ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - ഇരുപതാം സംഖ്യ

മനസ്സിലാക്കേണ്ട പ്രവചനപാഠങ്ങൾ രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും പതനവും മുഖേന ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് പലപ്പോഴും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ “ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും” പ്രവചനപഠനത്തിലേക്കുള്ള ശരിയായ സമീപനത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ്. ബാബേലിന്റെ വീഴ്ച ഉല്പത്തി പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നിമ്രോദിന്റെ ബാബേലിന്റെ വീഴ്ചയാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ദാനിയേൽ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ ബാബേൽ വീണ്ടും വീഴുന്നു. ക്രി.വ. 538-ൽ അധികാരത്തിലേക്കുള്ള പാപ്പാസഭയുടെ ഉയർച്ചയും, തുടർന്ന് 1798-ലെ അതിന്റെ വീഴ്ചയും, ബാബേലിന്റെ അന്തിമ വീഴ്ചയുടെ മുൻരൂപമായും പ്രവർത്തിക്കുന്നു; കാരണം പാപ്പാസഭാധികാരം പ്രവചനപരമായി ആത്മീയ ബാബേലാണ്. 1798-ൽ പാപ്പാസഭ വീണു; വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായം അതിന്റെ അന്തിമ വീഴ്ചയെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ, അവിടെ വടക്കിന്റെ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പാപ്പാസഭ, സഹായിപ്പാൻ ആരും ഇല്ലാതെ തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തുന്നു. ഇത് കൃപാകാലം അവസാനിക്കുമ്പോഴാണ് സംഭവിക്കുന്നത്; കാരണം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യവും പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യവും അതേ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ബാബേൽ രണ്ടുവട്ടം വീണിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യത്തിന്മേലാണ് ആധാരിതമായിരിക്കുന്നത്. നിമ്രോദിനാലും ബെൽശസ്സറിനാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ബാബേൽ രണ്ടുവട്ടം വീണു; ആത്മീയ ബാബേൽ 1798-ൽ വീണു, മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും അതുപോലെ വീഴും.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ ബാബേലിന്റെ വീഴ്ചയുടെ ആവർത്തനം, തിരുവെഴുത്തുകളിൽ വാക്കുകളുടെയും വാക്യഘടകങ്ങളുടെയും ഇരട്ടിപ്പിക്കൽ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശവും അർദ്ധരാത്രിനാദവും സംയുക്തമായിരിക്കുന്നതിന്റേ പ്രതീകമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള പ്രവചനാത്മക ന്യായീകരണം നൽകുന്നു. കൂടാതെ, ദാനീയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും വീഴ്ചയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരിക്കണം പ്രവചനപഠനം എന്ന സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ സിദ്ധാന്തത്തെയും ഇത് നിലനിറുത്തുന്നു. ബാബേലിന്റെ വീഴ്ചയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി, പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി ബാബേലിന്റെ എല്ലാ വീഴ്ചകളെയും “നിരമേൽ നിര” എന്ന പ്രകാരം ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവന്ന്, ബാബേലിന്റെ അന്തിമ വീഴ്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ പ്രവചനസന്ദേശം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന ആശയവും ഇത് ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ ബാബിലോൻ രണ്ടുതവണ വീഴുന്നതെന്നത്, സത്യത്തെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്മേൽ സ്ഥാപിതമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന പ്രവചനനിയമത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കുന്നതാണ്. സന്ദേശത്തിനുള്ളിൽ ബാബിലോന്റെ വീഴ്ച ഇരട്ടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതു, ബൈബിളിൽ പിന്നത്തെ മഴയായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന പ്രവചനരീതിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പിന്നത്തെ മഴയായിരിക്കുന്ന ആ വിശുദ്ധരീതി, വിവിധ പ്രവചനരേഖകളെ “രേഖമേൽ രേഖ” ആയി ഒരുമിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന പ്രയോഗമാണ്. പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി അതിനെ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, ആ രീതി പിന്നത്തെ മഴയുടെ “സന്ദേശം” സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഈ വിശുദ്ധരീതിയുടെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ സ്ഥാപിതമാകുന്ന പിന്നത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശം, തുടർന്ന് രണ്ടാം ദൂതന്റെയും അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെയും സംയുക്ത പ്രവചനചരിത്രങ്ങളിൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇതു സത്യമായിരുന്നു; മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രമായ ഇന്നും അതു സത്യമാണ്.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ നാലും അഞ്ചും അധ്യായങ്ങൾ, നാലാം അധ്യായത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ബാബേലിന്റെ ഉയർച്ചയും ആരംഭവും, തുടർന്ന് അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ ബെൽശസ്സർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ബാബേലിന്റെ വീഴ്ചയും അവസാനവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ചരിത്രരേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന് ഒരു പ്രവാചക രേഖ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ആ രണ്ടു അധ്യായങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രവാചക രേഖ, അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി, ദാനിയേൽ ഒന്നാം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായങ്ങൾക്കു മേൽ അധിഷ്ഠാപിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

ഈ രണ്ടു അധ്യായങ്ങൾ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ വീഴ്ചയും വീണ്ടും ഉയിർപ്പും, ബെൽശസ്സറിന്റെ വീഴ്ചയും നാശവും അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ആ വംശരേഖയുടെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ബാബിലോന്റെ വീഴ്ചയെ അവ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു അധ്യായങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖ ബാബിലോൻ വീഴുകയും, ഉയിർക്കുകയും, പിന്നെ വീണ്ടും വീഴുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഘടിതമായിരിക്കുന്നു. ആ സത്യവസ്തു മാത്രം ഈ രണ്ടു അധ്യായങ്ങളും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു അധ്യായങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ ചരിത്രത്തിൽ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും അർദ്ധരാത്രിനാദവും രണ്ടുതവണ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു.

അതിനാൽ, ദാനിയേലിന്റെ നാലും അഞ്ചും അധ്യായങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, അന്ത്യമഴയായ വിശുദ്ധ രീതിശാസ്ത്രത്തെ നാം തിരിച്ചറിയുകയും, തുടർന്ന് ആ രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ നാം തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യും.

ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന വേമാർക്ക്, വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവാചക വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രമായിരുന്നു. ആ നിയമങ്ങൾ മനുഷ്യർ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി ഉപയോഗിച്ചു; ആ സന്ദേശം ആ ചരിത്രത്തിനുള്ള അവസാനമഴയുടെ സന്ദേശമായിരുന്നു. മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന വേമാർക്ക്, “Prophetic Keys” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രീതിശാസ്ത്രമാണ്. നമ്മുടെ നിലവിലെ ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി ആ നിയമങ്ങൾ വില്യം മില്ലറിന്റെ നിയമങ്ങളോടൊപ്പം പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; ഇപ്പോൾ ആ നിയമങ്ങളാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശം അവസാന നാളുകളുടെ അവസാനമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്. മില്ലറിന്റെ നിയമങ്ങൾ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ പ്രവാചക ചരിത്രത്തിൽ മുൻമഴയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ നിയമങ്ങൾ “Prophetic Keys” സഹിതം സംയോജിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ പ്രവാചക ചരിത്രത്തിൽ അവസാനമഴയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അന്ത്യമഴ എന്നത് സന്ദേശം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതിനായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്ന രീതിശാസ്ത്രമാണ്. അനുഭവം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ ആദ്യം അന്വേഷിക്കാതെ, അന്ത്യമഴയുടെ അനുഭവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നതിനാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നവർ ഉണ്ടു. ക്രിസ്തീയതയിലെ പെന്തെക്കോസ്ത് സഭകൾ ആ വഞ്ചനയുടെ വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്. അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കുപോലും, അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ അന്വേഷിക്കാൻ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതേ തരത്തിലുള്ള തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ദിശ ലഭ്യമാണ്. ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രമില്ലാതെ, ശരിയായ സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുകയില്ല. ശരിയായ സന്ദേശമില്ലാതെ, ശരിയായ അനുഭവം അസാധ്യമാകുന്നു.

ഈ ബൈബിള്‍സത്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; കാരണം, ബൈബിള്‍ പഠിക്കേണ്ടതിന് ഒരു ശരിയായ മാര്‍ഗമുണ്ടെന്നും ബൈബിള്‍ പഠിക്കാനുള്ള അനേകം തെറ്റായ മാര്‍ഗങ്ങളും ഉണ്ടെന്നും ഉള്ള സാധ്യതയെ അവർ ഒരിക്കലും പരിഗണിച്ചിട്ടില്ല. ബൈബിള്‍ പഠിക്കുന്ന തെറ്റായ മാര്‍ഗം—അതിൽ ഏറ്റവും അധികം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നതും—ബൈബിള്‍ എന്താണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യത്തിൽ മറ്റു മനുഷ്യരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതാകുന്നു. മനുഷ്യരിൽ ഇത് അത്യന്തം സാധാരണമായ ഒരു പ്രശ്നമായതിനാൽ, തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിന്റെ ഈ തെറ്റായി ധരിക്കപ്പെട്ട ആവശ്യം പരിഹരിക്കുന്നതിനായി എല്ലാ സഭകളും ഒരു സംവിധാനത്തെ ക്രമീകരിക്കുന്നു. ആ വ്യാജ ആവശ്യം, ബൈബിള്‍ സംബന്ധിയായ ഗ്രഹണത്തിൽ ആത്മീയ വിദഗ്ധരായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന നേതാക്കളുടെ ഒരു സംവിധാനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന വ്യാജ പ്രവൃത്തിയെ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അവർ പരിശീലനം ലഭിക്കാത്ത കൂട്ടത്തിന്റെ ഗ്രഹണത്തെ ശരിയായി നയിക്കുമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. മൂപ്പന്മാരെയും പ്രവാചകന്മാരെയും ഉപദേശകന്മാരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സഭയുടെ ഘടനയ്ക്കായി വളരെ ക്രമബദ്ധമായ ഒരു സംവിധാനത്തെ ബൈബിള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, എന്താണ് സത്യം, എന്തല്ല സത്യം, അതിനുശേഷം ആരാണ് മതദ്രോഹി, ആരല്ല മതദ്രോഹി എന്നു നിർണയിക്കുന്നതിനായി അഭിഷിക്തരായ നേതാക്കളുടെ ഒരു സംവിധാനത്തെ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന സഭാസംഘടനയുടെ അഴിമതിയെ ബൈബിള്‍ ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.

ഒരു സഭാനേതാവ് വ്യാജോപദേശങ്ങളെയും വ്യാജോപദേശങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരെയും എതിർത്തുകൊണ്ട് പ്രബോധിപ്പിക്കാനും ശാസിക്കാനും ഉപദേശിക്കാനും കാവൽ നിൽക്കാനും വേണ്ടവനാണ്; എന്നാൽ “സത്യവചനത്തെ ശരിയായി വിഭജിച്ചുകൊണ്ട്” നാം ഓരോരുത്തരും ദൈവസന്നിധിയിൽ “അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവരായി” നമ്മെത്തന്നെ “പഠിച്ചു തെളിയിക്കേണ്ടവരാണ്.” അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, സത്യവചനത്തെ ശരിയായി വിഭജിക്കുന്നതിനുള്ള ശരിയായ മാർഗമായി ബൈബിൾ നിർണ്ണയിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രം നമുക്ക് അറിയേണ്ടതുണ്ട്. യെശയ്യാവിന്റെ പുസ്തകം ഈ വിഷയങ്ങളെ പിന്നാലത്തെ മഴയുടെ സാഹചര്യത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ നാം അവിടെ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

മുമ്പത്തെ ലേഖനങ്ങളിൽ, ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു മക്കളെ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വിളിക്കുവാൻ ഉയർത്തിക്കൊള്ളപ്പെടുന്ന “കൊടി”യെക്കുറിച്ച് നാം വീണ്ടും വീണ്ടും പരിചരിച്ചിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തിയേഴാം അദ്ധ്യായത്തിലെ അവസാന വാക്യം, “വലിയ കാഹളം ഊതപ്പെടും; അശ്ശൂർദേശത്തിൽ നശിച്ചുപോകുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നവർ വരും” എന്നു പറയുമ്പോൾ, ആ കൊടിയുടെ പ്രവൃത്തിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അശ്ശൂർ ബാബിലോണിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ആ വാക്യത്തിൽ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം കേൾക്കുന്നവർ, പ്രവാചകപരമായി “യെരൂശലേമിലെ വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിൽ” സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവരായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തോടുകൂടെ വന്നു ആരാധിക്കുന്നു.

വചനം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “ആ ദിവസം സംഭവിക്കും.” വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം ശബ്ദം ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു മക്കളെ ബാബിലോനിൽനിന്നു പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്ന ദിവസമായ “ആ ദിവസം” തന്നെയാണ് മുഴുവൻ അധ്യായത്തിന്റെയും പശ്ചാത്തലം. വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം ശബ്ദം ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് നിലവിളിക്കുന്നു; അപ്പോൾ തൂർ എന്ന വേശ്യ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

യേശയ്യാവു അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തേഴു, അദ്ധ്യായത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും പരാമർശിക്കുന്ന അതേ ദിവസത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; അവിടെ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “ആ ദിവസത്തിൽ യഹോവ തന്റെ കഠിനവും മഹത്തുമായും ശക്തിയുള്ളതുമായ വാളാൽ കുത്തിക്കയറുന്ന സർപ്പമായ ലേവ്യാഥാനെയും, വക്രമായ സർപ്പമായ ലേവ്യാഥാനെയും ശിക്ഷിക്കും; അവൻ സമുദ്രത്തിലുള്ള മഹാസർപ്പത്തെ സംഹരിക്കും.”

ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹകവും പ്രതികാരാത്മകവുമായി ഉള്ള ന്യായവിധി മഹാസർപ്പത്തിന്റെ (United Nations), മൃഗത്തിന്റെ (പാപ്പാധിപത്യം), വ്യാജപ്രവാചകന്റെ (United States) രാജ്യങ്ങളിന്മേൽ ആരംഭിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ വ്യാജപ്രവാചകൻ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമെന്ന നിലയിൽ തകർത്തുകളയപ്പെടുന്നു; ദേശീയ മതത്യാഗം ദേശീയ നാശം ഉളവാക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമം എന്നതു മഹാസർപ്പത്തിന്മേൽ—അവൻ സാത്താനാണ് (അവന്റെ ഭൂമിയിലെ രാജ്യം മഹാസർപ്പമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു)—മൃഗത്തിന്മേലും വ്യാജപ്രവാചകന്മേലും ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധികൾ വീഴാൻ തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലമാണ്. അതു ക്രമാനുഗതമായ ഒരു ശിക്ഷയാണ്; അതിന്റെ ആരംഭം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലാണ്. യെശയ്യാവു ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഇരുപത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും ഞായറാഴ്ചാനിയമമാണ്; ആ അധ്യായം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതും അതിനു ശേഷം അനുഗമിക്കുന്നതുമായ ചരിത്രത്തോടു നേരിട്ടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രത്യേക വിഷയങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഇരുപത്തിയേഴാം അധ്യായത്തെയാണ് നാം പരിഗണിക്കുന്നത്; കാരണം ഇരുപത്തിയെട്ടും ഇരുപത്തിയൊന്നും അധ്യായങ്ങൾക്കായുള്ള പ്രവാചകപരമായ പശ്ചാത്തലം അതാണ് സ്ഥാപിക്കുന്നത്. ആ അധ്യായങ്ങളിൽ, രീതിശാസ്ത്രമെന്ന നിലയിൽ അന്ത്യമഴയുടെ നിർവചനം നാം കണ്ടെത്തും; അതുവഴി ദാനിയേലിന്റെ ഒന്നാം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായങ്ങൾക്കു മുകളിൽ നാലും അഞ്ചും അധ്യായങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം നമുക്കു ഗ്രഹിക്കാനാകും. യെശയാവു ഇരുപത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിൽ, സർപ്പരാജ്യത്തിന്റെ ക്രമാനുഗതമായ ശിക്ഷയുടെ ആരംഭം തിരിച്ചറിഞ്ഞശേഷം, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തോടു “അവളോടു പാടുവിൻ” എന്നു കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി അവൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ആരോടു പാടുവിൻ?

ആർക്കാണ് പാടേണ്ടതെന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം ഗീതത്തിന്റെ ശീർഷകത്തിൽ തന്നെയുണ്ട്; കാരണം അവർ “യഹോവ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ചുവന്ന വീഞ്ഞിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തെ” കുറിച്ച് പാടേണ്ടവരാണ്. മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ കഥ ദൈവജനത്തിന്റെ കഥയാണ്; അത് ആദ്യം യെശയ്യാവിന്റെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങളോടു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗാനം പാടേണ്ടതാകുന്നു; കാരണം ആ ഗാനം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “ഇപ്പോൾ, യെരൂശലേമിലെ നിവാസികളും യെഹൂദാപുരുഷന്മാരും, എനിക്കും എന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിനും ഇടയിൽ, ദയവായി, ന്യായം വിധിപ്പിൻ.” മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗാനം, മുൻകാലത്തെ ഒരു നിയമജനത്തെ മറികടന്നുപോകുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഗാനമാണ്; അതേ സമയം, പത്രോസ് പറഞ്ഞതുപോലെ, “മുന്‍പുകാലത്ത് ജനമല്ലാതിരുന്നവർ, ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരിക്കുന്നു” എന്നവരോടുകൂടെ ദൈവം നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്മേൽ മഴ പെയ്തിട്ടില്ലെന്നതും അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുവഴി, ആ കാലയളവിൽ വരുന്ന ഏലീയാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു; ആ കാലഘട്ടത്തിൽ മഴ പെയ്യിക്കുവാൻ കഴിയുന്നവൻ അവൻ മാത്രം ആകുന്നു. ഈ ഗാനം ഒരു നിയമജനത്തെ മറികടന്നുപോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണെന്നു നമുക്ക് അറിയാം; കാരണം, പുരാതന യിസ്രായേൽ മറികടക്കപ്പെടുകയായിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ, അതേ സമയം ദൈവം ആത്മീയ യിസ്രായേലോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗാനം ക്രിസ്തു പുരാതന യിസ്രായേലിനോടു പാടിയിരുന്നു.

യേശു ദൈവത്തിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗാനം പുരാതന ഇസ്രായേലിനോടു പാടിയപ്പോൾ, സന്ദേശത്തിന്റെ തർക്കശക്തിയും ബലവും അവരെ അത്രയധികം ആകർഷിച്ചു; അതുകൊണ്ടു, പുത്രനെ കൊന്നവരോടു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ യജമാനൻ എന്തു ചെയ്യും എന്നു യേശു വാദപ്രിയരായ യെഹൂദന്മാരോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവർ ശരിയായ ഉത്തരം പറയാതിരിക്കാനായില്ല; അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: “അവൻ ആ ദുഷ്ടന്മാരെ ദയനീയമായി നശിപ്പിക്കും; പിന്നെ, തക്ക കാലങ്ങളിൽ ഫലം അവന്നു കൊടുക്കുന്ന മറ്റു കർഷകർക്ക് തന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം കുത്തകയ്ക്ക് കൊടുക്കും.”

തുടർന്ന് യേശു നിരസിക്കപ്പെട്ട കല്ലിനെക്കുറിച്ച് പാടുമ്പോൾ ആ ഗീതത്തിന് ഉടൻതന്നെ മറ്റൊരു വാക്യം കൂടി ചേർത്തു; പിന്നെ, “അതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളിൽ നിന്നു എടുത്തുകളയപ്പെടുകയും അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഒരു ജാതിക്കു നല്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഈ കല്ലിന്മേൽ വീഴുന്ന ഏവനും തകർന്നുപോകും; എന്നാൽ ഇത് ആരിന്മേൽ വീഴുന്നുവോ അവനെ ഇത് പൊടിച്ചുകളയും” എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ ഉത്തരത്തെ സമാപനചരണത്തോടു ചേർത്തു. “അവനെ പൊടിച്ചുകളയും” എന്ന പ്രസ്താവം യെശയ്യാവ് ഇരുപത്തേഴാം അധ്യായത്തിലെ, “യാഗപീഠത്തിലെ സകല കല്ലുകളും തകർത്തു ചിതറിച്ച ചുണ്ണാമ്പുകല്ലുകളെപ്പോലെ ആക്കും; അശേരാപ്രതിഷ്ഠകളും വിഗ്രഹങ്ങളും നിലനിൽക്കയില്ല” എന്ന വചനത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനിയാണ്. ഇവ രണ്ടും യോശീയാവു നിർവഹിച്ച നവോത്ഥാനപ്രവർത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നവയാണ്; യോശീയാവു അന്ത്യകാലത്ത് “ഏഴു കാലങ്ങൾ” വീണ്ടും കണ്ടെത്തുന്നവരുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു; അതാണ് അതിനെ അമൂല്യമെന്നു കണ്ടെത്താൻ നിരസിക്കുന്നവരെ തകർത്തുകളയുന്ന ഇടറുന്ന കല്ല്.

ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ ദിവസത്തിൽ, യെശയ്യാ അദ്ധ്യായം ഇരുപത്തേഴിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, “മുമ്പ് ഒരു ജനമല്ലായിരുന്നവർ” യഹോവയുടെ ചുവന്ന വീഞ്ഞിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗാനം ആലപിക്കേണ്ടവരാണ്. ഒന്നാം സന്ദേശവും രണ്ടാം സന്ദേശവും ഇല്ലാതെ മൂന്നാം സന്ദേശമില്ലെന്ന് ഈ ലേഖനങ്ങൾ പലപ്പോഴും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഞായറാഴ്ചാ നിയമം തന്നെയാണ് മൂന്നാം സന്ദേശം; ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ ദിവസം ഒന്നാംയും രണ്ടാംയും സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ ഇരുപത്തേഴാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, ഞായറാഴ്ചാ നിയമം ദാനീയേൽ അദ്ധ്യായം ഒന്നിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; പിന്നെ വീണ്ടും ദാനീയേൽ അദ്ധ്യായങ്ങൾ ഒന്ന് മുതൽ മൂന്ന് വരെ. പ്രവചനപരമായി, ഇരുപത്തേഴാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ ദിവസം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ചരിത്രത്തെ—ഒന്നാം സന്ദേശം ശക്തിപ്പെട്ടതിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെയുള്ളതിനെ—തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

വീണ്ടെടുപ്പു പ്രാപിച്ചവർ റോമിന്റെ വേശ്യ തന്റെ പാട്ട് പാടിത്തുടങ്ങുന്ന ഘട്ടത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന കാലത്ത് പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ട ആ ഗീതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.