ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - മുപ്പത്തിയാറാം നമ്പർ

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ നാലാം അധ്യായവും ക്രി.മു. 723 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. തീർച്ചയായും, “വരിയിന്മേൽ വരി” എന്ന പിമ്പത്തെ മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രമില്ലാതെ ഇത് കാണുന്നത് അസാധ്യമാണ്.

നാലാം അധ്യായത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ അത്യന്തം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു പ്രവചനാത്മക പ്രതീകമാണ്. വില്യം മില്ലറിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഉലൈ നദിദർശനത്തിന്റെ മുദ്രയഴിച്ചിലിനെ പരിഗണിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, അവൻ എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നം, വില്യം മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തോട് സാമ്യമുള്ളതുപോലെ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതാണ് ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുഴുവനും ഒരുമിച്ച് നെയ്തുചേർക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക നൂൽപ്പാത. നാലാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ ദാനിയേൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചപ്പോൾ, വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ച് അവനെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” ചരിത്രത്തിലേക്ക് എത്തിയ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയായി അവൻ നിലകൊണ്ടു.

നെബൂഖദ്‌നേസർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ച ന്യായവിധി വരേണ്ട സമയം എത്തിയപ്പോൾ, അതിന്റെ വരവ് അന്വേഷണമൂലമായ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ച 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. നാലാം അധ്യായത്തിൽ, ദാനീയേൽ നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശവും, ആ മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട ന്യായവിധിയുടെ വരവും “മണിക്കൂർ” എന്ന വാക്കുകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂർ”, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂറിനെ” പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിനെയും” അത് പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. ദാനീയേൽ നാലാം അധ്യായത്തിലെ, 1798-ൽ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വരവും, “മണിക്കൂർ” എന്ന വാക്കാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഭാഗം പിന്നീട് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും കൂടുതൽ വിപുലീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആവർത്തിക്കുകയും വിപുലീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ രീതി പ്രവചനങ്ങളിൽ ആവർത്തിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രവാചക സാങ്കേതികതയാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് ദാനീയേൽ പുസ്തകത്തിൽ.

നെബൂഖദ്‌നേസർ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂറിൽ” എത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ ന്യായവിധിയായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആരംഭിച്ചു; ഉത്തരരാജാവെന്ന നിലയിൽ അവൻ തുടർന്ന് ക്രി.മു. 723-ൽ ഇസ്രായേലിന്റെ ഉത്തരരാജ്യത്തിന്മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അവന്നു ഒരു മൃഗത്തിന്റെ ഹൃദയം നല്കപ്പെട്ടു; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു മൃഗം ഒരു രാജ്യമാണ്; ക്രി.മു. 723 മുതൽ 1798 വരെ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ വളരെപ്പോഴും വിഷയമാകുന്ന പുറജാതീയതയുടെ രണ്ട് രൂപങ്ങളെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.

ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങൾക്കു, അതായത് ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലയളവിൽ, അവൻ വിജാതീയ ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; പിന്നെയും മറ്റൊരു ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങൾക്കു, അതും ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നതിനാൽ, അവൻ പാപ്പാതന്ത്രപരമായ ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഈ രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെയും ഹൃദയം ഒരേതായിരുന്നു; കാരണം പാപ്പാതന്ത്രം എന്നതു ക്രിസ്തീയതയുടെ പ്രഖ്യാപനം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വിജാതീയത മാത്രമാണ്.

ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രതീകമായ “ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ,” അഥവാ 1798-ലെ “അവസാനകാലത്ത്,” അവന്റെ രാജ്യം അവന്നു പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ നാലാം അദ്ധ്യായത്തിലെ സാക്ഷ്യവും പ്രവചനാത്മാവും, “ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ” അവന്റെ രാജ്യം അവന്നു പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ മാനസാന്തരപ്പെട്ട മനുഷ്യനായിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അവൻ നാല് പ്രധാന സത്യങ്ങളുടെ ഒരു പ്രവചനാത്മക പ്രതീകമായി മാറുന്നു. തന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ആദ്യ പാതിയിൽ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ച വിജാതീയതയുടെ മഹാസർപ്പശക്തിയെയും, തന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” അവസാന പാതിയിൽ അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ച മൃഗശക്തിയെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക കണ്ണിയായി അവൻ മാറുന്നു. ആ രണ്ട് ശക്തികളുടെ പ്രതീകമായി, 1798-ൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഒരു രാജ്യമായി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, സോരിലെ വേശ്യ മറന്നുകളയപ്പെട്ടിരിക്കെ, എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങൾ വാഴ്ച ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന മൂന്നാമത്തെ ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിയെയും (കള്ളപ്രവാചകൻ) അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബാബേൽരാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ, അവസാന നാളുകളിൽ ആധുനിക ബാബേലായി മാറുന്ന മൂന്ന് ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള പ്രവചനാത്മക കണ്ണിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് തുടർന്ന് ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

അവൻ തന്റെ പരിവർത്തിത അനുഭവത്താൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടായി 1798-ൽ ആരംഭിച്ച ഭൂമിയിലെ മൃഗമായ ഐക്യനാടുകളുടെ ജനനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അതേ സമയം, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു കൊമ്പുകളെയും അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുമായിരുന്നു; റിപ്പബ്ലിക്കാനിസവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും എന്ന നിലയിൽ അവ ഐക്യനാടുകളുടെ ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു; അതുതന്നെയാണ് അതിനെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട രാജ്യമായി മാറാൻ അനുവദിച്ചത്. എങ്കിലും, പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം, ആ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ പിന്നീട് പാതകത്തിലായ റിപ്പബ്ലിക്കാനിസവും പാതകത്തിലായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടും; ഇരുകൊമ്പുകളും രണ്ട് വർഗ്ഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ. റിപ്പബ്ലിക്കാനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ, ഭരണഘടനയുടെ വിശുദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ തുറന്നുപറഞ്ഞ് അവഗണിച്ച ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയും, ഭരണഘടനയുടെ രക്ഷകരും പോരാളികളും ആണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടെങ്കിലും യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഭരണഘടനയുടെ വിശുദ്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ നിഷേധിച്ച്, ആ വിശുദ്ധ പ്രമാണത്തിനുള്ളിലെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് ആചാരങ്ങളെയും പരമ്പര്യങ്ങളെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയും ഉൾപ്പെടും.

ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് സദ്ദൂക്യരും പരീശന്മാരും ഈ രണ്ട് പക്ഷങ്ങളുടെയും പ്രതിരൂപങ്ങളായിരുന്നു. സദ്ദൂക്യരുടെയും പരീശന്മാരുടെയും ആത്മാവ് മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിലും പ്രകടമാകുമായിരുന്നു; അവരിൽ ഒരു വിഭാഗം ഞായറാഴ്ചാ ആരാധനയെ പിന്താങ്ങുകയും മറ്റൊരു വിഭാഗം ശബ്ബത്ത് ആരാധനയെ പിന്താങ്ങുകയും ചെയ്യും. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ “ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം,” അഥവാ 1798-ൽ ഉണ്ടായ പരിവർത്തിത അവസ്ഥ, യുക്തിയായി ഐക്യനാടുകളെയും ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഇരുകൊമ്പുകളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് പ്രതീകങ്ങളും—ഭൂമിയിലെ മൃഗവും അതിന്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകളും—ആട്ടിൻകുട്ടിയിൽ നിന്ന് മഹാസർപ്പമായി മാറുവാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു.

നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” അവസാനത്തിൽ, തന്റെ യാഥാർത്ഥ്യമായ ബാബേൽ രാജ്യത്തെ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ആധുനിക ബാബേലിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ബന്ധമായി പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ആ ആധുനിക ബാബേൽ സർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവകൊണ്ടാണ് രൂപംകൊള്ളുന്നത്. ടയർ എന്ന വേശ്യ മറന്നുകളയപ്പെടുന്ന ആ എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങളിലുടനീളം കുഞ്ഞാടിൽ നിന്നു സർപ്പമായി മാറുന്ന രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിയിലെ മൃഗം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു പ്രവചനാത്മക സത്തകളെയും അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. എഴുപത് പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങൾ വാഴുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ മാതൃകയായിരിക്കുന്നത് അവന്റെ യാഥാർത്ഥ്യരാജ്യം തന്നെയാണെന്നത് ഗൗരവമേറിയ കാര്യമാണ്.

നാലാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതീകത്വം ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ മേൽ പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ആ പ്രയോഗം നടത്തുമ്പോൾ, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഒന്നിച്ചുകൂടുകയും, അന്നത്തെ സമയത്ത് മുദ്രവെച്ചിരുന്നത് നീക്കപ്പെട്ട ഉലൈ നദിദർശനത്തിലെ പല സത്യങ്ങളും ഉറപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിത്തറയും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ, പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളിലുള്ള ചോദ്യവും ഉത്തരവും ആയിരുന്നു. ചോദ്യം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: “നിത്യയാഗത്തെയും ശൂന്യമാക്കുന്ന അതിക്രമത്തെയും സംബന്ധിച്ച ദർശനം എത്രകാലം തുടരും? വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും രണ്ടും കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടപ്പെടുവാൻ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നത് എത്രകാലം?”

ബൈബിളിൽ ചേർക്കപ്പെട്ട നൂറുകണക്കിന്, ആയിരക്കണക്കിന് വാക്കുകളിൽ പോലും, പ്രചോദനത്താൽ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പെടാത്തതെന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ചേർക്കപ്പെട്ട “യാഗം” എന്ന വാക്ക് മാത്രമാണ്. ആ വാക്ക് യുക്തിയായി നീക്കിക്കളയുമ്പോൾ, “നിത്യവും അതിക്രമവും” ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ശക്തികളാണെന്നത് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. “യാഗം” എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതും ഗ്രന്ഥത്തിന് ബാധകമല്ലാത്തതുമാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പ്രത്യേകം വ്യക്തമാക്കുന്നു; അതേ ഭാഗത്തുതന്നെ, “നിത്യം” എന്നതിനെ ജാതീയതയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായിരുന്നു എന്നും അവൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ ചോദ്യത്തിനുള്ള വ്യാകരണപരമായ ഘടകങ്ങൾ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ രചനകളിലൂടെ ക്രിസ്തുവാൽ സൂക്ഷ്മമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; ഗ്രന്ഥഭാഗങ്ങളാലും പ്രചോദിതമായും ചേർക്കപ്പെട്ട നിർദ്ദേശങ്ങളാലും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ചോദ്യം ഇതാകുന്നു: “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ദൈവജനത്തെയും ഒരുപോലെ ചവിട്ടിമെതിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ജാതീയതയും പാപ്പാസത്തും എന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന ആ രണ്ട് ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം എത്രകാലം ആയിരിക്കും?”

അതുകൊണ്ട്, നെബൂഖദ്‌നേസർ “അവസാനകാലത്ത്,” അഥവാ 1798-ൽ, സ്ഥിതിചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ മാനസാന്തരപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ തന്നെ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭവും അടിസ്ഥാനവും മനസ്സിലാക്കുന്ന “ജ്ഞാനികളെ” അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവന്റെ മാനസാന്തരം, അന്നത്തെ സമയത്ത് മുദ്രവെപ്പു നീക്കപ്പെട്ട “ജ്ഞാനവർദ്ധന” മനസ്സിലാക്കുന്ന “ജ്ഞാനികളെ” തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവന്റെ സ്വന്തം പ്രവാചകപ്രതീകത്വം നേരിട്ട് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്, “ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെയും (സൈന്യത്തെയും), ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കുമായിരുന്ന ജാതീയതയുടെയും പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെയും ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം എത്രകാലം നിലനിൽക്കും?” എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ വിഷയമായ ചരിത്രത്തെയാണ്. “ജ്ഞാനവർദ്ധന” മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു “ജ്ഞാനവതി കന്യക”യുടെ പ്രതീകമായി, അവൻ വില്ല്യം മില്ലറെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” ആരംഭിച്ച ചരിത്രത്തിൽ “ജ്ഞാനികളായിരുന്ന”വരുടെ പ്രതീകമാണ് മില്ലർ.

നെബൂഖദ്‌നേസർ “അവസാനകാലത്തിന്റെ” വഴിക്കുറിയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതിനെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്മേൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, ആ സമയത്ത് ആദ്യദൂതന്റെ വരവിനെയും അദ്ദേഹം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കാരണം നാലാം അധ്യായത്തിൽ, ദാനിയേൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന് മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം നൽകുന്ന “മണിക്കൂർ” ആദ്യദൂതൻ വന്ന സമയത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അത് 1798 ആയിരുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്മേൽ ന്യായവിധി വന്ന “മണിക്കൂർ”, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ദൈവത്തിന്റെ അന്വേഷണവിധി ആരംഭിച്ച “മണിക്കൂറിനെ” പ്രതിനിധീകരിച്ചു. നാലാം അധ്യായത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതീകാത്മകത ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന വഴിക്കുറികൾ ക്രി.മു. 723, 538, 1798 (അവസാനകാലം), കൂടാതെ 1844 ഒക്ടോബർ 22 എന്നിവയാണ്.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ വഴിക്കുറിപ്പുകൾ, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” എത്തിയ ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ അധികാരപ്രാപ്തിയുടെ പ്രതീകമായ യെഹോയാക്കീമുമായി ആരംഭിക്കുന്നു. യെഹോയാക്കീമാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ അധികാരപ്രാപ്തി, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-നെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. യെഹോയാക്കീമിന്റെ കീഴടക്കൽ, ബാബിലോന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ ആധിപത്യത്തിന്റെ ആരംഭമാണ്; അത് കോരേശിന്റെ കല്പനയോടെ അവസാനിക്കുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായം, ആഹാരപരിശോധനയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, തുടർന്ന് ദൃശ്യപരിശോധനയാൽ അനുഗമിക്കപ്പെട്ട് അവസാനത്തിൽ ഒരു ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയിൽ സമാപിക്കുന്ന, മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ മൂന്നു പരിശോധനകളും 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അന്നാണ് യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കാൾ കുറവൊന്നുമല്ലാത്ത മഹാശക്തനായ ദൂതൻ സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവുമായി ഇറങ്ങിവന്നത്; ദാനിയേലും ആ മൂന്ന് വിശ്വസ്തന്മാരും ബാബിലോന്റെ ആഹാരത്തിനുപകരം പയർവർഗ്ഗങ്ങളായ ആഹാരം കഴിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതുപോലെ, അന്നത്തെ ദൈവജനവും ആ പുസ്തകം “തിന്നേണ്ടതായിരുന്നു”.

ആ പ്രക്രിയയിലെ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണം, മില്ലറിന്റെ സന്ദേശത്തെ (ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം) പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ നിരസിച്ചതിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അപ്പോൾ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെയും, തുടർന്ന് അധർമ്മഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമായി തങ്ങളുടെ പ്രവചനാത്മക പങ്ക് ആരംഭിച്ച പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളെയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വ്യക്തമായി കാണപ്പെട്ടു. ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ബാബിലോന്യാഹാരം കഴിക്കുന്നതിനുപകരം സ്വർഗ്ഗീയ ആഹാരം ഭക്ഷിച്ചതിനാൽ ദാനിയേലിന്റെയും മൂന്ന് ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെയും ദേഹം കൂടുതൽ സൗന്ദര്യമുള്ളതും പുഷ്ടിയേറിയതുമായതായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നെ വ്യക്തമായിരുന്നു. പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസകാലം വന്നെത്തിയപ്പോൾ, ആ വ്യത്യാസം 1843-ലെ ബൈബിള്‍ വർഷത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ (April 19, 1844) അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.

ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷണമായ മൂന്നാമത്തെ പരിശോധന, നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്നേ ന്യായവിധി നടത്തി ദാനീയേലിനെയും ആ മൂന്നു വിശിഷ്ടരെയും ബാബിലോന്യരുടെ ജ്ഞാനികളേക്കാൾ “പത്തിരട്ടി” ശ്രേഷ്ഠരെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച, മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമുണ്ടായ 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ദാനീയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്മേൽ നാലാം അധ്യായം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, 1798-ലെ “അവസാനകാലം” മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിനു ലഭിച്ച ശക്തീകരണം; 1844 ഏപ്രിൽ 19-ലെ ആദ്യ നിരാശ; കൂടാതെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയും.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പ്രത്യേക അടയാളക്കല്ലുകളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനെ അതിജീവിച്ച്, ഈ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളും “നിരപ്പിന്മേൽ നിരപ്പ്” എന്ന രീതിയിൽ ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ ദൃശ്യവത്കരിക്കുകയും, ഇരുപത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസങ്ങളെന്ന അടിസ്ഥാന ഉപദേശത്തിന്റെ വിഷയമായിരിക്കുന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ടു ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയുകയും, ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിൽ ഉള്ള മൂന്ന്-പടിയായ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെയും വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിലക്കപ്പെടുമ്പോഴൊക്കെയും അത് എപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നതാണ്.

1798-ൽ ജ്ഞാനികളുടെ പ്രതീകമായി നെബൂഖദ്‌നേസറിനെ അവർ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നു; നാലാം അധ്യായത്തിലെ അവന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തോടനുബന്ധിച്ച്, യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പായി മാറേണ്ടിയിരുന്ന പ്രസ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്ന വില്യം മില്ലറെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവർത്തനം ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ വിശുദ്ധമായ ആ രണ്ട് പലകകളും നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നതിൽ ദൈവം നിർദ്ദേശം നൽകി.

പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ തന്റെ ദൃഷ്ടികോണം മൂലം ശൂന്യമാക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികൾ ഉണ്ടെന്നതു തിരിച്ചറിയാൻ മില്ലറിന് കഴിഞ്ഞില്ല; അവൻ ശരിയായി കാണാതിരുന്ന പ്രവചനസത്യങ്ങൾ പലതുമുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ പൗരാണികത (മഹാസർപ്പം) മാത്രമല്ല, പാപ്പാത്വവും (മൃഗം), ഭ്രഷ്ടപ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും (കള്ളപ്രവാചകൻ) ഉൾപ്പെടുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ തന്റെ ദൃഷ്ടികോണത്താൽ പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറിന്റെ ആ പ്രവചനബോധങ്ങൾ, ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനത്തിൽ, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു വിശുദ്ധ പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.

ദാനീയേലിന്റെ നാലാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നം, വില്യം മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരു സ്വപ്നങ്ങളും “ഏഴ് കാലങ്ങളെ” അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; കൂടാതെ മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നം 1863-ൽ ആരംഭിച്ച് അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിവരെ മൂർച്ഛിച്ചുപോകുന്ന അവന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ നിരാകരണത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ചിതറിപ്പോകലിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഒരു രാജ്യംകൊണ്ടാണ് ഇരു സ്വപ്നങ്ങളും അവസാനിക്കുന്നത്. ഈ കാരണത്താൽ, 1798-ൽ മുദ്രയഴിച്ച ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനം നാം നേരിട്ട് പരിഗണിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തെ നാം പരിഗണിക്കും.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ നാം പരിഗണിക്കും.

താഴെ കൊടുക്കുന്നതു വില്യം മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം സ്വപ്നത്തിന്‍റെ ഒരു അവതാരികയാണ്; മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നം *Advent Herald*-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ ജെയിംസ് വൈറ്റ് അതെഴുതിയതാണ്.