യെരോബെയാമിന്റെ കലാപത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം പ്രാചീന ഇസ്രായേൽ രണ്ട് ജാതികളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രവുമാണ്. പത്ത് ഗോത്രങ്ങൾ ചേർന്ന വടക്കൻ രാജ്യം ഇസ്രായേൽ എന്നും, ചിലപ്പോൾ എഫ്രയീം എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; തെക്കൻ രാജ്യം യൂദാ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. യെഹെസ്കേലിന്റെ കാലത്ത്, ആ രാജ്യം ഇതിനകം അനേകം വർഷങ്ങളായി രണ്ട് രാജ്യങ്ങളായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു; മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിൽ, ആ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും വീണ്ടും ഒരൊറ്റ ജാതിയായിത്തീരുമെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനം യെഹെസ്കേലിന് ലഭിച്ചു. ആ പ്രവചനം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ (ഐക്യനാടുകൾ) ആദ്യകാല ചരിത്രത്തിൽ നിവൃത്തിയായതും, ഐക്യനാടുകളുടെ അന്ത്യത്തിൽ അന്തിമമായി നിവൃത്തിയാകുന്നതുമാകുന്നു; കാരണം യേശു എപ്പോഴും ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭംകൊണ്ട് അതിന്റെ അന്ത്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.
ഇസ്രായേൽ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട സമയത്തിലെ യെരോബെയാമിന്റെ കലാപം, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തിലെ ഒരു കലാപത്തെയും, അതുപോലെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അന്ത്യത്തിലെ ഒരു കലാപത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തിലും അന്ത്യത്തിലും ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന ഈ കലാപത്തിൽ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളുടെ സംഗമം ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ ലേഖനങ്ങളിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ രചനകളിൽനിന്ന് ആവർത്തിച്ച് ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനെട്ട് സഭകൾക്കുള്ള രണ്ട് വിളികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ മണിക്കൂറിൽ ഒന്നിക്കപ്പെടുന്ന ആ രണ്ട് ജാതികൾ നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരവും, ഇനിയും ബാബിലോണിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റെ ആടുമന്ദയും ആകുന്നു.
മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ തമ്മിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്ന രണ്ട് ജാതികൾ യെഹൂദയും എഫ്രയീമും ആയിരുന്നു. ആ രണ്ടു രാജ്യങ്ങളിന്മേലുള്ള വ്യത്യസ്ത ക്രോധകാലങ്ങൾ യഥാക്രമം 1798-ലും പിന്നീട് 1844-ലും അവസാനിച്ചപ്പോൾ അവ ചേർക്കപ്പെട്ടു. യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ “കൂടാതെ” എന്ന പദം, ഈ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഉറപ്പോടെ നിശ്ചയിക്കുവാൻ അനുവദിക്കുന്നു. “കൂടാതെ” എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം, “കൂടാതെ” എന്ന പദത്തിനു മുമ്പുള്ള സന്ദേശത്തിന്റെ മേൽ, അതിന് പിന്നാലെ വരുന്ന സന്ദേശത്തെ സ്ഥാപിക്കുക എന്നതാണ്.
യഹോവയുടെ വചനം വീണ്ടും എനിക്കുണ്ടായി: “മനുഷ്യപുത്രാ, നീ ഒരു കോൽ എടുത്ത് അതിന്മേൽ, ‘യൂദാവിന്നും അവനോടുകൂടെ ഉള്ള യിസ്രായേൽമക്കൾക്കും വേണ്ടി’ എന്നു എഴുതുക; പിന്നെ മറ്റൊരു കോൽ എടുത്ത് അതിന്മേൽ, ‘യോസേഫിന്നായി, എഫ്രയീമിന്റെ കോൽ, അവനോടുകൂടെ ഉള്ള യിസ്രായേൽഗൃഹമൊക്കെയും വേണ്ടി’ എന്നു എഴുതുക. അവയെ ഒന്നോടൊന്ന് ചേർത്ത് ഒരു കോലാക്കുക; അവ നിന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നായിത്തീരും.” യെഹെസ്കേൽ 37:15–17.
“കൂടാതെ” എന്നു അവൻ പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, യെഹെസ്കേൽ ആവർത്തനവും വികസനവും എന്ന പ്രവാചകസിദ്ധാന്തം പ്രയോഗിക്കുകയാണ്. യെഹെസ്കേൽ രണ്ടു കോലുകൾ എടുക്കേണ്ടതാണ്—ഒന്ന് യെഹൂദാവിന്നായി, മറ്റൊന്ന് എഫ്രയീമിന്നായി—അവൻ രണ്ടു കോലുകളാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവചനം എടുത്ത് അതിനെ മുൻപ്രവചനത്തിന്റെ മുകളിലായി സ്ഥാപിക്കണം. മുൻപ്രവാചകദൃഷ്ടാന്തം ഒന്നാം വചനത്തിൽ ആരംഭിച്ചു; അന്ന് യെഹെസ്കേൽ മരിച്ച, ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ ഒരു താഴ്വരയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു.
യഹോവയുടെ കൈ എന്റെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ യഹോവയുടെ ആത്മാവിൽ എന്നെ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോയി, അസ്ഥികളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന താഴ്വരയുടെ നടുവിൽ എന്നെ നിർത്തി. അവൻ എന്നെ അവയുടെ ചുറ്റും കൊണ്ടുനടത്തി; ഇതാ, തുറന്ന താഴ്വരയിൽ അത്യന്തം അനേകം അസ്ഥികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; പിന്നെയും, അവ അത്യന്തം ഉണങ്ങിയവയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഈ അസ്ഥികൾക്കു ജീവനുണ്ടാകുമോ? ഞാൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ആകയാൽ, കർത്താവായ യഹോവേ, നീ അറിയുന്നു. വീണ്ടും അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: ഈ അസ്ഥികളോടു പ്രവചിച്ചു അവരോടു പറയുക: ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളേ, യഹോവയുടെ വചനം കേൾപ്പിൻ. ഈ അസ്ഥிகளോടു കർത്താവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങളിൽ ശ്വാസം പ്രവേശിപ്പിക്കും; നിങ്ങൾ ജീവനോടെ ഇരിക്കും. ഞാൻ നിങ്ങളിന്മേൽ നരമ്പുകൾ വെക്കും; നിങ്ങളിന്മേൽ മാംസം വളർത്തും; നിങ്ങളെ ത്വക്കുകൊണ്ടു മൂടും; നിങ്ങളിൽ ശ്വാസം ഇടും; നിങ്ങൾ ജീവനോടെ ഇരിക്കും; ഞാൻ യഹോവയാകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. അപ്പോൾ എനിക്കു കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ പ്രവചിച്ചു; ഞാൻ പ്രവചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ശബ്ദമുണ്ടായി; ഇതാ, ഒരു കുലുക്കവും ഉണ്ടായി; അസ്ഥികൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി, ഓരോ അസ്ഥിയും താന്താന്റെ അസ്ഥിയോടു ചേർന്നു. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, അവയുടെമേൽ നരമ്പുകളും മാംസവും വന്നു; ത്വക്ക് അവയെ മീതെ മൂടി; എങ്കിലും അവയിൽ ശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: കാറ്റിനോടു പ്രവചിക്ക; പ്രവചിക്ക, മനുഷ്യപുത്രാ, കാറ്റിനോടു പറയുക: കർത്താവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ശ്വാസമേ, നാലു കാറ്റുകളിൽനിന്നും വന്നു, ഈ വധിക്കപ്പെട്ടവരുടെമേൽ ഊതുക, അവർ ജീവനോടെ ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു. അപ്പോൾ അവൻ എനിക്കു കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ പ്രവചിച്ചു; ശ്വാസം അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവർ ജീവനോടെ ആയി, തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നു; അത്യന്തം വലിയൊരു സൈന്യമായി. അപ്പോൾ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഈ അസ്ഥികൾ യിസ്രായേൽഗൃഹമൊക്കെയാകുന്നു; ഇതാ, അവർ പറയുന്നു: ഞങ്ങളുടെ അസ്ഥികൾ ഉണങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ പ്രവചിച്ചു അവരോടു പറയുക: കർത്താവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, എന്റെ ജനമേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശവകുടീരങ്ങൾ തുറക്കും; നിങ്ങളുടെ ശവകുടീരങ്ങളിൽനിന്നു നിങ്ങളെ കയറ്റിവരുത്തും; യിസ്രായേൽദേശത്തേക്കു നിങ്ങളെ കൊണ്ടുവരും. എന്റെ ജനമേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശവകുടീരങ്ങൾ തുറക്കുകയും നിങ്ങളുടെ ശവകുടീരങ്ങളിൽനിന്നു നിങ്ങളെ കയറ്റിവരുത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഞാൻ യഹോവയാകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ നിങ്ങളിൽ ഇടും; നിങ്ങൾ ജീവനോടെ ഇരിക്കും; ഞാൻ നിങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ദേശത്തു സ്ഥാപിക്കും; അപ്പോൾ ഞാൻ, യഹോവ, അതു അരുളിച്ചെയ്തും നിർവഹിച്ചും ഇരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും, യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട്. യെഹെസ്കേൽ 37:1–14.
ഈ ലേഖനങ്ങളുടെ ആരംഭംമുതൽ തന്നേ, മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ താഴ്വര അവസാന നാളുകളിലെ ദൈവജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും, അവരെ മഹാസൈന്യമായി തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിലകൊള്ളുമാറാക്കുന്ന നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം മൂന്നാം അയ്യോയിലെ ഇസ്ലാമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന അർധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശമാകുന്നതുമാണെന്ന് ഞങ്ങൾ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആ അസ്ഥികളെ ദൈവജനമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
“ഞാൻ എന്റെ പേന വച്ചിറക്കി, എന്റെ ആത്മാവിനെ പ്രാർത്ഥനയിൽ ഉയർത്തുന്നു; പിൻമാറിപ്പോയ തന്റെ ജനത്തിന്മേൽ—ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നവരായ അവരുടെ മേൽ—കർത്താവ് ശ്വാസം ഊതണമേ, അവർ ജീവനോടെ ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു.” ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ബുള്ളറ്റിൻ, ഫെബ്രുവരി 4, 1893.
മുമ്പത്തെ ലേഖനങ്ങളിൽ, 2020 ജൂലൈ 18-നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ പ്രവചനസന്ദേശം തെറ്റായിരുന്നുവെന്നും, ആ വ്യാജപ്രഖ്യാപനം പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ ആദ്യ നിരാശയുടെയും താമസകാലത്തിന്റെയും വരവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്നും ഞങ്ങൾ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് കാലഘട്ടത്തിൽ സമയപ്രഖ്യാപനം നിയമാനുസൃതമായിരുന്നതെങ്കിലും, 1844-ന് ശേഷം സമയത്തെ ആശ്രയിച്ച മറ്റൊരു സന്ദേശം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകരുതായിരുന്നു. Future for America 2020 ജൂലൈ 18-ന്റെ പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയപ്പോൾ, സമയപ്രഖ്യാപനം സ്വീകാര്യമായിരുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തിലേക്ക് അവർ പിന്നോട്ടു വഴുതിപ്പോയി; അങ്ങനെ ചെയ്തു കൊണ്ടു അവർ പാപം ചെയ്തു; വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മഹാനഗരത്തിന്റെ തെരുവിൽ അവർ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. തെരുവിൽ മരിച്ച നിലയിൽ, മൂന്നര ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം രണ്ടു സാക്ഷികളും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുപോലെ, അവർക്കും പുനരുത്ഥാനം ആവശ്യമുണ്ടായി.
“ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ മരിച്ചവരിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പുനരുത്ഥാനംപോലെ പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് വരേണ്ടതിന്നു, ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ അവയുടെമേൽ ശ്വസിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.” Bible Training School, December 1, 1903.
മുൻ ലേഖനങ്ങളിൽ, രണ്ടു സാക്ഷികളെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന നാലു കാറ്റുകളുടെ സന്ദേശം മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശമാണെന്നും, ആ സന്ദേശം അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രി വിളിയുടെ സന്ദേശമാണെന്നും ഞങ്ങൾ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. എസെക്കീയേൽ “അതുകൂടാതെ” എന്നു പറയുന്നു; അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, അർദ്ധരാത്രി വിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനം ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്ന ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ, എഫ്രയീം എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കോലും യെഹൂദാ എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു കോലും ഒന്നിച്ചുചേർന്നു ഏകജാതിയായി തീരേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ, അന്ത്യദിനങ്ങളിലും “അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ” നിറവേറുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അർദ്ധരാത്രി വിളി നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ, അതുപോലെ തന്നെ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ നിറവേറ്റലിലും, “രണ്ട് കോലുകൾ” ഒന്നിച്ചുചേർന്നു, വീണ്ടും ഒന്നിച്ചുചേരുകയും ചെയ്യും.
രണ്ട് വടികളും പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ (എഫ്രയീം) രാജ്യത്തെയും തെക്കൻ രാജ്യമായ (യൂദാ)യെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു. വില്യം മില്ലർ ഏലിയാവിനാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നും, വരൾച്ചയുടെ മൂന്നര വർഷകാലത്ത് ഏലിയാവ് സാരെഫാത്തിലെ വിധവയിങ്കൽ ചെന്നിരുന്നുവെന്നും ഞങ്ങൾ ഇതിനകം കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ യഹോവയുടെ വചനം അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു: “എഴുന്നേറ്റ് സീദോനിൽപ്പെടുന്ന സാരെഫാത്തിലേക്കു പോയി അവിടെ പാർക്കുക; ഇതാ, നിന്നെ പോറ്റുവാൻ ഞാൻ അവിടെ ഒരു വിധവസ്ത്രീയോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” അങ്ങനെ അവൻ എഴുന്നേറ്റ് സാരെഫാത്തിലേക്കു പോയി. അവൻ നഗരവാതിലിങ്കൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഇതാ, ഒരു വിധവസ്ത്രീ അവിടെ വിറകുകൾ ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അവൻ അവളെ വിളിച്ച്: “എനിക്ക് കുടിപ്പാൻ പാത്രത്തിൽ കുറെ വെള്ളം കൊണ്ടുവരിക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൾ അത് കൊണ്ടുവരുവാൻ പോകുമ്പോൾ അവൻ പിന്നെയും അവളെ വിളിച്ചു: “നിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു അപ്പത്തുണിക്കഷണം എനിക്കായി കൊണ്ടുവരിക” എന്നു പറഞ്ഞു. അതിന്നു അവൾ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ജീവനുള്ളവൻ എന്നു സത്യം, എനിക്കു ഒരു അപ്പമുപോലുമില്ല; പാത്രത്തിൽ ഒരു പിടി മാവും കലത്തിൽ അല്പം എണ്ണയും മാത്രം ഉണ്ട്; ഇതാ, ഞാൻ രണ്ടു വിറകുകൾ പെറുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അകത്ത് ചെന്നു അതു എനിക്കും എന്റെ മകനും വേണ്ടി പാകം ചെയ്തു, ഞങ്ങൾ അതു തിന്നിട്ട് മരിക്കേണ്ടതിന്നു.” എലീയാവു അവളോടു പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നീ പറഞ്ഞതുപോലെ പോയി ചെയ്ക; എന്നാൽ ആദ്യം അതിൽനിന്നു എനിക്കായി ഒരു ചെറിയ അപ്പം ഉണ്ടാക്കി എനിക്ക് കൊണ്ടുവരിക; പിന്നെ നിനക്കും നിന്റെ മകനും വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കുക. യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: യഹോവ ഭൂമിയിന്മേൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്ന നാൾവരെ പാത്രത്തിലെ മാവ് തീരുകയില്ല; കലത്തിലെ എണ്ണ കുറയുകയുമില്ല.” അവൾ പോയി എലീയാവിന്റെ വചനപ്രകാരം ചെയ്തു; അവളും അവനും അവളുടെ കുടുംബവും അനേകം ദിവസം ഭക്ഷിച്ചു. 1 രാജാക്കന്മാർ 17:8–15.
ഈ ഭാഗത്തിലെ “അനേകം ദിവസങ്ങൾ” എന്നു പറയുന്നതു ആഹാബ് ഏലീയാവിനെ തിരഞ്ഞു നടന്ന മൂന്നര വർഷങ്ങളെയാണ്; അതു പാപ്പാധികാരികളുടെ പീഡനത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂററുപത് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. പാപ്പാധികാരികളുടെ പീഡനത്തിന്റെ “അനേകം ദിവസങ്ങളെ” സംബന്ധിച്ചു യേശു അരുളിച്ചെയ്തതു ഇങ്ങനെയാണ്:
ആ ദിവസങ്ങൾ ചുരുക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ ഒരു ജഡവും രക്ഷിക്കപ്പെടുകയില്ല; എന്നാൽ തിരഞ്ഞെടുത്തവരുടെ നിമിത്തം ആ ദിവസങ്ങൾ ചുരുക്കപ്പെടും. മത്തായി 24:22.
സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, യേശു പ്രസ്താവിച്ച “ആ ദിവസങ്ങൾ” എന്നത് പാപ്പാധിപത്യ പീഡനത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തെയാണെന്ന് നേരിട്ട് നിർണ്ണയിക്കുന്നു.
“സഭയുടെ പീഡനം 1260 വർഷങ്ങളുടെ മുഴുവൻ കാലയളവിലും തുടർന്നില്ല. തന്റെ ജനത്തോടുള്ള കരുണയാൽ ദൈവം അവരുടെ അഗ്നിപരീക്ഷയുടെ സമയം ചുരുക്കി. സഭയ്ക്കു വരാനിരുന്ന ‘മഹാകഷ്ടം’ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ രക്ഷകൻ അരുളിച്ചെയ്തത്: ‘ആ ദിവസങ്ങൾ ചുരുക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഒരു ജഡവും രക്ഷിക്കപ്പെടുമായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ തിരഞ്ഞെടുത്തവരുടെ നിമിത്തം ആ ദിവസങ്ങൾ ചുരുക്കപ്പെടും.’ മത്തായി 24:22. നവോത്ഥാനത്തിന്റെ സ്വാധീനത്താൽ 1798-നു മുമ്പേ പീഡനം അവസാനിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” The Great Controversy, 266, 267.
വിധവയാൽ ഏലീയാവിനെ പോഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന “അനേകം ദിവസങ്ങൾ” ദാനിയേൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞ പാപ്പീയ പീഡനത്തിന്റെ “അനേകം ദിവസങ്ങൾ” തന്നെയായിരുന്നു.
ജനങ്ങളിൽ വിവേകമുള്ളവർ അനേകരെ ഉപദേശിക്കും; എങ്കിലും അവർ വാളാലും അഗ്നിയാലും തടവുകൊണ്ടും കൊള്ളകൊണ്ടും അനേകം ദിവസങ്ങൾ വീഴും. അവർ വീഴുമ്പോൾ അവർക്കു അല്പമായൊരു സഹായം ലഭിക്കും; എങ്കിലും പലരും വഞ്ചകസ്തുതികളോടെ അവരോടു ചേരും. വിവേകമുള്ളവരിൽ ചിലർ അവരെ പരീക്ഷിപ്പാനും ശുദ്ധീകരിപ്പാനും വെളുപ്പിപ്പാനും അന്ത്യകാലംവരെ വീഴും; കാരണം അതു ഇനിയും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തേക്കുള്ളതാകുന്നു. ദാനിയേൽ 11:33–35.
വചനങ്ങളിലെ “അവസാനകാലം,” അതുപോലെ തന്നേ “നിയുക്തസമയം” എന്നതും, 1798-ആം വർഷമായിരുന്നു; അത് സാരെഫാത്തിലെ വിധവയോടുകൂടെ എലീയാവിന്റെ കാലം മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, പാപ്പാഭരണത്തിന്റെ പീഡനത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി. ആ ചരിത്രത്തിൽ, വിവാഹിതയല്ലാത്ത സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വിധവയെ, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ മരുഭൂമിയിലെ സഭയായിട്ടാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. അവൾ ഒരു കൊമ്പോ പത്ത് കൊമ്പുകളോ അല്ല, രണ്ട് കൊമ്പുകളാണ് ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. യെഹെസ്കേൽ രണ്ട് കൊമ്പുകൾ എടുക്കേണ്ടതായിരുന്നു—ഒന്ന് ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടിയും മറ്റൊന്ന് ഇസ്രായേലിന്റെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടിയും—അവയെ ഒന്നാക്കി ഒരു കൊമ്പാക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു. ആ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളോളം ചിതറിക്കിടന്നിരുന്നു; എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദത്തം, അവയെ അവൻ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുമെന്നതായിരുന്നു. ഒന്നിച്ചുചേർക്കപ്പെടേണ്ട ആ രണ്ട് കൊമ്പുകളാണ് ആ സ്ത്രീ ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്; “യഹോവ ഭൂമിമേൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്ന ദിവസംവരെ” അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
കർത്താവ് “മഴ” അയച്ച ദിവസം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെ തിരിച്ചറിയുന്നതായിരുന്നു; അത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് തന്റെ സമാപ്തിയിലെത്തി. അന്നേ ദിവസം, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ പെട്ടെന്നു തന്നെ ആലയത്തിലേക്കു വന്നു; ആ ആലയം അവൻ 1798 മുതൽ (ആദ്യ ക്രോധത്തിന്റെ അവസാനം) 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ (അവസാന ക്രോധത്തിന്റെ അവസാനം) പണിതുയർത്തിയതായിരുന്നു. ആ കാലയളവിൽ, അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്കേലിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം നിവൃത്തിയായി; അപ്പോൾ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെയും രണ്ടു വടികൾ ഒരുമിച്ചു ചേർന്നു ഒരു ജനതയായി, ഒരേ രാജാവിനുകീഴിൽ നിലകൊണ്ടു; എന്തെന്നാൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ക്രിസ്തു പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ വന്നു ഒരു രാജ്യം സ്വീകരിച്ചു.
“ദാനിയേൽ 8:14-ൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതനായി അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവും; ദാനിയേൽ 7:13-ൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യാപുത്രൻ പുരാതനനായവന്റെ സന്നിധിയിലേക്കുള്ള വരവും; മലാഖി പ്രവചിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, കർത്താവ് തന്റെ ആലയത്തിലേക്കുള്ള വരവും—ഇവ ഒക്കെയും അതേ സംഭവത്തിന്റെ വിവരണങ്ങളാകുന്നു; കൂടാതെ, മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ ക്രിസ്തു വിവരണപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന വരൻ വിവാഹത്തിനായി വരുന്നതും ഇതേ സംഭവത്തിന്റെ പ്രതിനിധീകരണമാണ്.” The Great Controversy, 426.
ദാനിയേലിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടതുപോലെ, ക്രിസ്തു 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഒരു രാജ്യം ഏറ്റുവാങ്ങി.
ഞാൻ രാത്രിദർശനങ്ങളിൽ കണ്ടു; ഇതാ, മനുഷ്യപുത്രനോടു സദൃശനായ ഒരുവൻ ആകാശമേഘങ്ങളോടുകൂടെ വന്നു; അവൻ പുരാതനദിനങ്ങളുള്ളവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി, അവനെ അവന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു. അവന്നു ആധിപത്യവും മഹത്വവും രാജത്വവും നല്കപ്പെട്ടു; സകല ജാതികളും വംശങ്ങളും ഭാഷകളും അവനെ സേവിക്കേണ്ടതിന്നു; അവന്റെ ആധിപത്യം കടന്നുപോകാത്ത നിത്യമായ ആധിപത്യവും, അവന്റെ രാജ്യം നശിച്ചുപോകാത്തതുമാകുന്നു. ദാനിയേൽ 7:13, 14.
എസെക്കീയേലിന്റെ രണ്ട് വടികളും ഒന്നായി ചേർക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർക്കു മീതെ ഒരേ രാജാവുണ്ടാകും.
എന്റെ ദാസനായ ദാവീദ് അവർക്കു രാജാവായിരിക്കും; അവർക്കെല്ലാവർക്കും ഒരേയൊരു ഇടയൻ ഉണ്ടായിരിക്കും; അവർ എന്റെ ന്യായവിധികളിൽ നടക്കുകയും, എന്റെ ചട്ടങ്ങളെ പ്രമാണിച്ചു അവ അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യും. ഞാൻ എന്റെ ദാസനായ യാക്കോബിന് കൊടുത്ത ദേശത്തിൽ, നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ പാർത്തിരുന്ന ദേശത്തിൽ, അവർ പാർക്കും; അവർയും അവരുടെ മക്കളും അവരുടെ മക്കളുടെ മക്കളും എന്നേക്കും അതിൽ പാർക്കും; എന്റെ ദാസനായ ദാവീദ് എന്നേക്കും അവർക്കു പ്രഭുവായിരിക്കും. യെഹെസ്കേൽ 37:24, 25.
എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും പരസ്പരം ഏകാഭിപ്രായത്തിലാണ്; രാജാവായ ദാവീദ് ക്രിസ്തുവാകുന്നു. അവൻ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ വന്നു, യിസ്രായേലിന്റെ രണ്ട് വടികളായ യിസ്രായേൽ (വടക്കൻ രാജ്യം) എന്നും യെഹൂദാ (തെക്കൻ രാജ്യം) എന്നും നിന്നു ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു രാജ്യം ഏറ്റുവാങ്ങി. ക്രിസ്തു ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടും ചവിട്ടിക്കളയപ്പെട്ടും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ആലയം ഉയർത്തിയപ്പോൾ, 1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള നാൽപ്പത്താറു വർഷങ്ങൾക്കിടെ ആ രണ്ടു രാജ്യങ്ങളുടെയും ചിതറിപ്പോകൽ അവസാനിച്ചു. അവൻ ആലയം ഉയർത്തിയപ്പോൾ, മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി, നിയമത്തിന്റെ ദൂതനായി തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്നു. ആ സത്യത്തോടു യെഹെസ്കേലും ഏകാഭിപ്രായപ്പെടുന്നു; കാരണം എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും പരസ്പരം ഏകാഭിപ്രായത്തിലാണ്.
എന്റെ ദാസനായ ദാവീദ് അവർക്കു രാജാവായിരിക്കും; അവർ എല്ലാവർക്കും ഒരേയൊരു ഇടയൻ ഉണ്ടായിരിക്കും; അവർ എന്റെ വിധികളിൽ നടക്കുകയും എന്റെ ചട്ടങ്ങളെ പ്രമാണിച്ചു അവ അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യും. ഞാൻ എന്റെ ദാസനായ യാക്കോബിന് നൽകിയ ദേശത്തിൽ, നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ പാർത്തിരുന്ന ആ ദേശത്തിൽ, അവർ വസിക്കും; അവർയും അവരുടെ മക്കളും അവരുടെ മക്കളുടെ മക്കളും എന്നേക്കും അതിൽ വസിക്കും; എന്റെ ദാസനായ ദാവീദ് എന്നേക്കും അവരുടെ പ്രഭുവായിരിക്കും. അതുമാത്രമല്ല, ഞാൻ അവരോടു സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു നിയമം സ്ഥാപിക്കും; അതു അവരോടുള്ള നിത്യനിയമമായിരിക്കും; ഞാൻ അവരെ സ്ഥാപിക്കുകയും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം അവരുടെ മദ്ധ്യേ എന്നേക്കുമായി സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്റെ തിരുനിവാസവും അവരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും; ആകുന്നു, ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും, അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കും. യെഹെസ്കേൽ 37:24–27.
ആലയത്തെ പണിയുന്നത് ക്രിസ്തുവാണ്.
അവനോടു പ്രസ്താവിച്ചു പറയേണ്ടതു: സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, whose name is The BRANCH എന്ന പേരുള്ള പുരുഷൻ; അവൻ തന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്നു മുളച്ചുയരും; അവൻ യഹോവയുടെ ആലയം പണിയും. അതെ, അവൻ തന്നേ യഹോവയുടെ ആലയം പണിയും; അവൻ മഹത്വം വഹിക്കും; അവൻ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു ഭരിക്കും; അവൻ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഒരു പുരോഹിതനും ആയിരിക്കും; സമാധാനത്തിന്റെ ആലോചന അവർ ഇരുവരുടെയും മദ്ധ്യേ ഇരിക്കും. ആ കിരീടങ്ങൾ യഹോവയുടെ ആലയത്തിൽ ഒരു സ്മാരകമായി ഹെലേമിന്നും, തോബീയാവിന്നും, യെദായാവിന്നും, സെഫന്യാവിന്റെ മകനായ ഹെന്നിന്നും ഇരിക്കട്ടെ. ദൂരെയുള്ളവർ വന്നു യഹോവയുടെ ആലയത്തിൽ പണിയും; സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ എന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ വാക്ക് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം അനുസരിക്കുമെങ്കിൽ ഇത് സംഭവിക്കും. സെഖര്യാവു 6:12–15.
ക്രിസ്തു ശാഖയാണ്; അവർ അവന്റെ ആലയത്തെ നശിപ്പിച്ചാൽ താൻ അതിനെ മൂന്നു ദിവസത്തിൽ ഉയിർപ്പിക്കുമെന്നു അവൻ വ്യക്തമാക്കിയപ്പോൾ, ആലയത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിന് നാല്പത്താറു വർഷം എടുത്തുവെന്നു യെഹൂദന്മാർ മറുപടി പറഞ്ഞു.
അപ്പോൾ യെഹൂദന്മാർ അവനോടു പറഞ്ഞു: നീ ഈ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾക്കു എന്ത് അടയാളം കാണിച്ചുതരുന്നു? യേശു അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഈ ദൈവാലയം ഇടിച്ചുകളവിൻ; മൂന്ന് ദിവസത്തിനകം ഞാൻ അതിനെ എഴുന്നേല്പിക്കും. അപ്പോൾ യെഹൂദന്മാർ പറഞ്ഞു: ഈ ദൈവാലയം പണിയാൻ നാല്പത്താറു വർഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നീ അതിനെ മൂന്ന് ദിവസത്തിനകം എഴുന്നേല്പിക്കുമോ? യോഹന്നാൻ 2:18–20.
ആ ഭാഗത്തിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്; എന്നാൽ എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അവർ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളെക്കാളും അധികമായി അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. മൂന്നാം ദിവസത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനം, മധ്യരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചക്കാലത്ത് മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ പുനരുത്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഏലീയാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ വിഷയമായിരുന്ന മഴ, ബാൽയും അഷ്ടാരോത്തും എന്ന പ്രവാചകന്മാരുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന അവന്റെ ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ പരാകാഷ്ഠയിൽ പ്രകടമായി. അപ്പോൾ ഏലീയാവിന്റെ ദൈവം സത്യദൈവമാണെന്നും, ഏലീയാവു സത്യപ്രവാചകനാണെന്നും തെളിയിക്കപ്പെട്ടു.
ആദ്യ നിരാശയുടെ വരവിനോടുകൂടെ, ബാലിന്റെയും അഷ്ടാരോത്തിന്റെയും പ്രവാചകന്മാർ മുഖാന്തരം പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ കള്ളപ്രവാചകന്മാരായി തീർന്നുവെന്ന് വെളിപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ താമസകാലം ആരംഭിച്ചു; അത് അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിലേക്കു നയിച്ചു; ആ സന്ദേശം ക്രിസ്തു അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിൽ വരുന്നതിലേക്കു നയിച്ചു. അർദ്ധരാത്രിനാദം, അസ്ഥികളെ മഹാസൈന്യമായി ഉയിർപ്പിക്കുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ സന്ദേശത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അതുമാത്രമല്ല, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ (നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾ), ഒരു രാജാവിനുകീഴിൽ ഒരു ജാതിയായി തീരേണ്ടതിന്ന് രണ്ട് വടികളും ഒന്നിച്ചുചേരേണ്ടതായിരുന്നു.
യഹോവയുടെ വചനം വീണ്ടും എനിക്കുണ്ടായി; അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ ഒരു കോൽ എടുത്ത് അതിന്മേൽ, ‘യൂദാവിന്നും അവന്റെ സഹചാരികളായ യിസ്രായേൽമക്കൾക്കും വേണ്ടി’ എന്നു എഴുതുക; പിന്നെ മറ്റൊരു കോൽ എടുത്ത് അതിന്മേൽ, ‘യോസേഫിന്നായി, എഫ്രയീമിന്റെ കോൽ, അവന്റെ സഹചാരികളായ യിസ്രായേൽഗൃഹമൊക്കെയും വേണ്ടി’ എന്നു എഴുതുക. പിന്നെ അവയെ ഒന്നോടൊന്ന് ചേർത്ത് ഒരു കോലാക്കുക; അവ നിന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നായിത്തീരും. നിന്റെ ജനത്തിന്റെ മക്കൾ നിന്നോടു സംസാരിച്ചു, ‘ഇവകൊണ്ടു നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു എന്തെന്നു ഞങ്ങളോടു അറിയിക്കയില്ലയോ?’ എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ, നീ അവരോടു പറയേണ്ടതു: യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, എഫ്രയീമിന്റെ കയ്യിലുള്ള യോസേഫിന്റെ കോലും അവന്റെ കൂട്ടുകാരായ യിസ്രായേൽഗോത്രങ്ങളെയും ഞാൻ എടുത്ത്, അതിനെ യൂദാവിന്റെ കോലോടുകൂടെ അവനോടു ചേർത്ത്, അവയെ ഒരു കോലാക്കും; അവ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നായിരിക്കും. നീ എഴുതിയിരിക്കുന്ന കോലുകൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾക്കു മുമ്പിൽ നിന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കട്ടെ. പിന്നെ അവരോടു പറയുക: യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, യിസ്രായേൽമക്കൾ പോയിരുന്ന ജാതികളുടെ ഇടയിൽനിന്നു ഞാൻ അവരെ എടുത്ത്, എല്ലാദിക്കുകളിൽനിന്നും അവരെ ശേഖരിച്ചു, അവരുടെ സ്വന്തദേശത്തേക്കു കൊണ്ടുവരും. യിസ്രായേൽപർവ്വതങ്ങളിൽ ഉള്ള ദേശത്തിൽ ഞാൻ അവരെ ഒരു ജനമാക്കും; എല്ലാവർക്കും ഒരേ രാജാവു രാജാവായിരിക്കും; അവർ ഇനി രണ്ടുജാതികളായിരിക്കയില്ല; അവർ വീണ്ടും രണ്ടുരാജ്യങ്ങളായി ഭിന്നിക്കയും ഇല്ല. അവർ ഇനി തങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളാലും മ്ലേച്ഛവസ്തുക്കളാലും തങ്ങളുടെ സകല അതിക്രമങ്ങളാലും തങ്ങളെത്തന്നെ അശുദ്ധമാക്കുകയുമില്ല; അവർ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്ന അവരുടെ സകല വാസസ്ഥലങ്ങളിൽനിന്നും ഞാൻ അവരെ രക്ഷിച്ചു ശുദ്ധീകരിക്കും; അങ്ങനെ അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കും; ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും. യെഹെസ്കേൽ 37:15–23.
അര്ദ്ധരാത്രി വിളിയില് എലീയാവിന്റെ മഴയ്ക്കു മുന്പായി വിധവ ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ രണ്ടു വടികളും, ചിതറിപ്പോയിരുന്നതും 1844 ഒക്ടോബര് 22-ന് പ്രതിരൂപ പ്രായശ്ചിത്തദിവസം ആരംഭിച്ചപ്പോള് ഏകജാതിയായി ഒന്നിച്ചു ശേഖരിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നതുമായ യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കന്, തെക്കന് രാജ്യങ്ങളായിരുന്നു; കാരണം അന്നേ സമയം ദൈവം “അവരെ ശുദ്ധീകരിക്കും” എന്ന വാഗ്ദാനം ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്. അന്വേഷണവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ ശുദ്ധീകരണം അന്നേ സമയം ആരംഭിച്ചു. ആ രണ്ടു വടികളുടെ ആ ശേഖരണം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടണം; കാരണം ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അന്ത്യം ദൈവം എപ്പോഴും അതിന്റെ ആരംഭംകൊണ്ടാണ് ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നത്.
1844-ാം വർഷം ഇസ്രായേലിന്റെ രണ്ടു രാജ്യങ്ങളുടെയും അവസാനമായിരുന്നു; കാരണം അന്നു അവ രണ്ടും ഒന്നായി, ആത്മീയ ഇസ്രായേൽ എന്ന ഏക രാജ്യമായി മാറിയിരുന്നു; ആ ഘട്ടംമുതൽ അവ ഒരേയൊരു ജാതിയായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. അവർ രണ്ടു ജാതികളായി മാറിയ ആദ്യചരിത്രം—അതാണ് യെരോബെയാമിന്റെ കലാപത്തിന്റെ ചരിത്രം—ഈ ചരിത്രത്തിന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായി നിൽക്കുന്നു.
യെരോബെയാമിന്റെ കൃത്രിമ ആരാധനാസംവിധാനത്തിന്റെ ചരിത്രം അവന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ കൂടി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്. പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ആരോന്റെ കലാപവും വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ യെരോബെയാമിന്റെ കലാപവും 1863-ലെ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; രണ്ട് ചുവടുകൾ ഒന്നിച്ചുചേരുന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന യെരോബെയാമിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യവും 1863-ന്റെ മീതെ ചേർത്ത് നിരത്തുമ്പോഴേ 1863 വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നുള്ളു. അപ്പോഴാണ് 1863 അസൂയയുടെ ഒരു വിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ച ഒരു തലമുറയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു വ്യക്തമായി കാണപ്പെടുന്നത്.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.
“എന്നാൽ ഈ ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ ഉപമ ലോകത്തിനേ മാത്രം ബാധകമല്ല; മഹത്തായ പ്രകാശം അനുഗ്രഹമായി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കും അതു ബാധകമാണ്; കാരണം അവരും താഴ്വരയിലെ അസ്ഥികൂടങ്ങളെപ്പോലെയാണ്. അവർക്കു മനുഷ്യരുടെ രൂപവും ശരീരത്തിന്റെ ഘടനയും ഉണ്ട്; എന്നാൽ അവർക്കു ആത്മീയജീവൻ ഇല്ല. എന്നാൽ ഈ ദൃഷ്ടാന്തം ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളെ മനുഷ്യരൂപങ്ങളായി വെറും ഒന്നിച്ചുകെട്ടി നിർത്തുന്നില്ല; കാരണം അവയവങ്ങളുടെയും മുഖലക്ഷണങ്ങളുടെയും സമചിതത്വം ഉണ്ടായാൽ മാത്രം മതി എന്നില്ല. അവർ നേരെ നിൽക്കാനും പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് ഉത്സാഹത്തോടെ കടന്നുവരാനും ജീവനിന്റെ ശ്വാസം ആ ശരീരങ്ങളെ സജീവമാക്കണം. ഈ അസ്ഥികൾ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തെയും ദൈവസഭയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; സഭയുടെ പ്രത്യാശ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ജീവപ്രദമായ സ്വാധീനമാണ്. ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ ജീവനേടേണ്ടതിന്നു കർത്താവു അവയുടെമേൽ ശ്വസിക്കണം.”
ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ്, തന്റെ ജീവപ്രദമായ ശക്തിയോടുകൂടെ, ഓരോ മാനുഷിക പ്രവർത്തകനിലും ഉണ്ടായിരിക്കണം; അതുവഴി എല്ലാ ആത്മീയ പേശികളും നാരുകളും പ്രവർത്തനത്തിലായിരിക്കേണ്ടതാകുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവില്ലാതെ, ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസമില്ലാതെ, മനസ്സാക്ഷിയുടെ ജഡത്വവും ആത്മീയജീവന്റെ നഷ്ടവും ഉണ്ടാകുന്നു. ആത്മീയജീവൻ ഇല്ലാത്ത പലർക്കും സഭയുടെ രേഖകളിൽ അവരുടെ പേരുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ കുഞ്ഞാടിന്റെ ജീവപുസ്തകത്തിൽ അവ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവർ സഭയോടു ചേർന്നിരിക്കാമെങ്കിലും, കർത്താവിനോടു ഏകീകൃതരായിട്ടില്ല. അവർ ചില നിർദ്ദിഷ്ട കർത്തവ്യങ്ങളുടെ നിർവഹണത്തിൽ ജാഗ്രതയുള്ളവരായിരിക്കാം, ജീവനുള്ള മനുഷ്യരെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യാം; എങ്കിലും പലരും ‘നീ ജീവനുള്ളവൻ എന്നു പേർ ഉള്ളവൻ ആകുന്നു; എന്നാൽ മരിച്ചവൻ’ എന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
“ആത്മാവ് ദൈവത്തിങ്കലേക്കു യഥാർത്ഥമായി പരിവർത്തിതമാകുന്നില്ലെങ്കിൽ; ദൈവത്തിന്റെ ജീവദായകശ്വാസം ആത്മാവിനെ ആത്മീയജീവിതത്തിലേക്കു സജീവമാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ; സത്യത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗോത്ഭവമായ സിദ്ധാന്തത്താൽ പ്രേരിതരല്ലെങ്കിൽ, അവർ എന്നേക്കും ജീവിച്ചും നിലനിന്നും ഇരിക്കുന്ന അക്ഷയബീജത്തിൽനിന്നു ജനിച്ചവർ അല്ല. അവർ തങ്ങളുടെ ഏക സുരക്ഷയായി ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ; അവന്റെ സ്വഭാവത്തെ അനുകരിക്കുകയും അവന്റെ ആത്മാവിൽ പ്രയത്നിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവർ നഗ്നരാണ്; അവന്റെ നീതിയുടെ വസ്ത്രം അവർ ധരിച്ചിട്ടില്ല. മരിച്ചവരെ പലപ്പോഴും ജീവനുള്ളവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം, സ്വന്തം ധാരണകൾക്കനുസരിച്ചു തങ്ങൾ രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്നു എന്നു കരുതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരിൽ, ദൈവത്തിന്റെ പ്രസാദം അനുസരിച്ച് ഇച്ഛിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനും ദൈവം അവരിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല.”
“ദർശനത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ കണ്ട ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയാൽ ഈ വർഗ്ഗം വളരെ നന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.” റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, ജനുവരി 17, 1893.