ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നമ്പർ മുപ്പത്തിനാല്

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ ആറു അധ്യായങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യുഎസ് (ഭൂമിയിലെ മൃഗം), വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ പാപ്പത്വം (കടലിലെ മൃഗം) പ്രവചനപരമായ മാരക മുറിവ് പ്രാപിച്ച 1798-ൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യമായി ആരംഭിച്ചു; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാം രാജ്യമായി തന്റെ ആധിപത്യം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രം ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ അടുത്തുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ചരിത്രമാണ്. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പരിശോധനാത്മക ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചു; ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നു. ആരംഭത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പരിശോധനാത്മക ന്യായവിധി അടുത്തുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അത് 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” എത്തിച്ചേർന്നു. അന്ത്യത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധി അടുത്തുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് 1989-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” എത്തിച്ചേർന്നു.

ഓരോ “അവസാനകാലത്തും” ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ഒരു ഭാഗം മുദ്രവിടപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭ ചരിത്രത്തിൽ, 1798-ൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ഏഴും എട്ടും ഒൻപതും അധ്യായങ്ങൾ മുദ്രവിടപ്പെട്ടു. ആ അധ്യായങ്ങൾ ഉലായി നദിയുടെ ദർശനമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ അവസാന ചരിത്രത്തിൽ, 1989-ൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പത്തും പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും അധ്യായങ്ങൾ മുദ്രവിടപ്പെട്ടു. ആ അധ്യായങ്ങൾ ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിയുടെ ദർശനമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിടപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം, അന്ന് ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന തലമുറമേൽ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരീക്ഷണ പ്രക്രിയ വരുത്തപ്പെടുന്നു.

“സത്യം” എന്നുവായി വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന എബ്രായ പദത്തിന്റെ ഘടനയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് മൂന്നുഘട്ട പരീക്ഷണ പ്രക്രിയ; ആ പദം എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തേയും പതിമൂന്നാമത്തേയും അവസാനത്തേയും അക്ഷരങ്ങൾ സംയോജിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. ആ എബ്രായ പദം ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും അതിനെ ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സകല പ്രവചനസത്യവും ആ പദത്തിന്റെ മേലാണ് ഘടിതമായിരിക്കുന്നത്; അതുപോലെ തന്നെ ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നുഘട്ട പരീക്ഷണ പ്രക്രിയയും. ആ പദം ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെ മാത്രമല്ല, സത്യമാകുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ ആദിയും അന്തവും കൂടിയാണ്.

1798-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് അന്വേഷണവിധിയുടെ സമീപനം സംബന്ധിച്ച മുന്നറിയിപ്പ് എത്തിയപ്പോൾ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ ആരംഭചരിത്രം വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ദൂതനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം സത്യമായ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളിൽ ഓരോന്നും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; ഇവയാണ് 1798-ൽ ആദ്യ ദൂതൻ എത്തിയപ്പോൾ ആ തലമുറയെ അഭിമുഖീകരിച്ച മൂന്നുഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് പ്രാബല്യവിധി സമീപിച്ചുവരുന്നതിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് എത്തിയപ്പോൾ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ സമാപനഘട്ടം വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിന്റെ പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകം 14-ലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാർ സത്യമായ മൂന്ന് പടികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, 1989-ൽ മൂന്നാം ദൂതൻ എത്തിയപ്പോൾ ജീവിച്ചിരുന്ന തലമുറയെ അഭിമുഖീകരിച്ച മൂന്ന്-പടി പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെയും ആ മൂന്ന് ദൂതന്മാർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഘടിതമായിരിക്കുന്നു. ആ ഘടന, എബ്രായഭാഷയിലെ “സത്യം” എന്ന പദത്തിന്റെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുമാണ്; അതിനനുസൃതമായ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരിശോധനാപ്രക്രിയയും അതുതന്നെയാണ്. എന്നാൽ ആ പരിശോധനാപ്രക്രിയ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്) ചരിത്രരേഖയിലൂടെയും, ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകളുടെ (റിപ്പബ്ലിക്കനിസവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും) ചരിത്രരേഖയിലൂടെയും വികസിച്ചു തുറന്നുവരുന്നു. 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ തുടരുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രം, സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ നിലനിൽക്കുന്ന അതേ ചരിത്രകാലയളവാണ്. അതിനാൽ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ 1798-ൽ ആരംഭിച്ച് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ തുടരുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഘടനയും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ പ്രവാചകചരിത്രങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷിയുടെ സന്ദേശത്തെ സമ്പൂർണ്ണതയിൽ എത്തിക്കുന്ന ആദ്യ സാക്ഷിയെ അത് നൽകുന്നു. ഈ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ്ണത, പഴയ നിയമത്തിന്റെയും പുതിയ നിയമത്തിന്റെയും ബന്ധത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന അതേ പ്രവാചക പ്രതിഭാസത്തിലൂടെയാണ് സാധിക്കപ്പെടുന്നത്.

“യേശുവിന്റെ ജീവിതം, മരണം, പുനരുത്ഥാനം എന്നിവയുടെ ചരിത്രം” മനുഷ്യരാശിക്കായി ക്രിസ്തു നിർവഹിച്ച പ്രവൃത്തിയെ സംക്ഷേപിക്കുന്നു; കൂടാതെ ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾക്കു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു; ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളാണ് “സത്യം.” “സത്യം” എന്ന ഹീബ്രു പദം ആദ്യനും അവസാനനും, ആരംഭവും അവസാനവും, ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശുവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ പദം തന്നെ അതേ കാര്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാകുന്നു; കാരണം, ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു, ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനം, അതിന്റെ ആരംഭത്തോടുകൂടെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതവും മരണവും പുനരുത്ഥാനവും സത്യമാണ്; കാരണം, മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം അവ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിൽ ആദ്യഘട്ടവും അവസാനഘട്ടവും രണ്ടും “ജീവൻ” ആകുന്നു; “ജീവൻ”യും “പുനരുത്ഥാനം”യും രണ്ടും “ജീവൻ” തന്നെയാകയാൽ. ഹീബ്രു പദത്തിലെ നടുവിലെയുള്ള അക്ഷരം അക്ഷരമാലയിലെ പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരമാണ്; പതിമൂന്ന് മത്സരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; കൂടാതെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം സാത്താന്റെ മത്സരത്താലും, അവന്റെ മത്സരത്തിൽ ചേർന്ന ആദാമിന്റെ പുത്രന്മാരുടെയും മത്സരത്താലും സംഭവിക്കപ്പെട്ടു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലുള്ള യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യം മനുഷ്യരുടെ കൃപാവസരത്തിന്റെ സമാപ്തിക്ക് തൊട്ടുമുമ്പായി മുദ്രവിമോചിതമാകുന്നു; അന്ന് മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന സത്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഘടകം ഇതാണ്: ക്രിസ്തു “സത്യം” ആകുന്നു; തന്റെ വചനത്തിൽ നിലനിൽക്കേണ്ടതെന്നു അവൻ നിയമിച്ച സത്യങ്ങളിൽ അവൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന നിലയിൽ തന്റെ ഒപ്പു പതിപ്പിക്കുന്ന ആൽഫയും ഒമേഗയുമാകുന്നു. “ദൈവപുത്രനായ യേശുവിന്റെ ജീവിതം, മരണം, പുനരുത്ഥാനം എന്നിവയുടെ ചരിത്രം പഴയ നിയമത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സാക്ഷ്യങ്ങളില്ലാതെ പൂർണ്ണമായി തെളിയിക്കപ്പെടുകയില്ല. പുതിയ നിയമത്തിലെപ്പോലെതന്നെ വ്യക്തമായി ക്രിസ്തു പഴയ നിയമത്തിലും വെളിപ്പെടുന്നു” എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് എഴുതിയപ്പോൾ, കാണുവാൻ മനസ്സുള്ളവർക്കായി അവർ ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു: വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനാലാം അധ്യായത്തിലുള്ള മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശം (അവയും “ജീവിതം, മരണം, പുനരുത്ഥാനം” എന്ന അതേ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുടെ മേൽ ഘടിതമായിരിക്കുന്നു) ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സാക്ഷ്യങ്ങളില്ലാതെ “പൂർണ്ണമായി തെളിയിക്കപ്പെടുകയില്ല.”

ദാനിയേൽപുസ്തകം “വരുവാനുള്ള” ഒരു ബാബിലോനെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുമ്പോൾ, വെളിപ്പാടുപുസ്തകം ദാനിയേൽപുസ്തകം മുൻകൂട്ടി പ്രവചിച്ച പ്രകാരത്തിൽ “വന്നുകഴിഞ്ഞ” ഒരു ബാബിലോനെക്കുറിച്ചാണ് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ കൂടി വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിലുപരി, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തെ “ശരിയായി ഗ്രഹിക്കുന്നതിന്,” ദാനിയേൽപുസ്തകം “സമഗ്രമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം” എന്നും ഈ പ്രയോഗം വ്യക്തമാക്കുന്നു; കാരണം ദാനിയേൽപുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ള “മഹിമീകരിക്കപ്പെട്ട വെളിച്ചം” തന്നെയാണ് വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ “ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവനും ഉപദേശങ്ങളും” “വ്യക്തതയോടും സൗന്ദര്യത്തോടും കൂടി” തെളിവാക്കി കാണിക്കുന്നത്.

അവളുടെ വാക്കുകൾ ഇങ്ങനെക്കും മനസ്സിലാക്കാം: വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “യേശുവിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ” “അവന്റെ ദൈവത്വത്തിന് ഒരു തെളിവ്” ആണെങ്കിലും, അവൻ ലോകത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ആണെന്നതിനുള്ള “ഏറ്റവും ശക്തമായ തെളിവുകൾ” ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനങ്ങൾ വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ “ചരിത്രവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ” കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ, “യേശു യെഹൂദന്മാരോടു, ‘തിരുവെഴുത്തുകളെ ശോധന ചെയ്‌വിൻ; അവയിൽ നിങ്ങൾക്കു നിത്യജീവൻ ഉണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നു; അവ തന്നെയാണ് എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പറയുന്നത്,’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ,” ഇന്നത്തെ ആത്മീയ യെഹൂദന്മാർക്കു, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതു ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകമാണെന്നും, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിടർന്നു വെളിപ്പെടുന്ന ആ വെളിപ്പാടിലാണ് നിത്യജീവൻ കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നതെന്നും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.

ദാനിയേൽ പുസ്തകം വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പരിപൂർണ്ണതയിലെത്തിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവചനസത്യങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. “സത്യം” എന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ള എബ്രായ പദം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളിന്മേലാണ് അത് ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് തന്നേ, ഈ സത്യങ്ങൾ മുദ്രവിമോചിതമായി വെളിപ്പെടുന്ന തലമുറയ്ക്ക് ഈ പുസ്തകം തന്നെ ഒരു പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു തന്നെയാണ് വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യവചനങ്ങളിലും ഒന്നാം അധ്യായത്തിലും നേരിട്ടായി ഊന്നിപ്പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ ലേഖനങ്ങൾ ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റേതുതന്നെയായ പ്രവചനഘടനയും സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങളും കൈവശമുണ്ടെന്നതും കാണിച്ചുതന്നിട്ടുണ്ട്.

ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശവും ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായവും ഇരുവരും ചേർന്ന്, ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്നതിന്റെ മുദ്രയായ മൂന്ന്-ഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ അധ്യായം അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ബാബിലോൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യെഹൂദയെ ജയിക്കുന്നതോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; ഈ പുസ്തകം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബാബിലോണും യെഹൂദയും തമ്മിലുള്ള അവസാന യുദ്ധത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. ആ വാക്യങ്ങളിൽ, മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അതേ സമയത്ത്, ആത്മീയ ബാബിലോൻ ആത്മീയ യെഹൂദയാൽ ജയിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വാക്യങ്ങൾ ബാബിലോനും യെഹൂദയും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വാക്യങ്ങളിൽ, മാരക മുറിവിന്റെ സൗഖ്യപ്പെടുത്തൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മാരകമുറിവിന്റെ സൗഖ്യം വിവരിക്കുന്ന വാക്യങ്ങൾ ദാനിയേൽ 11-ാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അത് “അവസാനകാലത്തു” എന്ന വാക്കുകളോടെയാണ് തുടങ്ങുന്നത്. ആ വാക്യത്തിലെ “അവസാനകാലം” എന്നത് 1798-ആം വർഷത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അന്നാണ് പാപ്പത്വത്തിന് അതിന്റെ മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചത്. തുടർന്ന് ആ വാക്യങ്ങൾ, പാപ്പത്വം ആദ്യം തന്റെ ശത്രുവായ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ (സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ), രണ്ടാംതായി തന്റെ സഖാവായ മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്), മൂന്നാമതായി തന്റെ ഇരയായ മിസ്രയീമിനെ (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ) കീഴടക്കുന്നതിലൂടെ, മാരകമുറിവ് എങ്ങനെ സൗഖ്യമാകുന്നു എന്ന കഥ വിവരിക്കുന്നു. നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ, പാപ്പത്വം (വടക്കിന്റെ രാജാവ്), സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ, തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങളിലെ പാപ്പത്വത്തിന്റെ മാരകമുറിവ് സൗഖ്യമാകുന്നതിന്റെ കഥ 1798-ൽ പാപ്പത്വത്തിന്റെ പതനത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; അതിന് സമാപനം വരുന്നത് പാപ്പത്വത്തിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയോടും പതനത്തോടും കൂടിയാണ്. ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിനും സമാപനത്തിനുമിടയിലെ വാക്യങ്ങൾ നടുവിലുള്ള കലാപത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

“സത്യം” എന്നതിനുള്ള എബ്രായ പദം, എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യ അക്ഷരവും പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരവും അവസാന അക്ഷരവും ഒന്നിച്ച് ചേർന്നതുകൊണ്ടാണ് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പതിമൂന്ന് എന്നത് കലഹത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്ന ഒരു സംഖ്യയാണ്; കൂടാതെ ആദ്യത്തേതിനും അവസാനത്തേതിനും ഇടയിലുള്ള ചരിത്രത്തെയും അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനത്തിന്റെ അന്തിമ ഭാഗത്തിൽ, ആ പുസ്തകത്തിന്റെ ആദിയിലെ വചനങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ പോരാട്ടം തന്നെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ആ വചനങ്ങൾ ഒന്നാം അധ്യായത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു; അവിടെ സത്യമാകുന്ന മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരീക്ഷണ പ്രക്രിയയെ നാം കണ്ടെത്തുന്നു. തുടർന്ന് അന്തിമ ഭാഗത്തിൽ, അതേ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെയും നാം കാണുന്നു; അത് പാപ്പാത്വത്തിന്റെ ആദ്യ വീഴ്ചയോടെ ആരംഭിച്ച് പാപ്പാത്വത്തിന്റെ അവസാന വീഴ്ചയോടെ അവസാനിക്കുന്നു; മദ്ധ്യേ അവസാന നാളുകളുടെ കലഹം ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സത്യത്തിന്നു രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം നിലനിൽക്കുന്നു; കാരണം പാപ്പാസഭയ്ക്ക് പരാജയപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്ന ആദ്യ ഭൂമിശാസ്ത്രാധിഷ്ഠിത ശക്തി (തെക്കിന്റെ രാജാവ്), ഡ്രാഗൺ-ശക്തിയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതുപോലെ തന്നെ മൂന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രാധിഷ്ഠിത ശക്തികളിൽ അവസാനത്തേതും (ഈജിപ്ത്) അതേ പ്രതീകമാണ്. മരണകരമായ മുറിവ് സൗഖ്യമാകേണ്ടതിന്നു ആവശ്യമായ ഈ മൂന്നഘട്ട ജയം, ദൈവനിഷേധത്തിന്റെ ഡ്രാഗൺ-ശക്തിയുടെ പ്രതീകമായ തെക്കിന്റെ രാജാവിനോടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; ഈജിപ്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളിൽ അവസാനത്തേതാകട്ടെ, ഡ്രാഗണുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദൈവനിഷേധത്തിന്റെ പ്രധാന ബൈബിള്‍ പ്രതീകമാണ്. വാസ്തവത്തിൽ, ആ ഭാഗത്തിന്റെ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ “തെക്ക്” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം “നെഗെബ്” ആകുന്നു; അത് ചിലപ്പോൾ ഈജിപ്ത് എന്നും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ആ മൂന്ന് തടസ്സങ്ങൾക്കും സത്യത്തിന്റെ മുദ്രയുണ്ട്; കാരണം ആദ്യ തടസ്സം തന്നെയാണ് അവസാന തടസ്സം. നടുവിലുള്ള ശക്തി മഹത്വമുള്ള ദേശം (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) ആകുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ കലാപം സഫലമാകുന്നത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലാണ്; അതിന്റെ ആരംഭകാല പ്രതീകം പതിമൂന്ന് കോളനികളായിരുന്നു.

ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന മുദ്ര ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകമെങ്ങും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തോടൊപ്പം ചേർത്ത് പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവത്വം സ്ഥാപിക്കുന്ന സാക്ഷ്യം അതു നൽകുന്നു. ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തെയും, പുസ്തകം തുറക്കപ്പെടുന്ന തലമുറയിൽ സംഭവിക്കുന്ന മൂന്ന്-ഘട്ട പരിശോധനാ പ്രക്രിയയെയും സംബന്ധിച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ ഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിപ്പാട് നിരസിക്കുന്നത് ദുഷ്ടന്മാർ എന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതാകുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ ഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിപ്പാട് നിരസിക്കുന്നത് മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും ആരാധിക്കുന്നവരായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നവരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതാകുന്നു.

കരുണാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മുദ്രവിമുക്തമാക്കപ്പെടുന്നു എന്നു വെളിപ്പാട് പുസ്തകം വ്യക്തമാക്കുന്നു; യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ ഘടനയുടെ മുദ്രവിമോചനവും ഉൾപ്പെടുന്നു.

തന്റെ കാലത്തെയും തലമുറയെയും ഭാവികാലത്തിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചു: “ഈ ലോകചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തോട് നാം അടുക്കുമ്പോൾ”, “‘ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കും,’” എന്നു; കാരണം, “ദാനിയേൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ പ്രവചനങ്ങൾ നമ്മുടെ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്നു; അവ നാം ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്തോടുതന്നെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.” “വരുവാനുള്ള യുഗങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അനേകം വെളിപ്പാടുകൾ—അവന്റെ നാമം വഹിക്കുന്ന പുസ്തകത്തിലെ ഏഴാം അധ്യായം മുതൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം വരെ അവൻ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന അവന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവചനങ്ങൾ”—“അവസാന നാളുകളിൽ മുദ്രവിമോചിതങ്ങളാകേണ്ടതാണ്.”

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിടപ്പെടുമ്പോൾ, യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് നല്കുന്ന സമയത്ത് ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്ന തലമുറയെ പരീക്ഷിക്കുന്ന, മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയ അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പത്ത് അധ്യായത്തിൽ, താഴെ ഇറങ്ങിയ ദൂതൻ “യേശുക്രിസ്തുവിൽ കുറവൊന്നുമല്ലാത്ത ഒരു വ്യക്തിത്വം” ആയിരുന്നുവെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പത്ത് അധ്യായത്തിൽ, ആ ദൂതന്റെ കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകം തുറന്ന നിലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; അത് എടുത്ത് തിന്നുവാൻ യോഹന്നാനോട് കല്പിക്കപ്പെട്ടു. യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം—യേശുക്രിസ്തുവിൽ കുറവൊന്നുമല്ലാത്ത ആ വ്യക്തിത്വം—ആ പുസ്തകത്തിന്റെ മുദ്രവിട്ടതിനാൽ, യോഹന്നാൻ തിന്നുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകം ദാനിയേലിന്റെ ചെറിയ പുസ്തകമായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ മുദ്രവിടപ്പെടുന്ന ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ ഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിപ്പാട് തള്ളിക്കളയുന്നതെന്നത് ദുഷ്ടന്മാർ എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതാകുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ ആറു അധ്യായങ്ങൾ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രത്തെയും, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തെയും, യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങളെയും, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെയും രണ്ടു കൊമ്പുകളെയും, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ പ്രവാചകചരിത്രത്തെയും, മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവാചക ഘടന സ്ഥാപിക്കുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ അവസാന ആറു അധ്യായങ്ങൾ, മുമ്പ് പരാമർശിച്ച ഈ ചരിത്രങ്ങളൊക്കെയും ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും മുദ്രവിടപ്പെടുന്ന പ്രവാചകസന്ദേശങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ അധ്യായം, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്. ഒന്നാം അധ്യായം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായം വരെ, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്. നാലാം അധ്യായം ആരംഭമായി ഒന്നാം അധ്യായത്തോടു ചേർത്ത് നിരത്തേണ്ടതാണ്; അഞ്ചാംതെയും ആറാംതെയും അധ്യായങ്ങൾ അവസാനമായി ഒന്നാം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായങ്ങൾവരെ ഉള്ളവയോടു ചേർത്ത് നിരത്തേണ്ടതാണ്. ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം അധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അറിവിന്റെ വർധന ആരംഭചരിത്രമായി ഒന്നാം അധ്യായത്തോടു ചേർത്ത് നിരത്തേണ്ടതാണ്. പത്താം, പതിനൊന്നാം, പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അറിവിന്റെ വർധന അവസാനചരിത്രമായി ഒന്നാം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായങ്ങൾവരെ ഉള്ളവയോടു ചേർത്ത് നിരത്തേണ്ടതാണ്.

വരി മേൽ വരിയായി, ഈ പ്രയോഗം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭചരിത്രത്തെ ഒന്നാം, നാലാം, ഏഴാം, എട്ടാം, ഒമ്പതാം അധ്യായങ്ങളായി തിരിച്ചറിയുന്നു. അതുപോലെ, ഈ പ്രയോഗം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ അന്തിമചരിത്രത്തെ ഒന്നാം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായങ്ങൾ, അഞ്ചാം, ആറാം, പത്താം മുതൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെയും തിരിച്ചറിയുന്നു. ആകയാൽ, ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും ഒരുപോലെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭം ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായമായി തിരിച്ചറിയാം; കാരണം നാലാം അധ്യായം ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ മുകളിൽ കൂടി പോകേണ്ടതാണ് (line upon line). ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം അധ്യായങ്ങളും ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ മുകളിൽ കൂടി പോകേണ്ടതാണ്. അതുകൊണ്ട് ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭം ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

അതുപോലെതന്നെ, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ അവസാനത്തോടും കൂടെ. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനം ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അഞ്ചാം, ആറാം, പത്താം, പതിനൊന്നാം, പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായങ്ങൾ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളുടെ മുകളിൽ വീണ്ടും നിരത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതാകുന്നു (വരിയിന്മേൽ വരി); അങ്ങനെ, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനം ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒന്നാം അധ്യായം ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പിന്നെ ഒന്നാം അധ്യായം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായം വരെയുള്ള ഭാഗം അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒന്നും പിന്നെ മൂന്നും എന്ന ഈ ഘടന, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക ഘടന വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ പ്രവചനാത്മക ഘടനയോടു തുല്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവിടെ, ദാനിയേലിൽ ഉള്ളതുപോലെ, ആദ്യ ദൂതൻ ഒരു പ്രത്യേക ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതേ സമയം, അവൻ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ മൂന്നിൽ ഒരു ഭാഗവുമാകുന്നു. ഒരേസമയം, ഈ തിരിച്ചറിവ് മൂന്നും ഒന്നും എന്ന സംയോജനത്തെ വ്യക്തമാക്കുകയും ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെ, അതു “സത്യം” എന്ന ഹീബ്രു പദത്തിന്റെ ഘടനയും ആകുന്നു; അത് ക്രിസ്തുവിനെയും ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തിയെയും മാത്രമല്ല, മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരീക്ഷണ-ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ പ്രക്രിയ ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലും, പിന്നെ വീണ്ടും ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം മുതൽ മൂന്നാം അധ്യായം വരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സത്യമായിരിക്കുന്ന യേശു ആദ്യനും അന്ത്യനും ആകയാൽ, ആ ദൃഷ്ടിയിൽ ആദ്യദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തിൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ട് ദാനിയേൽ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്നു അധ്യായങ്ങളെ ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്മീതെ സ്ഥാപിക്കുന്നത് പ്രവാചകപരമായി അംഗീകരിക്കത്തക്കതാണ്; കാരണം ആരംഭം എല്ലായ്പ്പോഴും അവസാനത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ദാനിയേൽ ഗ്രന്ഥം ദൂതന്റെ കയ്യിലുള്ള “ചെറിയ പുസ്തകം” ആകുന്നു; കാരണം ദാനിയേലിന്റെ “ചെറിയ പുസ്തകം” ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ പൂർണ്ണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ദാനിയേൽ ഗ്രന്ഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനം തുടരും.