ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ആറാം അധ്യായം, ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ ആറു അധ്യായങ്ങളിലെ മൂന്നാമത്തെ നിരയാണ്; അതിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം നേരിട്ട് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ നെബൂഖദ്നേസറിന്റെ സ്വർണ്ണപ്രതിമയും മൂന്ന് വിശ്വസ്തരും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കപ്പെടുന്ന പതാകയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനെ സർവ്വലോകവും നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ രാജാവായ നെബൂഖദ്നേസർ, താൻ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന പ്രതിമയുടെ പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കു വരേണ്ടതിന്നു പ്രഭുക്കന്മാരെയും ദേശാധിപതികളെയും സൈന്യാധിപന്മാരെയും ന്യായാധിപന്മാരെയും ഭണ്ഡാരികളെയും മന്ത്രിമാരെയും ശെരീഫുമാരെയും പ്രവിശ്യകളിലെ സകല ഭരണാധികാരികളെയും ഒരുമിച്ചു ചേരുവാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. ദാനിയേൽ 3:2.
മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ ആ മൂന്നു വിശിഷ്ടന്മാർ കുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു; അവരുടെ ആ പ്രവൃത്തി അവർക്കു അഗ്നിചൂളയിലെ പീഡനം വരുത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ ആറാം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേൽ ഒരു ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം മുട്ടുകുത്തുന്നു; അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി അവന്റെമേൽ സിംഹഗുഹയിലെ പീഡനം വരുത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു. വരിയിന്മേൽ വരി എന്നവിധത്തിൽ, ഇരു സന്ദർഭങ്ങളിലും വിശ്വസ്തന്മാർ ഇതിനകം തന്നെ നിർണ്ണയിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ആരാധനാതീരുമാനമായി അവർ ഞായറാഴ്ച നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പീഡനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്ന മൂന്ന്-ഒന്ന് സംയോജനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ, പീഡനത്തിന്റെ കുലുക്കം എത്തുന്നതിന് മുമ്പേ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവരായി സ്ഥിരപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ദൂതൻ പറഞ്ഞു: “സ്വയത്തെ നിഷേധിക്കുവിൻ; നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടു ചുവടുവെക്കേണ്ടതാണ്.” നമ്മിൽ ചിലർക്കു സത്യം പ്രാപിക്കാനും പടിപടിയായി മുന്നേറാനും സമയം ലഭിച്ചിരുന്നു; നാം എടുത്ത ഓരോ ചുവടും അടുത്ത ചുവടുവെയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ശക്തി നമുക്കു നൽകി. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ സമയം ഏകദേശം അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു; നാം വർഷങ്ങളോളം പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ അവർ ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പഠിക്കേണ്ടിവരും. അവർക്ക് ഉപേക്ഷിച്ചു മറക്കേണ്ടതും വീണ്ടും പഠിക്കേണ്ടതുമായ പല കാര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും. കല്പന പുറപ്പെടുമ്പോൾ മൃഗത്തിന്റെയും അതിന്റെ പ്രതിമയുടെയും മുദ്ര സ്വീകരിക്കാതിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഇപ്പോൾ തന്നേ ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറയേണ്ടതാണ്: ഇല്ല, നാം മൃഗത്തിന്റെ സ്ഥാപനം അംഗീകരിക്കയില്ല.” Early Writings, 68.
അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ, ഞായറാഴ്ചാ നിയമം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെയും മതിലിലൂടെ അകത്തു കടന്നുവന്ന ശത്രുക്കൾ കൊണ്ടുവന്ന ന്യായവിധിയെയും സംബന്ധിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
ആ രാത്രിയിൽ കല്ദായരുടെ രാജാവായ ബെൽശസ്സർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഏകദേശം അറുപത്തിരണ്ടു വയസ്സുള്ള മേദ്യനായ ദാര്യാവേശ് രാജ്യം കൈവശമാക്കി. ദാനീയേൽ 5:30, 31.
ആറാം അധ്യായത്തിൽ, സിംഹക്കുഴിക്കു മേൽ രാജാവിന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൈവജനത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.
ഒരു കല്ല് കൊണ്ടുവന്നു സിംഹഗുഹയുടെ വായ്ക്കൽ വെച്ചു; ദാനിയേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള തീരുമാനത്തിൽ യാതൊരു മാറ്റവും വരാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു രാജാവു തന്റെ സ്വന്തം മുദ്രയാലും തന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ മുദ്രയാലും അതിന് മുദ്രയിട്ടു. ദാനിയേൽ 6:17.
വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പറയുന്ന മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ മേഘത്തിൽ ഉയർത്തപ്പെടുന്ന പതാകയുടെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഈ മൂന്നു വരകളും ഒന്നുപോലെ സംഭാവന ചെയ്യുന്നു.
അവർക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഒരു മഹത്തായ ശബ്ദം: “ഇവിടേക്കു കയറിവരുവിൻ” എന്നു പറയുന്നതു കേട്ടു. അവർ മേഘത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു കയറിപ്പോയി; അവരുടെ ശത്രുക്കൾ അവരെ കണ്ടു. അന്നേരം തന്നേ ഒരു മഹാഭൂകമ്പം ഉണ്ടായി; നഗരത്തിന്റെ പത്തിലൊരുഭാഗം വീണുപോയി; ഭൂകമ്പത്തിൽ ഏഴായിരം പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു; ശേഷിച്ചവർ ഭയപ്പെട്ടു സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവത്തിന്നു മഹത്വം കൊടുത്തു. വെളിപ്പാട് 11:12, 13.
ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ആറാം അധ്യായം ദൈവജനത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു; എന്നാൽ അതിൽ കൂടുതൽ പ്രത്യേകമായി, രാജാവിനെ വഞ്ചിച്ച് ദാനിയേലിനെ കൊല്ലാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച “പ്രസിഡന്റുമാരും ഗവർണർമാരും പ്രഭുക്കന്മാരും ആലോചനക്കാരും സേനാധിപന്മാരും” എന്ന കൂട്ടുകെട്ടിന് ലഭിക്കുന്ന ശിക്ഷയെ അത് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. രാജാവിനെ (രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകം) വഞ്ചിക്കുന്നതു പ്രവചനപരമായി പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വിഷയമാണ്; അതിൽ നിരവധി പ്രവചനസാക്ഷ്യങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്നേസർ, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ ബെൽശസ്സർ—ഇരുവരും പ്രതിസന്ധി വന്നുചേരുന്നതിന് ശേഷം മാത്രമാണ് ദാനിയേലിനെയും മൂന്ന് സാക്ഷികളെയും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്—അവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, പ്രതിസന്ധിക്ക് മുമ്പേ ദാനിയേലിനോടുള്ള ദാര്യാവേശിന്റെ “പ്രാമുഖ്യം” ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധിക്കായി ഒരു ഭിന്നമായ സാഹചര്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
ദാനിയേൽ മറ്റെരണ്ട് പ്രസിഡന്റുമാരെക്കാൾ “മികച്ചവനായി” കണക്കാക്കപ്പെട്ടു; ആ മൂന്ന് പ്രസിഡന്റുമാർ നൂറ്റിരുപത് പ്രഭുക്കന്മാരുടെ മേൽ ആയിരുന്നു. ദാനിയേൽ പ്രധാനമായും പ്രസിഡന്റുമാരോടും പ്രഭുക്കന്മാരോടും വിപരീതമായി നിരൂപിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ അഞ്ചിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന വഞ്ചനയുടെ കൂട്ടുകെട്ട് രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ആ രണ്ടുപേരെക്കാൾ അവന് അനുകൂലത ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു (അഞ്ച് ഭോഷകുള്ള കന്യകമാർ).
ദാര്യാവേശിന് രാജ്യത്തിന്മേൽ നിയമിക്കേണ്ടതിന്നു നൂറ്റിരുപതു പ്രഭുക്കന്മാരെ നിയമിക്കുന്നതു പ്രസാദമായി; അവർ സകല രാജ്യത്തിന്മേലും ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഇവരുടെ മേൽ മൂന്നു പ്രധാനാധിപന്മാരെയും നിയമിച്ചു; അവരിൽ ദാനീയേൽ പ്രഥമൻ ആയിരുന്നു; പ്രഭുക്കന്മാർ അവർക്കു കണക്ക് കൊടുക്കേണ്ടതിന്നും രാജാവിനു യാതൊരു നഷ്ടവും വരാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും ഇങ്ങനെ ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഈ ദാനീയേൽ പ്രധാനാധിപന്മാരെയും പ്രഭുക്കന്മാരെയുംക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു; എന്തെന്നാൽ അവനിൽ ഉത്തമാത്മാവു ഉണ്ടായിരുന്നു; രാജാവു അവനെ സകല രാജ്യത്തിന്മേലും നിയമിക്കുമെന്നു വിചാരിച്ചു. അപ്പോൾ പ്രധാനാധിപന്മാരും പ്രഭുക്കന്മാരും രാജ്യകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ദാനീയേലിന്റെ വിരോധമായി കുറ്റം കണ്ടെത്തുവാൻ നോക്കി; എങ്കിലും അവനിൽ ഒരു കുറ്റമോ ദോഷമോ കണ്ടെത്തുവാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല; കാരണം അവൻ വിശ്വസ്തൻ ആയിരുന്നു; അവനിൽ യാതൊരു അബദ്ധമോ കുറ്റമോ കണ്ടില്ല. അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യർ പറഞ്ഞു: ഈ ദാനീയേലിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടല്ലാതെ അവന്റെ വിരോധമായി ഒരു കുറ്റവും നാം കണ്ടെത്തുകയില്ല. ദാനീയേൽ 6:1–5.
ലോകാവസാനത്തിൽ രാജാവിനെതിരേ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വഞ്ചനയെ ദൃശ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ദാര്യാവേശിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു; ആ രാജാവ് പത്ത് രാജാക്കന്മാരെ (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വഞ്ചന, വേശ്യയോടു (പാപ്പാസഭയോടു) പത്ത് രാജാക്കന്മാർ (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ) പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വൈരാഗ്യത്തിലേക്കു സംഭാവന ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ അവർ അവളെ “ശൂന്യയും നഗ്നയും ആക്കുകയും,” “അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും, അവളെ അഗ്നിയിൽ ചുട്ടുകളയുകയും” ചെയ്യുന്നു.
നീ മൃഗത്തിന്റെമേൽ കണ്ട പത്ത് കൊമ്പുകൾ വേശ്യയെ ദ്വേഷിക്കുകയും അവളെ ശൂന്യയും നഗ്നയുമായി ആക്കുകയും അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും അവളെ അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ നിറവേറുന്നതുവരെ, അവന്റെ ഇഷ്ടം നിവർത്തിക്കാനും ഒരേ മനസ്സാകാനും തങ്ങളുടെ രാജ്യം മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കാനും ദൈവം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു. നീ കണ്ട സ്ത്രീ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിന്മേൽ ആധിപത്യം വഹിക്കുന്ന ആ മഹാനഗരമാണ്. വെളിപ്പാട് 17:16–18.
ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ (ഏഴാമത്തെ രാജ്യം) പാപ്പാസ്ഥാനത്തെ നശിപ്പിക്കും; അവർ “ചെറിയ സമയത്തേക്ക്” ഭരിക്കുന്നതിനാൽ, അതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് തന്നെ അവർ തങ്ങളുടെ രാജ്യം അവൾക്കു കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാകും.
അവിടെ ഏഴ് രാജാക്കന്മാരുമുണ്ട്: അഞ്ചുപേർ വീണുപോയിരിക്കുന്നു; ഒരുവൻ ഉണ്ട്; മറ്റേവൻ ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല; അവൻ വരുമ്പോൾ അല്പകാലം മാത്രം നിലനിൽക്കേണ്ടതാകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:10.
ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യം, വെളിപ്പാടു പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗം (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ), തന്റെ എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങളായ ഭരണകാലം ഇപ്പോഴേക്കും പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു; അതിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യം, വെളിപ്പാടു പതിമൂന്നിലെ സമുദ്രത്തിലെ മൃഗം (പാപ്പത്വം), യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആ എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അന്നു സംഭവിപ്പാൻ വരുന്നതു എന്തെന്നാൽ, ഒരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങളുപോലെ എഴുപത് വർഷം തൂർ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമെന്നുള്ളതു തന്നേ; എഴുപത് വർഷം പൂർത്തിയായ ശേഷം തൂർ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ പാടും. മറക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വേശ്യേ, വീണ കൈയിലെടുത്തു നഗരം ചുറ്റിനടക്കുക; നീ ഓർക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു മധുരസംഗീതം ഉണർത്തുക, അനേകം പാട്ടുകൾ പാടുക. എഴുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞശേഷം യഹോവ തൂരിനെ സന്ദർശിക്കും; അവൾ തന്റെ കൂലിക്കു മടങ്ങിച്ചെന്നു ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിലുള്ള ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളോടും പരസംഗം ചെയ്യും. യെശയ്യാവു 23:15–17.
ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം, അഥവാ പത്ത് രാജാക്കന്മാർ (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ), ഭരിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലത്തേക്കു മാത്രമേ ആയിരിക്കൂ, കാരണം അപ്പോൾ പത്ത് രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രധാന രാജാവായതു മൃഗത്തിന്റെ ഘടനയ്ക്കു കീഴിൽ—സഭയും രാഷ്ട്രവും ചേർന്ന സംയോജനമായതും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ആ ഘടനയ്ക്കു കീഴിൽ—മുഴുവൻ ലോകവും ഒത്തുചേരേണ്ടതായി ബലമായി നിർബന്ധിക്കുന്ന തന്റെ പ്രവൃത്തി ആരംഭിക്കുന്നു.
പിന്നെ ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്നുവരുന്ന മറ്റൊരു മൃഗത്തെ കണ്ടു; അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനേതുപോലെ രണ്ട് കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ അത് സർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. അതു ആദ്യത്തെ മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും അതിന്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രയോഗിക്കുകയും, മാരകമുറിവ് സൗഖ്യമായ ആദ്യത്തെ മൃഗത്തെ ഭൂമിയും അതിൽ പാർക്കുന്നവരും ആരാധിക്കേണ്ടതിന്നു വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അതു മഹത്തായ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മനുഷ്യരുടെ കാൺകെ ആകാശത്തിൽനിന്നു ഭൂമിയിലേക്കു അഗ്നി ഇറങ്ങിവരുത്തുന്നതുവരെ ചെയ്യുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രവർത്തിപ്പാൻ തനിക്കു അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന അത്ഭുതങ്ങളാൽ ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവരെ വഞ്ചിക്കുന്നു; വാളാൽ മുറിവേറ്റിട്ടും ജീവിച്ചിരുന്ന ആ മൃഗത്തിന്നു ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതിന്നു ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവരോടു പറയുന്നു. വെളിപ്പാട് 13:11–14.
കുഞ്ഞാടായി ആരംഭിച്ച് അവസാനത്തിൽ മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്) പ്രതീകാത്മകതയിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകം അതിന്റെ സംസാരിക്കലാകുന്നു. പ്രവാചകപരമായി, ഈ സംസാരിക്കൽ നിയമനിർമ്മാണവും ന്യായാധികാരവുമായ അധികാരികളുടെ ഒരു പ്രവർത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
“ഒരു രാഷ്ട്രം സംസാരിക്കുന്നു” എന്നത് അതിന്റെ നിയമനിർമ്മാണ-ന്യായാധികാര സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമാണ്. The Great Controversy, 443.
ഐക്യനാടുകൾ ആദ്യം ഒരു കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അത് ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടന ഉരുത്തിരിപ്പിച്ചു; അങ്ങനെ, പാപ്പാസഭയുടെയും യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരുടെയും പീഡനത്തിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടിയവർക്കായി ഒരു അഭയദേശത്തെ സ്ഥാപിച്ചു.
ഭൂമി സ്ത്രീയെ സഹായിച്ചു; ഭൂമി തന്റെ വായ് തുറന്നു, മഹാസർപ്പം തന്റെ വായിൽ നിന്നു പുറന്തള്ളിയ പ്രളയത്തെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. വെളിപ്പാടു 12:16.
എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം, ഭൂമിയിലെ മൃഗം വീണ്ടും സംസാരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അപ്പോൾ അത് ഒരു മഹാസർപ്പംപോലെ സംസാരിക്കുന്നു, കാരണം അതു ഞായറാഴ്ചാരാധന നിർബന്ധിതമാക്കുന്നു; അതാണ് പാപ്പാത്വ അധികാരത്തിന്റെ മുദ്ര. പാപ്പാത്വ അധികാരത്തിന്റെ മുദ്ര നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, പാപ്പാത്വം ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ഒരിക്കലും മറക്കരുതായിരുന്ന കല്പന ആചരിക്കുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവളും ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ശബ്ബത്ത് ദിനം വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കേണ്ടതിന്നു അതിനെ ഓർക്കുക. ആറു ദിവസം നീ പ്രയത്നിച്ച് നിന്റെ സകല പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യേണം; എന്നാൽ ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ ശബ്ബത്താകുന്നു; അതിൽ നീ യാതൊരു പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യരുത്; നീയും, നിന്റെ മകനും, നിന്റെ മകളും, നിന്റെ ദാസനും, നിന്റെ ദാസിയും, നിന്റെ കന്നുകാലികളും, നിന്റെ വാതിലുകൾക്കുള്ളിലുള്ള പരദേശിയും ചെയ്യരുത്. കാരണം, യഹോവ ആറു ദിവസങ്ങളിൽ ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും അവയിലുള്ള സകലവും സൃഷ്ടിച്ചു, ഏഴാം ദിവസം വിശ്രമിച്ചു; അതുകൊണ്ടു യഹോവ ശബ്ബത്ത് ദിനത്തെ അനുഗ്രഹിച്ചു, അതിനെ വിശുദ്ധീകരിച്ചു. പുറപ്പാട് 20:8–11.
അതിനുശേഷം ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗത്തെ ദേശീയ നാശം അനുഗമിക്കുന്നു; ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ആ മൂന്ന് ശക്തികൾ കൈകോർക്കുന്നു.
“ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തെ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് പാപ്പാസഭയുടെ സ്ഥാപനത്തെ നടപ്പാക്കുന്ന വിധിനിർദേശം മുഖാന്തരം, നമ്മുടെ രാജ്യം നീതിയിൽനിന്ന് താനെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായി വേർപെടുത്തിക്കളയും. പ്രൊട്ടസ്റ്റാന്റിസം അഗാധമായ വിടവിന്റെ കുറുകെ തന്റെ കൈ നീട്ടി റോമൻ ശക്തിയുടെ കൈ പിടിക്കുമ്പോൾ, അവൾ ആഴഗർതത്തിന് അപ്പുറം കൈ നീട്ടി സ്പിരിച്വലിസവുമായി കൈകോർക്കുമ്പോൾ, ഈ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നമ്മുടെ രാജ്യം ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റും റിപ്പബ്ലിക്കൻ ഭരണകൂടവും എന്ന നിലയിൽ തന്റെ ഭരണഘടനയിലെ ഓരോ സിദ്ധാന്തവും നിരാകരിക്കുകയും പാപ്പാസഭയുടെ അസത്യങ്ങളും വഞ്ചനകളും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അപ്പോൾ സാത്താന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും അവസാനം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും നമുക്കറിയാം.” Testimonies, volume 5, 451.
“പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം” (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്), “റോമൻ ശക്തി” (വത്തിക്കാൻ), “ആത്മവാദം” (യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസ്) എന്നിവ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ കൈകോർക്കുമ്പോൾ, അവർ ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നു. ഇത് ആദ്യമായി ലോകത്തെ, സഭയും രാഷ്ട്രവും ചേർന്നൊരുങ്ങുന്ന, ബന്ധത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം സഭയുടെ കയ്യിലുള്ള, ഏകലോക ഭരണത്തിന്റെ അധികാരം സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയിലെ മൃഗം പ്രയോഗിക്കുന്ന അത്ഭുതങ്ങളുടെ ശക്തി, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുള്ള ത്യോരുടെ വേശ്യയുടെ പരസംഗം ഉണ്ടാക്കുന്നതിലേയ്ക്ക് മാത്രമല്ല നയിക്കുന്നത്, മറിച്ച് ലോകവ്യാപകമായ മൃഗപ്രതിമയുടെ “സംസാരം” നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രവാചക നിർവചനപ്രകാരം, ഇതിന്റെ അർത്ഥം, ആ ഏകലോക ഭരണത്തിനു ഒരു നിയമനിർമ്മാണ സഭയും (ന്യൂയോർക്കിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതും), ഒരു ന്യായാധികാര സഭയും (ഹേഗിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതും) ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നതാണ്.
മൃഗത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രവർത്തിപ്പാൻ അവന്നു അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന അത്ഭുതങ്ങളാൽ അവൻ ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരെ വഞ്ചിക്കുന്നു; വാളാൽ മുറിവേറ്റിട്ടും ജീവനോടിരിക്കുന്ന മൃഗത്തിന് ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കുവാൻ ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരോടു അവൻ പറയുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സംസാരിക്കേണ്ടതിന്നും, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ നമസ്കരിക്കാത്ത ഏവരും കൊല്ലപ്പെടേണ്ടതിന്നും, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് ജീവൻ കൊടുക്കുവാൻ അവന്നു അധികാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. ചെറുതും വലുതും, ധനികരും ദരിദ്രരും, സ്വതന്ത്രരും ദാസന്മാരും എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവർക്കും അവരുടെ വലങ്കയ്യിലോ നെറ്റിയിലോ ഒരു മുദ്ര ഏൽപ്പിക്കുമാറും അവൻ ഇടവരുത്തുന്നു. ആ മുദ്രയോ മൃഗത്തിന്റെ നാമമോ അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ സംഖ്യയോ ഉള്ളവനല്ലാതെ ആരും വാങ്ങുകയോ വിറ്റഴിക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുമാറും അവൻ ഇടവരുത്തുന്നു. ഇവിടെ ജ്ഞാനമുണ്ട്. ബുദ്ധിയുള്ളവൻ മൃഗത്തിന്റെ സംഖ്യ കണക്കുകൂട്ടട്ടെ; അതു ഒരു മനുഷ്യന്റെ സംഖ്യ ആകുന്നു; അതിന്റെ സംഖ്യ അറുനൂറ്ററുപത്താറു ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് 13:14–18.
ഭൂമിയിലെ മൃഗം (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ), ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമയെ സ്വീകരിപ്പിക്കാനായി സമസ്ത ലോകത്തെയും വഞ്ചിക്കും; അതേ പ്രതിമ തന്നെയാണ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിച്ചും ഒടുവിൽ അത് പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തിയും രൂപീകരിച്ചിരുന്നത്. തുടർന്ന്, മരണഭീഷണിയുടെയും/അല്ലെങ്കിൽ സാമ്പത്തിക ശിക്ഷകളുടെയും ഭാരം ചുമത്തി തന്റെ നിയമങ്ങൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തുവാൻ അത് ഏക-ലോക സർക്കാരിനെ അധികാരപ്പെടുത്തും. രാജാവായ ദാര്യാവേശിന്റെ വഞ്ചിക്കപ്പെടൽ, പ്രവചനത്തിൽ ആവർത്തിച്ച് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ വഞ്ചനയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; കാരണം, ഭൂമിയിലെ മൃഗം ലോകത്തെ ഏക-ലോക സർക്കാരിനെ സ്വീകരിപ്പിക്കുവാൻ ബലമായി നിർബന്ധിക്കുവാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ആ ക്രമീകരണം ലോകം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന വാദം ഇതാണ്: ജനതകളെ കോപിപ്പിച്ച ശക്തിയെ (ഇസ്ലാം) ലോകവ്യാപകമായ യുദ്ധത്തിലൂടെ ചെറുക്കേണ്ടതാണ്.
പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ അടയാളം ഐക്യനാടുകൾ നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ ഐക്യനാടുകളിൽ അത്തരമൊരു പ്രതിസന്ധിസ്ഥിതി സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലേക്കു നയിച്ച ആ സാഹചര്യത്തിൽ, കത്തോലിക്കമതത്തിന്റെ ദൈവത്തിങ്കലേക്കു മടങ്ങിയാൽ വർധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സാമ്പത്തികകഷ്ടങ്ങൾ അവസാനിക്കുമെന്ന പരിഹാരമാണ് മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെട്ടത്. എങ്കിലും ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, താഴ്ന്ന മതിലിനടിയായി ഒളിച്ചുകടന്നിരുന്ന ശത്രു ദേശീയ നാശത്തിന്റെ ന്യായവിധിയെ കൊണ്ടുവരുന്നു.
“അപ്പോൾ മഹാവഞ്ചകൻ ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നവരാണ് ഈ ദോഷങ്ങൾക്കു കാരണം എന്നു മനുഷ്യരെ വിശ്വസിപ്പിക്കും. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അനുകമ്പ നഷ്ടപ്പെടാൻ ഇടവരുത്തിയ വിഭാഗം, ദൈവകല്പനകളോടുള്ള അവരുടെ അനുസരണം ലംഘകരോടു നിരന്തരം ശാസനയായിരിക്കുന്നവര്മേൽ തങ്ങളുടെ സകല കഷ്ടങ്ങളും ചുമത്തും. ഞായറാഴ്ച ശബ്ബത്തിനെ ലംഘിക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യർ ദൈവത്തെ അപമാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടും; ഈ പാപമാണ് നിലച്ചുപോകാത്ത ഈ വിപത്തുകളെ വരുത്തിയതെന്നും, ഞായറാഴ്ചാചരണം കർശനമായി നടപ്പിലാക്കുന്നതുവരെ ഈ ദുരന്തങ്ങൾ അവസാനിക്കയില്ലെന്നും; നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ അവകാശങ്ങൾ ഉന്നയിച്ച്, ഇങ്ങനെ ഞായറാഴ്ചയോടുള്ള ഭക്തി നശിപ്പിക്കുന്നവർ ജനങ്ങളെ കലക്കുന്നതായും, ദൈവിക അനുഗ്രഹത്തിലും ഭൗതിക സമൃദ്ധിയിലും അവർ വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനെ തടയുന്നതായും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടും. അങ്ങനെ, പുരാതനകാലത്തു ദൈവദാസനുമേൽ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട കുറ്റാരോപണം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും, അതും ഒരുപോലെ ഉറച്ച അടിസ്ഥാനങ്ങളിലായിരിക്കും: ‘ആഹാബ് ഏലീയാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ ആഹാബ് അവനോടു: യിസ്രായേലിനെ കലക്കുന്നവൻ നീയോ എന്നു പറഞ്ഞു. അതിന്നവൻ: ഞാൻ യിസ്രായേലിനെ കലക്കിയിട്ടില്ല; യഹോവയുടെ കല്പനകളെ ഉപേക്ഷിച്ചു നീ ബാലവിഗ്രഹങ്ങളെ അനുഗമിച്ചിരിക്കയാൽ നീയും നിന്റെ പിതൃഭവനവും തന്നേ കലക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.’ 1 രാജാക്കന്മാർ 18:17, 18. വ്യാജാരോപണങ്ങളാൽ ജനത്തിന്റെ കോപം ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാരോടു കാണിക്കുന്ന സമീപനം, മതഭ്രഷ്ടരായ യിസ്രായേൽ ഏലീയാവിനോടു കാണിച്ചതിനോടു വളരെ സമാനമായിരിക്കും.” The Great Controversy, 590.
വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” “മണിക്കൂറിൽ”, ഇസ്ലാമിന്റെ “മൂന്നാം അയ്യോ”, അതായത് ഏഴാം കാഹളവും, അപ്പോൾ മുഴങ്ങും; അത് ജാതികളെ ക്രോധിപ്പിക്കും. ഇസ്ലാമിനെതിരായ ജാതികളുടെ ആ ക്രോധം, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിനുവേണ്ടി ഇപ്പോഴേ പരാജയപ്പെട്ട അതേ ശൂന്യവാഗ്ദാനം ലോകം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു അതിനെ വഞ്ചിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടും. ആ ശൂന്യവാഗ്ദാനം ഇതായിരുന്നു: പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ മുദ്രയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കത്തോലിക്കസഭയുടെ അധികാരത്തിന് കീഴടങ്ങിയാൽ, ദൈവത്തിന്റെ വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ന്യായവിധികൾ നിലച്ചുപോകും എന്നത്. ഐക്യനാടുകൾക്കായി ഇതിനകം ഫലപ്രദമല്ലെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ട ആ വാഗ്ദാനം, പിന്നെ ഭീതിയിലായിരിക്കുന്ന ലോകത്തേക്കുള്ള ഒരു വാഗ്ദാനമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടും.
ഇസ്ലാം കൊണ്ടുവന്ന യുദ്ധാവസ്ഥയെ നേരിടുന്നതിനായി ലോകത്തിലെ ജാതികൾ വെറും ഒരുമിച്ച് സമ്മതിച്ച് ഏകലോകഭരണം സ്ഥാപിക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ മാത്രമേ സ്ഥിരത മടങ്ങിവരികയുള്ളുവെന്ന് ശക്തമായി വാദിക്കപ്പെടും. തിരുവെഴുത്തുകളിൽ എല്ലാവരെയും ഇസ്ലാമിനെതിരായി ഒരുമിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതു ഇസ്ലാം തന്നെയാണ്; എന്നാൽ അങ്ങനെ ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നതു രാജാക്കന്മാരുടെ അന്ത്യവഞ്ചനയാണ്.
യഹോവയുടെ ദൂതൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, നീ ഗർഭിണിയായിരിക്കുന്നു; നീ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; അവന്നു ഇശ്മായേൽ എന്നു പേർ വിളിക്കേണം; എന്തെന്നാൽ യഹോവ നിന്റെ കഷ്ടത കേട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ കാട്ടുകഴുതയെപ്പോലുള്ള മനുഷ്യനായിരിക്കും; അവന്റെ കൈ എല്ലാവർക്കും വിരോധമായിരിക്കും; എല്ലാവരുടെയും കൈ അവന്നു വിരോധമായിരിക്കും; അവൻ തന്റെ സകല സഹോദരന്മാരുടെയും മുമ്പാകെ വസിക്കും. ഉല്പത്തി 16:11, 12.
ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെ ആത്മീയ പിതാവാണ് ഇശ്മായേൽ. ഇസ്ലാമിന്റെ പിതാവായ മുഹമ്മദു ചരിത്രത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് എന്നത് സത്യമാണ്; എന്നാൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ആത്മീയ ജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്നത് പ്രാചീന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ജനത്തെയാണ്.
ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവായ യഹോവയും അവന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരനായ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയും ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ ആദിയും ഞാൻ അന്തവും ആകുന്നു; എന്നെ കൂടാതെ ദൈവമില്ല. എന്നെപ്പോലെ ആർ വിളിച്ചുപറയും? ആർ അതിനെ പ്രസ്താവിച്ച് എനിക്കായി ക്രമപ്പെടുത്തി സ്ഥാപിക്കും? ഞാൻ പ്രാചീനജനത്തെ നിയമിച്ച കാലംമുതൽ വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളും വരികയിരിക്കുന്നവയും അവർ അവർക്കു കാണിച്ചുതരട്ടെ. യെശയ്യാവു 44:6, 7.
ഇശ്മായേൽ ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അവന്നു പേര് നല്കപ്പെടുകയും അവന്റെ പ്രവചനാത്മക പങ്ക് നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവന്റെ ആത്മീയ സന്തതികളുടെ കൈകൾ “ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും നേരെ” ആയിരിക്കും; “ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും കൈ” “അവന്റെ” നേരെയും ആയിരിക്കും. കൂടാതെ, പുരോഗമന ഉദാരവാദത്തിന്റെ മൂഢോപദേശത്തിനെതിരായി, ഇശ്മായേൽ “തന്റെ സകല സഹോദരന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ വസിക്കും” എന്നു ബൈബിൾ ഉപദേശിക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ള സംസ്കാരത്തിൽ ലയിച്ചുചേരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അവരിൽ പലരും അതിനെ കുറ്റം വിധിക്കുകയും, അതിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുകയും, അതിനെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇശ്മായേലിന്റെ ആത്മാവ്, “അവൻ” “ഒരു കാട്ടുമനുഷ്യൻ ആയിരിക്കും” എന്നതാകുന്നു. ഇസ്ലാമിക വിശ്വാസത്തിനകത്ത് ഒരു സമാധാനപരമായ വിഭാഗം നിലവിലുണ്ടെന്ന ആശയം, ദൈവവചനത്താലോ ഖുർആനാലോ പിന്തുണയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ല.
ദാനിയേൽ ആറാം അധ്യായത്തിൽ കാണുന്ന രണ്ടു പ്രസിഡന്റുമാരുടെയും നൂറിരുപത് പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും വഞ്ചന, പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ മേൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന വഞ്ചനയെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകാണിക്കുന്നു; അതായത്, റോം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഏകലോകഭരണസംവിധാനം നടപ്പിലാക്കുന്നതിനുള്ള ഉദ്ദേശ്യവും അത്യാവശ്യകതയും “മൂന്നാം അയ്യോ” ആയ ഇസ്ലാമിക യുദ്ധത്തിന്റെ വഷളാകുന്ന പ്രതിസന്ധിയെ അഭിമുഖീകരിക്കാനാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുമാറാകുമ്പോഴുള്ള വഞ്ചന. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും “സംസാരിക്കുവാൻ” ശക്തിപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ, സംരക്ഷണം ഇല്ലാതിരുന്ന തെക്കൻ മതിലിലൂടെ ഒളിച്ചുകയറിയ ശത്രുവിനെക്കുറിച്ചല്ല, ഏഴാം ദിന ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരെ നേരിടുന്നതിനായാണ് പാപ്പത്വത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ എന്നതു ലോകം അതിവൈകി മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കുകയുള്ളു (ദാനിയേൽ).
“സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അപകടത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവവചനം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഇതിനെ അവഗണിക്കപ്പെടാൻ വിട്ടുകളയുകയാണെങ്കിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകം റോമിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണെന്ന് വലയിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ഇനി വൈകിപ്പോയശേഷം മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കുകയുള്ളു. അവൾ നിശ്ശബ്ദമായി ശക്തിയിലേക്ക് വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ഉപദേശങ്ങൾ നിയമനിർമാണ സഭകളിലും, സഭകളിലും, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുമായി സ്വാധീനം ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ മുൻകാല പീഡനങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന രഹസ്യാന്തരാളങ്ങളിൽ അവൾ തന്റെ ഉയർന്നും ഭീമവുമായ ഘടനകൾ പണിതുകൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സമയം വന്നപ്പോൾ പ്രഹരിക്കാൻ തൻറേതായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകേണ്ടതിനായി അവൾ ഒളിഞ്ഞും ആരും സംശയിക്കാതെയും തന്റെ ശക്തികളെ ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അനുകൂല സ്ഥാനമാത്രമാണ്, അതും അവൾക്കു ഇതിനകം തന്നെ നൽകപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റോമൻ ഘടകത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്താണെന്ന് നാം ഉടൻ കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവവചനം വിശ്വസിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏവർക്കും അതുവഴി നിന്ദയും പീഡനവും വരും.” The Great Controversy, 581.
പാപ്പത്വം നടപ്പാക്കുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ വഞ്ചന, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ പ്രതികാരത്തെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു; ഈ കാര്യം തിരുവെഴുത്തുകളിൽ പലപ്പോഴും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ദാര്യാവേശിന്റെ കഥ ഈ സത്യത്തിന്റെ പ്രാഥമിക ഉദാഹരണമാണ്. ആദ്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ നടപ്പാക്കപ്പെടുകയും പിന്നീട് ലോകത്തിന്റെ മേൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വഞ്ചനയാണിത്. ഈ സത്യം ഏലീയാവിന്റെയും ഈസബേലിന്റെയും കഥയിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; പിന്നെയും യോഹന്നാൻ സ്നാപകനുടെയും ഹെരോദ്യാസിന്റെയും കഥയിൽ, അതുപോലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശിക്കലിലും. ജാതികളെ ഇസ്ലാം കോപഭരിതരാക്കുന്നതു, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരെ ആക്രമിക്കുന്നതിനായി പാപ്പാധികാരത്തിന് അനുകൂലമായ നിലയൊരുക്കുന്ന ഉപായമാണ്.
ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം തിരുവെഴുത്തുകളിലേക്കുള്ള ഇശ്മായേലിന്റെ പരിചയപ്പെടുത്തലാണ്; ലോകാവസാനത്തിൽ ഇസ്ലാമിന് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പങ്ക് ലോകത്തെ സർവസാധാരണമായ ഒരു ഭീതിയിലാഴ്ത്തുന്നതാകുന്നു, അങ്ങനെ അവർ ഏതൊരു നിർദ്ദേശവും ഒരു പരിഹാരമായി സ്വീകരിക്കത്തക്കവണ്ണം. ഈ വഞ്ചന സാഫല്യപ്പെടാൻ സാധ്യമാക്കുന്നതും അതുതന്നെയാണ്. ആ വഞ്ചന തന്നെയാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ (പത്ത് രാജാക്കന്മാർ) ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും, തങ്ങളുടെ രാജ്യം (ഏഴാമത്തെ രാജ്യം) പാപ്പാസഭയ്ക്കു (മൃഗത്തിനു) കൊടുക്കുവാൻ സമ്മതിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.
ദാര്യാവിലൂടെ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ട വഞ്ചനയും, മറ്റുള്ള പ്രവാചക രേഖകളും, ഇസ്ലാം ജാതികളെ കോപിപ്പിക്കുന്നതിലെ പങ്ക്, പാപ്പത്വം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനുള്ള അന്തിമ കാരണം, അതുപോലെതന്നെ അത്യന്തം പ്രാധാന്യത്തോടെ, ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ തലവനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഗൂഢപ്രശ്നത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
സിംഹങ്ങളുടെ ഗുഹയിലെ ദാനിയേൽ അത്യന്തം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു പ്രവചനാത്മക പ്രതിനിധാനമാണ്; എന്നാൽ “വരിക്ക് മുകളിൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുമ്പോഴേ അതിന്റെ ഗ്രഹണം സാധ്യമാകൂ.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദാനിയേലിന്റെ ആറാം അധ്യായത്തെ നാം തുടരും.
“ഒരു ജനമായി നാം ഈ പുസ്തകം നമ്മുക്കു എന്ത് അർത്ഥമാക്കുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഒരു മഹത്തായ ഉണർവ് കാണപ്പെടും.” Testimonies to Ministers, 113.