ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യങ്ങൾ പതിമൂന്നും പതിനാലും ഉള്ള “സംസാരിച്ച ആ നിർദ്ദിഷ്ട വിശുദ്ധൻ” പാൽമോനിയായ ക്രിസ്തുവാകുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ക്രിസ്തു ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതിലൂടെ, മറ്റ് അത്ഭുതകരമായ സത്യങ്ങളോടൊപ്പം, ക്രിസ്തു അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻ ആണെന്നതും വ്യക്തമാകുന്നു; ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുകൂടി ക്രിസ്തുവിനെ കാലത്തിന്റെയും ഭാഷയുടെയും അധിപതിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാൽമോനിയായി (രഹസ്യങ്ങളെ എണ്ണുന്നവൻ) ക്രിസ്തു, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭം സ്ഥാപിക്കുന്ന ആ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിൽ, തന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ആ ഗുണവിശേഷതയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യവും ആഴവും എന്തെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നത് മനുഷ്യശേഷിക്കതീതമാണ്; എങ്കിലും രഹസ്യങ്ങളെ എണ്ണുന്നവൻ വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ആ രഹസ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
ഗൂഢമായിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ദൈവമായ യഹോവയ്ക്കുള്ളവയാണ്; എന്നാൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഈ ന്യായപ്രമാണത്തിലെ സകല വചനങ്ങളും നാം ആചരിക്കേണ്ടതിന്നു എന്നേക്കും നമുക്കും നമ്മുടെ മക്കൾക്കുമുള്ളവയാണ്. ആവർത്തനപുസ്തകം 29:29.
വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു രഹസ്യം ഇതാണ്: രഹസ്യങ്ങളുടെ എണ്ണിപ്പറയുന്നവൻ (പാൽമോനി) എന്നവൻ സംസാരിച്ച ആ “വിശുദ്ധൻ ഒരുവൻ” തന്നെയാകുന്നു; അവൻ തന്റെ സ്വരൂപം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ആ രണ്ടു വചനങ്ങളിൽ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ടു വചനങ്ങളിൽ അത്ഭുതകരനായ എണ്ണിപ്പറയുന്നവൻ, യെഹൂദാഗോത്രത്തിന്റെ സിംഹമായ താൻ 1798-ൽ മുദ്രവിടുതൽ ചെയ്ത “അറിവിന്റെ വർധന”യെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ രണ്ടു വചനങ്ങളിൽ, “അറിവിന്റെ വർധന”യെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ രത്നങ്ങൾ, പാൽമോനിയുടെ കയ്യിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.
അപ്പോൾ ഒരുവിശുദ്ധൻ സംസാരിക്കുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു; സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വിശുദ്ധനോടു മറ്റൊരു വിശുദ്ധൻ പറഞ്ഞു: നിത്യയാഗത്തെയും ശൂന്യത വരുത്തുന്ന ലംഘനത്തെയും സംബന്ധിച്ച ദർശനം എത്രകാലം ആയിരിക്കും, വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും രണ്ടും കാൽകൊണ്ടു ചവിട്ടപ്പെടേണ്ടതിന്നു? അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറു ദിവസം വരെ; അതിന്റെ ശേഷം വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും. ദാനിയേൽ 8:13, 14.
ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവാചകദർശനം ദാനിയേൽ ലഭിച്ചശേഷം, തുടർന്ന് പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളിലുള്ള സ്വർഗീയ സംവാദം കേട്ടതിനു ശേഷം, അവൻ ആ “ദർശനം” മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഞാൻ തന്നേ ദാനീയേൽ ആ ദർശനം കണ്ടു അതിന്റെ അർത്ഥം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇതാ, മനുഷ്യന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരുവൻ എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു. പിന്നെ, ഉലായി നദിയുടെ ഇരുകരകൾക്കിടയിൽനിന്നു ഒരു മനുഷ്യന്റെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു; അത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: ഗബ്രിയേലേ, ഈ മനുഷ്യന്നു ദർശനം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുക. ദാനീയേൽ 8:15, 16.
ദാനിയേൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന “ദർശനം” “ഖാസോൻ” ദർശനമാണ്; എന്നാൽ ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിനെ മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കേണ്ടതെന്നു കല്പിക്കപ്പെടുന്നത് “മരെ” ദർശനത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ഓരോ വസ്തുതക്കും തക്ക പ്രാധാന്യമുണ്ട്; ഈ വസ്തുത കാണാതെപോയാൽ, ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ഘടനയും രൂപകൽപ്പനയും അടിസ്ഥാനപരമായി തകരുന്നു. പതിനഞ്ചാം വചനത്തിൽ, ദാനിയേൽ “ഖാസോൻ” ദർശനം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, “മരെ” മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു; എന്നിരുന്നാലും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം “ഒരു മനുഷ്യന്റെ രൂപത്തോടെ” (ഗബ്രിയേൽ) എന്നിടത്ത്, എബ്രായപദമായ “മരെ” “രൂപം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പതിനഞ്ചാം വചനത്തിൽ “ദർശനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ രണ്ട് പദങ്ങളും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ, പതിനഞ്ചാം വചനത്തിൽ, “ഖാസോൻ” മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; എന്നാൽ പൽമോനി, പതിനാറാം വചനത്തിൽ, ദാനിയേലിനെ “മരെ” മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുവാൻ ഗബ്രിയേലിനോടു കല്പിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് വചനങ്ങളുടെ രൂപകൽപ്പന ഉദ്ദേശപൂർവ്വമായതാണ്; കൂടാതെ ഈ രണ്ട് പദങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും വ്യത്യാസവും അതു ഉന്നയിച്ചുകാട്ടുന്നു.
“മറെഹ്” ദാനിയേൽ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു ഗബ്രിയേലിനോടു കല്പിക്കുന്നത് പാൽമോനിയാണ്; കാരണം ഗബ്രിയേലിനോടു കല്പിക്കുന്നവൻ ജലത്തിന്മേൽ നിലകൊള്ളുന്നവനാകുന്നു; “ഉലൈയുടെ കരകൾക്കിടയിൽ ഒരു മനുഷ്യസ്വരം” എന്നു ഗബ്രിയേൽ അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. കരകൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകുന്നത് ഉലൈ നദിയാണ്; തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ജലത്തിന്മേൽ നിലകൊള്ളുന്നത് ക്രിസ്തുവാണ്. ആ സത്യത്തോടൊപ്പം, പ്രധാനദൂതനായ ക്രിസ്തുവാണ് ദൂതന്മാരോടു കല്പിക്കുന്നവൻ എന്ന സത്യവും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. കരകൾക്കിടയിലെ ശബ്ദം, പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “ആ വിശേഷ വിശുദ്ധന്റെ” ശബ്ദമാണ്; “മറെഹ്” ദർശനം ദാനിയേൽ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു ഗബ്രിയേലിനോടു കല്പിക്കുന്നത് അവന്റെ വചനമാണ്. ദാനിയേലിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ക്രിസ്തു വീണ്ടും നദിയുടെ കരകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ അവൻ ശണവസ്ത്രം ധരിച്ചവനായി, എന്നെന്നും ജീവിക്കുന്നവനാൽ സത്യം ചെയ്യുന്നു.
എന്നാൽ നീ, ദാനീയേലേ, ഈ വചനങ്ങൾ അടച്ചുവെച്ചു പുസ്തകത്തെ അന്ത്യകാലംവരെ മുദ്രയിടുക; അനേകർ ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കും; ജ്ഞാനം വർധിക്കും. അപ്പോൾ ഞാൻ ദാനീയേൽ നോക്കി; ഇതാ, മറ്റಿಬ್ಬർ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; ഒരുവൻ നദീതീരത്തിന്റെ ഈ വശത്തും മറ്റെയാൾ നദീതീരത്തിന്റെ അപ്പുറത്തും. അവരിൽ ഒരുവൻ നദിജലത്തിന്മേൽ നിന്നിരുന്ന, ശണവസ്ത്രം ധരിച്ച മനുഷ്യനോടു പറഞ്ഞു: “ഈ അത്ഭുതങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തേക്കു എത്രകാലം?” അപ്പോൾ ഞാൻ നദിജലത്തിന്മേൽ നിന്നിരുന്ന, ശണവസ്ത്രം ധരിച്ച മനുഷ്യനെ കേട്ടു; അവൻ തന്റെ വലങ്കൈയും ഇടങ്കൈയും ആകാശത്തേക്കു ഉയർത്തി, എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനെച്ചൊല്ലി സത്യം ചെയ്തു: “അത് ഒരു കാലവും കാലങ്ങളും അരകാലവും ആയിരിക്കും; വിശുദ്ധജനത്തിന്റെ ശക്തിയെ ചിതറിച്ചുകളയുന്നതു പൂർത്തിയായപ്പോൾ ഇവയൊക്കെയും സമാപിക്കും.” ദാനീയേൽ 12:4–7.
“നദിയുടെ വെള്ളത്തിന്മേൽ നിന്നിരുന്ന, പഞ്ഞിനൂൽകൊണ്ടുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്ന” ആ മനുഷ്യൻ “തന്റെ വലങ്കൈയും ഇടങ്കൈയും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തി, എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനാൽ സത്യം ചെയ്തു”; എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ഗബ്രിയേലിനോടു കല്പിച്ചതു ഇതേ മനുഷ്യനാണ്. വെളിപ്പാടിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ ക്രിസ്തുവും തന്റെ കൈ ഉയർത്തി, എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനാൽ സത്യം ചെയ്തു; എന്നാൽ അവിടെ അവൻ വെള്ളത്തിന്മേലും ഭൂമിയിന്മേലും നിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ സമുദ്രത്തിന്മേലും ഭൂമിയിന്മേലും നിൽക്കുന്നതായി കണ്ട ദൂതൻ തന്റെ കൈ സ്വർഗ്ഗത്തിങ്കലേക്ക് ഉയർത്തി, സ്വർഗ്ഗവും അതിലുള്ളവയും, ഭൂമിയും അതിലുള്ളവയും, സമുദ്രവും അതിലുള്ളവയും സൃഷ്ടിച്ചവനും എന്നെന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനും ആയവന്റെ നാമത്തിൽ സത്യം ചെയ്തു: ഇനി കാലം ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല. വെളിപ്പാട് 10:5, 6.
വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പത്താം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ, എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ നദിയുടെ ഇരുകരകളുടെ മദ്ധ്യേനിന്ന് ഗബ്രിയേലിനോടു സംസാരിക്കുകയും, പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ “അത്ഭുതങ്ങളുടെ” “അവസാനം” എപ്പോഴാകും സംഭവിക്കുക എന്നു വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്ത പല്മോനിയാകുന്നു. വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ, “സിംഹം” പോലെ ഘോരമായി ഗർജിച്ചവൻ അവൻ തന്നെയാണ്; എന്തെന്നാൽ അവിടെ അവൻ യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മൂപ്പന്മാരിൽ ഒരുവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: കരയേണ്ടാ; ഇതാ, യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം, ദാവീദിന്റെ വേർ, പുസ്തകം തുറക്കുവാനും അതിന്റെ ഏഴ് മുദ്രകൾ അഴിക്കുവാനും ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഞാൻ നോക്കി; ഇതാ, സിംഹാസനത്തിന്റെയും നാലു ജീവികളുടെയും നടുവിലും മൂപ്പന്മാരുടെ നടുവിലും, അറുക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ഒരു കുഞ്ഞാട് നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; അതിന്ന് ഏഴ് കൊമ്പുകളും ഏഴ് കണ്ണുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവ സകല ഭൂമിയിലേക്കും അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഏഴ് ആത്മാക്കളാകുന്നു. അവൻ വന്നു, സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവന്റെ വലങ്കയ്യിൽനിന്നു പുസ്തകം ഏറ്റെടുത്തു. വെളിപ്പാട് 5:5–7.
യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായി, ക്രിസ്തു ഏഴ് മുദ്രകളാൽ മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പുസ്തകം തുറക്കുന്നതിൽ ജയിച്ച കുഞ്ഞാടാണ്. ദാനിയേൽപുസ്തകത്തിൽ അവൻ വെള്ളത്തിന്മേൽ നടന്ന് വരുന്നതായാലും, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ ഒരു കാൽ സമുദ്രത്തിന്മേലും മറ്റേ കാൽ ഭൂമിയിന്മേലും വെച്ചിരിക്കുന്നതായാലും, ആ പ്രവാചകപ്രതിനിധീകരണങ്ങളിൽ ഓരോന്നും പ്രവാചകകാലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായി, ക്രിസ്തു തന്റെ വചനത്തെ മുദ്രവെക്കുകയും മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ ദാനിയേൽപുസ്തകത്തെ മുദ്രവെച്ചതുപോലെ, വെളിപ്പാടിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിലെ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളെയും മുദ്രവെച്ചു.
യോഹന്നാനെ ഉപദേശിച്ച ആ ശക്തനായ ദൂതൻ യേശുക്രിസ്തുവല്ലാതെ മറ്റാരുമല്ലായിരുന്നു. തന്റെ വലതുകാൽ സമുദ്രത്തിന്മേലും ഇടതുകാൽ വരണ്ട നിലത്തിന്മേലും വെച്ചതു, സാത്താനുമായുള്ള മഹാവിവാദത്തിന്റെ അവസാന ദൃശ്യങ്ങളിൽ അവൻ ഏറ്റെടുക്കുന്ന പങ്ക് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ നിലപാട് സർവഭൂമിയിന്മേലുള്ള അവന്റെ പരമാധികാരവും അധികാരവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വിവാദം യുഗംതോറും കൂടുതൽ ശക്തവും ദൃഢനിശ്ചയപൂർണ്ണവുമായി വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; അന്ധകാരശക്തികളുടെ പ്രഭാവശാലിയായ പ്രവർത്തനം തന്റെ പരമാവധിയിലെത്തുന്ന അന്തിമ ദൃശ്യങ്ങളോളം അതു അങ്ങനെ തന്നേ തുടരുകയും ചെയ്യും. സാത്താൻ, ദുഷ്ടന്മാരോടുകൂടെ ഐക്യപ്പെട്ടു, സത്യത്തിന്റെ സ്നേഹം സ്വീകരിക്കാത്ത സകല ലോകത്തെയും സഭകളെയും വഞ്ചിക്കും. എന്നാൽ ആ ശക്തനായ ദൂതൻ ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവൻ മഹാശബ്ദത്തോടെ വിളിച്ചുപറയുന്നു. സത്യത്തെ എതിർക്കുന്നതിനായി സാത്താനോടുകൂടെ ചേർന്നിരിക്കുന്നവർക്കു തന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ശക്തിയും അധികാരവും കാണിക്കേണ്ടവൻ അവൻ ആകുന്നു.
“ഈ ഏഴ് ഇടികൾ തങ്ങളുടെ സ്വരങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചശേഷം, ചെറിയ പുസ്തകത്തെ സംബന്ധിച്ചു ദാനിയേലിനോടു നൽകിയതുപോലെ യോഹന്നാനോടും ഈ കല്പന വരുന്നു: ‘ഏഴ് ഇടികൾ ഉച്ചരിച്ച കാര്യങ്ങളെ മുദ്രയിടുക.’ ഇവ ഭാവിയിലുള്ള സംഭവങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്; അവ തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ വെളിപ്പെടും. ദാനിയേൽ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം തന്റെ അവകാശസ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളും. യോഹന്നാൻ ചെറിയ പുസ്തകം മുദ്രയൊഴിച്ച നിലയിൽ കാണുന്നു. അപ്പോൾ ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനങ്ങൾക്ക് ലോകത്തിന്നു നൽകപ്പെടേണ്ട ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിൽ അവയ്ക്കു യുക്തമായ സ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നു. ചെറിയ പുസ്തകത്തിന്റെ മുദ്രയൊഴിക്കൽ സമയത്തെ സംബന്ധിച്ച സന്ദേശമായിരുന്നു.”
“ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഒന്നാകുന്നു. ഒന്ന് ഒരു പ്രവചനമാണ്, മറ്റൊന്ന് ഒരു വെളിപ്പാടാണ്; ഒന്ന് മുദ്രയിട്ട പുസ്തകവും, മറ്റൊന്ന് തുറന്ന പുസ്തകവും ആകുന്നു. ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച ഗൂഢത്വങ്ങൾ യോഹന്നാൻ കേട്ടു; എന്നാൽ അവ എഴുതരുതെന്ന് അവനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു.
“ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളിൽ പ്രകടമായ യോഹന്നാന് നല്കിയ പ്രത്യേക പ്രകാശം, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ കീഴിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു വിശദരേഖയായിരുന്നു.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
എട്ടും പന്ത്രണ്ടും അധ്യായങ്ങളിൽ ജലത്തിന്മേൽ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യനായ പാൽമോനിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തു, തന്റെ കയ്യിൽ ചെറിയ പുസ്തകം കൈവശമുള്ള ശക്തനായ ദൂതനും ആകുന്നു. അവൻ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമാണ്; തന്റെ വചനത്തെ മുദ്രവെക്കുകയും മുദ്രവിടുകയും ചെയ്യുന്നവൻ അവൻ തന്നേ; അവൻ ഗബ്രിയേലിനോട് കല്പിക്കുന്നവനും ആകുന്നു, കാരണം അവൻ മഹാദൂതനായ മിഖായേലാകുന്നു.
എങ്കിലും പ്രധാനദൂതനായ മീഖായേൽ, മോശെയുടെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് പിശാചുമായി വാദിച്ചു തർക്കിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ നേരെ നിന്ദാപരമായ കുറ്റാരോപണം ഉന്നയിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല; പകരം, “കർത്താവു നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. യൂദാ 1:9.
മിഖായേൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമമാണ്; ആ നാമം, അവൻ ദൂതന്മാരുടെ സൈന്യത്തിന്റെ അധിപൻ മാത്രമല്ല, ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ളവനും ആകുന്നു എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “മിഖായേൽ” എന്ന നാമത്തിന്റെ അർത്ഥം “ദൈവത്തിനെപ്പോലെ ആർ?” എന്നാകുന്നു. നെബൂഖദ്നേസർ അഗ്നിചൂളയിൽ ആ മൂന്ന് വിശ്വസ്തന്മാരോടുകൂടെ ദൈവപുത്രനെപ്പോലെയുള്ള ഒരാളെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ കണ്ടത് മിഖായേലിനെയായിരുന്നു. അതുപോലെ, പ്രധാനദൂതനായ മിഖായേൽ ദൈവജനത്തിന്റെ പ്രഭുവുമാകുന്നു; ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ നിവർത്തിയായി, ക്രൂശിൽ വെച്ച് പൗരാണിക റോമിന്റെ ചെറിയ കൊമ്പ് തങ്ങളെത്തന്നെ എതിർത്ത് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചതു അവന്റെ നേരെയായിരുന്നു.
എന്നാൽ സത്യത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു ഞാൻ നിന്നെ കാണിച്ചുതരാം; ഈ കാര്യങ്ങളിൽ എന്നോടുകൂടെ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, നിങ്ങളുടെ പ്രഭുവായ മിഖായേൽ അല്ലാതെ മറ്റൊരുവനുമില്ല. ദാനിയേൽ 10:21.
ദൂതന്മാരോടു ആജ്ഞാപിക്കുന്നവനും, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നവനും, കൃപാകാലം എപ്പോൾ അവസാനിക്കുമെന്നു നിർണ്ണയിക്കുന്നവനും മീഖായേൽ തന്നെയാണ്.
“‘ആ കാലത്തു നിന്റെ ജനത്തിന്റെ മക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മഹാപ്രഭുവായ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കും; ജാതി ഉണ്ടായതുമുതൽ അന്നുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തതുപോലുള്ള കഷ്ടകാലം ഉണ്ടാകും; ആ കാലത്തു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏവനും, നിന്റെ ജനത്തിൽപ്പെട്ടവർ വിടുവിക്കപ്പെടും.’ ഈ കഷ്ടകാലം വരുമ്പോൾ, ഓരോ കേസും തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; ഇനി പരീക്ഷാകാലമില്ല, അനുതപിക്കാത്തവർക്കു ഇനി കരുണയുമില്ല. ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര അവന്റെ ജനത്തിന്മേലുണ്ട്. മഹാസർപ്പത്തിന്റെ സൈന്യത്താൽ നിരത്തിവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഭൂമിയിലെ ശക്തികളോടുള്ള മരണകരമായ സംഘർഷത്തിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഈ ചെറിയ ശേഷിപ്പുസംഘം, ദൈവത്തെ തന്നേ തങ്ങളുടെ പ്രതിരോധമായി ആക്കുന്നു. അവർ മൃഗത്തെ ആരാധിക്കയും അതിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കയും വേണം; അല്ലെങ്കിൽ ഉപദ്രവവും മരണവും അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും എന്ന വിധി ഭൂമിയിലെ പരമോന്നത അധികാരത്താൽ പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഇപ്പോൾ സഹായിക്കുമാറാകട്ടെ; കാരണം, അവന്റെ സഹായമില്ലാതെ അത്ര ഭയാനകമായ ആ സംഘർഷത്തിൽ അവർ അന്നു എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും!” Testimonies, volume 5, 212.
യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം മുദ്രവെച്ചു തുറക്കുന്ന അന്തിമ രഹസ്യം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടാണ്; അതിൽ അവന്റെ പ്രവാചകവചനത്തിലെ ഓരോ ഘടകത്തിന്റെയും രൂപകൽപ്പനയിലും ഘടനയിലും അവൻ നിയന്ത്രണം വഹിക്കുന്നു എന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു. ജലങ്ങളുടെ മീതെ നിലകൊള്ളുന്ന, കൈ ഉയർത്തി എന്നെന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനാൽ സത്യം ചെയ്യുന്ന, സിംഹംപോലെ ഘോരമായി വിളിച്ചുപറയുന്ന, അതിനാൽ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ അവരുടെ ശബ്ദങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കാൻ ഇടയാകുന്ന ശണവസ്ത്രധാരിയായ മനുഷ്യൻ—അവൻ തന്നെയാണ് ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രയിടുന്നതും വെളിപ്പാടിലെ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളെ മുദ്രയിടുന്നതും. ഏഴ് മുദ്രകളാൽ മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്ന പുസ്തകം തുറക്കുന്നതും, ഉയിർപ്പിക്കാനുള്ള അധികാരമുള്ളവനും, പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ അന്ത്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു എഴുന്നേൽക്കുന്ന മഹാപ്രഭുവുമായവൻ അവൻ തന്നെയാണ്. ദാനിയേലിനെ “mareh” ദർശനം ഗ്രഹിക്കുമാറാക്കുവാൻ പാൽമോനി ഗബ്രിയേലിനോട് കല്പിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് അതു തന്നെയായിരുന്നു.
“ഖാസോൻ” ദർശനം ദാനിയേലിന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുവാൻ അവൻ ഗബ്രിയേലിനോട് കല്പിച്ചില്ല. “ഖാസോൻ” ദർശനം ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നു മുതൽ പന്ത്രണ്ട് വരെ ഉള്ള വചനങ്ങളിലെ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ ദർശനമാണ്; അതുപോലെതന്നെ, ദൈർഘ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചോദ്യത്തിന്റെ പരിധിയിൽ പതിമൂന്നാം വചനത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “ദർശനം” കൂടിയാണത്. “ദർശനം എത്രകാലം നിലനിൽക്കും?” “ഖാസോൻ” ദർശനം, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കുന്ന നിത്യമായ (പാഗനിസം) ശക്തിയെയും ശൂന്യമാക്കുന്ന ലംഘനമായ (പാപ്പത്വം) ശക്തിയെയും സംബന്ധിക്കുന്നതാണ്.
അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു വിശുദ്ധൻ സംസാരിക്കുന്നതു കേട്ടു; സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വിശുദ്ധനോടു മറ്റൊരു വിശുദ്ധൻ ചോദിച്ചു: നിത്യയാഗത്തെയും ശൂന്യത വരുത്തുന്ന അതിക്രമത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ദർശനം എത്രകാലം നിലനിൽക്കും? വിശുദ്ധസ്ഥലവും സൈന്യവും ചവിട്ടിക്കളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു എത്രകാലം? ദാനീയേൽ 8:13.
ക്രിസ്തു, പാൽമോനി (അത്ഭുതസംഖ്യകന്) എന്ന നിലയില്, “ചാഴോൻ” ദർശനം എത്രകാലം എന്ന “എത്രത്തോളം” എന്ന ചോദ്യം കേൾക്കുന്നു; അവൻ ഉത്തരം നൽകുന്നു: “രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് ദിവസം വരെ; അതിനു ശേഷം വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും.” തുടർന്ന് ദാനിയേൽ, “നിത്യയാഗത്തെയും നാശകാരിയായ ലംഘനത്തെയും സംബന്ധിച്ചും, വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും കാലുകൊണ്ട് തറച്ചിടപ്പെടേണ്ടതിന്നും” ഉള്ള “ചാഴോൻ” ദർശനം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഗബ്രിയേലിനോടു, ദാനിയേലിന് “മരെഹ്” ദർശനം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ സത്യവും ദൈവവചനത്തിൽ അതതിന്റെ പ്രസക്തി വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. “മരെഹ്” ദർശനം, ഇരുപത്തിയാറാം വാക്യത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സായാഹ്നങ്ങളുടെയും പ്രഭാതങ്ങളുടെയും ദർശനമാണ്.
പറഞ്ഞ സായാഹ്നത്തിന്റെയും പ്രഭാതത്തിന്റെയും ദർശനം സത്യമാണ്; ആകയാൽ ആ ദർശനം മുദ്രവെച്ചു അടെച്ചുവെക്കുക; കാരണം അത് അനേകം ദിവസങ്ങൾക്കായിരിക്കും. ദാനിയേൽ 8:26.
വചനത്തില് “ദര്ശനം” എന്ന പദം രണ്ടുവട്ടം പരാമര്ശിച്ചിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ പരാമര്ശം “mareh” ദര്ശനത്തെയും രണ്ടാമത്തെത് “chazon” ദര്ശനത്തെയും കുറിച്ചുള്ളതാണ്. “mareh” ദര്ശനം “സന്ധ്യകളും പ്രഭാതങ്ങളും” എന്നതിന്റെ ദര്ശനമാണ്. “സന്ധ്യകളും പ്രഭാതങ്ങളും” എന്ന ഹീബ്രു പ്രയോഗം ബൈബിളില് പലപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്നു; ഇരുപത്തിയാറാം വാക്യത്തില് ഉള്ളതുപോലെ അതു എല്ലായ്പ്പോഴും “സന്ധ്യകളും പ്രഭാതങ്ങളും” എന്നായിട്ടാണ് വിവര്ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ബൈബിളില് “സന്ധ്യകളും പ്രഭാതങ്ങളും” എന്നതിനെക്കാള് വ്യത്യസ്തമായി അത് വിവര്ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏക സ്ഥലം പതിനാലാം വാക്യത്തിലാണ്; അവിടെ അത് വെറും “ദിവസങ്ങള്” എന്നായി വിവര്ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ യഥാര്ത്ഥ ഹീബ്രു ഇങ്ങനെ വായിക്കപ്പെടും: “രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് സന്ധ്യകളും പ്രഭാതങ്ങളും വരെ.”
അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭമായിരിക്കുന്ന ആ വചനം, ദൈവവചനത്തിൽ “സന്ധ്യയും പ്രഭാതവും” എന്ന പ്രയോഗം ലളിതമായി “ദിവസങ്ങൾ” എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഏക വചനമാണ്. ഓരോ സത്യത്തിനും അതിന്റെ പ്രസക്തിയുണ്ട്; മറ്റൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും, പാൽമോനി ആ വചനത്തെ ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ഊന്നിപ്പറയുകയായിരുന്നുവെന്നതു വ്യക്തമാകുന്നു. അതു ചെയ്യുന്നതിനായി, കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിൾ വിവർത്തനം ചെയ്തവരുടെ മനസ്സുകളെ അദ്ദേഹം വഴിനടത്തി, തന്റെ വചനത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി ആ പദപ്രയോഗം എഴുതുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഈ സത്യത്തിൽനിന്ന് ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട കാര്യം ഇതാണ്: ഗബ്രിയേലിനോടു ദാനിയേലിനെ “mareh” ദർശനം ഗ്രഹിപ്പിക്കുവാൻ കല്പിക്കുമ്പോൾ, 1844-ന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം അവൻ ദാനിയേലിനെ ഗ്രഹിപ്പിക്കണമെന്നാണു കല്പിക്കപ്പെടുന്നത്; അല്ലാതെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള “chazon” ദർശനം അല്ല.
“സന്ധ്യകളും പ്രഭാതങ്ങളും” എന്ന ദർശനം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ സംഭവിച്ച ഒരു പ്രത്യക്ഷീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ പ്രത്യക്ഷീകരണത്തിന്റെ ദർശനം വിശുദ്ധമന്ദിരം ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ആ തീയതിയിൽ ഒരു പ്രവചനാത്മക പ്രത്യക്ഷീകരണം ഉണ്ടായിരുന്നോ?
ദാനിയേൽ 8:14-ൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു അതിപരിശുദ്ധ സ്ഥലത്തേക്കു വരുന്നതും; ദാനിയേൽ 7:13-ൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രൻ പുരാതനദിവസങ്ങളുള്ളവന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതും; മലാഖി മുൻകൂട്ടി പ്രവചിച്ചതുപോലെ കർത്താവ് തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുന്നതും—ഇവ ഒക്കെയും ഒരേ സംഭവത്തിന്റെ വിവരണങ്ങളാകുന്നു; കൂടാതെ ഇത് മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ ക്രിസ്തു വിവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നതുപോലെ വരൻ വിവാഹത്തിലേക്കു വരുന്നതായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” The Great Controversy, 426.
1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ക്രിസ്തു തന്റെ മന്ദിരത്തിൽ പ്രവചനപരമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിനെ ദാനിയേൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്ന് ഗബ്രിയേലിന് നിർദേശം ലഭിച്ചിരുന്നു. ഈ കാരണംകൊണ്ടു, 1844 ഒക്ടോബർ 22 എന്ന തീയതിക്കു സംബന്ധിച്ച് ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിന് ഒരു രണ്ടാം സാക്ഷ്യം നൽകി; കാരണം, ആ സത്യം രണ്ടുപേരുടെ സാക്ഷ്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ബൈബിള് സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും രൂപം രേഖപ്പെടുത്തിയ എല്ലാ ബൈബിൾ ഗ്രന്ഥകാരന്മാരെയും ഗബ്രിയേൽ നയിച്ചിരുന്നു. ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിനെ 1844 ഒക്ടോബർ 22 മനസ്സിലാക്കുമാറാക്കേണ്ടതായിരുന്നുവെങ്കിൽ, “പ്രത്യക്ഷതയുടെ ദർശനം” സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്ന് അവന് ഒരു രണ്ടാം സാക്ഷ്യം ആവശ്യമായിരുന്നു.
ഗബ്രിയേൽ തന്റെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നത് ആദ്യം ദാനിയേലിന്റെ “chazon” ദർശനം മനസ്സിലാക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണ്; അത് അദ്ദേഹം ചെയ്യുന്നത് “chazon” ദർശനം 1798-ൽ ഉള്ള “അവസാനകാലത്ത്” സമാപിക്കുന്ന ദർശനമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടാണ്.
ഉലായിയുടെ കരകൾക്കിടയിൽനിന്നു മനുഷ്യസ്വരം ഒന്നു ഞാൻ കേട്ടു; അതു വിളിച്ചു പറഞ്ഞതു: ഗബ്രിയേലേ, ഈ മനുഷ്യന്നു ദർശനം ഗ്രഹിപ്പിക്ക. അങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു അവൻ അടുത്തുവന്നു; അവൻ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു മുഖംകുനിഞ്ഞു വീണു. എന്നാൽ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഗ്രഹിക്ക; ദർശനം അന്ത്യകാലത്തേക്കുള്ളതു ആകുന്നു. ദാനീയേൽ 8:16, 17.
മുൻ വാക്യത്തിലെ “ദർശനം”, അഥവാ “അവസാനകാലത്തിൽ” ഉള്ളത്, “ചാസോൻ” ദർശനമാണ്; ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “അവസാനകാലം” 1798 ആണു. ദാനിയേൽ ഗ്രഹിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നത് ഈ “ദർശന”മായിരുന്നു; എന്നാൽ ദാനിയേൽ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു ഗബ്രിയേലിനോടു അറിയിക്കപ്പെട്ട “ദർശനം” അത് അല്ലായിരുന്നു. അതിനായി ഗബ്രിയേൽ രണ്ടാമത്തെ ഒരു സാക്ഷ്യം നൽകാൻ പോകുന്നു.
അങ്ങനെ അവൻ ഞാൻ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തിന്നരികെ വന്നു; അവൻ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു, മുഖം കുനിച്ച് നിലത്തു വീണു; എന്നാൽ അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഗ്രഹിച്ചുകൊൾക; അന്ത്യകാലത്തേക്കുള്ള ദർശനമാകുന്നു ഇത്. അവൻ എന്നോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മുഖം നിലത്തോട്ടാക്കി ഗാഢനിദ്രയിൽ ആയിരുന്നു; എന്നാൽ അവൻ എന്നെ തൊട്ടി നേരെ നിർത്തി. പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ, ക്രോധത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് സംഭവിക്കേണ്ടതു ഞാൻ നിന്നെ അറിയിച്ചുതരാം; നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തു അന്ത്യം ഉണ്ടായിരിക്കും. ദാനിയേൽ 8:17–19.
ദാനിയേലിനോട് “നോക്കുക” എന്നു അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഗബ്രിയേൽ തനിക്കു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കുന്നു; അതായത്, അടുത്ത സത്യത്തെ പരിഗണിക്കണമെന്നു ദാനിയേലിനെ അറിയിക്കുന്നതാണ് അത്. അടുത്ത സത്യം ഇതാണ്: ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിൽ പറയുന്ന രണ്ടു “ഏഴ് സമയങ്ങളിൽ” ഉള്ള “അവസാന ക്രോധം” 1844-ൽ അവസാനിക്കുന്നു. ആ “അവസാന ക്രോധം” നേരിട്ട് ഒരു കാലപ്രവചനമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു, കാരണം അതിന് “അവസാനിക്കേണ്ട” ഒരു “നിശ്ചിത സമയം” ഉണ്ട്. “ക്രോധം” ഒരു കാലപരിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്, കാരണം അതിന്റെ അവസാനത്തിനായി ഒരു “നിശ്ചിത സമയം” അതിന്നുണ്ട്. “ക്രോധം” വെറും ഒരു സമയബിന്ദുവായിരുന്നെങ്കിൽ അതിന് ഒരു അന്ത്യം ഉണ്ടായിരിക്കില്ലായിരുന്നു; അത് സംഭവിച്ച സമയം എന്ന ബിന്ദുവായി മാത്രമേ ഇരിക്കുമായിരുന്നുള്ളു.
“ക്രോധത്തിന്” ഒരു നിശ്ചിത അന്ത്യം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അത് ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടം “അവസാന ക്രോധം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു അവസാനമുണ്ടെങ്കിൽ, ഒരു ആദ്യവും ഉണ്ടായിരിക്കണം. “ആദ്യ ക്രോധം” ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെയും അത് ഒരു കാലഘട്ടമാണ്, കാരണം പാപ്പത്വം “ക്രോധത്തിന്റെ” അന്ത്യത്തോളം “പ്രവർത്തിച്ചും സമൃദ്ധിപ്രാപിച്ചും” ഇരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.
ബുദ്ധിയുള്ളവരിൽ ചിലർ പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നും, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നും, വെളുപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നും, അന്ത്യകാലംവരെ വീഴും; കാരണം അതു ഇനിയും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തേക്കായിരിക്കുന്നു. രാജാവോ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കും; അവൻ തന്റെ സ്വയം ഉയർത്തുകയും, സകല ദേവന്മാരിലും മീതെ തന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും, ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തിനെതിരെ അതിശയകരമായ കാര്യങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്യും; ക്രോധം നിറവേറുംവരെ അവൻ സമൃദ്ധിപ്രാപിക്കും; നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതു സംഭവിച്ചുതീരേണ്ടതാകയാൽ. ദാനീയേൽ 11:35, 36.
ഈ രണ്ട് വാക്യങ്ങളിൽ, തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുകയും സ്വയം ഉയർത്തിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാജാവാണ് വിഷയം. മുപ്പത്തിയാറാം വാക്യമാണ് പൗലോസ് പരാമർശരൂപത്തിൽ പുനരാവിഷ്കരിക്കുന്നത്; അവിടെ ദൈവാലയത്തിൽ ഇരുന്നു താനേ ദൈവമാണെന്ന് കാണിച്ചുകൊള്ളുന്ന “പാപപുരുഷനെ” അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുന്നു. എ.ഡി. 538 മുതൽ 1798 വരെ നീണ്ടുനിന്ന ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിലെ പീഡനം മുപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അത് 1798 ആയിരുന്ന “അന്ത്യകാലം” വരെയും, അതായത് “നിയമിതകാലം” വരെയും തുടരുന്നു. തുടർന്ന് മുപ്പത്തിയാറാം വാക്യം, “ക്രോധം പൂർത്തിയാകുവോളം” പാപ്പത്വം “സമൃദ്ധിപ്രാപിക്കും” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 1798 വരെ പാപ്പത്വം സമൃദ്ധിപ്രാപിച്ചിരുന്നുവെന്നും, ആ ഘട്ടത്തിൽ ആദ്യത്തെ “ക്രോധം” “പൂർത്തിയായിരുന്നതായും” ആ വാക്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. 1798 ആയിരുന്ന “അന്ത്യകാലം” വരെയും, അതായത് പന്ത്രണ്ടുനൂറ് അറുപത് വർഷം വരെയും, പാപ്പത്വം തുടരുമെന്ന് ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനം “നിശ്ചയിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.”
ആദ്യത്തെ “indignation” 1798-ൽ അവസാനിച്ചു; “അവസാന indignation” 1844-ൽ അവസാനിച്ചു. ഈ രണ്ടും നിർദ്ദിഷ്ടമായ അവസാനങ്ങൾ ഉള്ള കാലഘട്ടങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവ രണ്ടും കാലപ്രവചനങ്ങളാണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. “സായാഹ്നവും പ്രഭാതങ്ങളും” (ദിവസങ്ങൾ) എന്നതിന്റെ appearance vision (“mareh”) — അത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ തിരിച്ചറിയിച്ചതു — ദാനിയേൽ ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു, പാൽമോനി ഗബ്രിയേലിനോടു കല്പിച്ചു; ആ തീയതിക്കു രണ്ടാം സാക്ഷ്യം നൽകിക്കൊണ്ടു അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
ദാനിയേൽ ഗ്രഹിച്ചറിയുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “chazon” ദർശനം, 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” സമാപിച്ച ചവിട്ടിമെതിക്കലിന്റെ ദർശനമായിരുന്നു. പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ “mareh” ദർശനം, ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ കാലപ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായും, കൂടാതെ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ കാലപ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായും, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷനായതോടെ സമാപിച്ചു. ആ രണ്ടു കാലപ്രവചനങ്ങളും ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിശുദ്ധ പട്ടികകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ കർത്താവിന്റെ കൈകൊണ്ടു നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും അവ മാറ്റപ്പെടരുതെന്നും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.
“നമുക്ക് പഠിക്കാനുള്ള പാഠങ്ങൾ അനേകം ഉണ്ട്; അതുപോലെ തന്നെ പഠിച്ചതിൽനിന്ന് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതും അനേകം, അനേകം ഉണ്ട്. ദൈവവും സ്വർഗ്ഗവും മാത്രമാണ് തെറ്റുപറ്റാത്തത്. തങ്ങൾ ഒരിക്കലും പ്രിയമായി കരുതിയ ഒരു ദൃഷ്ടികോണം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവരില്ലെന്നും, ഒരു അഭിപ്രായം മാറ്റേണ്ട സാഹചര്യം ഒരിക്കലും വരികയില്ലെന്നും കരുതുന്നവർ നിരാശരാകും. നാം ഉറച്ച പിടിവാശിയോടെ നമ്മുടെ സ്വന്തം ആശയങ്ങളെയും അഭിപ്രായങ്ങളെയും മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നിടത്തോളം, ക്രിസ്തു പ്രാർത്ഥിച്ച ഏകത നമുക്ക് കൈവരിക്കാനാവുകയില്ല.” Review and Herald, July 26, 1892.