ഞങ്ങൾ അടുത്തിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനം *Prophets and Kings* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരു ഭാഗത്തോടുകൂടി അവസാനിപ്പിച്ചു; അവിടെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, ദാനിയേൽ “യിരെമ്യാവിലൂടെ പ്രവചിക്കപ്പെട്ട എഴുപതു വർഷത്തെ തടങ്കലിനും, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനു മുമ്പായി കഴിഞ്ഞുപോകേണ്ടതാണെന്ന് ദർശനത്തിൽ സ്വർഗീയ ദൂതൻ പ്രഖ്യാപിച്ചതായി അവൻ കേട്ടിരുന്ന രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറു വർഷങ്ങൾക്കും തമ്മിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ബന്ധം മനസ്സിലാക്കാൻ” ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“മറ്റൊരു ദർശനത്തിലൂടെ ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങളിന്മേൽ കൂടുതൽ വെളിച്ചം വീണു; ഈ ദർശനത്തിന്റെ അവസാനം ദാനിയേൽ ‘ഒരു വിശുദ്ധൻ സംസാരിക്കുന്നതു’ കേട്ടു; ‘സംസാരിച്ച ആ വിശുദ്ധനോടു മറ്റൊരു വിശുദ്ധൻ പറഞ്ഞു: ഈ ദർശനം എത്രകാലം വരെയും ആയിരിക്കും?’ ദാനിയേൽ 8:13. ‘രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസങ്ങൾ വരെയും; അപ്പോൾ വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും’ (വാക്യം 14) എന്നിങ്ങനെ ലഭിച്ച ഉത്തരമവനെ അത്യന്തം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാഴ്ത്തി. അവൻ ആ ദർശനത്തിന്റെ അർഥം ഗൗരവത്തോടെ അന്വേഷിച്ചു. യിരെമ്യാവിലൂടെ പ്രവചിക്കപ്പെട്ട എഴുപത് വർഷത്തെ പ്രവാസബദ്ധതയ്ക്കും, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനു മുമ്പ് കടന്നുപോകേണ്ടതാണെന്നു ദർശനത്തിൽ സ്വർഗീയ ദൂതൻ പ്രഖ്യാപിച്ച രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങൾക്കും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം എന്തെന്നു അവന്നു ഗ്രഹിക്കാനായില്ല. ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ അവന്നു ഭാഗികമായൊരു വ്യാഖ്യാനം നൽകി; എങ്കിലും ‘ഈ ദർശനം … അനേകം ദിവസങ്ങളിലേക്കുള്ളതാണ്’ എന്ന വാക്കുകൾ പ്രവാചകൻ കേട്ടപ്പോൾ അവൻ ബോധംകെട്ടുവീണു. ‘ഞാൻ ദാനിയേൽ ക്ഷീണിച്ചുപോയി,’ എന്നു തന്റെ അനുഭവത്തെക്കുറിച്ചു അവൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, ‘ചില ദിവസങ്ങൾ രോഗിയായി കിടന്നു; പിന്നെ എഴുന്നേറ്റു രാജാവിന്റെ പ്രവൃത്തി ചെയ്തു; ദർശനം എന്നെ വിസ്മയിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അതിനെ ആരും ഗ്രഹിച്ചില്ല.’ വാക്യങ്ങൾ 26, 27.” Prophets and Kings, 553, 554.
മില്ലറൈറ്റുകൾ അവർ പ്രസംഗിച്ച അടിസ്ഥാന സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും സമ്പൂർണ്ണമായൊരു ഗ്രഹണം കൈവരിച്ചില്ല. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ നൽകുവാൻ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ശ്രമിച്ച സമയം വന്നപ്പോൾ, അവർ ലാവൊദിക്ക്യാനുഭവത്തിലേക്ക് മാറി; ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രകാശത്തെ പൂർണ്ണമായും നിരസിച്ചു. ദാനിയേൽ അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന എഴുപത് വർഷങ്ങളും രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സമ്പൂർണ്ണബന്ധം അവർ ഒരിക്കലും കണ്ടില്ല. ദാനിയേൽ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ദേശം തന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ ആസ്വദിക്കുന്നു എന്നത്, പുരാതന ഇസ്രായേലിന് നൽകപ്പെട്ട നിയമത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ്; അതിൽ ഓരോ ഏഴാം വർഷത്തിലും ദേശം വിശ്രമിക്കണമെന്ന ദൈവപ്രകാശനം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ നിയമത്തിൽ, ഏഴ് വർഷങ്ങളുടെ ചക്രം ഏഴ് പ്രാവശ്യം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഏഴ് വർഷങ്ങളുടെ ഏഴ് ചക്രങ്ങൾ (നാല്പത്തൊൻപത് വർഷങ്ങൾ) അവസാനിക്കുമ്പോൾ, യോബേൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആഘോഷസമയത്ത് സ്വത്തുക്കളുടെയും ദാസന്മാരുടെയും മോചനവും പുനഃസ്ഥാപനവും അതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. യെഹൂദന്മാർ ആ നിയമസിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കു അനുസരണക്കേടു കാട്ടി; പ്രവാചകനായ യിരെമ്യാവിലൂടെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസം, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന നാലുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറു വർഷത്തെ മത്സരത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന് 2 ദിനവൃത്താന്തം വ്യക്തമാക്കുന്നു. നാലുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറു വർഷങ്ങളിൽ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തഞ്ചിൽ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ പുരാതന ഇസ്രായേൽ ആ നിയമത്തിലെ നിർദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദേശം വിശ്രമിച്ചേനേ ആയിരുന്ന അത്തരം വർഷങ്ങളുടെ ആകെ എണ്ണം എഴുപത് ആയേനേ. ഒരു ബൈബിള്വർഷം മുന്നൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങളാണ്; മുന്നൂറ്റി അറുപത് ദിവസം ഏഴാൽ (“ഏഴു പ്രാവശ്യം”) ഗുണിച്ചാൽ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് ദിവസമാകുന്നു.
എഴുപത് വർഷം ഭൂമിയുടെ വിശ്രമത്തോടു നിർബന്ധമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ ഭൂമിയുടെ വിശ്രമം വീണ്ടും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതോടും നിർബന്ധമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിന്” “മുമ്പായി” ഉള്ള “രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളോട്” “എഴുപത് വർഷത്തെ തടവിന്റെ” “ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുവാൻ” ദാനിയേൽ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിനാൽ അവൻ “ഖാസോൻ” ദർശനത്തിന്റെയും “മാരെഹ്” ദർശനത്തിന്റെയും ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. യിരെമ്യാവ് പ്രസ്താവിച്ച എഴുപത് വർഷത്തെ തടവിനോടും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തഞ്ചും ഇരുപത്താറും അധ്യായങ്ങളിലെ ഭൂമിയുടെ വിശ്രമത്തോടും ഉള്ള ബന്ധം അംഗീകരിക്കാതെ, ആ ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്നത് അസാധ്യമാണ്. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി നൂറ്റിരുപത് വർഷങ്ങളടങ്ങിയ ഒരു പ്രവചനകാലഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അന്ത്യകാലങ്ങളിൽ ദാനിയേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരിൽ നിന്നു നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ പുറത്താക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഒരു കാലപ്രവചനമാണെന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ അഡ്വെന്റിസം ഇനി അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
മറ്റെല്ലാ പ്രവാചകന്മാരെയും പോലെ ദാനിയേലും ലോകാവസാനത്തിലെ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എഴുപതു വർഷങ്ങൾ (“ഏഴ് കാലങ്ങൾ”) എന്നും രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷങ്ങൾ എന്നും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുവാനുള്ള അവന്റെ ആഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ പരാമർശങ്ങൾ, അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തിന് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ആഗ്രഹത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. മുമ്പത്തെ ലേഖനങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിച്ചതുപോലെ, 1843-ഉം 1850-ഉം ലെ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യങ്ങളിൽ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ നേരിട്ട് (ആവർത്തിച്ചും) പിന്തുണയ്ക്കപ്പെടാത്ത ഒന്നും ഇല്ല.
അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രി ഘോഷത്തിൽ മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങൾ പത്ത് മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങും; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ രത്നങ്ങൾ അഡ്വന്റിസത്തിലെ കന്യകമാർക്കുള്ള അന്തിമ പരിശോധനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ രത്നങ്ങൾ ഹബക്കൂക്കിന്റെ പലകകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളും, മില്ലറിന്റെ മുറിയുടെ നടുവിൽ ഒരു മേശപ്പുറത്ത് വെക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പെട്ടിക്കുള്ളിലെ രത്നങ്ങളും ആകുന്നു. അടിസ്ഥാനപരമായ പരിശോധന തന്നെയാണ് അന്തിമ പരിശോധന; അതുപോലെ തന്നെ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ അധികാരവും ആകുന്നു. മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ രത്നങ്ങളായി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നത്, അതോടൊപ്പം തന്നേ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയും നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു.
“ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ ഫലശൂന്യമാക്കുന്നതായിരിക്കും സാത്താന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ വഞ്ചന. ‘ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്ത് ജനങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു’ (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 29:18). സത്യമായ സാക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനങ്ങൾക്ക് ഉള്ള വിശ്വാസം കുലുക്കിക്കളയുന്നതിന് സാത്താൻ കൗശലപൂർവ്വം, വ്യത്യസ്ത മാർഗങ്ങളിൽകൂടിയും വിവിധ ഉപാധികളിലൂടെയും പ്രവർത്തിക്കും. വഴിതെറ്റിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ വ്യാജദർശനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരും; അസത്യത്തെ സത്യവുമായി കലർത്തുകയും ചെയ്യും; അതുവഴി ജനങ്ങൾ അത്രയും വെറുപ്പാകെ അനുഭവിച്ച്, ദർശനങ്ങൾ എന്ന പേര് വഹിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും ഒരിനം മതോന്മാദമായി കണക്കാക്കും. എന്നാൽ സത്യസന്ധരായ ആത്മാക്കൾ, വ്യാജത്തെയും സത്യത്തെയും തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അവയുടെ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയുവാൻ പ്രാപ്തരാകും.” Selected Messages, volume 2, 78.
1798 മുതൽ 1844 വരെ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ച അറിവിന്റെ വർധനവിനെക്കുറിച്ചാണ് നാം ഇപ്പോൾ പരിഗണിക്കുന്നത്; എങ്കിലും, പ്രവചനങ്ങളുടെ പ്രയോഗത്തിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രപരിസരത്താൽ അവർ പരിമിതരായിരുന്നു എന്നു നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. നാം ഇപ്പോൾ അന്ത്യദിനങ്ങളിലും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അന്തിമ തലമുറയിലും (നാലാമത്തേത്) ആകുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, അഡ്വെന്റിസം പരമ്പരാഗതങ്ങളാലും ആചാരങ്ങളാലും (കള്ളാഭരണങ്ങൾ) അത്രയും ഉപദേശിതമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അതിന്റെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങൾ എന്തായിരുന്നു എന്നു അതിന് ഇനി അറിയുന്നില്ല. ആ സത്യങ്ങൾ എന്തെന്നു അറിയാത്തത് അഡ്വെന്റിസത്തിന് ആ സത്യങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം ഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ തടസ്സമാകുന്നു; കൂടാതെ, ആ സത്യങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനും ആവർത്തിച്ച് നൽകിയിരിക്കുന്ന കല്പനകളെ അർഥശൂന്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉലൈ നദിദർശനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗബ്രിയേലിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിലേക്ക് നാം കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിന് മുമ്പ്, അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളോടും പ്രവചനാത്മാവിന്റെ അധികാരത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രസക്തമായ വിഷയങ്ങൾ നാം പരിഗണിക്കാം. ആധുനിക ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ വാദിക്കുന്നത്, താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഭാഗം ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ കാലപ്രവചനം രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു എന്നതാണ്.
ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രഥമാഗമനകാലത്ത് ‘രാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷം’ പ്രസംഗിച്ച ശിഷ്യന്മാരുടെ അനുഭവത്തിന്, അവന്റെ ദ്വിതീയാഗമനത്തിന്റെ സന്ദേശം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചവരുടെ അനുഭവത്തിൽ ഒരു സമാനത ഉണ്ടായിരുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ, ‘കാലം തികഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നു പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ട് പുറപ്പെട്ടതുപോലെ, മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും ബൈബിളിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും ദീർഘവും അന്തിമവുമായ പ്രവാചകകാലഘട്ടം അവസാനിക്കാനിരിക്കുകയാണെന്നും, ന്യായവിധി സമീപിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നും, നിത്യരാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടാനിരിക്കുകയാണെന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു. സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശിഷ്യന്മാരുടെ പ്രസംഗം ദാനിയേൽ 9-ലെ എഴുപതു ആഴ്ചകളെ ആധാരമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു. മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും നൽകിയ സന്ദേശം, ദാനിയേൽ 8:14-ലെ 2300 ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തെ പ്രഖ്യാപിച്ചതായിരുന്നു; അതിൽ എഴുപതു ആഴ്ചകൾ ഒരു ഭാഗമാകുന്നു. ഇവരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രസംഗം അതേ മഹത്തായ പ്രവാചകകാലഘട്ടത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത ഭാഗത്തിന്റെ നിവൃത്തിയെ ആധാരമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു.
“ആദ്യ ശിഷ്യന്മാരെപ്പോലെ, വില്ല്യം മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും തങ്ങൾ വഹിച്ച സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം സ്വയം പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. സഭയിൽ ദീർഘകാലമായി സ്ഥാപിതമായിരുന്ന പിശകുകൾ പ്രവചനത്തിലെ ഒരു പ്രധാന വിഷയത്തെ ശരിയായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവരെ തടഞ്ഞു. ആകയാൽ, ദൈവം ലോകത്തിന്നു നൽകേണ്ടതിന്നായി അവർക്കു ഏല്പിച്ച സന്ദേശം അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, അതിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലം അവർ നിരാശ അനുഭവിച്ചു.” The Great Controversy, 351.
ആ ഭാഗം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ബൈബിളിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയതും അന്തിമവുമായ പ്രവചനകാലഘട്ടം അവസാനിക്കാനിരിക്കുകയാണെന്ന് മില്ലറും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും പ്രഖ്യാപിച്ചു,” എന്നും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ അവകാശപ്പെടുന്നത്, ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയതും അന്തിമവുമായ പ്രവചനകാലഘട്ടം രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷങ്ങളാണെന്നാണ്. അവർ പിന്നെയും അവകാശപ്പെടുന്നത്, ഈ ഭാഗത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഇതുതന്നെയാണെന്ന്; അവരുടെ വാദപ്രകാരം, അവർ നേരിട്ട് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തെയാണെന്നാണ്. എഴുപത് വർഷങ്ങളും രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ കാലഘട്ടവും തമ്മിലുള്ള ഏതു ബന്ധത്തെയും അവർ കാണാതെ ഇരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വെളിച്ചത്തോടും അവർ അന്ധരായിരിക്കുന്നു.
എല്ലൻ വൈറ്റ് ഒരു മില്ലറൈറ്റായിരുന്നു; 1843-ലെ പയനിയർ ചാർട്ടിലും, എഫ്. ഡി. നിക്കോൾസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 1850-ലെ പയനിയർ ചാർട്ടിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്ന സന്ദേശങ്ങളെ അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. നിക്കോൾസ് തയ്യാറാക്കിയ 1850-ലെ ചാർട്ട്, ജെയിംസും എല്ലൻ വൈറ്റും നിക്കോൾസിനൊപ്പം താമസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അതേ സമയത്ത് നിക്കോൾസിന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെയാണ് തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടത്. ആ രണ്ട് ചാർട്ടുകളിലും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും ദീർഘമായ പ്രവാചകകാലഘട്ടം രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷമല്ല; അത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആകുന്നു.
മുൻ ഭാഗം ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയതും അവസാനത്തേതുമായ പ്രവചനകാലമായി ദൈവപ്രചോദിതമായ തിരിച്ചറിയലാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത് സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ രചനകൾ സ്വയം പരസ്പരവിരോധികളാകുന്നു എന്നു പറയുന്നതാണ്. ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് തിയോളജിയന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നതുപോലെ അവൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നിലനിറുത്തുന്ന ചാർട്ടുകൾക്ക് അവൾ അംഗീകാരം നൽകുമ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?
“1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു; അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു; ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിഴവ് ആരും കാണാതിരിക്കുമാറായി അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഇരുന്ന് അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നതും, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണാൻ കഴിയാതിരുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു.” എർളി റൈറ്റിംഗ്സ്, 74.
സ്വന്തം പരമ്പരാഗതങ്ങളെയും കെട്ടുകഥകളെയും നിലനിര്ത്തുവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവര് 1843-ലെ ചാര്ട്ടില് “ഏഴ് കാലങ്ങള്” എന്ന പിശകിന്മേല് കർത്താവ് തന്റെ കൈ വെച്ചിരുന്നതായി, പിന്നീടൊരുകാലത്ത് തന്റെ കൈ നീക്കിയതായും വാദിച്ചേക്കാം. ആ ധാരണയിലെ പ്രശ്നം ഇതാണ്: സംഖ്യകളില്നിന്ന് കർത്താവ് തന്റെ കൈ നീക്കിയ സമയം എപ്പോഴാണെന്ന് സിസ്റ്റര് വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്; ആദ്യ നിരാശയ്ക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെ, 1844 ഒക്ടോബര് 22-ന് മുമ്പുതന്നെ അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ സാക്ഷ്യത്തില്, തിരുത്തപ്പെട്ട പിശകിനെ അവള് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ആ പിശക് “ഏഴ് കാലങ്ങള്” അല്ലെന്നത് വ്യക്തമാണ്.
“തങ്ങളുടെ കർത്താവ് എന്തുകൊണ്ടു വന്നില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ലാത്ത ആ വിശ്വസ്തരായ, നിരാശരായവർ അന്ധകാരത്തിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടില്ല. വീണ്ടും പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെ പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ തങ്ങളുടെ ബൈബിളുകളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു. കർത്താവിന്റെ കൈ ആ സംഖ്യകളിൽനിന്നു നീക്കപ്പെട്ടു, തെറ്റ് വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ 1844 വരെ എത്തുന്നുവെന്നും, പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ 1843-ൽ അവസാനിച്ചുവെന്നു കാണിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ അവതരിപ്പിച്ച അതേ തെളിവുതന്നെ അവ 1844-ൽ അവസാനിക്കുമെന്നു തെളിയിക്കുന്നുവെന്നും അവർ കണ്ടു.” Early Writings, 237.
കർത്താവിന്റെ കൈ “ചിത്രങ്ങളിൽനിന്നു നീക്കപ്പെടുകയും, പിശക് വിശദീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ,” അവർ തുടർന്ന് “1843-ൽ പ്രവാചകകാലങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു എന്നു കാണിക്കുവാൻ അവർ അവതരിപ്പിച്ച അതേ തെളിവുതന്നെ, അവ 1844-ൽ അവസാനിക്കുമെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു” എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആദ്യം 1843-ൽ അവസാനിക്കുന്നു എന്നു കരുതപ്പെട്ട പ്രവാചകകാലങ്ങൾ, 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; മൂന്ന് നൂറ് മില്ലറൈറ്റ് പ്രസംഗകരിൽ ഓരോരുത്തനും ഉപയോഗിച്ച ചാർട്ട് അതായിരുന്നു. ആ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടും 1843-ൽ അവസാനിച്ചുവെന്നു കരുതപ്പെട്ടും ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രവാചകകാലങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു: ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യം പതിനാലിലെ രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറു വർഷങ്ങൾ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപതു വർഷങ്ങൾ, ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിലെ ആയിരത്തി മുന്നൂറ്റി മുപ്പത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങൾ. ആദ്യ നിരാശയ്ക്കു ശേഷം കർത്താവ് തന്റെ കൈ ആ പിശകിൽനിന്നു നീക്കിക്കളഞ്ഞു; അപ്പോൾ 1843-ൽ പ്രവാചകകാലങ്ങളുടെ അവസാനത്തെ നിർണയിച്ച അതേ തെളിവുതന്നെ, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ആ കാലങ്ങൾ 1844-ൽ അവസാനിച്ചുവെന്നു മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
1850-ലെ ചാർട്ട് 1850-ൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടു, 1851 ജനുവരിയിൽ വിൽപ്പനയ്ക്ക് പുറത്തിറക്കപ്പെട്ടു. 1843-ലെ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് അവൾ രേഖപ്പെടുത്തിയതുപോലെതന്നെ, ഈ ചാർട്ടും ഹബക്കൂക്കിന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയാണെന്ന് എലൻ വൈറ്റ് രേഖപ്പെടുത്തി. ആ ചാർട്ട് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന നിലയിൽ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ പ്രവചനകാലഘട്ടത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു.
“ബ്രദർ നിക്കോൾസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ചാർട്ടിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു. ഈ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം ബൈബിളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു; ഈ ചാർട്ട് ദൈവജനത്തിനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ, അത് ഒരാൾക്കു മതിയാകുന്നതുപോലെ മറ്റൊരാൾക്കും മതിയാകും; ഒരാൾക്കു വലിയ തോതിൽ പുതിയൊരു ചാർട്ട് വരച്ചിരിക്കേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, എല്ലാവർക്കും അതുതന്നെ അത്രമേൽ ആവശ്യമാണ്.” Manuscript Releases, volume 13, 359.
മില്ലെറൈറ്റുകൾ “ബൈബിളിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഏറ്റവും ദീർഘവും അന്തിമവുമായ പ്രവചനകാലഘട്ടം അവസാനിക്കാനിരിക്കുകയാണെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു” എന്ന സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ പരാമർശം ശരിയാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത് യുക്തമാണ്; കാരണം അവർ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പ്രസ്താവിച്ചത്. എന്നാൽ “ഏറ്റവും ദീർഘമായ” “പ്രവചനകാലഘട്ടം” രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറു വർഷങ്ങളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത് സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ അതുതന്നെതിരെ തിരിക്കുന്നതും, ചരിത്രരേഖയ്ക്കെതിരെയുമാണ്. ആ കെട്ടുകഥയെ വിശ്വസിക്കുന്നത് ഒരു അസത്യത്തെ വിശ്വസിക്കുന്നതാകുന്നു; അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഒരു അസത്യത്തെ വിശ്വസിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കാത്തതിനാലാകുന്നു.
ക്രൂശിലെ പീഡനം അനുഭവിച്ച് കടന്നുപോകേണ്ടതിന്ന് യേശു ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ദൈവിക മയക്കുമരുന്ന് അത്ഭുതകരമായി സ്വയം സ്വീകരിച്ചിരുന്നില്ല. യേശു ദൈവികമായ പീഡനത്തോടുകൂടെ സഹിച്ചു; അത് അവന്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ആരും സഹിക്കാനാകുന്നതിനെക്കാൾ അതീതമായിരുന്നു. എങ്കിലും മനുഷ്യൻ അവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, കൂടാതെ പ്രചോദിതവചനം മനുഷ്യൻ അവൻ ജയിച്ചതുപോലെ ജയിക്കേണ്ടതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ക്രൂശിലെ പീഡനം സഹിച്ചുനിൽക്കാൻ ക്രിസ്തുവിനെ സാധ്യമാക്കിയത് അവൻ കൈവശംവെച്ചിരുന്ന ഒരു ഗുണമായിരുന്നു; ആ ഗുണം മനുഷ്യനും കൈവശംവെച്ചിരിക്കുന്നു.
നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കര്ത്താവും പരിപൂര്ത്തികാരനും ആയ യേശുവിനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുവിൻ; തൻ മുമ്പിൽ വെക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സന്തോഷം നിമിത്തം അവൻ നാണക്കേടിനെ നിരസിച്ച് ക്രൂശ് സഹിച്ചു, ദൈവസിംഹാസനത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരുന്നിരിക്കുന്നു. എബ്രായർ 12:1.
യേശു ക്രൂശിന്റെ കഷ്ടതകൾ സഹിച്ചതിന് കാരണം, തന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു ലക്ഷ്യം വെച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്; നാം അവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാകയാൽ, ലക്ഷ്യങ്ങൾകൊണ്ട് പ്രചോദിതരാകുന്ന സത്തകളാണ്. അത് നമ്മുടെ രൂപകല്പനയുടെ ഭാഗമാണ്. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രധാനമല്ല എന്നു നമുക്ക് വിശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നമുക്കൊട്ടും പ്രചോദനം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. ആ ലൗദിക്യാവസ്ഥയെ ജയിക്കേണ്ടതിന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ഉണർത്തപ്പെടാനാകുന്ന ഏക ദൈവിക പ്രേരണ സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹമാണ്. നമ്മുടെ കൊതിയൂറുന്ന ചെവികളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിനായി രൂപകല്പന ചെയ്ത എളുപ്പമുള്ള ആചാരങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും ലഭ്യമാകുന്നതിലൂടെ സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം പരീക്ഷിക്കപ്പെടും. ലൗദിക്യരുടെ സുഖസൗകര്യത്തിൽ നാം തങ്ങളെത്തന്നെ സത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ യാതൊരു ആഗ്രഹവും ഇല്ലെങ്കിൽ, നാം നഷ്ടപ്പെടും. ഇന്നത്തെ അഡ്വെന്റിസം നിൽക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്.
അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനങ്ങൾ പ്രവചനവചനത്തിലൂടെ എഴുപത് വർഷത്തെ ബന്ദിത്വത്തിനും രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷത്തെ പ്രവചനത്തിനുമിടയിലെ ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ഉദാഹരണമാണ് ദാനിയേൽ. രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷത്തെ പ്രവചനത്തെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയതും അവസാനത്തേതുമായ പ്രവചനകാലമായി തിരിച്ചറിയുന്നത് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുന്നതും, അതോടൊപ്പം തന്നെ പ്രവചനാത്മാവിന്റെ അധികാരത്തെയും നിരസിക്കുന്നതുമാകുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയതും അവസാനത്തേതുമായ പ്രവചനകാലം അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ അത് രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് വർഷങ്ങളായിരുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത് ചരിത്രരേഖയെ നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു.
“കർത്താവ് നമ്മെ നയിച്ച വഴിയും, നമ്മുടെ ഭൂതകാലചരിത്രത്തിൽ അവൻ നൽകിയ ഉപദേശവും നാം മറന്നുപോകുന്നത്രമാത്രം ഒഴികെ, ഭാവിയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഭയപ്പെടുവാൻ ഒന്നുമില്ല.” ലൈഫ് സ്കെച്ചസ്, 196.
“മരെഹ്” എന്നും “ഖാഴോൻ” എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദർശനങ്ങൾ രണ്ടിന്റെയും അർത്ഥം ദാനീയേലിന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ ഗബ്രിയേൽ വന്നു; അവ രണ്ടിനും വ്യക്തമായി ഒരു പ്രവചനാത്മക ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങളെയും മനസ്സിൽ വേർതിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അവൻ ദാനീയേലിനോട് നിർദേശിച്ചു. ആ ദർശനത്തിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ—അധ്യായം ഏഴും എട്ടിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവ—ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; അവ അധ്യായം രണ്ടിലുള്ള അതേ രാജ്യങ്ങളുടെ ആവർത്തനവും വിപുലീകരണവും ആയിരുന്നു. അതിൽ സ്വർഗീയ സംഭാഷണവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; അതിൽ ഒരു ദർശനം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരവും ജനവും ചവിട്ടിയൊതുക്കപ്പെടുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും, മറ്റേ ദർശനം ജനത്തെയും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗബ്രിയേൽ വ്യാഖ്യാനം അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ—അവസാനമായി മില്ലറൈറ്റ്മാർ പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശത്തിന്റെ ഹൃദയമായി മാറിയ ആ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ—ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങൾക്കുമിടയിൽ ഒരു ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു; വ്യാഖ്യാനത്തെ മാനസികമായി വേർതിരിച്ചറിയുവാൻ ഉള്ള ആജ്ഞ നിറവേറ്റുന്നവർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ബന്ധം അതാണ്. ആ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ “determined” എന്നു ഒരുപോലെ വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രണ്ടു വാക്കുകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
നിന്റെ ജനത്തിന്നും നിന്റെ വിശുദ്ധ നഗരത്തിന്നും എഴുപത് ആഴ്ചകൾ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിക്രമം അവസാനിപ്പിക്കുവാനും, പാപങ്ങൾക്ക് അറുതി വരുത്തുവാനും, അകൃത്യത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം കഴിപ്പിക്കുവാനും, നിത്യനീതി വരുത്തുവാനും, ദർശനത്തിന്നും പ്രവചനത്തിന്നും മുദ്രവെക്കുവാനും, അതിവിശുദ്ധനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുവാനും തന്നേ. ആകയാൽ നീ അറിഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുക: യെരൂശലേമിനെ പുനഃസ്ഥാപിച്ചു പണിയേണ്ടതിന്നുള്ള കല്പന പുറപ്പെടുന്നതുമുതൽ അഭിഷിക്തനായ പ്രഭുവുവരെ ഏഴ് ആഴ്ചകളും അറുപത്തിരണ്ട് ആഴ്ചകളും ഉണ്ടാകും; വിഷമകാലങ്ങളിൽതന്നെ വീഥിയും മതിലും വീണ്ടും പണിയപ്പെടും. അറുപത്തിരണ്ട് ആഴ്ചകൾക്കു ശേഷം അഭിഷിക്തൻ ഛേദിക്കപ്പെടും; എന്നാൽ തനിക്കുവേണ്ടിയല്ല. വരുവാനിരിക്കുന്ന പ്രഭുവിന്റെ ജനമോ നഗരത്തെയും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും നശിപ്പിക്കും; അതിന്റെ അവസാനം പ്രളയത്തോടുകൂടെ വരും; യുദ്ധാവസാനംവരെ ശൂന്യതകൾ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ഒരു ആഴ്ചക്കാലം അനേകരോടു നിയമം സ്ഥിരപ്പെടുത്തും; ആ ആഴ്ചയുടെ മദ്ധ്യേ അവൻ യാഗവും ഭോജനയാഗവും നിർത്തലാക്കും; മ്ലേച്ഛതകളുടെ വ്യാപനത്താൽ അവൻ അതിനെ ശൂന്യമാക്കും; സമാപ്തിവരെ, നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു ശൂന്യമായിരിക്കുന്നതിന്റെ മേൽ ചൊരിയപ്പെടും. ദാനീയേൽ 9:24–27.
എഴുപത് ആഴ്ചകൾ (നാനൂറ് തൊണ്ണൂറ് വർഷങ്ങൾ) ജനത്തിന്മേലും വിശുദ്ധ നഗരത്തിന്മേലും നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “വെട്ടിനീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നതാണ്; ആ വാക്ക് യെഹൂദന്മാർക്കും യെരൂശലേമിന്നും വേണ്ടിയുള്ള ഒരു കാലപരിധിയെയോ പരീക്ഷണകാലത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നേ, യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിനും എഴുപത് വർഷത്തെ പ്രവാസത്തിനും കാരണമായ കലഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തെയും അത് പ്രതിനിധീകരിച്ചു. തുടർന്ന്, മൂന്നാമത്തെ കല്പനയിൽനിന്ന് ആരംഭിച്ച് ആ നാനൂറ് തൊണ്ണൂറ് വർഷങ്ങൾ “നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടു.” കലഹത്തിന്റെ ആദ്യ നാനൂറ് തൊണ്ണൂറ് വർഷങ്ങൾ നെബൂഖദ്നേസറിന്റെ മൂന്ന് ആക്രമണങ്ങൾക്കും, യെരൂശലേമിന്റെ അന്തിമ നാശത്തിനും, ശാബ്ദിക ഇസ്രായേലിന്റെ ശാബ്ദിക ബാബേലിലെ എഴുപത് വർഷത്തെ ചിതറിപ്പോക്കിനും പ്രവാസത്തിനും കാരണമായി.
ആദ്യത്തെ കല്പന ബദ്ധതയുടെ അവസാനത്തെയും യെരൂശലേം പുനർനിർമിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയുടെ ആരംഭത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തി. മൂന്നാമത്തെ കല്പന ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി. ആദ്യ ദൂതന്റെ വരവ്, ആത്മീയ ബാബിലോണിൽ ആത്മീയ യിസ്രായേൽ പന്ത്രണ്ടുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം അനുഭവിച്ച ബദ്ധതയുടെ അവസാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി; കൂടാതെ, ക്രിസ്തു മില്ലറൈറ്റുകളെ ഉപയോഗിച്ച് ബദ്ധതയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് ഒരു ആത്മീയ ആലയം പണിതുയർത്തിയ നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങളുള്ള ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും അത് അടയാളപ്പെടുത്തി.
ഇരുപത്തിയാറും ഇരുപത്തിയേഴും വചനങ്ങളിൽ രണ്ടുതവണ “നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടത്” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്ക് “charats” ആകുന്നു; അതിന് “മുറിവേൽപ്പിക്കുക” എന്നും “ഒരു കല്പന” എന്നും അർത്ഥമുണ്ട്. ആദ്യ ക്രോധത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ പാപ്പാസഭയ്ക്ക് മാരകമായ ഒരു “മുറിവ്” ലഭിക്കുമെന്നത് പ്രവചനപരമായി “കല്പിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.” ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം, മുപ്പത്തിയാറാം വചനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതും ഇതേ വാക്കാണ്.
രാജാവ് തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കും; അവൻ തന്റെ സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊണ്ട്, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും മീതെ തന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും, ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തിനെതിരെ അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യും; ക്രോധം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ അവൻ വിജയിക്കും; നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടതു സംഭവിച്ചുതീരും എന്നതുകൊണ്ടു തന്നേ. ദാനിയേൽ 11:36.
മുപ്പത്താറാം വാക്യത്തിൽ, “രാജാവ്” പാപ്പത്വത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 1798-ൽ അതിന് മരണകരമായ മുറിവ് ലഭിക്കുന്നതുവരെ പാപ്പത്വം അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. അപ്പോൾ ആദ്യത്തെ “ക്രോധം” “പൂർത്തിയാകേണ്ടതായിരുന്നു,” കാരണം ആ “ക്രോധം” “നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും” (കല്പിക്കപ്പെട്ടതും) “നടത്തപ്പെടേണ്ടതുമായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്.” കി.മു. 723-ൽ ആരംഭിച്ച് 1798-ൽ അവസാനിച്ച ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ ആദ്യ ക്രോധത്തിന്റെ അവസാനം, പാപ്പത്വത്തിന് ഒരു “മരണകരമായ മുറിവ്” ലഭിച്ചു. “നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട” എന്ന പദത്തിന് “മുറിവ്” എന്നാണ് അർത്ഥം.
അവന്റെ തലകളിൽ ഒന്ന് മരണത്തിന്നു മുറിവേറ്റതുപോലെ ഞാൻ കണ്ടു; എന്നാൽ അവന്റെ മാരകമുറിവ് സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു; സർവ്വലോകവും വിസ്മയിച്ചു മൃഗത്തെ അനുഗമിച്ചു. വെളിപ്പാടു 13:3.
മില്ലറൈറ്റുകളുടെ പ്രവചനാത്മക ഘടന, പുറജാതീയതയ്ക്കു പിന്നാലെ പാപ്പാസഭാഭരണവും ഉൾപ്പെടുന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ട് ശക്തികളിന്മേലായിരുന്നു അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നത്. ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, പതിമൂന്നാം വചനത്തിലെ “ഖസോൻ” ദർശനത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ആ രണ്ട് ശക്തികളും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിക്കളയും എന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
അപ്പോൾ ഒരു വിശുദ്ധൻ സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു; സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വിശുദ്ധനോടു മറ്റൊരു വിശുദ്ധൻ ചോദിച്ചു: നിത്യയാഗത്തെക്കുറിച്ചും ശൂന്യമാക്കുന്ന ലംഘനത്തെക്കുറിച്ചും, വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും രണ്ടും കാൽകീഴിൽ ചവിട്ടിക്കളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന ദർശനം എത്രകാലം നിലനിൽക്കും? ദാനീയേൽ 8:13.
പാപ്പാലിന്റെ ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തി ആയിരത്തി ഇരുനൂറും അറുപത് വർഷം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിമെതിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.
എന്നാൽ ആലയത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള പ്രാകാരം വിട്ടുകളക; അതിനെ അളക്കരുത്; കാരണം അത് ജാതികൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവർ വിശുദ്ധനഗരത്തെ നാൽപ്പത്തിരണ്ടു മാസം ചവിട്ടിമെതിക്കും. ഞാൻ എന്റെ രണ്ടു സാക്ഷികൾക്കു അധികാരം നൽകും; അവർ രട്ടുടുത്തുകൊണ്ട് ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസം പ്രവചിക്കും. വെളിപ്പാട് 11:2, 3.
1798-ൽ ആദ്യത്തെ ക്രോധകാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ, പാപ്പത്വത്തെ “മുറിവേൽപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു” പ്രവചനം നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. ദാനിയേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ, ആ നിശ്ചയം അവസാന രണ്ടു വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവിടെ രണ്ടുതവണ “നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം “chazon” ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ “നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം വേറൊരു എബ്രായ പദമാണ്; അത് “mareh” ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അന്തിമദിനങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദാനിയേൽ, ഈ രണ്ടു ദർശനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു; ഗബ്രിയേൽ അവയെ മാനസികമായി വേർതിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഈ വിഷയം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഞങ്ങൾ തുടരും.
“ദൈവം നമ്മെക്കു ഒരു പുതിയ സന്ദേശം നല്കുന്നില്ല. 1843-ലും 1844-ലും മറ്റു സഭകളില്നിന്ന് നമ്മെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം തന്നെയാണ് നാം പ്രസ്താവിക്കേണ്ടത്.” റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ജനുവരി 19, 1905.