ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം – സംഖ്യ നാൽപ്പത്

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ദാനിയേൽ നാലാം അധ്യായത്തിന്മേൽ അതിരൂപമായി നിരത്തിക്കാണുമ്പോൾ, 1798 മുതൽ 1844 വരെ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുദ്രവിടപ്പെട്ടു, മുദ്രവിടപ്പെട്ട ഭാഗം ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം അധ്യായങ്ങളായിരുന്നു. “വരി മേൽ വരി” എന്ന ക്രമത്തിൽ ഒന്നാം, നാലാം, പിന്നെ ഏഴാം മുതൽ ഒൻപതാം വരെ അധ്യായങ്ങൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃശ്യമാക്കുന്നു.

ആ ചരിത്രപരിധിക്കുള്ളിൽ (1798 മുതൽ 1844 വരെ), അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; ആ സത്യങ്ങൾ അവസാനം 1843-ലെ മുൻഗാമി ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസറുടെ പ്രതിമ ആ ചാർട്ടിലുണ്ട്. ദാനിയേൽ ഏഴും എട്ടും അധ്യായങ്ങളിലെ ദർശനങ്ങൾ ആ ചാർട്ടിലുണ്ട്. എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ “ദൈനംദിനം” പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങളും” അതിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്ന് കഷ്ടതകളും അവിടെ ഉണ്ട്. ആ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ ആക്രമിക്കപ്പെടുമെന്ന് ദൈവം ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച് മുൻകൂട്ടി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തത്തോടെ നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ട മാലിന്യം നീക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പ്രവൃത്തിയും യെശയ്യാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവൻ അന്ത്യദിനജനങ്ങളെയും അവർ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു, കാരണം അന്ത്യദിനങ്ങൾ എത്തുന്നതിനു മുമ്പ് അടിസ്ഥാനങ്ങൾ തെറ്റിനോടുകൂടെ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

“പഴയ ശൂന്യസ്ഥലങ്ങൾ” എന്നു പറയുന്നതു പൈഗനിസവും പാപ്പത്വവും എന്ന രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഉപദേശസത്യങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പൈഗനിസത്തിന്റെ ആ രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെ തുടർന്ന് പാപ്പത്വം വരുന്നു എന്ന ആശയത്തെയായിരുന്നു വില്യം മില്ലർ താൻ അവതരിപ്പിച്ച എല്ലാ പ്രവചനങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനരൂപമായി ഉപയോഗിച്ചത്.

ചട്ടക്കൂടായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ ഘടന, ആ രണ്ടു ശക്തികളുടെ ചരിത്രവും പരസ്പരബന്ധവും ആകുന്നു. “വസിപ്പാൻ പാതകളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുക” എന്നത്, തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ മണ്ണുതൂവൽ ബ്രഷുള്ള മനുഷ്യന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറിന്റെ ചട്ടക്കൂടിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനമാണ്. യെശയ്യാവ്, ബാബേലിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്ന് യെരൂശലേമിനെ അറ്റകുറ്റം ചെയ്തു പുനർനിർമിച്ച എസ്രായുടെയും അവനോടുകൂടെ മടങ്ങിയവരുടെയും ചരിത്രത്തെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായി ഉപയോഗിച്ചു, മുൻകാല ശൂന്യതകളുടെ പുനഃസ്ഥാപനത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി.

യെരൂശലേം പുതുക്കിപ്പണിത എസ്രായും അവനോടൊപ്പമുള്ളവരും പാർക്കേണ്ട വഴികളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന “ശേഷിപ്പിനെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറാം അധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥനയുടെ സാഹചര്യത്തിൽ പ്രവർത്തി നിറവേറ്റുന്നവരാണ്. ആ പ്രാർത്ഥനയെ എസ്രാ ഇങ്ങനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ നാളുകളുമുതൽ ഇന്നുവരെ ഞങ്ങൾ മഹാ അതിക്രമത്തിൽ ആയിരുന്നു; ഞങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങളാൽ ഞങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ രാജാക്കന്മാരും ഞങ്ങളുടെ പുരോഹിതന്മാരും ദേശങ്ങളിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ കയ്യിൽ വാളിന്നും പ്രവാസത്തിനും കൊള്ളയ്ക്കും മുഖലജ്ജയ്ക്കും ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” അവൻ സൂചിപ്പിക്കുന്ന “ദിവസം” അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ “ശേഷിപ്പ്” പാർക്കേണ്ട വഴികളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന “ദിവസം” തന്നെയാണ്.

എസ്‌റാവിന്റെ ശേഷിപ്പാണ് മൂന്നു മുക്കാൽ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികൾ; ദാനിയേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കി കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ പ്രാർത്ഥന അവർ നിറവേറ്റുന്നു. എസ്‌റാവും അവന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും പ്രവാസത്തിൽനിന്ന് മടങ്ങിവന്ന് യെരൂശലേം പുനർനിർമിച്ചപ്പോൾ, അവർ മില്ലറിന്റെ ആഭരണങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയുടെ പ്രതിരൂപമായി നിന്നു; അതായത്, മില്ലറിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി. ഈ കാരണംകൊണ്ടു, മില്ലറിന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ ചട്ടക്കൂട് മനസ്സിലാക്കുന്നത് അനിവാര്യമാണ്.

യെശയ്യാവിന്റെ ഇരു ഭാഗങ്ങളിലുമായി, പ്രവൃത്തി അനേകം തലമുറകളുടെ അടിത്തറകളെയും ശൂന്യാവസ്ഥകളെയും ഉയർത്തിപ്പണിയുന്നതാണ്. അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള പ്രവൃത്തിയാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ആത്മീയ പ്രവൃത്തിയെയാണ് യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. ആ അടിത്തറകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; എന്നാൽ പകരം, കള്ളരത്നങ്ങളുടെ വ്യാജ അടിത്തറയാൽ അവ ഒടുവിൽ പൂർണ്ണമായി മൂടിക്കെട്ടപ്പെട്ടു. യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയുന്നവർ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഇഷ്ടികകളും കല്ലുകളും അല്ല, മില്ലറൈറ്റ്‌കളുടെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളാണ്. ആ സത്യങ്ങളുടെ പ്രതീകം, “ഏഴു പ്രാവശ്യം” വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിച്ച രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ ചട്ടക്കൂടാണ്.

പുനഃസ്ഥാപനത്തിന്റെ ആ പ്രവൃത്തി “അടിസ്ഥാനം” എന്നും “അനേകം തലമുറകളുടെ ശൂന്യതകൾ” എന്നും ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ, ഇവിടെ അല്പവും അവിടെ അല്പവും എന്ന രീതിയിൽ പ്രവാചകവരി മേൽ പ്രവാചകവരി കൊണ്ടുവരുന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവാചകപ്രവൃത്തിയെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അടിസ്ഥാനങ്ങളെയും ശൂന്യതകളെയും വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ട് പലകകളായ 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂലസത്യങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുകയും പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ്. ഈ പ്രവൃത്തി “വരി മേൽ വരി” എന്ന പിന്നത്തെ മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രത്താൽ പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുന്നു. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ വ്യാജ രത്‌നങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കള്ള അടിസ്ഥാനം നിലനിർത്തുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരോടുള്ള വിവാദത്തിൽ, യിരെമ്യാവിന്റെ പഴയ പാതകളിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന പ്രവൃത്തിയാണിത്.

“അവസാന നാളുകളിൽ നിലകൊള്ളേണ്ട ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കുന്ന പ്രവൃത്തി” എന്നത്, യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ട് പ്രവചനങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ്. യെശയ്യാവിന്റെ മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ഒരു സന്ദേശം കൈമാറപ്പെടുന്നു; യെഹെസ്കേലിന്റെ ആദ്യ സന്ദേശം സൊദോം, മിസ്രയീം എന്നീ നഗരങ്ങളുടെ വീഥിയിൽ മൂന്നര ദിവസമായി മരിച്ചുകിടന്നിരുന്നവരെ ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു. തുടർന്ന്, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ മത്തായിയുടെ താമസകാലത്തായിരുന്നു തങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു. പിന്നെ, മടങ്ങിവരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടത്തിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുവാൻ യിരെമ്യാവിന്നു നൽകിയ ആഹ്വാനം അവർ കേൾക്കുന്നു. ദാനീയേലിന്റെ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥന ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമാണെന്നും അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു. ആകയാൽ, സുവിശേഷത്തിന്റെ നിബന്ധനകൾ സ്വീകരിച്ചും നിറവേറ്റിയും മടങ്ങിവരുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോഴും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ച്, തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് മഹത്തായ ഒരു സൈന്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

“അവസാന നാളുകളിൽ നിലകൊള്ളേണ്ട ഒരു ജനത്തെ തയ്യാറാക്കുന്ന പ്രവൃത്തി” എന്നത് “വരി മേൽ വരി” എന്ന പിന്ന്മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെയാണ് നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നത്. ആ പ്രവൃത്തിയിൽ 1843-ലെയും 1850-ലെയും മുൻഗാമി ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റ് സത്യങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു പ്രവർത്തി ഉൾപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ട് ചാർട്ടുകളാണ് ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകൾ; അവ ഒന്നിന്മേൽ ഒന്നായി വെക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ് (“വരി മേൽ വരി”); അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ രണ്ട് ചാർട്ടുകൾ അവസാന നാളുകളിൽ ഡർട്ട് ബ്രഷ് മാൻ വഴി പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ട അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

വരി മേൽ വരിയായി ഒരുമിച്ചു കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, അവ 1843-ലെ ചാർട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന പിശകിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് പിന്നീട് 1850-ലെ ചാർട്ടിൽ തിരുത്തപ്പെട്ടു. അവയെ ഒരു പട്ടികയായി (വരി മേൽ വരിയായി) പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, അവ ദൈവജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെയും ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെയും ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, അവ ഒരുമിച്ച് ആദ്യ നിരാശയെയും, താമസകാലത്തെയും, അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയെയും, 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെയും, മഹാനിരാശയെയും ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

ആദ്യ നിരാശയും, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയും, മഹാ നിരാശയും തന്നെയാണ് ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ഗൂഢചരിത്രം. അതുതന്നെയാണ് സത്യത്തിന്റെ ഘടന; കാരണം “സത്യം” എന്ന ഹീബ്രു പദത്തിന്റെ ആദ്യവും അവസാനവുമായ അക്ഷരങ്ങൾ ഒരേതാണ്; അതുപോലെതന്നെ ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ആദ്യവും അവസാനവുമായ നിരാശയും ഒരേയതാണ്. നടുവിലത്തെ, അഥവാ പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം, അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയുടെ സന്ദേശം നിരസിക്കുന്നവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കലാപത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഈ രണ്ട് ചാർട്ടുകളും ഒന്നിച്ചുകൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, ഡർട്ട് ബ്രഷ് മനുഷ്യൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കേണ്ട മില്ലറൈറ്റുകളുടെ പ്രവചനസത്യങ്ങൾക്ക് രണ്ട് സാക്ഷികളെ അവ നൽകുന്നു; എങ്കിലും, അവ ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ മുൻരൂപീകരിക്കുന്ന അനുഭവത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

കൊടിയായി ഇരിക്കേണ്ടവരായി വിളിക്കപ്പെട്ടവർ (ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം) 2020 ജൂലൈ 18-ന് തങ്ങളുടെ ആദ്യ നിരാശയെ നേരിട്ടു; തുടർന്ന് 2023 ജൂലൈയിൽ അവർ മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശത്തിന് മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. ആ ശബ്ദം അവരെ മടങ്ങിവരുവാൻ വിളിച്ചു.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ഗൂഢചരിത്രത്തിലെ ഈ ഘട്ടത്തിലാണ് കലാപം പ്രകടമാകുക; കാരണം, അടുത്ത വഴിക്കുറി എന്നത് പൊടിത്തൂവൽ തൂക്കുന്ന മനുഷ്യൻ രത്നങ്ങളെ ശേഖരിച്ച് പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ ഇട്ടെറിയുന്ന സമയം ആകുന്നു. അപ്പോൾ അവ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിലാണ് മില്ലർ ഉണർത്തപ്പെട്ടത്. കന്യകമാർ (മില്ലർ) ഉണരുമ്പോൾ, അതു വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു. അനേകം തലമുറകളുടെ ശൂന്യതകളുടെ പുനഃസ്ഥാപനം എന്നത് രണ്ട് സാക്ഷികളും നിർബന്ധമായും പങ്കാളികളാകേണ്ട ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്. ആ പ്രവൃത്തി ഇപ്പോൾ നടപ്പിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ ഏഴാം, എട്ടാം, ഒമ്പതാം അധ്യായങ്ങളിലെ ഉലായി നദിയുടെ ദർശനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനങ്ങളുടെ വില്യം മില്ലറിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പൗരാണികതയും പാപ്പാത്വവും എന്ന രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളായിരുന്നു; അതുപോലെ Future for America എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പൗരാണികത (മഹാസർപ്പം), അതിനെ തുടർന്ന് പാപ്പാത്വം (മൃഗം), പിന്നെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം (കള്ളപ്രവാചകൻ) എന്നിവയാണ്. ഇരു ചട്ടക്കൂടുകളും സ്ഥാപിക്കുന്ന താക്കോൽ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളാണ്. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് പുരാതന യിസ്രായേലിനെ ആത്മീയ യിസ്രായേലുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച പ്രവചനസ്വരമായിരുന്നു. തന്റെ മാനസാന്തരത്തിന് മുമ്പ് പൗലോസിന്റെ പേര് ശൗൽ ആയിരുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ” അല്ലെങ്കിൽ “മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെട്ടവൻ” എന്നാണ്.

പൗലൊസ് ജാതികൾക്കുള്ള അപ്പൊസ്തലനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു (നിയുക്തനായി), കൂടാതെ മറ്റ് കാര്യങ്ങൾക്കിടയിൽ പഴയ നിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ അവബോധം കൊണ്ടും അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും എഴുതിയവനെന്ന നിലയിൽ, പഴയ നിയമത്തെക്കുറിച്ച് പൗലൊസിനുണ്ടായിരുന്നത്ര അവബോധം പുതിയ നിയമത്തിലെ മറ്റൊരു എഴുത്തുകാരനും കൈവശം വെച്ചിരുന്നില്ല. ജാതികൾക്കു സുവിശേഷം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിൽ നേതൃത്വം നൽകുവാൻ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതുമാത്രമല്ല, ക്രൂശിന്റെ കാലപരിധിക്കു ശേഷമുണ്ടായ പ്രവാചകചരിത്രവുമായി പഴയ നിയമത്തിലെ പ്രവാചകചരിത്രങ്ങളുടെ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുവാനും അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. പൗലൊസിന്റെ സാക്ഷ്യം ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ പ്രവാചകഗ്രഹണവും Future for America യുടേയും പ്രവാചകഗ്രഹണവും നിലവിലില്ലാത്തതായേനേനെ. ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമായി യഥാർത്ഥ ഇസ്രായേൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട അതേ ചരിത്രത്തിൽ തന്നേ, അന്നേരം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്ന ആ പുരാതന ഇസ്രായേൽ ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ പ്രതീകമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുവാൻ പൗലൊസ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കായുള്ള അനിവാര്യമായ പ്രവാചകനിയമങ്ങൾ പ്രധാനമായും അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസിന്റെ എഴുത്തുകളിന്മേലാണ് അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്.

ഈ കാരണത്താൽ, രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ സ്വാധീനിച്ചുവെന്ന് പൗലോസ് വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്ന ചില പ്രവചനാത്മക സിദ്ധാന്തങ്ങളെ നാം പരിഗണിക്കും; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ, ആ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ മൂന്ന് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ചട്ടക്കൂടിന്മേൽ എങ്ങനെ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു എന്നതും നാം പരിഗണിക്കും.

ചുരുക്കമായ പത്ത് വാക്യങ്ങളിൽ പൗലൊസ് സ്നാനകർമം ചെങ്കടൽ കടന്നുപോക്കിൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; പുരാതന യിസ്രായേലിനെ അനുഗമിച്ചിരുന്ന പാറ ഒരു “ആത്മീയ പാറ” ആയിരുന്നു എന്നും, അത് ക്രിസ്തുവായിരുന്നു എന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കു പുരാതന യിസ്രായേൽ മാതൃകയായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഈ ഭാഗം ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്; സത്യത്തെ നിലനിർത്തുന്നവരും സത്യത്തെ എതിർക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള വിവാദവിഷയവുമായും ഈ ഭാഗം നിലകൊള്ളുന്നു. അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ പൗലൊസ് പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രങ്ങൾ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവർ ഗ്രഹിക്കേണ്ട നൈതിക പാഠങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്നവയാണെന്ന് മാത്രമാണ് സൂചിപ്പിച്ചതെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യ യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രങ്ങൾ ആത്മീയ യിസ്രായേലാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് പൗലൊസ് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടില്ലെന്ന കാര്യത്തിൽ അവർ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പലപ്പോഴും ഈ ഭാഗം പൗലൊസ് അർത്ഥമാക്കിയതുതന്നെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ “മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമേറിയ ഇടപാടുകളും ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു,” എന്നിങ്ങനെയാണ് ആ വാക്യങ്ങളിലെ പൗലോസിന്റെ അർത്ഥം സഹോദരി വൈറ്റ് സംക്ഷേപിക്കുന്നത്. പുരാതന ഇസ്രായേൽ, അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതീകാത്മകമായി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നതായി പൗലോസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനെ തകർക്കുവാൻ നടത്തിയ ശ്രമത്തിൽ, ഈ പ്രവചനാത്മക സിദ്ധാന്തത്തിനെതിരെ സാത്താൻ രണ്ട് പ്രധാന ആക്രമണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇതിനകം പരാമർശിച്ച ഒന്നാമത്തേത്, പൗലോസ് ആ ചരിത്രങ്ങൾ വെറും നൈതിക പാഠങ്ങളെ മാത്രം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതായി സൂചിപ്പിച്ചുവെന്ന അവകാശവാദമാണ്. ആ വ്യാജോപദേശം അർദ്ധസത്യമാണ്; അർദ്ധസത്യം ഒട്ടും സത്യമല്ല. പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഉൾക്കൊള്ളാവുന്ന നൈതിക പാഠങ്ങൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ ഉപകാരത്തിനായുള്ളതാണെന്നത് സത്യമാണ്; എന്നാൽ ആ ചരിത്രങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടാന്തവുമാണെന്ന സത്യത്തെ നിഷേധിക്കാൻ അതിനെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അത് സത്യത്തെ നിഷേധിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ച അർദ്ധസത്യമായി മാറുന്നു.

ഒരു സത്യം മറ്റൊരു സത്യത്തെ നിഷേധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ സത്യത്തെ അതു അസത്യമായി മാറ്റുന്നു.

പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം നൈതികപാഠങ്ങൾ മാത്രം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന ഉപദേശം, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനം നശിപ്പിക്കുന്നതിനായി അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നതാകുന്നു; ദൈവജനത്തെ ഒരു അസത്യം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു വഞ്ചിക്കുവാൻ ഒരുക്കപ്പെട്ട കെട്ടുകഥകളുടെ വിഭവത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന അർദ്ധസത്യങ്ങളിൽ ഒന്നും ഇതുതന്നെയാണ്; അവർ സ്വീകരിക്കുന്ന ആ അസത്യം അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം ആധുനിക ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിനെതിരായ മറ്റൊരു പ്രധാനാക്രമണം പ്രതിസംസ്കരണത്തിന്റെ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ ജെസ്യൂട്ടുമാർ കെട്ടിച്ചമച്ചതാണ്; അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന ആശയത്തോടുള്ള സമ്മതമാകുന്നു. ജെസ്യൂട്ടുമാരുടെ അസത്യം ഇതാണ്: ആ ചരിത്രം ആത്മീയമായി ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതല്ല, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എതിർക്രിസ്തു റോമിലെ പോപ്പാണെന്ന ബോധ്യം ഉണ്ടാകാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് ആ അസത്യം രൂപപ്പെടുത്തിയതും; കാരണം ആ ഉപദേശം അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഒരു എതിർക്രിസ്തു ഉണ്ടെന്ന സത്യത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ആ എതിർക്രിസ്തുവിനെ ആത്മീയ ശക്തിയല്ല, അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു ശക്തിയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന് അത് വാദിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ, നെറ്റിയിൽ “മർമ്മമായ ബാബിലോൻ” എന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്ന വേശ്യ, അപ്പോൾ ഇന്ന് ഇറാഖായിരിക്കുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ബാബിലോൻ ദേശത്തിൽ ഉദിക്കുന്ന ഒരു വേശ്യയായിരിക്കുമെന്നായി വരുന്നു.

പോപ്പ് ഒരു യഥാർത്ഥ വ്യക്തിയാണ്; അദ്ദേഹം ഒരു യഥാർത്ഥ ശക്തിയെ (കത്തോലിക്കാ സഭയെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹംയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഘടനയും പ്രവചനപരമായി യഥാർത്ഥ ബാബിലോനാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, പ്രത്യക്രിസ്തുവിന്റെ വിഷയം ഒരു യഥാർത്ഥ മാതൃകയുടെ ആത്മീയ നിവൃത്തിയായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴേ അതിനെ ശരിയായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയൂ. യഥാർത്ഥ ഇസ്രായേൽ ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തമാണെന്ന് പൗലോസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എന്നാൽ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചതത് ഒരു പുതിയ പ്രവചനസത്യമല്ലായിരുന്നു, കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രഹണം പൊതുവെ പഴയ നിയമത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതായിരുന്നു, അവിടെയാണല്ലോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

അവസാന നാളുകളിൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ മേൽ വരുവാനുള്ള “സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ” കാണിക്കേണ്ടതിന്നായി, ആൽഫയും ഒമേഗയും പുരാതന ഇസ്രായേലിനെ മാത്രമല്ല, ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുരാതന ജനങ്ങളെയും പ്രതീകങ്ങളായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പൗലൊസ് ആയിരുന്നതുപോലെ നാമും ക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷികളായിരിക്കേണ്ടതാണ്. പൗലൊസ് പഴയ നിയമത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായിരുന്നു; അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെയും ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെയും വ്യവസ്ഥാകാലങ്ങൾക്കിടയിലെ പ്രവാചകപരമായ ബന്ധകണ്ണിയായിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ ഉയർത്തിക്കൊള്ളപ്പെട്ടു. 1798-ൽ, അതുപോലെ 1989-ലും, അവസാനകാലത്ത് വിജ്ഞാനവർധനയെ മനസ്സിലാക്കിയവരെ നയിച്ചതും അവന്റെ എഴുത്തുകളായിരുന്നു.

പ്രാചീന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ബാബിലോൻ, പ്രാചീന കിഴക്കൻ മക്കൾ, പ്രാചീന ഈജിപ്ത്, പ്രാചീന ഗ്രീസ്, പ്രാചീന മേദോ-പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം എന്നിവ ലോകാവസാനത്തിലെ ആത്മീയ ശക്തികളുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. പ്രാചീന പ്രതീകങ്ങൾ മുമ്പേ വരുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളവയാണ്; പിന്നീടുള്ള ആത്മീയ യാഥാർഥ്യത്തെ അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ആദാം ആത്മീയ ആദാമിനെ (അഥവാ ക്രിസ്തുവിനെ) പ്രതീകീകരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്ര വരെ പൗലോസ് മുന്നോട്ടുപോകുന്നു.

ആദ്യനായും അവസാനനായും ഉള്ള ആദാമിനെക്കുറിച്ച് പൗലൊസ് പഠിപ്പിക്കുന്ന ചില അതിഗഹനമായ പാഠങ്ങൾ ഉണ്ട്; എന്നാൽ അവൻ ആ ഭാഗത്തിൽ അത്യന്തം വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തം നാം ഇവിടെ വെറും തിരിച്ചറിയുന്നതേയുള്ളു: “ആത്മികമായതു ആദ്യം അല്ല, സ്വാഭാവികമായതു തന്നേ; അതിന്റെ ശേഷം ആത്മികമായതു.” പൗലൊസ് ഇവിടെ “സ്വാഭാവികം” എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളത് ആദ്യം വരുന്നു; ആത്മികമായത് അവസാനത്തേതാണ്. അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യിസ്രായേൽ ആദ്യം വന്നു, സ്വാഭാവികമായിരുന്നു; ആത്മിക യിസ്രായേൽ “അതിന്റെ ശേഷം” വരുന്നു.

ആത്മീയ ബാബിലോണിന് മുമ്പായി അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ബാബിലോൺ വരുന്നു. പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുന്ന അടുത്ത പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിന്നു ആത്മീയത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ട ചരിത്രത്തിലെ ഘട്ടമാണ്. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിന്നു ആത്മീയത്തിലേക്കുള്ള ആ പ്രവചനാത്മക മാറ്റം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത് ക്രൂശിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലാണു.

നിങ്ങളുടെ ജന്മാവകാശം ഏതായിരിക്കട്ടെ, നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നപ്പോൾ, അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിയായിത്തീരുന്നു. നിങ്ങൾ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യിസ്രായേൽ അല്ല; നിങ്ങൾ ആത്മീയ യിസ്രായേലാണ്. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നിന്നു ആത്മീയത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനം ക്രൂശായിരുന്നു. പൗലൊസ് മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്നു. ഓരോ വിഭാഗത്തിനും അവരവരുടെ നിയമമുണ്ട്; ഓരോരുത്തരും അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതികളാണ്. അവരുടെ കുടുംബത്തെയും നിയമത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു നഗരം ഓരോ വിഭാഗത്തിനും ഉണ്ട്. ഓരോരുത്തനും അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ആദാമിന്റെ പുത്രനോ ആത്മീയ ആദാമിന്റെ പുത്രനോ ആകുന്നു.

ക്രൂശിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, പുരാതന അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ളവ ആധുനിക ആത്മീയത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറി. രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ഘടന സ്ഥാപിക്കാൻ വില്ല്യം മില്ലറിനെ പ്രാപ്തനാക്കിയ ഈ അത്യാവശ്യ പ്രവാചക സത്യങ്ങളെ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു; തന്റെ എല്ലാ പ്രവാചക നിഗമനങ്ങളും അദ്ദേഹം അതിന്റെമേലായിരുന്നു അധിഷ്ഠിതമാക്കിയത്. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് നിർവഹിച്ച അതേ പ്രവർത്തിയാണ് Future for Americaയുടെ എല്ലാ പ്രവാചക നിഗമനങ്ങൾക്കുമുള്ള ഘടനയായ മൂന്ന് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളെ തിരിച്ചറിയുന്നത്.

അറിവിന്റെ വർധനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏഴാം, എട്ടാം, ഒൻപതാം അധ്യായങ്ങളിലെ ഉലൈ നദിദർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ ബോധ്യത്തിന്റെ ഘടന, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” പൗരാണിക റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതായിരുന്നു. ആ കണ്ടെത്തൽ അദ്ദേഹം പൗലോസ് തെസ്സലോനിക്ക്യർക്കു എഴുതിയ രണ്ടാം ലേഖനത്തിൽ കണ്ടെത്തി. ആ ബോധ്യമാണ്, പ്രവചനാത്മകമായ “ഭോഷ്ക്” എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന പ്രാഥമിക സത്യം; അതാണ് അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ മേൽ ശക്തമായ വഞ്ചന വരുത്തുന്നത്.

ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അറിവിന്റെ വർധനയെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരുകയും, പൗലോസിന്റെ ലേഖനത്തിൽ മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതു എന്തെന്നു പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്യും.