ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എൺപത്തേഴാം നമ്പർ

പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനങ്ങളുടെ അനുഭവത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ആ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റി.

ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഉപമയുടെ അന്തിമ പ്രാധാന്യം കന്യകമാർക്കു എണ്ണ ഉണ്ടോ എന്നതിലാണു കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്; ആ എണ്ണ പിന്നാക്കമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്.

ഉപമയിലെ “എണ്ണ” “സ്വഭാവത്തെയും”, അതുപോലെ “ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയെയും” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സ്വഭാവം ദൈവവചനം ഭുജിക്കുന്നവരിൽ മാത്രമേ ഉല്പാദിക്കപ്പെടുന്നുള്ളു.

“എണ്ണ” ദൈവാത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളുമാണ്.

“എണ്ണ” എന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന സാന്നിധ്യം കൈമാറുന്ന ദൈവവചനത്തിലെ സന്ദേശങ്ങളാണ്. പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ — അതുപോലെ ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനത്തിലും — അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശം, അതായത് ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ സന്ദേശം, 1888-ലെ കലാപത്തിൽ ജോൺസിന്റെയും വാഗണറിന്റെയും സന്ദേശം മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു.

ഈ സന്ദേശം അന്ത്യമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ, അന്ത്യമഴ തളിർമഴപോലെ പെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചു; പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലും ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ ദൂതന്റെ കയ്യിലിരുന്ന പുസ്തകം തിന്നത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവർ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു തിരിച്ചു നയിക്കപ്പെട്ടു, അതുവഴി അവർ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ കാഹളം മുഴക്കേണ്ട കാവൽക്കാരായി. ആ കാഹളമുന്നറിയിപ്പ് യെശയ്യാവിലൂടെ മഹാഘോഷമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ലവൊദിക്യാ സന്ദേശമായിരുന്നു.

ആദ്യവും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പരിഷ്‌കരണ പ്രസ്ഥാനം ഒരു “അന്ത്യകാലത്തിൽ” ആരംഭിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ അന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന തലമുറയെ പരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു “ജ്ഞാനവർധനം” ഉണ്ടാകും; എന്നാൽ ആ ജ്ഞാനം ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ച സന്ദേശമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം മാത്രമേ അത് സംഭവിക്കുകയുള്ളു. അതിനുശേഷം ആ ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ച സന്ദേശം “ശക്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു”; ആ ശക്തീകരണത്തിന്റെ അടയാളം ഒരു ദൂതന്റെ ഇറങ്ങിവരവാണ്. ആ ദൂതന്റെ ഇറങ്ങിവരവ് ഹബക്കൂക്കിന്റെ വാദപ്രതിവാദത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അപ്പോൾ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശമോ വ്യാജ സന്ദേശമോ ആയ ഒരു സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ ആരംഭിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വിശ്വസ്തർ ദൈവത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായി മാറി മുന്നറിയിപ്പിന്റെ കാഹളസന്ദേശം ഊതിത്തുടങ്ങുന്നു.

യഥാർത്ഥ കാഹളസന്ദേശം ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു ഫലകങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രകാശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. അതു ലაოდിക്കേയയോടുള്ള മുന്നറിയിപ്പും ദൈവജനത്തിന്റെ പാപങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുമാകുന്നു. ആദ്യ നിരാശ വരുന്നതുവരെ തർക്കം രൂക്ഷമാകുന്നു; അപ്പോൾ ഒരു വിഭാഗം “പരിഹാസികളുടെ സഭ”യായിത്തീരുകയും, സത്യമായ കാവൽക്കാരെ നിരാശയ്ക്കുമുമ്പ് അവർ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന സന്ദേശത്തോടുള്ള ആവേശത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരുവാൻ വിളിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. കാവൽക്കാർ മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, തങ്ങൾ “താമസകാലത്ത്” ആണെന്നും, പരാജയപ്പെട്ടതായി തോന്നിയിരുന്ന സന്ദേശം യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ നിറവേറാനിരിക്കുന്നതാണെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ സന്ദേശം ഒരു ചെറുകാലയളവിൽ വികസിച്ചു (എങ്കിലും അതു ഒരു കാലയളവായിരുന്നു), സന്ദേശം എത്തുമ്പോൾ അതു “അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ” സന്ദേശമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ ശക്തിപ്രാപിക്കാൻ ആരംഭിച്ച സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു വർദ്ധന മാത്രമാണ്.

സന്ദേശം എത്തിയപ്പോൾ, ദൂതൻ ഇറങ്ങിയ സമയത്ത് കാവൽക്കാരെന്ന സ്ഥാനത്തെ സ്വീകരിച്ചവരുടെയും അതിനെ നിരസിച്ചവരുടെയും ഇടയിൽ ഒരു വേർതിരിവ് പൂർണ്ണമായി നടന്നു. ആ വേർതിരിവ് തന്നെയാണ് ദൂതൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആരംഭിച്ച പിന്നത്തെ മഴയ്ക്കു മേൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്ന “അളക്കൽ” കൂടാതെയുള്ള പിന്നത്തെ മഴയുടെ പകർച്ചയ്ക്കു മുമ്പായി, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്മേൽ മുദ്ര പതിയുന്ന ഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

മില്ലറൈറ്റ്‌കളുടെ ചരിത്രം, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിനിടയിലെ അന്ത്യമഴയുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. ആ ചരിത്രത്തിൽ ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിവാദം ഒരു സത്യമായ അന്ത്യമഴാസന്ദേശത്തെയും ഒരു വ്യാജ അന്ത്യമഴാസന്ദേശത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു. പൗലോസ് ഒരു വർഗ്ഗത്തെ സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം ഉള്ളവരായി തിരിച്ചറിയുന്നു; മറ്റൊരു വർഗ്ഗത്തെ അവർ സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം ഇല്ലാത്തതിനാലും അവർ ഒരു “കള്ളം” വിശ്വസിച്ചതിനാലും ശക്തമായ വഞ്ചന പ്രാപിക്കുന്നവരായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം “അവസാനകാലം” മുതൽ ആരംഭിച്ച് “അർദ്ധരാത്രിവിളി”യിലെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കിവരവ് വരെയായി ജ്ഞാനത്തിലും ശക്തിയിലും വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ ഒരു വികാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം സമാന്തരമായി കാണപ്പെടുന്ന ചില നിർദ്ദിഷ്ട വഴിക്കുറികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു: “അവസാനകാലം”, “ജ്ഞാനവർധന” കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു “ഔപചാരിക രൂപീകരണം”, താഴേക്കിറങ്ങുന്ന ഒരു ദൂതനാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു “ശക്തീകരണം”, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു “ആദ്യ നിരാശ”, “അർദ്ധരാത്രിവിളി” എന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒരു ഒഴുക്കിവരവ്, പിന്നെ ഒരു അന്തിമ “രണ്ടാം നിരാശ”, അവിടെ ഒരു വ്യവസ്ഥാകാലിക വാതിൽ “അടയ്ക്കപ്പെടുകയും” മറ്റൊരു വ്യവസ്ഥാകാലിക വാതിൽ “തുറക്കപ്പെടുകയും” ചെയ്യുന്നു.

നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യങ്ങൾ പതിമൂന്നും പതിനാലും ഉള്ള രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളുടെയും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെയും പ്രവചനങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിന്നിരുന്നു. “അവസാനകാലം” ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ ദൈവത്തിന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” അവസാനിച്ചതോടെ എത്തിച്ചേർന്നു. 1831-ൽ മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം ഔപചാരിക രൂപം പ്രാപിച്ചത്, കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനു രണ്ടുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ആയിരുന്നു.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ “അവസാനകാല” പ്രസ്ഥാനം, 1863-ലെ കലാപത്തിൽ നിന്ന് നൂറ്റിയിരുപത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയായ 1989-ൽ എത്തിച്ചേർന്നു. “നൂറ്റിയിരുപത്തിയാറ്” എന്നത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റൊരു പ്രതീകമാണ്. ഇരു പ്രസ്ഥാനങ്ങളും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സന്ദേശം 1996-ൽ ഔപചാരികരൂപം നേടി. അന്ന് Our Firm Foundation എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട The Time of the End എന്ന ശീർഷകത്തിലുള്ള ലേഖനപരമ്പരയുടെ നിർമാണത്തോടെയായിരുന്നു അത്. 1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിന് ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ആ ലേഖനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇരു പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും സന്ദേശം, ആ ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം എത്തിയ സന്ദേശവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തിന് ശേഷം ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഔപചാരികരൂപം നേടി.

“ഇരുന്നൂറിരുപത്” എന്ന സംഖ്യ, ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ച യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പ്രകോപനത്തിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നും, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യം പതിനാലിൽ പറയുന്ന രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭമായ ക്രി.മു. 457 എന്നും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ (ഒരു കണ്ണിയെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരുന്നൂറിരുപത് എന്ന സംഖ്യ ഈ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന വാക്യങ്ങളായ ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യങ്ങൾ പതിമൂന്നും പതിനാലും എന്നിവയിൽ ഈ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ വാക്യങ്ങളിൽ ക്രിസ്തു സ്വയം പ്രവാചകപരമായി “ആ ഒരു വിശുദ്ധൻ” എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തി; ഇത് “Palmoni” എന്ന എബ്രായ പദത്തിന്റെ വിവർത്തനമാണ്, അതിന്റെ അർത്ഥം “അദ്ഭുത സംഖ്യാകർത്താവ്” എന്നാകുന്നു.

അദ്ഭുതസംഖ്യാകർത്താവ് പ്രവചനത്തിന്റെ രണ്ടു രേഖകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു ദർശനങ്ങളെ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭമായി തിരിച്ചറിയുന്ന അതേ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിലൂടെയാണ് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. അവയുടെ ആരംഭബിന്ദു, അവ 1844-ൽ നിറവേറുന്ന സമയത്തേക്കുള്ള ഇരുനൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ പ്രതീകാത്മക ബന്ധത്താൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായം ഇരുപതാം വാക്യത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അതുവഴി ആ സംഖ്യാകർത്താവായ അദ്ഭുതൻ “ഇരുനൂറിരുപത്” എന്ന സംഖ്യയെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രയോഗത്തിലൂടെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; കാരണം ആ വാക്യം ആ തീയതിയിൽ ആരംഭിച്ച പ്രതിരൂപ പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിന്റെ ഒരു പ്രാഥമിക സവിശേഷതയെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന, അത്ഭുതസംഖ്യാനിർണ്ണയകൻ നേരിട്ട് അവതരിപ്പിച്ച രണ്ടു പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇരുനൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ ബന്ധമുണ്ട്; കൂടാതെ, ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടുകൂടെ അതിന്റെ അവസാനത്തെ എപ്പോഴും ഐക്യപ്പെടുത്തിക്കാണിക്കുന്ന യേശു (അത്ഭുതസംഖ്യാനിർണ്ണയകൻ), അവയുടെ അവസാനത്തെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഇരുനൂറിരുപത് എന്ന സംഖ്യയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തി.

മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിച്ചതുപോലെ തന്നേ, ആദ്യത്തെ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനവും “അവസാനകാലത്ത്” (യഥാക്രമം 1798യും 1989യും) ആരംഭിച്ചു; അവിടെയാണ് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. ഇരു ചരിത്രങ്ങളിലുമുള്ള അടുത്ത വഴിക്കുറി ഇരുനൂറും ഇരുപതും വർഷങ്ങളുടെ സമാപ്തിയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതയാണ്; കാരണം, ആ രണ്ടു ദർശനങ്ങളുടെ (chazonയും marehയും) ആരംഭബിന്ദുക്കൾ അവയെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഇരുനൂറും ഇരുപതും വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

1611-ൽ കിംഗ് ജെയിംസ് ബൈബിൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതും, *Vermont Telegraph* പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുപോലെ മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ചതും, *Declaration of Independence* പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതും, *Our Firm Foundation* മാസികയിൽ *The Time of the End* പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതും—ഇവയെല്ലാം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായിരുന്നു. ഇരു ഇരുനൂറ് ഇരുപത്-വർഷ കാലഘട്ടങ്ങളുടെയും ആരംഭവും അവസാനവും ചരിത്രപരമായ വഴിക്കല്ലായി ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “ഇരുനൂറ് ഇരുപത്” എന്ന സംഖ്യ ഒരു പ്രവാചകബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; ഈ നാലു പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായതിനാൽ പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, അതുപോലെ തന്നേ, അവയുടെ അതത് ചരിത്രങ്ങളിൽ “അറിവിന്റെ വർധനം” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്താൽ കൂടി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമാണ്.

1611-ലെ ബൈബിൾ, സ്വർഗീയ പ്രാകാരങ്ങളിൽനിന്ന് മനുഷ്യരാശിയിലേക്കുള്ള സുവിശേഷത്തിന്റെ ആശയവിനിമയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം കാലപ്രവചനങ്ങളുടെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകൾ മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം ചരിത്രരേഖകളാൽ ചിത്രരൂപത്തിൽ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാവുന്നതാക്കുന്നു. “വെർമോണ്ട്” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം “ഒരു പച്ചപർവ്വതം” എന്നാകുന്നു; പ്രചോദനപ്രകാരം “പച്ച” വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

അവസാന നാളുകളിലെ ഒരു “പർവതം” ഒരു “സഭ” ആകയാൽ, മില്ലറിന്റെ സന്ദേശം വിശ്വസ്തസഭയിൽ നിന്ന് ഔപചാരികമായി രൂപപ്പെടുത്തി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.

മില്ലറിന്റെ ഔപചാരികമായി രൂപംകൊണ്ട പരീക്ഷണസന്ദേശം വിശ്വസ്തസഭയിൽ നിന്നുയർന്നതായിരുന്നു; *The Telegraph* എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം, *King James Bible* ചെയ്തതുപോലെ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, രണ്ട് ഗ്രീക്ക് പദങ്ങളിൽ നിന്ന് രൂപംകൊണ്ട “telegraph” എന്ന പദം ദൂരത്തുനിന്നുള്ള ഒരു സന്ദേശം എന്ന അർത്ഥം വഹിക്കുന്നു. ആദ്യ പദമായ (tele) “ദൂരസ്ഥമായ” അല്ലെങ്കിൽ “ദൂരെ ഉള്ള” എന്നർത്ഥം നൽകുന്നു; രണ്ടാമത്തെ പദമായ (grapho) “എഴുതുക” അല്ലെങ്കിൽ “രേഖപ്പെടുത്തുക” എന്നർത്ഥം നൽകുന്നു. ഇവ രണ്ടും കൂടെ “ദൂരത്തിൽ എഴുതി അയയ്ക്കുക” അല്ലെങ്കിൽ “ദൂരത്തേക്ക് സംപ്രേഷണം ചെയ്യുക” എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നു. 1611-ൽ, *King James Bible*യുടെ നിർമ്മിതിയിലൂടെ ദൈവം തന്റെ സന്ദേശം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സംപ്രേഷണം ചെയ്തു; പിന്നെ ഇരുനൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ, 1831-ൽ *Vermont Telegraph*യിൽ ആദ്യമായി ഔപചാരികരൂപം പ്രാപിച്ച മില്ലറിന്റെ സന്ദേശവും ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു സംപ്രേഷണം ചെയ്തു. ആ സന്ദേശം 1798-ൽ “അവസാനകാലത്ത്” തുറക്കപ്പെട്ട “അറിവിന്റെ വർധന” ആയിരുന്നു; അത് അന്നത്തെ തലമുറയ്ക്കായി മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ തുടർന്ന് ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചു. ആ ചരിത്രം *Future for America*യുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയായി നിന്നു.

1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്മേൽ വരുന്നതായ നിയന്ത്രണത്തെയും അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. Future for America എന്ന സന്ദേശം (ആ പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ), സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായ തുടക്കത്തിൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവസാനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഇരുനൂറ് ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 1996-ൽ, The Time of the End മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് മുമ്പ് Future for America എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തിരുന്ന നിയമപരമായ സ്ഥാപനം ലഭിച്ചു. ആ വർഷം, Our Firm Foundation എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനങ്ങളാൽ സമന്വിതമായിരുന്ന The Time of the End മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

“ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്ക” എന്ന ശുശ്രൂഷയുടെ പേര് സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതാണ്; കാരണം ആ പ്രസിദ്ധീകരണം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നു; യേശു എപ്പോഴും അന്ത്യത്തെ ആരംഭത്തിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. “ദി ടൈം ഓഫ് ദി എൻഡ്” എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണശീർഷകം 1989-ലെ “അന്ത്യകാലത്തെ” മാത്രം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതല്ല, മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നപ്പോൾ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. ആ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലെ ഔപചാരികമായി രൂപവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം (ദാനിയേൽ പതിനൊന്ന്, നാല്പതു മുതൽ നാല്പത്തിയഞ്ചു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ) 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയോടുകൂടെ (അന്ത്യകാലത്ത്) മുദ്രവിമോചിതമായി; മുദ്രവിമോചിതമായ ആ വാക്യങ്ങൾ 1989 മുതൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യംവരെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്ന ഒരു ചരിത്രക്രമം അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അവിടെ മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

1776-ൽ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതുമുതൽ The Time of the End മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതുവരെ കൃത്യമായി ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളാണ്; ആരംഭവും അവസാനവും ഒരേ പ്രവചനവിഷയങ്ങളെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. The Time of the End എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം, ആദ്യം Our Firm Foundation എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ ലേഖനങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട അധ്യായങ്ങളെ സമാഹരിച്ചൊരുക്കിയതാണ്; കൂടാതെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളെ (“our firm foundation”) ദൃഢമായി പിടിച്ചുനിൽക്കാതെ 1989-ലെ “അവസാനകാലത്ത്” ഉണ്ടായ “പരിജ്ഞാനവർധന” എന്ന പ്രവചനസത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നത് അസാധ്യമാണെന്ന സത്യത്തെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“അവസാനകാലം” എന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന വഴിക്കുറിയും, ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിൽ സന്ദേശത്തിന്റെ “ഔപചാരികീകരണം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വഴിക്കുറിയും, ഇവ രണ്ടും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രവചനഘടകങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈ സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിലെ അടുത്ത വഴിക്കുറി, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് വെളിപ്പാട് 10-ലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നതിലൂടെയോ, അല്ലെങ്കിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വെളിപ്പാട് 18-ലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നതിലൂടെയോ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണമാണ്. വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ അയ്യോയുടെ നിവൃത്തി, വെളിപ്പാട് 10-ലെ ദൂതനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയുടെ നിവൃത്തി, വെളിപ്പാട് 18-ാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിൽ, ദൂതൻ അവരോഹണം ചെയ്യുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് അന്ത്യമഴ “തളിക്കുവാൻ” ആരംഭിക്കുന്നത്. ആ ഘട്ടത്തിൽ, പ്രവചിക്കപ്പെട്ട സംഭവത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണത്താൽ സന്ദേശം “ശക്തിയോടെ നിറയുന്നു.” മില്ലറൈറ്റുകൾക്കു വേണ്ടി, അത് വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ കാണുന്ന രണ്ടാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ കാലപ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ഒട്ടോമൻ ആധിപത്യത്തിന്റെ അവസാനമായിരുന്നു. ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിനുവേണ്ടി, അത് വെളിപ്പാട് പത്തു, ഏഴാം വാക്യത്തിൽ ഏഴാം കാഹളത്തിന്റെ കാലത്തിൽ ഉള്ള മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രവചനമായിരുന്ന “ജാതികളുടെ ക്രോധോദ്രിക്തത” ആയിരുന്നു; മഹത്തായ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ അതു നിവൃത്തിയായി.

സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളിലെ ഓരോ പ്രധാന വഴിക്കല്ലും അത്ഭുതസംഖ്യാപകന്റെ പ്രവൃത്തിയുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം പുലർത്തുന്നു; ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളെയും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു ദർശനങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിൽ അവൻ തന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു. ദൂതന്റെ അവതരണസമയത്ത് എഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചക കാവൽക്കാരൻമാർ, 1856-ൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ മഹത്തായ വെളിച്ചം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെട്ടതുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ലവോദിക്യയിലേക്കുള്ള സന്ദേശവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് കാഹളം മുഴക്കുന്നു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ദൃശ്യരൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകൾകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പട്ടികകളെന്ന വഴിക്കല്ല്, ഓരോ സമാന്തര ചരിത്രത്തിലും ദൂതന്റെ അവതരണത്തിനും “ആദ്യ നിരാശ”യ്ക്കും ഇടയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

“താമസകാലം” എന്ന വഴിമുദ്ര 1843-ലെ പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനത്തോടു നേരിട്ട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് ഇരുപത്തിമുന്നൂറ് വർഷങ്ങളുടെയും, അതുപോലെ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റിരുപത് വർഷങ്ങളുടെയും പൂർത്തീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനമായിരുന്നു. അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം പ്രവചനകാലത്തിന്റെ ആ രണ്ടു കാലയളവുകളുടെ അടുത്തുവരുന്ന പൂർത്തീകരണത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതാണ്. അവസാന വഴിമുദ്രയിലെ അടഞ്ഞ വ്യവസ്ഥാകാലിക “വാതിൽ” ആ രണ്ടു പ്രവചനകാലയളവുകളുടെ പൂർത്തീകരണത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുകയും, ഏഴാമത്തെ അഥവാ യൂബിലി കാഹളം മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ ചരിത്രത്തിലുമുള്ള ഓരോ വഴിമുദ്രയും “ഏഴു കാലങ്ങളോട്” നേരിട്ട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; “ഏഴു കാലങ്ങൾ” ഈ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന നൂലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഈ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളും പിന്നത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.