ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - ഒമ്പതാം നമ്പർ

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം, വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹോയാക്കീം പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, അത് ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം “അവസാനകാലത്ത്” എത്തിച്ചേരുന്നതല്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ ശക്തീകരണമാണ് എന്നതാണ്. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്വേഷണവിധിയുടെ “അവസാനദിനങ്ങളെ” തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഈ അധ്യായം, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പരിശോധനാപ്രക്രിയ ആരംഭിച്ച 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ആ പ്രക്രിയയെ, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വരേണ്ടതിന്നു ഒരു ദൂതൻ വഴി ഒരുക്കുമ്പോൾ നടക്കുന്ന ഒരു ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതൻ, മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദം” കൂടിയായവൻ, ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമായ ഒരു പരീക്ഷണവുമാണ്. മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച പൊൻകിടാവിന്റെ കലാപത്തിൽ ദൂതനായ മോശെയോടുകൂടെ നിന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷയിൽ വിജയിക്കുന്നത്, ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന മൂന്ന് പരീക്ഷകളിൽ രണ്ടാമത്തേതിന്റെ മറ്റൊരു ബൈബിള്യ ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ മുദ്രവെക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ആ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചിരിക്കണം.

യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടും ഒൻപതും അധ്യായങ്ങളിലെ മുദ്രയിടൽ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുടെ മറ്റൊരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, അവസാനം സൂര്യനോടു നമസ്കരിക്കുന്ന യെരൂശലേമിലുള്ളവർ, ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ, മുദ്ര ലഭിക്കുന്നവർ യെരൂശലേമിനകത്ത് നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ച് നെടുവീർപ്പിട്ടും കരഞ്ഞും കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. യെരൂശലേം ദൈവത്തിന്റെ സഭയാണ്.

മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തവും ആകുന്നു. ഈ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങൾ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തെ പരിശോധനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനുതന്നെ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ ആദ്യ പരിശോധനയിൽ വിജയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. മൂന്നാമത്തെ പരിശോധന വേറിട്ട സ്വഭാവമുള്ള ഒന്നാണ്; കാരണം അത് ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ ആദ്യ രണ്ടു പരിശോധനകളിലും വിജയകരമായി കടന്നുപോയോ എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരു പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് ഒരു പ്രവാചകപരമായ ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയാണ്. ആദ്യ പരിശോധന ഒരു ആഹാരപരിശോധനയാണ് (ആത്മീയ അർത്ഥത്തിൽ); കാരണം, വഴിയെ ഒരുക്കുന്ന ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു മുമ്പായി വഴിയെ സജ്ജമാക്കുന്ന ദൂതനായ എലീയാവിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവു നല്കുന്ന സന്ദേശം ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്നുവോ ഇല്ലയോ എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അതിൽ അവർ വിജയിക്കുന്നതോ പരാജയപ്പെടുന്നതോ.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ വാക്യം ആ സന്ദേശത്തിന്റെ ഗൗരവത്തെ പ്രത്യേകം ഊന്നിപ്പറയുന്നു. സഭകൾക്കു യോഹന്നാനെന്ന പ്രതിനിധിയായി നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യദൂതൻ അയയ്ക്കുന്ന ആ സന്ദേശം, ഗബ്രിയേൽ അവന്നു നൽകിയതും, ഗബ്രിയേൽ അതു ക്രിസ്തുവിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ചതും, ക്രിസ്തു അതു പിതാവിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ചതുമാണെന്ന് അതു ഉദ്ദേശപൂർവ്വം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഏലിയാവിന്റെ സന്ദേശം ദൈവികാധികാരം വഹിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് യോഹന്നാന്റെയോ, ഏലിയാവിന്റെയോ, അല്ലെങ്കിൽ “മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്ന ശബ്ദം” എന്നവന്റെയോ സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കുന്നത് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിനെ നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ പരിശോധന ദൃശ്യപരമായ ഒരു പരിശോധനയാണ്; കാരണം ലേവിയുടെ പുത്രന്മാർ ഭൂമിയെ തന്റെ മഹത്വത്താൽ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഇറങ്ങിയ ദൂതന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏലിയാവിന്റെ സന്ദേശം ഭക്ഷിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളെ ശരിയായി വിവേചിച്ചറിയുവാൻ അവരെ അനുവദിക്കുന്ന ബൈബിളിലെ രീതിശാസ്ത്രം അവർ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ രീതിശാസ്ത്രം ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരിശോധനയുടെ നിവൃത്തിയായി, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ സഭയും രാജ്യവും ഒന്നിച്ചുവരുന്നു എന്നു ആ കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ പ്രകടമാക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയുവാൻ അനുവദിക്കുന്നു. അതിലും പ്രധാനമായി, ആ കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ വിശുദ്ധമായ നവീകരണരേഖകളുടെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവ ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന സാരാംശമാണ്; ആരംഭം അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധമായ നവീകരണരേഖകൾ ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കായി തങ്ങളെത്തന്നെ ഒരുക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ കഴിയുന്നതെല്ലാം സഹകരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവ്, മീശായേൽ, അസർയ്യാവ് എന്നീ നാലുപേർ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട ദിനമായി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ അംഗീകരിക്കുന്ന ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ കൈയിൽ വഹിക്കുന്ന മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നാ എടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് ഉദ്ധരിച്ചതുപോലെ, ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നാ, തന്റെ ഇഷ്ടവും പ്രസാദവും നിറവേറ്റേണ്ടതിന്നു തന്റെ ജനങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവത്തെ (ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നാ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പൗലോസ് ഫിലദെൽഫ്യരോടുള്ള ദൂതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവന്റെ സന്ദേശം നിരസിക്കുന്നത് മരണം ആയിരുന്നു. ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവ്, മീശായേൽ, അസർയ്യാവ് എന്നിവർ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നാ ഭക്ഷിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ക്രി.വ. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം താൻ ആഹരിക്കണമെന്നതും, ബാബേലിന്റെ ഭക്ഷണവും പാനീയവും ആയി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ നിരസിക്കണമെന്നതും ദാനിയേൽ നിർണ്ണയിക്കുന്നു. യെഹൂദ്യ തടവുകാരിൽ ആരെയാണ് രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവരേണ്ടതെന്ന് അശ്പെനാസ് തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു.

വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന അധികാരശൃംഖല നാം പിന്തുടരുന്നുവെങ്കിൽ, യെശയ്യാവു ഹിസ്കീയാവിനോടു പ്രഖ്യാപിച്ച പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി പ്രാപിച്ചിരുന്ന ബാലന്മാരെ തെരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ നെബൂഖദ്‌നേസർ അശ്പെനാസിനോടു നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. അശ്പെനാസ് ആ സന്ദേശം ഏറ്റുവാങ്ങി, തുടർന്ന് അതിനെ ഷണ്ഡപ്രഭുവായ മെൽസാറിനു കൈമാറി. നെബൂഖദ്‌നേസർ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അശ്പെനാസ് ക്രിസ്തുവിനെയും മെൽസാർ ഗബ്രിയേലിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഏതു ബാലന്മാരെയാണ് തെരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതെന്ന് അശ്പെനാസിന് അറിയാമായിരുന്നു; രാജാവിന്റെ മുമ്പാകെ അവനെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനു മുമ്പേ, ദാനിയേൽ ആഹാരകാര്യത്തിൽ ശരിയായ തീരുമാനം എടുക്കുമെന്നതും അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.

മെൽസാർ ഇവിടെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിലെ ആദ്യപടിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറിനെക്കുറിച്ചുള്ള മെൽസാറിന്റെ ഭയത്താൽ ദൃശ്യമാകുന്നതുപോലെ, ആ ആദ്യപടി ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നതാണ്. എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ഒന്നാമത്തേയും പതിമൂന്നാമത്തേയും അവസാനത്തേയുമായ അക്ഷരങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തിയ “സത്യം” എന്ന എബ്രായ പദം, ഈ ലേഖനങ്ങളിൽ മുമ്പേ തന്നെ, മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, പല സാക്ഷികളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു പരിശോധനകളിലെയും മൂന്നു ഘടകങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം നിത്യസുവിശേഷം എന്നാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്; അതുവഴി അത് ആദാമിന്റെ നാളുകളിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവുവരെയുള്ള അതേ സുവിശേഷമാണെന്ന് നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ ആദ്യത്തെ പടി ദൈവഭയമാണ്. രണ്ടാമത്തെ പടി അവന്നു മഹത്വം കൊടുക്കുന്നതും, മൂന്നാമത്തെത് അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഘട്ടം എത്തിയിരിക്കുന്നതുമാണ്. മറ്റുള്ള രണ്ടു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി നോക്കുമ്പോൾ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം “ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുക” എന്നതാകുന്നു. തുടർന്ന് രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ബാബിലോൻ വീണുപോയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലായാലും, മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിലായാലും, ബാബിലോനിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാനുള്ള ആഹ്വാനത്തിലാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയുടെ പ്രത്യക്ഷീകരണം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നത്. ആ കാലയളവിൽ, അതിനെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെന്നായാലും, ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയെന്നായാലും, അല്ലെങ്കിൽ പിമ്പുമഴയെന്നായാലും പ്രതിനിധീകരിക്കട്ടെ, ആ സന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കുന്നവർ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവത്തിനു മഹത്വം കൊടുക്കപ്പെടുന്ന ഘട്ടം രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലാണ്; ആ കാലഘട്ടം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അന്വേഷണ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ച ഒരു നിർണായക സമയത്തേക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമ പ്രതിസന്ധിയിൽ സംഭവിക്കുന്ന ബാബിലോൻ വേശ്യയുടെ ന്യായവിധിയിലേക്കോ നയിക്കുന്നു.

മെൽസാറിന്റെ ഭയം ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതോടുകൂടി പത്തു ദിവസത്തെ ആഹാരപരിശോധന ആരംഭിക്കുന്നു; പത്ത് എന്ന സംഖ്യയും ഒരു പരിശോധനയെ തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. രാജാവിനെ ഭയപ്പെടുന്നതായി മെൽസാർ പ്രകടിപ്പിച്ചതു, രാജാവിനെക്കാൾ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ നിലപാടിനോടു തുല്യമായിരുന്നു; ബാബിലോന്റെ ആഹാരത്താൽ അശുദ്ധനാകാതിരിക്കുമെന്നു തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിർണ്ണയിക്കുകയും ചെയ്തു. ദാനിയേലിനും ആ മൂന്ന് വിശിഷ്ടന്മാർക്കും ഉണ്ടായ പരിശോധനയുടെ കാലയളവ് മൂന്നു വർഷമായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് അതു മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിലെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവിടെ തന്നെയാണ് ആഹാരപരീക്ഷയുടെ ആരംഭം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അത് ചെറിയ പുസ്തകം തിന്നുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേലിനും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠപുരുഷന്മാർക്കും വേണ്ടിയിരുന്ന പരീക്ഷണകാലം, ആ മൂന്നു വർഷങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ പത്തു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. യോശുവായുടെയും കാലേബിന്റെയും സന്ദേശം പ്രതിനിധീകരിച്ച പത്താമത്തെ പരീക്ഷണം പുരാതന യിസ്രായേൽ നിരസിച്ചപ്പോൾ കാണുന്നതുപോലെ, പത്ത് എന്നത് ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ പ്രതീകമാണ്. ഇത് സ്മൂർണയിലെ സഭയുടെ പീഡനകാലത്തും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

സ്മൂർനാ സഭയ്ക്കു നൽകിയ ഉപദേശം, പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല എന്നതായിരുന്നു; കാരണം അവർ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെട്ടാൽ, ദൈവഭക്തിയുള്ള അവരുടെ ആ ഭയത്തിനു അവൻ ജീവന്റെ കിരീടം പ്രതിഫലമായി നല്കും. ആ ദൈവഭക്തിയുള്ള ഭയം, സ്വർഗ്ഗീയ മന്ന ഭക്ഷിക്കുവാനുള്ള ദാനിയേലിന്റെ ആഗ്രഹത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ആദ്യ പരീക്ഷ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുക എന്നതായിരുന്നു; ബാബിലോണിന്റെ ഭക്ഷണവും പാനീയവുംകൊണ്ട് തன்னை അശുദ്ധനാക്കാതിരിക്കുമെന്നു മെൽസാറിനോടൊപ്പം ദാനീയേൽ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിർണയിച്ചതിൽ ഇത് ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണപ്പെടുന്നു. ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ രണ്ടാം ഘടകം ദൈവത്തിന് മഹത്വം കൊടുക്കുക എന്നതാണ്; ഇത് ആ ആഹാരക്രമത്തിന്റെ ഫലങ്ങളുടെ ദൃശ്യപ്രകടനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പത്തു ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം, ദാനീയേലും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാരും തങ്ങളുടെ ശാരീരിക രൂപഭാവത്തിലൂടെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി.

ആ നാല് ബാലന്മാർ ആഹാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആദ്യ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചു; ആദാമും ഹവ്വയും വീണുപോയത് അതിലായിരുന്നു, അതുപോലെ തന്നെയാണ് ക്രിസ്തു തന്റെ സ്നാനത്തിന് ഉടൻ ശേഷം നേരിട്ട ആദ്യ പരീക്ഷയെയും അത് പ്രതിനിധീകരിച്ചത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനം അവന്റെ പ്രവാചക രേഖയിലെ ആദ്യ സന്ദേശത്തിന് ശക്തീകരണമായിരുന്നു. അത് “മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം” പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന്, ദാനിയേലിനെയും മൂന്നു വിശിഷ്ടന്മാരെയും പോലെ, ക്രിസ്തുവും ആഹാരത്തെക്കുറിച്ച് നാല്പത് ദിവസം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; ദാനിയേൽ പത്ത് ദിവസം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ. ദാനിയേലും ക്രിസ്തുവും 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങിയ ദൂതന്റെ കയ്യിലെ മറഞ്ഞ മന്നയുടെ പരീക്ഷയെ മുൻചായയായി പ്രതിനിധീകരിക്കുകയായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്നും ദാനിയേലിന്നും പിന്നാലെ രണ്ടു പരീക്ഷകൾ കൂടി വരേണ്ടതായിരുന്നു. രണ്ടാം പരീക്ഷയിൽ ദാനിയേലും മൂന്നു വിശിഷ്ടന്മാരും തങ്ങളുടെ മുഖകാന്തിയാൽ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി. ക്രിസ്തുവിനായി ആഹാരപരീക്ഷയ്ക്ക് പിന്നാലെ വന്ന പരീക്ഷയും മഹത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.

ക്രിസ്തു ആഹാരപരീക്ഷയിൽ ജയിച്ചശേഷം, സാത്താൻ ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളുടെയും “മഹത്വം” അവന്നു പ്രദർശിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ക്രിസ്തു അതിന് പകരം രാജാധിരാജാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ആദാമും ഹവ്വയും ആദ്യപരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; അവർ മുമ്പ് ധരിച്ചിരുന്ന പ്രകാശവസ്ത്രം സൂചിപ്പിച്ച ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ഇനി തങ്ങളാൽ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ലായ്കയാൽ, ഉടൻതന്നെ അത്തിയിലകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രകൾ മറയ്ക്കുവാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു. ദാനീയേലും മൂന്നു വിശിഷ്ടപുരുഷന്മാരും ആഹാരപരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചപ്പോൾ, അവർക്കു പിന്നെ “സകല വിദ്യയിലും ജ്ഞാനത്തിലും അറിവും പ്രാവീണ്യവും” ലഭിച്ചു; “ദാനീയേലിന്നോ സകല ദർശനങ്ങളിലും സ്വപ്നങ്ങളിലും വിവേകം ഉണ്ടായിരുന്നു.”

മെൽസാർ നടത്തി വന്നിരുന്ന ദൃശ്യപരിശോധനയായ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷയും അവർ വിജയിച്ചു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം വില്യം മില്ലർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദത്തിന്റെ” സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചവരെയും നിരസിച്ചവരെയും വേർതിരിച്ചുകാട്ടുന്ന അടയാളമായി. പ്രവചനപരമായി, തുടർന്ന് മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ ദൃശ്യവും ഏകസത്യവുമായ കൊമ്പായി മാറി; ആ സന്ദേശത്തെയും പ്രസ്ഥാനത്തെയും നിരസിച്ചവർ റോമിന്റെ പുത്രിമാരായി മാറി. ചെറുപുസ്തകത്തിന്നു വിരുദ്ധമായി അവർ ബാബേലിന്റെ ഭക്ഷണം തിന്നുകയും അതിന്റെ വീഞ്ഞു കുടിക്കുകയും ചെയ്യാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു. മൂന്ന് വർഷത്തിന്റെ അവസാനം, ദാനിയേലിനെയും ആ മഹനീയരെയും നെബൂഖദ്‌നേസർ ന്യായവിധിക്കായി തന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു.

ദാനിയേലും മൂന്നു വിശിഷ്ടരായ യുവാക്കളും “പത്ത്” ദിവസങ്ങളിലെ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചു; തുടർന്ന് അവരുടെ അന്തിമ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചപ്പോൾ, മറ്റു എല്ലാവരെയുംക്കാൾ “പത്ത്” മടങ്ങ് അധികം ജ്ഞാനികളായി അവർ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം, ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശമാണ്. അതിന് വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ദൂതന്റെ അതേ സവിശേഷതകളുണ്ട്. വെളിപ്പാടിന്റെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ ആദ്യം പരാമർശിക്കപ്പെട്ട സത്യത്തെ ഇത് നിലനിർത്തുന്നു; എന്തെന്നാൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ അശ്പെനാസിനോടു ഒരു സന്ദേശം നൽകി, അവൻ അത് മെൽസാറിനും നൽകി, തുടർന്ന് അവൻ ദാനിയേലുമായി ഇടപെട്ടു. പിതാവ് ക്രിസ്തുവിനോടു ഒരു സന്ദേശം നൽകി, അവൻ അത് ഗബ്രിയേലിനും നൽകി, തുടർന്ന് അവൻ യോഹന്നാനുമായി ഇടപെട്ടു.

ഇപ്പോൾ മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശമായ ഈ അറിയിപ്പ്, പിതാവ് തന്റെ സഭയോടുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ പ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകാണിക്കുന്നു. പിതാവ് തന്റെ സഭയ്ക്കായി ആദ്യം തിരിച്ചറിയിച്ചുതരാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ മൂന്നു-പടിയുള്ള പരിശോധനാ പ്രക്രിയയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനം, അനേകം പ്രവചനരേഖകളിലൂടെയും മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിലൂടെയും, ആ പ്രക്രിയയെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായി വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന മറഞ്ഞിരുന്ന മന്നയുടെ അനിവാര്യ ഘടകമാണ് ഈ സത്യങ്ങൾ.

ആദ്യ പരീക്ഷയിൽ നിങ്ങൾ ജയിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷയിൽ പങ്കുചേരുകയും അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിൽ ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അസാധ്യമാണ്. ഈ സത്യം ക്രിസ്തുവിന്റെയും മില്ലറൈറ്റുകളുടെയും ചരിത്രത്തിൽ വ്യക്തമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷയാണ്; അതിനെക്കുറിച്ച് സഹോദരി വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, “നമ്മുടെ നിത്യവിധി നിർണയിക്കപ്പെടും.” കൂടാതെ, “നാം മുദ്രയിടപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ്” നാം “ജയിക്കേണ്ട” പരീക്ഷയാണത് എന്നും അവർ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ആ പരീക്ഷ ഇപ്പോൾ ഏതാണ്ട് അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്; അതുകൊണ്ട് ആ അധ്യായം ഒരു മഹത്തായ പ്രതിമയെക്കുറിച്ചാകുന്നതു യുക്തിസഹമാണ്. ദാനിയേൽ ആഹാരപരിശോധനയിൽ വിജയിക്കുകയും “പത്തിരട്ടി” അധികം “ബോധവും” “ജ്ഞാനവും” പ്രാപിച്ചു അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടുമാത്രമാണ് അവൻ ആ പരീക്ഷയെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. എലൻ വൈറ്റിന്റെ എഴുത്തുകളിലുള്ള ആ പരീക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പിനെപ്പോലെ തന്നേ, ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷ ജീവൻ അല്ലെങ്കിൽ മരണം എന്ന പരിണതഫലങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു പരീക്ഷയാണ്.

ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ നാം പരിഗണിക്കേണ്ട ചില മറ്റു പ്രവചനാത്മക വിഷയങ്ങളുണ്ട്; അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ആ വിഷയങ്ങൾ തുടരാം.