ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം — അറുപതാം ഭാഗം

ഇവിടെയാകുന്നു ജ്ഞാനമുള്ള മനസ്സ്. ആ ഏഴ് തലകൾ, സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്ന ഏഴ് പർവതങ്ങളാകുന്നു. പിന്നെയും ഏഴ് രാജാക്കന്മാരുണ്ട്: അഞ്ചുപേർ വീണുപോയിരിക്കുന്നു; ഒരുവൻ ഉണ്ട്; മറ്റേവൻ ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല; അവൻ വരുമ്പോൾ അല്പകാലം നിലനിൽക്കേണ്ടതാകുന്നു. ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്തതുമായ മൃഗം, അവൻ തന്നേ എട്ടാമത്തേവൻ ആകുന്നു; എങ്കിലും അവൻ ആ ഏഴിൽപ്പെട്ടവനാകുന്നു; അവൻ നാശത്തിലേക്കു പോകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:9–11.

“ശുദ്ധരായിരിക്കുന്നവരുടെമേൽ പിൻമഴ വരുന്നു—അപ്പോൾ എല്ലാവരും മുമ്പെപ്പോലെ അതിനെ പ്രാപിക്കും.

“നാല് ദൂതന്മാര്‍ കൈവിടുമ്പോള്‍, ക്രിസ്തു തന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കും. തങ്ങള്‍ക്കു കഴിയുന്ന എല്ലാം ചെയ്യുന്നവരെ ഒഴികെ മറ്റാരും അന്ത്യമഴ പ്രാപിക്കുകയില്ല.” Spalding and Magan, 3.

ഇസ്രായേലിന്റെ അശുദ്ധനും ദുഷ്ടനുമായ പ്രഭുവേ, അകൃത്യത്തിന് അന്ത്യം വരുന്ന നിന്റെ ദിവസം വന്നിരിക്കുന്നു. യഹോവയായ കർത്താവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: തലാഭരണം നീക്കിക്കളക, കിരീടം എടുത്തുകളക; ഇത് ഇനിമേൽ അതുപോലെ ആയിരിക്കയില്ല; താഴ്ന്നവനെ ഉയർത്തുകയും ഉയർന്നവനെ താഴ്ത്തുകയും ചെയ്‍വിൻ. ഞാൻ അതിനെ മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും; അതു ഇനി ഉണ്ടാകയില്ല, അതിനുള്ള അവകാശമുള്ളവൻ വരുവോളം; ഞാൻ അതു അവന്നു കൊടുക്കും. യെഹെസ്കേൽ 21:25–27.

“രാജ്യത്തെ വേഗത്തിൽ നാശത്തിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവരിൽ പ്രധാനി അവരുടെ രാജാവായ സിദെക്ക്യാവായിരുന്നു. പ്രവാചകന്മാർ മുഖാന്തരം നൽകിയ യഹോവയുടെ ഉപദേശങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ചും, താൻ നെബൂഖദ്‌നേസറോടു കടപ്പെട്ടിരുന്ന കൃതജ്ഞതയുടെ ബാധ്യത മറന്നും, യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ നാമത്തിൽ ചെയ്ത തന്റെ ഗൗരവമുള്ള അനുസരണപ്രതിജ്ഞ ലംഘിച്ചും, യെഹൂദയുടെ രാജാവ് പ്രവാചകന്മാർക്കെതിരെയും, തനിക്കു ഉപകാരം ചെയ്തവനെതിരെയും, തന്റെ ദൈവത്തിനെതിരെയും മത്സരിച്ചു. തന്റെ സ്വന്തം ജ്ഞാനത്തിന്റെ വ്യർത്ഥാഭിമാനത്തിൽ അവൻ യിസ്രായേലിന്റെ സമൃദ്ധിയുടെ പുരാതന ശത്രുവിനോടു സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു; “അവർ തനിക്കു കുതിരകളും അനേകം ജനങ്ങളെയും കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ ദൂതന്മാരെ മിസ്രയീമിലേക്കയച്ചു.”

“‘അവൻ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കുമോ?’ ഇങ്ങനെ ഓരോ വിശുദ്ധവിശ്വാസവും അത്യന്തം ദുഷ്ടമായി വഞ്ചിച്ചവനെക്കുറിച്ച് കർത്താവു ചോദിച്ചു; ‘ഇത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ രക്ഷപ്പെടുമോ? അല്ലെങ്കിൽ അവൻ നിയമം ലംഘിച്ച് വിടുവിക്കപ്പെടുമോ? ഞാൻ ജീവനുള്ളവൻ ആകയാൽ, എന്നു യഹോവയായ കർത്താവിന്റെ അരുളപ്പാടു, നിശ്ചയമായി, അവനെ രാജാവാക്കിയ രാജാവ് വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് തന്നേ—അവൻ നിന്ദിച്ച സത്യം ആരുടേതോ, അവൻ ലംഘിച്ച നിയമം ആരുടേതോ—അവന്റെ അടുത്തുതന്നെ, ബാബിലോന്റെ നടുവിൽവെച്ചു അവൻ മരിക്കും. ഫറവോൻ തന്റെ പ്രബലസൈന്യത്താലും മഹാസമൂഹത്താലും യുദ്ധത്തിൽ അവന്നു സഹായം ചെയ്യുകയുമില്ല: … കാരണം അവൻ നിയമം ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് സത്യത്തെ നിന്ദിച്ചു; ഇതാ, അവൻ തന്റെ കൈ കൊടുത്തിരിക്കെ ഈ സകലവും ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അവൻ രക്ഷപ്പെടുകയില്ല.’ യെഹെസ്കേൽ 17:15–18.”

‘അശുദ്ധനായ ദുഷ്ടപ്രഭുവിന്’ അന്തിമ വിധിന്യായത്തിന്റെ ദിവസം വന്നിരുന്നു. ‘കിരീടാഭരണമായ മുടിയണി നീക്കുക,’ എന്നു കർത്താവ് വിധിച്ചു, ‘കിരീടം എടുത്തുകളക.’ ക്രിസ്തു തന്നേ തന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ യെഹൂദാവിന് വീണ്ടും ഒരു രാജാവിനെ ലഭിക്കാൻ അനുമതി ഉണ്ടാകുകയില്ല. ദാവീദ് ഗൃഹത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവിക കല്പന ഇപ്രകാരമായിരുന്നു: ‘ഞാൻ അതിനെ മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും;’ ‘അതിന്റെ അവകാശമുള്ളവൻ വരുന്നതുവരെ അത് ഇനി ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല; ഞാൻ അതിനെ അവനു കൊടുക്കും.’ യെഹെസ്കേൽ 21:25–27.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 450, 451.

കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ ശിഷ്യന്മാർ പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശം എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും കൃത്യമായതായിരുന്നു; അത് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ സംഭവങ്ങളും അന്നേരം തന്നേ നടക്കുകയും ചെയ്തു. “കാലം തികഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ദൈവരാജ്യം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ സന്ദേശം. ദാനിയേൽ 9-ലെ അറുപത്തൊമ്പത് ആഴ്ചകൾ—മെശിഹാവായ “അഭിഷിക്തൻ” വരെ എത്തേണ്ടിയിരുന്ന ആ “കാലം”—അവസാനിച്ചപ്പോൾ, യോർദ്ദാനിൽ യോഹന്നാനാൽ ലഭിച്ച സ്നാനത്തിനു ശേഷം ക്രിസ്തു ആത്മാവിന്റെ അഭിഷേകം ഏറ്റുവാങ്ങിയിരുന്നു. അവർ അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്ന “ദൈവരാജ്യം” ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്താൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ഈ രാജ്യം, അവർ വിശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ, ഒരു ഭൗമിക സാമ്രാജ്യം ആയിരുന്നില്ല. അതുപോലെ, “സർവ്വാകാശത്തിൻ കീഴിലുള്ള രാജ്യവും ആധിപത്യവും രാജ്യത്തിന്റെ മഹത്വവും അത്യുന്നതന്റെ വിശുദ്ധജനത്തിന്നു കൊടുക്കപ്പെടും” എന്നപ്പോൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെടേണ്ട ഭാവിയിലെ അമരരാജ്യവും അല്ലായിരുന്നു അത്; “സകല ആധിപത്യങ്ങളും അവനെ സേവിച്ചും അനുസരിച്ചും ഇരിക്കും” എന്ന ആ നിത്യരാജ്യം. ദാനിയേൽ 7:27. ബൈബിളിൽ “ദൈവരാജ്യം” എന്ന പ്രയോഗം കൃപയുടെ രാജ്യത്തെയും മഹത്വത്തിന്റെ രാജ്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. കൃപയുടെ രാജ്യം എബ്രായർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ പൗലൊസ് മുന്നോട്ടു വെക്കുന്നു. “നമ്മുടെ ബലഹീനതകളുടെ അനുഭൂതിയാൽ സ്പർശിക്കപ്പെടുന്ന” കരുണാനിധിയായ മധ്യസ്ഥനായ ക്രിസ്തുവിനെ സൂചിപ്പിച്ചശേഷം അപ്പൊസ്തലൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ആകയാൽ നാം കരുണ പ്രാപിപ്പാനും കൃപ ലഭിക്കാനും ധൈര്യത്തോടെ കൃപാസനത്തിങ്കൽ ചെല്ലുക.” എബ്രായർ 4:15, 16. കൃപാസനം കൃപയുടെ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ഒരു സിംഹാസനത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പ് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. തന്റെ അനേകം ഉപമകളിൽ ക്രിസ്തു “സ്വർഗ്ഗരാജ്യം” എന്ന പ്രയോഗം മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ദിവ്യകൃപ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

“അതിനാൽ മഹിമയുടെ സിംഹാസനം മഹിമയുടെ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഈ രാജ്യത്തെ രക്ഷിതാവിന്റെ ഈ വാക്കുകളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ മഹിമയോടെ വരികയും സകല വിശുദ്ധദൂതന്മാരും അവനോടുകൂടെ ഇരിക്കയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ മഹിമയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കും; അവന്റെ മുമ്പാകെ സകലജാതികളും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെടും.’ മത്തായി 25:31, 32. ഈ രാജ്യം ഇനിയും ഭാവിയിലാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവുവരെ അത് സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയില്ല.”

“മനുഷ്യന്റെ വീഴ്ചയ്ക്ക് ഉടനെത്തന്നെ കൃപയുടെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; കുറ്റബാധിതമായ മനുഷ്യവർഗത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പിനായി ഒരു പദ്ധതി ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു അത്. അന്നു അത് ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലും വാഗ്ദാനത്താലും നിലനിന്നിരുന്നു; വിശ്വാസത്തിലൂടെ മനുഷ്യർ അതിന്റെ പ്രജകളായി മാറാനുമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തോളം അത് യാഥാർഥ്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഭൂമിയിലെ തന്റെ ദൗത്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ശേഷവും, മനുഷ്യരുടെ പിടിവാശിയാലും നന്ദികേടിനാലും ക്ഷീണിതനായ രക്ഷകൻ, കാൽവറിയിലെ യാഗത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞേക്കാമായിരുന്നു. ഗെത്സേമനെയിൽ ദുഃഖത്തിന്റെ പാനപാത്രം അവന്റെ കയ്യിൽ വിറച്ചുനിന്നു. അന്നുതന്നെയും അവൻ തന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്നുള്ള രക്തവിയർപ്പ് തുടച്ചുമാറ്റി, കുറ്റബാധിതമായ മനുഷ്യവർഗത്തെ അവരുടെ അകൃത്യങ്ങളിൽ നശിച്ചുപോകുവാൻ വിട്ടുകളയാമായിരുന്നു. അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, വീണുപോയ മനുഷ്യർക്കു വീണ്ടെടുപ്പ് ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ രക്ഷകൻ തന്റെ ജീവൻ അർപ്പിച്ച്, അവസാന ശ്വാസത്തോടെ, ‘അതു പൂർത്തിയായി’ എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞപ്പോൾ, അപ്പോൾ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ പദ്ധതിയുടെ നിവൃത്തി ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഏദേനിൽ പാപത്തിലായ ആ ദമ്പതികൾക്കു നൽകിയ രക്ഷയുടെ വാഗ്ദാനം അന്നു സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു. മുമ്പ് ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്താൽ നിലനിന്നിരുന്ന കൃപയുടെ രാജ്യം അപ്പോൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.”

“അങ്ങനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം—ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങളുടെ പ്രത്യാശയുടെ അന്തിമ നാശമായി കണ്ടിരുന്നതായ അതേ സംഭവം—ആ പ്രത്യാശയെ എന്നേക്കുമായി ഉറപ്പാക്കിയതായിരുന്നു. അത് അവർക്കു ക്രൂരമായ നിരാശ വരുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിലും, അവരുടെ വിശ്വാസം ശരിയായിരുന്നതിന്റെ തെളിവിന്റെ പരാകാഷ്ഠയായിരുന്നു അത്. അവരെ ദുഃഖത്തിലും നിരാശയിലും ആഴ്ത്തിയ അതേ സംഭവം തന്നെയായിരുന്നു ആദാമിന്റെ സകല സന്തതികളിലുമുള്ള ഓരോരുത്തർക്കും പ്രത്യാശയുടെ വാതിൽ തുറന്നത്; എല്ലായുഗങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ സകല വിശ്വസ്തന്മാരുടെയും ഭാവിജീവനും നിത്യസന്തോഷവും അതിലായിരുന്നു കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്.”

“അനന്തകരുണയുടെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ, ശിഷ്യന്മാരുടെ നിരാശയിലൂടെയും, തങ്ങളുടെ നിറവിലേക്കു പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ‘മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും സംസാരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ’ സംസാരിച്ച അവന്റെ ഉപദേശത്തിന്റെ ദൈവികകൃപയും ശക്തിയും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ കീഴടക്കിയിരുന്നുവെങ്കിലും, യേശുവിനോടുള്ള അവരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ ശുദ്ധസ്വർണ്ണത്തിൽ ലോകീയഗർവ്വത്തിന്റെയും സ്വാർത്ഥമഹത്വാകാംക്ഷകളുടെയും നികൃഷ്ടമിശ്രലോഹവും കലർന്നിരുന്നു. പസ്‌കാമുറിയിലുപോലും, അവരുടെ ഗുരു ഗെത്ത്‌സേമനെയുടെ നിഴലിലേക്കു ഇതിനകം പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ഗൗരവമേറിയ സമയത്ത്, ‘തങ്ങളിൽ ആരെ വലിയവനെന്നു എണ്ണേണ്ടതെന്നു അവർ തമ്മിൽ തർക്കം ഉണ്ടായി.’ ലൂക്കാ 22:24. അവരുടെ ദർശനം സിംഹാസനവും കിരീടവും മഹിമയുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ മുമ്പിൽ തന്നേ തോട്ടത്തിലെ അപമാനവും വേദനയും, ന്യായവിധിമന്ദിരവും, കാൽവരിയുടെ ക്രൂശും കിടന്നിരുന്നു. അവരുടെ ഹൃദയഗർവ്വവും ലോകീയമഹിമയോടുള്ള ദാഹവും തന്നെയായിരുന്നു, അവരെ അവരുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ വ്യാജോപദേശത്തെ അത്ര ഉറച്ചുപിടിക്കുവാൻ ഇടയാക്കുകയും, തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുകയും തന്റെ വേദനയിലേക്കും മരണത്തിലേക്കും വിരൽചൂണ്ടുകയും ചെയ്ത രക്ഷകന്റെ വചനങ്ങളെ അവഗണിക്കുവാൻ നയിക്കുകയും ചെയ്തത്. ഈ പിശകുകൾ അവരുടെ തിരുത്തലിനായി അനുവദിക്കപ്പെട്ട, കഠിനമെങ്കിലും അനിവാര്യമായ, ഒരു പരീക്ഷണത്തിലേക്കു നയിച്ചു. ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങളുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ അർത്ഥം തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയും തങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകൾ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നതു മനസ്സിലാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിലും, ദൈവം അവർക്കു ഏല്പിച്ചിരുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് അവർ പ്രസംഗിച്ചിരുന്നു; കർത്താവ് അവരുടെ വിശ്വാസത്തിനു പ്രതിഫലം നല്കുകയും അവരുടെ അനുസരണത്തെ ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യും. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ തങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ മഹത്വമുള്ള സുവിശേഷം സകലജാതികളോടും ഘോഷിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി അവർക്കു ഏല്പിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. തങ്ങൾക്കു അത്യന്തം കയ്പുള്ളതുപോലെ തോന്നിയ അനുഭവം ഈ പ്രവൃത്തിക്കായി അവരെ ഒരുക്കുവാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു.” The Great Controversy, 347, 348.

അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നീ കണ്ട വെള്ളങ്ങൾ, അവിടെ ആ വേശ്യ ഇരിക്കുന്നതു, ജനങ്ങളും പുരുഷാരങ്ങളും ജാതികളും ഭാഷകളും ആകുന്നു. വെളിപ്പാട് 17:15.

തീ കലർന്ന സ്ഫടികസമുദ്രംപോലൊന്നിനെ ഞാൻ കണ്ടു; മൃഗത്തിൻമേലും അതിന്റെ പ്രതിമയിൻമേലും അതിന്റെ മുദ്രയിൻമേലും അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ സംഖ്യയിൻമേലും ജയം നേടിയവർ ദൈവത്തിന്റെ കിന്നരങ്ങൾ കൈവശമാക്കി ആ സ്ഫടികസമുദ്രത്തിന്മേൽ നിൽക്കുന്നതും കണ്ടു. അവർ ദൈവദാസനായ മോശെയുടെ ഗീതവും കുഞ്ഞാടിന്റെ ഗീതവും പാടിക്കൊണ്ടു പറയുന്നതിങ്ങനെ: സർവ്വശക്തനായ കർത്താവായ ദൈവമേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ മഹത്തും അത്ഭുതകരവും ആകുന്നു; വിശുദ്ധന്മാരുടെ രാജാവേ, നിന്റെ വഴികൾ നീതിയുള്ളതും സത്യവുമായിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 15:2, 3.

രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ അറുപത് മുഴം ഉയരവും ആറ് മുഴം വീതിയും ഉള്ള ഒരു സ്വർണപ്രതിമ നിർമിച്ചു; ബാബിലോൻ പ്രവിശ്യയിലെ ദൂരാ സമതലത്തിൽ അതിനെ സ്ഥാപിച്ചു. ദാനിയേൽ 3:1.

“എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു സാമ്രാജ്യവും ഒരു രാജവംശവും സ്ഥാപിക്കണമെന്ന ചിന്ത, ഭൂമിയിലെ ജാതികൾ ആരുടെയും ഭുജബലത്തിനു മുമ്പിലും നിലകൊള്ളുവാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ആ മഹാപ്രഭാവശാലിയായ ഭരണാധികാരിയെ അത്യന്തം ശക്തിയായി ആകർഷിച്ചു. അതിരില്ലാത്ത ആകാംക്ഷയിലും സ്വാർത്ഥഗർവ്വത്തിലുമുന്‍നിന്ന് ഉദിച്ച ഒരു ഉത്സാഹത്തോടുകൂടെ, ഇതു എങ്ങനെ സാധ്യമാക്കാമെന്ന കാര്യത്തിൽ അവൻ തന്റെ ജ്ഞാനികളുമായി ആലോചനയിൽ പ്രവേശിച്ചു. മഹാപ്രതിമയുടെ സ്വപ്നവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന അത്ഭുതകരമായ ദൈവിക പരിപാലനങ്ങളെ മറന്നും; തന്റെ ദാസനായ ദാനിയേലിന്റെ മുഖാന്തരം യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവം ആ പ്രതിമയുടെ അർത്ഥം വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്നതും, ആ വ്യാഖ്യാനത്തോടനുബന്ധിച്ച് രാജ്യത്തിലെ മഹാന്മാർ അപമാനകരമായ മരണത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നതും മറന്നും; സ്വന്തം ശക്തിയും പരമാധികാരവും സ്ഥാപിക്കണമെന്ന അവരുടെ ആഗ്രഹം ഒഴികെ എല്ലാം മറന്നുകൊണ്ട്, രാജാവും അവന്റെ രാജ്യോപദേശകരും സാധ്യമായ ഏതു മാർഗ്ഗത്താലും ബാബിലോണിനെ പരമോന്നതമാക്കി ഉയർത്തുകയും, സർവ്വജനീനമായ അനുസരണയ്ക്ക് അർഹമാക്കുകയും ചെയ്യുവാൻ ശ്രമിക്കണമെന്ന് നിർണ്ണയിച്ചു.

ഭൂമിയിലെ ജാതികളോടുള്ള തന്റെ ഉദ്ദേശം ദൈവം രാജാവിനും ജനങ്ങൾക്കും വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്ന പ്രതീകാത്മക അവതരണം, ഇപ്പോൾ മനുഷ്യശക്തിയുടെ മഹത്വവൽക്കരണത്തിന് ഉപകരിക്കേണ്ടതായിത്തീർന്നു. ദാനിയേലിന്റെ വ്യാഖ്യാനം തള്ളിക്കളയപ്പെടുകയും മറക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു; സത്യം തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുകയും ദുരുപയോഗിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു. ഭാവിയിലെ പ്രധാന സംഭവങ്ങളെ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിൽ തുറന്നു കാണിക്കുവാൻ സ്വർഗ്ഗം നിർണ്ണയിച്ചിരുന്ന ആ പ്രതീകം, ലോകം സ്വീകരിക്കണമെന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന അറിവിന്റെ വ്യാപനം തടയുവാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ മഹത്വാകാംക്ഷയുള്ള മനുഷ്യരുടെ കുതന്ത്രങ്ങളിലൂടെ, മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തോടുള്ള ദൈവിക ഉദ്ദേശത്തെ തകർക്കുവാൻ സാത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പിശകിന്റെ കലര്ച്ചയില്ലാത്ത സത്യം രക്ഷിപ്പാൻ ശക്തിയേറിയ ഒരു ശക്തിയാണെന്നു മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ശത്രു അറിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ സ്വയം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാനും മനുഷ്യരുടെ പദ്ധതികളെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാനും അതിനെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അത് ദോഷത്തിനായുള്ള ഒരു ശക്തിയായി മാറുന്നു.

“തന്റെ സമൃദ്ധമായ നിധിശേഖരത്തിൽനിന്ന് നെബൂഖദ്‌നേസർ ഒരു മഹത്തായ സ്വർണ്ണപ്രതിമ നിർമ്മിപ്പിച്ചു; അതിന്റെ പൊതുവായ സവിശേഷതകൾ ദർശനത്തിൽ കണ്ടതോടു സാമ്യമുള്ളതായിരുന്നു, എന്നാൽ അത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വസ്തുവെന്ന ഏകകാര്യത്തിൽ മാത്രം വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ ജാതീയദേവന്മാരുടെ ഭംഗിയേറിയ പ്രതിമാവിഷ്‌കാരങ്ങളിൽ പരിചയസമ്പന്നരായിരുന്നെങ്കിലും, കല്ദയർ മുമ്പ് ഒരിക്കലും ഇത്ര ഭയാഭിജാത്യവും മഹത്വവുമുള്ള ഒന്നും സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നില്ല—അറുപത് മുഴം ഉയരവും ആറു മുഴം വീതിയും ഉള്ള ഈ ദീപ്തിമാനമായ പ്രതിമപോലെ. വിഗ്രഹാരാധന സർവത്ര വ്യാപകമായിരുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിൽ, ബാബിലോണിന്റെ മഹത്വവും അതിന്റെ പ്രഭാവൈഭവവും ശക്തിയും പ്രതിനിധീകരിച്ച ദൂരാ സമതലത്തിലെ ഈ മനോഹരവും അമൂല്യവുമായ പ്രതിമയെ ആരാധനാർഹമായ ഒരു വസ്തുവായി പ്രതിഷ്ഠിക്കേണ്ടതിൽ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ല. അതിനായി യഥാവിധി ക്രമീകരണവും ചെയ്തു; സമർപ്പണദിനത്തിൽ എല്ലാവരും പ്രതിമയുടെ മുമ്പിൽ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ട് ബാബിലോന്യ ശക്തിയോടുള്ള തങ്ങളുടെ പരമോന്നത വിശ്വസ്തത പ്രകടിപ്പിക്കണമെന്നു കല്പിക്കുന്ന ഒരു രാജകല്പന പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.” Prophets and Kings, 504, 505.