ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - തൊണ്ണൂറ്റിമൂന്നാം ഭാഗം

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; വില്യം മില്ലർ ഈ സത്യത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ ആ ബോധ്യത്തെ എതിർത്തു. അന്ത്യദിനങ്ങളിലും ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് ഇന്നും റോമാണ്; ഇന്ന് ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം, നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ അന്ത്യോക്കസ് എപ്പിഫാനസ് ആണെന്ന പതിത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദൃഷ്ടിക്കോണം ഇപ്പോൾ പിന്തുണക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ മറികടക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന നിയമജനങ്ങൾ, ഇപ്പോൾ മറികടക്കപ്പെടുന്ന അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ നിയമജനങ്ങൾ പ്രതിരോധിക്കുന്ന അതേ സത്യത്തെയായിരുന്നു പ്രതിരോധിച്ചത്. ശലോമോൻ അതിനെ നന്നായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു:

പ്രവാചകപരമായി റോമിന്റെ മൂന്ന് പ്രകടനങ്ങൾ ഉണ്ട്; ആദ്യത്തെ രണ്ട് പ്രകടനങ്ങൾ മൂന്നാമത്തേതിന്റെ സവിശേഷതകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു, കാരണം സത്യം രണ്ട് സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.

പൗരാണിക റോമിന്റെ മതം ബഹുദൈവാരാധനയായിരുന്നു; ബഹുദൈവാരാധന സത്യമായ മതത്തിന്റെ ഒരു കൃത്രിമ അനുകരണമാണ്. ഇത് കള്ളനാണയത്തെ സംബന്ധിച്ചു സാധാരണ മനസ്സിലാക്കുന്ന അർത്ഥത്തിൽ കൃത്രിമ അനുകരണമല്ല; കാരണം ബഹുദൈവാരാധന യഥാർത്ഥ മതത്തോടൊന്നും യഥാർത്ഥത്തിൽ സാമ്യമുള്ളതല്ല. എന്നാൽ പ്രവാചകപരമായി അതിന് കൃത്രിമ അനുകരണത്തിന്റെ സവിശേഷതകളുണ്ട്. റോം നഗരം യെരൂശലേമിന്റെ ഒരു കൃത്രിമ പ്രതിരൂപമാണ്; അതിനൊരു ദേവാലയവും (പാന്തിയോൺ) ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് യെരൂശലേമിലെ ദേവാലയത്തിന്റെ ഒരു കൃത്രിമ അനുകരണമായിരുന്നു. ബഹുദൈവാരാധനയുടെ മതാചാരങ്ങൾ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്തതും പിശാചുത്വപരവുമാണ്; എങ്കിലും അവ സാത്താന്റെ കൃത്രിമ മതാചാരങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പൗരാണിക റോമിന്റെ മതത്തിന്റെ തലവന് പൊന്തിഫെക്സ് മാക്സിമസ് എന്ന ബിരുദം ഉണ്ടായിരുന്നു. “പൊന്തിഫെക്സ് മാക്സിമസ്” എന്നത് ആദിയിൽ പുരാതന റോമിലെ സംസ്ഥാനമതത്തിന്റെ മുഖ്യപുരോഹിതനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു; അതിന്റെ ഉത്ഭവം പ്രാരംഭ റോമൻ റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ കാലത്തേക്കാണ് പിന്തുടരപ്പെടുന്നത്. കാലക്രമേണ അത് രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ അധികാരത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടതായിത്തീർന്നു; ഒടുവിൽ ഇന്ന് റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ പാപ്പായെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ബിരുദമായി അത് വികസിച്ചു.

വിഗ്രഹാരാധനാപരമായ റോമിലെ മുഖ്യപുരോഹിതന്റെ പദവി Pontifex Maximus ആയിരുന്നു; അതുപോലെതന്നെ പാപ്പാധീന റോമിലെ മുഖ്യപുരോഹിതന്റെയും പദവി അതായിരുന്നു. ഇത് ലാറ്റിൻ പദമായി, “ഏറ്റവും ഉന്നതനായ പരമ പൊന്തിഫ്” എന്നർത്ഥം വഹിക്കുന്നു. അവൻ റോമൻ രാഷ്ട്രമതത്തിന്റെ മുഖ്യപുരോഹിതനായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് ജ്യൂപ്പിറ്റർ ദേവന്റെ ആരാധനാസംപ്രദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്. Pontifex Maximus-ന് ഗണ്യമായ മതാധികാരവും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയിൽ വിവിധ മതചടങ്ങുകൾക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നതും റോമൻ മതപഞ്ചാംഗത്തിന്റെ യഥാവിധി പ്രവർത്തനം ഉറപ്പാക്കുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു. Pontifex Maximus, റോമൻ മതാചാരങ്ങളുടെ ക്രിയാനുഷ്ഠാനങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള പുരോഹിതസംഘമായ College of Pontiffs (Collegium Pontificum)-ന്റെ തലവനായിരുന്നു.

വിഗ്രഹാരാധനാപരമായ റോമിന്റെയും പാപ്പത്വാധീനമായ റോമിന്റെയും പ്രധാന പുരോഹിതൻ പൊന്തിഫെക്സ് മാക്സിമസ് ആയിരുന്നു; അതിനാൽ ആധുനിക റോമിന്റെ തലവന്റെ പദവിയും സ്വാഭാവികമായി പൊന്തിഫെക്സ് മാക്സിമസ് ആയിരിക്കും. വിഗ്രഹാരാധനാപരമായ റോമിന്റെ മതം പേഗനിസം ആയിരുന്നു; പാപ്പത്വാധീനമായ റോമിന്റെ മതവും പേഗനിസം ആയിരുന്നു, ഇന്നും അതുതന്നെയാണ്; എന്നാൽ അത് ക്രിസ്തീയതയെ അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു പുറംമൂടിയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അന്തിമദിവസങ്ങളിലെ ആധുനിക റോമിന്റെ മതവും ക്രിസ്തീയതയെ അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു പുറംമൂടിയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പേഗനിസം ആയിരിക്കും.

വിഗ്രഹാരാധക റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കേണ്ട ഒരു നിർദിഷ്ട കാലപരിധി ഉണ്ടായിരുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകം പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായം, ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിലെ കാലപ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി, വിഗ്രഹാരാധക റோம் മുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ വിഷയം വിജാതീയ റോമമാണ്; കാരണം അവർ പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ വിഷയം ആയിത്തീരുകയും, മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യംവരെ അതേ വിഷയം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങളിൽ നാം ഈ വാക്യങ്ങളെ പ്രത്യേകമായി പരിഗണിക്കും; എന്നാൽ ഇവിടെ, “ദുർഗ്ഗങ്ങളുടെ മേൽപ്പോലും ഒരു കാലത്തേക്കു തങ്ങളുടെ ഉപായങ്ങൾ ആലോചിക്കുന്നു” എന്ന രൂപത്തിൽ റோம் “മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നതിലൂടെ, വിജാതീയ റோம் മുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷം പരമാധിപത്യത്തോടെ ഭരിക്കുമെന്ന് പ്രവചനം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന കാര്യം മാത്രമാണ് നാം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. “മേൽ” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം യഥാർത്ഥത്തിൽ “നിന്ന്” എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്; അതിനാൽ ആ വാക്യം പറയുന്നത്, “ദുർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന്” — അതായത് റோம் നഗരം തന്നെയായിരുന്ന ആ ദുർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് — റோம் ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുമെന്നുമാണ്; അത് ഒരു “കാലം” വരെ, അഥവാ മുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷം വരെ, അങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്നുമാണ്.

ക്രി.മു. 31-ൽ നടന്ന ആക്ടിയം യുദ്ധത്തിൽ പേഗൻ റോം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചു; ക്രി.വ. 330-ാം ആണ്ടിൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനത്തെ റോം നഗരമെന്ന ദൃഢകോട്ടയിൽ നിന്ന് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ നഗരത്തിലേക്കു മാറ്റുന്നതുവരെ അതു പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചു തുടർന്നു. അതിനുശേഷം സാമ്രാജ്യം തന്റെ കുപ്രസിദ്ധമായ അധഃപതനത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. റോം നഗരം പേഗൻ റോമിനുള്ള പ്രവചനപരമായ “ദൃഢകോട്ട” ആയിരുന്നു; ആ നഗരം മുതൽ അത് ഭരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അതിനെ ജയിക്കാനാകാത്തതായിരുന്നു. കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ അധികാരമാറ്റത്തെ തുടർന്ന് ഉണ്ടായ യുദ്ധങ്ങളിൽ, റോം നഗരം ജെൻസെറിക്കും അധിനിവേശം നടത്തിയ ബാർബേറിയൻ ഗോത്രങ്ങൾക്കും ആക്രമണലക്ഷ്യമായി മാറി; ഇവരെ വെളിപ്പാടിന്റെ എട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ നാല് കാഹളങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഈ കാരണത്താൽ ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്ന്, വാക്യം മുപ്പത്തൊന്നിൽ, പാപ്പത്വത്തിനുവേണ്ടി എഴുന്നേറ്റ “ഭുജങ്ങൾ” (വിഗ്രഹാരാധക റോം) ആദ്യം “ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ” അശുദ്ധമാക്കി. ക്രി.വ. 330-ാം വർഷത്തിൽ വിഗ്രഹാരാധക അധികാരം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ടതോടെ, ഉയർന്നുവരികയായിരുന്നു പാപ്പൽ റോമിനായി റോം നഗരം അവശേഷിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, വിഗ്രഹാരാധക റോമിനും പാപ്പൽ റോമിനും റോം നഗരം തന്നെയാണ് പ്രവചനപരമായ “ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം.” ഈ കാരണത്താൽ തന്നെയാണ് വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിമൂന്ന്, വാക്യം രണ്ട്, സർപ്പം (വിഗ്രഹാരാധക റോം) പാപ്പൽ റോമിന് തന്റെ “ആസനം” കൊടുത്തു എന്നു പറയുന്നത്. “ആസനം” എന്നത് ഒരു അധികാരം ഭരിക്കുന്ന സ്ഥലം ആണ്; ക്രി.വ. 538 മുതൽ 1798 വരെ, വിഗ്രഹാരാധക റോം “ഒരു കാലം” പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചതുപോലെ, പാപ്പൽ റോമും പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചു.

വിഗ്രഹാരാധക റോമും പാപ്പായുടെ റോമും പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കേണ്ട ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട കാലഘട്ടത്തെ പ്രവചനം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അവർ അങ്ങനെ ഭരിച്ചപ്പോൾ അതു അവരുടെ അധികാരാസനമായ റோம் നഗരത്തിൽ നിന്നായിരിക്കുമെന്നുമാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. റோம் നഗരം അവർ വിട്ടുപോയപ്പോൾ വിഗ്രഹാരാധക റോമിന്റെ അജയ്യത അവസാനിച്ചു; അതുവഴി ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ “ഒരു കാലം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന മുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യം അടയാളപ്പെടുത്തി. പാപ്പായുടെ ഭരണത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുന്നൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങൾ 1798-ൽ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, നാപോളിയൻ പാപ്പാവിനെ റோம் നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയും അവൻ പ്രവാസത്തിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ജാതീയ റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും ചേർന്ന്, അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ആധുനിക റോം ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട പ്രവചനാത്മക കാലയളവിൽ പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുമെന്നതു സ്ഥാപിക്കുന്നു. “കാലം ഇനി ഇല്ല”; എങ്കിലും അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ പാപ്പാധിപത്യ പീഡനത്തിന്റെ കാലഘട്ടം ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട കാലയളവാണ്; അത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അടയുന്നതുവരെ തുടരുന്നു; അപ്പോൾ മീഖായേൽ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: “അന്യായം ചെയ്യുന്നവൻ ഇനിയും അന്യായം ചെയ്യട്ടെ; അശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും അശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ; നീതിമാൻ ഇനിയും നീതി ചെയ്യട്ടെ; വിശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും വിശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ.”

രക്തരൂക്ഷിതമായ തന്റെ ചരിത്രകാലത്ത്, റോം നഗരത്തിലുള്ള കൊലോസിയത്തിൽ പൈഗൻ റോം ക്രിസ്ത്യാനികളെ പീഡിപ്പിച്ചു; പാപ്പീയ ഭരണത്തിന്റെ ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിൽ പത്ത് കോടി രക്തസാക്ഷികൾ പാപ്പാസഭയാൽ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടുവെന്ന് ക്രൈസ്തവ ചരിത്രകാരന്മാർ കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആ അവകാശവാദം പാപ്പാസഭ നിഷേധിക്കുകയും ആ സംഖ്യ ഏകദേശം അഞ്ച് കോടിയെന്നാണ് നിർണ്ണയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൈഗൻ റോമും പാപ്പീയ റോമും ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തജനങ്ങളെ ഇരുവരും പീഡിപ്പിച്ചു; അതുപോലെ തന്നെ, അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ആധുനിക റോമും ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കും.

പേഗൻ റോം ലോകത്തിന്റെ മേൽ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ മൂന്നു ഭൗഗോളിക തടസ്സങ്ങളെ ജയിച്ചു. പാപ്പൽ റോം ലോകത്തിന്റെ മേൽ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ മൂന്നു ഭൗഗോളിക തടസ്സങ്ങളെ ജയിച്ചു. ആധുനിക റോം 1989-ൽ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ (നാസ്തികമായ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ) ജയിച്ചു; ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്) അടുത്തതായി പതനപ്പെടുത്തും. തുടർന്ന് അത് ഈജിപ്തിനെയും (സർവ്വലോകത്തെയും) ജയിക്കും.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലുള്ള “മഹിമയുള്ള ദേശം” എന്നത് ഐക്യനാടുകളെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നുവെന്ന സത്യത്തെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിനായി, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥികൾക്കു പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗസിദ്ധാന്തം തുറന്നുകാട്ടി. ആ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “നിത്യയാഗം” കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്ന് മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, അദ്ധ്യായത്തിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിലേക്കു പ്രയോഗിച്ചതിനാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മില്ലറുടെ പ്രവചന ചട്ടക്കൂടിന്റെ താക്കോലായിത്തീർന്ന അതേ അടിസ്ഥാനശിലാസത്യം (“നിത്യയാഗം”), അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ പ്രവചന ചട്ടക്കൂടിനെയും ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചു. മില്ലറുടെ ചട്ടക്കൂട് ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിച്ച പൗരാണികവിഗ്രഹാരാധനയുടെയും പാപ്പത്വത്തിന്റെയും രണ്ടു നാശകരശക്തികളിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു; അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ചട്ടക്കൂടോ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന മൂന്ന് നാശകരശക്തികളിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്.

1989-ൽ എത്തിയ അറിവിന്റെ വർധനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും, ഹിദ്ദെക്കേൽ നദിയാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അറിവിന്റെ വർധന സത്യത്തിന്റെ ശത്രുക്കൾ എതിർത്തു. ആ എതിർപ്പ് പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗസിദ്ധാന്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഗ്രഹിക്കലിലേക്കു നയിച്ചു; അത് ആദ്യം റോമിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന വിഷയമാകുന്നതും അതുതന്നെയാണ്.

റോമിന്റെ മൂന്ന് പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം, പൗരാണിക റോമിന്റെയും പാപ്പായുടെ റോമിന്റെയും മതം പൗരാണികത തന്നെയാണെന്നും, അവരുടെ മതം പോന്തിഫെക്സ് മാക്സിമസ് എന്ന ബിരുദമുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ് നിലനിൽക്കുന്നതെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. റോമിന്റെ ആ രണ്ടു പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങൾ, നിർദ്ദിഷ്ടമായ ഒരു കാലയളവിൽ അവർ പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുന്നതിന് മുമ്പായി മൂന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ശക്തികൾ നീക്കപ്പെടുന്നതായും, തങ്ങളുടെ ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലമായ ഏഴ് കുന്നുകളുള്ള റோம் നഗരത്തിൽ നിന്നായിരിക്കും അവർ ഭരിക്കുകയെന്നുമായും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവർ ഇരുവരും ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തജനത്തെ പീഡിപ്പിച്ചുവെന്ന സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, ഈ രണ്ടു സാക്ഷികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ആധുനിക റോമിന്റെ മതം പൗരാണികതയായിരിക്കുമെന്നതും, പോന്തിഫെക്സ് മാക്സിമസ് എന്ന ബിരുദമുള്ള റോമിലെ പാപ്പായാൽ അവൾ നയിക്കപ്പെടുമെന്നതും നാം അറിയുന്നു.

മഹാവേശ്യ നിയന്ത്രണം കൈക്കൊണ്ട് പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആധുനിക റോം മൂന്ന് തടസ്സങ്ങളെ അതിജീവിക്കേണ്ടിവരും; അതിൽ ആദ്യത്തെ തടസ്സം കഴിഞ്ഞുപോയ ചരിത്രമാണ്—1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തോടെ, യൂറോപ്പിൽ റോമിന്റെ ശക്തിയെ എതിർത്തിരുന്ന റോമിന്റെ നാസ്തിക ശത്രു ഇല്ലാതെയായി. അടുത്ത തടസ്സം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്താൽ അട്ടിമറിക്കപ്പെടും; തുടർന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ തന്റെ അധികാരം അല്പകാലത്തേക്കു ആധുനിക റോമിന് ഏല്പിക്കും. അത് പൂർണ്ണമായി സിംഹാസനാരൂഢമായാൽ അന്ത്യകാല പീഡനം സംഭവിക്കും.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകവും, പ്രത്യേകിച്ച് വെളിപ്പാട് എട്ടാം അധ്യായവും, ആധുനിക റോമിനെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ സഹായിക്കുന്ന റോമിന്റെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകൾ നൽകുന്നു. ആ സവിശേഷതകളിലൊന്നായിരുന്നു കി.വ. 330-ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ നടപ്പാക്കിയതുപോലെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിച്ചത്. പേഗൻ റോവും പാപ്പൽ റോവും ഒരുമിച്ച് പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, അവയും റോമിന്റെ ദ്വിമുഖ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. പാശ്ചാത്യവും കിഴക്കുമായ റോമിനെ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ വിഭജനം, പേഗൻ റോമിനും പാപ്പൽ റോമിനും രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യവുമാണ്. കോൺസ്റ്റന്റൈൻ കിഴക്കിൽ സിവിൽ അധികാരം സ്ഥാപിക്കുകയും, പടിഞ്ഞാറിൽ സഭാപരമായ അധികാരം വിട്ടുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. പേഗൻ റോം രാജ്യകാര്യനൈപുണ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; പാപ്പൽ റോം സഭാകാര്യനൈപുണ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. കിഴക്ക് രാജ്യകാര്യനൈപുണ്യമായിരുന്നു; പടിഞ്ഞാറ് സഭാകാര്യനൈപുണ്യമായിരുന്നു—ഇത് ദാനിയേൽ രണ്ടിലെ ഇരിമ്പും കളിമണ്ണുംകൊണ്ടും, ദാനിയേൽ എട്ടിലെ പുരുഷകൊമ്പും സ്ത്രീകൊമ്പുംകൊണ്ടും, അല്ലെങ്കിൽ ദാനിയേൽ ഏഴിലെ ഇരപിടിയൻ മൃഗങ്ങളും ദാനിയേൽ എട്ടിലെ വിശുദ്ധമന്ദിര മൃഗങ്ങളുംകൊണ്ടും പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ.

ആധുനിക റോം സ്വഭാവത്തിൽ ദ്വിരൂപമായതായിരിക്കും; അതായത് സഭയും രാജ്യവും, ഇരുമ്പും കളിമണ്ണും, സഭാകൗശലവും രാഷ്ട്രകൗശലവും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന ഒരു സംയോജനമായിരിക്കും. എന്നാൽ ആധുനിക റോം സ്വഭാവത്തിൽ ത്രിരൂപവുമാണ്. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ പാശ്ചാത്യ റോമും കിഴക്കൻ റോമും അക്ഷരാർത്ഥത്തിലും പ്രതീകാത്മകമായും മൂന്നായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കിഴക്കൻ റോമിൽ നിന്ന് ഭരിച്ചിരുന്ന കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തന്റെ രാജ്യം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്റെ മൂന്ന് പുത്രന്മാർക്കു വിഭജിച്ചുകൊടുത്തു; അതുപോലെ പാശ്ചാത്യ റോം, റോമൻ സാമ്രാജ്യം പ്രയോഗിച്ചിരുന്ന ത്രിരൂപ ഭരണരീതിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്നിവയാൽ പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട്, സഭാകൗശലവും രാഷ്ട്രകൗശലവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ദ്വിരൂപമായിരിക്കെ, ആധുനിക റോം മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ത്രിരൂപ ഐക്യത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കും.

അന്തിമ ആധുനിക റോമിന്റെ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രവാചകഘടനയെ പുറജാതീയ റോമിന്റെയും പാപ്പാഭരണ റോമിന്റെയും പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോണിലേക്കു നയിക്കുന്നത് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത് സംഭവിക്കുന്ന ത്രിവിധ ഐക്യമാണ്. അത് സഭയും രാജ്യവും ഏകീകരിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകമായ ലോകവ്യാപകമായ “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ” ആകുന്നു. അതിന്റെ തല, തന്റെ അധികാരസിംഹാസനമായ റோம் നഗരത്തിൽനിന്നു ഭരിക്കുന്ന Pontifex Maximus ആകുന്നു. പാപപുരുഷന്റെ സിവിൽ അധികാരം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ നൽകും; എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ ത്രിവിധമായ, എങ്കിലും ദ്വിമുഖമായ വ്യവസ്ഥയെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ബലപ്രയോഗാധികാരത്താൽ ലോകം സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടും. അതുകൊണ്ടു, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായം, രണ്ടാം വാക്യത്തിൽ, പുറജാതീയ റോം (സർപ്പം) പാപ്പാഭരണത്തിന് “തന്റെ ശക്തിയും തന്റെ സിംഹാസനവും വലിയ അധികാരവും” നൽകിയതുപോലെ, പുറജാതീയ റോമാൽ മുൻകൂട്ടി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും ആധുനിക റോമിനുവേണ്ടി അതേ മൂന്നു പ്രവൃത്തികളും നിർവഹിക്കുന്നു. സിംഹാസനം റോമിലെ ഏഴുമലനഗരത്തിലുള്ള വത്തിക്കാൻ സിറ്റിയാണ്; അധികാരം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാണ്; ശക്തി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ്. ഇവ ഒത്തുചേർന്ന് ലോകത്തെ, പാപ്പാഭരണം “തന്റെ അന്ത്യം വരും; അവനെ സഹായിപ്പാൻ ആരുമുണ്ടാകയില്ല” എന്ന നിലയിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പഠനം നാം തുടരാം.