ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - അമ്പത്തിയേഴാം ഭാഗം

പ്രവാചകന്മാരൊക്കെയും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; എല്ലാ പ്രവചനങ്ങളും വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേർന്നു അതിൽ തന്നെയാണ് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലുള്ള അതേ രേഖ തന്നെയാണ് വീണ്ടും കൈക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; കാരണം അവ രണ്ടും ഒരേ പുസ്തകമാണ്. ഈ പ്രവാചകസിദ്ധാന്തങ്ങളൊക്കെയും മുമ്പത്തെ ലേഖനങ്ങളിൽ ദൃഢമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ, കൃപാവിധി അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രയിട്ടിരുന്നതായ ഒരു പ്രവചനം മുദ്രവിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെടുന്നതായി നാം അറിയിക്കപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ മുദ്രവിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലുള്ള സന്ദേശത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവാചകഘടകങ്ങളെ ഈ ലേഖനങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ സന്ദേശം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു പ്രവാചകസത്യമല്ല; മുദ്രവിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഈ സന്ദേശത്തിലെ ഓരോ ഘടകവും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിലാണ് വരുന്നത്.

“കാലം അടുക്കെ എത്തിയിരിക്കുന്നു” എന്ന സമയത്ത്, കൃപാകാലം അവസാനിക്കാനൊരുങ്ങുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, സന്ദേശം മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുന്നു. ദാനിയേൽവും വെളിപ്പാടും എന്ന പുസ്തകങ്ങൾ, പ്രവചനാത്മാവിന്റെ എഴുത്തുകളിലെ വ്യാഖ്യാനവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി നോക്കുമ്പോൾ, ഒരു പ്രവാചകസന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ച് വളരെ വ്യക്തമായി സംസാരിക്കുന്നു. മുദ്ര തുറക്കൽ നിർവഹിക്കുന്നത് യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമാണ്; അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഒരു ക്രമബദ്ധമായ രീതിയാണ് പ്രയോഗിക്കുന്നത്. അവൻ ആ സന്ദേശം പിതാവിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കുന്നു; ഏഴ് മുദ്രകളാൽ മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ കൈവശം പിടിച്ചിരിക്കുന്നവനായി പിതാവ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം—അവൻ ദാവീദിന്റെ വേറും അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടും ആകുന്നു—പിതാവിൽ നിന്ന് പുസ്തകം ഏറ്റെടുത്ത് മുദ്രകൾ നീക്കുന്നു.

അതിനുശേഷം യേശു സന്ദേശം ഗബ്രിയേലിന് നൽകുന്നു; ഗബ്രിയേൽ മറ്റു ദൂതന്മാരോടുകൂടെ ആ സന്ദേശം ഒരു പ്രവാചകനിലേക്കു കൈമാറുന്നു; അവൻ ആ സന്ദേശം എഴുതി സഭകളിലേക്കു അയക്കുന്നു. പ്രവചനസന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കേണ്ട സമയം അടുക്കുമ്പോൾ, ആ പ്രവചനസന്ദേശത്തിന്റെ തുറക്കൽ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു; അത് പ്രവാചകന്റെ എഴുത്തിന്റെ ലക്ഷ്യശ്രോതാക്കളായ സഭകളിലെ ഉള്ളവരെ പരീക്ഷിക്കുന്നു. സഭയിലെ ആ വ്യക്തിഗത അംഗങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന പ്രതികരണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, അവർ രണ്ടു വർഗങ്ങളിൽ ഏതിനാണ് ഉൾപ്പെടുന്നതെന്ന് അവർ തന്നെ നിർണയിക്കുന്നു. മുദ്ര അഴിച്ചുതുറന്ന സന്ദേശം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന അറിവിന്റെ വർധനവ് സ്വീകരിക്കുന്നവർ “ജ്ഞാനികൾ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അത് സ്വീകരിക്കാത്തവർ ദാനിയേൽ മുഖേന “ദുഷ്ടന്മാർ” എന്നും, മത്തായി മുഖേന “മൂഢന്മാർ” എന്നും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

അവസാന പ്രവചനരഹസ്യത്തിന്റെ മുദ്രവിമോചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ എല്ലാ ഘടകങ്ങളും വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ ഒമ്പതാം വാക്യത്തിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുകയും പ്രത്യേകം ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; കാരണം, അത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിലെ ഒരു ഘടകത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു, അത് ആരാധകരുടെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളെയും പരീക്ഷിക്കുന്നതായിരിക്കും. വാക്യത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ പതാകയ്ക്കു പിന്നാലെ വരുന്ന സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കുന്നത് “ജ്ഞാനികൾ” ആകുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നതിലൂടെയാണ് അത് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്.

“ജ്ഞാനമുള്ള മനസ്സ്” എന്നത് “ജ്ഞാനികളുടെ” മനസ്സാണ്. “ജ്ഞാനികൾ” അറിവിന്റെ വർധന മനസ്സിലാക്കുന്നു; കൂടാതെ, ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കയും ദുഷ്ടന്മാർ നിരസിക്കയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക സൂചികയ്ക്ക് തൽക്ഷണം ശേഷം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അറിവിന്റെ വർധനയും, തുടർന്ന് വരുന്ന വാക്യങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട സത്യമാണ്. ആ വാക്യങ്ങൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അവസാന ദൃഷ്ടാന്തത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ മുദ്രവിലക്കപ്പെടുന്നത്, ആ എട്ട് രാജ്യങ്ങളും ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ ആദ്യ ദൃഷ്ടാന്തത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന സത്യമാണ്.

സത്യത്തിന്റെ വെളിപ്പാട്, മില്ലറുടെ രത്നങ്ങളിലൊന്നായിരുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരിമിത ദൃഷ്ടിക്കോണം നിലനിറുത്തുന്നു; എങ്കിലും അത് പത്തിരട്ടി കൂടുതൽ പ്രകാശിച്ചു, കാരണം അതിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ അവരുടെ ചരിത്രത്തിലെ പരിമിത സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ഗ്രഹിച്ചിരുന്നതിനെക്കാൾ വളരെ അധികം സത്യം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ അത് “പത്ത്” എന്ന സംഖ്യ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഒരു പരീക്ഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ “ഇവിടെ ജ്ഞാനമുള്ള മനസ്സുണ്ട്” എന്ന ആമുഖ മുന്നറിയിപ്പിലെ മുന്നറിയിപ്പ് ദീപസ്തംഭവും പ്രവാചകപരമായി ഇപ്രകാരം വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു: കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിടപ്പെടുന്ന സന്ദേശം അയക്കപ്പെടുന്ന സഭകളെ താഴെപ്പറയുന്ന സത്യം പരീക്ഷിക്കും.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ പാപ്പാത്വത്തിന്റെ ഇരുള്‍മൂടിയ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയിലേക്കു യോഹന്നാൻ കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാടിന്റെ പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ അവൻ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട അതേ ചരിത്രഘട്ടമായ 1798-ൽ, അതായത് ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അറ്റത്തുതന്നെ, അവൻ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

“കടൽത്തീരത്തിലെ മണൽ” 1798-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, അത് യോഹന്നാനു പാപ്പത്വത്തെ (കടലിൽനിന്നുള്ള മൃഗം) ഭൂതകാലരൂപത്തിൽ കാണിക്കപ്പെട്ടതും, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് (ഭൂമിയിൽനിന്നുള്ള മൃഗം) ഉയർന്നുവരുന്നതും, ഒടുവിൽ അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഒരു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്നതുമായ ചരിത്രപരമായ ദൃശ്യസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഭൂമിയിലെ മൃഗം ലോകത്തെ “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ” സ്വീകരിക്കുവാൻ ബലാൽക്കാരപ്പെടുത്തുന്നു; ആ പ്രതിമ സംസാരിക്കുകയും സമ്പൂർണ്ണ ലോകമെങ്ങും ഞായറാഴ്ചാനിയമം നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യും.

പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അന്തിമ അവതരണം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു യോഹന്നാൻ ചരിത്രത്തിലെ അതേ ദൃശ്യസ്ഥാനത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു. ആ ദൃശ്യസ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ രാജ്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. മൃഗം സഭയെയും രാജ്യത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നുവെന്ന് അവനോടു ആദ്യം അറിയിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം അവൾ ഏഴ് തലകളിന്മേൽ മാത്രമല്ല, ഏഴ് പർവ്വതങ്ങളിന്മേലും ഇരുന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ മഹാവേശ്യയുടെ ഇരിപ്പ്, അവൾ മൃഗത്തെ സവാരിചെയ്യുന്നവളാണെന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; മൃഗത്തെ സവാരിചെയ്യുന്നവൾ തന്നെയാണ് മൃഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൾ.

“ഭരിക്കുന്നു” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം കൈവശം വെക്കുകയും മേൽഭരണം നടത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. ഒരു സവാരിക്കാരൻ കുതിരക്കൊടി പിടിച്ചുകൊണ്ട് മൃഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. പാപ്പാസഭ ഏഴ് തലകളുടെയും ഏഴ് പർവതങ്ങളുടെയും മേൽ ഭരണം നടത്തുന്നു. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, നീ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ “തല” ആകുന്നു എന്നു ദാനിയേൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിനെ അറിയിക്കുന്നു. യെശയ്യാവ് ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ “തല” എന്നത് ഒരു രാജാവിനെയും ഒരു തലസ്ഥാനത്തെയും അല്ലെങ്കിൽ ഒരു രാജ്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

മൃഗത്തിന്മേൽ കയറിയിരിക്കുന്ന സ്ത്രീയായ പാപ്പത്വം ഭൂമിയിലെ സകല രാജാക്കന്മാരുടെയും മേൽ ആധിപത്യം നടത്തുന്നു. ആ രാജാക്കന്മാർ “പത്ത് രാജാക്കന്മാർ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവർ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ വ്യാളിശക്തിയാണ്. അവർ തന്നെയാണ് സോരിന്റെ വേശ്യ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന രാജാക്കന്മാർ. ആ “പത്ത് രാജാക്കന്മാർ” പാപ്പത്വത്തിന്റെ അധികാരം അംഗീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ ആ പത്ത് രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രധാന രാജാവ് ഐക്യനാടുകളാണ്. അതിനാൽ, ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രരാജ്യങ്ങളുടെ രാജാവായ ആഹാബ് മുഖാന്തരവും ഐക്യനാടുകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. “ഏഴ്” എന്ന സംഖ്യ “പൂർണ്ണം” എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ മേൽ വാഴ്ച നടത്തുന്നതായി പാപ്പത്വം ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവൾ പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ മേലും വാഴ്ച നടത്തുന്നു; അവൾ ഏഴ് തലകളുടെ മേൽ ഇരിക്കുന്നു.

ഇവിടെയാണ് ജ്ഞാനമുള്ള മനസ്സ്; എന്തെന്നാൽ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ജ്ഞാനികൾ “വരിയിന്മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നു, കൂടാതെ വേശ്യ ഭരിക്കുന്ന രാജಕೀಯകൗശലത്തിന്റെ ഓരോ പ്രതീകവും അതേ സത്യത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു. അവൾ ഏഴ് പർവ്വതങ്ങളിന്മേലും ഭരിക്കുന്നു; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ “പർവ്വതം” ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതീകമാണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു, എന്നാൽ പ്രതീകങ്ങൾക്ക് ഒരിലധികം അർത്ഥങ്ങളുണ്ടെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.

പർവതങ്ങൾ ഒരു സഭയുടെ പ്രതീകവുമാണ്. തിരുവെഴുത്തുകളിൽ പറയുന്ന “മഹിമയുള്ള വിശുദ്ധ പർവതം” ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“കർത്താവിന്റെ ആലയം” അവന്റെ സഭയാണ്; അതു ഒരു “പർവ്വതം” ആകുന്നു. മഹാവേശ്യ ഏഴ് പർവ്വതങ്ങളുടെ മീതെ ഇരിക്കുന്നു; അതുവഴി, അവൾ സകല രാജാക്കന്മാരുടെയും മേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നതുപോലെ തന്നെ, സകല സഭകളുടെയും മേലും ഭരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ലോകമൊട്ടാകെയുള്ള സകല സഭകളുടെയും സകല രാജ്യങ്ങളുടെയും മേൽ അവൾക്കു നിയന്ത്രണമുണ്ട്.

നാം ഇപ്പോൾ ഉദ്ധരിച്ച, യെശയ്യാവിന്ന് “യൂദാവിനെയും യെരൂശലേമിനെയും സംബന്ധിച്ചു” ലഭിച്ച ദർശനം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അത് ഇപ്പോഴും നാലാം അധ്യായത്തിലെ അതേ ഭാഗമാണ്. യെശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം, “വരുവിൻ; നാം യഹോവയുടെ പർവ്വതത്തിലേക്കും യാക്കോബിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിലേക്കും കയറിപ്പോകാം” എന്നു ജനങ്ങൾ പറയുന്ന അതേ “ദിവസം” തന്നെയാണ് ഇത്. അതേ കാലഘട്ടത്തിൽ “ഏഴ് സ്ത്രീകൾ” തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

യെശയ്യാവിന്റെ ദർശനത്തിന്റെ വിഷയമായിരിക്കുന്ന ആ “ദിവസം,” വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂർ” ആകുന്നു. 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയിൽനിന്ന് “മടങ്ങിവരുക” എന്ന മുന്നറിയിപ്പ് സ്വീകരിച്ചും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റിയും, യെഹെസ്കേലിന്റെ ആദ്യ പ്രവചനത്താൽ ഒന്നിച്ചു കൂട്ടപ്പെട്ടുംിരിക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ, ഇസ്‌ലാമിന്റെ നാലു കാറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം അവർ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് അവർ ഒരു പതാകയായി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ ഭൂകമ്പത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാനുള്ള ആഹ്വാനത്തോടു ദൈവത്തിന്റെ ബാബിലോണിലുള്ള മറ്റു മക്കൾ പ്രതികരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു; ആ ഭൂകമ്പം അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ മറ്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടം ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാനുള്ള സന്ദേശം കേൾക്കുന്നു; അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: “വരുവിൻ, നമുക്ക് യഹോവയുടെ പർവ്വതത്തിലേക്കും യാക്കോബിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിലേക്കും കയറിപ്പോകാം.”

ആ “മണിക്കൂറിൽ” മഹാവേശ്യ തന്റെ ഗാനങ്ങൾ പാടിത്തുടങ്ങി ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു. കുഞ്ഞാടിന്റെ ജീവപുസ്തകത്തിൽ പേരെഴുതപ്പെടാത്തവർ ആ വേശ്യയെ പിന്തുടരുന്നു; അവരുടെ സഭകൾ അവളുടെ അധികാരത്തിനു കീഴിലാകുന്നു. ആ സഭകളെ യെശയ്യാവ് “ഏഴ് സ്ത്രീകൾ” എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ “ഏഴ് സ്ത്രീകൾ” പാപ്പാസഭ ഭരിക്കേണ്ട “ഏഴ് പർവ്വതങ്ങൾ” ആകുന്നു; അതേ സമയം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ സർവ്വലോകത്തെയും മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമ സ്ഥാപിപ്പാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു; ആ പ്രതിമ സംസാരിക്കുകയും എല്ലാവരെയും പാപ്പാസഭയുടെ അധികാരമുദ്ര സ്വീകരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

“ആ ഏഴ് സ്ത്രീകൾ ഒരൊറ്റ പുരുഷനെ പിടിച്ചുപറ്റും”; ആ “പുരുഷൻ” എന്നു പറയുന്നതു പൗലൊസ് “പാപപുരുഷൻ” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ആ “പുരുഷൻ” തന്നെയാണ്. ആ പരീക്ഷണകാലഘട്ടത്തിൽ “യെരൂശലേമിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നവർ വിശുദ്ധൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും; യെരൂശലേമിൽ ജീവനുള്ളവരിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏവനും അങ്ങനെ തന്നേ.” ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നതു ലോകസ്ഥാപനത്തിന്നുമുമ്പേ അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടിന്റെ ജീവപുസ്തകത്തിൽ പേരുകൾ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ആളുകളെയാണ്. “പാപപുരുഷനെ” പിടിച്ചുപറ്റുന്ന മറ്റൊരു വർഗ്ഗം വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ പാപപുരുഷനെ നമസ്കരിക്കുന്നവരാണ്.

ഞായറാഴ്ചാ നിയമ പ്രതിസന്ധിയായ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂർ” അന്വേഷണവിധിയുടെ സമാപ്തിയാണ്; കൂടാതെ, നിങ്ങളുടെ പേര് ജീവന്റെ പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയതായി കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നോ ഇല്ലയോ എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് വിധി നിൽക്കുന്നത്. അതിനാൽ, ആ സമയത്ത് ജീവന്റെ പുസ്തകത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ വിധിയുടെ അത്യന്തം അന്തിമ ദൃശ്യങ്ങളെ തന്നെയാണ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. “പാപമനുഷ്യനെ” ആശ്രയിക്കുന്നവർ, തങ്ങൾ “സ്വന്തം അപ്പം തിന്നുകയും, സ്വന്തം വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും” ചെയ്യുമെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോഴും, അവരുടെ പ്രധാനമായ ആഗ്രഹം “നിന്റെ നാമത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടുക” എന്നതാണ്.

അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഉപദേശപ്രസ്താവനയായ വിശ്വാസങ്ങളെ (തങ്ങളുടേതായ അപ്പം തിന്നുക) നിലനിർത്തുകയും, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം സമുദായപരമായ പ്രഖ്യാപനത്തെ (തങ്ങളുടേതായ വസ്ത്രം) നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യന്റെ” നാമം സ്വീകരിക്കും. “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യന്റെ” നാമം “കത്തോലിക്ക” എന്നതാണ്; അതിന്റെ അർത്ഥം “സാർവത്രികം” എന്നാകുന്നു. “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യനെ” ആശ്രയിച്ചു പിടിക്കുന്നവർ “സാർവത്രിക സഭയുടെ” ഭാഗമാകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതായത് കത്തോലിക്ക സഭയുടെ. തങ്ങളുടെ “നിന്ദ” “നീക്കിക്കളയുന്നതിന്” അവർ ആ ബന്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

“നിന്ദ” അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാ സഭകളുടെയും എല്ലാ ജാതികളുടെയും മേൽ ഭരിക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ രണ്ടു പ്രധാന ഘടകങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂറിൽ”, “മൂന്നാം കഷ്ടം വേഗത്തിൽ വരുന്നു”. “മൂന്നാം കഷ്ടം” ഇസ്ലാമാണ്. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂറിൽ” ഏഴാം കാഹളം മുഴങ്ങുന്നു. ഏഴാം കാഹളം ഇസ്ലാമാണ്. “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ മണിക്കൂറിൽ” ഇസ്ലാം പ്രഹരിക്കുന്നു; ലോകചരിത്രമൊട്ടാകെ നിർബന്ധിത ഞായറാഴ്ചാരാധനയ്‌ക്കെതിരായ ന്യായവിധിയിൽ ദൈവം പ്രയോഗിച്ച പ്രവചനോപകരണങ്ങളാണ് എല്ലാ കാഹളങ്ങളും.

അടുത്തുതന്നെ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ഐക്യനാടുകളുടെ “ദേശീയ നാശം” വരുത്തിക്കൊള്ളപ്പെടുമ്പോൾ, “ജാതികൾ ക്രുദ്ധരാകും.” ഉത്ഭവപുസ്തകത്തിലെ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ജാതികളെ ക്രുദ്ധരാക്കുന്നത് ഇസ്ലാമാണ്.

അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ “നിന്ദ” ഇസ്ലാം മതമാണ്. ലോകത്തിലെ സഭകളും ജാതികളും കത്തോലിക്കാ സഭ ഭരിക്കുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പുതിയ ലോകക്രമത്തിന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴിൽ വരും. ക്രി.വ. 330-ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പാപ്പാസഭയ്ക്ക് അതിന്റെ സിംഹാസനം നൽകിയതുപോലെ, പോപ്പ് ഏകലോക സംവിധാനത്തിന്മേൽ ഇരിക്കും. ഇസ്ലാം മനുഷ്യജാതിക്കെതിരെ കൊണ്ടുവരുന്ന യുദ്ധാവസ്ഥയെ നേരിടാനുള്ള തങ്ങളുടെ കഴിവ് ഐക്യശ്രമത്തിലൂടെയേ സാധ്യമാകൂ എന്നു ജാതികൾ നിർണയിക്കും; അതിന് ഏതെങ്കിലും നൈതിക അധികാരത്തോടുള്ള കീഴടങ്ങൽ ആവശ്യമാകും, ആ അധികാരം റോമൻ സഭയാണെന്ന് ഐക്യനാടുകൾ ഉറച്ചുപറയും. ക്രി.വ. 533-ൽ ജസ്റ്റിനിയൻ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്ക് അതിന്റെ മഹത്തായ അധികാരം നൽകിയതുപോലെ, ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രി.വ. 496-ൽ ക്ലോവിസ് കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്തതുപോലെ, ഐക്യനാടുകൾ തന്റെ സൈനിക ശക്തിയിലൂടെ ലോകത്തെ അനുസരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കും. വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടും.

പ്രതിമ ഒരിക്കൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ ആക്രമണങ്ങളാൽ ക്രോധിതരായിരിക്കുന്ന ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ, ലോകവ്യാപകമായ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ നിലവിൽ വരുത്തുന്നതിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഇസ്ലാമിനെതിരായ സർവ്വസാധാരണമായ “നിന്ദ” തന്നെയല്ല “പാപപുരുഷൻ” (ജെസബെൽ) യഥാർത്ഥത്തിൽ പരിഗണിച്ചിരുന്നത് എന്നു തിരിച്ചറിയും. വളരെ വൈകിയശേഷം, ജെസബെലിനു ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു പരിഗണനയും ഇല്ലെന്നും, ഹെരോദ്യാസ് യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെ കൊന്നതുപോലെ എലീയാവിനെ കൊല്ലുകയെന്നതാണു അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഗ്രഹമെന്നും ലോകം മനസ്സിലാക്കും.

“ജ്ഞാനം ഉള്ള മനസ്സ്” എന്നത് “ജ്ഞാനികളുടെ മനസ്സ്” ആകുന്നു; കൂടാതെ “ജ്ഞാനികൾ” എന്നവർ, പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മുദ്രവിടുമ്പോൾ ഉത്ഭവിക്കുന്ന “ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധന” മനസ്സിലാക്കുന്നവരാകുന്നു.

“സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്ന ഏഴ് തലകൾ ഏഴ് പർവ്വതങ്ങളാകുന്നു” എന്നത്, പാപ്പാധിപത്യം സഭയിലും രാജ്യത്തിലും ഒരുപോലെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കും എന്ന സത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ചിഹ്നങ്ങൾക്ക് ഒരിലധികം അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്; ചിഹ്നങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഭാഗത്തിന്റെ പ്രസംഗസന്ദർഭം അനുസരിച്ചാണ് അവ നിർവചിക്കപ്പെടുകയും മനസ്സിലാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടത്. ഈ വാക്യം തലകൾ പർവ്വതങ്ങളാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനാൽ, തലകൾ (രാജ്യഭരണകൗശലം) എന്നും പർവ്വതങ്ങൾ (സഭാഭരണകൗശലം) എന്നും തമ്മിൽ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള ന്യായം എന്താണെന്ന വാദം ഉയരുന്നു. ഈ വ്യത്യാസം ദാനിയേൽ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഏഴാം, എട്ടാം അധ്യായങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ, അവയ്ക്കു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന മൃഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തങ്ങളായി, ജാതീയ റോമും പാപ്പാത്മക റോമും രണ്ടും “വ്യത്യസ്തം” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ഏഴാം അധ്യായത്തെ എട്ടാം അധ്യായത്തിന്മേൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ (വരിക്കു മുകളിൽ വരി), എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ നാം റോമിന്റെ ചെറുകൊമ്പിനെ കാണുന്നു; അത് പുരുഷൻ, സ്ത്രീ, പുരുഷൻ, സ്ത്രീ എന്നിങ്ങനെ മാറിമാറി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. രണ്ട് ശക്തികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു ചിഹ്നം (ചെറുകൊമ്പ്). ആ അധ്യായങ്ങളിൽ, ഒരു കൊമ്പ് ഒരു രാജ്യം ആകുന്നു, ഒരു രാജ്യം ഒരു തലയുമാകുന്നു. എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ചെറുകൊമ്പ് രണ്ട് രാജ്യങ്ങളെ—ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെയും അഞ്ചാമത്തെയും രാജ്യങ്ങളെ—പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ചെറുകൊമ്പ് പ്രതീകാത്മകമായി രണ്ട് രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും സംസ്ഥാനഭരണകൗശലവും സഭാഭരണകൗശലവും ഒന്നിക്കുന്ന ഐക്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളാണ്. ഏഴ് തലകൾ, ഏഴ് പർവതങ്ങളും കൂടിയായ അവ, രണ്ട് രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവയിൽ ഒരു രാജ്യം സഭാഭരണകൗശലവും മറ്റേത് സംസ്ഥാനഭരണകൗശലവും ആകുന്നു.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ഈ പ്രവചനാത്മക പ്രതീകത്വത്തിന് മറ്റൊരു സാക്ഷ്യവും ഉണ്ട്; അവിടെ മില്ലറൈറ്റുകൾ റോമിന്റെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായി മനസ്സിലാക്കിയ അവസാന രാജ്യം ഇരുമ്പും കളിമണ്ണുംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യാഥാർഥ്യത്തിൽ ഇരുമ്പ് കളിമണ്ണുമായി ചേരാത്തതായിരുന്നാലും, ഇരുമ്പും കളിമണ്ണും ഒന്നിച്ചുകാണപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ “ഇരുമ്പും കളിമണ്ണും” സംബന്ധിച്ചു സഹോദരി വൈറ്റ് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ സഭാധിപത്യത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രാധിപത്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു; അതുപോലെ തന്നെയാണ് എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ചെറിയ കൊമ്പും, പർവ്വതങ്ങളുമായിരിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ തലകളും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.