ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - തൊണ്ണൂറ്റിയാറ്

വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവചനസന്ദേശത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പൗരാണികത്വവും അതിനെ അനുഗമിച്ച പാപ്പത്വവും എന്നിങ്ങനെ നാശം വരുത്തുന്ന രണ്ട് ശക്തികളായിരുന്നു; അതുപോലെ, ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ പ്രവചനസന്ദേശത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പൗരാണികത്വം, അതിനെ അനുഗമിച്ച പാപ്പത്വം, അതിനെ അനുഗമിച്ച വിശ്വാസത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം എന്നിങ്ങനെ നാശം വരുത്തുന്ന മൂന്ന് ശക്തികളാണ്; എന്നാൽ ഒടുവിൽ ഇവ ഒക്കെയും ഒരേസമയം സഹസംഭവിക്കുന്നവയാകുന്നു. മില്ലറിന്റെ പ്രവചനബോധ്യത്തിനുള്ള ഒരു പ്രധാന പ്രവചനതാക്കോൽ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” പൗരാണികത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്നതായിരുന്നു; കാരണം, അതുവഴിയാണ് നാശം വരുത്തുന്ന ആ രണ്ട് ശക്തികളുടെയും ബന്ധം സ്ഥാപിതമായത്, അതുതന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചനബോധ്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടായി മാറിയത്. ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ പ്രവചനബോധ്യത്തിനുള്ള ഒരു പ്രധാന പ്രവചനതാക്കോലും ഇതുതന്നെയാണ്: ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” പൗരാണികത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; കാരണം, പൗരാണികത്വത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തി ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നാല്പതും നാല്പത്തൊന്നും വാക്യങ്ങളിലുള്ള സംഭവക്രമം സ്ഥാപിച്ചു, അതുതന്നെയാണ് ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ പ്രവചനബോധ്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടായി മാറിയത്.

എപ്പോഴും പുതിയ വെളിച്ചത്തോടു സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയുടെ സമയത്ത് മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ട സത്യം മുന്നേറുന്നതിനെതിരെ അനവധി വ്യത്യസ്ത ശബ്ദങ്ങൾ യുദ്ധം ചെയ്തു. സത്യത്തിനെതിരെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന പ്രതിരോധം മാറ്റമില്ലാതെ സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ഒരു ബോധ്യത്തെ ജനിപ്പിച്ചു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന സത്യത്തിനെതിരായ ആ ആദ്യകാല വിവാദങ്ങളിൽ, 1989-ൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകം മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ അറിവിന്റെ വർധനയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനാവശ്യമായ തെളിവുകളായി, ബൈബിളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പല പ്രവാചകനിയമങ്ങളും അനിവാര്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവയിൽ ഒന്നായ, നാം “പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗം” എന്നു വിളിക്കുന്ന നിയമത്തെയാണ് ഇപ്പോൾ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഒരു നിലയിൽ ഒരേ രേഖയായിരിക്കെയും മറ്റൊരു നിലയിൽ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കെയും ചെയ്യുന്ന രണ്ടു ത്രിവിധ പ്രയോഗങ്ങളെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ് നാം ആരംഭിച്ചത്. റോമിന്റെ ആദ്യ രണ്ടു പ്രത്യക്ഷതകൾ (ജാതീയവും പാപ്പാസഭാസംബന്ധവുമായതും) ആധുനിക റോമെന്ന മൂന്നാമത്തെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ബാബിലോണിന്റെ ആദ്യ രണ്ടു പ്രത്യക്ഷതകൾ (ബാബേലും ബാബിലോണും) ആധുനിക ബാബിലോൺ എന്ന മൂന്നാമത്തെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്ഥാപിച്ചു. ആധുനിക റോം വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ മൃഗമാണ്; അതിന്റെമേൽ ആധുനിക ബാബിലോൺ സവാരി ചെയ്യുകയും അതിന്മേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു കാവ്ബോയും അവന്റെ കുതിരയും എത്രത്തോളം വ്യത്യസ്തരോ, അത്രത്തോളം ഇവയും വ്യത്യസ്തരാണ്; എന്നാൽ അവർ പരസ്പരം ആത്മീയ പരസംഗം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട്, ആ നിലയിൽ അവർ ഒന്നാണ്. ഇതുപോലെ തന്നെയുള്ള ബന്ധം കൈവശമുള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ മറ്റെ രണ്ടു ത്രിവിധ പ്രയോഗങ്ങളും ഉണ്ട്.

എലീയാവിന്റെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് പ്രത്യക്ഷതകൾ (എലീയാവും യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും), അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ മൂന്നാമത്തെ എലീയാവിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം, നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കുന്ന ആദ്യത്തെ രണ്ട് ദൂതന്മാർ (യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും വില്യം മില്ലറും), അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ഈ ഇരട്ട ത്രിഗുണ പ്രയോഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തിരിച്ചറിയേണ്ട മൂന്ന് പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ആദ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം ഇതാണ്: പ്രവചനത്തിന്റെ മൂന്നിരട്ട പ്രയോഗങ്ങളിലെ രണ്ടു പരമ്പരകളുടെയും യഥാർത്ഥ ചരിത്രപ്രതിനിധികൾ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അതേ ചരിത്ര വ്യക്തികളാണ്; എങ്കിലും, ആ രണ്ടു പ്രതിനിധാനങ്ങളിലുമുള്ള അവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം വ്യക്തമായി വ്യത്യസ്തമാണ്. രണ്ടാമത്തെ കാര്യം, തമ്മിൽ അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ഈ രണ്ടു മൂന്നിരട്ട പ്രവചനപ്രയോഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്തെന്നത് തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. ആ വ്യത്യാസം ഇതാണ്: ഏലീയാവു അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഒരു ബാഹ്യപ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; നിയമദൂതന്നു വഴിയൊരുക്കുന്ന ദൂതൻ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഒരു ആഭ്യന്തരപ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട മൂന്നാമത്തെ കാര്യമാണ് ഇത്: ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു, മൂന്നാമത്തെ ഏലിയാവിനെയും, വഴി ഒരുക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതനെയും, ഒരു ആദ്യവും ഒരു അന്ത്യവുമായ ഏലിയാ ദൂതനോടും, നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കുന്ന ഒരു ആദ്യവും അന്ത്യവുമായ ദൂതനോടും ഒരുമിപ്പിച്ച് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആദ്യ ദൂതന്റെ ഏലിയാ ദൂതനും മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഏലിയാ ദൂതനും ചേർന്ന് ഏലിയാവിന്റെ മൂന്നാമത്തെ നിവൃത്തിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതൻ ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ദൂതനായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

പ്രവാചകനായ ഏലിയാവു, കർമ്മേൽപർവതത്തിലെ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ, ദൈവജനവും ആധുനിക റോത്തിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യവും തമ്മിലുള്ള അന്ത്യദിന ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം നൽകുന്നു.

കർമേൽ പർവ്വതം വടക്കൻ ഇസ്രായേലിൽ, മദ്ധ്യധരണ്യാഴി തീരത്തിന് സമീപത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇത് ഏകദേശമായി വടക്കുപടിഞ്ഞാറിൽ നിന്ന് തെക്കുകിഴക്കോട്ട് നീളുകയും ഏകദേശം 39 മൈൽ (63 കിലോമീറ്റർ) ദൂരത്തേക്ക് വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന പർവ്വതനിര രൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മെഗിദ്ദോ താഴ്വര, യിസ്രെയേൽ താഴ്വര എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നത്, കർമേൽ പർവ്വതത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കുഭാഗത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ദൂരപരമായി കർമേൽ പർവ്വതവും മെഗിദ്ദോ താഴ്വരയും തമ്മിൽ താരതമ്യേന അടുത്തിടപഴകിലാണ്. അവയ്ക്കിടെയുള്ള ദൂരം, നേർരേഖയിൽ (പക്ഷി പറക്കുന്നപോലെ കണക്കാക്കിയാൽ), ഏകദേശം 20 മുതൽ 25 മൈൽ വരെ (32 മുതൽ 40 കിലോമീറ്റർ വരെ) ആണ്. കർമേൽ പർവ്വതത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് മദ്ധ്യധരണ്യാഴിയുണ്ട്; മെഗിദ്ദോ താഴ്വരയുടെയും യിസ്രെയേൽ താഴ്വരയുടെയും കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് ഗലീലക്കടൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഇത് ടിബെരിയാസ് തടാകം അഥവാ കിന്നെരെത്ത് തടാകം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

വെളിപ്പാടിൽ അർമഗെദ്ദോന്റെ യുദ്ധം മെഗിദ്ദോ താഴ്വരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികൾ വെളിപ്പാട് പുസ്തകം തന്റെ സന്ദേശത്തെ അക്ഷരാർഥപരമായ നിലയിൽ തിരിച്ചറിയുന്നതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാതിരിക്കണമെന്നായിരുന്നു ദൈവപ്രചോദനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം. അതുകൊണ്ട്, അർമഗെദ്ദോനെ (മെഗിദ്ദോയെ) അർമഗെദ്ദോൻ എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുമ്പോൾ, “മല” എന്നർത്ഥമുള്ള “ഹർ” എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചു; ഡ്രാഗൺ, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവർ ലോകത്തെ നയിക്കുന്ന അന്തിമയുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മീയ പ്രതിനിധാനമായിരുന്നു ആ യുദ്ധമെന്ന കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നതിനായിട്ടായിരുന്നു അത്.

മെഗിദ്ദോയെ അർമ്മഗെദോൻ എന്നു തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ട്, അത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു ഭൂമിശാസ്ത്രസ്ഥലമായി മനസ്സിലാക്കരുതെന്ന് യോഹന്നാൻ ഉറപ്പാക്കി; കാരണം മെഗിദ്ദോ ഒരു താഴ്വരയാണ്, അതിന് പർവ്വതങ്ങളൊന്നുമില്ല. അതിന്റെ അടുത്തായിട്ടാണ് കാർമേൽ പർവ്വതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്; അവിടെയാണ് ഏലീയാവും ആഹാബും യിസേബേലിന്റെ പ്രവാചകന്മാരും തമ്മിലുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ സംഭവിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് മെഗിദ്ദോയും കാർമേൽ പർവ്വതവും അർമ്മഗെദോന്റെ അന്തിമ യുദ്ധത്തിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാകുന്നു.

നിങ്ങൾ യെരൂശലേം, കാർമ്മേൽപർവ്വതം, മെഗിദ്ദോ താഴ്വര എന്നിവയെ ചേർത്ത് ഒരു ത്രികോണം വരയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആ ത്രികോണത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കൻ കോണിൽ യെരൂശലേം സ്ഥിതി ചെയ്യുകയും, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് കാർമ്മേൽപർവ്വതവും, വടക്കുകിഴക്ക് മെഗിദ്ദോ താഴ്വരയും സ്ഥിതി ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. പ്രതീകാത്മകമായി അർമ്മഗെദ്ദോൻ യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രദേശം രണ്ടു സമുദ്രങ്ങളാൽ അതിരിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വടക്കൻ രാജാവായ (ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ വേശ്യ) സമുദ്രങ്ങൾക്കും മഹത്വമുള്ള വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിനും ഇടയിൽ തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്നു. അന്നേരം മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുന്നു.

എലീയാവിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം ദൈവജനത്തിന്റെ വടക്കേ രാജാവിനോടുള്ള ബാഹ്യ ഏറ്റുമുട്ടലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്ന ത്രിവിധ സഖ്യത്തിന്റെ തലവനാണ് അവൻ. ആ ത്രിവിധ സഖ്യത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ എലീയാവിന്റെ മൂന്നു ശത്രുക്കൾ ആഹാബ് ആയിരുന്നു; വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പത്ത് വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളുടെ രാജാവായിരുന്നു അവൻ; അവർ ബാബിലോന്റെ വേശ്യയോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുകയും, “ഒരു മണിക്കൂർ” എന്ന കാലത്തേക്കു, അതായത് ഞായറാഴ്ച നിയമ പ്രതിസന്ധിയുടെ “ആ മണിക്കൂറിലേക്കു”, തങ്ങളുടെ രാജ്യം വേശ്യയ്ക്കു ഏല്പിക്കുവാൻ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബാബിലോന്റെ വേശ്യയെ യെസബേൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; യെസബേലിന്റെ ബാല് പ്രവാചകന്മാരും തോപ്പിലെ പുരോഹിതന്മാരും കള്ളപ്രവാചകനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഞായറാഴ്ചാനിയമ പ്രതിസന്ധി, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു, മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നപ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നു. ആ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരുമ്പോൾ, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം ശബ്ദം ദൈവത്തിന്റെ മറ്റേ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ബാബേലിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്നു. ബാബേലിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കുള്ള ആ വിളിയിൽനിന്ന് കൃപാവകാശത്തിന്റെ സമാപ്തിവരെ ഉള്ള കാലയളവ് ബാബേലിന്റെ വേശ്യയ്ക്കെതിരായ ന്യായവിധിയുടെ കാലയളവാകുന്നു. അതു തന്നെയാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ് അളവില്ലാതെ പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടുന്ന കാലയളവും. അതു തന്നെയാണ് മറന്നുപോയിട്ടില്ലാത്ത തീരിന്റെ വേശ്യയോടുകൂടെ സഹഭരണം നടത്തുവാൻ പത്തു രാജാക്കന്മാർ സമ്മതിക്കുന്ന “മണിക്കൂർ.” അതു തന്നെയാണ് വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മഹത്തായ “ഭൂകമ്പത്തിന്റെ” “മണിക്കൂർ,” അപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

ആത്മീയമായ സത്യമാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളതല്ല, എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുവാൻ യോഹന്നാൻ മെഗിദ്ദോയെ മെഗിദ്ദോയുടെ പർവ്വതം (“har”) എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ, ബാബിലോന്റെ വേശ്യയുടെയും ത്യീരിന്റെയും ന്യായവിധി “മണിക്കൂറിൽ” സംഭവിക്കുന്നതായി, അതുപോലെ ഒരു “ദിവസത്തിൽ” സംഭവിക്കുന്നതായും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

1844 ഒക്ടോബർ 22-നുശേഷം പ്രവചനകാലം ഇനി പ്രവചനാത്മകമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതില്ല; അതിനാൽ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ ന്യായവിധി ഒരു “മണിക്കൂറിൽ” സംഭവിക്കുന്നതായും, അതുപോലെ ഒരു “ദിവസത്തിൽ” സംഭവിക്കുന്നതായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവളുടെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂർ” എന്നത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ നിന്ന് കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതുവരെയുള്ള പ്രവചനകാലഘട്ടമാണ്. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഏലീയാവിനെ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ഈ കാലഘട്ടം ശ്രദ്ധാപൂർവം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രധാനമാണ്; കാരണം ഏലീയാവിന്റെ കർമ്മേൽപർവതത്തിലെ പോരാട്ടം അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തിന്റെ ആന്തരിക പരിശോധനയെ തുടർന്ന് വരുന്നു; സഭയ്ക്കും ലോകത്തിനും ഉള്ള പരീക്ഷണകാലഘട്ടത്തിന് ഒരേ പ്രവചനാത്മക ആരംഭങ്ങളും അവസാനങ്ങളും തന്നെയുണ്ട്.

വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു ശബ്ദങ്ങൾ രണ്ട് സഭകൾക്കുള്ള രണ്ട് വ്യത്യസ്ത വിളികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ സഭ വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലുള്ള ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരമാണ്; വിളിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ സഭ വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലുള്ള മഹാജനക്കൂട്ടമാണ്. ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തോടുള്ള വിളി പരിശുദ്ധാത്മാവ് അളവോടെ പകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; മഹാജനക്കൂട്ടത്തോടുള്ള വിളി പരിശുദ്ധാത്മാവ് അളവില്ലാതെ പകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

വെളിപ്പാടു അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിന്റെ നിവൃത്തിയായി, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇസ്ലാമിന്റെ “കിഴക്കൻ കാറ്റ്” എത്തിച്ചേരുന്നതോടുകൂടി ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർത്തുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു. തുടർന്ന് അവൻ “ബലമുള്ള ശബ്ദത്തോടെ മഹാശക്തിയായി നിലവിളിച്ചു: ‘മഹാബാബിലോൻ വീണിരിക്കുന്നു, വീണിരിക്കുന്നു; അവൾ ഭൂതങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമായിരിക്കുന്നു’” എന്നു പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് നാലാം വാക്യത്തിൽ മറ്റൊരു ശബ്ദം “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു കേൾക്കപ്പെടുന്നു: ‘എൻ്റെ ജനമേ, അവളിൽ നിന്നു പുറത്തു വരുവിൻ.’” ആ രണ്ടു ശബ്ദങ്ങളും “സഭകളോടു ചെയ്ത രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വിളികളാണ്.” അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ദൈവത്തിന്റെ ആ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത സഭകൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരവും മഹാസമൂഹവും ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിനുള്ള പരീക്ഷണകാലം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിനോടുകൂടിയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; യെശയ്യാവ് അതിനെ “കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ആ പരീക്ഷണകാലം യുഎസിലെ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയുടെ നടപ്പാക്കലോടും കൂടിയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. മൃഗം വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ കള്ളപ്രതിരൂപമാണ്, ആധുനിക ബാബേലിന്റെ തല. ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ബാബേൽ സിംഹമാണ്; കൂടാതെ ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യെഹൂദയിൽ നിന്നുള്ള അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകൻ, “കഴുത”യായ ഇസ്ലാമിനാൽ (സെപ്റ്റംബർ 11, 2001) ആരംഭിച്ച് “സിംഹം” (ആധുനിക ബാബേൽ) കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന കാലയളവിൽ മരിക്കുന്നു.

ലാവോഡിക്കേയൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകന്റെ “കല്ലറ”യായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ സഭയോടു പ്രത്യേകമായ ഒരു വിളി ഉന്നയിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അന്ത്യമഴ അളന്നു വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ആ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” “മണിക്കൂറിൽ”, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ രണ്ടാം സ്വരത്തിന്റെ കാലഘട്ടം എത്തിച്ചേരുന്നു; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതോടെ, അതേ മുദ്ര വടക്കൻ രാജാവിന്റെ മുദ്രയും ആകുന്നു. അതേ സമയത്ത് മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം, സത്യത്തിൽനിന്ന് വിട്ടുമാറിയ ഒരു ലോകത്തിന്മേൽ ക്രമാതീതമായി വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ന്യായവിധി വരുത്തുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. “വലിയ പുരുഷാരം” എന്ന സഭയോടുള്ള ആ രണ്ടാം പ്രത്യേക വിളിയുടെ സമയത്ത്, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ “കൊടി” പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന സന്ദേശം, “വടക്കൻ രാജാവിന്റെ” “മുദ്ര”യെയും, “കിഴക്കിന്റെ മക്കൾ”യായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാമിന്റെ പങ്കിനെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ പുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ പാപ്പാസഭയുടെ ശക്തിയെ ക്രോധാകുലമാക്കുന്ന സന്ദേശവും, അന്തിമ പാപ്പാസഭാ രക്തപാതത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന സന്ദേശവും “കിഴക്കുനിന്നുള്ള വാർത്തകൾ” (ഇസ്ലാം) എന്നും “വടക്കുനിന്നുള്ള വാർത്തകൾ” (മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര) എന്നും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, മുൻകാലഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ തന്നേ, “കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ” ഇസ്ലാം കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കാനായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മേൽ ന്യായവിധി വരുത്തുന്നു; പിന്നെ ആ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കുന്നത് വടക്കിന്റെ രാജാവ് “സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിലും മഹിമയുള്ള വിശുദ്ധപർവ്വതത്തോടടുത്തും”, മെഗിദ്ദോയുടെ താഴ്വരയിലും കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിലും, തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തുമ്പോഴാകുന്നു.

ആധുനിക ബാബിലോന്റെ മരണശയ്യയെ (കല്ലറയെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ന്യായവിധിക്കാലം കിഴക്കിന്റെ പ്രതീകത്തോടെ ആരംഭിച്ച് വടക്കിന്റെ പ്രതീകത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു; അനുസരണക്കേടുള്ള ലാവൊദിക്യാ പ്രവാചകന്റെ മരണശയ്യയും സഭകൾക്കുള്ള ആദ്യ വ്യക്തമായ വിളിയിൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവസാനിച്ചത്. ബേഥേലിലെ കള്ളപ്രവാചകനും യെഹൂദയിലെ അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകനും സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കല്ലറ (മരണശയ്യ) ഒരു “കഴുത”യുടെയും ഒരു “സിംഹം”യുടെയും ഇടയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏലീയാവ് ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യകാല ജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ ആഹാബ്, യിസെബേൽ, യിസെബേലിന്റെ പ്രവാചകന്മാർ എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മൂന്നിരട്ടി ശത്രുവിനെ അഭിമുഖീകരിച്ചവർ ആയിരുന്നു. യിസെബേൽ തുയത്തീറയിലെ നാലാമത്തെ സഭയിൽ പാപ്പത്വാധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; കർമ്മേലിൽ അവളുടെ പ്രവാചകന്മാർ ബാലിന്റെ പ്രവാചകന്മാരാലും തോപ്പുകളുടെ പുരോഹിതന്മാരാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ബാൽ ഒരു പുരുഷദേവതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തോപ്പുകളുടെ പുരോഹിതന്മാർ ഒരു സ്ത്രീദേവതയായ അഷ്ടാരോത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതിനാൽ യിസെബേലിന്റെ വ്യാജ പ്രവാചകന്മാർ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ചേർന്നവരായിരുന്നു; വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നുള്ള കൂട്ടുകെട്ടിനെ ഇതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ആദ്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലാണ് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത്; അതിന് ശേഷം ലോകത്തും അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ വ്യാജപ്രവാചകനും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ്. പത്ത് ഗോത്രങ്ങളുടെ രാജാവായ ആഹാബ്, വെളിപ്പാടു പതിനേഴിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതായത് അതു മഹാസർപ്പമാണ്; യിസേബേൽ മൃഗമാണ്. ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യത്തോടു എലീയാവു കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിൽ നേരിട്ടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിലായിരുന്നു; അവിടെ തന്നെയാണ് സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ ബാബിലോണിന്റെ വേശ്യ തന്റെ അവസാനം പ്രാപിക്കുന്നത്. എലീയാവിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന്മേൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന ബാഹ്യമായ ഏറ്റുമുട്ടലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ആ മൂന്നു ശക്തികളോടും നേരിട്ടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിൽ നിൽക്കുന്ന പ്രവാചകനെ എലീയാവു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

എലീയാവിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകം “മഴ” ആണ്; അത് ആ മുഖാമുഖത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പകർന്നൊഴുക്കപ്പെടുന്ന ഉത്തരമഴയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിലെ മുഖാമുഖത്തിന് മുമ്പായി, തന്റെ വാക്കല്ലാതെ മഴ ഉണ്ടാകുകയില്ലെന്ന് എലീയാവ് വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. യേസെബേലിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ “മണിക്കൂർ” വരെയെത്തിക്കുന്ന കാലഘട്ടം, സഭകൾക്കു നൽകപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ പ്രത്യേക “ശബ്ദം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്. ആ “ശബ്ദം” 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തി; ആ കാലഘട്ടത്തിൽ “മഴ” വെറും “അളക്കപ്പെട്ടത്” മാത്രമായിരുന്നു; കൂടാതെ ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഹബക്കൂക്കിന്റെ വിവാദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിന്ന പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്ന രണ്ടു ഉത്തരമഴ സന്ദേശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നാമത്, “സമാധാനവും സുരക്ഷയും” എന്ന സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച, തമ്മൂസിനുവേണ്ടി കരയുന്ന കള്ളസന്ദേശം ആയിരുന്നു; മറ്റേതു ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയുടെ സത്യസന്ദേശം ആയിരുന്നു.

യഥാർത്ഥ “പിന്നാലെ മഴ” സന്ദേശം മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പങ്കിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരുന്നതായിരുന്നു. ആ സന്ദേശം ഒരു ഏക ഉറവിടത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത് (അത് Future for America ആയിരുന്നു); ചരിത്രം യഥാർത്ഥ സന്ദേശത്തിന്റെ സാധുത സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതുവരെ, അതുപോലെ ഇത്തരമൊരു കാലത്ത് ഒരു “സമാധാനവും സുരക്ഷയും” എന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ മൂഢത്വവും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതുവരെ, ആ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളും ആധിപത്യത്തിനായി പരസ്പരം പോരാടി.

എലിയാവിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിൽ എലിയാവിന്റെ ആദ്യ നിവൃത്തി, യേശു യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെ രണ്ടാം എലിയാവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതിലൂടെ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ടു സാക്ഷികളും ചേർന്ന് മൂന്നാമത്തെ എലിയാവിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.