ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം – ഇരുപത്തിയഞ്ചാം നമ്പർ

“ബാബിലോന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിക്കു, പ്രതീകാത്മകമായി അതിന്റെ ആദ്യ ഭരണാധികാരിക്കു വന്നതുപോലെ, ദൈവിക കാവൽക്കാരന്റെ ഈ വിധിന്യായം വന്നിരുന്നു: ‘രാജാവേ, ... നിന്നോടു പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു; രാജ്യം നിന്നിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ ദാനിയേൽ 4:31.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 533.

ആ ദിവസത്തിൽ, ഒരു രാജാവിന്റെ കാലദിവസങ്ങളെപ്പോലെ എഴുപതു വർഷം സൂര്യ് മറക്കപ്പെടും; എഴുപതു വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം സൂര്യ് ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. യെശയ്യാവു 23:15.

എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന ലേഖനം ഇതാകുന്നു: മേനെ, മേനെ, തേക്കേൽ, ഉപർസീൻ. ഇതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഇതാകുന്നു: മേനെ—ദൈവം നിന്റെ രാജ്യം എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞു, അതിന് അവസാനവും വരുത്തിയിരിക്കുന്നു. തേക്കേൽ—നീ തുലാസുകളിൽ തൂക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കുറവുള്ളവനായി കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പേരെസ്—നിന്റെ രാജ്യം വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് മേദ്യർക്കും പാർസികൾക്കും കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ 5:25–28.

കർത്താവു തന്റെ ക്രോധത്തിൽ സീയോന്റെ മകളെ എങ്ങനെ മേഘംകൊണ്ടു മൂടിയിരിക്കുന്നു! ഇസ്രായേലിന്റെ ഭംഗിയെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഭൂമിയിലേക്കു എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; തന്റെ കോപദിവസത്തിൽ തന്റെ പാദപീഠത്തെ അവൻ ഓർത്തതുമില്ല! കർത്താവു യാക്കോബിന്റെ സകല വാസസ്ഥലങ്ങളെയും വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; അവൻ കരുണ കാണിച്ചില്ല; യെഹൂദയുടെ മകളുടെ ദുർഗ്ഗങ്ങളെ തന്റെ ഉഗ്രക്രോധത്തിൽ ഇടിച്ചുതാഴ്ത്തി; അവയെ നിലംപരിശാക്കി; രാജത്വത്തെയും അതിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരെയും അശുദ്ധമാക്കി. തന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന കോപത്തിൽ അവൻ ഇസ്രായേലിന്റെ സകല കൊമ്പും വെട്ടിക്കളഞ്ഞു; ശത്രുവിന്റെ മുമ്പിൽനിന്നു തന്റെ വലങ്കൈ പിൻവലിച്ചു; ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ യാക്കോബിനെതിരെ അവൻ കത്തി. ശത്രുവിനെപ്പോലെ അവൻ തന്റെ വില്ല് വലച്ചു; വിരോധിയെപ്പോലെ തന്റെ വലങ്കൈയോടെ അവൻ നിലകൊണ്ടു; സീയോന്റെ മകളുടെ കൂടാരത്തിൽ കണ്ണിന്നു മനോഹരമായതൊക്കെയും അവൻ സംഹരിച്ചു; തീപോലെ തന്റെ ക്രോധം അവൻ ചൊരിഞ്ഞു. കർത്താവു ശത്രുവിനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു; അവൻ ഇസ്രായേലിനെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; അവളുടെ സകല അരമനകളെയും അവൻ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു; അവന്റെ ദുർഗ്ഗങ്ങളെ അവൻ നശിപ്പിച്ചു; യെഹൂദയുടെ മകളിൽ ദുഃഖവും വിലാപവും വർധിപ്പിച്ചു. ഒരു തോട്ടത്തിലെ കുടിലുപോലെ അവൻ തന്റെ കൂടാരത്തെ ബലമായി നീക്കിക്കളഞ്ഞു; തന്റെ സഭാസ്ഥലങ്ങളെ അവൻ നശിപ്പിച്ചു; സീയോനിൽ ഉത്സവങ്ങളെയും ശബ്ബത്തുകളെയും കർത്താവു മറക്കിച്ചു; തന്റെ ഉഗ്രക്രോധത്തിലെ പ്രകോപനത്തിൽ രാജാവിനെയും പുരോഹിതനെയും അവൻ നിരസിച്ചു. കർത്താവു തന്റെ യാഗപീഠം ഉപേക്ഷിച്ചു; തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അവൻ വെറുത്തു; അവളുടെ അരമനകളുടെ മതിലുകളെ അവൻ ശത്രുവിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചു; അവർ കർത്താവിന്റെ ആലയത്തിൽ ഒരു ഉത്സവദിവസത്തിലെപ്പോലെ ഘോഷം ഉണ്ടാക്കി. സീയോന്റെ മകളുടെ മതിൽ നശിപ്പിക്കുവാൻ കർത്താവു നിർണ്ണയിച്ചു; അവൻ അളവുകയർ നീട്ടി; നശിപ്പിക്കുന്നതിൽനിന്നു തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ടു അവൻ കോട്ടമതിലും മതിലും വിലപിപ്പിച്ചു; അവ രണ്ടും ഒരുമിച്ചു ക്ഷയിച്ചു. വിലാപങ്ങൾ 2:1–8.

തന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർ മുഖാന്തരം യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തതു എന്തെന്നാൽ: യെഹൂദാരാജാവായ മനശ്ശെ ഈ മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ ചെയ്തതും, തനിക്കു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന അമോര്യർ ചെയ്തതൊക്കെയും കവിഞ്ഞ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ അനുഷ്ഠിച്ചതും, തന്റെ വിഗ്രഹങ്ങളാൽ യെഹൂദയെയും പാപം ചെയ്യിച്ചതും കൊണ്ടു, യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, കേൾക്കുന്ന ഏവരുടെയും ഇരു ചെവികളും മുഴങ്ങിപ്പോകുമാറാകുന്ന ദോഷം ഞാൻ യെരൂശലേമിന്മേലും യെഹൂദാമേലും വരുത്തും. ശമർയ്യയുടെ അളവുകയറും ആഹാബ് ഗൃഹത്തിന്റെ തൂക്കുകോലും ഞാൻ യെരൂശലേമിന്മേൽ നീട്ടും; ഒരാൾ ഒരു പാത്രം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി അതിനെ മറിച്ചിടുന്നതുപോലെ ഞാൻ യെരൂശലേമിനെ തുടച്ചുകളയും. എന്റെ അവകാശത്തിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന ശേഷിപ്പിനെയും ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു അവരുടെ ശത്രുക്കളുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കും; അവർ തങ്ങളുടെ സകല ശത്രുക്കൾക്കും ഇരയും കൊള്ളയും ആയിത്തീരും. 2 രാജാക്കന്മാർ 21:10–14.

അപ്പോൾ ഞാൻ ക്രോധത്തോടെ നിങ്ങളോടും വിരോധമായി നടപ്പാൻ തുടങ്ങും; ഞാൻ തന്നേ, അതെ, ഞാൻ തന്നേ, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ നിമിത്തം നിങ്ങളെ ഏഴിരട്ടിയായി ശിക്ഷിക്കും. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെ മാംസം തിന്നും; നിങ്ങളുടെ പുത്രിമാരുടെ മാംസവും നിങ്ങൾ തിന്നും. നിങ്ങളുടെ പൂജാഗിരികളെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും; നിങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളെ വെട്ടിനീക്കും; നിങ്ങളുടെ ശവങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ ശവങ്ങളുടെമേൽ എറിഞ്ഞിടും; എന്റെ ആത്മാവ് നിങ്ങളെ വെറുക്കും. നിങ്ങളുടെ നഗരങ്ങളെ ഞാൻ ശൂന്യമാക്കും; നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളെ ശൂന്യാവശിഷ്ടങ്ങളാക്കും; നിങ്ങളുടെ സുഗന്ധധൂപങ്ങളുടെ വാസന ഞാൻ അനുഗ്രഹപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കയില്ല. ദേശത്തെ ഞാൻ ശൂന്യമാക്കും; അതിൽ പാർക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ അതിനെ കണ്ടു വിസ്മയിച്ചുപോകും. നിങ്ങളെ ഞാൻ ജാതികളുടെ നടുവിൽ ചിതറിക്കും; നിങ്ങളുടെ പിന്നാലെ വാൾ ഞാൻ വലിച്ചെടുക്കും; നിങ്ങളുടെ ദേശം ശൂന്യവും നിങ്ങളുടെ നഗരങ്ങൾ നശിച്ചവുമായിരിക്കും. അപ്പോൾ ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ ആസ്വദിക്കും; അത് ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നതും നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുമായ കാലമൊക്കെയും; അപ്പോൾ ദേശം വിശ്രമിച്ചു തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ ആസ്വദിക്കും. അത് ശൂന്യമായി കിടക്കുന്ന കാലമൊക്കെയും അതു വിശ്രമിക്കും; നിങ്ങൾ അതിൽ പാർത്തിരുന്നപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്തുകളിൽ അതിനു ലഭിക്കാതിരുന്ന വിശ്രമം നിമിത്തം. ലേവ്യപുസ്തകം 26:28–35.

വാളിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവരെ അവൻ ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ അവർ പേർഷ്യരാജ്യത്തിന്റെ ആധിപത്യം ആരംഭിക്കുന്നതുവരെ അവന്നും അവന്റെ പുത്രന്മാർക്കും ദാസന്മാരായി ഉണ്ടായിരുന്നു. യിരെമ്യാവിന്റെ വായ്മുഖേന യഹോവ അരുളിച്ചെയ്ത വചനം നിറവേറേണ്ടതിന്നു, ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അനുഭവിച്ചുതീരുവോളം അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു; കാരണം അത് ശൂന്യമായി കിടന്നിരുന്ന കാലമെല്ലാം ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചു, അങ്ങനെ എഴുപതു വർഷം പൂർത്തിയായി. ഇപ്പോൾ പേർഷ്യരാജാവായ കോരേശിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിൽ, യിരെമ്യാവിന്റെ വായ്മുഖേന അരുളിച്ചെയ്ത യഹോവയുടെ വചനം നിവൃത്തിയാകേണ്ടതിന്നു, യഹോവ പേർഷ്യരാജാവായ കോരേശിന്റെ ആത്മാവിനെ ഉണർത്തി; അങ്ങനെ അവൻ തന്റെ സകല രാജ്യത്തും ഒരു പ്രസ്താവന പുറപ്പെടുവിക്കുകയും എഴുത്തായും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു; അതിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിരുന്നു: “പേർഷ്യരാജാവായ കോരേശ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവമായ യഹോവ ഭൂമിയിലെ സകല രാജ്യങ്ങളും എനിക്കു നല്കിയിരിക്കുന്നു; യെഹൂദയിൽ ഉള്ള യെരൂശലേമിൽ അവന്നു ഒരു ആലയം പണിയേണ്ടതിന്നു അവൻ എന്നെ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ സകല ജനങ്ങളിലും നിങ്ങളിൽ ആരുണ്ടോ? അവന്റെ ദൈവമായ യഹോവ അവനോടുകൂടെ ഇരിക്കുമാറാകട്ടെ; അവൻ പുറപ്പെട്ടുപോകട്ടെ.” 2 ദിനവൃത്താന്തം 36:20–23.

സകല ഭൂമിയിലും ഒരേ ഭാഷയും ഒരേ വാക്കുപ്രയോഗവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ കിഴക്കുനിന്നു യാത്രചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ ശിനാർദേശത്ത് ഒരു സമതലം കണ്ടു; അവിടെ അവർ പാർത്തു. അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: വരുവിൻ, നാം ഇഷ്ടിക ഉണ്ടാക്കി അവയെ നന്നായി ചുട്ടെടുക്കാം. അങ്ങനെ അവർ കല്ലിന്നു പകരം ഇഷ്ടികയും ചുണ്ണാമ്പിന്നു പകരം നിലച്ചെളിയും ഉപയോഗിച്ചു. പിന്നെ അവർ പറഞ്ഞു: വരുവിൻ, നാം നമുക്കായി ഒരു പട്ടണവും, അതിന്റെ മുകളിൽ ആകാശത്തെത്തുന്ന ഒരു ഗോപുരവും പണിയുക; നാം ഭൂമിയുടെ സർവ്വഭാഗത്തും ചിതറിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നമുക്കൊരു പേര് ഉണ്ടാക്കുക. മനുഷ്യപുത്രന്മാർ പണിത പട്ടണവും ഗോപുരവും കാണേണ്ടതിന്നു യഹോവ ഇറങ്ങിവന്നു. അപ്പോൾ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തു: ഇതാ, ജനം ഒറ്റയാകുന്നു; ഇവർക്കെല്ലാവർക്കും ഒരേ ഭാഷയാകുന്നു; അവർ ഇതു ചെയ്തു തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു; ഇനി അവർ ചിന്തിച്ചു ചെയ്യുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നും അവർക്കു തടസ്സപ്പെടുകയില്ല. വരുവിൻ, നാം ഇറങ്ങി അവിടെ അവരുടെ ഭാഷ കലക്കിക്കളക; അങ്ങനെ അവർ പരസ്പരം ഒരുത്തന്റെ ഭാഷ മറ്റൊരുത്തൻ ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അങ്ങനെ യഹോവ അവരെ അവിടെനിന്നു സർവ്വഭൂമിയിലും ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞു; അവർ പട്ടണം പണിയുന്നതു നിർത്തിവെച്ചു. ഉല്പത്തി 11:1–8.

“ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം അറിയുകയും അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി ബെൽശസ്സറിന് അനവധി അവസരങ്ങൾ ലഭിച്ചിരുന്നു. തന്റെ പിതാമഹനായ നെബൂഖദ്‌നേസർ മനുഷ്യരുടെ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടതിനെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു. അഭിമാനിയായിരുന്ന ആ രാജാവ് മഹത്വപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ബുദ്ധിശക്തി, അതു തന്ന ദൈവം അവനിൽ നിന്ന് എടുത്തുകളഞ്ഞതും അവൻ കണ്ടിരുന്നു. രാജാവിനെ തന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളഞ്ഞ്, കാട്ടുമൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടാളിയാക്കിയതും അവൻ കണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ വിനോദാസക്തിയും സ്വയംമഹത്വീകരണത്തോടുള്ള പ്രീതിയും ബെൽശസ്സറിൽ അവൻ ഒരിക്കലും മറക്കരുതായിരുന്ന പാഠങ്ങളെ മായിച്ചുകളഞ്ഞു; അങ്ങനെ, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്മേൽ ശ്രദ്ധേയമായ ന്യായവിധികൾ വരുത്തിയതുപോലുള്ള പാപങ്ങൾ അവൻ ചെയ്തു. കൃപാപൂർവ്വം തനിക്കു നൽകിയ അവസരങ്ങളെ അവൻ പാഴാക്കി; സത്യത്തെ പരിചയപ്പെടുന്നതിനായി തനിക്കു സമീപത്തുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന അവസരങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അവൻ അശ്രദ്ധ കാട്ടി. ‘രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?’ എന്ന ചോദ്യം, മഹാനായിരുന്നുവെങ്കിലും മൂഢനായിരുന്ന ആ രാജാവ് അനാസക്തിയായി അവഗണിച്ചു.”

“ഇന്നത്തെ വിവേകമില്ലാത്ത, അശ്രദ്ധയും അതിവേഗതയും നിറഞ്ഞ യൗവനത്തിന്റെ അപകടം ഇതാണ്. ബെൽശസ്സർ അനുഭവിച്ചതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ കൈ പാപിയെ ഉണർത്തും; എന്നാൽ അനേകരുടെ കാര്യത്തിൽ, പശ്ചാത്തപിക്കാൻ അതിവൈകിപ്പോയിരിക്കും.

“ബാബിലോണിന്റെ അധിപതിക്കു സമ്പത്തും മഹത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നു; തന്റെ അഹങ്കാരപരമായ സ്വയംഭോഗത്തിൽ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ദൈവത്തിനെതിരെ തன்னை ഉയർത്തിയിരുന്നു. ‘നീ ഇതു ചെയ്യുന്നതെന്തു?’ എന്നു ആരെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടുമെന്നു കരുതാതെയായിരുന്നു അവൻ തന്റെ സ്വന്തം ഭുജബലത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ആ ഗൂഢമായ കൈ തന്റെ രാജമന്ദിരത്തിന്റെ മതിലിൽ അക്ഷരങ്ങൾ കുറിച്ചപ്പോൾ ബെൽശസ്സർ ഭീതിപരവശനായി മിണ്ടാതെയായി. ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽതന്നെ അവൻ തന്റെ ശക്തി മുഴുവനും നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു ശിശുവിനെപ്പോലെ താഴ്ത്തപ്പെട്ടു. ബെൽശസ്സറിനെക്കാൾ മഹാനായ ഒരാളുടെ കരുണയ്ക്കു കീഴിലാണ് താൻ ഉള്ളതെന്നു അവൻ ഗ്രഹിച്ചു. അവൻ വിശുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സാക്ഷി ഉണർന്നു. ദൈവഹിതം അറിയുകയും ആചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനുള്ള പ്രത്യേകാവകാശം തനിക്കുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അവന്റെ മുത്തച്ഛന്റെ ചരിത്രം മതിലിലെ എഴുത്തുപോലെതന്നെ വ്യക്തമായി അവന്റെ മുമ്പിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.” Bible Echo, April 25, 1898.