ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - മുപ്പത്തിയഞ്ചാം നമ്പർ

“അവസാനകാലത്ത്,” 1798-ൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകം, അതിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഉലൈ നദിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ദർശനം, മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കപ്പെട്ടു. ആ ദർശനം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അന്വേഷണവിധി ആരംഭിക്കപ്പെടുന്നതിനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആ സത്യത്തിന് അടിസ്ഥാനമായിത്തീർന്ന വചനം ദാനിയേൽ പുസ്തകം, എട്ടാം അധ്യായം, പതിനാലാം വാക്യം ആകുന്നു. സന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കൽ തിരിച്ചറിയുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദൂതനായിരുന്ന വില്യം മില്ലർ, ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ സത്യങ്ങളും ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല; എങ്കിലും തനിക്കു നല്കപ്പെട്ട പ്രവൃത്തി അവൻ നിർവഹിച്ചു.

മില്ലർ പ്രവചനവചനത്തെ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ബൈബിളിനുള്ളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ചില നിയമങ്ങൾ അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ആ നിയമങ്ങൾ പിന്നീട് വില്ല്യം മില്ലറുടെ വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങൾ എന്ന നിലയിൽ സംഹിതീകരിക്കപ്പെടുകയും തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ നിയമങ്ങൾ ദൈവപ്രേരണയാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവയും ഞായർനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിയമങ്ങളായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടവയും ആകുന്നു. ബൈബിളിന്റെ പഠനം ബൈബിളിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്നുതന്നെ തുടങ്ങി, ആ സമയത്ത് താൻ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതെന്തോ അത് മനസ്സിലാക്കിയതനുസരിച്ചേ തുടർന്ന് മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് മില്ലർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി. ഈ സമീപനത്തിൽ നിന്ന്, 1844-ൽ നിറവേറുന്നതായി അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയേണ്ട സന്ദേശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായി മില്ലർ ആദ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ കാലപ്രവചനം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു എന്നതു എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.

പ്രചോദനം നമ്മോടു അറിയിക്കുന്നതു എന്തെന്നാൽ, ഗബ്രിയേൽ ദൂതനും മറ്റുള്ള വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരും ചേർന്ന് മില്ലറിന്റെ മനസ്സിനെ നയിച്ചു; ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പെടുത്തലിന്റെ ഗ്രന്ഥകാരനായ യോഹന്നാന്റെയും ബൈബിളിലെ സകല പ്രവാചകന്മാരുടേയും മനസ്സുകളെ നയിച്ചതുപോലെ തന്നേ. കാരണം, സാത്താൻ കൈവിട്ടുകളഞ്ഞ ദൗത്യം ഗബ്രിയേലിനു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സാത്താന്റെ ആദ്യ നാമമായ ലൂസിഫർ എന്നതിൽ ഗബ്രിയേലിന്റെ ദൗത്യം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “വെളിച്ചം വഹിക്കുന്നവൻ” എന്നതാണ്. ഗബ്രിയേൽ പ്രവാചകീയ വെളിച്ചം മില്ലറിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; ആ വെളിച്ചത്തോടുള്ള അനുസരണയിൽ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അന്വേഷണവിധിയുടെ ആരംഭം പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശം അവൻ അവതരിപ്പിച്ചു.

വില്യം മില്ലറുടെ പ്രവർത്തിയെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, അടുത്തുവരുന്ന ന്യായവിധിയുടെ സന്ദേശം സമാഹരിക്കുന്ന തന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ താക്കോലുകളായിത്തീർന്ന പ്രവചനവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചില അന്തർദൃഷ്ടികൾ അവനു ലഭിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പിന്മുഖദൃഷ്ടി തിരിച്ചറിയുവാൻ അനുവദിക്കുന്നു. ആ താക്കോലുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു പ്രവചനപ്രയോഗത്തിൽ ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന അവന്റെ തിരിച്ചറിവ്. മറ്റൊന്ന്, താൻ കണ്ടെത്തിയ പ്രവചനരേഖകളെ സ്ഥാനപ്പെടുത്തുകയും പരസ്പരം ഒത്തുചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി അവൻ പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രവചനഘടനയായിരുന്നു. ആ ഘടന, ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ശൂന്യമാക്കിയ രണ്ടു സാത്താനിക ശക്തികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു. മില്ലറുടെ എല്ലാ കണ്ടെത്തലുകളും, പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ കാലംമുതൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവുവരെയും അനുക്രമമായി ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെയും ചവിട്ടിമെതിച്ച പുറജാതീയതയുടെ ചരിത്രത്തെയും അതിനെ തുടർന്ന പാപ്പാസഭാധിപത്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന ആ പ്രവചനഘടനയുടെ മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

പ്രവാചകപരമായ ആ ഘടന വിധിയുടെ ആരംഭമായി 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-നെ സ്ഥാപിക്കാൻ ആവശ്യമായ എല്ലാ സത്യങ്ങളും കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാൻ അവനെ പ്രാപ്തനാക്കി. എന്നാൽ ആ സത്യം പരിമിതമായിരുന്നു; കാരണം പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ പൗരാണികതയും പാപ്പത്വവും കഴിഞ്ഞ് വന്ന മൂന്നാമത്തെ പീഡകശക്തിയെ അവൻ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ സത്യം അവൻ കാണേണ്ടത് അനിവാര്യമായിരുന്നില്ല; കാരണം അവന്റെ ദൗത്യം 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-നെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതായിരുന്നു, മൂന്നാമത്തെ പീഡകശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള വെളിച്ചം ആ തീയതിക്ക് ശേഷം തുറക്കപ്പെടേണ്ടതുമായിരുന്നു.

പേഗൻ റോമും അതിനെ തുടർന്ന് പാപ്പൽ റോമും എന്ന രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുള്ള ഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തന്റെ പ്രവചനാത്മക ബോധ്യങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “the daily” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം പേഗനിസത്തിന്റെയും അല്ലെങ്കിൽ പേഗൻ റോമിന്റെയും പ്രതീകമാണെന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബോധ്യം. “the daily” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്ത “tamid” എന്ന പദം ദാനിയേൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അത് എപ്പോഴും മില്ലർ പാപ്പത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു പ്രതീകത്തോടൊപ്പം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “the daily”യോടൊപ്പം എപ്പോഴും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതീകം രണ്ട് പ്രതീകങ്ങളാൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏത് രീതിയിലായാലും, പാപ്പൽ ശക്തിയുടെ ആ രണ്ട് പ്രതീകങ്ങളും പാപ്പത്വത്തെ തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; എന്നിരുന്നാലും, “the daily” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്ത “tamid” എന്ന പദം ദാനിയേൽ ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ അത് എല്ലായ്പ്പോഴും പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതീകത്തോടും അതിനു മുമ്പുമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “the daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ ബോധ്യമാണ്, പേഗനിസത്തിനു പിന്നാലെ പാപ്പലിസം എന്ന രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായി അദ്ദേഹം കണ്ട ഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനം ആയിത്തീർന്നത്. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “the daily”യെ പേഗനിസമായി മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, 1888-ൽ ആരംഭിച്ച അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ രണ്ടാം തലമുറയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിക്കൊണ്ട്, അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മഹത്തായ വിവാദമായി മാറുവാൻ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.

1844 ഒക്‌ടോബർ 22-നെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രഹിക്കലിന്റെ ഒരു ഘടകമായിത്തീർന്ന മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ പ്രവാചകസത്യം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു; കൂടാതെ 1863-ൽ നിരസിക്കപ്പെട്ട മില്ലർ സ്ഥാപിച്ച സത്യങ്ങളിൽ അതായിരുന്നു ആദ്യം. ആ നിരാകരണം ലാവൊദിക്യയുടെ മരുഭൂമിയിലൂടെ അലഞ്ഞുതിരിയാൻ അവർ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആദ്യ തലമുറയ്ക്ക് തുടക്കമായി. രണ്ടാം തലമുറ 1888-ലെ മിനിയാപൊലിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ ആരംഭിച്ചു; അവിടെ സംഭവിച്ച കലാപത്തിന്റെ അനന്തരഫലമായി, “ദൈനികം” എന്നതിനെപ്പറ്റിയുള്ള മില്ലറുടെ തിരിച്ചറിയൽ പുറജാതീയതയാണെന്ന ഉപദേശത്തെ നിരസിക്കുന്ന സാത്താനിക പ്രവൃത്തി 1901-ൽ ആരംഭിച്ചു. “ദൈനികം” എന്നതിന്റെ ശരിയായ ഗ്രഹിക്കൽ പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്, “ദൈനികം” സംബന്ധിച്ച മില്ലറുടെ ശരിയായ ദർശനത്തിനെതിരെ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കാഴ്ചപ്പാട് “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാർ” കൊണ്ടുവന്നതാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്ന പ്രവാചകസ്ത്രീയുടെ മരണത്തിനു ശേഷമാണ്. സമ്പൂർണ്ണ നിരാകരണം ഏകദേശം 1931-ഓടെ മൂന്നാം തലമുറയിൽ നടന്നു. 1919-ലെ ബൈബിൾ കോൺഫറൻസിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട W. W. Prescott-ന്റെ The Doctrine of Christ എന്ന പുസ്തകത്തോടുകൂടിയാണ് മൂന്നാം തലമുറ ആരംഭിച്ചത്. 1919-ൽ മൂന്നാം തലമുറ ആരംഭിച്ചു; 1957-ൽ Questions on Doctrine എന്ന പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അത് തുടർന്നു.

മില്ലറിന്റെ പ്രവർത്തി ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളിൽ (1843-ഉം 1850-ഉം ലെ പയനിയർ ചാർട്ടുകളിൽ) സ്ഥാപിതമായി വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ശേഷം, ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു, അതായത് മൂന്നാമത്തെ, ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തി ഉണ്ടെന്നും, അത് പൗരാണികതയും പാപ്പത്വവും കഴിഞ്ഞ് പിന്തുടരുമെന്നും ഉള്ള സത്യം കർത്താവ് തുടർന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങി.

മൂന്നാമത്തെ പീഡനശക്തിയെ മില്ലർ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ഈ കാരണത്താൽ അവന്റെ ഘടന അപൂർണ്ണമായിരുന്നു, എങ്കിലും തന്റെ പ്രവർത്തി നിറവേറ്റുവാൻ അതു പൂർണ്ണമായും അനുയോജ്യമായിരുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് മില്ലർ ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൂതനായിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ അവൻ ഏലീയാവാലും യോഹന്നാൻ സ്നാപകനാലും മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; തന്റെ പ്രവർത്തിയിലേക്കുള്ള വിളിയിൽ എലീശാവാലും, തന്റെ മരണത്തിൽ മോശെയാലും. വിശുദ്ധ ചരിത്രത്തിൽ, ദൂതന്മാർ അവരുടെ കല്ലറക്കരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവരെ ഉയിർപ്പിപ്പാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന വ്യാഖ്യാനം പ്രചോദിപ്പിച്ചവർ വളരെ കുറവാണ്; എങ്കിലും ഇത് മില്ലറെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനമാണ്. അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രപരിസരത്താൽ അവന്റെ പ്രവർത്തി പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നത് മില്ലറെ അവമതിക്കുന്ന പ്രസ്താവനയല്ല; മറിച്ച്, അവന്റെ പ്രവർത്തി ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വെളിച്ചത്തിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അംഗീകരിക്കേണ്ട ഒരു അനിവാര്യത മാത്രമാണ്.

മില്ലറിന് പ്രത്യേകമായ ദൂതീയ നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചു; അതുവഴി, ആദ്യമായി പൗത്തികതയും അതിനുശേഷം പാപ്പാത്വവും എന്നിങ്ങനെ ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ടു ശക്തികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു പ്രവചനാത്മക ചട്ടക്കൂട് നിർമിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചു. ഈ കാരണത്താൽ, ആ രണ്ടു ശക്തികൾ വരുത്തിയ ശൂന്യമാക്കലിനെ അതിജീവിച്ച ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിച്ച പ്രവചനങ്ങൾ മില്ലർ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കി. എങ്കിലും, അത്തരം തെറ്റിദ്ധാരണകളിലൊന്നും ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു വിശുദ്ധ ഫലകങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചില്ല; അവിടെ മില്ലറുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ദൃശ്യരൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, 1843-ലെ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് അത് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു എന്നു പ്രചോദനം രേഖപ്പെടുത്താൻ സാധിച്ചു.

ദൂതന്മാരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മില്ലർ സമാഹരിച്ച സത്യങ്ങൾ കർത്താവാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു; കൂടാതെ 1843-ലെ ചാർട്ടിന് നൽകിയ അംഗീകാരത്തിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ, “ദൈനംദിനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട “താമീദ്” പൗരാണികതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന മില്ലറിന്റെ ഗ്രഹിക്കൽ ശരിയാണെന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. “ദൈനംദിനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഹെബ്രായ പദമായ “താമീദ്” ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അവിടെയൊക്കെയും അത് ആദ്യം പൗരാണികതയും തുടർന്ന് പാപ്പത്വവും എന്നിങ്ങനെ വരുന്ന, ശൂന്യമാക്കുന്ന ആ രണ്ടു ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെയാണ് എപ്പോഴും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

“നിത്യമായത്” എന്നതു വിജാതീയതയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന മില്ലറുടെ ഗ്രഹിക്കൽ, അദ്ദേഹം പ്രയോഗിച്ച പ്രവചനാത്മക രൂപരേഖയിൽ പൂർണ്ണമായും അനിവാര്യമായിരുന്നു; കാരണം, വിജാതീയതയ്ക്കു പിന്നാലെ പാപ്പാസഭാധിപത്യം വരുന്നു എന്ന അനുക്രമബന്ധം, താൻ ഗ്രഹിക്കുവാൻ നയിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളെയും പരസ്പരം ഒത്തുചേർത്ത് നിരപ്പാക്കുന്നതിൽ അവന്റെ മുഖ്യസൂചനാബിന്ദുവായി മാറി.

“അവസാനകാലത്തിൽ,” 1798-ൽ, ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിടപ്പെട്ടു; അഡ്‌വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ “കേന്ദ്രസ്തംഭം” എന്നും “അടിത്തറ” എന്നും സഹോദരി വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ പ്രധാന വാക്യഭാഗം ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യം പതിനാലായിരുന്നു.

പതിനാലാം വാക്യം പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണ്; ചോദ്യത്തിന്റെ സന്ദർഭമില്ലാതെ ആ ഉത്തരം അർത്ഥശൂന്യമാണ്.

1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രയഴിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ ജ്ഞാനവർധനയുടെ പ്രതീകമാണ് ഈ രണ്ടു വാക്യങ്ങൾ. പതിമൂന്നാം വാക്യം, മില്ലർ തന്റെ പ്രവചനമാതൃക പണിതുയർത്തിയിരുന്ന രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “നിത്യഹോമം” എന്നു പറയുന്നതിനെ മില്ലർ പൗരാണിക വിഗ്രഹാരാധനയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; “ശൂന്യമാക്കുന്ന ലംഘനം” എന്നതിനെ പാപ്പാസമൂഹാധിപത്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 1798-ൽ ചരിത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ജ്ഞാനവർധനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഈ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിലാണു ദൂതന്മാർ മില്ലറിനെ തിരിച്ചറിയുവാൻ നയിച്ച പ്രവചനമാതൃക നിർദ്ദിഷ്ടമായിരിക്കുന്നതെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. എങ്കിലും, പിന്നീടു പ്രവചനവേദിയിലെത്തുകയും ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാനിരുന്ന അടുത്ത ശക്തിയെ കാണുവാൻ മില്ലറിനു അനുവദിക്കപ്പെട്ടില്ല.

മൂന്നാമത്തെ ശക്തിയെ കാണാൻ മില്ലറിനു കഴിഞ്ഞില്ലെന്നത്, അവനെ വ്യക്തമായി തെറ്റായ നിഗമനങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചു. വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ സമുദ്രത്തിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗത്തെ മില്ലർ ജാതീയ റോമെന്നുമായി ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗത്തെ പാപ്പഭരണ റോമെന്നുമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ പ്രയോഗവും പാപ്പത്വം എന്ന രണ്ടാം ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിക്കപ്പുറം വ്യാപിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന അവന്റെ അശക്തി മൂലം ദോഷഗ്രസ്തമായിരുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ, ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിൽ റോമൻ ശക്തിയെ മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളിലായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഒരു ഏകശക്തിയായി അവൻ അതിനെ കണക്കാക്കി. അത് അന്നും ഇന്നും യുക്തമായൊരു പ്രയോഗമാണ്; എന്നാൽ റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യത്തെക്കാൾ അപ്പുറം എത്തുന്ന ഒന്നായി ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെ അവൻ മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ അതു തടസമായി. റോമെന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യത്തിന് ജാതീയ റോമും പാപ്പഭരണ റോമും എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളുണ്ടെന്നു അവൻ കണ്ടും തിരിച്ചറിഞ്ഞും ഇരുന്നുവെങ്കിലും, പാപ്പഭരണ റോം അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യവുമാണെന്നും അതിനുശേഷം ആറാമത്തെ രാജ്യം വരേണ്ടതാണെന്നും അവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഘടകങ്ങളെ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തോടൊപ്പം ഒന്നിച്ചു ചേർത്തു. അടിസ്ഥാനതലത്തിൽ അവരുടെ പ്രയോഗം ശരിയായിരുന്നുവെങ്കിലും അപൂർണ്ണമായിരുന്നു; കാരണം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ ആദ്യ പരാമർശം അതിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അവസാന പരാമർശത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കണം; എന്തെന്നാൽ അൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു എപ്പോഴും ആരംഭംകൊണ്ടു അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി അനന്തരമായി വരുന്ന രണ്ടു രാജ്യങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം കാണാൻ കഴിയാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്, വെളിപ്പാട് പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം പുറജാതീയതയെ (മഹാസർപ്പം), വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ സമുദ്രത്തിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗത്തെ പാപ്പാത്വമായി (മൃഗം), വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർന്ന മൃഗത്തെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമായി (കള്ളപ്രവാചകൻ) തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ മില്ലറിനു അസാധ്യമായത്.

വെളിപ്പാടിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം, പതിമൂന്നാം അധ്യായങ്ങളിൽ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവയെ അനന്തരമായ മൂന്ന് രാജ്യങ്ങളായി മില്ലർ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അതിനാൽ തന്റെ പ്രവചനാത്മക തർക്കശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ആ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളും ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളുടെ അനന്തര ചിത്രീകരണമല്ല എന്നു അദ്ദേഹം അനുമാനിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. മില്ലറിന് ലഭിച്ച വെളിച്ചം അവന്റെ തലമുറയ്ക്കു തികച്ചും സമ്പൂർണ്ണമായ വെളിച്ചമായിരുന്നു; അവന്റെ തലമുറ ആ വെളിച്ചത്താൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

അമേരിക്കയ്ക്കായുള്ള ഫ്യൂച്ചറിന് “അവസാനകാലത്ത്,” 1989-ൽ, ശൂന്യമാക്കുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളുടെ (മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ) വെളിച്ചം നൽകപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പതാം വചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തോടുകൂടെ മുദ്രവിടപ്പെട്ട ദാനിയേലിലെ ഭാഗം മൂന്നാം ദൂതന്റെ വെളിച്ചമായിരുന്നു; അതേസമയം മില്ലറിന് ഒന്നാം ദൂതന്റെ വെളിച്ചം ലഭിച്ചിരുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വചനങ്ങൾ അമേരിക്കയ്ക്കായുള്ള ഫ്യൂച്ചറിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ആണെന്ന് കണ്ടു; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പതാം വചനം ആ വെളിച്ചത്തെ സംക്ഷേപിക്കുന്നതുപോലെ, ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നും പതിനാലും വചനങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ മുദ്രവിടപ്പെട്ട വെളിച്ചത്തെ സംക്ഷേപിച്ചു.

ഈ വചനം, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” തെക്കിന്റെ രാജാവിനും വടക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിൽ ആരംഭിച്ച ഒരു യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. തെക്കിന്റെ രാജാവ്, അതേ വർഷം തന്നേ പാപ്പാധിപത്യത്തിന് മാരകമുറിവ് ഏല്പിച്ച നാസ്തിക ഫ്രാൻസിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു. അവിടെ പാപ്പാധിപത്യം വടക്കിന്റെ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവചനപരമായി, 1798-ലെ ഫ്രാൻസ് ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ പത്ത് രാജ്യങ്ങളിൽ ഒരു പത്തിലൊന്നായിരുന്നു. ആ പത്ത് രാജ്യങ്ങൾ ജാതീയ റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ജാതീയ റോം സർപ്പത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാപ്പാധിപത്യം (വടക്കിന്റെ രാജാവ്) മൃഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വചനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചിരുന്നതായ വടക്കിന്റെ രാജാവ് (പാപ്പാധിപത്യം), അവസാനം തെക്കിന്റെ രാജാവിനോടു (നാസ്തികതയുടെ രാജാവ്) പ്രത്യാക്രമണം നടത്തുമെന്നത് ഈ വചനം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പാപ്പാധിപത്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രത്യാക്രമണം നടത്തിയപ്പോൾ, നാസ്തികതയുടെ രാജാവ് ഫ്രാൻസ് എന്ന രാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ഫെഡറേഷനിലേക്കു മാറിയിരുന്നു. ഫ്രാൻസ് ഒരു രാഷ്ട്രമായിരുന്നു; എങ്കിലും വചനത്തിൽ പാപ്പാധിപത്യം തെക്കിന്റെ രാജാവിനോടു പ്രത്യാക്രമണം നടത്തിയപ്പോൾ, മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെപ്പോലെ തന്നെ തെക്കിന്റെ രാജാവ് “രാജ്യങ്ങൾ” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെട്ടു.

വടക്കൻ രാജാവ് (പാപ്പത്വം) തിരിച്ചടിച്ചപ്പോൾ അതിനൊപ്പമെത്തിയത് “രഥങ്ങളും,” “കുതിരച്ചേവകരും,” “അനേകം കപ്പലുകളും” ആയിരുന്നു. രഥങ്ങളും കുതിരച്ചേവകരും സൈനിക ശക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്; കപ്പലുകൾ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ തകർക്കുന്നതിനായി പാപ്പത്വവുമായി അശുദ്ധമായ സഖ്യം രൂപീകരിച്ച ശക്തി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സായിരുന്നു; വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ഈ രണ്ടു ശക്തികളും, ആയുധബലവും സാമ്പത്തികബലവും പ്രയോഗിച്ച് ലോകത്തെ പാപ്പത്വാധികാരത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്ന അതിന്റെ ശേഷിയായിട്ടാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. ആ മുദ്ര ഇല്ലാതെ മനുഷ്യർക്കു വാങ്ങുവാനോ വിൽക്കുവാനോ അനുവദിക്കപ്പെടുകയില്ല; അതിലും അപ്പുറം, ആ മുദ്ര ഇല്ലാതെ മനുഷ്യരെ മരണത്തിന് ഏല്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

നാല്പതാം വാക്യം സർപ്പത്തെ (തെക്കൻ രാജാവിനെ), മൃഗത്തെ (പാപ്പത്വത്തെ), വ്യാജപ്രവാചകനെ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ) നേരിട്ടുതന്നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 1989-ലെ “അവസാനകാലം” എന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാനവാക്യം, ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ശൂന്യീകരണശക്തികളായ മൂന്നു ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവാക്യങ്ങൾ, പാപ്പത്വം പിന്തുടർന്ന പൗത്തികതയുടെ ശൂന്യീകരണശക്തികളായ രണ്ടു ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയിച്ചിരുന്നു.

ഈ വാക്യം തെക്കിന്റെ രാജാവിനും വടക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിലുള്ള ഒരു യുദ്ധത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ (1798) തെക്കിന്റെ രാജാവാണ് ജയിക്കുന്നത്; എന്നാൽ വാക്യത്തിനുള്ളിൽ വടക്കിന്റെ രാജാവ് തിരിച്ചടിച്ച് തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി മേൽക്കൈ നേടുന്നു. വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭം വടക്കിന്റെ രാജാവിനും തെക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിലുള്ള യുദ്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; വാക്യത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അതേ വടക്കൻ-തെക്കൻ രാജാക്കന്മാരുടെ യുദ്ധം വീണ്ടും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ വിപരീതമായ ഫലങ്ങളോടുകൂടി. ആരംഭം 1798-ൽ “അവസാനകാലത്തെ” അടയാളപ്പെടുത്തി; അവസാനത്തിലെ യുദ്ധം 1989-ലെ “അവസാനകാലത്തെ” അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. വാക്യം അതിന്റെ ലിഖിതസാക്ഷ്യത്തിനുള്ളിൽ ആൽഫയും ഒമേഗയും, അതായത് ആരംഭവും അവസാനവും, എന്ന ഒപ്പിനെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ആ വചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തെ പിന്നിട്ട്, നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെയും തുടരുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ദ്രുതഗതിയിലുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയിലൂടെ ആധുനിക ബാബേലിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ നാൽപ്പതാം വചനം 1798-ൽ മാരകമുറിവ് ഏല്പിക്കപ്പെടുകയും, ത്യോരുടെ വേശ്യ മറക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്നു. ആ വചനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രം നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ പൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കുന്നു; അവിടെ മാരകമുറിവ് സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും, ത്യോരുടെ വേശ്യ ഓർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആരംഭത്തിന്റെയും അവസാനത്തിന്റെയും മുദ്ര ആ വചനത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പാഠഭാഗത്തിൽ മാത്രമല്ല, ആ വചനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സമ്പൂർണ്ണ ചരിത്രത്തിന്മേലും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ആ വചനം പ്രവചനാത്മക ഘടനയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് വെറും ബഹുദൈവാരാധനയെ (സർപ്പം)യും പാപ്പത്വത്തെ (മൃഗം)യും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല, മറിച്ച് ലോകത്തെ ഹർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്ന് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ഘടനയെയാണ് അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്.

മില്ലറിന്റെ പ്രവചനപരമായ ഘടന ദൈവത്തിന്റെ അന്വേഷണവിധിയുടെ വരവ് പ്രഖ്യാപിച്ചു; അതുപോലെ Future for Americaയുടെ പ്രവചനപരമായ ഘടന ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹകവിധിയുടെ വരവ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. 1989-ലെ “അവസാനകാലത്ത്,” സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനസമയത്ത് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ മുദ്രവിമോചിതമായപ്പോൾ, മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനയും ശുദ്ധീകരണവും അടങ്ങിയ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. മില്ലർ ജാതീയതയെയും പാപ്പത്വത്തെയും മാത്രം കണ്ടു, മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തെ കണ്ടില്ല എന്ന വ്യത്യാസം, 1798-ൽ മുദ്രവിമോചിതമായ ഉലായി നദിയുടെ ദർശനം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി ഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

ആ നിരൂപണം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.