ദൈവം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല; അതുകൊണ്ടുതന്നെ അഡ്വെന്റിസം അതിന്റെ നാലാം തലമുറയിൽ ന്യായവിധിക്കു വിധേയമാകുന്നു.
“‘അവൻ തന്റെ അരികിൽ എഴുത്തുകാരന്റെ മഷിക്കുപ്പി ഉണ്ടായിരുന്ന ചണവസ്ത്രം ധരിച്ച മനുഷ്യനെ വിളിച്ചു; യഹോവ അവനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നഗരത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ, യെരൂശലേമിന്റെ നടുവിലൂടെ കടന്നുപോയി, അതിന്റെ നടുവിൽ നടക്കുന്ന സകല മ്ലേച്ഛപ്രവൃത്തികളെയും കുറിച്ചു നെടുവീർപ്പെടുകയും കരയുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരുടെ നെറ്റികളിൽ ഒരു അടയാളം ഇടുക. മറ്റുള്ളവരോടോ, ഞാൻ കേൾക്കത്തക്കവണ്ണം അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: നിങ്ങൾ അവന്റെ പിന്നാലെ നഗരത്തിലൂടെ ചെന്നു സംഹരിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ കണ്ണ് ക്ഷമിക്കരുതു; നിങ്ങൾ കരുണ കാണിക്കയും അരുതു. വൃദ്ധന്മാരെയും യൗവനക്കാരെയും കന്യകമാരെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും സ്ത്രീകളെയും സമൂലമായി കൊന്നുകളവിൻ; എന്നാൽ അടയാളമുള്ള ഒരുവനോടും അടുക്കരുതു; എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽനിന്നു ആരംഭിപ്പിൻ. അപ്പോൾ അവർ ആലയത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന മൂപ്പന്മാരിൽനിന്നു ആരംഭിച്ചു.’”
“യേശു സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധാലയത്തിലെ കരുണാസനത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് പ്രതികാരത്തിന്റെ വസ്ത്രം ധരിക്കയും, ദൈവം തങ്ങൾക്ക് നൽകിയ പ്രകാശത്തോടു പ്രതികരിക്കാതിരുന്നവരുടെമേൽ ന്യായവിധികളാൽ തന്റെ ക്രോധം ചൊരിയുകയും ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ‘ദുഷ്കൃത്യത്തിന്മേലുള്ള ശിക്ഷാവിധി വേഗത്തിൽ നടപ്പാക്കപ്പെടാത്തതിനാൽ മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ ഹൃദയം ദോഷം ചെയ്വാൻ അവരിൽ പൂർണ്ണമായി ഉറച്ചിരിക്കുന്നു.’ കർത്താവ് അവരുടെ നേരെ പ്രകടിപ്പിച്ച ക്ഷമയാലും ദീർഘക്ഷമയാലും മൃദുലമാകേണ്ടതിനുപകരം, ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടാതെയും സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ ദുഷ്പഥത്തിൽ ഹൃദയങ്ങളെ കൂടുതൽ ദൃഢമാക്കുന്നു. എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമയ്ക്കുപോലും അതിരുകളുണ്ട്; അനേകർ ആ അതിരുകൾ ലംഘിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവർ കൃപയുടെ പരിധികൾ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു; ആകയാൽ ദൈവം ഇടപെട്ട് തന്റെ മഹത്വത്തെ തന്നെ ന്യായീകരിക്കേണ്ടതായിരിക്കുന്നു.”
“അമോര്യരെക്കുറിച്ച് കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്തത്: ‘നാലാമത്തെ തലമുറയിൽ അവർ വീണ്ടും ഇവിടെ വരും; കാരണം അമോര്യരുടെ അകൃത്യം ഇനിയും പൂർണ്ണമായിട്ടില്ല.’ ഈ ജാതി തങ്ങളുടെ വിഗ്രഹാരാധനയും ദുഷിച്ച സ്വഭാവവും മൂലം പ്രസിദ്ധമായിരുന്നെങ്കിലും, അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ പാനപാത്രം ഇനിയും നിറച്ചിരുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് അവരുടെ സമൂലനാശത്തിന് ദൈവം ഇതുവരെ കല്പന നൽകുകയുമില്ലായിരുന്നു. അവർക്ക് യാതൊരു ന്യായീകരണവും ശേഷിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, ദൈവികശക്തി വ്യക്തമായ രീതിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതു ജനങ്ങൾ കാണേണ്ടതായിരുന്നു. കരുണാനിധിയായ സ്രഷ്ടാവ് നാലാമത്തെ തലമുറവരെ അവരുടെ അകൃത്യം സഹിച്ചുകൊള്ളാൻ മനസ്സുണ്ടായിരുന്നു. തുടർന്ന്, മെച്ചത്തിനായുള്ള യാതൊരു മാറ്റവും കാണപ്പെടാതിരുന്നാൽ, അവന്റെ ന്യായവിധികൾ അവരുടെ മേൽ പതിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.”
“അപരിമിതനായവൻ ഇന്നും തെറ്റുപറ്റാത്ത കൃത്യതയോടെ സകല ജാതികളോടും കണക്ക് സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കരുണ മാനസാന്തരത്തിനുള്ള ആഹ്വാനങ്ങളോടുകൂടെ സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നിരിക്കുമ്പോൾ ഈ കണക്ക് തുറന്ന നിലയിൽ തുടരും; എന്നാൽ ദൈവം നിശ്ചയിച്ച ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട അളവിലെത്തുമ്പോൾ അവന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുന്നു. കണക്ക് അവസാനിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവിക സഹനം അവസാനിക്കുന്നു. അവരുടെ അനുകൂലമായി കരുണയ്ക്കായുള്ള യാചന ഇനി ഇല്ല.”
“പ്രവാചകൻ, യുഗങ്ങളിലൂടെ ദൂരത്തേക്ക് ദൃഷ്ടി നീട്ടി നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഈ സമയം തന്റെ ദർശനത്തിനു മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ജാതികൾ അപൂർവമായ കരുണകളുടെ പ്രാപകരായിരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ അവർക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അഹങ്കാരം, ലോഭം, വിഗ്രഹാരാധന, ദൈവത്തെ അവഹേളിക്കൽ, നിന്ദ്യമായ നന്ദികേട് എന്നിവ അവരുടെ വിരോധമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവർ ദൈവത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ കണക്ക് വേഗത്തിൽ പൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.”
“എന്നാൽ എന്നെ വിറപ്പിക്കുന്നതു, ഏറ്റവും മഹത്തായ പ്രകാശവും പ്രത്യേകാവകാശങ്ങളും ലഭിച്ചവർ പ്രബലമായിരിക്കുന്ന അധർമ്മത്താൽ മലിനീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യമാണ്. അവരുടെ ചുറ്റുമുള്ള അധർമികളുടെ സ്വാധീനത്താൽ, സത്യം അവകാശപ്പെടുന്നവരിൽ പലരും പോലും ശീതളരായിത്തീർന്നു, ദുഷ്ടതയുടെ ശക്തിയായ പ്രവാഹത്തിൽ അടിച്ചൊലിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യഭക്തിയുടെയും വിശുദ്ധിയുടെയും മേൽ സർവ്വത്ര ചൊരിയപ്പെടുന്ന അവഹേളനം, ദൈവത്തോടു അടുത്ത ബന്ധത്തിൽ ചേരാത്തവരെ അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള ഭക്തിപൂർവ്വമായ ആദരവ് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്നു. അവർ പ്രകാശത്തെ അനുഗമിക്കുകയും ഹൃദയത്തിൽനിന്നു സത്യത്തെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇങ്ങനെ നിന്ദിക്കപ്പെടുകയും തള്ളിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ വിശുദ്ധ ന്യായപ്രമാണം അവർക്കു ഇനിയും അധികം വിലയേറിയതായിത്തോന്നുമായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള അനാദരം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പ്രകടമാകുന്നതനുസരിച്ച്, അതിനെ ആചരിക്കുന്നവരുടെയും ലോകത്തിന്റെയും ഇടയിലുള്ള വിഭജനരേഖ കൂടുതൽ വ്യക്തമായിത്തീരുന്നു. ഒരു വിഭാഗത്തിൽ ദൈവിക കല്പനകളോടുള്ള സ്നേഹം വർധിക്കുന്നതു, മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിൽ അവയോടുള്ള അവജ്ഞ വർധിക്കുന്നതനുസരിച്ചാകുന്നു.”
“പ്രതിസന്ധി അതിവേഗത്തിൽ അടുക്കിവരുന്നു. വേഗത്തിൽ ഉയരുന്ന കണക്ക് ദൈവത്തിന്റെ സന്ദർശനകാലം ഏകദേശം എത്തിയിരിക്കുന്നതായി കാണിക്കുന്നു. ശിക്ഷിക്കുവാൻ മനസ്സില്ലാതിരുന്നാലും, എങ്കിലും അവൻ ശിക്ഷിക്കും; അതും വേഗത്തിൽ തന്നേ. വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുന്നവർ സമീപിച്ചുവരുന്ന അപകടത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ കാണും; എന്നാൽ അവർ നിശ്ശബ്ദരായി, ആശങ്കയില്ലാത്ത പ്രതീക്ഷയിൽ ഇരുന്നു, ആ നാശത്തെ കാത്തുകൊണ്ട്, സന്ദർശനദിവസത്തിൽ ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ അഭയം നൽകുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കരുത്. അതല്ല. മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു അത്യന്തം ശ്രദ്ധയോടെ പ്രയത്നിക്കേണ്ടതു തങ്ങളുടെ കടമയാണെന്ന് അവർ ഗ്രഹിക്കണം; സഹായത്തിനായി ദൈവത്തിലേക്കു ദൃഢവിശ്വാസത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട്. ‘നീതിമാന്റെ ഉത്സുകവും ശക്തിയുള്ളതുമായ പ്രാർത്ഥന വളരെ ഫലപ്രദമാകുന്നു.’”
“ഭക്തിയുടെ പുളിപ്പിന് തന്റെ ശക്തി മുഴുവനായും നഷ്ടമായിട്ടില്ല. സഭയുടെ അപകടവും നിരുത്സാഹവും ഏറ്റവും വലിയതായിരിക്കുന്ന സമയത്ത്, വെളിച്ചത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആ ചെറിയ സംഘം ദേശത്ത് നടക്കുന്നതായുള്ള മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ചു നെടുവീർപ്പിട്ടും വിലപിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കും. എന്നാൽ പ്രത്യേകിച്ച്, സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ രീതിപോലെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവരുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ സഭയ്ക്കുവേണ്ടി ഉയരും.
ഈ വിശ്വസ്തരായ കുറച്ചുപേരുടെ ആത്മാർത്ഥ പ്രാർത്ഥനകൾ വ്യർത്ഥമാകുകയില്ല. കർത്താവ് പ്രതികാരകനായി പുറപ്പെട്ടുവരുമ്പോൾ, വിശ്വാസത്തെ അതിന്റെ ശുദ്ധിയിൽ സംരക്ഷിക്കുകയും ലോകമാലിന്യത്തിൽനിന്ന് തങ്ങളെത്തന്നെ കളങ്കമില്ലാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും അവൻ ഒരു രക്ഷകനായും വരും. തനിക്കു പകലും രാത്രിയും നിലവിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന തന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർക്കുവേണ്ടി, അവരോടു ദീർഘക്ഷമ കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാലും, പ്രതികാരം ചെയ്യും എന്നു ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ഈ സമയത്താണ്.
ആജ്ഞ ഇങ്ങനെയാണ്: ‘നഗരത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ, യെരൂശലേമിന്റെ നടുവിലൂടെ കടന്നുപോയി, അതിന്റെ നടുവിൽ നടക്കുന്ന സകല മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ചും നെടുവീർപ്പിട്ടും നിലവിളിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ നെറ്റികളിൽ ഒരു അടയാളം വെക്കുക.’ ഇങ്ങനെ നെടുവീർപ്പിട്ടും നിലവിളിച്ചും കൊണ്ടിരുന്നവർ ജീവന്റെ വചനങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അവർ ശാസിക്കുകയും ഉപദേശിക്കുകയും അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ദൈവത്തെ അനാദരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചിലർ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു, അവന്റെ സന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ താഴ്ത്തി. എന്നാൽ യഹോവയുടെ മഹത്വം യിസ്രായേലിൽനിന്ന് നീങ്ങി പോയിരുന്നു; അനേകർ ഇന്നും മതാചാരങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ തുടരുകയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അവന്റെ ശക്തിയും സാന്നിധ്യവും അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു.” Testimonies, volume 5, 207–210.
ഈ അനുച്ഛേദത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ദൈവവിധിയുടെ ദൃഷ്ടാന്തം യെരൂശലേം നഗരത്തിന്മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട ന്യായവിധിയാണ്; അത് അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയാകുന്നു. ന്യായവിധി ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അന്തിമരൂപം പ്രാപിക്കുന്നു, കാരണം അവിടെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയും പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അധ്യായം ക്രമാതീതമായി വർധിച്ചുവരുന്ന നാല് മ്ളേച്ഛതകളെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒന്നാം വാക്യം, ആറാം വർഷത്തിന്റെ ആറാം മാസത്തിലെ അഞ്ചാം ദിവസം എന്ന് നിർണ്ണയിച്ച്, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പായി ഈ ദർശനം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
യെഹെസ്കേലിന് ആ ചരിത്രപരമായ സന്ദർഭസൂചകം ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ ലളിതമായി ഇങ്ങനെ എഴുതാമായിരുന്നു: “ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കയും യെഹൂദയിലെ മൂപ്പന്മാർ എന്റെയുമുമ്പിൽ ഇരിക്കയും ചെയ്തപ്പോൾ, അവിടെ കർത്താവായ ദൈവത്തിന്റെ കൈ എന്റെമേൽ വന്നു.” അവൻ “666” നു മുമ്പുള്ള ദിവസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചന ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതു, പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥികൾക്കുള്ള ഒരു പ്രവചനപരമായ പരാമർശമാണ്. മൃഗത്തിന്റെ നാമസംഖ്യയുടെ മേൽ ജയം പ്രാപിച്ചവർ “666” എന്നു അറിയുന്ന ആ സൂചന, പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിച്ഛേദിക്കപ്പെടുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ ഒരു ഘടകമാണ്. അവർ ഇതു അറിയുന്നു; കാരണം, അവർ ദൈവത്തിന്റെ ജനമാണ്; പത്രൊസിന്റെ വാക്കുപ്രകാരം, “മുമ്പുകാലങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനമല്ലാത്തവരായിരുന്നു” അവർ.
1 പത്രൊസ് രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരിക്കുന്നവർ “കർത്താവ് കൃപാനിധിയാകുന്നു എന്നു രുചിച്ചറിഞ്ഞവരാണ്.” അവർ ദൈവവചനത്തെ തിന്നാൻ നിരസിച്ചവർക്കു വിരുദ്ധമായി, പ്രവചനാത്മകമായി ദൈവവചനം “ഭക്ഷിച്ച”വരാണ്. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിക്കുന്നു; യോഹന്നാൻ ആറാം അധ്യായത്തിൽ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാർ തന്റെ മാംസം ഭക്ഷിക്കയും തന്റെ രക്തം പാനം ചെയ്യുകയും വേണമെന്ന സന്ദേശം നൽകി. ആ അധ്യായത്തിൽ, അവന്റെ മാംസം ഭക്ഷിക്കയും അവന്റെ രക്തം പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യാൻ നിരസിച്ച ശിഷ്യന്മാർ അങ്ങനെ ചെയ്തത് അറുപത്താറാം വാക്യത്തിലാണ്.
അന്നുമുതൽ അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ പലരും പിന്മാറിപ്പോയി, ഇനി അവനോടുകൂടെ നടന്നില്ല. യോഹന്നാൻ 6:66.
അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മാംസം തിന്നുകയും രക്തം പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനികൾ, പാൽമോനി എന്ന നിലയിൽ ക്രിസ്തു അത്ഭുതകരനായ സംഖ്യാഗണകനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു; അവന്റെ മുദ്രാവാക്യം അവതരിക്കുമ്പോൾ അവർ അതിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു. എസെക്കീയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആരംഭവാക്യത്തിലുള്ള “665” എന്ന സംഖ്യ, കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏവർക്കും അവിടെ തന്നെയുണ്ട്; അത് കുറഞ്ഞത് രണ്ട് പ്രധാന പ്രവചനബിന്ദുക്കളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതാകുന്നു. ഒന്നാമത്തേത്, ഈ സന്ദേശം ഞായർനിയമത്തിന് മുമ്പുള്ള ഒരു കാലഘട്ടത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നതാണ്. രണ്ടാമത്തേത്, “666” എന്ന സംഖ്യ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ വെറും രണ്ട് വാക്യങ്ങളിൽ ഒന്നിലാണുള്ളത്; അതും അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ “ജ്ഞാനികൾ” അതിനെ മനസ്സിലാക്കുമെന്ന് തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പ്രത്യേക യോഗ്യതയോടുകൂടിയതാണ്.
ഇവിടെ ജ്ഞാനം ഉണ്ട്. ഗ്രഹണമുള്ളവൻ മൃഗത്തിന്റെ സംഖ്യ കണക്കാക്കട്ടെ; അതു മനുഷ്യന്റെ സംഖ്യ ആകുന്നു; അവന്റെ സംഖ്യ ആറുനൂറ്റി അറുപത്താറു ആകുന്നു. വെളിപ്പാടു 13:18.
അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധന മനസ്സിലാക്കി, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മുദ്രയൊഴിയുമ്പോൾ അതിനെ ഗ്രഹിക്കുന്ന “ജ്ഞാനികൾ” “666” ഒരു പ്രധാന പ്രവചനാത്മക പ്രതീകമാണെന്ന് അറിയും; കാരണം അവർ ആ സംഖ്യയെ ജയിച്ചിരിക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ക്രമേണ വർധിച്ചു പോകുന്ന ഒരു കലഹഭാവത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അത് ഉയർന്നുപോകുന്ന നാലു മ്ലേച്ഛതകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവയിൽ അന്തിമത്തേത് മൂഢന്മാർ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്നവരായി അവരെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ യെരൂശലേമിന്റെ (അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ) ന്യായവിധിയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ആ ന്യായവിധി നാലാം തലമുറയിൽ സംഭവിക്കുന്നു. ആ നാലു മ്ലേച്ഛതകളും ലയൊദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാലു തലമുറകളുടെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു.
ആദ്യ തലമുറ 1863-ൽ ആരംഭിച്ചു; മോശെയുടെ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്ന സത്യപ്രതിജ്ഞയ്ക്കെതിരായ കലാപത്തോടുകൂടി. ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1888-ലെ കലാപം പ്രകടമായി. മുപ്പത്തൊന്ന് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1919-ലെ കലാപം സംഭവിച്ചു; അത് W. W. Prescott-ന്റെ “The Doctrine of Christ” എന്ന പുസ്തകത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. അതിന് മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1957-ൽ, “Questions on Doctrine” എന്ന പുസ്തകത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട കലാപം നടന്നു. ഇപ്പോൾ ഈ നാല് വഴിക്കുറികളും യെഹെസ്കേൽ എട്ട്ലെ നാല് മ്ലേച്ഛകൃത്യങ്ങളുമായി എങ്ങനെ ഒത്തുചേരുന്നു എന്നു നാം തെളിയിക്കാൻ ആരംഭിക്കും.
1863-ൽ, ഹബക്കൂക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “ദർശനം എഴുതി പലകകളിന്മേൽ വ്യക്തമാക്കുക” എന്ന ആജ്ഞയുടെ നിവൃത്തികളായിരുന്ന ആ രണ്ടു ചാർട്ടുകൾക്ക് പകരമായി ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം ഒരു പുതിയ ചാർട്ട് അവതരിപ്പിച്ചു. 1863-ലെ ചാർട്ട് പ്രവചനചിത്രീകരണത്തിൽ നിന്ന് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നീക്കം ചെയ്തു; എന്നാൽ 1260, 1290, 1335 എന്നിവയോടൊപ്പം അത് ആ രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിലും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു. ഹബക്കൂക്കിൽ, ആജ്ഞ പലകകൾ (ബഹുവചനത്തിൽ) “വായിക്കുന്നവൻ ഓടേണ്ടതിന്നു” എന്ന രീതിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമെന്നത് സൂചിപ്പിച്ചു. 1863-ലെ ചാർട്ട് ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് അത്രയും ഏറെ തെറ്റിപ്പോയിരുന്നതുകൊണ്ട്, അതിനോടൊപ്പം വിശദീകരണമായ ഒരു കൈപ്പത്രവും ആവശ്യമായി വന്നു. അധികമായ ഒരു കൈപ്പത്രമില്ലാതെ 1863-ലെ ചാർട്ടിനെ നോക്കി “ഓടുക” സാധ്യമല്ലായിരുന്നു.
അപ്പോൾ യഹോവ എന്നോടു ഉത്തരം അരുളിച്ചെയ്തു: ദർശനം എഴുതുക; അത് ഫലകങ്ങളിൽ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുക; അതു വായിക്കുന്നവൻ ഓടേണ്ടതിന്നു. ഹബക്കൂക്ക് 2:2.
1863-ലെ ചാർട്ട് ഒരു വ്യാജമായിരുന്നു; വില്ല്യം മില്ലർ തന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടതുപോലെ, യഥാർത്ഥത്തെ മറച്ചുവെക്കുന്നതിനായി അതു രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ആ രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളും, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പായി തങ്ങൾ ഇപ്പോൾ സ്ഥാനം എടുത്തിരുന്ന ജനങ്ങളോടു ക്രിസ്തു ചെയ്ത നിയമത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു. ആ രണ്ടു ചാർട്ടുകളും, 1844-ൽ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വന്ന ക്രിസ്തുവും മില്ലറൈറ്റുകളും തമ്മിലുള്ള നിയമബന്ധത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അവൻ വന്നപ്പോൾ, അവൻ നിയമത്തിന്റെ ദൂതനായി വന്നു. പുരാതന യിസ്രായേൽ ആധുനിക യിസ്രായേലിനെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; ക്രിസ്തു പുരാതന യിസ്രായേലിനെ മിസ്രയീമിന്റെ ദാസ്യത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷത്തെ ആധിപത്യദാസ്യത്തിൽനിന്നു ആധുനിക യിസ്രായേലിനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുവാൻ അവൻ ഇരുന്ന സമയത്തെ അതു മാതൃകയായി സൂചിപ്പിച്ചു. സഹോദരി വൈറ്റ് ഈ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളെയും സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളായി ആവർത്തിച്ചു നിലനിറുത്തുന്നു.
“കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിലെ സഞ്ചിതമായ പ്രകാശം നമ്മുടെ മേൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ മറവിയുടെ രേഖ നമ്മുടെ ബോധോദയത്തിനായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ യുഗത്തിൽ ദൈവം എല്ലാ ജാതികളിൽനിന്നും, വംശങ്ങളിൽനിന്നും, ഭാഷകളിൽനിന്നും ഒരു ജനത്തെ തനിക്കായി ശേഖരിക്കുവാൻ തന്റെ കൈ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. വരവിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ, ഇസ്രായേല്യരെ ഈജിപ്തിൽനിന്ന് നയിച്ചുകൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ അവർക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചതുപോലെതന്നെ, തന്റെ അവകാശജനത്തിനുവേണ്ടിയും അവൻ പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. 1844-ലെ മഹാനിരാശയിൽ, ചെങ്കടലിൽ എബ്രായരുടെ വിശ്വാസം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അവന്റെ ജനത്തിന്റെ വിശ്വാസവും പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.” Testimonies, volume 8, 115, 116.
പുരാതന യിസ്രായേലുമായി കർത്താവ് നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ആ നിയമബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനായി അവൻ രണ്ട് പലകകൾ നൽകി. ആധുനിക യിസ്രായേലുമായി കർത്താവ് നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോഴും, ആ നിയമബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനായി അവൻ രണ്ട് പലകകൾ നൽകി. പത്ത് കല്പനകളുടെ ആ രണ്ട് പലകകൾ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകൾക്ക് പ്രതിരൂപമാണ്. ചെങ്കടൽ കടന്നതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ അവൻ അവർക്കു ആ രണ്ട് പലകകളും നൽകി; ചെങ്കടൽ കടക്കലിനെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് 1844-ലെ മഹാനിരാശയോടു സാദൃശ്യമാക്കുന്നു. പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 1844-ന് തൊട്ടുപിന്നാലെ, കർത്താവ് രണ്ടാമത്തെ പലക ഉത്പാദിപ്പിച്ചു. പുരാതന യിസ്രായേൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഭണ്ഡാരപാലകരാക്കപ്പെട്ടു; ആധുനിക യിസ്രായേൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റേതു മാത്രമല്ല, ആ മഹത്തായ പ്രവചനസത്യങ്ങളുടെയും ഭണ്ഡാരപാലകരാക്കപ്പെട്ടു.
“പുരാതന ഇസ്രായേലിനെ അവൻ വിളിച്ചതുപോലെ തന്നേ, ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്റെ സഭയെ ഭൂമിയിൽ ഒരു പ്രകാശമായി നിലകൊള്ളുവാൻ ദൈവം വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയുള്ള വാളിനാൽ, ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ, അവരെ സഭകളിൽ നിന്നുമും ലോകത്തിൽ നിന്നുമും വേർതിരിച്ചു, തന്നോടുള്ള ഒരു വിശുദ്ധസമീപ്യതയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഭണ്ഡാരപാലകരായി അവരെ അവൻ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ മഹാസത്യങ്ങൾ അവർക്കു ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു. പുരാതന ഇസ്രായേലിനോടു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വിശുദ്ധ അരുളപ്പാടുകളെപ്പോലെ, ഇവ ലോകത്തെ അറിയിക്കേണ്ട ഒരു വിശുദ്ധ ഭരമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.” Testimonies, volume 5, 455.
ആദ്യ രണ്ട് കല്പനകൾ വിഗ്രഹാരാധനയോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വെറുപ്പിനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു; കൂടാതെ, താൻ അസൂയയുള്ള ദൈവമാകയാൽ, ആ വിധി മൂന്നാം തലമുറയിലും നാലാം തലമുറയിലും വരെ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നതായി അവയിൽ അവൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
“നിയമം ഈ സമയത്ത് എബ്രായന്മാരുടെ ഗുണത്തിനായി മാത്രമായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടതല്ല. ദൈവം തന്റെ നിയമത്തിന്റെ രക്ഷകരും പരിപാലകരുമായി അവരെ നിയമിച്ച് അവരെ ബഹുമാനിച്ചു; എങ്കിലും അത് മുഴുവൻ ലോകത്തിനുവേണ്ടി വിശുദ്ധമായൊരു നിക്ഷേപമായി സൂക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. ദശാജ്ഞയുടെ ഉപദേശങ്ങൾ സകല മനുഷ്യർക്കും അനുകൂലമായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്; അവ സകലർക്കും ഉപദേശത്തിനും ഭരണം നടത്തുന്നതിനുമായി നല്കപ്പെട്ടവയുമാകുന്നു. സംക്ഷിപ്തവും സമഗ്രവും അധികാരപൂർണവുമായി ഉള്ള പത്തു ഉപദേശങ്ങൾ, ദൈവത്തോടും സഹമനുഷ്യനോടും ഉള്ള മനുഷ്യന്റെ കടമയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; ഇവ എല്ലാം സ്നേഹമെന്ന മഹത്തായ അടിസ്ഥാനസിദ്ധാന്തത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നു. ‘നിന്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണശക്തിയോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും കൂടെ നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കേണം; നിന്റെ കൂട്ടുകാരനെ നിന്നെപ്പോലെ തന്നെയും സ്നേഹിക്കേണം.’ ലൂക്കാ 10:27. ഇതും കാണുക: ആവർത്തനം 6:4, 5; ലേവ്യപുസ്തകം 19:18. പത്തു കല്പനകളിൽ ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ വിശദമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥക്കും സാഹചര്യങ്ങൾക്കും യോജിക്കുന്നവയായി പ്രയോഗയോഗ്യമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും ആകുന്നു.”
“‘എന്നെക്കാൾ മുമ്പിൽ നിനക്കു അന്യദേവന്മാർ ഉണ്ടായിരിക്കരുത്.’”
“നിത്യനും സ്വയംസ്ഥിതനും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാത്തവനും ആയ യഹോവ, സകലത്തിന്റെയും ഉറവിടവും നിലനിര്ത്തുന്നവനും താനേ ആയതിനാല്, പരമമായ ഭക്തിയും ആരാധനയും ലഭിക്കുവാന് അര്ഹന് അവനൊന്നുമാത്രമാണ്. മനുഷ്യന് തന്റെ സ്നേഹങ്ങളിലും സേവനത്തിലും മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തുവിന് ആദ്യസ്ഥാനം നല്കുന്നത് നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തോടുള്ള നമ്മുടെ സ്നേഹം കുറയുവാന് ഇടവരുത്തുന്നതോ, അവന് നല്കേണ്ട സേവനത്തില് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നതോ ആയ എന്തിനെയെങ്കിലും നാം മമതയോടെ ചേര്ത്തുപിടിക്കുമ്പോള്, അതിനെ നാം ഒരു ദൈവമാക്കി തീര്ക്കുന്നു.”
“‘നിനക്കായി യാതൊരു കൊത്തുപ്രതിമയെയും മീതെയുള്ള ആകാശത്തിലോ കീഴെയുള്ള ഭൂമിയിലോ ഭൂമിക്കടിയിലെ വെള്ളത്തിലോ ഉള്ള യാതൊന്നിന്റെയും സാദൃശ്യത്തെയും ഉണ്ടാക്കരുത്; അവയുടെ മുമ്പിൽ നീ കുനിയരുത്; അവയെ സേവിക്കരുത്.’
“രണ്ടാമത്തെ കല്പന സത്യദൈവത്തെ വിഗ്രഹങ്ങളാലോ സാദൃശ്യങ്ങളാലോ ആരാധിക്കുന്നതു നിരോധിക്കുന്നു. അനേകം ജാതിയഹേതുക്കർ തങ്ങളുടെ പ്രതിമകൾ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നതിനായുള്ള വെറും രൂപങ്ങളോ ചിഹ്നങ്ങളോ മാത്രമാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അത്തരത്തിലുള്ള ആരാധന പാപമാണെന്ന് ദൈവം പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ശാശ്വതനായവനെ ഭൗതിക വസ്തുക്കളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമം മനുഷ്യന്റെ ദൈവധാരണയെ താഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുവരും. യഹോവയുടെ അനന്തപരിപൂർണതയിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞുമാറിയ മനസ്സ് സ്രഷ്ടാവിനേക്കാൾ സൃഷ്ടിയിലേക്കു ആകർഷിക്കപ്പെടും. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ ധാരണകൾ എത്രത്തോളം താഴ്ന്നുവോ, അത്രത്തോളം മനുഷ്യനും അധഃപതിക്കും.”
“‘ഞാൻ നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ അസൂയയുള്ള ദൈവം ആകുന്നു.’ ദൈവത്തിനും അവന്റെ ജനത്തിനും ഇടയിലുള്ള അടുത്തും വിശുദ്ധവുമായ ബന്ധം വിവാഹത്തിന്റെ രൂപകത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വിഗ്രഹാരാധന ആത്മീയ വ്യഭിചാരമായിരിക്കയാൽ, അതിനെതിരെ ദൈവത്തിനുള്ള അനിഷ്ടം യുക്തിയായി അസൂയ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.” പിതാക്കന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും, 305, 306.
ദൈവത്തിന്റെ അസൂയ പ്രത്യേകിച്ച് വിഗ്രഹാരാധനയ്ക്കെതിരെയാണ് പ്രകടമാകുന്നത്; എസെക്കീയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ആദ്യത്തെ മ്ലേച്ഛത “അസൂയയുടെ പ്രതിമ” ആകുന്നതു യാദൃച്ഛികമല്ല.
ആറാം ആണ്ടിൽ, ആറാം മാസത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കയും യെഹൂദയുടെ മൂപ്പന്മാർ എന്റെ മുമ്പിൽ ഇരിക്കയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ കർത്താവായ യഹോവയുടെ കൈ എന്റെമേൽ വന്നു. അപ്പോൾ ഞാൻ നോക്കി; ഇതാ, അഗ്നിയുടെ രൂപസാദൃശ്യമൊന്നുണ്ടായിരുന്നു: അവന്റെ നടുവിന്റെ രൂപത്തിൽ നിന്ന് താഴോട്ടു അഗ്നി; അവന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് മേലോട്ടോ പ്രകാശത്തിന്റെ സാദൃശ്യം, മഞ്ഞളമ്പറിന്റെ വർണത്തെപ്പോലെ. അവൻ കൈയുടെ രൂപം നീട്ടി, എന്റെ തലമുടിയിലെ ഒരു കുടുക്ക് പിടിച്ചു; ആത്മാവ് എന്നെ ഭൂമിയുടെയും ആകാശത്തിന്റെയും മദ്ധ്യേ ഉയർത്തി, ദൈവത്തിന്റെ ദർശനങ്ങളിൽ എന്നെ യെരൂശലേമിലേക്കു, വടക്കോട്ടു നോക്കുന്ന അകത്തെ കവാടത്തിന്റെ വാതിലിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ അസൂയ ഉണർത്തുന്ന അസൂയാവിഗ്രഹത്തിന്റെ സിംഹാസനം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതാ, സമതലത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട ദർശനത്തിന്നു ഒത്തവണ്ണം, യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഇനി നിന്റെ കണ്ണുകൾ വടക്കോട്ടുള്ള ദിശയിലേക്കു ഉയർത്തുക. അങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ വടക്കോട്ടുള്ള ദിശയിലേക്കു ഉയർത്തി; ഇതാ, യാഗപീഠത്തിന്റെ കവാടത്തിന്റെ പ്രവേശനത്തിൽ വടക്കോട്ടു ആ അസൂയാവിഗ്രഹം. യെഹെസ്കേൽ 8:1–5.
അസൂയയുടെ പ്രതിമ എസെക്കീയേലിനു കാണിച്ചുകൊടുക്കപ്പെട്ട ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നാലു മ്ലേച്ഛതകളിൽ ആദ്യത്തേതാണ്. അസൂയയുടെ പ്രതിമ അഡ്വെന്റിസത്തിൽ ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കലാപത്തിന്റെ നാലു തലമുറകളിൽ ആദ്യത്തേതിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യ തലമുറ 1863-ൽ ആരംഭിച്ചു.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.
“പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കാലത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ കാലത്തേക്കാണ് അധികമായി സംസാരിച്ചത്; അതിനാൽ അവരുടെ പ്രവചനപ്രഖ്യാപനം നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാബല്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ‘ഇവയൊക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമുക്കുള്ള ബോധനത്തിനായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11. ‘അവർ തങ്ങൾക്കല്ല, നമുക്കുവേണ്ടിയാണ് ആ കാര്യങ്ങളിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തതെന്നു അവർക്കു വെളിപ്പെട്ടു; സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവർ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു അറിയിച്ചിരിക്കുന്ന ആ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ദൂതന്മാർ പോലും ഉറ്റുനോക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.’ 1 പത്രോസ് 1:12....”
“ബൈബിൾ ഈ അവസാന തലമുറയ്ക്കായി തന്റെ നിധികളെ ശേഖരിക്കുകയും ഒരുമിച്ചുകെട്ടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പഴയനിയമചരിത്രത്തിലെ എല്ലാ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവപൂർണ്ണമായ ഇടപാടുകളും ഈ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നും ആകുന്നു.” Selected Messages, book 3, 338, 339.