1798-ൽ ഉലായി നദിയുടെ ദർശനം മുദ്രവിടപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ അറിവിന്റെ വർധനവ്, 1844-ലെ അർദ്ധരാത്രിക്കരച്ചിലിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ തന്റെ പരമാവധിയിലെത്തിയ ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ മുദ്രവിടപ്പെടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രിക്കരച്ചിൽ ആ ചരിത്രത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; കൂടാതെ, ആ ചരിത്രത്തിലെ അതേ പരീക്ഷണസത്യങ്ങളെയും അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; കാരണം ഇപ്പോൾ മുദ്രവിടപ്പെടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അർദ്ധരാത്രിക്കരച്ചിലിന്റെ സന്ദേശം മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങളുടെ ഒരു പുനഃസ്ഥാപനമാണ്.
“1841, ‘42, ‘43, ‘44 വർഷങ്ങളിൽ നാം സ്വീകരിച്ച സത്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പഠിക്കപ്പെടുകയും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയും വേണം. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ ഭാവിയിൽ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടും. അവ ഉത്സുകദൃഢനിശ്ചയത്തോടെയും ആത്മാവിന്റെ ശക്തിയോടെയും നൽകപ്പെടും.” Manuscript Releases, volume 15, 371.
നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ പ്രവചനസന്ദേശത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രമേയം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ പങ്കാണ്. ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്ന് കഷ്ടതകളും ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളിലും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ സന്ദേശം, അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ താമസസമയം എത്തിയപ്പോൾ, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയിൽ തുറന്നു വെക്കപ്പെടാൻ ആരംഭിച്ചു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ സന്ദേശം എങ്ങനെ ക്രമേണ വികസിച്ചുവോ, അതുപോലെ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ സന്ദേശവും എക്സിറ്റർ കൂടാരയോഗം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിലെത്തുന്നതുവരെ ക്രമേണ വികസിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ കന്യകമാർക്കോ എണ്ണ ഉണ്ടാകും, ഇല്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടാകുകയില്ല.
യെരൂശലേമിലെ ജനത്തെ ഭരിക്കുന്ന പരിഹാസികളായ പുരുഷന്മാർക്കെതിരെ യെശയ്യാവ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന അയ്യോയിൽ, ദർശനം എഫ്രയീമിലെ മദ്യപാനികൾക്കു മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകമായി തീർന്നിരിക്കുന്നു എന്നു അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ ആ ഭാഗത്തിൽ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ഒരു സാത്താനിക പ്രതീകത്തെ ദൈവിക പ്രതീകമായി മാറ്റുന്ന പ്രവൃത്തി കുശവന്റെ കളിമണ്ണായി കണക്കാക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ആ പ്രവൃത്തി, “ദൈനികം” എന്നതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകമായി സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു; എന്നാൽ അതു സാത്താന്റെ പ്രതീകമാണ്. ദാനിയേൽ “തമീദ്” എന്ന പദം പൗരാണികതയുടെ പ്രതീകമായി ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹം ആ പദം പ്രതീകാത്മകമായ ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു; കാരണം ആ പദത്തിന് “നിരന്തരം” എന്നാണർത്ഥം.
ലോകത്തെ അർമഗെദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികൾ ഉണ്ട്; ആ മൂന്നു ശക്തികളിൽ ആദ്യത്തേത് മഹാസർപ്പം (പൗരാണിക ബഹുദേവാരാധന) ആകുന്നു. മഹാസർപ്പം ദൈവത്തിനെതിരായ തന്റെ യുദ്ധം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആരംഭിച്ചു. ആയിരം വർഷങ്ങളായ സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ അവസാനം, അവൻ ഒടുവിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ, മഹാസർപ്പം ആ യുദ്ധം തുടർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായശേഷം സാത്താൻ തന്റെ തടവറയിൽനിന്നു വിടുവിക്കപ്പെടും; അവൻ ഭൂമിയുടെ നാലു ദിക്കുകളിലും ഉള്ള ജാതികളെ, അതായത് ഗോഗിനെയും മാഗോഗിനെയും, വഞ്ചിച്ചു യുദ്ധത്തിനായി ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവാൻ പുറപ്പെടും; അവരുടെ എണ്ണം സമുദ്രത്തിലെ മണൽപോലെ ആയിരിക്കും. അവർ ഭൂമിയുടെ വിസ്തൃതിയൊക്കെയും കയറി, വിശുദ്ധന്മാരുടെ പാളയത്തെയും പ്രിയനഗരത്തെയും വളഞ്ഞു; അപ്പോൾ ദൈവത്തിൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു തീ ഇറങ്ങി വന്നു അവരെ ദഹിപ്പിച്ചു. അവരെ വഞ്ചിച്ച പിശാച് മൃഗവും കള്ളപ്രവാചകനും ഉള്ള തീയും ഗന്ധകവും കത്തുന്ന തടാകത്തിലേക്കു എറിഞ്ഞുകളയപ്പെട്ടു; അവർ എന്നെന്നും എന്നേക്കുമായി രാവും പകലും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടും. വെളിപ്പാട് 20:7–10.
ലോകത്തെ ആർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികളിൽ രണ്ടാമത്തേതായ മൃഗം (പാപ്പത്വം)യും, ആ മൂന്നു ശക്തികളിൽ മൂന്നാമത്തേതായ കള്ളപ്രവാചകൻ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്)യും, ഇരുവരും ക്രൂശിന്റെ ചരിത്രത്തിനുശേഷമാണ് ചരിത്രത്തിൽ ഉദിച്ചുവരുന്നത്; ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിൽ ഇരുവരും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
മൃഗത്തെയും അവനോടുകൂടെ അവന്റെ മുമ്പാകെ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ച കള്ളപ്രവാചകനെയും പിടിച്ചു; ആ അത്ഭുതങ്ങളാൽ അവൻ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര കൈക്കൊണ്ടവരെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെ നമസ്കരിച്ചവരെയും വഞ്ചിച്ചു. ഇവർ ഇരുവരെയും ഗന്ധകം ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിത്തടാകത്തിൽ ജീവനോടെ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. വെളിപ്പാട് 19:20.
ദാനിയേൽ പൗരാണികമതത്തെ (സാത്താനെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചിഹ്നമായി ഹീബ്രു പദമായ “താമീദ്” (നിരന്തരം) തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിനെതിരെ നിരന്തരം പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് സാത്താനാണെന്ന സത്യം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു പദമാണ് അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്. മറ്റുള്ള രണ്ടു ശക്തികൾ ദൈവത്തിനെതിരായ അവരുടെ യുദ്ധപ്രവർത്തനത്തിൽ നിർദിഷ്ട കാലയളവുകളിലേക്കു മാത്രമാണ് സജീവമായിരിക്കുന്നത്. “താമീദ്” (നിരന്തരം) എന്ന പദം ദാനിയേൽ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഉദ്ദേശപൂർവകവും കൃത്യവുമായിരുന്നു.
ഗാഢനിദ്രയുടെ ആത്മാവിനെ യഹോവ ഒഴുക്കിക്കൊടുത്തും അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചുമിരുന്നതായവർക്കു നേരെയുള്ള യെശയ്യാവിന്റെ ശാപപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ വിവരണം ഇരുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ നിന്ന് മുപ്പതാം അധ്യായത്തിലേക്ക് തുടരുമ്പോൾ, അവൻ ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:
ഇപ്പോൾ നീ പോയി, അതിനെ അവരുടെ മുമ്പിൽ ഒരു പലകയിൽ എഴുതുക; ഒരു പുസ്തകത്തിലും അത് രേഖപ്പെടുത്തുക; അത് വരുംകാലത്തേക്കു സദാകാലത്തേക്കും ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു. എന്തെന്നാൽ, ഇത് കലഹമുള്ള ജനമാണ്, കള്ളം പറയുന്ന മക്കൾ, യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണം കേൾക്കാൻ ഇച്ഛിക്കാത്ത മക്കൾ. അവർ ദർശകന്മാരോടു: “ദർശിക്കരുത്”; പ്രവാചകന്മാരോടു: “ഞങ്ങളോടു നേരുള്ള കാര്യങ്ങൾ പ്രവചിക്കരുത്; ഞങ്ങളോടു മധുരവചനങ്ങൾ സംസാരിക്കുവിൻ; വഞ്ചനകൾ പ്രവചിക്കുവിൻ. വഴിയിൽനിന്നു മാറിപ്പോകുവിൻ; പാതയിൽനിന്നു വിട്ടുമാറുവിൻ; യിസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധനെ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽനിന്നു നീക്കിക്കളവിൻ” എന്നു പറയുന്നു. ആകയാൽ യിസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധൻ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “നിങ്ങൾ ഈ വചനത്തെ നിരസിച്ചു, പീഡനത്തിലും വക്രതയിലും ആശ്രയിച്ചു അതിന്മേൽ ചാരിയിരിക്കകൊണ്ടു, ഈ അകൃത്യം നിങ്ങൾക്കു വീഴുവാൻ തയ്യാറായി ഉയർന്ന മതിലിൽ പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന പിളർപ്പുപോലെ ആയിരിക്കും; അതിന്റെ ഇടിവ് പെട്ടെന്ന്, ഒരു ക്ഷണത്തിൽ സംഭവിക്കും. കുശവന്റെ പാത്രം തകർക്കുന്നതുപോലെ അവൻ അതിനെ തകർക്കും; അവൻ കരുണ കാണിക്കയില്ല; അതിന്റെ തകർച്ചയിൽ അടുപ്പിൽനിന്നു തീ എടുക്കുവാൻ ഒരു കഷണംപോലും, കുഴിയിൽനിന്നു വെള്ളം കോരുവാൻ ഒരു തുണ്ടുപോലും കണ്ടുകിട്ടുകയില്ല.” എന്തെന്നാൽ കർത്താവായ യഹോവ, യിസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധൻ, ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “മടങ്ങിവരുവാനും വിശ്രമിക്കുവാനും ഉള്ളതിൽ നിങ്ങൾ രക്ഷിക്കപ്പെടും; ശാന്തതയിലും വിശ്വാസത്തിലും നിങ്ങളുടെ ശക്തി ഉണ്ടായിരിക്കും”; എന്നാൽ നിങ്ങൾ സമ്മതിച്ചില്ല. യെശയ്യാവു 30:8–15.
എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “പട്ടിക” എന്നത്, ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പട്ടികകളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അവ വായിക്കുന്നവർ “ഓടി” സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നായി രൂപകല്പന ചെയ്തവയാണ് അവ. “പട്ടിക”യെക്കുറിച്ച് “കുറിപ്പ്” എടുത്ത “പുസ്തകം” ഹബക്കൂക്കാണ്. ഹബക്കൂക്കിന്റെ “പുസ്തക”ത്തിലെ “പട്ടിക” എന്നത്, “കലഹപ്രിയരായ ജനവും അസത്യവാദികളായ മക്കളും യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണം കേൾക്കാത്ത മക്കളും” വെളിവാകുന്ന ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “കേൾക്കാൻ” നിരസിക്കുന്ന ആ “കലഹപ്രിയരായ ജനങ്ങൾ” എന്നവർ, കാവൽക്കാരന്റെ കാഹളധ്വനി കേൾക്കാൻ നിരസിക്കുന്ന യിരെമ്യാവിലുള്ളവരാണ്.
“ഞാനും നിങ്ങളുടെ മേൽ കാവൽക്കാരെ നിയമിച്ചു, ‘കാഹളനാദം കേൾക്കുവിൻ’ എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവർ, ‘ഞങ്ങൾ കേൾക്കുകയില്ല’ എന്നു പറഞ്ഞു.” യിരെമ്യാവു 6:17.
കലഹകാരികൾ എന്നവർ യെശയ്യാവിന്റെ ചരിത്രത്തിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിലും കേൾക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ലാത്തവരാണ്.
അപ്പോൾ അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: പോകുക; ഈ ജനത്തോടു പറയുക: നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾക്കട്ടെ, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കരുത്; നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണട്ടെ, എങ്കിലും മനസ്സിലാക്കരുത്. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മണ്ടമാക്കുക; അവരുടെ ചെവികൾ ഭാരമുള്ളവയാക്കുക; അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടെക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ അവർ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകളാൽ കാണുകയും, തങ്ങളുടെ ചെവികളാൽ കേൾക്കുകയും, തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്താൽ ഗ്രഹിക്കുകയും, തിരിഞ്ഞുവരികയും, സൗഖ്യം പ്രാപിക്കയും ചെയ്യും. യെശയ്യാവു 6:9, 10.
യെശയ്യാവിന്റെ ബധിരരായ കലഹികൾ “കേൾക്കുന്നു”; എങ്കിലും അവർ “കേൾക്കുന്നില്ല”; അവർ “കേൾക്കാൻ” നിരസിക്കുന്നതുതന്നെ അവർ “ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല” എന്നതിനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. “പുസ്തകത്തിൽ” രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഹബക്കൂക്കിന്റെ “പലകയിൽ” പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ജ്ഞാനവർധനയെ ഗ്രഹിക്കാത്തവർ ദാനിയേലിന്റെ ദുഷ്ടന്മാരും മത്തായിയുടെ ബുദ്ധിഹീന കന്യകമാരും ആകുന്നു. യെശയ്യാവിന്റെ ബധിരരായ കലഹികൾ കേട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ പരിവർത്തിതരായി സൗഖ്യം പ്രാപിക്കുമായിരുന്നുവു; എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയം കൊഴുത്തിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവർ അർധരാത്രിനിലവിളിയുടെ സന്ദേശം ഗ്രഹിക്കാനാവുന്നില്ല. ബധിരരായ കലഹികളെക്കുറിച്ച് യേശു രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം നൽകി.
അപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു അവനോടു ചോദിച്ചു: നീ അവരോടു ഉപമകളിൽ സംസാരിക്കുന്നതു എന്തുകൊണ്ട്? അവൻ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ മർമ്മങ്ങൾ അറിവാൻ നിങ്ങൾക്കു അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവർക്കു അതു അനുവദിച്ചിട്ടില്ല. ഉള്ളവന് കൊടുക്കപ്പെടും; അവന്നു സമൃദ്ധിയായി ഉണ്ടാകും; ഇല്ലാത്തവനിൽ നിന്നോ, അവന്നു ഉള്ളതുപോലും എടുത്തുകളയപ്പെടും. അതുകൊണ്ടാകുന്നു ഞാൻ അവരോടു ഉപമകളിൽ സംസാരിക്കുന്നത്; അവർ കണ്ടിട്ടും കാണുന്നില്ല, കേട്ടിട്ടും കേൾക്കുന്നില്ല, ഗ്രഹിക്കുന്നതുമില്ല. യെശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനം അവരിൽ നിവൃത്തിയാകുന്നു; അതു ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: കേട്ടുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ കേൾക്കും, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കയില്ല; കണ്ടുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ കാണും, എങ്കിലും മനസ്സിലാക്കയില്ല. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മന്ദമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ചെവികൾ കേൾവിയിൽ മന്ദഗതിയായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവർ അടച്ചിരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ അവർ കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയും ചെവികൊണ്ടു കേൾക്കുകയും ഹൃദയത്താൽ ഗ്രഹിക്കുകയും തിരിഞ്ഞുവരികയും ഞാൻ അവരെ സൌഖ്യമാക്കുകയും ചെയ്തേനേ. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്, അവ കാണുന്നതുകൊണ്ട്; നിങ്ങളുടെ ചെവികളും ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്, അവ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ട്. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേൾപ്പാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ കേട്ടില്ല. മത്തായി 13:10–17.
ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുടെ രഹസ്യം ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കുന്നു; അത് വരിയിന്മേൽ വരിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യമാണ്. അവർ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ ജ്ഞാനികൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു; ജ്ഞാനികളും ഭാഗ്യവാന്മാരും രണ്ടുപേരും ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ജ്ഞാനികൾ” എന്നവർ ഹബക്കൂക്കിന്റെ “പുസ്തകത്തിൽ” സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “പട്ടിക”കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അറിവിന്റെ വർധനയെ (തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളാൽ) ഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്; “ഭാഗ്യവാന്മാർ” എന്നാൽ കാത്തിരിക്കുന്നവരാണ്.
അവൻ പറഞ്ഞു: ദാനിയേലേ, നീ നിന്റെ വഴിക്ക് പോകുക; എന്തെന്നാൽ ഈ വാക്കുകൾ അവസാനകാലംവരെ അടച്ചുവെക്കപ്പെട്ടും മുദ്രയിട്ടും ഇരിക്കുന്നു. പലരും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; ജ്ഞാനികൾ മാത്രമേ ഗ്രഹിക്കൂ. നിത്യതഹോമം നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയും ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയംമുതൽ ആയിരത്തി ഇരുനൂറും തൊണ്ണൂറും ദിവസം ഉണ്ടായിരിക്കും. കാത്തிருந்து ആയിരത്തി മുന്നൂറും മുപ്പത്തിയഞ്ചും ദിവസങ്ങളിൽ എത്തുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ. ദാനിയേൽ 12:9–13.
മില്ലറൈറ്റ്ക്കാർ, പതിമുന്നൂറത്തി മുപ്പത്തയ്യ് ദിവസം പൗരാണികത (“ദൈനംദിനം”) ക്രി.വ. 508-ൽ “നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടപ്പോൾ” ആരംഭിച്ചതാണെന്ന് ശരിയായി മനസ്സിലാക്കി. 1843-ൽ കാത്തിരുന്നവർക്കു അനുഗ്രഹം വാഗ്ദത്തം ചെയ്തിരുന്നു. ആ വാക്യഭാഗത്തിലെ “വരുന്നു” എന്ന പദത്തിന് “തൊടുന്നു” എന്നർത്ഥമാണ്. 1843-ആം വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അത് 1844-ആം വർഷത്തെ “തൊട്ടു.” 1843-ആം വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഹബക്കൂക്കിന്റെ “വിലംബകാലം” എത്തി; “പലകകൾ” പരാമർശിച്ചിരുന്ന “പുസ്തകത്തിൽ” കല്പിച്ചതുപോലെ കാത്തിരുന്നവരുടെ മേൽ അനുഗ്രഹം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. ഹബക്കൂക്കിന്റെ “പുസ്തകം” ദർശനത്തിനായി “കാത്തിരിക്കുവാൻ” ആജ്ഞാപിച്ചു.
ദാനിയേൽ തന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ട 1798-ലെ ചരിത്രത്തെ (അവസാനകാലം) തിരിച്ചറിയുന്നു; അപ്പോൾ ഒരു മൂന്നുഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ഉത്ഭവിച്ചു (ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും, വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും, പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു). ആ പ്രക്രിയ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ വെളിപ്പാടിൽ അതിന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തി. ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം സത്യത്തിന്റെ മൂന്നു വഴിക്കല്ലുകളാണ്; അവ ആദ്യ നിരാശ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം, മഹാനിരാശ എന്നിവയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യ നിരാശയിലെത്തുന്നതിനുള്ള അനുഗ്രഹം 1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ഉണ്ടായ ഒരു മൂന്നുഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
1798-ലെ ചരിത്രം മുതൽ 1844-ലെ മഹാനിരാശ വരെ ഉള്ളത്, 1989-ലെ ചരിത്രം മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. ആദ്യ നിരാശയിൽ താമസിക്കുവാൻ തുടങ്ങി ദർശനത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നവർക്കു ഒരു അനുഗ്രഹം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “ജ്ഞാനികൾ” എന്നവർ “അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരും” “കാത്തിരിക്കുന്നവരും” ആകുന്നു. ദുഷ്ടന്മാർ എന്നവർ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളാൽ “കേൾക്കാത്തവരും” “കാണാത്തവരും” ആകുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സമഗ്രാനുഭവം ദാനിയേലിന്റെ നാല് വാക്യങ്ങളിൽ സംക്ഷിപ്തമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ വാക്യങ്ങൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിന്റെ ചരിത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ആ നാല് വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിശുദ്ധചരിത്രം, ഹബക്കൂക്കിന്റെ പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ജ്ഞാനവർധനയെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യത്തിന്മേലും, വരിയിന്മേൽ വരി എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെ ഉപദേശിക്കുമ്പോൾ യേശു സൂചിപ്പിച്ച ജ്ഞാനവർധനയെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യത്തിന്മേലും അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. “ജ്ഞാനികൾക്കു” പ്രവചനത്തിന്റെ രഹസ്യം വിശദീകരിക്കേണ്ടതിന്നു, അവൻ ദൃഷ്ടാന്തത്തിന്മേൽ ദൃഷ്ടാന്തം അവതരിപ്പിച്ചു. ദാനീയേൽ പന്ത്രണ്ടിൽ “ദുഷ്ടന്മാർ” ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; 2 തെസ്സലൊനീക്യർ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ അവരുടെ ഗ്രഹണക്കുറവ് ശക്തമായ വഞ്ചന വരുത്തുന്ന സത്യത്തോടുള്ള വിദ്വേഷമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പൗലൊസിന്റെ ലേഖനത്തിൽ ദുഷ്ടന്മാർ സ്നേഹിക്കാത്ത സത്യം “നിത്യത” ആയിരുന്നു; ദാനീയേലിലെ ആ നാല് വാക്യങ്ങളിൽ പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന പ്രവചനസത്യവും “നിത്യത” തന്നെയാണ്.
യേശു ശിഷ്യന്മാരോടു അവർ ഭാഗ്യവാന്മാരാണെന്ന് പറഞ്ഞു; അങ്ങനെ പറയുന്നതിലൂടെ, അവർ മാറിവരാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു കാണാനും കേൾക്കാനും നിരസിച്ച യെശയ്യാവിലെ ആളുകളോടു അവരെ വിരുദ്ധമായി അദ്ദേഹം നിർത്തിക്കാട്ടുകയായിരുന്നു. ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിൽ ഭാഗ്യവാന്മാർ എന്നു പറയപ്പെടുന്നവർ കാത്തിരിക്കുന്നവരാണ്. ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആ നാല് വാക്യങ്ങളും, മില്ലറൈറ്റ്സിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ആ വാക്യങ്ങളുടെ നിവൃത്തിയും, കേൾക്കാനും കാണാനും നിരസിച്ച ഒരു വർഗ്ഗത്തോടുള്ള യെശയ്യാവിന്റെ വിരുദ്ധതയും, ക്രിസ്തുവാൽ തന്നേ അതേ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ തമ്മിൽ വരുത്തപ്പെട്ട വ്യത്യാസവും, ഇവയൊക്കെയും 2020 ജൂലൈ 18-ന് എത്തിയ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലേക്കു മുൻകൂട്ടി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ആദ്യ നിരാശയിൽ ആരംഭിച്ച മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അന്തിമ പരീക്ഷണ പ്രക്രിയ ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയാണ്. ചിലർ കാണും; മറ്റുള്ളവർ കാണാൻ നിരസിക്കും.
“1840–1844 കാലഘട്ടത്തിൽ നൽകിയ എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും ഇപ്പോൾ ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം, ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അനേകം ആളുകൾ ഉണ്ടു. ഈ സന്ദേശങ്ങൾ എല്ലാ സഭകളിലേക്കും എത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.
“ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്തത്: ‘നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതിനാൽ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു; നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതിനാൽ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു. സത്യമായിട്ടു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ കാണുന്ന കാര്യങ്ങളെ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും അവ കാണാതെ പോയി; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കേൾക്കുവാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കേൾക്കാതെ പോയി’ [Matthew 13:16, 17]. 1843-ലും 1844-ലും ദർശിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ കണ്ട കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു.”
“സന്ദേശം നൽകിയിരിക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കയാൽ ആ സന്ദേശം വീണ്ടും പ്രസ്താവിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു വൈകിപ്പോക്കും ഉണ്ടായിരിക്കരുത്; സമാപനപ്രവർത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടണം. അല്പകാലത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മഹത്തായ പ്രവർത്തി നടപ്പിലാകും. ദൈവത്തിന്റെ നിയമനപ്രകാരം ഒരു സന്ദേശം ഉടൻ നൽകപ്പെടും; അത് ഒരു മഹാഘോഷമായി വീർപ്പുമുട്ടും. അപ്പോൾ ദാനിയേൽ തന്റെ വിഹിതത്തിൽ നിലകൊണ്ട് തന്റെ സാക്ഷ്യം നൽകും.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“ദൈനംദിനം” എന്നത് പൗരാണിക റോമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ വില്യം മില്ലർ ദൂതന്മാരാൽ നയിക്കപ്പെട്ടു. ആ മനസ്സിലാക്കലിൽ അദ്ദേഹം ശരിയായിരുന്നു എന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നേരിട്ട് സ്ഥിരീകരിച്ചു. ഹബക്കൂക്കിന്റെ “പുസ്തകത്തിൽ” പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “പലകകളിൽ” പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ മനസ്സിലാക്കൽ “വരുവാനിരിക്കുന്ന കാലത്തേക്കുള്ളത്” ആകുന്നു. ആ “പുസ്തകത്തിന്റെ” മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കപ്പെടുന്നത് “മത്സരിക്കുന്ന, വ്യാജം പറയുന്ന മക്കളെ” വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. “മക്കൾ” എന്നത് അവസാന തലമുറയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതിനാൽ, യെശയ്യാവിന്റെ ഭാഗത്തിലെ “വരുവാനിരിക്കുന്ന കാലം” അന്വേഷണമാന്യായവിധിയുടെ അവസാന ദിനങ്ങളായി പ്രത്യേകമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
“പുസ്തകത്തിൽ” രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന “മേശ”മേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ “കള്ളം പറയുന്ന മക്കൾ” നിരസിക്കുമെന്നു യെശയ്യാവു പ്രസ്താവിക്കുന്നു; കാരണം അവർ “ദർശകരോടു: ദർശിക്കരുത്; പ്രവാചകന്മാരോടു: ഞങ്ങളോടു നേരായ കാര്യങ്ങൾ പ്രവചിക്കരുത്; ഞങ്ങളോടു മൃദുവായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിപ്പിൻ; വഞ്ചനകൾ പ്രവചിപ്പിൻ” എന്നു പറയുന്നു. 1863-ൽ ലവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം, കള്ളം പറയുന്ന മക്കളുടെ ഈ അഭ്യർത്ഥന നിവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ക്രമേണ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്ന പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. ആ പ്രവൃത്തി, മില്ലറൈറ്റ് അടിസ്ഥാനങ്ങളുടെ പുരാതന പാതകളെ തള്ളിക്കളയുന്നതായി യെശയ്യാവു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം അവർ, “വഴിയിൽനിന്നു മാറിപ്പോകുവിൻ; പാതയിൽനിന്നു തെറ്റിപ്പോകുവിൻ; യിസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധനെ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽനിന്നു നീക്കിക്കളവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. വഴി ആയിരിക്കുന്ന ആ പാത, യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളാകുന്നു.
യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വഴികളിൽ നിന്നു നോക്കുവിൻ; പുരാതന പാതകളെക്കുറിച്ചു ചോദിപ്പിൻ; നല്ല വഴി എവിടെയെന്നു അന്വേഷിപ്പിൻ; അതിൽ നടപ്പിൻ; അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾക്കു വിശ്രമം ലഭിക്കും. എന്നാൽ അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അതിൽ നടക്കയില്ല. യിരെമ്യാവു 6:16.
“കള്ളം പറയുന്ന മക്കൾ” യിരെമ്യാവിന്റെ “പുരാതന പാതകൾ” നിരസിക്കുന്നത് മദ്ധ്യരാത്രി ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ നിരസ Jennings ചെയ്യുന്നതാണ്; അവിടെയാണ് “വിശ്രമം” കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്. അതുതന്നെയാണ് യെശയ്യാവിൽ അവർ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്ന “വിശ്രമവും പുതുക്കലും”; അതും പിന്നത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശത്തിലെ പുതുക്കലുതന്നെയാണ്. ആ സന്ദേശം മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുകയും ഒരു “പുസ്തകത്തിൽ” രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന “പട്ടികകളിൽ” ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന മദ്ധ്യരാത്രി ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശമാണ്. മദ്ധ്യരാത്രി ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ “കള്ളം പറയുന്ന മക്കൾ” നിരസിക്കുന്നത്, “ഇസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധനെ” തങ്ങളുടെ മുമ്പിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയണമെന്ന അവരുടെ ആഗ്രഹംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവസാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനായി ആൽഫയും ഒമേഗയും നിർബന്ധമായി ഉപയോഗിക്കുമായിരുന്നു എലൻ വൈറ്റിന്റെ ആദ്യ ദർശനം, നീതിമാന്മാരുടെ പാതയെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ട്, അതിന്റെ ആരംഭത്തിലുള്ള വെളിച്ചത്തെയും, പാതയുടെ അറ്റംവരെ “ജ്ഞാനികളെ” നയിക്കുന്നത് ആരാണെന്നും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.
“പാതയുടെ ആരംഭത്തിൽ അവരുടെ പിന്നിൽ ഒരു പ്രഭാപൂർണ്ണമായ വെളിച്ചം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഒരു ദൂതൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു, അത് ‘അർദ്ധരാത്രി ഘോഷം’ ആണെന്ന്. ഈ വെളിച്ചം പാതയൊട്ടാകെ പ്രകാശിച്ചു; അവർ ഇടറാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ പാദങ്ങൾക്ക് വെളിച്ചം നല്കി.”
“തങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ തന്നെയിരുന്നു അവരെ നഗരത്തിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന യേശുവിന്മേൽ അവർ കണ്ണുകൾ ഉറപ്പിച്ചുനിന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ സുരക്ഷിതരായിരുന്നു. എന്നാൽ അധികം വൈകാതെ ചിലർ ക്ഷീണിതരായി, നഗരം ഇനിയും വളരെ ദൂരെയാണെന്നും, അതിൽ മുമ്പേ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുമെന്നായിരുന്നു തങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതെന്നും പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ യേശു തന്റെ മഹത്വമുള്ള വലങ്കൈ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് അവരെ ധൈര്യപ്പെടുത്തി; അവന്റെ ഭുജത്തിൽനിന്നു ഒരു പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു, അത് അഡ്വെന്റ് സംഘത്തിന്റെ മീതെ അലഞ്ഞുവീശി, അവർ ‘അല്ലെലൂയാ!’ എന്ന് ഘോഷിച്ചു. മറ്റുചിലർ അവർക്കുപിന്നിലുള്ള ആ പ്രകാശത്തെ അവിവേകത്തോടെ നിഷേധിച്ചു; ഇത്രയും ദൂരം തങ്ങളെ നയിച്ചത് ദൈവമല്ലെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. അവരുടെ പിന്നിലെ പ്രകാശം അണഞ്ഞുപോയി; അതോടെ അവരുടെ കാലുകൾ പൂർണ്ണമായ ഇരുട്ടിൽ ആകുകയും, അവർ ഇടറിവീഴുകയും, ലക്ഷ്യത്തെയും യേശുവിനെയും കാണാതെ പോകുകയും, പാതയിൽനിന്ന് താഴെയുള്ള ഇരുണ്ടതും ദുഷ്ടവുമായ ലോകത്തിലേക്കു വീണുപോകുകയും ചെയ്തു.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.
ആരംഭത്തിലും അന്ത്യത്തിലും അര്ദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ വെളിച്ചം അതുതന്നെയായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ മുമ്പില്നിന്നു അവന് ഇല്ലാതെയാകട്ടെ എന്നു അവർ ആഗ്രഹിച്ചതും യേശുവിനെയാണ് (ഇസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധന്). യേശുവിന്റെ മഹിമയുള്ള വലങ്കയ്യില്നിന്നുള്ള പ്രകാശം, “പുസ്തകത്തില്” രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്ന “പട്ടികകളില്” പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അര്ദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ വെളിച്ചമായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ അര്ദ്ധരാത്രിനാദസന്ദേശത്തെയും, അവർ നടക്കേണ്ടിയിരുന്ന വഴിയെയും “കള്ളം പറയുന്ന മക്കള്” നിരസിച്ചതിനാല്, അവർ വഴിയില്നിന്നു വീണപ്പോള് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധി അവരുടെ മേല് വന്നു. പെട്ടെന്നു തകര്ന്നുപോകുന്ന “ഉയരമുള്ള മതില്” ഉടന് വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തില് നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള വേര്പാടിന്റെ “മതില്” ആകുന്നു. ആ ന്യായവിധി “പെട്ടെന്നു, ക്ഷണത്തില് തന്നേ” വരുന്നു; അതു “കുശവന്റെ പാത്രം കഷണങ്ങളായി തകര്ക്കുന്നതുപോലെ” ആയിരിക്കും. “നിത്യയാഗം” എന്ന സാത്താനിക പ്രതീകത്തെ തലകീഴായി മറിച്ചിട്ട്, അതിനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയാണത്.
നിങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളെ തലകീഴാക്കിക്കളയുന്നതു നിശ്ചയമായും കുശവന്റെ കളിമണ്ണുപോലെ കണക്കാക്കപ്പെടും; തന്നെയുണ്ടാക്കിയവനെക്കുറിച്ചു നിർമ്മിതിവസ്തു, “അവൻ എന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല” എന്നു പറയുംവോ? രൂപം ലഭിച്ച വസ്തു തനിക്കു രൂപം നൽകിയവനെക്കുറിച്ചു, “അവന്നു വിവേകം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല” എന്നു പറയുംവോ? യെശയ്യാവു 29:16.
ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദുഷ്ടന്മാരും ജ്ഞാനികളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന നാലു വാക്യങ്ങളെ ഒന്നിച്ച് ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനസത്യമാണ് “ദൈനംദിനം.” 2 തെസ്സലൊനീക്യരിൽ ശക്തമായ വഞ്ചന സ്വീകരിക്കുന്നവർ വെറുക്കുന്ന സത്യമാണ് “ദൈനംദിനം.” “ദൈനംദിനം” എന്നത് “കള്ളം പറയുന്ന മക്കൾ” യിസ്രായേലിന്റെ പരിശുദ്ധനെ തങ്ങളുടെ വഴിയിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ ശിക്ഷ കുശവന്റെ പാത്രം തകർന്നുപോകുന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവശേഷിക്കുന്നതു ഭോഷകായ കന്യകമാരുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്; കാരണം തകർന്ന കുശവന്റെ പാത്രത്തിന്റെ അവിടെ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന പൊട്ടിയ കഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് “അടുപ്പിൽ നിന്ന് തീ എടുക്കുവാനും, കുഴിയിൽ നിന്ന് വെള്ളം കോരിക്കൊള്ളുവാനും” ഒരു “ചട്ടി കഷണം” പോലും “കണ്ടെത്തപ്പെടുകയില്ല.”
“തീ”യും “വെള്ളവും” പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു; പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ എണ്ണയും അതുപോലെ തന്നെയാണ്. 1844-ലെ ആഗസ്റ്റിൽ എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷം ഒരു ക്ഷണത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഉയരുമ്പോൾ, “കള്ളം പറയുന്ന മക്കൾക്ക്” യാതൊരു എണ്ണയും (വെള്ളമോ തീയോ) കണ്ടെത്തുക അസാധ്യമായിരിക്കും. യിരെമ്യാവിനെപ്പോലെ, ആദ്യ നിരാശയ്ക്കുശേഷം അവർ “തിരിച്ചുവരുവാൻ” വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ അവർ നിരസിച്ചു.
“നിന്റെ വചനങ്ങൾ എനിക്കു ലഭിച്ചു; ഞാൻ അവയെ ഭക്ഷിച്ചു; നിന്റെ വചനം എനിക്കു എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ സന്തോഷവും ആനന്ദവും ആയി; സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവേ, ഞാൻ നിന്റെ നാമത്തിൽ വിളിക്കപ്പെട്ടവനാകയാൽ. പരിഹാസകരുടെ സഭയിൽ ഞാൻ ഇരുന്നില്ല, ആനന്ദിച്ചുമില്ല; നിന്റെ കൈ നിമിത്തം ഞാൻ ഏകാന്തനായി ഇരുന്നു; നീ എന്നെ ക്രോധഭരിതനാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ വേദന എന്തുകൊണ്ടു നിത്യമായിരിക്കുന്നു? എന്റെ മുറിവ് എന്തുകൊണ്ടു അസാധ്യമായി, സൗഖ്യമാകുവാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നതായിരിക്കുന്നു? നീ എനിക്കു തികച്ചും വ്യാജനായവനെപ്പോലെയും ക്ഷയിച്ചുപോകുന്ന വെള്ളങ്ങളെപ്പോലെയും ആയിരിക്കുമോ? ആകയാൽ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ മടങ്ങിവന്നാൽ, ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും വരുത്തും; നീ എന്റെ സന്നിധിയിൽ നിലക്കും; നീ നിഷ്പ്രയോജനത്തിലുള്ളതിൽനിന്നു വിലയേറിയതു വേർതിരിച്ചെടുക്കുമെങ്കിൽ, നീ എന്റെ വായ്പോലെ ആയിരിക്കും; അവർ നിന്നിലേക്കു മടങ്ങിവരട്ടെ; എന്നാൽ നീ അവരിലേക്കു മടങ്ങരുതു. ഞാൻ നിന്നെ ഈ ജനത്തിന്നു ഉറപ്പുള്ള വെങ്കലമതിലാക്കും; അവർ നിന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്യും, എങ്കിലും നിന്നെ ജയിക്കയില്ല; നിന്നെ രക്ഷിപ്പാനും വിടുവിപ്പാനും ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടെന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ദുഷ്ടരുടെ കയ്യിൽനിന്നു ഞാൻ നിന്നെ വിടുവിക്കും; ഭയങ്കരരുടെ കയ്യിൽനിന്നു ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടെടുക്കും.” യിരെമ്യാവു 15:16–21.
യെരേമ്യാവ് ആദ്യ നിരാശയ്ക്കു ശേഷം മടങ്ങിയവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ “നിൽക്കുവാനും” കർത്താവിന്റെ “വായായി” ഇരിപ്പാനും വേണ്ടിയാണ് “വിലയേറിയതിനെ നിസ്സാരത്തിൽനിന്ന്” വേർതിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ പ്രവേശിച്ചവർ അവർ. തങ്ങൾ ചിതറിപ്പോയ അവസ്ഥയെ മനസ്സിലാക്കിയവരായും അതിനുശേഷം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറാം അധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥന അർപ്പിച്ചവരായും ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ദാനിയേൽ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടവർ അവർ തന്നേ. “കള്ളം പറയുന്ന മക്കളോടു” വിരുദ്ധമായി നിർത്തപ്പെടുന്ന ദാനിയേലിന്റെയും യിരെമ്യാവിന്റെയും ഹബക്കൂക്കിന്റെയും കാവൽക്കാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരും അവർ തന്നേ. “കള്ളം പറയുന്ന മക്കളെ” “യിസ്രായേലിന്റെ വിശുദ്ധൻ” ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തപ്പോൾ വിളിച്ചുമിരിക്കുന്നു: “തിരിഞ്ഞുവരികയിലും വിശ്രമത്തിലുമാകുന്നു നിങ്ങളുടെ രക്ഷ; ശാന്തതയിലും ആശ്രയത്തിലുമാകുന്നു നിങ്ങളുടെ ബലം; എങ്കിലും നിങ്ങൾ സമ്മതിച്ചില്ല.”
ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യങ്ങളാണ് മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങൾ; അവ അർദ്ധരാത്രി ഘോഷസന്ദേശത്തിന്റെ പരീക്ഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അതുവഴി രണ്ട് വർഗ്ഗത്തിലുള്ള ആരാധകരെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ആ രത്നങ്ങൾക്കെതിരെ പ്രകടമാകുന്ന കലാപത്തിന്റെ പ്രതീകം “നിത്യം” ആകുന്നു. “നിത്യം” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ മനസ്സിലാക്കലിൽ മില്ലർ കൃത്യനായിരുന്നു, എങ്കിലും അവൻ ജീവിച്ചിരുന്ന ചരിത്രപരിസരത്താൽ അവന്റെ മനസ്സിലാക്കൽ പരിമിതപ്പെട്ടിരുന്നു; തന്റെ മുറിയുടെ മദ്ധ്യത്തിലെ മേശപ്പുറത്ത് സ്ഥാപിക്കാറായിരുന്ന ആ രത്നങ്ങൾ, മില്ലർ ആദ്യമായി അവയെ തന്റെ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചപ്പോഴുണ്ടായിരുന്നതിനെക്കാൾ ഇപ്പോൾ പത്തിരട്ടി കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അവ ഒരു വലിയ പെട്ടിക്കുള്ളിലാണ്; കാരണം, ആ പെട്ടി ഇപ്പോൾ മില്ലറിന്റെ കാലത്ത് ചെയ്തതുപോലെ വെറും ബൈബിളിനെ മാത്രമല്ല പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്, ഇപ്പോൾ അത് ബൈബിളിനെയും പ്രവചനാത്മാവിനെയും ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ പരീക്ഷണപ്രകാശം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഈ രണ്ടു സാക്ഷികളാണ്; അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ പ്രധാന യുദ്ധഭൂമിയായി മാറുന്നതും ഈ രണ്ടു സാക്ഷികളാണ്. മില്ലർ ആ പോരാട്ടം കണ്ടു; കാരണം തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ അവർ അവന്റെ പെട്ടകം (ബൈബിൾ) എടുത്ത് കീറി നശിപ്പിച്ചു. അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ “ജ്ഞാനികളിനെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യോഹന്നാൻ, “ദൈവവചനത്തിന്നും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്നും വേണ്ടി പാത്മൊസ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദ്വീപിൽ ആയിരുന്നു.” യോഹന്നാൻ ബൈബിളിന്റെയും എലൻ വൈറ്റിന്റെ എഴുത്തുകളുടെയും സന്ദേശത്തിൽ വിശ്വസിച്ചതിനാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.
1798-ൽ മുദ്രവിമോചനം പ്രാപിച്ച ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന സത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരിഗണന അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരുന്നതായിരിക്കും.
“കർത്താവ് നമ്മെ നയിച്ച വഴിയും, നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞ ചരിത്രത്തിൽ അവൻ നൽകിയ ഉപദേശവും നാം മറന്നുപോകുന്നതല്ലാതെ, ഭാവിയെക്കുറിച്ച് നമുക്കു ഭയപ്പെടേണ്ട ഒന്നുമില്ല.” Life Sketches, 196.