ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - മുപ്പത്തിമൂന്ന്

കാണപ്പെടാനാകുന്ന ദൈവത്തിന്റെ “മുദ്ര” ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേൽ സിംഹക്കുഴിയിലേക്കു എറിയപ്പെടുമ്പോൾ കാണപ്പെടാവുന്ന മുദ്ര പ്രാപിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഈ അധ്യായം ഞായറാഴ്ച നിയമവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

കഥ അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ അത് ആരംഭിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തുതന്നെ അവസാനിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ആറാം അധ്യായത്തിലെ സംഭവരേഖ പ്രധാനമായും നൂറ്റിരുപത് പ്രഭുക്കന്മാരും, അതിലും താഴ്ന്ന രണ്ട് പ്രസിഡന്റുമാരും നയിച്ചിരുന്ന ഒരു സഖ്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതിൽ മന്ത്രിമാരും സേനാധിപന്മാരും ഭരണാധികാരികളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. രാജാവിനെ വഞ്ചിച്ചു ദാനിയേലിനെ പീഡിപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ആ അഞ്ചംഗ സഖ്യം രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ന്യായവിധിയോടെയാണ് കഥ അവസാനിക്കുന്നത്; കാരണം അവർ ഞായറാഴ്ച നിയമകാലത്ത് സംഭവിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ന്യായവിധിയെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; ദാനിയേലിനെയോ രാജാവിനെയോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവർക്കെതിരെ അല്ല, രാജാവിനെ വഞ്ചിച്ചവർക്കെതിരെയാണ് ആ ന്യായവിധി നിർദ്ദിഷ്ടമായിരിക്കുന്നത്.

പ്രവചനാത്മക ദൃശ്യാവിഷ്കാരത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും സഭയാണ് രാജ്യത്തെ വഞ്ചിക്കുന്നത്; ആറാം അധ്യായം രാജാവിനെതിരെ നടത്തപ്പെട്ട ആ വഞ്ചനയെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകാട്ടുന്നു. കർമ്മേൽ പർവതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്തായ പ്രകടനം ആഹാബ് ദർശിച്ചതിന് ശേഷം, ഏലീയാവ് അവനെ മഴയിലൂടെ യെസബേലിന്റെ അടുക്കൽ തിരികെ നടത്തി. ദൈവശക്തിയുടെ ആ പ്രബല സാക്ഷ്യം യെസബേലിനെ ആകർഷിക്കാതിരിക്കുമെന്ന് ആഹാബ് കരുതേണ്ട യാതൊരു കാരണവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ യെസബേലിന് ഏലീയാവിനെതിരായി ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയിരുന്ന വൈരം സംബന്ധിച്ചു ആഹാബ് വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആഹാബിനെയും യെസബേലിനെയും അഭിമുഖീകരിച്ച ഏലീയാവിന്റെ കഥ, യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെയും (അവൻ ഏലീയാവായിരുന്നു), ഹെരോദാവിനെയും ഹെരോദ്യയെയും കുറിച്ചുള്ള കഥയിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

തന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ മദ്യംമയങ്ങിയിരുന്ന ഹെറോദ് സലോമെയ്ക്ക് (ഹെറോദ്യാവിന്റെ മകൾ) തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പകുതി വാഗ്ദാനം ചെയ്തപ്പോൾ, ഹെറോദ്യാവ് യോഹന്നാന്റെ തല ആവശ്യപ്പെടുമെന്നു അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. രാജാക്കന്മാർ—അഹാബായിരിക്കട്ടെ, ഹെറോദായിരിക്കട്ടെ, ദാര്യാവായിരിക്കട്ടെ—യെസബേലിന്റെ വ്യാജപ്രവാചകന്മാരുടെ നൃത്തത്തിലൂടെയോ, ഹെറോദ്യാവിന്റെ മകളുടെ നൃത്തത്തിലൂടെയോ, ദാനിയേലിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ അഞ്ചംഗ കൂട്ടുകെട്ടിലൂടെയോ, അശുദ്ധയായ സ്ത്രീയാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നു. യെഹൂദരുടെ “സഭയെ” പ്രതിനിധീകരിച്ച ഒരു ദുഷിത പുരോഹിതവർഗ്ഗത്താൽ പീലാത്തോസും വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു; സഭ ഒരു സ്ത്രീയെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു.

വഞ്ചന പ്രവചനാത്മക ദൃശ്യപരിപാടിയുടെ ഒരു സവിശേഷതയാണ്; മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാം അവസാന നാളുകളിൽ ഭയത്തിലൂടെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയെ വഞ്ചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന അസത്യമാണ്. ഈ “വഞ്ചന”യും വഞ്ചന ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ആ “അസത്യവും” ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക വചനത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ പങ്കും, പാപ്പത്വം ഏഴ് തലകളിൽ എട്ടാമത്തെ തലയായി മാറുന്നതും, അവസാന നാളുകളിൽ മുദ്രവിലക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടു ഇതിനകം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ സന്ദേശം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടാണ്. അതുകൊണ്ട്, ദാനിയേൽ ആറാം അധ്യായത്തിലെ ദാര്യാവേശിന്റെ വഞ്ചനയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ രൂപീകരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഈ വഞ്ചന തന്നെയാണ് മാരകമുറിവിനെ പൂർണ്ണമായി സുഖപ്പെടുത്തുന്ന ഘടകം; അതുവഴി പാപ്പത്വത്തെ എട്ടാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും രാജ്യമായി പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നു. ദാര്യാവേശിന്റെ വഞ്ചനയിൽ, വഴിതെറ്റിപ്പോയ രണ്ടു പ്രസിഡന്റുമാരും നൂറ്റിരുപത് പ്രഭുക്കന്മാരും ദാനിയേലിനോട് വിരുദ്ധമായി നിർത്തപ്പെടുന്ന വഞ്ചനയുടെ മഹാസഖ്യത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളാണ്.

നൂറ്റിരുപത് എന്നത് പെന്തെക്കോസ്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

മുദ്ര പതിയുന്ന വേളയിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ പെന്തെക്കൊസ്ത് പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു; ദാര്യാവേശിനെ വഞ്ചിച്ച ഒരു നൂറ്റി ഇരുപത് പ്രഭുക്കന്മാർ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലെ വ്യാജ പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. രാജാവിനെ വഞ്ചിക്കുന്നവരായ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ, മതഭ്രഷ്ടരായ രണ്ട് പ്രസിഡന്റ്‌മാരാലും മതഭ്രഷ്ടരായ ഒരു നൂറ്റി ഇരുപത് പ്രഭുക്കന്മാരാലും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ട് പ്രസിഡന്റ്‌മാരും പ്രവാചകനായ ദാനിയേലിനോടൊപ്പം ഒരേ വർഗ്ഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ദാര്യാവേശിനെ വഞ്ചിക്കുന്ന ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ വ്യാജ പ്രവാചകരുടെ ഒരു സംഘത്തെയും അഴിമതിക്കിരയായ പുരോഹിതരുടെ ഒരു സംഘത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

യിരെമ്യാവിന്റെ “ദർശനവർഷം” ദാര്യാവേശിനെ വഞ്ചിച്ച ഗൂഢാലോചനക്കാരുടെ ന്യായവിധിയാകുന്നു. വ്യാജപ്രവാചകന്മാരുടെയും പുരോഹിതന്മാരുടെയും ന്യായവിധി പ്രവാചകവചനത്തിന്റെ ഒരു വിഷയമാണ്. അഴിമതിയിലായ പുരോഹിതവർഗ്ഗം ക്രിസ്തുവിനെതിരായി റോമൻ അധികാരികളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു വഞ്ചിച്ചതുപോലെ തന്നെ, ദാനിയേൽ ആറിലെ ഗൂഢാലോചന അതേ പ്രവാചകസത്യത്തെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.

ദാനിയേലിന്റെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനരേഖകള്‍ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ കൊമ്പിന്മേലും അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാടുകളുടെ രാഷ്ട്രത്തിന്മേലും നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന കാര്യനിര്‍വാഹക ന്യായവിധിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ആ ന്യായവിധി, കാവല്‍ ഇല്ലാത്ത തെക്കന്‍ മതിലിലൂടെ രാജ്യത്തിനകത്ത് നുഴഞ്ഞുകയറിയിരിക്കുന്ന മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാമിലൂടെ നിര്‍വഹിക്കപ്പെടുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലുള്ള ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ രേഖ, അതേ സമയത്ത് ദൈവജനത്തെ മുഴുവന്‍ ലോകത്തിനും ഒരു പതാകയായി ഉയര്‍ത്തിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആറാം അധ്യായം അതേ ചരിത്രത്തില്‍ വ്യാജപ്രവാചകന്മാരിന്മേല്‍ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന ന്യായവിധിയിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ, മതത്യാഗം ചെയ്ത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളാൽ രൂപംകൊള്ളുന്നു: ഒന്ന് ആരാധനാദിവസമായി ഞായറാഴ്ചയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതും, മറ്റൊന്ന് ആരാധനാദിവസമായി ശബ്ബത്തിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതായി വ്യർത്ഥമായി അവകാശപ്പെടുന്നതുമാണ്. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനുള്ളിലെ അവയുടെ സമാനരൂപങ്ങൾ ഡെമോക്രാറ്റ്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടികളാണ്. ഈ രണ്ടു മതത്യാഗം ചെയ്ത കൊമ്പുകളും ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ സദ്ദൂക്യരും പരീശന്മാരും മുഖേന മുൻകൂട്ടി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ദാര്യാവേശിന്റെ വഞ്ചനയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു മതത്യാഗം ചെയ്ത പ്രസിഡന്റുമാരും നൂറ്റിരുപത് പുരോഹിതന്മാരും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ മതത്യാഗം ചെയ്ത കൊമ്പിന്റെ ഈ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കഥ സംഭവിച്ച കാലത്ത് അവർ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ രാഷ്ട്രീയ വ്യക്തികളായിരുന്നുവെങ്കിലും, പ്രവചനാത്മക പശ്ചാത്തലം വഞ്ചിക്കുന്നത് സംസ്ഥാനത്തെ മതത്യാഗം ചെയ്ത മതശക്തിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

കർമേൽ പർവ്വതത്തിൽ ദൃശ്യമായി കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ കഥ, വ്യാജപ്രവാചകരുടെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു: ബാൽപ്രവാചകരെയും തോപ്പിലെ (അഷ്ടാരോത്ത്) പ്രവാചകരെയും. ഇവർ ഒരുമിച്ചു സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നുള്ള സംയോജനത്തെ പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം ബാൽ ഒരു പുരുഷദേവനാണ്, അഷ്ടാരോത്ത് ഒരു സ്ത്രീദേവതയാണ്. ദാനിയേൽ ആറാം അധ്യായത്തിലെ കൂട്ടുകെട്ടിലുള്ളവർ സിംഹഗുഹയിലേക്കു എറിയപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നേ, കർമേൽ പർവ്വതത്തിലെ വ്യാജപ്രവാചകരെ ഏലീയാവു ഒടുവിൽ ശിക്ഷിച്ചു.

അതേ കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിലെ കഥയിൽ, യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, വഞ്ചിക്കുന്ന ശക്തി മകളാണ്. കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിൽ അവരുടെ വഴിപാടിനെ ചുറ്റി നൃത്തം ചെയ്തതായാലും, അല്ലെങ്കിൽ സലോമെ തന്റെ വഞ്ചനാനൃത്തം അവതരിപ്പിച്ച ഹെറോദാവിന്റെ മദ്യലഹരിയിലുള്ള ജന്മദിന വിരുന്നിലായാലും, ഇരു കഥകളും വഞ്ചകരെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നവരായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ രണ്ടു രേഖകളും ഒരുമിച്ച്, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ പൂർണ്ണരൂപം പ്രാപിക്കുന്ന സഭയും രാഷ്ട്രവും ചേർന്ന കൂട്ടുകെട്ടിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കൂടാതെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ വിശ്വാസഭ്രഷ്ട സഭകൾ ഹെറോദീയയുടെ പുത്രിമാരാണെന്നും, ഹെറോദീയ യെസബേലാണെന്നും, ഇവ രണ്ടും കത്തോലിക്കമതത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഹെറോദാവിന്റെ ജന്മദിനം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; എന്നാൽ അതേ സമയം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ) ജന്മദിനത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

സലോമെയോടുള്ള വാഗ്ദാനത്തിൽ തന്നെയാണ്, തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പകുതി സലോമെയ്ക്ക് കൊടുക്കാമെന്ന് ഹെറോദാവ് സമ്മതിക്കുന്നത്; ഇതിലൂടെ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം പകുതി സഭയും പകുതി രാഷ്ട്രവും ചേർന്ന ഒരു സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. യോഹന്നാന്റെ തല ഹെറോദിയാസിന് ഏല്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ആ രാജ്യം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഈ കാരണത്താലാണ് വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ ഏഴാമത്തെ രാജ്യം അല്പകാലം മാത്രമേ തുടരുന്നുള്ളൂവെന്ന് പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഞായർനിയമത്തിന്റെ വേളയിലാണ് ആ ത്രിവിധ ഐക്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത്; അവിടെ പത്ത് രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ ക്ഷണികമായ രാജ്യം ഒരു “മണിക്കൂർ” കാലത്തേക്ക് മൃഗത്തിന് ഏല്പിക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. ആ ഒരു “മണിക്കൂർ” എന്നത്, ഐക്യനാടുകളിൽ ആരംഭിച്ച് മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അവസാനിക്കുന്ന ഞായർനിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ “മണിക്കൂർ” ആകുന്നു.

ഹേരോദാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പത്തു രാജാക്കന്മാർ, ഏഴാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ, “ഒരു മണിക്കൂർ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസങ്കടകാലത്ത്, തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിന്റെ പാതി മൃഗത്തിനു കൊടുക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. ആ “മണിക്കൂറിൽ” ബെൽശസ്സാറിന്റെ മതിലിന്മേൽ കൈയെഴുത്ത് എഴുതപ്പെടുന്നു. ആ “മണിക്കൂറിൽ” ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവരെ അഗ്നിചൂളയിൽ ഇട്ടുകളയപ്പെടുന്നു; വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സാക്ഷികളെപ്പോലെ അവർ മേഘത്തിൽ ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യരുടെ കൺമുന്നിൽ ആകാശത്തിൽനിന്ന് തീ ഇറക്കിവരുത്തുന്ന ഭൂമിയിലെ മൃഗം നടത്തുന്ന വഞ്ചനയാൽ ആ ത്രിമുഖ ഐക്യം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെടുന്നു.

ലോകം വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നത് അത്രയും അത്ഭുതങ്ങളാൽ അല്ല, അവൻ ചെയ്യുവാൻ അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന “ആ അത്ഭുതങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗങ്ങളാൽ” ആകുന്നു. “ആ അത്ഭുതങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗങ്ങൾ” എന്ന പ്രയോഗം ചേർക്കപ്പെട്ട ഒരു വാക്യഘടകമാണ്; എങ്കിലും അത്ഭുതങ്ങളിലേക്കു നൽകേണ്ട യഥാർത്ഥ ഊന്നൽ അതു ശരിയായ വിധത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അതു ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം കുറിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. വ്യാജസന്ദേശം (ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള അഗ്‌നി) ലോകത്തെ ഏതു രീതിയിൽ വഞ്ചിക്കുന്നു എന്നതു തിരിച്ചറിയുന്നത് പ്രധാനമാണ്; കാരണം, ഭൂമിയിലെ ജനസമൂഹങ്ങൾ ഭൂമിയിലെ ആഗോളവാദ വ്യാപാരികൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും കൃത്രിമമായി സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു “വിവര അതിവേഗപാത” മുഖാന്തരം സമ്മോഹിതരാക്കപ്പെടുന്ന അതേ ചരിത്രഘട്ടത്തിൽ നാം ഇപ്പോൾ നിലകൊള്ളുന്നു. ആ വിഷയം പിന്നീടുള്ള ലേഖനങ്ങളിലേക്ക് നാം മാറ്റിവെക്കും; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ നാം വെറും ഇങ്ങനെ കുറിച്ചുവെക്കുന്നതാണ്: ദാര്യാവേശിന്റെ മേൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രസിഡന്റുമാരുടെയും പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും വഞ്ചന, വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ട പരസ്പരം ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന പല ഘടകങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട പ്രവചനവിഷയമാണ്.

ഹേരോദാവിന്റെ ജന്മദിന വിരുന്നിൽ ഭരണാധികാരികളുടെ മുമ്പാകെ സലോമെയുടെ ഇന്ദ്രിയാകർഷക നൃത്തത്തിന്റെ വഞ്ചനയാൽ ആ ത്രിവിധ ഐക്യം ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. പീലാത്തൊസിന്റെ മേൽ ബലമായി ചുമത്തപ്പെട്ട വഞ്ചന ദ്വിവിധ സ്വഭാവമുള്ളതായിരുന്നു; അതായത്, ക്രിസ്തു രാജ്യാധികാരത്തിനെതിരെ കലാപം ഉണ്ടാക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നാരോപണവും, അതുപോലെ മതാധികാരത്തിനെതിരെ അവൻ ദൈവനിന്ദ ചെയ്യുന്നു എന്നാരോപണവും. ആ ചരിത്രത്തിൽ മൂന്ന് പ്രത്യർഥികൾ ഒന്നിച്ചുകൂടി. റോമൻ ശക്തി (രാജ്യം), വ്യാജ ക്രിസ്തുവായ ബറബ്ബാസ് (വ്യാജ പ്രവാചകൻ), ധർമ്മഭ്രഷ്ടയായ യെഹൂദസഭ (മൃഗം). ധർമ്മഭ്രഷ്ടസഭ, കലാപവും ദൈവനിന്ദയും എന്ന ദ്വിവിധ അസത്യാരോപണത്തിലൂടെ റോമൻ അധികാരത്തെ (രാജ്യത്തെ) വഞ്ചിച്ചു.

ദാര്യാവു ഒടുവിൽ തന്നെ വഞ്ചിച്ചവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം ബോധ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദാനീയേലിനെ സിംഹഗുഹയിലേക്കെറിയാൻ അവൻ നിർബന്ധിതനാകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള തന്റെ അനുസരണത്താൽ ദാനീയേൽ രാജ്യത്തിന്റെ നിയമം ലംഘിച്ചു. ദാര്യാവുവിന്റെ അഹങ്കാരം ഉയർത്തിക്കാട്ടിക്കൊണ്ടാണ് ദാര്യാവുവിനോടു സമർപ്പിച്ച കള്ളം നടപ്പാക്കപ്പെട്ടത്; അങ്ങനെ അവനെ വഞ്ചിച്ചവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ നിന്നു അവൻ തടയപ്പെട്ടു. ദാനീയേലിന്റെയും സിംഹഗുഹയുടെയും കഥയിലെ കള്ളവും വഞ്ചനയും ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണത്തെ ദൈവദൂഷണവും രാജ്യദ്രോഹവും ആയി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതേ രണ്ടു-തല വഞ്ചന തന്നെയായിരുന്നു ക്രൂശിന്റെ സന്ദർഭത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നത്; ക്രൂശിന്റെ അടയാളക്കല്ല് ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ അടയാളക്കല്ലിനോടു ഒത്തുചേരുന്നു.

മതപരമായ വഞ്ചകശക്തിയുടെ ശിക്ഷ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു വിഷയമാണ്; അതുപോലെ തന്നെ മതപരമായ ശക്തി രാജശക്തിയെ വഞ്ചിക്കുന്നു എന്നതും ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിന്റെ വിഷയമാണ്.

കരുണാകാലം അവസാനിച്ചശേഷം, മതനേതാക്കൾക്കു നേരെ തന്നെ തിരിയപ്പെടുന്നു; കാരണം, മതനേതാക്കൾ പ്രചരിപ്പിച്ച അസത്യത്താൽ തങ്ങൾ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി അവരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. പ്രസിഡന്റ്മാരും പ്രഭുക്കന്മാരും, അവരുടെ കുടുംബങ്ങളോടുകൂടെ, തങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിച്ച അസത്യത്തിന്റെ പേരിൽ അതേ പ്രതികാരന്യായവിധി അനുഭവിച്ചു. എലീയാവ് കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിൽ വ്യാജപ്രവാചകന്മാരെ വധിച്ചപ്പോൾ, അതേ പ്രതികാരം വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “വലിയ ഭൂകമ്പത്തിൽ” പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ “ഏഴായിരം” പേർ വീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.

ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ഏഴായിരം പേർ ഫ്രാൻസിന്റെ രാജകീയ വംശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു. മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിൽ”, അതായത് ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ, കൊല്ലപ്പെടുന്ന ഏഴായിരം പേർ റോമിനു മുമ്പിൽ നമിക്കുന്ന സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ, ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം മനസ്സിലാക്കുന്നവർക്കു മാത്രമേ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര ലഭിക്കുകയുള്ളു.

മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിൽ”, അഥവാ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ, താഴെയിട്ടുകളയപ്പെടുന്ന “ഏഴായിരം” പേർ, ഏലീയാവിന്റെ കാലത്ത് ഈസബേലിനു മുമ്പിൽ തലകുനിയാൻ നിരസിച്ച “ഏഴായിരം” പേരോടും സമാന്തരമായി കാണപ്പെടുന്നു.

ഏഴായിരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം, യെസബേലിന് മുമ്പിൽ കുനിയാൻ നിരസിച്ച വിശ്വസ്തരുടെ ഒരു സംഘത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അവസാന പരാമർശം, യെസബേലിന് മുമ്പിൽ കുനിയുന്ന ഒരു ശേഷിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാപ്പത്വം മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ (വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗം) കീഴടക്കുമ്പോൾ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ഒരു വിഭാഗം “അട്ടിമറിക്കപ്പെടുന്നു,” മറ്റൊരു വിഭാഗം ബാബിലോണിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു; കാരണം അപ്പോൾ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുവാനുള്ള സന്ദേശം ആരംഭിക്കുന്നു.

“രാജ്യങ്ങൾ” എന്ന വാക്ക് ചേർത്തുകൂട്ടിയ വാക്കാണ്; കാരണം ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വന്നപ്പോൾ അനേകം രാജ്യങ്ങൾ “തകർക്കപ്പെടുന്നില്ല”; എന്നാൽ അനേകം വ്യക്തിഗത സെവൻത്-ഡേ അഡ്വന്റിസ്റ്റുകൾ തകർക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം ആ ഘട്ടത്തിൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ വെളിച്ചത്തിനുത്തരവാദികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് അവർ മാത്രമാണ്. അവർ തന്നെയാണ് “അനേകർ”; കാരണം ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര ലഭിച്ചവരിൽ ഉൾപ്പെടേണ്ടവരായി വിളിക്കപ്പെട്ടത് അവർ ആയിരുന്നു, എന്നാൽ അവർ ആ വിളിയെ നിരസിച്ചു.

ദാനിയേൽ ആറാം അധ്യായത്തിലെ പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും പ്രസിഡന്റുമാരുടെയും വഞ്ചന, സംസ്ഥാന അധികാരത്തെ വഞ്ചിക്കുന്ന മതാധികാരത്തിനുള്ള ശിക്ഷയെ തിരിച്ചറിയുന്നതാകുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ പഠനം തുടരും.