1856-ൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ വെളിച്ചം മുദ്രവിമോചിതമായി, 1863-ഓടെ ആ വെളിച്ചം നിരസിക്കപ്പെട്ടു. യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകൻ ദുഷ്ടരാജാവായ യൊരോബെയാമിന്റെ അടുക്കൽ ആ വെളിച്ചം കൊണ്ടുവന്നു; യൊരോബെയാം ആ വെളിച്ചം നിരസിച്ചു. യെശയ്യാവും അതേ വെളിച്ചം ദുഷ്ടരാജാവായ ആഹാസിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; അവനും ആ വെളിച്ചം നിരസിച്ചു. ശീലോഹ് കുളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വെളിച്ചം നിരസിച്ചതിനാൽ, യൊരോബെയാമിന്റെ രാജ്യവും (വടക്കേത്) ആഹാസിന്റെ രാജ്യവും (തെക്കേത്) യഥാക്രമം ക്രി.മു. 723-ലും ക്രി.മു. 677-ലും വടക്കുനിന്നുള്ള ഒരു രാജാവിനാൽ അടിമത്തത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.
ആരോന്റെ കലഹത്തിൽ മോശെയും, ആഹാസിനോടുകൂടെ യെശയ്യാവും, മറ്റു രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ യിരെമ്യാവും, അവസാനകാല കലഹത്തിൽ പ്രകാശത്തിന്റെ ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ വിശ്വസ്തരെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. 1863-ലെ “ആദ്യ” അവസാനകാല പ്രതിസന്ധിയും, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മഹാഭൂകമ്പം” എന്ന “അവസാന” അവസാനകാല പ്രതിസന്ധിയും (വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം), ഈ പ്രവാചക രേഖകളൊക്കെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകൻ തന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞുപോയ ഒരു പ്രവാചകനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവസാനം അവൻ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തോടൊപ്പം അതേ കല്ലറയിൽ അടക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അവന്റെ മരണമും അവന്റെ അടക്കവും, ബെഥേലിലെ കള്ളപ്രവാചകന്റെ ആഹാരക്രമം തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതിനുള്ള പ്രതികരണമായിരുന്നു.
ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് പാപ്പത്വത്താൽ (അശ്ശൂർരാജാവാൽ) കീഴടക്കപ്പെടുന്ന ന്യായവിധി, യെരോബെയാമിന്റെയും ആഹാസിന്റെയും വടക്കൻതെയും തെക്കൻതെയും രാജ്യങ്ങൾ ചിതറിക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, യെഹൂദാ പ്രവാചകന്റെ വിധിയോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം അവൻ ഒരു “സിംഹത്തിന്റെയും” ഒരു “കഴുതയുടെയും” ഇടയിൽ മരിച്ചിരുന്നു. “സിംഹം” ബാബേലിന്റെ പ്രതീകമാണ്; അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ അത് പാപ്പത്വമാണ്.
അവൻ അപ്പം തിന്നുകയും പാനം കഴിക്കുകയും ചെയ്തശേഷം, താൻ തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന പ്രവാചകനുവേണ്ടി അവൻ കഴുതയെ കെട്ടിയൊരുക്കി. അവൻ പുറപ്പെട്ടുപോയപ്പോൾ, വഴിയിൽ ഒരു സിംഹം അവനെ കണ്ടുമുട്ടി അവനെ കൊന്നു; അവന്റെ ശവം വഴിയിൽ ഇട്ടുകിടന്നു; കഴുത അതിന്റെ അരികെ നിന്നു; സിംഹവും ശവത്തിന്റെ അരികെ നിന്നു. ഇതാ, ചിലർ അവിടുകൂടി കടന്നുപോകുമ്പോൾ വഴിയിൽ ഇട്ടുകിടക്കുന്ന ശവവും ശവത്തിന്റെ അരികെ നിന്ന സിംഹവും കണ്ടു; അവർ ചെന്നു വൃദ്ധപ്രവാചകൻ പാർത്തിരുന്ന നഗരത്തിൽ ഇത് അറിയിച്ചു. വഴിയിൽനിന്നു അവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന പ്രവാചകൻ അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: “ഇവൻ യഹോവയുടെ വചനത്തോടു അനുസരണക്കേട് കാണിച്ച ദൈവപുരുഷൻ തന്നേ; അതുകൊണ്ടു യഹോവ അവനെ സിംഹത്തിന് ഏല്പിച്ചു; യഹോവ അവനോടു അരുളിച്ചെയ്ത വചനപ്രകാരം അതു അവനെ കീറി കൊന്നു.” തുടർന്ന് അവൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “എനിക്കായി കഴുതയെ കെട്ടിയൊരുക്കുവിൻ.” അവർ അതു കെട്ടിയൊരുക്കി. അവൻ ചെന്നു അവന്റെ ശവം വഴിയിൽ ഇട്ടുകിടക്കുന്നതും, കഴുതയും സിംഹവും ശവത്തിന്റെ അരികെ നിൽക്കുന്നതും കണ്ടു; സിംഹം ശവം തിന്നിയിരുന്നില്ല; കഴുതയെ കീറിയിരുന്നുമില്ല. അപ്പോൾ പ്രവാചകൻ ദൈവപുരുഷന്റെ ശവം എടുത്തു കഴുതയുടെമേൽ വെച്ചു തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു; ആ വൃദ്ധപ്രവാചകൻ നഗരത്തിലേക്കു വന്നു അവനെക്കുറിച്ചു വിലപിക്കാനും അവനെ അടക്കാനും ചെയ്തു. അവൻ അവന്റെ ശവം തന്റെ സ്വന്തം കല്ലറയിൽ വെച്ചു; അവർ അവനെക്കുറിച്ചു വിലപിച്ചു: “അയ്യോ, എന്റെ സഹോദരാ!” എന്നു പറഞ്ഞു. അവനെ അടക്കം ചെയ്തശേഷം അവൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടു സംസാരിച്ചു: “ഞാൻ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ദൈവപുരുഷൻ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശവകുടീരത്തിൽ എന്നെയും അടക്കം ചെയ്യുവിൻ; എന്റെ അസ്ഥികൾ അവന്റെ അസ്ഥികളുടെ അരികെ വെക്കുവിൻ. എന്തെന്നാൽ, ബെഥേലിലെ യാഗപീഠത്തിനെതിരെയും സമാര്യയിലെ നഗരങ്ങളിലുള്ള ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിലെ സകല ആലയങ്ങൾക്കെതിരെയും അവൻ യഹോവയുടെ വചനത്താൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞ വാക്ക് നിശ്ചയമായും നിറവേറും.” 1 രാജാക്കന്മാർ 13:11–32.
യെഹൂദാ പ്രവാചകൻ രണ്ടു പ്രതീകങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ മരിച്ചു. സിംഹം ബാബിലോണിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ ആധുനിക ബാബിലോൻ ദാനിയേൽ പുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ “സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ” തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തുന്ന വടക്കിന്റെ രാജാവാണ്. അവന്റെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളം സൂര്യാരാധനയാണ്; അതാണ് നാലാമത്തെ മ്ലേച്ഛതയും, യെഹെസ്കേൽ പുസ്തകം എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ലവോദിക്ക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ നാലാം തലമുറ സൂര്യന്റെ ദിശയിലേക്കു നമസ്കരിക്കുന്നവരായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമായിരിക്കുന്നു. മില്ലറുടെ സ്വപ്നത്തിൽ, ആഭരണങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുകയും മറഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്തതുമാത്രമല്ല, ബൈബിളിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന പെട്ടകം തന്നെയും കീറി നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതായി അവൻ കാണിക്കപ്പെട്ടു.
അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മൂന്നാം തലമുറയിൽ, ബൈബിളിന്റെ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആധുനിക പരിഭാഷകളുടെ ഉപയോഗം പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവൃത്തി അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേത്യത്വം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആ ആധുനിക പരിഭാഷകൾ, പാപപുരുഷന്റെ തത്ത്വശാസ്ത്രജ്ഞരും അധഃപതിത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന, വികൃതമാക്കപ്പെട്ട കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുടെ ഒരു സമുച്ചയത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. മില്ലറിന്റെ ശവപ്പെട്ടകം വികൃതമാക്കപ്പെടാത്ത കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ നിന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്ത കിംഗ് ജെയിംസ് വേർഷനായിരുന്നു.
ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാലാം തലമുറയോടെ, സഭ റോമൻ സഭയുടെയും അവളുടെ പുത്രിമാരുടെയും ഒരു കൂട്ടുകെട്ടായ ലോകസഭാ കൗൺസിലിൽ ചേർന്നിരുന്നു. തങ്ങൾ വെറും “നിരീക്ഷകർ” മാത്രമാണെന്ന് ലോകസഭാ കൗൺസിലിൽ വർഷങ്ങളോളം അഡ്വെന്റിസം വാദിച്ചു; അതും അവരുടെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ പ്രയോജനാർത്ഥം. എന്നാൽ ആ ദുഷ്ട കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ ഉപനിയമങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിയത്, “നിരീക്ഷകൻ” എന്ന പദവി പൂർണ്ണ വോട്ടവകാശമുള്ള അംഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നാണ്!
അവരുടെ നാലാം തലമുറയിൽ അവർ “പാപമനുഷ്യന്” രണ്ടു പ്രാവശ്യം സ്വർണമെഡൽ നൽകി. ആ മെഡലുകളിൽ കുറഞ്ഞത് ഒരെണ്ണമെങ്കിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള കത്തോലിക്കാ ധാരണ മുദ്രിതമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു; അതിൽ യേശു തന്റെ മടങ്ങിവരവിൽ തന്റെ കാൽ ഭൂമിയിന്മേൽ വെക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നതും, ക്രിസ്തുവിന്റെ പിന്നിൽ കത്തോലിക്കാ സൂര്യപ്രഭാമണ്ഡലം ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നതും, “ശബ്ബത്ത് ഓർക്കുക” എന്നു മാത്രമായി പ്രസ്താവിച്ചിരുന്ന നാലാം കല്പനയുടെ കത്തോലിക്കാ സംക്ഷിപ്തരൂപവും ഉണ്ടായിരുന്നതുമാണ്. ഒരു കോടതി നടപടിയിൽ (അതായത് ഒരു നിയമപ്രഖ്യാപനത്തിൽ), ജനറൽ കോൺഫറൻസിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സാക്ഷ്യം നൽകി; അവിടെ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ പാപ്പാധിപത്യത്തെ എതിർക്രിസ്തുവാണെന്ന് മുമ്പ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നതായി അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയെങ്കിലും, തന്റെ സഭ ആ വിശ്വാസത്തെ വളരെക്കാലം മുമ്പേ “ചരിത്രത്തിലെ ചവറ്റുകുട്ടയിലേക്ക്” എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞുവെന്നും അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു.
നാലാമത്തെ മ്ലേച്ഛക്രിയ (തലമുറ) യെരൂശലേം സഭയിലെ ഇരുപത്തിയഞ്ചു നേതാക്കൾ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്നിടത്താണ്. പുരോഗമിക്കുന്ന മ്ലേച്ഛക്രിയകൾ പ്രവേശനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അസൂയയുടെ പ്രതിമയോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; അതുവഴിയാണ് ആരംഭം അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടത്. യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകൻ ഒടുവിൽ മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തോടുകൂടെ അടക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; സിംഹം (ബാബേൽ) അവനെ കൊന്നുകളയുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവൻ മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ പ്രവർത്തനരീതിയിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയുവാൻ അവനാൽ കഴിയുന്നില്ല; പാപപുരുഷന്റെ ചിഹ്നത്താൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്ത്, ഒടുവിൽ നിങ്ങൾ പാപപുരുഷന്റെ വശത്തേക്കാണ് എത്തിച്ചേരുന്നത്.
“വചനത്തിന്റെ ഗ്രഹിക്കലിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നവരും, എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ അർത്ഥം കാണാതെ പോകുന്നവരും, നിശ്ചയമായും തങ്ങളെത്തന്നെ എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിർത്തും.” Kress Collection, 105.
ബേതേലിലെ കള്ളപ്രവാചകനോടുകൂടെ, അവനെ തന്റെ “സഹോദരൻ” എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ പ്രവാചകനോടൊപ്പം, യെഹൂദാപ്രവാചകൻ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു; അവൻ രണ്ട് പ്രതീകങ്ങൾക്കിടയിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. “സിംഹം” എതിര്ക്രിസ്തുവിനെ അവൻ മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടതിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; “കഴുത” ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകമാണ്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 സംബന്ധിച്ച തന്റെ മൗനത്തിലൂടെ, മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാം എന്ന വിഷയം അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയായ പിന്ന്മഴയുടെ സന്ദേശമാണെന്ന് താൻ തിരിച്ചറിയുന്നില്ലെന്നത് ലാവൊദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസം ഇതിനകം തെളിയിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പിന്ന്മഴയുടെ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നത് മരണമാകുന്നു! വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു, ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾ ഇടിച്ചുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് പിന്ന്മഴ ആരംഭിച്ചു. “മഴ” ഒരു സന്ദേശമാണ്; അതിനെ സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു ആ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതാണ്.
“പിമ്പുമഴയ്ക്കായി നാം കാത്തിരിക്കരുത്. നമ്മുടെ മേൽ പതിക്കുന്ന കൃപയുടെ മഞ്ഞുതുള്ളികളെയും മഴച്ചാറ്റലുകളെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവയെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും മേൽ അത് വരികയാണ്. വെളിച്ചത്തിന്റെ തുണ്ടുതുണ്ടുകളെ നാം ശേഖരിക്കുമ്പോൾ, നാം അവനിൽ ആശ്രയിക്കട്ടെയെന്ന് ഇച്ഛിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അചഞ്ചല കരുണകളെ നാം വിലമതിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഓരോ വാഗ്ദാനവും നിറവേറും. [Isaiah 61:11 quoted.] സർവ്വഭൂമിയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് നിറയേണ്ടതാണ്.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് സംഭവിച്ചതെന്തെന്നു “സകല ഭൂമിയും” അറിയുന്നു; എന്നാൽ അവിടെ ആരംഭിച്ച് ഒടുവിൽ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് സകല ഭൂമിയെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു, ആ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയപ്പെടണം. “തിരിച്ചറിയുക” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം, “ആ അറിവ് സമ്മതിച്ചുകൊണ്ടോ ഇല്ലാതെയോ, ഏതെങ്കിലും കാര്യം സംബന്ധിച്ച അറിവിനെ ഓർക്കുകയോ വീണ്ടും വീണ്ടെടുക്കുകയോ ചെയ്യുക” എന്നതാണ്. “ഒരു വ്യക്തിയെ ദൂരത്തിൽ നാം തിരിച്ചറിയുന്നു; അതെന്നാൽ, അവനെ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ മുമ്പെക്കൊണ്ട് അവനെ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നോ നാം ഓർക്കുന്നു എന്നർത്ഥം. അവന്റെ മുഖലക്ഷണങ്ങളെയോ ശബ്ദത്തെയോ നാം തിരിച്ചറിയുന്നു.” വെബ്സ്റ്ററിന്റെ 1828-ലെ നിഘണ്ടു.
2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിയ പിമ്പിലെ മഴയുടെ സന്ദേശത്തെ ഒരു ലാവോദിക്യാ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന ഏക മാർഗം, ദൈവിക ശക്തിയുടെ അതേ പ്രകടനം താൻ മുൻകാലത്തിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന്, ഇസ്ലാമിന്റെ രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ പ്രവചനം നിവൃത്തിയായപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു. ആ ചരിത്രം സമ്പൂർണ്ണമായി ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ പ്രവചനം നിവൃത്തിയായപ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു. മൂന്നാം കഷ്ടത്തിലെ ഇസ്ലാമിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുക എന്നത്, ആധുനിക ബാബേലിന്റെ സിംഹം വരുത്തുന്ന മരണത്തിലേക്കു കാട്ടിലെ അറേബ്യൻ കാട്ടുകഴുതയാൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നതാകുന്നു.
മുദ്രയിട്ടിരിക്കുന്ന പുസ്തകം വായിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത എഫ്രയീമിന്റെ മദ്യപാനികൾക്ക് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ആവർത്തനം കാണുവാൻ കഴിയുന്നില്ല; കാരണം ആ തിരിച്ചറിവ് “നിരമേൽ നിര” എന്ന പിമ്പത്തെ മഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ പ്രകടനം അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന ആശയം മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെയും രീതിശാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നിലനിര്ത്തുവാൻ കഴിയുന്നതല്ല.
“മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ ഒന്നിക്കുന്ന ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയൊട്ടാകെയും പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടവനാകുന്നു. ലോകവ്യാപകമായ വിസ്തൃതിയും അപൂർവമായ ശക്തിയും ഉള്ള ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് ഇവിടെ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. 1840–44 കാലത്തെ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം ദൈവശക്തിയുടെ മഹത്തായ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷനറി കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു, ചില രാജ്യങ്ങളിൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മതപരിഷ്കാരത്തിനുശേഷം ഏതൊരു ദേശത്തും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്തത്ര വലിയ മതാഭിരുചി അവിടെ പ്രകടമായി; എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം മൂന്നാം ദൂതന്റെ അവസാന മുന്നറിയിപ്പിനുകീഴിലുള്ള മഹാശക്തിയുള്ള പ്രസ്ഥാനത്താൽ അതിക്രമിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്.” The Great Controversy, 611.
ആധുനിക യിസ്രായേലിന്റെ അന്ധനായ നേതാക്കൾ, മുൻകാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ദൈവശക്തിയുടെ പ്രകടനം വീണ്ടും ഉണ്ടാകുമെന്ന സത്യം നിരസിക്കാൻ അവരുടെ രീതിശാസ്ത്രത്താൽ നിർബന്ധിതരാകുന്നു.
“ഇവിടെ നാം കാണുന്നത്, ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ പ്രഹരം ആദ്യം അനുഭവിച്ചത് സഭയായിരുന്നു—കർത്താവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം. ദൈവം മഹത്തായ വെളിച്ചം നല്കിയതും ജനത്തിന്റെ ആത്മീയ താൽപര്യങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരായി നിലകൊണ്ടതുമായ പുരാതനപുരുഷന്മാർ തങ്ങളോടു ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസത്തെ ദ്രോഹിച്ചു. മുൻകാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ അത്ഭുതങ്ങളെയും ദൈവശക്തിയുടെ ദൃശ്യമായ പ്രകടനത്തെയും നാം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല എന്ന നിലപാട് അവർ സ്വീകരിച്ചു. കാലങ്ങൾ മാറിയിരിക്കുന്നു. ഈ വാക്കുകൾ അവരുടെ അവിശ്വാസത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു; അവർ പറയുന്നു: കർത്താവ് നന്മ ചെയ്യുകയുമില്ല, തിന്മ ചെയ്യുകയുമില്ല. തന്റെ ജനത്തെ ന്യായവിധിയാൽ സന്ദർശിക്കുവാൻ അവൻ അത്യന്തം കരുണാനിധിയാണ്. ഇങ്ങനെ, ദൈവജനത്തെ അവരുടെ ലംഘനങ്ങളും യാക്കോബിന്റെ ഭവനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളും കാണിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതിന്നു ഇനി ഒരിക്കലും കാഹളംപോലെ ശബ്ദം ഉയർത്താത്ത മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന നിലവിളിയാണ് ‘സമാധാനവും സുരക്ഷയും’. കുരയ്ക്കാൻ തയ്യാറാകാത്ത ഈ മൂകശ്വാനങ്ങളാണ് അപമാനിക്കപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുള്ള പ്രതികാരം അനുഭവിക്കുന്നത്. പുരുഷന്മാരും യുവതികളും ചെറിയ കുട്ടികളും എല്ലാം ഒരുമിച്ചു നശിച്ചുപോകുന്നു.” ടെസ്റ്റിമണീസ്, വാള്യം 5, 211.
യെരൂശലേമിലെ അജ്ഞന്മാരെ ഭരിക്കുന്ന പണ്ഡിതന്മാരുടെ ലാവൊദിക്യാന്ധത അവർക്ക് അന്ത്യമഴയെ തിരിച്ചറിയാൻ അസാധ്യമാക്കുന്നു; കാരണം അവർ ദൂഷിതമായ ഒരു ബൈബിള് വ്യാഖ്യാനരീതിയാണ് പ്രയോഗിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല, അവരുടെ വ്യാജയുക്തിചിന്ത നയിക്കുന്ന നിഗമനങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി പുരാതനകാലങ്ങളിലേതുപോലെ ഭാവിയിലും പ്രകടമാകുന്ന ഏതു വെളിപ്പാടിനെയും അവർ നിഷേധിക്കുന്ന നിലയിൽ അവരെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായം വ്യക്തമാക്കുന്നത്, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ, അർപ്പണം പുരാതന ദിവസങ്ങളിലേതുപോലെ ആയിരിക്കും എന്നതാണ്.
“സത്യസാക്ഷി പ്രസ്താവിക്കുന്നു: ‘നിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ഞാൻ അറിയുന്നു.’ ‘മനസ്സാന്തരപ്പെടുക, ആദ്യത്തിലെ പ്രവൃത്തികളെ ചെയ്യുക.’ ദൈവാത്മാവ് തന്റെ സ്നേഹത്താൽ നിങ്ങളെ നിറയ്ക്കേണ്ടതിന്നു ഹൃദയത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിനുള്ള യഥാർത്ഥ പരിശോധനയും തെളിവും ഇതുതന്നെയാണ്. ‘നീ മനസ്സാന്തരപ്പെടാതിരുന്നാൽ, ഞാൻ വേഗത്തിൽ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു നിന്റെ നിലവിളക്കിനെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയും.’ മഞ്ഞും മഴയും സൂര്യപ്രകാശവും പ്രാപിച്ചുകൊണ്ട് സമൃദ്ധമായ ഫലം കായ്ക്കേണ്ടിയിരുന്നുവെങ്കിലും, ദൈവിക പരിശോധനയിൽ ഇലകൾ മാത്രമെ കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നുള്ളൂ എന്ന ഫലമില്ലാത്ത വൃക്ഷത്തെപ്പോലെയാണ് സഭ. നമ്മുടെ സഭകൾക്കുള്ള എത്ര ഗൗരവമുള്ള ചിന്ത! അതെ, ഓരോ വ്യക്തിക്കുമായി അത്യന്തം ഗൗരവമുള്ളതുതന്നെ! ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമയും സഹിഷ്ണുതയും അത്ഭുതകരമാണ്; എങ്കിലും, ‘നീ മനസ്സാന്തരപ്പെടാതിരുന്നാൽ,’ അത് ക്ഷയിച്ചുതീരും; ‘ഞാൻ സമ്പന്നൻ; സമ്പത്തിൽ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കൊന്നും ആവശ്യമില്ല’ എന്നു അവർ പറയുമ്പോൾ തന്നെ, സഭകളും നമ്മുടെ സ്ഥാപനങ്ങളും ബലഹീനതയിൽനിന്നു അധികം ബലഹീനതയിലേക്കും, തണുത്ത ഔപചാരികതയിൽനിന്നു ജഡതയിലേക്കും നീങ്ങിപ്പോകും. സത്യസാക്ഷി അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നീ ദരിദ്രനും ദയനീയനും കഷ്ടാവസ്ഥയിലുമുള്ളവനും അന്ധനും നഗ്നനും ആകുന്നു എന്നു അറിയുന്നില്ല.’ അവർ ഒരിക്കലെങ്കിലും തങ്ങളുടെ അവസ്ഥ വ്യക്തമായി കാണുമോ?”
“സഭകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ അത്ഭുതകരമായ ഒരു പ്രകടനം ഉണ്ടാകും; എന്നാൽ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ താഴ്ത്തിക്കൊള്ളുകയും, സമ്മതീകരണത്താലും മാനസാന്തരത്താലും ഹൃദയത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുകയും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തവരിൽ അത് പ്രവർത്തിക്കയില്ല. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ആ ശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തിൽ, അവർ തങ്ങളുടെ അന്ധതയിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായി കരുതുന്ന എന്തോ ഒന്നേ കാണൂ; അത് അവരുടെ ഭയങ്ങളെ ഉണർത്തുന്ന ഒന്നായിരിക്കും; അതിനെ ചെറുക്കാൻ അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ കരുത്തുറ്റവരാക്കി നിലക്കും. കർത്താവ് അവരുടെ ആശയങ്ങൾക്കും പ്രതീക്ഷകൾക്കും അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാത്തതിനാൽ, അവർ ആ പ്രവർത്തനത്തെ എതിർക്കും. ‘എന്തുകൊണ്ട്,’ അവർ പറയുന്നു, ‘നാം ഇത്രയും വർഷങ്ങളായി ഈ വേലയിൽ ഇരിക്കുന്നവരായിരിക്കെ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ അറിയാതിരിക്കണം?’—കാരണം, അവർ ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശങ്ങളിലെ മുന്നറിയിപ്പുകൾക്കും അപേക്ഷകൾക്കും പ്രതികരിച്ചില്ല; പകരം അവർ സ്ഥിരമായി, ‘ഞാൻ സമ്പന്നൻ ആകുന്നു; സമ്പത്തിൽ വർധിച്ചിരിക്കുന്നു; എനിക്കൊന്നും ആവശ്യമില്ല,’ എന്നു പറഞ്ഞു. പ്രതിഭയോ ദീർഘാനുഭവമോ, മനുഷ്യരെ പ്രകാശത്തിന്റെ ചാനലുകളാക്കുകയില്ല; അവർ നീതിയുടെ സൂര്യന്റെ ദീപ്തകിരണങ്ങൾക്കു കീഴിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുകയും, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹദാനത്താൽ വിളിക്കപ്പെടുകയും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ഒരുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ. വിശുദ്ധകാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുള്ള കൈക്കീഴിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയാൽ, കർത്താവ് അവരെ ഉയർത്തും. അവൻ അവരെ വിവേകമുള്ള മനുഷ്യരാക്കും—തന്റെ ആത്മാവിന്റെ കൃപയിൽ സമ്പന്നരായ മനുഷ്യർ. അവരുടെ ശക്തമായ, സ്വാർത്ഥ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങളും അവരുടെ മുറുകെപ്പിടിത്തവും ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽനിന്നു പ്രകാശിക്കുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ കാണപ്പെടും. ‘നീ മാനസാന്തരപ്പെടാതിരുന്നാൽ ഞാൻ വേഗത്തിൽ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു നിന്റെ നിലവിളക്കിനെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയും.’ നിങ്ങൾ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ കർത്താവിനെ അന്വേഷിച്ചാൽ, അവൻ നിങ്ങളാൽ കണ്ടെത്തപ്പെടും.” Review and Herald, December 23, 1890.
യൂദായ പ്രവാചകന്റെ മരണം ആധുനിക ബാബിലോന്റെ പ്രവാചകചരിത്രദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവാചകചിഹ്നമായ “സിംഹം” മുഖേനയും, അതുപോലെ തന്നെ “കഴുത” മുഖേനയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വചനങ്ങളിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ ആദ്യ പരാമർശം ഇശ്മായേൽ “കാട്ടുമനുഷ്യൻ” എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുമ്പോഴാണ്.
അവൻ ഒരു കാട്ടുകഴുതയെന്നപോലുള്ള മനുഷ്യനായിരിക്കും; അവന്റെ കൈ ഏവർക്കും വിരോധമായിരിക്കും, ഏവരുടെയും കൈ അവന്നു വിരോധമായിരിക്കും; അവൻ തന്റെ സകല സഹോദരന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ വസിക്കും. ഉല്പത്തി 16:12.
തിരുവെഴുത്തുകളിലെ “ആദ്യ പരാമർശത്തിന്റെ നിയമം” എന്നത്, ഒരു പ്രതീകത്തിന്റെ സകല സവിശേഷതകളും അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഒരു വിത്താകുന്നു, ഒരു വിത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണ സസ്യത്തെ ഫലപ്രാപ്തിയിലെത്തിക്കാൻ ആവശ്യമായ മുഴുവൻ ഡി.എൻ.എയും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. “കാട്ടുമനുഷ്യൻ” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്ക്, “കാട്ടു അറേബ്യൻ കഴുത” എന്നതിനുള്ള വാക്കാണ്. സത്യത്തിന്റെ തിരുവെഴുത്തുകളിൽ “കഴുത” എന്നത് ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകങ്ങളിൽ ഒന്നാകുന്നു.
മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ യെഹെസ്കേലിന്റെ സന്ദേശം, മരിച്ച അസ്ഥികൾ ജീവൻ പ്രാപിച്ചു മഹാസൈന്യമായി എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുന്നതായി കാണിക്കുന്ന ആ സന്ദേശം, മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശമാണ്; ആ സന്ദേശം അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശവുമാണ്. സഹോദരി വൈറ്റ് ക്രിസ്തുവിന്റെ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള ജയപ്രവേശനം അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചുവെന്ന് നേരിട്ട് ഉപദേശിക്കുന്നു.
“അര്ദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി വാദപ്രതിവാദങ്ങളാല് അത്രയും വഹിക്കപ്പെട്ടതല്ല; എങ്കിലും തിരുവെഴുത്തിലെ തെളിവ് വ്യക്തവും നിര്ണായകവുമായിരുന്നു. ആത്മാവിനെ ചലിപ്പിച്ച ഒരു പ്രേരകശക്തി അതോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ സംശയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ചോദ്യം ചെയ്യലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിലേക്കു വിജയപ്രവേശം ചെയ്ത അവസരത്തില്, ഉത്സവം ആചരിക്കുവാന് ദേശത്തിന്റെ എല്ലാഭാഗങ്ങളില്നിന്നും കൂടിയിരുന്ന ജനങ്ങള് ഒലിവുമലയില് കൂട്ടമായി ഒഴുകിച്ചെന്നു; യേശുവിനെ അനുഗമിച്ച് അകമ്പടി നിന്നിരുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തോടുകൂടെ ചേര്ന്നപ്പോള്, അവർ ആ ഘട്ടത്തിന്റെ പ്രചോദനം ഉള്ക്കൊണ്ടു, ‘കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ!’ [Matthew 21:9.] എന്ന ഘോഷം കൂടുതല് ഉയര്ത്തുവാന് സഹായിച്ചു. അതുപോലെതന്നെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭകളിലേക്കു കൂട്ടമായി വന്ന അവിശ്വാസികള്—ചിലര് കൗതുകത്താല്, ചിലര് വെറും പരിഹസിക്കുവാന് മാത്രം—‘ഇതാ, വരന് വരുന്നു!’ എന്ന സന്ദേശത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തിയെ അനുഭവിച്ചു.” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ മുദ്രവിട്ടത് തുറക്കപ്പെടുന്ന അന്തിമ സന്ദേശമാണ്; അതിൽ മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാമും ഉൾപ്പെടുന്നു. മുദ്രവിട്ടത് തുറക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശമായ ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അങ്ങനെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഒരു “കഴുത”യുടെ മേൽ ചുമന്നു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു (അവന്റെ സന്ദേശം ചുമന്നു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു). ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ അന്തിമ സന്ദേശം ഇസ്ലാം ചുമന്നു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
കാട്ടുപോത്തായ അറേബ്യൻ കഴുതയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ഇസ്ലാം ഒരു കാട്ടുമനുഷ്യനായിരുന്നു, ആണ്, ആകുകയും ചെയ്യും; കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏവർക്കും (കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തവർ അനേകരുണ്ടെങ്കിലും), ഇപ്പോൾ ഇസ്ലാം നടത്തി വരുന്നതായ യുദ്ധപ്രവർത്തനം കാട്ടുതിമിർപ്പായ ഉന്മാദമാണെന്ന് എളുപ്പത്തിൽ “തിരിച്ചറിയാൻ” കഴിയും. പരലോകത്തിൽ ഏതെങ്കിലും മഹത്തായ ലൈംഗിക പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്നു വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനുള്ള സന്നദ്ധത സാത്താനിക ഉന്മാദമാണ്. ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം ഇസ്ലാം ഒരു കാട്ടുമനുഷ്യനായിരിക്കും എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
ഇസ്ലാമിന്റെ യുദ്ധപ്രവണത മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയുടെ വർധിച്ചുവരുന്ന യുദ്ധത്തെ നേരിടുന്നതിനായി സമസ്ത മനുഷ്യരെയും ഒരുമിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു. ഏക ലോകഭരണത്തിന്റെ നടപ്പാക്കലിനുള്ള പ്രവചനാത്മക തർക്കശാസ്ത്രമാണ് ഇസ്ലാം; കൂടാതെ, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം യെഹൂദന്മാരെ ഇസ്രായേൽദേശത്തേക്കു മനപ്പൂർവ്വം വീണ്ടും കൊണ്ടുവന്നതെന്ന് ആഗോളവാദികൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു, ഇസ്ലാമിന് യെഹൂദന്മാരോടുള്ള പുരാതന വൈരം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ആരംഭിക്കാനായി തന്നെയെന്ന് അവർ പറയുന്നു. തങ്ങളുടെ ഏക ലോകഭരണം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനായി മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ആവശ്യമാകും എന്ന് ആഗോളവാദികൾ വിശ്വസിക്കുന്നു; പതിറ്റാണ്ടുകളായി അവർ അതു പഠിപ്പിച്ചുമിരിക്കുന്നു. ആഗോളവാദികളുടെ വികൃതമായ പ്രേരണകൾ, അവരുടെ സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ പ്രകടമായതുപോലെ, ഇസ്ലാമിന്റെ ബൈബിളിലുള്ള പങ്കിനോട് യോജിക്കുന്നു.
ഇശ്മായേലിന്റെ പ്രവചനാത്മക ഡി.എൻ.എയിലെ ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ ഘടകം, അവനെ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കുന്ന വചനത്തിൽ തന്നെയുള്ള ഈ സത്യമായിരിക്കാം: “കാട്ടുമനുഷ്യന്റെ” ആത്മാവായ അവന്റെ ആത്മാവ് “തന്റെ സകല സഹോദരന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ വസിക്കുന്നു.” മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുക തീവ്ര ഇസ്ലാമിന്റെ ചില വിഭാഗങ്ങൾ മാത്രമാണെന്ന ധാരണ ദൈവവചനത്തോടു യോജിക്കുന്നില്ല. ഓരോ മതവിശ്വാസധാരയിലും ഏതാനും ദുഷ്ടന്മാർ ഉണ്ടാകും, മുസ്ലിം മതത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷവും സമാധാനപ്രിയരായ പൗരന്മാരാണ് എന്ന പൊതുവായ രാഷ്ട്രീയ-ശുദ്ധതാപരമായ കാഴ്ചപ്പാടും അവരുടെ സ്വന്തം വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തോടോ ബൈബിളിനോടോ യോജിക്കുന്നില്ല.
ശരിയ നിയമത്തോടു മുഴുവൻ ലോകവും അനുസൃതമാക്കുന്നതു അല്ലാഹുവിന്റെ ഓരോ അനുയായിയുടെയും കടമയാണെന്ന് ഖുർആൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു; ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം ഇശ്മായേലിന്റെ “കാട്ടുമനുഷ്യൻ” സ്വഭാവം ഇസ്ലാമിന്റെ ഓരോ അനുയായിയിലും ഉണ്ടാകുമെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. കത്തോലിക്കമതത്തെപ്പോലെ തന്നേ, തങ്ങൾ താമസിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ ജനങ്ങളിന്മേൽ സ്വന്തം മതഭരണം നിർബന്ധിച്ച് അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷി ഇനിയും കൈവന്നിട്ടില്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ, മര്യാദാഭാസം നടിക്കുവാൻ ഖുർആൻ തന്റെ അനുയായികളെ നേരിട്ട് ഉപദേശിക്കുന്നു.
യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകൻ യെരോബെയാമിന്റെ രാജ്യം ആദ്യമായി സ്ഥാപിതമായപ്പോൾ അവനെ നേരിട്ടു. മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം 1844-ൽ ആരംഭിച്ചു; അതു തന്നേ, അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം, ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്തും ഉൾപ്പെടെ, കണ്ടെത്തിയ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം അതിനെ ഉടൻ നേരിട്ടു. യിരെമ്യാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തോട് ദൈവത്തിങ്കലേക്കു മടങ്ങിവരുവാൻ, എന്നാൽ “പരിഹാസികളുടെ സഭയിലേക്കു” ഒരിക്കലും മടങ്ങരുതെന്ന് അറിയിക്കപ്പെട്ടു. യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകനോട്, താൻ വന്ന അതേ വഴിയായി മടങ്ങരുതെന്നും ബേഥേലിലെ കള്ളപ്രവാചകന്റെ ഭക്ഷണം കഴിക്കയോ പാനം ചെയ്യുകയോ അരുതെന്നും കല്പിക്കപ്പെട്ടു; എങ്കിലും അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു. യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകന്റെ മരണം പ്രതീകാത്മകമായി രണ്ടു പ്രതീകങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; അവ പാപ്പത്വത്തെയും ഇസ്ലാമിനെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നു. ലവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസത്തിന് ആ രണ്ടു സത്യങ്ങളും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല; കാരണം 1863-ൽ അവർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആത്മീയ കണ്ണുകൾ കുത്തിപ്പൊട്ടിച്ചു; തുടർന്ന്, വ്യാജ നാണയങ്ങളും രത്നങ്ങളും, കൂടാതെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കത്തോലിക്കാസഭയുടെയും രീതിശാസ്ത്രവും ഉപയോഗിച്ച് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിത്തറകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി, വില്യം മില്ലർ പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന രത്നങ്ങളെയും രീതിശാസ്ത്രത്തെയും മൂടിവെക്കുന്ന പ്രക്രിയ അവർ ആരംഭിച്ചു.
“ചൂലേന്തിയ മനുഷ്യൻ” ഇപ്പോൾ തന്റെ നിലം വാരിച്ചുമിനുക്കി രത്നങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവയെ തന്റെ മേശമേൽ വെക്കേണ്ടതിന്നു മില്ലറിന് കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ 1844-ൽ തന്റെ ജനമായി ഉയർത്തപ്പെട്ട ശേഷിപ്പായ ജനമവർ തന്നെയാണെന്ന വിശ്വാസം മൂലം അഡ്വെന്റിസം അന്ധതയിൽ ആകുന്നു.
‘ഞങ്ങൾക്കു പിതാവായി അബ്രാഹാം ഉണ്ടെന്നു’ നിങ്ങളിൽ നിങ്ങളെത്തന്നെ പറയുവാൻ വിചാരിക്കരുതു; ദൈവം ഈ കല്ലുകളിൽനിന്നും അബ്രാഹാമിന്നു മക്കളെ എഴുന്നേല്പിപ്പാൻ ശേഷിയുള്ളവൻ ആകുന്നു എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. ഇപ്പോഴേയും വൃക്ഷങ്ങളുടെ വേരിന്നരികെ കോടാലി വെച്ചിരിക്കുന്നു; ആകയാൽ നല്ല ഫലം കായിക്കാത്ത ഏതു വൃക്ഷവും വെട്ടിക്കളഞ്ഞ് തീയിൽ ഇട്ടുകളയപ്പെടുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളെ മാനസാന്തരത്തിനായി വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിക്കുന്നു; എങ്കിലും എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവൻ എന്നേക്കാൾ ശക്തനായവൻ; അവന്റെ ചെരിപ്പ് ചുമപ്പാൻ പോലും ഞാൻ യോഗ്യനല്ല; അവൻ നിങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിലും തീയിലും സ്നാനം കഴിപ്പിക്കും. അവന്റെ കൈയിൽ വീശുപാളി ഉണ്ട്; അവൻ തന്റെ കളം നന്നായി വെടിപ്പാക്കി, തന്റെ ഗോതമ്പ് കലവറയിൽ ചേർക്കും; എന്നാൽ പതിൻ അണയാത്ത തീയാൽ ചുട്ടുകളയും. മത്തായി 3:9–12.
മനസ്സാന്തരപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള ആ വ്യക്തികളെ ഒഴിച്ചാൽ, ലാവൊദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസം കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിച്ചുകളയപ്പെടും. മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം നിരസിച്ച മുൻനിയമജനങ്ങൾ അടക്കംചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ കല്ലറയിൽ തന്നെയാണ് ലാവൊദിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസവും അടക്കംചെയ്യപ്പെടേണ്ടത്; കാരണം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ അവർ ഇപ്പോൾ, അവരെപ്പോലെതന്നെ, ഒരു മുൻനിയമജനമായിരിക്കുകയാണ്. 1863-ലെ കലാപം യെഹൂദയിൽനിന്നു വന്ന പ്രവാചകനാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ രാജാവായ യോശീയാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനവും വിട്ടുപോയിരുന്നു.
ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.
“ലോകത്തെപ്പോലെ ആകുന്നതിന് പകരം, നാം ലോകത്തിൽനിന്ന് കൂടുതൽ കൂടുതൽ വേറിട്ടവരായി മാറേണ്ടതാണ്. ദൈവസത്യത്തിനെതിരെ അത്യന്തം കൗശലപൂർവ്വമായൊരു ശ്രമം നടത്തുന്നതിൽ സാത്താൻ സഭകളോടുകൂടെ ചേർന്നിട്ടുണ്ട്; ഇനിയും ചേർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. ലോകത്തിലേക്കു പ്രവേശനമാർഗം കണ്ടെത്തുവാൻ ദൈവജനങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ഓരോ പ്രവൃത്തിയും അന്ധകാരത്തിന്റെ ശക്തികളിൽനിന്നു ദൃഢനിശ്ചയമുള്ള എതിർപ്പിനെ ഉണർത്തും. ശത്രുവിന്റെ അവസാന മഹാസമരം അത്യന്തം നിർണായകമായിരിക്കും. അത് അന്ധകാരത്തിന്റെ ശക്തികളും പ്രകാശത്തിന്റെ ശക്തികളും തമ്മിലുള്ള അവസാന പോരായിരിക്കും. ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ യഥാർത്ഥ മകനും ക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്തു ധൈര്യത്തോടെ പോരാടും. ഈ മഹാസങ്കടഘട്ടത്തിൽ തങ്ങളെ ദൈവത്തിന്റെ പക്ഷത്തേക്കാൾ ലോകത്തിന്റെ പക്ഷത്താണ് അധികമെന്ന് അനുവദിക്കുന്നവർ, അവസാനം തങ്ങളെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായും ലോകത്തിന്റെ പക്ഷത്തു നിർത്തും. വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹണത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നവരും, എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ അർത്ഥം കാണാതെ പോകുന്നവരും, നിശ്ചയമായും എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്തു നിൽക്കും. ലോകത്തോടു ഇഴുകിച്ചേരുവാൻ നമുക്കിപ്പോൾ സമയം ഇല്ല. ദാനിയേൽ തന്റെ ഭാഗത്തും തന്റെ സ്ഥാനത്തും നിലകൊള്ളുന്നു. ദാനിയേലിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും പ്രവചനങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. അവ പരസ്പരം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ട സത്യങ്ങളെ അവ ലോകത്തിനു നൽകുന്നു. ഈ പ്രവചനങ്ങൾ ലോകത്തിൽ സാക്ഷ്യമായിരിക്കേണ്ടതാണ്. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവയുടെ നിവൃത്തിയാൽ, അവ സ്വയം തന്നെ വ്യാഖ്യാനിക്കും.”
“ലോകത്തെ അതിന്റെ അകൃത്യത്തിനുവേണ്ടി ശിക്ഷിക്കുവാൻ കർത്താവ് ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തങ്ങൾക്ക് നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വെളിച്ചത്തെയും സത്യത്തെയും നിരസിച്ചതിനാൽ മതസംഘടനകളെ ശിക്ഷിക്കുവാനും അവൻ ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളെ ഏകീകരിക്കുന്ന മഹാസന്ദേശം ലോകത്തിന്നു നല്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഇതായിരിക്കണം നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ പ്രധാനഭാരം. ക്രിസ്തുവിൽ സത്യമായി വിശ്വസിക്കുന്നവർ യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തോടു തുറന്നുപറഞ്ഞ് അനുരൂപരായിരിക്കും. ശബ്ബത്ത് ദൈവത്തിനും അവന്റെ ജനത്തിനുമിടയിലെ അടയാളമാണ്; ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നതിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള നമ്മുടെ അനുരൂപത നമുക്ക് ദൃശ്യമായി പ്രകടമാക്കേണ്ടതാണ്. അത് ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തിനും ലോകത്തിനും ഇടയിലെ ഭേദലക്ഷണമായിരിക്കേണ്ടതാണ്. ദൈവത്തോടു സത്യനിഷ്ഠരായി നിലകൊള്ളുന്നതിന് മഹത്തായ അർത്ഥമുണ്ട്. ഇതിൽ ആരോഗ്യപരിഷ്കാരവും ഉൾപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ അർത്ഥം, നമ്മുടെ ആഹാരം ലളിതമായിരിക്കണം എന്നും എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും നാം മിതത്വമുള്ളവരായിരിക്കണം എന്നും തന്നെയാണ്. മേശകളിൽ പതിവായി കാണപ്പെടുന്ന അനേകംവിധ ഭക്ഷണങ്ങൾ അനിവാര്യമല്ല; മറിച്ച് അത്യന്തം ഹാനികരമാണ്. മനസ്സും ശരീരവും ഏറ്റവും നല്ല ആരോഗ്യസ്ഥിതിയിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിലും ഭയഭക്തിയിലും പരിശീലനം ലഭിച്ചവരെയേ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കാവൂ. സത്യത്തിൽ ദീർഘകാലമായി നിലകൊണ്ടിട്ടും നീതിയുടെ ശുദ്ധസിദ്ധാന്തങ്ങളും ദോഷത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളും തമ്മിൽ വിവേചിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവരും, നീതി, കരുണ, ദൈവസ്നേഹം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹണം മങ്ങിപ്പോയവരും, ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്നു ഒഴിവാക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.”
“ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ പഠിക്കേണ്ട അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട പാഠങ്ങളുണ്ട്. ഈ പാഠങ്ങൾ മുമ്പേ പഠിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവന്റെ പ്രവൃത്തി ഇന്ന് നിലകൊള്ളുന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. ഒരു കാര്യം നിർബന്ധമായും ചെയ്യപ്പെടണം. ശുശ്രൂഷകരുടെയോ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവരുടെയോ അനുകൂല്യം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്താൽ സത്യം അവരിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെക്കരുത്. നമ്മുടെ സ്ഥാപനങ്ങളോടൊപ്പം, സൗമ്യതയോടും ജ്ഞാനത്തോടും കൂടി ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ആലോചന പ്രസ്താവിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം. ശാരീരിക സുരക്ഷാബോധത്തിലും സ്വയംപ്രധാന്യത്തിലും മുങ്ങി, അവന്റെ നടത്തിപ്പിനെ അവഗണനയോടെ കണ്ടവർക്കെതിരേ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധം ജ്വലിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ ഈ പ്രവൃത്തിയുടെ സമൃദ്ധിയെ അപകടത്തിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.”
“ഓരോ വ്യാജമാർഗവും വഞ്ചന തന്നെയാണ്; അതിൽ സ്ഥിരമായി നിന്നാൽ, അവസാനം അത് നാശത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുക. അതുകൊണ്ടു വ്യാജ പദ്ധതികളെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നവർ നശിക്കുവാൻ കർത്താവു അനുവദിക്കുന്നു. സ്തുതിയും ചാപല്യവചനങ്ങളും കേൾക്കുന്ന അതേ സമയത്തു തന്നെ, അപ്രതീക്ഷിത നാശം വരുന്നു. മറ്റുള്ളവർ അവിശ്വസ്തത നിമിത്തം ലഭിച്ച ശാസനയെക്കുറിച്ചു അറിയുന്നവരായിരിക്കെ പോലും, ഉപദേശത്തിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞുപോകുന്നവർ ഉണ്ടു. ഇവർ ഇരട്ടിയായി കുറ്റക്കാരാണ്. അവർ കർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും അതു ചെയ്തില്ല. അവരുടെ ശിക്ഷ അവരുടെ കുറ്റത്തിനനുപാതമായിരിക്കും. അവർ കർത്താവിന്റെ വചനത്തിന്നു ചെവി കൊടുത്തില്ല.” Kress Collection, 105, 106.