ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നാൽപ്പത്തിയേഴ്‌ാമത്തെ ഭാഗം

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ടിലെ ഒമ്പതുമുതൽ പന്ത്രണ്ടുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ റോമിന്റെ ചെറിയ കൊമ്പ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് ഒരു വികൃതമായ പ്രതീകമാണ്; കാരണം അത് വേഷമാറ്റത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്—പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിൽ ആടിമറിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു ക്രോസ്-ഡ്രസ്സർ. റோம் രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന മില്ലറൈറ്റ് ധാരണയുമായി ഇത് ഒത്തുപോകുന്നു; ആദ്യ ഘട്ടം റോമൻ രാജಕೀಯഭരണതന്ത്രവും രണ്ടാം ഘട്ടം റോമൻ സഭാഭരണതന്ത്രവും ആകുന്നു. എന്നാൽ ആ വാക്യങ്ങളിലെ ലിംഗങ്ങളുടെ ആടിമറിവിൽ, ചെറിയ കൊമ്പ് ചരിത്രപരവും പ്രവാചകപരവും ആയ ക്രമത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താണ് (വികൃതമാണ്). എന്നിരുന്നാലും, ആ നാലു വാക്യങ്ങളിൽ ഓരോന്നും റോമൻ രാജಕೀಯഭരണതന്ത്രത്തോടോ റോമൻ സഭാഭരണതന്ത്രത്തോടോ നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പൈഗൻ റோம் തന്റെ സാമ്രാജ്യത്വ അധികാരത്തെ എതിർത്ത എല്ലാവരെയും ഉപദ്രവിച്ചു; എന്നാൽ പാപ്പായ റോമിന്റെ (സ്ത്രീലിംഗ) പീഡനം, പത്താം വാക്യത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിനെതിരെയാണ് ലക്ഷ്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

റോം നാലാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും രാജ്യമാണെന്ന മില്ലറൈറ്റ് ബോധ്യത്തിൽ, രാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്ന് സഭയിലേക്കും പിന്നെ വീണ്ടും രാഷ്ട്രത്തിലേക്കും വീണ്ടും സഭയിലേക്കുമെന്ന ഈ മാറിമാറിയുള്ള ചലനം ഒരു ആശങ്കാവിഷയമായിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. അവർ ദാനിയേൽ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പാദങ്ങളിൽ ഇരുമ്പും കളിമണ്ണും കലർന്നിരിക്കുന്നതു കണ്ടിരുന്നു; അതിനെ അവർ റോമിന്റെ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളായി മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നുള്ളൂ; നാലാമത്തെയും അഞ്ചാമത്തെയും രാജ്യങ്ങളുടെ പ്രത്യേകമായ ഒരു ചരിത്രക്രമം നിർവചിക്കണമെന്ന ആശങ്ക അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെയാണ് അവർ ഏഴാം അദ്ധ്യായത്തെയും മനസ്സിലാക്കിയത്; അവിടെ അത്യുന്നതനോടു വിരോധമായി മഹത്തായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച കൊമ്പ്, റോമെന്ന മൃഗത്തിന്റെ ആദിമ പത്ത് കൊമ്പുകളിൽ നിന്നു മൂന്നു കൊമ്പുകളെ പിഴുതുകളഞ്ഞിരുന്നു. ഒൻപതാം വാക്യം മുതൽ പന്ത്രണ്ടാം വാക്യംവരെ ഉള്ള ലിംഗപരമായ ഈ മാറിമാറലിനെ മില്ലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നാലും പോലും, നാലാം രാജ്യം റോമാണ് എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബോധ്യത്തിൽ അതിന് പ്രാധാന്യമുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. മില്ലറൈറ്റ് ബോധ്യത്തിൽ നാലാം രാജ്യം 1798-ൽ അവസാനിച്ചു; അതിനുശേഷമുള്ള അടുത്ത പ്രവചനസംഭവം ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവായിരുന്നു.

സ്ത്രീലിംഗ കൊമ്പ് പുരുഷലിംഗ കൊമ്പിനോടുകൂടെ ആത്മീയ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അവൾ പത്താം വാക്യത്തിലും പന്ത്രണ്ടാം വാക്യത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ പീഡനം ക്രിസ്തീയതയ്‌ക്കെതിരെയായിരുന്നു (സ്വർഗ്ഗീയസൈന്യം); പന്ത്രണ്ടാം വാക്യത്തിൽ പാപ്പൽ റോം (സ്ത്രീലിംഗം), യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരുമായി വ്യഭിചാരബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ലംഘനത്തിലൂടെ തന്റെ കൊലപാതകപരമായ പ്രവൃത്തി നടത്തുവാനുള്ള ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നു.

ഈ വാക്യത്തിലെ “host” എന്നത് “the daily”ന് വിരോധമായി പാപ്പത്വത്തിന് നൽകപ്പെട്ട സൈനിക ശക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “against” എന്ന പദത്തിന് “from” എന്നാണ് അർത്ഥം. “the daily” എന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന യൂറോപ്പിലെ പൗരസ്ത്യരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നു (പൗരസ്ത്യ റോമിൽ നിന്നു), “by reason of transgression” എന്നതനുസരിച്ച് സൈനിക പിന്തുണ (an host) പാപ്പത്വത്തിന് നൽകപ്പെട്ടു. സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള സംഗമത്തിൽ, ആ ബന്ധത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം സഭയുടെ കയ്യിലായിരിക്കുന്നതുതന്നെയാണ് “transgression.” ആ അതിക്രമത്തിന്റെ വീഞ്ഞ് ക്രിസ്തീയ രക്തമാണ്. പൗരസ്ത്യ റോമിന്റെ സൈന്യങ്ങൾ പാപ്പത്വത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായ ശേഷം, പാപ്പസഭാ റോം (“it”) “cast down the truth to the ground; and it practiced, and prospered.”

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, പാപ്പീയ റോമിന് സൈന്യങ്ങൾ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നതും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു:

ഈ വാക്യം വിഗ്രഹാരാധക റോമിൽ നിന്ന് പാപ്പാധികാര റോമിലേക്കുള്ള ചരിത്രപരമായ മാറ്റത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ വാക്യത്തിൽ “ഭുജങ്ങൾ” എന്നു പറയുന്നത്, ക്രി.വ. 496-ൽ ഫ്രാങ്കുകളുടെ (ഫ്രാൻസ്) രാജാവായ ക്ലോവിസിൽ തുടങ്ങി പാപ്പാധികാരത്തിനുവേണ്ടി എഴുന്നേറ്റുനിന്ന യൂറോപ്യൻ രാജാക്കന്മാരെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. “ഭുജങ്ങൾ” നാലാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ ക്രി.വ. 538 വരെയുള്ള നിരന്തര യുദ്ധങ്ങളിലൂടെ “ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധാലയത്തെയും” (റோம் നഗരം) അശുദ്ധമാക്കി. “ഭുജങ്ങൾ” പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ ഉദയത്തിനെതിരായ വിഗ്രഹാരാധക പ്രതിരോധത്തെയും നീക്കിക്കളഞ്ഞു; ക്രി.വ. 508-ഓടെ ആ വിഗ്രഹാരാധക പ്രതിരോധം അവസാനിച്ചിരുന്നു.

“നീക്കിക്കളയുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം എബ്രായ പദമായ “സൂർ” ആകുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം “നീക്കം ചെയ്യുക” എന്നതാണ്. “ഭുജങ്ങൾ” ക്രി.വ. 538-ാം വർഷത്തിൽ “ശൂന്യമാക്കുന്ന അശുദ്ധവസ്തുവിനെ” (പാപ്പാസഭയെ) ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യം പന്ത്രണ്ട്, സ്ത്രീലിംഗത്തിലുള്ള ചെറിയ കൊമ്പിന് “ഒരു സൈന്യം” കൊടുക്കപ്പെട്ടു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുമ്പോൾ, അത് അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ വാക്യം മുപ്പത്തൊന്നിന്റെ സാക്ഷ്യത്തോടു യോജിച്ചുകൊള്ളുന്നു. വെളിപ്പാട് പുസ്തകവും അദ്ധ്യായം പതിമൂന്നിൽ അതേ സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് രണ്ടാം വാക്യത്തിലെ മൃഗത്തെ നേരിട്ട് പാപ്പത്വമായി തിരിച്ചറിയുന്നു; ആ വാക്യത്തിലെ സർപ്പം പുറജാതി റോമാണെന്നും അവൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പുറജാതി റോം പാപ്പത്വത്തിന് മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ നൽകി: “തന്റെ ശക്തിയും തന്റെ സിംഹാസനവും വലിയ അധികാരവും.”

സൈനിക ശക്തി അക്രമജാതിയായ റോമിൽനിന്ന് ക്രി.വ. 496-ാം ആണ്ടിൽ ക്ലോവിസ് മുതൽ ലഭിച്ചു. ഭരിക്കുവാനുള്ള “ആസനം” ക്രി.വ. 330-ാം ആണ്ടിൽ പാപ്പത്വത്തിന് ലഭിച്ചു; അന്നാണ് ചക്രവർത്തിയായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തന്റെ തലസ്ഥാനം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറ്റി, തന്റെ മുൻ തലസ്ഥാനമായ റോം നഗരത്തെ പാപ്പസഭയുടെ നിയന്ത്രണത്തിന് വിട്ടുകൊടുത്തത്. ക്രി.വ. 533-ാം ആണ്ടിൽ ചക്രവർത്തിയായ ജസ്റ്റിനിയൻ, പാപ്പയാണ് സഭയുടെ തലവനും മതഭ്രഷ്ടന്മാരെ തിരുത്തുന്നവനും എന്നു കല്പിച്ചു, തന്റെ “മഹത്തായ അധികാരം” റോം പാപ്പയ്ക്കു കൈമാറി. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം വചനം, ഒരു “സൈന്യം” നല്കപ്പെട്ട കാലത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ആ പ്രവചനസത്യം അനേകം സാക്ഷികളാൽ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ സമയത്തുനിന്ന് (ക്രി.വ. 496-ാം ആണ്ടിൽ ആരംഭിച്ച്) പാപ്പത്വം “അഭിവൃദ്ധിപ്രാപിച്ചു.”

ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ ക്രോധം 1798-ൽ അവസാനിക്കുകയും, പാപ്പാധിപത്യത്തിന് അതിന്റെ മാരകമുറിവ് ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയംവരെ, അത് “പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും” “അഭിവൃദ്ധിയോടുകൂടി നിലനിൽക്കുകയും” ചെയ്യും.

എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒമ്പതാം വാക്യം പുരുഷസ്വഭാവമുള്ള റോമിനെ (പേഗൻ റോം) വിവരിക്കുന്നു; പേഗൻ റോം പൂർത്തിയാക്കിയ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ജയപ്രക്രിയയെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ പറിച്ചുകളയപ്പെട്ട മൂന്നു കൊമ്പുകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, പാപ്പൽ റോം ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനായി കീഴടക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന മൂന്നു ഭൗഗോള മേഖലകളെയും അത് പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി. പേഗൻ റോമിന്റെയും പാപ്പൽ റോമിന്റെയും ഈ രണ്ടു ത്രിഘട്ട ജയങ്ങൾ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് നാല്പത്തിമൂന്നാം വാക്യം വരെ, ആധുനിക റോമിന്റെ മൂന്നു ഭൗഗോള തടസ്സങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. തുടർന്ന്, എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, പുരുഷസ്വഭാവമുള്ള ചെറിയ കൊമ്പ് (പേഗൻ റോം) വീണ്ടും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ വാക്യത്തിൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട തർക്കശാസ്ത്രം അത്രയും ദൃഢമായതിനാൽ, യെരൂശലേമിനെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ മനുഷ്യർ അവരുടെ കള്ളഅടിസ്ഥാനം പണിയുന്നതിന് പല ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അസത്യങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി.

1863 മുതൽ അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്ന കള്ളനാണയങ്ങളെയും വ്യാജരത്നങ്ങളെയും പരിഗണിച്ച് തുടങ്ങുമ്പോൾ, ത്യജിച്ചുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കത്തോലിക്കാസഭയുടെയും ഉപദേശങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാനമായി അഡ്വെന്റിസം അഭിമാനത്തോടെ ഉന്നയിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പ്രാവീണ്യത്തിന്റെ രണ്ട് പ്രധാന മേഖലകൾ ഉണ്ടെന്നത് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ആധുനിക അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉന്നയിക്കുന്ന അവകാശവാദം, അവർ ബൈബിളീയ ചരിത്രത്തിൽ വിദഗ്ധരായിരിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ബൈബിളീയ ഭാഷകളിൽ വിദഗ്ധരായിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്. ആ വചനത്തെ അവർ പ്രയോഗിക്കുന്ന രീതി, പ്രവചനവചനം അവർക്കു മുദ്രയിട്ട പുസ്തകമായി മാറിയിരിക്കുന്നതായി വെളിപ്പെടുത്തുകയും, ബൈബിളീയ ഭാഷകളിലെ വിദഗ്ധരാണെന്ന അവരുടെ അവകാശവാദം ഫരിസേയത്വത്തിന്റെ ആധുനിക പ്രത്യക്ഷീകരണമത്രേ എന്നതും വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒന്നാമതായി, ഒൻപതാം വാക്യത്തിൽനിന്ന് പന്ത്രണ്ടാം വാക്യംവരെ ഉള്ള ഭാഗത്തിൽ ചെറിയ കൊമ്പിനെക്കുറിച്ച് ലിംഗരൂപങ്ങൾ മാറിമാറി വരുന്ന ഈ ഘടകത്തെ അവഗണിക്കുന്നതാണ്. അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ എബ്രായ ഭാഷയിലെ വിദഗ്ധരായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദാനീയേൽ ആ വാക്യങ്ങളിൽ ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ലിംഗമാറ്റം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതയെ അവർ നിഷേധിക്കുകയോ ക്ഷയിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്‌തേനെയില്ല. ചെറിയ കൊമ്പ് ഇരുലിംഗങ്ങളിലുമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ആ ലിംഗങ്ങൾ ആ വാക്യങ്ങളിലുടനീളം മാറിമാറി വരുന്നു. ഈ വസ്തുതയെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ അസാരവാദങ്ങളും കള്ളനാണയങ്ങളുംകൊണ്ട് മൂടിവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; കാരണം, പതിനൊന്നാം വാക്യം പാപ്പാധിഷ്ഠിത റോമിനെയല്ല, വിജാതീയ റോമിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് അത് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. സ്വാഭാവികമായും, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ചെറിയ കൊമ്പ് പോപ്പാണെന്ന് അവർ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അത് വിജാതീയ റോമാണ്.

നാല് ചെറുകൊമ്പ് വാക്യങ്ങളിൽ രണ്ടെണ്ണം പുരുഷലിംഗത്തിലും രണ്ടെണ്ണം സ്ത്രീലിംഗത്തിലും ആണെന്ന് അംഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നും ഒരു പുരുഷൻ ഒരു രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നും ഉള്ള ബൈബിളിലെ സത്യം അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് എളുപ്പമാണ്. ഇതറിയുന്നത് കാണുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് എന്തെന്നാൽ, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ചെറുകൊമ്പ് പുരുഷലിംഗത്തിലുള്ള റോം (പേഗൻ റോം) ആകുന്നു, സ്ത്രീലിംഗത്തിലുള്ള റോം (പാപ്പൽ റോം) അല്ല.

അതിനാൽ, ആ വാക്യം പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു: ജാതീയ റോം (അവൻ) സൈന്യത്തിന്റെ പ്രഭുവിനെതിരേ തന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തി; കാൽവറിയുടെ ക്രൂശിന്മേൽ സൈന്യത്തിന്റെ പ്രഭുവിനെ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ ജാതീയ റോം അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു പ്രവർത്തിച്ചത്. ക്രൂശിൽ ക്രിസ്തുവിനെതിരെ ജാതീയ റോം തന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയതുമാത്രമല്ല, ആ വാക്യം തുടർന്ന് പറയുന്നതു എന്തെന്നാൽ, അവനാൽ (ജാതീയ റോം) “നിത്യയാഗം നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു.”

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “നീക്കിക്കളയുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന രണ്ടു എബ്രായ പദങ്ങൾ ഉണ്ട്. ആ പദങ്ങൾ “sur” എന്നും “rum” എന്നും ആകുന്നു. ഈ രണ്ടു പദങ്ങളും വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. Sur എന്നതിന്റെ അർത്ഥം നീക്കിക്കളയുക അഥവാ മാറ്റിക്കളയുക എന്നാണ്; വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ യാഗപീഠത്തിൽ നിന്നുള്ള ചാരം നീക്കിക്കളയുമ്പോൾ, ആ ചാരം നീക്കിക്കളയുന്നതിനെ വിവരണം ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിച്ച പദം “sur” ആകുന്നു. “rum” എന്ന പദത്തിന് ഉയർത്തുക എന്നും മഹത്വപ്പെടുത്തുക എന്നും അർത്ഥമുണ്ട്; വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ പുരോഹിതൻ ഒരു വീശൽ നേർച്ച ഉയർത്തിക്കാണിക്കേണ്ടപ്പോൾ, അവൻ ആ നേർച്ചയെ “rum” (ഉയർത്തുക) ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു. പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, അജ്ഞാതമതപരമായ റോം (“the daily”) അജ്ഞാതമതത്തെ ഉയർത്തുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്ട് അജ്ഞാതമതത്തെ “rum” (നീക്കിക്കളയും) ചെയ്യും.

വിഗ്രഹാരാധക റோம் വിഗ്രഹാരാധനയുടെ മതത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. ബൈബിളിലെ ഭാഷകളിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ “take away” എന്ന പ്രയോഗം വരുന്ന എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും അതിനെ “remove” എന്നു തന്നെയാണ് പരിഗണിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ദാനിയേലിന്റെ വ്യത്യസ്തവും കൃത്യവുമായ എഴുത്തിനെ അവർ അംഗീകരിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ അവർ പ്രവാചകനായ ദാനിയേലിനെക്കാൾ തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തി നിർത്തുന്നു.

വേദപുസ്തകഭാഷകൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, ദാനിയേൽ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചപ്പോഴും അവൻ അതേ കാര്യമാണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് ന്യായീകരിക്കുന്ന വാദങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ വ്യാജ അവകാശങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്നതിനായി അവർ ദീർഘവും മടുപ്പിക്കുന്നതുമായ പദപഠനങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. വേദപുസ്തകചരിത്രം മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, ചരിത്രത്തിലെ വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഒരേ വാക്കിന് വ്യത്യസ്ത അർത്ഥമുണ്ടാകാം എന്ന തിരിച്ചറിവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണീ തെറ്റായ പ്രയോഗമെന്നു വാദിക്കുന്നു; അതിനാൽ ദാനിയേൽ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ, ദാനിയേൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ഒരു ചരിത്രവിദഗ്ധന് മാത്രമേ കഴിയൂ എന്നും അവർ പറയുന്നു. ഈ രണ്ടു വ്യാജ രീതികളെ തിരിച്ചറിയുന്നത് പ്രധാനമാണ്; കാരണം “line upon line” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിൽനിന്ന് മറഞ്ഞുനിൽക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ അവയെ പതിവായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വചനത്തിൽ “taken away” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്കിന് “ഉയർത്തുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക” എന്ന അർത്ഥമാണ് ഉള്ളത്. അതിന് നീക്കം ചെയ്യുക എന്ന അർത്ഥമില്ല. ദാനിയേൽ ഉപയോഗിച്ച വാക്കിന്റെ യഥാർത്ഥ നിർവചനം വചനത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ മുൻകൂർ ധാരണകൾ ഈ വചനത്തിന്റെ ലളിതമായ ഒരു പരിശോധനയിലും നിലനിൽക്കാത്തതിനാൽ, ഈ സത്യം അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർക്കു ആശയക്കുഴപ്പവും വിരോധാഭാസവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അവർ വചനത്തിലെ ചെറിയ കൊമ്പ് പാപ്പാധിപത്യ റോമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു; അതിനാൽ ആ വചനം ഇപ്രകാരം വായിക്കേണ്ടിവരും: “അവനാൽ” (പാപ്പാധിപത്യ റോം) “നിത്യയാഗം ഉയർത്തപ്പെടുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തു.”

സഹോദരി വൈറ്റ് വ്യക്തമായി മനുഷ്യബുദ്ധിയാൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും വചനഭാഗത്തിന് ബാധകമല്ലെന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്ന ആ ചേർത്ത വാക്ക് ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അവർക്കു തീർച്ചയായും യാതൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ല.

അവർ “നിത്യമായത്” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അതിനാൽ “നിത്യബലി” എന്നത് “നിത്യമായത്” സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗപരമായ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന ആശയത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. എന്നാൽ പ്രചോദിത വെളിപ്പാട് “യാഗം” എന്ന വാക്ക് “പാഠഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടതല്ല” എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

എഫ്രയീമിലെ മദ്യപാനികൾ “ദൈനംദിനം” എന്നതിനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയായി തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ആ വാക്യം പിന്നെ ഇങ്ങനെ വായിക്കപ്പെടും: “അവനാൽ” (പാപ്പാധിപത്യ റോമിനാൽ) “ദൈനംദിനം എടുത്തുകളയപ്പെട്ടു,” അല്ലെങ്കിൽ അത് ഇങ്ങനെ വായിക്കപ്പെടും: “പാപ്പാധിപത്യ ശക്തിയാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷ എടുത്തുകളയപ്പെട്ടു.” അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ അസത്യമാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. പാപ്പാധിപത്യ ഭരണത്തിന്റെ അന്ധകാരത്തിലൂടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യമായ ഗ്രഹണം മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടുവെന്ന് അവർ ഉറച്ചുപറയുന്നു.

എങ്കിലും “നീക്കിക്കളയുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദത്തിന് നീക്കുക എന്ന അർത്ഥമല്ല; ഉയർത്തുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം. ബൈബിള്‍ ഭാഷകളിലെ സ്വയംപ്രഖ്യാപിത വിദഗ്ധർ “rum” എന്ന എബ്രായ പദത്തിന്റെ അർത്ഥം ആ ഭാഗത്തിന് ശരിയായി പ്രയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവരുടെ വിവർത്തനം ഇപ്രകാരം ആയിരിക്കേണ്ടിയിരുന്നു: “പാപ്പത്വ ശക്തിയാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ ശുശ്രൂഷ ഉയർത്തപ്പെടുകയും മഹത്വപ്പെടുകയും ചെയ്തു.” പാപ്പത്വം എപ്പോഴാണ് ക്രിസ്തുവിനെ ഉയർത്തുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ളത്?

അവർ എബ്രായ പദമായ “sur” എന്നതിനുള്ള നിർവചനം എബ്രായ പദമായ “rum” എന്നതിനു മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ “നിത്യത്തെ” സംബന്ധിച്ചു മറ്റെരണ്ട് വാക്യങ്ങളിൽ “നീക്കിക്കളയുക” എന്നർത്ഥമുള്ള “sur” എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു; എന്നാൽ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, “ഉയർത്തുക” എന്നും “മഹത്വപ്പെടുത്തുക” എന്നും അർത്ഥമുള്ള “rum” എന്ന പദമാണ് ദാനിയേൽ തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്. “നീക്കിക്കളയുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം വലച്ചൊടിച്ചതിനാൽ ഈ വാക്യത്തെ സംബന്ധിച്ച കെട്ടുകഥകളുടെ ആ വിഭവം വെറും മൗഢ്യമാണ് എന്നത് മാത്രമല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷ യാതൊരു തരത്തിലും മനുഷ്യരിൽ നിന്നു നീക്കിക്കളഞ്ഞിരുന്ന ഒരു സമയവും ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

വാക്യത്തിന്റെ തെറ്റായ പ്രയോഗത്തെ താങ്ങിനിർത്താനുള്ള ശ്രമത്തിൽ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ അവകാശപ്പെടുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ മദ്ധ്യസ്ഥപ്രവർത്തനം നീക്കിക്കളയുവാൻ പാപ്പാധിപത്യത്തിന് ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള അധികാരം പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നു പറയുന്നത് അസംബന്ധമാണ്!

എന്നാൽ ആ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ ആ വചനം പാപ്പാധികാരം ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തതായി തിരിച്ചറിയുന്നതായി പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. ദാനിയേലിന്റെ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥവും, എലൻ വൈറ്റിന്റെ പ്രചോദിത ഉപദേശവും അവർ ഒഴിവാക്കി, ദാനിയേലിന്റെ വാക്കുകളുടെ സാക്ഷ്യത്തെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് തങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാണ് അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.

“പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷ നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു” എന്നതാണ് ആ വാക്യത്തിന്റെ അർത്ഥമെന്ന് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ പഠിപ്പിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലം താഴെയിട്ടുകളയപ്പെട്ടു” എന്നതുമായി ആ നീക്കിക്കളയൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിൽ നിന്നു ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷ നീക്കപ്പെട്ടുവെന്ന വാദത്തിന് അവർ പിന്തുണ കണ്ടെത്തുന്നു. ദൈവവചനത്തിൽ ഒരൊറ്റ വാക്യവും പോലും, ക്രിസ്തു തന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥശുശ്രൂഷ നിർവഹിക്കുന്ന സ്ഥലമായ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരം ഒരിക്കലും താഴെയിട്ടുകളയപ്പെട്ടതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, “അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലം” ആയ സ്വർഗ്ഗം തന്നേ ഒരിക്കലും താഴെയിട്ടുകളയപ്പെട്ടതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന യാതൊരു ബൈബിള്‍പാഠവും ഇല്ല. ഒരിക്കൽക്കൂടി, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ തങ്ങളെത്തന്നെ ദാനിയേൽ പ്രവാചകന്റെ മുകളിലായി സ്ഥാപിക്കുന്നു; കാരണം, ദാനിയേൽ ആ ആശയത്തിന് നേരെ വിപരീതമായതുതന്നെ നേരിട്ട് പഠിപ്പിക്കുന്നിട്ടും, ആ വാക്യത്തിലെ “അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലം” ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയാണെന്ന് അവർ ഉറച്ചുപറയുന്നു.

എബ്രായ ഭാഷയിലെ സ്വയംപ്രഖ്യാപിത വിദഗ്ധർ, ആ വചനത്തിൽ എബ്രായ പദമായ “rum” നെ എബ്രായ പദമായ “sur” എന്നതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം എന്നു ഉറച്ച് വാദിക്കുന്നു. അതുപോലെ, എബ്രായ പദമായ “miqdash” നെ എബ്രായ പദമായ “qodesh” എന്ന നിലയിൽ മനസ്സിലാക്കണം എന്നും അവർ നിർബന്ധിക്കുന്നു. “Miqdash” എന്നും “qodash” എന്നും രണ്ടും ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ ലളിതമായി “വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്നായി വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയ്ക്ക് വ്യത്യസ്തമായ അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്. “Miqdash” എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരമാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ജാതീയ വിശുദ്ധമന്ദിരമാകട്ടെ, ഏതു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത് വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനുള്ള പൊതുവായ പദമാണ്; എന്നാൽ “qodesh” എന്നത് ബൈബിളിൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഡാനിയേൽ ഒരു വിജാതീയ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിഞ്ഞിരുന്നു. ഡാനിയേൽ ഒരു വിജാതീയ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ “മിക്ദാഷ്” എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചേനേ. എനിക്കിത് അതിശയകരമാണ്: എബ്രായഭാഷയിലെ സ്വയംപ്രഖ്യാപിത വിദഗ്ധർ, തുടർച്ചയായ നാല് വാക്യങ്ങളിൽ ഡാനിയേൽ ഇരു പദങ്ങളും മൂന്നു പ്രാവശ്യം വീതം ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതയെ ഒരിക്കലും പരിഗണിക്കുന്നില്ല. “വിശുദ്ധസ്ഥലം” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ആ രണ്ടു എബ്രായ പദങ്ങളുടെയും ഡാനിയേലിന്റെ പ്രയോഗം, ഡാനിയേൽ മനസ്സിലാക്കപ്പെടണമെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ച അർത്ഥത്തെ നിർവചിക്കുന്നു.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അതേ ഭാഗത്തുതന്നെ, “വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന രണ്ടു വ്യത്യസ്ത എബ്രായ പദങ്ങൾ ദാനിയേൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളിൽ ദാനിയേൽ “വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്നതിനായുള്ള, ബൈബിളിൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുള്ളൂ എന്ന എബ്രായ പദം തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ ദാനിയേൽ പൊതുവായോ സാമാന്യമായോ ഉള്ള എബ്രായ പദം ഉപയോഗിച്ചു; അത് ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരമായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വിജാതീയ വിശുദ്ധമന്ദിരമായിരിക്കാം.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം വചനത്തിലെ “വിശുദ്ധമന്ദിരം” ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അടുത്ത മൂന്ന് വചനങ്ങൾക്കുള്ളിൽ രണ്ടുതവണ ഉപയോഗിച്ച അതേ എബ്രായ പദം തന്നെയായിരുന്നേൻ അവൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുക. പതിനൊന്നാം വചനത്തിലെ ഒരു ജാതീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും പതിമൂന്നും പതിനാലും വചനങ്ങളിലെ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും തമ്മിൽ ദാനിയേൽ വ്യത്യാസപ്പെടുത്തി എന്നു തീർച്ചയായും വ്യക്തമാണ്! എങ്കിലും, എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപന്മാർ, പതിനൊന്നാം വചനത്തിൽ “തകർത്തുകളയപ്പെട്ടു” എന്നു പറയപ്പെട്ട “അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലം” ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവർ “സ്ഥലം” എന്ന പദം ഒഴിവാക്കുന്നു.

അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, പാപ്പത്വം ക്രിസ്തുവിന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥശുശ്രൂഷ അപഹരിക്കുകയും സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സത്യം നിലംപരിശാക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നാണ്. എന്നാൽ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ “വിശുദ്ധമന്ദിരം” ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരമല്ല, മറിച്ച് ഒരു ജാതീയ വിശുദ്ധമന്ദിരമാണെന്ന് ദാനിയേൽ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു. അതുപോലെതന്നെ നിലംപരിശാക്കപ്പെട്ടത് “വിശുദ്ധമന്ദിരം” അല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ “സ്ഥലം” ആണെന്നും ദാനിയേൽ അത്യന്തം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു.

ഒൻപതാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് പന്ത്രണ്ടാം വാക്യം വരെയുള്ള ഉദ്ദേശ്യബോധമുള്ള ലിംഗമാറ്റത്തെ അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ച ആധുനിക ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിനുള്ളിൽ ഉദ്ഭവിച്ച “ദൈനികം” എന്ന നിർവചനം സ്വീകരിക്കുകയും, മാനുഷിക അനുമാനം, സമ്പ്രദായം, ആചാരം എന്നിവയുടെ മണലിന്മേൽ ഒരു അടിസ്ഥാനം പണിയാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെത്തുമ്പോൾ, “ദൈനികം” എന്നു പറഞ്ഞത് വിഗ്രഹാരാധനയാണെന്ന മില്ലറിന്റെ ബോധ്യം ശരിയായിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ ദൈവപ്രചോദിത ഉപദേശത്തേയും അവർ നിരസിക്കുകയും, കത്തോലിക്കയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദൈവശാസ്ത്രവും സംബന്ധിച്ച തങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തെ സംരക്ഷിക്കാനായി തെറ്റിദ്ധാരണയിലേക്കു നയിക്കുന്ന കലയും അനുമാനവും പ്രയോഗിക്കാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അവർ ആ വചനത്തിൽ പൗരാണിക റോമിനെ പാപ്പാ റോമാക്കി മാറ്റുന്നു; “ഉയർത്തുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക” എന്നർത്ഥമുള്ള വാക്കിന് “നീക്കുക” എന്ന നിർവചനം അവർ ബലമായി ചുമത്തുന്നു. “ദൈനംദിനം” എന്ന ശൈതാനിക പ്രതീകത്തെ അവർ ദൈവിക പ്രതീകമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു; തുടർന്ന് “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലം” എന്ന നേരിട്ടുള്ള പരാമർശം ഒഴിവാക്കി, ഒരു പൗരാണിക ക്ഷേത്രം ദൈവത്തിന്റെ ആലയമാണെന്ന് അവർ ഉറച്ചുപറയുന്നു. “പഠിച്ചവർ” അങ്ങനെ തന്നെയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കുകയുള്ളുവെന്ന് യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന “അവിദ്യർ” സ്വന്ത നാശത്തേക്കു നയിക്കുന്ന കെട്ടുകഥകളുടെ വിഭവം സ്വീകരിക്കുന്നു.

മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ ആഭരണങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധനയെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.