ഒരു മഹാപ്രളയതിരമാലപോലെ [ഏഴാം മാസത്തിലെ] പ്രസ്ഥാനം ദേശമൊട്ടാകെ വീശിപ്പടർന്നു. നഗരത്തിൽ നിന്ന് നഗരത്തിലേക്കും, ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രാമത്തിലേക്കും, ദൂരെയുള്ള ഗ്രാമീണ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും അത് ചെന്നെത്തി, കാത്തിരുന്ന ദൈവജനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ഉണർന്നു.—The Great Controversy, 400.’

സന്ദേശം എത്ര വേഗത്തിൽ വ്യാപിച്ചുവെന്നത് എൽ. ഇ. ഫ്രൂം ഉദ്ധരിച്ച എഴുത്തുകാരുടെ രേഖപ്പെടുത്തലുകളിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു:

“‘എക്സെറ്റർ സന്ദേശം ‘കാറ്റിന്റെ ചിറകുകളിൽ എന്നപോലെ പറന്നു’ എന്നു ബേറ്റ്സ് രേഖപ്പെടുത്തി.’ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും റെയിൽമാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും ജലമാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും, സ്റ്റേജ്‌കോച്ചിലൂടെയും കുതിരസവാരിയിലൂടെയും, പുസ്തകങ്ങളുടെയും പത്രങ്ങളുടെയും കെട്ടുകളുമായി അതിവേഗം സഞ്ചരിച്ചു; അവയെ ‘ശരത്കാലത്തിലെ ഇലകളെപ്പോലെ സമൃദ്ധിയായി’ വിതരണം ചെയ്തു. വൈറ്റ് പറഞ്ഞു, ‘ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രവർത്തി ആ വിശാലമായ വയലിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തേക്കും പറന്നെത്തി, മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ഘോഷം മുഴക്കി, ഉറങ്ങിക്കിടന്നവരെ ഉണർത്തുന്നതായിരുന്നു.’ കൂടാതെ വെൽക്കം ചേർക്കുന്നതനുസരിച്ച്, ആ പ്രസ്ഥാനം അണക്കെട്ടിൽ നിന്നു മോചിതമായ വെള്ളപ്പാച്ചിലുപോലെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. പഴുത്ത ധാന്യത്തിന്റെ വയലുകൾ കൊയ്യപ്പെടാതെ നിലനിന്നു; പൂർണ്ണവളർച്ച പ്രാപിച്ച ഉരുളക്കിഴങ്ങുകൾ നിലത്തിൽനിന്ന് കുഴിച്ചെടുക്കപ്പെടാതെ വിട്ടുകിടന്നു. കർത്താവിന്റെ വരവ് സമീപമായിരുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭൗതിക കാര്യങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ സമയം ഇല്ലായിരുന്നു.—The Prophetic Faith of Our Fathers, Vol. IV, p. 816.”

“ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷിയും അതിൽ പങ്കെടുത്തവളുമായിരുന്ന എലൻ വൈറ്റ്, അതിവേഗത്തിൽ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ പ്രവർത്തിയുടെ സ്വഭാവത്തെ ഇങ്ങനെ വിവരണം ചെയ്തു:”

“‘വിശ്വാസികൾ തങ്ങളുടെ സംശയവും ആശയക്കുഴപ്പവും നീങ്ങിപ്പോയതായി കണ്ടു; പ്രത്യാശയും ധൈര്യവും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഉജ്ജീവിപ്പിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിന്റെയും ആത്മാവിന്റെയും നിയന്ത്രക സ്വാധീനമില്ലാതെ വെറും മനുഷ്യോത്തേജനം ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും പ്രകടമാകുന്ന അതിരുകടന്ന പ്രവണതകളിൽ നിന്ന് ആ പ്രവർത്തി സ്വതന്ത്രമായിരുന്നു…. എല്ലാ യുഗങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ ചിഹ്നപ്പെടുത്തുന്ന സവിശേഷതകൾ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ അത്യുജ്ജ്വലമായ ആഹ്ലാദം വളരെ കുറവായിരുന്നു; മറിച്ച് ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള പരിശോധനയും, പാപസമ്മതവും, ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നു. കർത്താവിനെ നേരിടുന്നതിനുള്ള ഒരുങ്ങലായിരുന്നു വേദനയാൽ കലങ്ങിയ ആത്മാക്കളുടെ ഭാരം….

“‘അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ കാലംമുതൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള എല്ലാ മഹത്തായ മതപ്രസ്ഥാനങ്ങളിലുമിടയിൽ, 1844-ലെ ശരത്കാലത്തിലെ പ്രസ്ഥാനത്തേക്കാൾ മനുഷ്യഅപരിപൂർണ്ണതകളിൽനിന്നും സാത്താന്റെ കപടയുക്തികളിൽനിന്നും കൂടുതൽ വിമുക്തമായ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴും, അനേകം വർഷങ്ങൾ [1888] കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടും, ആ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരിലും സത്യത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നവരിലും എല്ലാവരും ആ അനുഗ്രഹീത പ്രവർത്തിയുടെ വിശുദ്ധ സ്വാധീനം ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കുകയും, അത് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ളതായിരുന്നു എന്നു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.—Ibid., 400, 401.’”

ദേശമൊട്ടാകെ വ്യാപിച്ചു സഹസ്രങ്ങളെ രണ്ടാം വരവിന്റെ സഹവാസത്തിലേക്ക് ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു പ്രവർത്തിയുടെ തെളിവുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നതും, വിവിധ സഭകളിൽ നിന്നുള്ള ഏകദേശം ഇരുനൂറോളം ശുശ്രൂഷകർ ഈ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഏകീകൃതരായിരുന്നതും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, [See C. M. Maxwell, Tell it to the world, pp. 19, 20.] പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ പൊതുവെ അതിനെ നിരസിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശീഘ്രമായ വരവിലുള്ള വിശ്വാസം വ്യാപിക്കുന്നത് തടയാൻ തങ്ങളുടെ അധികാരത്തിലുള്ള എല്ലാ മാർഗങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു സഭാശുശ്രൂഷയിലും യേശുവിന്റെ ശീഘ്രാഗമനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശ പരാമർശിക്കാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല; എങ്കിലും ആ സംഭവത്തെ കാത്തിരുന്നവർക്ക് അവസ്ഥ പൂർണ്ണമായും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

“അതെങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് എല്ലൻ വൈറ്റ് പറഞ്ഞു:

“‘ഓരോ നിമിഷവും എനിക്ക് അമൂല്യവും അത്യന്തം പ്രധാനവുമായതായി തോന്നി. നാം നിത്യത്വത്തിനായുള്ള പ്രവൃത്തിയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് ഞാൻ അനുഭവിച്ചു; അശ്രദ്ധരും അനാസക്തരുമായവർ ഏറ്റവും വലിയ അപകടത്തിലാണെന്നും. എന്റെ വിശ്വാസം യാതൊരു മേഘാവരണവും കൂടാതെ നിർമ്മലമായിരുന്നു; യേശുവിന്റെ അമൂല്യമായ വാഗ്ദാനങ്ങളെ ഞാൻ എനിക്കുതന്നെ ഏറ്റെടുത്തു….

“‘ഹൃദയങ്ങളെ ജാഗ്രതയോടെ അന്വേഷിച്ചും വിനീതമായ ഏറ്റുപറച്ചിലോടെയും ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനാഭാവത്തോടെ പ്രതീക്ഷയുടെ സമയത്തേക്കു മുന്നേറി. എല്ലാ പ്രഭാതവും ദൈവസന്നിധിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം ശരിയായിരിക്കുകയാണെന്ന തെളിവ് ഉറപ്പാക്കുന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ ആദ്യകർമ്മമെന്നു ഞങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു. വിശുദ്ധിയിൽ ഞങ്ങൾ മുന്നേറുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നോട്ടു വഴുതിപ്പോകുമെന്നു ഞങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി. പരസ്പരം ഉള്ള ഞങ്ങളുടെ താൽപര്യം വർധിച്ചു; ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൂടെയും പരസ്പരത്തിനായിയും വളരെ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

“‘ഞങ്ങൾ ദൈവവുമായി സംവദിക്കാനും ഞങ്ങളുടെ അപേക്ഷകൾ അവനോടു സമർപ്പിക്കാനും തോട്ടങ്ങളിലും കാവുകളിലും ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരുന്നു; അവന്റെ സ്വാഭാവിക സൃഷ്ടികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ സാന്നിധ്യം ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അനുഭവിച്ചു. രക്ഷയുടെ ആനന്ദങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആഹാരപാനങ്ങളേക്കാൾ അനിവാര്യമായിരുന്നു. മേഘങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകളെ മൂടിയാൽ, കർത്താവിനോടുള്ള ഞങ്ങളുടെ സ്വീകരണം എന്ന ബോധ്യം അവയെ നീക്കിക്കളയുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ വിശ്രമിക്കാനോ ഉറങ്ങാനോ ധൈര്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.—ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെയും എല്ലൻ ജി. വൈറ്റിന്റെയും ജീവചരിത്രരേഖകൾ (1880), 188, 189.” ആർതർ വൈറ്റ്, ദി എല്ലൻ വൈറ്റ് ബയോഗ്രഫി, വാള്യം 1, 51, 52.